장음표시 사용
31쪽
ttin a Francorum , Anglorumque Regibus elicere posset , sed turbet Anglicae, & Caroli M. Galliarum
Regis morbus frequens in causa fuerunt, cur nubIum itineris fructum reportarit . Obiit Manuel Graecorum Imperator ex Αpoplexia die xx I. me sis Junii anni M ccccxxv. cum biduo ante Monachi habitum induisset, sumpto nomine. Imperavit annos circiter xxxv. cum Ioannes Pataolorgus ejus pater obierit, sicut mox insinuavimus , anno Christi MCccxc. vel sequenti MCCCxCI. a quo ad
annum usque MCCCCxxv. intercedunt anni xxxv.
Hi sunt Imperatores Byzantini cum Latini, tum Graeci, qui saeculis xIII. & xIv. summa rerum in Oriente potiti sunt, & quorum Genealogias, seu Familias, legere poteris apud Carolum du Fresne dominum du tangium, qui eas accurate descripsit. D. Quis est iste Bajagethes , a quo, ut mox observasti, immani bello impetitus & pener oppressus fuit Manuel Palaologus Graecorum Imperator ἐM. Antequam exponam, quis fuerit iste Bajazetbes , sedulo observare debes , Turcicam gentem , de cujus origine non una est Scriptorum Lententia , 'magni Imperii in Oriente anno millesimo ducentesimo nonagesimo Octavo, Auctore OthOωπι no , jecisse fundamenta. Is quippe Othomanus, sive so an , filius Orthogulis , animo & corpore prae Cel-Iens , ex Sogutha Mysiae vico oriundus erat,
Asiam cum gentilibus suis infudit sese , rem Tiax- cicam incredibiliter auxit, plurimas subegit tax-hes , ac Prusae Mysiae urbi opibus florenti , magria Obsidione expugnatae, sedem Imperii, quod ab isto
Othomanum dicium est, anno MCCxCvIII. constitia it.
Obiit Othomanus , primu. Turcarum Imperat x ,
32쪽
anno MCccxxvI. Et in Imperium successit urebanes
illius filius, qui Mysiam , ac Lydiam universam ditioni suae subjecit, Nicaeam expugnavit, Lycaoniam , Phrygiam, Cariam , caeteraque ad Hellespontum , & Euxinum usque in suam potestatem redegit, dum Ioannes Cantacuetenus , & Ioannes Pa-Dologus Graecorum Imperatores inter se odiis de
armis certantes , novis Turcarum victoriis atque sincrementis locum dederunt. Mortuus est: vrcbanes, secundus Turcarum Imperator, anno Christi. MCCCLvII. Imperii trigesimo secundo . vrchanemi in Imperio Othoniano excepit ejus filius Amuras thes,cujus frater Solimanus natu major inter venani dum ex equo Iapsus , humique allisus, jam e vita . migraverat. Musul manicae superstitioni addictissimus fuit Amurathes , utpote qui Templa , Scho i Ias, Xenodochia Religiosis Turcis ac pauperibusi extruxit. Bellica etiam virtute insignem sese pros didit. Callipolim, Adrianopulim, ac circumje , ctas Provincias occupavit , Triballos ac Mysios .i domuit, & bellis triginta septem in Asia & Euro, Pa , partim contra Christianos , partim contra rei helles suos confectis, nullo victus succubuit , sedi semper sibi arridentem fortunam expertus est. Ex i cessit e vivis o murathes anno Christi MCCCxC. post- 's quam, juxta Annales Turcicos , imperasset annisi triginta duobus. Filium reliquit Amurathes Impei rii Othomani haeredem Bajazethem , qui in Annalibus Turcicis Gilderis , idest , Fulmen, cognomina l tur. Hic ille est Bajaeetbes, qui, ut mox dicebam
muS, Graeciae, vicinisque regionibus armorum terrorem inferens , Munuelem Putaologum Graeco
rima Imperatorcni ad extremas redegit angustias,
33쪽
& Graecorum Imperium miserum in modum laceravit . Othonianum Imperium longe lateque propagavit Bajazethes . Thessaliam , Macedoniam, Phocidem, Atticam, Mysiam, Bulgariam, & Valachiam Turcicae ditionis fecit, Constantinopolim vero pluribus obsedit annis, quam tamen obsidionem solvere coactus est , ut contra Sigismundum Hungariae Regem Nicopoli cum exercitu imminentem procederet, & cum illo committeret praelium, in quo Sigismundum Hungariae Regem magna clade affectum fuisse ex Turcarum Historiis Leun elavius narrat. Tot victoriis ac secundis rebus et tum Bajazetbem debita paena castigavit Deus praepotens scelerum ultor . A' Tamerlane quippe, qui cum ingenti Tartarorum , Persarumque exercitu in Asiam irruptionem fecerat, victus captusque , cavea ferrea inclusus, ferar instar, ad lucibrium circumductus est , & scabelli loco adhibitus , quoties equitandum aut ex equo Tameriani .victori desiliendum erat. Ea animi aegritudine doloreque confectus Bajazethes, vir post homines natos superbissimus , ac ferocillimus , mortem si bi me Lipsi conscivit, caput suum allidendo caveae fer .
