장음표시 사용
591쪽
EPI ST. AD ATTICVM Deinde multa . Merni liber ac reliqlii De- r. h. in, plane dulcius.tametsi Festus Exi metri cavspesii. sa dictum putat, pro Exinde. IN EPIST. XIX.: Nonis Mai, eum essem in Pompeiano. Lente mihi ac paene fastidiose cogitanti, pecccatu videtur in ordine epistolarum: hancq; superiori proxima proponendam. Argumento utor hoc. Nonis haec scripta est : illa vii Id. data.boc ex illis uerbis cognoscitur; Atque ego ad eam V III Id.litteras dederam bene mane: eodem autem die tuas litteras uesteri accepera. Primum enimiicit Dederam, quo alius significatur ab eo, quotum scribere dies: dein eius litteras useri accepisse; ut tame quidquam ad ea, nisipostridie, uix
potuerit. Adde quod sic litteras concludit. Ego ex Pompeiano v m Id. Mai cogitabam ut ne-eessario, te diem illam data fuerint. Scripta igitur uidentur vii Icqui dies post Nynas sit quod argumento est, litteras prsponero ordine, ut di , ximus collocatas fuisse. Verum molestiam ex bibent , qua seunt iusta, hac eadem epistola: Ad Dolabellam quemadmodum tibi dicis placere , scripsi diligenter. Haec enim innuerre iudentur, hanc epistolam scriptam post eas litteras fulsese, quae dicuntur supra vi Id. datat ac pro pterea loco movendam non esse . Nos ad bας ,
592쪽
ITE LIBRUM XIIII. innui quidem datas fatemur eas litteras, sita negamus ob id siequi, ut haec epistola posterius sicriptast. Significat enim se Cicero litteras scripsisse 'Sψο-nis ipsis,non dedisse. dodit autem postridie, hoc est
Vm. Id.Itaque locum ego illum ita interpretor tvm Id.litteras dederam bene mane, quas Non. videlicet exaraueram.
Si mihi quod debuit. Verius fortasse, Quod debet.
EPIST. XX. Audi igitur. Toggij liber, Aut Igitur, cum apoctrophe, elisa altera vocali, non incommode t in illo Terentiam . Vos ista inir aufert' abite. Sed auctor non flum,ut unius libri testimonio,ita hic quoque Ar
batur. Puto tamen Lauinos, non sane tam crebro quam Graecos, sita tamen aliquando θυ-ἰ ba, ct collisione Vos,in vocalium commissi ne ε sed eorum libros in quoddam hominum genus incidisse, qui stasicripturam corruperint, vicum a metro disicesserimus,nesciamus ubi illi eas adb buerint. Et quoniam locus non plane videtur recusare, adscribam quae super hac ipsa re, is sua Orthographia Victorinus prodidit , ratus fore non inutilia. Ea vero sunt b .P ceptum erat antiquorum, scribi quidem omnibus
593쪽
EPIST. AD ATTICVM. et sylitteris oportere: in enuntiando autem, quosdam
litteras elidere.In quo ct idem sepius dicam, bis peccatis:quod aliud stribitis, aliud legitis, quam scriptum est Quid enim faciens in bis,quae, vel tis nolitis, ct scribend sunt ct legenda, ut scripta sunt j Vt exempli caussa Existimo,non Ex stimo: ct Conquinat,non Coinquinat, ct similiae Eliduntur autem vocales singula cum duo co
Me, incepto desistere victamc non Me m. Et Te inquit miserande pueri non Tene. T. quoque ex consonantibus eliditur. vi Posquam res Asiae. non, Postquam.
