Aduersus synodi Tridentinae restitutionem seu continuationem, à Pio 4. pontifice indictam, opposita grauamina quibus causae necessariae et grauissimae exponuntur, quare ea Electoribus caeterisque imperij principibus & ordinibus Augustanae confessioni

발행: 1565년

분량: 522페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

101쪽

s6 IEcVNDA PARI REcvs A Tio Nigsurim omis Breuiter: Summa Vecti galium horum omnium, qua num uectiga ex diuersis nationibus oc orbis Christiani prouinciis Cu ham, qris ex ria Romana annuatim coegit, eo praesertim tempore, qua tuo so octe adhuc integra fuit indulgentiarum autoritas, facit annua Christiano decem millionum millia, vel, ut nunc loquimur, Centum curix RO tonnas auri.Supra quam, quod ex terris, Ut voca 't, Ecclee r GCpin , Oc nobili illa donatione Constantini,ac Diui I cui pa trimonio redigitur, quod o ipsum amplissimi regni opes lacile adaequaueriti

duntur.

Recte igitur optimus Poeta Mantuanus de his expila tionibus auarissimis cecinit. .. o Venalia nil sempla, Sacerdotes, altari sacra, corona Ignis, ibi abs reces, coelum e Tuenale, Deus AlasON MA Et inter iuris interpretes praecipuus IASON MAGYms in ι NVS quodam in loco inexplebilem hanc auaritiam PosQqiR' u tis cum notans: Imperator, ait,tanc uam ruitis r

De uerb. obis G am partitur, nec curat omnibus epulis os suum V

ponere, tunDum a iustiabilis: Secus αἰ in Papa, pi

pustotum continet omni. c. . . Atl hoc est quod ALPHON SUM Arragonitri ALPHON' Regem septeniistimum selse dicere solitum ferunt: Har'*V. pyas non iam amplius insulas, ut Poetae existimarunt, in colere, sed ex insulis migrasse in Curiam Romanam, ibi domicilium suum conruiuisse: Vt ic sta Antonius P

normitanus

102쪽

GNODI TR intNT ET CAVI A vii , normitanus in libello Dedictis re factis Alphons: & me in init L. Gomesius in regula: de valore beneficiorum, in Praefatione circa sinem. Postremo. Quantum senesti illi Taxarum indices aelibri quinorii aerario Pontificum emolumenti attulerint,id satia docet IO ANNIS XXII. PONT. opulen Ioan. on.

ta haereditas, qui cum in Taxarum rationes, ut de eo sicci, Pontificis Ois psit F. Petrarcha, acute re vigilanter aduerteret, ne quid petismet decederet, & taxationem seu aestimationem ordinariam Ducatis Turonensibus uel Florentinis auxisset: decedens reliquit coronatorum vicies quinquies millena millia, hoe est, tonnas auri ducentas 5c quinquaginta. Hoccine est CHRISTI Oves pascere imo vero deglubere. ac dilaniare minutatim, ut recte Marsilius Patauinus in . Defensore Pacis rua. sIngens profecto haec est, & immanis Pontisicum atras

riua,.tot tantis Pecuniis regna omnia ac prouincias orbis Christiani spoliantium. o natio, o naturali: ec patrum quorundam 'autoritatem auiter repres

ensetinter quos BERN HARDV S ita ait:

Quidaliud Sanctus dimisse apostolus 'Quod habeo,

inqui hoc tibi do Iuid aliuta Vnum si 'non esse aurum, nec 3 argentum cum dicatis:argentum oe' aurum non es mihi. Et paulo post

103쪽

Epo ut alia quacuns ratione haec tibi vindices, temporas hascilicet Iednon poritolico iure.