reae , qua tenebatur inclusus . Periit autem anno MCCCCIII. cum annos quatuordecim imperasset. Si
plura dc exordio Imperii Othomani, & de Turcarum Imperatoribus, qui decimo quarto Ecclesiae saeculo praefuerunt Imperio Othomano , scire de sideres, legesis Annales Turcicos, Leonicum Chal conditam,& Phranetem, qui de rebus Turcicis scripserunt, quibus adde Leuncta vium in pandectis Historiae Turcicae , eti in Historia Musulmanorum .
D. Λb Imperio Orientali, quod hacte
34쪽
niis perlustravimus, transferamus nos ad Imperium occidentale, . quod sub finem Colloquii primi in . Historiam xii. faeculi observasti, haud parum turbatum fuiste a duobus illud prehentantibus , EIectorumque suffragiis in eosdem distractis post mortem Henrici I. Imperat. quae accidit anno MCXCVII. Hi erant Pialippus Sueviae Dux , Henrici VI. Imperatoris germanus frater, & Otto Saxoniae Dux . quor' primus, seu Philippus electus Imperator , dum in cubiculo post venae sectionem cubaret, Rquodam Palatino perfidiose caesus est Bambergae anno MCCvIII. Otto vero , sublato suo competitore, selus Imperio potitus est ut ibidem annotasti. Cum igitur ad Ottonem inter Imperatores Occidentis huius nominis pervenerimus, Obsecro te ut illius gesta , ac seriem aliorum, qui saeculis XUI.& x rv. ei in Imperio occidentis successerunt, in Praesentia describendi munus suscipias . M. Otto huius nominis In filius Henrici Leonis Bavariae ac Saxoniae Ducis,contra Philippum Sueviae Ducem & Henrici M. Imperatoris fratrem , electus
rium, & sequenti anno. postqvam Sedi Apostolicae
Sacramento obstrictus . Ecclesiae jura confirmasset, Imperii coronam accepit ab Innocentis III. Pontifice Maximo.Promissis non stetit Otto Imperator, eum que jura ac ditionem Ecclesiae invadentem Pontifex per legatos admonuit, ut ab incspto desisteret, sed cum morem gerere pertinaciter detrectaret, an . . eci ςst, ςjusque subditi Sacramentqndelitatis soluti. Quo factum est, ut plures e Ger maniae, proceres ab eo alienati Fridericum α filium
nrici M. Iuleratorςm salutaveritast, quem socii.
35쪽
armis fovit etiam Philippus Augustus Galliarimi
Rex . Cum his Otto congressus ad Bovinas propὀΤOrnacum anno MCCxIv. ingenti suorum caede victus est, sensiliaque ab omnibus destitutus in Saxoniam fugit Imperio privatus,obiitque, datis Chrisianae paenitentiae non dubiis argumentis , anno MCCxv III. cum Imperium ab Obitu Philippi per a nos circiter sex tenuisset. Exauctorato, Otione , ejusque exercitu , ut jam diximus, profligato pe . nitus anno MCCxIv. Fridericus II. Imperium solus obtinuit, & ab Honorio III. Pontifice Maximo Imperator coronatus est anno MCCxx. Post solemnem suae inaugurationis pompam aureos montes pro tuenda Ecclesiae digilitate pollicitus est, legesque tulit de exterminandis Haereticis, de testamentis Cruce signatorum ualciendis, & agricolis ab injuriis vindicandis, ut apud Goldasium in constitutiom-bus Imperialibus legere est. Quin, & Crucis signum ad Hierosolymitanam expeditionem ex manu Hugolini Cardinalis Hostiensis accepit, seque ad pro fectionem maturandam totum e nutu Summi POntiacis pendere juravit, sed fidem fefellit. Ea quippe arma, quae ad expugnandos Saracenos , ut pri mum Imperium iniit, capturum voto ac juramen to sese obstrinxerat, ad infestandam Ecclesiam im-Pie convertit,atque Romanos Pontifices diu dive avit , a quibus vicissim , cum est et in impietat pertinax, quinquies fuit anathemate percuituSPrimo ab Honorio III. quod Episcopos quosdam injuste exagitasset, ac sidibus expulisset . Secundo, a Gregorio IX. anathemate confixus est, quod expeditionem in Palaestinam , quam pollicitus fuerat,