Multille ct terris, Vocalis ct consionans: ut ton equid inuideo. sic Quinctilianus lib. x i. Nam ct vocales si equentissime coeunt: ct co sonantium quaedam, insequente vocali dissimulantur. Vtriusque exemplum posivimus. Mult ille O terris. Quare, mirandum minime fuerit, si cud igitur scriptum a Cicerone sit, quemadmodum inueniri diximus, in libro Poniij. qu dem cum apostrophe. Prorsus ibat res. Melius ibat. 2 tam P romsus Donatus ait, Ante significare. Porro, qui
rem ire dicit ante, hoc est progredi, successum de-ygvat, ct secundam fortunam. Vnde σpros
594쪽
LIBRUM XIIIIo limites Festo, qui ad ortum versi, quae anterior pars faustiorq; sit nonnullis. Verum huiusmodi locutiones singulares sunt, o parcius Uurpandae.
595쪽
SUARUM IN EPISTOLAS Ciceronis ad Atticum,
Argumentum libri x V. M valde differens est libri huius argumentum, a superioris sententia. Scriptae enim epistola omnes seunt, cum adhuc Roma n gotia tumerent, Antomusq. σcr Ottauius ita omnia miscerent,vi, quanuis neque plane bellum, neque pax eset, appareret tamen rem ad arma deductum iri. Q o quidem tempore Cicero sibi timens, simulque lilium, tbenis pbilosophia operam dantem, cupiens in uisere ς cum ius liberae legationis a Dolabella, non autem prouincialis nempe Syriacae, ut Plutarcho placet ,haberet. sed enim ex his epistolis ac Philippica prima cognoscitur iter ce- pH in Graciam , eo consilio , ut Xalandu
596쪽
IN LIBRUM XV. Ian.adesset, quod initium cogendi Senatus fore, Hirtio re Pansa consulatum ineuntibus , videbatur. Dum spes vero aliqua meliorum rerum fuit, Brutus, ct Cassius Praetores bani, quibus
maxime recuperanda Reip. ratio nitebatur, si noRoma in proximis tamen locis manebant : peruelitteras ct edicta, Cum Antonio populoque oge bant : nusiquam ille pedem. Cedentibus autem illis, ct ipse consilium cepit abeundi. Hac illorum temporum historia est.Privatis tamen in bis epictolis plura continentur, qua persequi longum ese set. Seriptasunt ex ante diem x v r X. Iav. ad Non. Q int. IEPI ST. I. DEINDE ad summum.Romanus et quia
dam alii Ad summam. quod valet, Deηique ad extremum sermonis.idq; hic significari non dubiatamus. am dctummum, quantitatem signica ad numerumq; refertur plerunque.Idem C cero supra 'Scies igitur fori se cras, ad summum perendie.Item alibi. Quando enim frequentissimo Senatu, quatuor, ad summum quinque sunt inuent qui Milonis caussam non probarent e uua tamen oe ipsa, quo magis ad summam probemus , non sunt plane rata: cum in aliquot libris Summum , sine praepositione scriptum sit. Huius loco,
597쪽
EP IS T. A D-T TIC V M assη omnino, Uurpant aliquando. Caesar de bello Gala lico.Erat omnino in Gallia ulteriore, legio una.
hoc es . Summum aut d summum. quae significa, tis nihil ad hunc locum: eius autem vocis miri ce, qua etiam supra usus est lib. x. Iurabat adi: Summam, quod nulla negotio faceret,amicissimu . mihi Caesarem. Et alibi. Ad summam , dis M. b Tulli. a Patri quidem. In Anti Romano , aliquot alijs. Patri quidem certe noti a forma di- cendi . . , Heri dederam ad te. Manuscripti omnes Here. de qua uoce supra. Ibi paene ualentem. Fortasse Plane, aut Bene. Nam etiam in funus prodierat.' Ad te putas pertinere. Mei omnes, Ad rem. . nec satis dissicio,virum melius, nisi illud scio, in, hanc scripturam consentire omnes: O quos vidio libros, ct quos non vidi, Petri Victorij. γ Ea ratione. Veteres libri, In ea. s Sed ego solus alius sum. Malim totus. , Luid enim'Cuncti ne Bruto agri erant, nec quifr quamst Ciceroni Comitem socium ne adiunx rat e Non est uerisimile.Quare totus placet. IN EPIST. II.
