장음표시 사용
501쪽
dilus, studiumque literarum, et amorem carminum simulans, quo velaret animum , et fratris aemulationi subduceretur, cuius disparem mitioremque naturam contra interpretabatur.
recepta est a manem , ubi a essisse dicitur Iuvenis Domitianus et in isto secessu carini ira seripsisse: secedere planissime est in solitudinem condi: nam, qui secedunt, ab inti agris , domo et c. saepe dicuntura Suetonio et aliis. Atque hoc ipsum est modestiae . e stilo Taciti, abstinere se a publicia negotiis, et, remotum a celebritate, vacare stridiis lit 'rarum, aut alii rei, quae nilailroniuncti habeat eum reptiblica. Est uBis3. Lipsio tribuuut lectionem insistitudinem , quae aebetur Ernestio. Becte vero propugnant avitudinem Eo fieri u , quo supra A. 3, 44. l ludo huc non iacit, quouiam, qui ab ili' rii euris secedit, ea Propt- non in solitudinem abit. Amorem carnianum simulans. Si mulans tantum Z ita. Suetonina 2: simuMou Domitianus hie iste mire modestiam , in Primisque Poetico.
studium, tam inusitatum antea aιbi, quam Postea syraliam et abiectum. At scriptores eius aevi campum livus adulatorium egregie exercent. et FR-lem faciunt supra vates. Omitto poetas more mentiri aliquid et extollere iis susὶ ecce nostrum senem Fahium l. e. uos nominaMimias, quis Germaniciam Augustiam ceave alium ab
isto inleslios ab institutis studiis
Aesexit eura terrarum; ParumquσDiis visum est. esse eum m ximum
Poetarum. Quid tamen iis ipsis operibus eius, in quae donatus im eristia oenis succe erat scribo secesserat sublimius , docetius , omnibus denique numeris praestantius' Ite, Honiere et Viripli, erepta vobis a pati de hoe palma. Plinius etiam prae satione ad Titum: Quantus in P eleia est O magna friunditus animi quemadmodum fratrem quoque imiliareris , excogitasti. Ita C tui Pia, atque utinam tamen lim in , neqliis
hodie apud principes sic pecceti Lips. Poetarum Silia, Vul. Flacci, Martiali, loea indicut Dodis eli. Au
Gueli. alia ducereti E X. Contra iuIemretabatur. Seripti libri subtexunt, neque -s impunis Patiantur. Rue Peram: quia verita sunt ex oratione Cerialis supra re- Potita. Farnesianus adscrihil deest his aliquamulum , cui fidem habeo. LIrs. Vertia neque νοε i. P. sunt etiam in ed. pr. MS. Agr. interpretatuantur. LRN. Bud. interpretia utiar,suhiunctis istis spuriis, quae non
sunt in Flor. hie ita : Cornelii Taestiti3er XX. explieit. De it XXL
503쪽
ρ. r. Interim ritus cum valido exercitu move Hierosolama castra Iacu. a-5. Ludaicae gentis Primordia, sacra, insutiata, deque iis maligna pro acrum iudicia. 6, 7. Descriptio terrae siniumque, balsami, Libani, Iordanis, Iacus hilumen egerentis,
Norum torridorum, fructuum in cinerem vanescentium, Beliumnis, cuius arenae vitro inservientes. 8. Hierosolyma genii caput. Immensae opulentiae templum. Ira Pomm sub aliis gentibus, et suis regibus fata ; varia sors sub Romanis. I ra. Bellum sub Gessio Horo procuratore ortum. Titus Iudaeos, in urbem co ulsos, obsides. Hierosol morum munitioner, Oviae, duces. a 3. Prodigia ante Obsidium. i Interea Citalis, re arato per Germa iam exercitu, bellum renovat. IS. Maniam conserit cum Ceriais, 3atis provere. Uterque, ad maturandum summae rei discrimen erectus, 26, 17. aciem instruit, suos adloquutir. I 8. Fit atrox Pugna, quia, proditione cMusdam Batari, Germani vincuntur. I9, M. Clinis, in Ba Morum insulam transgressus, Prae3idia
Romanorum in int', Veriace, Classico, Tutore m Ps. ai. Ambiguum proelium. Subvenit Cerialis fortunamque Mertit; a μι Parum stro dus ferme orerimitur. M. Cisitis se lem ciem ostentat, seu a Ceriale trans Rhenum yellitur. Hic, ι naulam BataMorum ρo latus, auρ sum amne, n-M E Scrimen adit. as. Tum hostium animos occultis Otiis lub=-ις. S. Cirius, petuo colloquio, ad deditionem AEWo
504쪽
1. 11 iusilom anni principio, Caesar Titus, perdomam
dae ludaeae delectias a patre, et praelatis utriusque
rebus militia clarus, maiore tum vi famaque agebat, certantibus provinciarum et exercituum studiis: atque ipse, ut super fortunam crederetur, decorum se prom-
Perdom. Iudaeaa delectus. Ed. pr. delegatus. Iinmo ei potius Iudaea perdomanda delegata; qua plirasi
saepe Suetonius utitur. Ceterum saepe lentatus sum eorrigere relictus.