βας ac simulate suscipiens , turpe & rei s. hristia es
36쪽
nae exstiosum faedus cum Sullano Babylonis inivis set, & Hierosolymitana peregrinatione ad solam ostentationem persunctus cum maximo dedecore rediisset . Tertio ab eodem Summo Pontifice excommunicationis fulmine perstrictus est , quod Lombardiam , aliasque Italiae Regiones immanissimis stragibus devastaret, incenderet, ac deform rei ; Quod Ecclesiae ditiones invaderet, Cardina- les , Episcopos, Abbates Romam ad Concilium ab ' eodem Pontifice indictum euntes interciperet, captivosque detineret; quod Ecclesiae libertatem Opprimeret, Ecclesiasticis viris molestiam crearet, ocpriora scelera novis criminibus cumularet . Quarto , novo anathemate ab Innocentis constrictus
est , quod in impietate sua adhuc perseveranS , b na Ecclesiae sibi usurparet. Denique, ab eodem Summo Pontifice in Concilio Generali Lugdunen-
nicationis fulmine percussus est, sed etiam, ceu indignus, Imperio deiectus, sicut uberius explic bimus in Colloquio quarto, ubi agemus de Co ciliis . Ex hac exauctorationis sententia in ipsum ab Innocentio In in Concilio Lugdunensi prolata furibundus evasit Fridericus II. nedum resipuit; arma corripuit , gravissimaque damna Pontifici, de Ecclesiae intulit,quae illius temporis Historici commemorant. Parmam per menses omnino septem
Obsidione cinxit, a qua ingenti clade repulsus in
Siciliam se recepit, obiitque anno MCCL. in Arce quadam Apuliae, quae Florentina dicebatur . Quo autem morbi genere extinctus fuerit, non convenit
37쪽
sufiscatum. Alii asserunt, eum gravi morbo correptum , vel ex veneno sibi propinato interiisse. Incertum itidem est, an Fridericus II. inoriens , ad meliorem frugem se receperit ψ Sunt nonnulli Scriptores , qui tradunt, eum nihil unquam de odio in Romanos Pontifices, θ: pervicacia remisisse.' , adeoque excomunicatum, & impenitentem ex hac vita migraste. Non desuiu tamen alii Scriptores, quos inter censetur Matthaeus Parisius, qui testantur , Fridericum II. antequam moreretur , edidisse
paenitentiae signa,& ab Archiepiscopo Panormitano fuisse absolutum. Post exaucti orationem Friderici II. fluctuavit Imperium occidentale nulli securer innixum , dc , juxta probabiliorum eruditorum Scriptorum sententiam, contigit Interregnum ab anno MCCxLv. quo Frideritus II. ab Innocentio IV. Pontifice Maximo in Concilio Generali Lugdunensi Ι. Imperio
abdicatus est, usque ad annum MCCLx xlII. quo υ du bus Comes Habspurgensis fuit Imperator electus. Fuerunt quidem nonnulli ab anno MCCXLv. usque ad aunum MCCLxxIII. electi Imperatores, videlicet Henricus Thurinoae, & Hassiae Landgravius, Guillelmus Brabantiae, sive Hollandiae Comes, EJ-cbardus Cornubiae Comes, Henrici III. Angliae Re - , gi. frater, & Alphonsus Castellae Rex Ferdinan di III. Hispaniarum Regis filius ; verum hi Principes
Imperium dumtaxat degustarunt, ex a multis Scriptoribus Imperatorum Occidentis Catalogo non . accensentur. Quapropter de illis pauca dicemus , eorumque electionis, ac mortis tempus indicare sat superque sussciet. Henricus Thuringiae , di Haiatiae Laiadgravitin exauctorato Frimico, ciectus est
38쪽
eodem anno MCCxLv.Imperator apud Herbipolim. Movit contra apium Conradus , quem Fridericus u. ejus pater Rege in Romanorum anno MCCxxxIv. eligi curaverat, cuius electionis Acta edidit Balazius tomo I Ocellaneorum pag. q72. In praelio victus fugatusq;fuit Conradus,ac victor remansit Henricus, qui tamen dum Ulma obsidet sagitta ictus, indeqi reversus obiit ex vulnere anno MCCxLvΠ.ab electim.