. A Cumis in Vestiano. lego Vestiano
598쪽
IN LIBRUM XV. Vescia enim oppidum Ausonum fuit, non to
ge a Minturnis, de quo Liuius lib. 1 x. Ausona ct Minturnae ct Vescia vises erant, ex quibus principes iuuentutis duodecim numero , in proditionem νrbium suarum coniurati, ad Consules veniunt. Quo in loco, cum Vesina atque aliter legeretur , Carolus Sigomus, Vescia emendauit , ex Stephano ita scribente. Itio, eQ-or . Cuius iudicium, manuscriptis etiam. Litinis libris confirmatur. 2 am Vescianum quidem, nisi a Vescia deduci non potest. Significari autem agrum hunc a Cicerone, non dubiato , cum Arpinum eunti, in via sti
Ac TA in aede Apollinis. Derni liber, Acta sine in e, in aede Apollinis. verba, nec esse adulterina, indicant manuscripti alii , quorum. nonnulli cum hoc plane consen et quidam vero, in bis Amtonianus, Acta me in aede, sicriptum habeat, unde sine excidisse, facile intelligimus:nec otiose: sive per acta,i S.C. illud indicari velit, quod perscriptum fuiHi se in primo Comm. belli ciuilis C ar quoque tradit , v II 'Mn. Ian. ut darent Veram Consules, Praet Tribb.F. quique Procos. essent ab ur-
599쪽
EPIST. AD ATTICV M 136bem , ne quid Resp. trimenti caperet efiiue alia quid estud. tam neque illi adscribendum esse potuit , cum ipsi et scribat O ad hunc ipsium libro Y i I. ct ad Tironem epist. x , ad urbem se a cesisse,Prid Non.I .neque huic interesse, cum
esset ad urbem, aedes vero Apollinis, intra umbem , quo nonnunquam Senatus conuocabatur. Nam ad Q.Fratre,lib. I x. Epist. m VHIL S
natus ad Apollinis fuit ut Pompeius adesset.Itaque quidquid illud fui sine M. Tullio actu fuit. An sicut in Tyrannum. Hic ego quasserealiginem , sed tamen uidere uideor, mendi non nihil esse, ita oefensus ct uerba aegre inter se cohaerent, ct consequentia sunt. 2Vec tamen quidquam possum excogitare, quo delecter. Illud nodi stet, notam interrogandi, post et bis adpictam, ad Casum reuocari, quaecunque inde βω- tentia eliciatur. Concinnius certe, qua sequuntur, uidentur haesura, si ita leganto Multa dicentur , multa scribentur a nobis,sed alio modo σtempore.
I EPIST. IIII. A Fuso. Monuimus alio loco, Fufio in Antoniano legi, eodemque modo scribi a Dione, quotiens Caleni me Consulis, siue Consularis i mentio. 2 Um initio libri x x x x v Iri.
600쪽
IN LIBRV M XV. o καλ-ς ο κυiν ρ ρόφιος ο - κρα λIo. Quin Fusios raro inuenias, cum in Furios, teste quinctiliano, vexerint,vi Valesii in Valerios. Itaque Olib. v. Epist. x im. ubi legitur in vulgatis, Solutus en ct Aelia oe Fum. in Antoniano Fufia scriptum est. In Tusculanum esset suturus . Anto.
Faex. Venturus. magis ex arte.
A T T v L I T & ab. eo & a Cassio Antonianus. Attulit & ab eo & a Cassio Iitteras, si cui placet. Nam in his tot epistolarum libris, attulit is ac sine eo 'quod transitum verbi accipiat, legere me non memini. Quis porro noster itus. Ponti liber, Lolgi Romanus, Qui, quod est Qualis. plane melius.
Nec tamen ignoro in Andria a Terentio. Quis video j C.MJer aeque atque ego. Cicero certe iuoragore. Et e poeticis ne numeris , an ex allage
nere quodam: si e poeticis, quis eorum sit
In Epist. Hirtii ad Ciceronem. IGNA vi TER aliquid faciam ς Rogandi nota,repugnantiam inducit. Negare enim se stigere, σ dicere ex νoeprofectu,repugnant inter se.Itaque