Et infra rursus:

Quod habuit, hoc dedit, sollicitudinem, ut dixit, I

per Ecclesias. Dubitari igitur non debet, Romano Praesuli, & seriis

eius,diuina oc humana omnia, sacra at* prophana vena lia esse auro: ipsam* Curiam Romanam aliud esse nihili quam impiam quandam tabernam negociationis ,virectae quot is, quem modo diximus, Marsilius ait:

Quidulita ἰ Romae r quam Simoniacorum in

dis concursu. Et paulo ante illa:

Quoniam Simonia, quamu pHUctum explea tu GONNO Z, quod eadem potesate redditus, oe' pro ventus beneficiorum omnium, ubs, quo primum συno vacantia ferint, sibi reseruat, fecundum hunc modum sibi congregans omnes mundit besuros, meisdem omnia

Regnanobans, at 3 prouincias. In quibus distribui debent minis, s Euangelicis, perbonis miserabiliotas, auin R eipublicae, de qua semuntur,sb Hium or

oportet, conuerti.Quoniam ad hocstituta, in ordinato erunt. Haec cum ita sint: sacere Abbas quidam, interroganth

104쪽

sYNODi TRIDENT ET CAINA vi L ερ Papa cuius si partis, auaritiam Pontificum notans,respondi esse Participii partis: quod partem capiat de Clem,par tem de secularibus , cum totius orbis significatione dolo ris, sine modis re temporibus. Multis enim modis homi

nes intelligentes indomitam hanc auri famem notarunt. Ut igitur ad id, luod proposuimus, reuertamur: Satis demonstratum existimamus , Papatum non tantum cri minis ambitus Simoniaci insimulati, sed totum, quantus quantus est, ea foeditate pollutum turpissim ut merito bo- nis omnibus abominandus sit. Simoniam autem vulgo dicimus a Simone mago, quam Latini ambitus crimen nominant, cum quis functiones Ecclesiasticas , quae mera DEI dona sunt, pecunia nundinatur, ut Ioan. de Anasnia definit. ' Vel: Simonia est studiosa voluntas siue cuspiditas, seu vitium emendi aut vendendi aliquid spirituale I RRHis oves spirituali annexum. Simonia n. z. Quibus consequens est, Status Augustanae Consessio nis, qui a Pontifice Romano distedum, nullo teneri iure, ut cum Simoniacis istis quidquam commerciu habeant aut communionis, nedum ut caput Simoniacorum at* ha rosarclaam pro stiperiore agnoscant, aut se ulla ex parte ei subnciant. Nam 5c Canones ipsi oc interpretes,cius, quo Pontificii utuntur, iuris omnes uno ore testantur crimen ambitus Simoniaci praecaeteris esse grauissimum ac siim mum scelus, quod etiam pro haeresi nocentissima haben dum sit.

Simoniaci enim veluti imi praecipui haeretici

ab omnibus fidelibus sunt respuendi: omnia alia crimina re Pictu Simoniacae hereseos quasi pro ni

105쪽

hilo reputantur,ait textus c. patet. I Quis VII Et Christus Simoniacos de templo eiecit, mensas

numulariorum,et cathedras vendentium columbas eversti dices: Domus mea domus orationis uocabitur,uos ausi scisiis illum peluncam latronum. Si igitur exemplia satientiae Iesus Christus Simoniacos de templo eiecit,

eos latrones uocauit, et cathedras Simoniacorum euertit,

quis eri, qui in Ecclisa Dei audeat introducere tuli, sSi Chrissus eorum euertit cathedras, quis eas erigere audeates Si Christus Simoniacum cat latronem,qui sessium temerarius,qui talem latronem Simoniacum, qui caε venduS es audeat recipere, repra cereulpa forem, Gliquisuultus, uere i litichristum eius, quod Christus Rub. o. η sficit, docvifacere Verba unt aurea GuillelmiDuarundi in tra I. de modo Generalis Concilij celebrandi. efabiator. ι Insper Simoniae crimen est caeteris mutus. - Ss' moniacus est idolor servus, quia avaritis,quae in Simo Aa se ma continetur, Iidolorumservitus. Non enim Simon magus emere uolebat piritum sanctum donum emere quaerebat,utlucrumsuceret. Et quia itu est, quod cultor idolorum UZhaereticus, equitur,quodSimoniaci,qurmunis ropter auaria. pecunias quaerunt, haeretici dicuntur:

106쪽

tur Quod Cardinalis Iacobatius in tract. de Concisti' de Papa Simoniaco scriptum reliquit.