ne sua secundo Mortuo Henrico Septemviralibus Comitiis suffectus est Guillelmus Brabantiae seu Hollandiae Comes, contra quem Conradus a patristio Friderieo II. missus, grandi repulsus clade fugit ad patrem ut ejus furorem augeret de ignominiam; Guillelmus vero electus Imperator Aqui Sya num expugnavit, de in ea urbe ritu 1olemni coron tus est. Contra Frisios rebelles sertitdr pugnans Guillelmus in glaciem incidit sub equo subsidentem , e qua cum subsilire haud postet, iaculis ac contis a nescio quibus confossus periit ann.McCLVII. Post Guillelmi obitum Principes Electores, varia in studia distracti, duos creavere Caesares, Richardum scilicet Cornubiae Comitem, Henrici III. Angliae Regis fratrem, & Alphonsum Castellae Regem, dinandi III. Hispaniarum Regis filium . Utriusque electio coram Summis Pontificibus Alexandro , urbano In & ciemente IV. cum diu disceptata sui se set, ricbardus parum firmὰ se in Imperio consistere Posse cernens , in Angliam rediit; Alphonsus verω, Princeps excelsi ingenii & eximiae literaturae, disciuSque cognomento Sapiens, cum undique immisnentia bella conspiceret, consiliis Gregorii X. Summi Pontificis permotus, spbnte cessit Imperio, & in
Hispaniam suam se recepit. Vacuum itaque cum
39쪽
utriusque electi Caesaris cessione relictum esset Germaniae Imperium, Gregorius X. Comitia indixit, in quibus Itydulphus Comes Habspurgensis electus est Imperator pridie Kalendas Octobris anni MCCLxxIII. Vir justitia, religione, de bellica virtute Imperio non impar, quique , sicut Scriptores non obscuri tradant, pietate sua diuturnum, sibi, suisq; posteris asseruit Imperium ob honorem exhibitum Sanctissimo Eucharistiae Sacramento , dum in venatione & tempore pluvio occurrens Sacerdoti illud
lubrico & dissicili itinere ad infirmum deserenti, dvestigio equum, cui insidebat, dedit, pedesquiequitem maxima religione deduxit ad aegrum , ac in Ecclesiam reduxit, eique religiosa quaedam δε- mina amplissimum honorem a Deo in remunerationem tam pii facinoris augurata est, sicut laid refert & probat Serarius libro 3. Rerum Moguntina 'rum . Aliud post suam ad Imperium electionenias insigne pietatis argumentum dedit idem Flodu*bus. Nam cum fidelitatis Sacramentum ei recusarent Ele 2bres, quod Sceptrum Imperii non adesset, accepta ille Cruce ait: Ecee signum , in quo nos σtus Mundus est redemptus: O hoe signo utamur loco sceptri, eamque mox deosculatus, caeteros, ut idem facerent invitavit, & fidelitatis Sacramento sibi obstrinxit, sicut referunt Stero , & Eberardus Authores coaevi . Plura in Germania bella gessi dudu*bus, in quibus, virtute summa & felicitate is suffragantibus, tot fere victorias retulit, quot praemia commisit . Othocarum ipsi parere detrectantem armis ad ossicium revocavit , sed reparatis viribus post veniam adhuc insolescentem acie supera vir,
in q;M Olbocaras ipse a gregario quodam milit
40쪽
peremptus est. HuJus victoriae praemium Rudoiapbus tulit Austriam, quae Alberio ejusdem Ilydulphi Imperatoris filio concella, Augustae Austriacae familiae Imperatorum feracissimae in posteris nomen& originem dedit. Alia insuper bella gessit cum Helvetiis de Burgundis, quae ipsi feliciter cesserunt. Obiit Rodulphus Imperator anno Christi MCCxcI.
pridie Kalend. Octobris, anno aetatis suae LxxIII. Imperii vero xvHI. Redu*bum excepit Adolphus Nasiaviae Comes, qui avaritia, cludelitate, & libidine infectus Imperium extenuavit, discordias &bella nutrivit, populos tributis insolitis oppressit , odium procerum sibi conflavit, praesertim ex. p citoile, quam cum Eduardo Anglorum Rege fecit , ei videlicet suppetias ferendi contra Philippum Pulchrum Francorum Regem, prius ab eodem Eduardo accepta summa triginta millium marcarum.Electo
ribus igitur eum indignum Imperio judicantibus , in ejus locum suffectus eit Albertus Λustriae Dux , a du*bi Imperatoris filius, contra quem Adolphus
Imperio dejectus bellum movens,commissa acerrima pugna per sex horas in campo dicto Burgentriebprope 'gormatiam, victus est, ex ab eodem Asserro vulneratus cecidit in praelio anno MCCxCvIII.Post do*bi necem, Albertus electionen i sua a Septem . Viris ratam haberi curavit, eamque Bonifacius VIII. anno MCCCII. approbavit, sicut Colinariense Chronicon testatur. Nonnulla bella in Germania gessit Imperator, nimirum contra Electores, Trevirensem, Moguntinum, Coloniensem, & Audo, phum Palatinum, qui foedus contra ipsum inierant. eosdemque repressit. Pugnavit etiam contra Otto-nm Bavariae Duccm, qui Sali4burgensis Episcopi