Hoc amplius: Crimen Simoniae eo inse maius vitium habet ec nocentius existimandum cst, et immanis haec auarritia idolorum cultum in se contineat: Auaritia enim,

qua Simonia existit, idolorum seruitus est, ut Apostolus docet. Et in sacris literis relatum est, Simonem magum, a quo crimen hoc nomen sumpsit, impia mente, non spiri tum Sanctum, sed dona spiritus Sancti,ut ex illis quaestum faceret, pecunia licitatum fuisse. Cum autem idolorum cultor omnis recte etiam pro haerretico habeatur.Consequens est 5c Simoniacos omnes, ut qui ad quaestum 5c lucrum omnia reseruia recte haereticos dici: Quae etiam fuit sententia Cardinalis Iacobatii ' ubi de is Pontifice hoc vitio laborante idem iudicandum docet. in tra uti

Merito igitur laudanda est optimi Imp. LEONIS concilist. constitutio plena pietatis: cui haec sunt verba: Nemo

gradasacerdos uenalisares recij mercetur. Q tu qui meretur,non quantu dares est, limetur. Pro Io ratris p locus tutus, et quae causapoterites excusetusue neranda Dei templa pecunque expugnentur 'quemurum' tegritatis,aut ualli dei prouidebisus auri cras ei penetralia uenerada persi, pares cautii esse poteri auscum is ictitas incorrupta corrupatur Cessi astur ib. imminereprofanus ardor avaritiae,et Isacris '

107쪽

Deniq;, Simoniaci criminis rei siunt, non tantum quis sacra ac spiritualia mercantur, aut divendunt, sed illi citam I qui Pontifici Annatas oc similia vectigalia exoluunt. Et nim qui Annatas Romano Pontifici pendunt, in poenam

incurrunt, quae aduersus Simoniaci ambitus reos statuta est, nec ullum ius in beneficium habent, quod hac ratione obtinuerunt. Id enim verbis decreti clare est expressum. Haec cum ita se habeant omnia: rectissime, luemadmoudum ab initio proposuimus, oc iure optimo Status Augustanae Confestionis a Pontificia autoritate, titulum Impearii in omnes sibi arrogante,dissentiunt at* discedunt - neq; diuino aut humano i e ullo tenentur, ut sese isti conuen tui, cuius oc caput & membra coniuncta plera* omnia Simoniaca haeresi consecta sunt, curtis anis, praebendarum

v 111. OCTAVO. Vt maxime haec, quae diximus,

nati,s tum crimina laedisbima, ambitus, Simoniae, expilationum acii Galil. tin sacrilegarum nundinationum, taciti praeterire vellent Sta tiris ad ipsos tus, oc illentio tegere: ut ex Canonistis pleri* Gnathones neruos eis. Papistici faciunt,quos non pudet adserere: Papam,cui spistrouorie. ritualia omnia, omniam sacerdotia ec beneficia prome a calia faceret, nihil tamen eo ipso criminis admittere: It c. pari. , Papam in Simoniacis non illaqueari, nec admittere Deos da I Simoniam vendendo sacra. ut Felinus ' oc alij plerique ab ipso citati, voluerunt, nec non Cardinalis Iacobas mercatoribus, Cynoedis, atheis vlla ex parte submittant aut adsiungant.

108쪽

scandalorum, oc impietatis plenissima dissimulare Status

vellent, ec minus grauiter censere, considerantes Eccle, an in hac Vita constare non tantum ex peccatoribus reii

piscentibus seu agnoscentibus lapsus suos, sed misceri ei, uelut in no dochio aliquo,omni neris morbidos,quos rum pleri* Vlceribus etiam immundissimis laborent,hy POcritas, cpiciti eos, perseuerantes in manifestis delictis

Sc. tamen alia, oc prioribus lonse grauiora impedimentata causae iustissimae obstant, quominus Papale hoc Conscilium pro Christiano& libero Ecclesiae orthodoxae iudi

cio agnoscere aut approbare, Ac grauissimam de religi me ac pia Ecclesiarum emendatione causam eius iudicio occensurae subijcere queant. Est enim in confesso, oc negari nulla ratione potest, P tifices ec Monachos non tantum densissimis Sc impiis te nebris inuolutile religionem veram, sed prorsus nouum

doctrinae genus inuexisse in Ecclesiam, plenum horribilis iam errorum, impietatis, & Idolatriae, quod cum diuinis Prophetarum ato Apostolorum scriptis manifeste oc ex diametro pugnat, ad quod homines passim vi ec staude adegerunt oc adhuc adigunt. Etenim Pontificii scriptores 5c doctores horribili audascia sancta Prophetarum ec Apostolorum scripta eleuan tes, eo impudentiae progrediuntur, ut de Bibliis sacris Pa .

lam ausint dicere,incerta ea esse oc ambigua prorsus, Praeeceptorem mutum, materiam litis, literam mortuam, lit ram quae occidat, Obscuram, dubiam csi cum nasium, re/gulam Lesbiam, plumbeam, sphingis aenigma ecquae res controuersis, ambiguas atq; dubias parum explicent, insenimumque neccuaria sinit Ecclesiae: Laicor etiam a lectione

109쪽

sYNODI TRIDENT ET c AVSA ulta Dpleni: deni* tyrannis grauissima re intollerabilis, quae paulatim rcligionem omnem miserrime pessundedit, ors his Christiani damno irreparabili. Id quod hoc in loco ita nos apertere plene demonstraturos, UE O adiuuan, te, confidimus, ac planum facturos, ut quiuis intelligere possit, Status atq; Ordines qui sunt Consessionis Augu 1ianae, non sine grauissimis, necessariis, atq, vrgciatibus causis Tridentinum hoc oc caetera Pontificum Concilia

recusare.

AC PRIMUM quidem, collatione iam utriusq;

do vincieius scilicet quae in Ecclesijs nostris sonat, & Paspisticae, errores Pontificiorum in praecipuis fidei Christi, nae articulis ob oculos ponemus lectori, ordine ostendetistes quomodo contra manifestam scripturam 5c patrum Ecclesiae orthodoxae consensum noua re impia dogmata in Ecclesiam inuexerit Papatus: Post deinde de Idolatri, i cis ec magicis cultibus ac sacris quibus Ecclesiam. Prophanarum, explicantes: Ac tandem de tyrannide quam Clauium &Ecclesiasticae Potestatis praetextu duriter in Eoclesiam Pontisieci exer-

110쪽

Testimonia scriptura.

ANTI THESIS

UTRIUSQUE UO

c T R I N AE. Et primum.

DE INVOCATIONE

cRIPTURA SANcTA PROPHETARUM& Apostolorum de inuocatione magno con sensu docet, unum 5c solum DEVid inuo, candum esse, re adorandum : at* ab hoc solo et pediandum auxilium in necessitatibus omnibus. Haec doctrina tradita est, cum alijs, tum his praecipue locis.

Dominum DE V M tuum adorabis ei soli seruicS.

Inuoca ME in die tribulationis,& eruam te, Sc glorificabis ME.

TV enim pater noster,&Abraham nesciuit nos,&Israelignorauit nos. TU DEUS pa

ter noste redemptor noster,&c.

Roma

SEARCH

MENU NAVIGATION