Ea in profecto verbum deleerus nousatis dignum imperatoris filio, aut aptum videtur. Consentit Sueton. Tit. b, qui eum ad perdomandum Iudi eam Delietiam dicit: quod e nostro sumptum videtur. Et Tacitus c. io: simul manere apud exercitus Num...utilius υidebatur. ERN. Pri, alis utriusque. Proham u-ctionem censeam, et 1ententiarn , As-que libris sit: qui consensu omnes pretiatιs utriusvIue, aut prelatis. LSO, quamquam intentus, udiit elicio. Lips. Praelati Flor. Agr. ed. pr. Prelicitιs Bud. Praeliantis Guel Led. Put. Ber. Alc. Prii alis est a correctione Blienaui, xumpla ex H. 3,
65: H. Sabinus.... priνates utriusque rebus auctoritate pecuniaque Vesmaianum anteibar. ERN. Lectronem
codicum viudicaut Bip. leguntque Praeliatis , eui simile C. 8, Praeρ
tuerct Suntque praelatia a utriusque
res honorin utrique delati, ut apud Virgil. Aeti. b, 5έt: me bonus Eurytion praelato inMidit honori, quem v. 53έ. dixerat exsortem , id est exintra ouem delatum. Ut codicihus quoti ait praelatus houos, recipio
iecturam euam mulium mihi bIaudiri. Quod autem ante elarus inse rendam particulam ιam iudicant Bip.
aut hi non Decessarium videtur; iu-telligitur quippe ex nexu ,' et Priae cedenti voci subiuncta, auribus in grata fuerit. Uι stiperior sui iam. Hie quoque me locus divi torsit, irer singulos spisces et ductus scripturae veteris euntem. Sed exclamare tandem cum philosopho Possum, Budousis habuit siverior unam crederetur. Vatic. su eriori timim. Ex quo, Vix duabus literis leviter mittantibus,sa cio: ipse, ut auster Iortu tum, elegatis sententia. Titus . iuquit, iam tu .aprivatus clarus bello: nuue multo Promptior, ut parem, Vel superiorem se potius fortuna hae imperatoria
ostenderet. Bhenatius divitiabat: titsu riori via ingrederetur. Farnes. autem cod. et Rom. abeunt ab hoc scripto Iougius, ut superior Omnιώias vi ederetur. Lips. Lipsit eorrectio-uem recepit Pichena, servaruutque sequentet edd. Vaticano MS. conseritat Flor. Farnesiano IIS. Agr. et Reg. Lall. ὶ eamque leCtionem praesertnychius, quae mihi nimis lauguida
videtur. M . Guel L Oxon. ut --μerio dignus iam crederetur. Nilii et hoc et alterum, Bychio probatum,
conatus corrigentium corruptum locum videtur, sed hoc tamen By-eviano melius. Lipsit correctio auvera sit, non Pro certo dicam, Prae-
505쪽
Pluinque in armis ostendebat, comitate et adloquii sollicia provocans; ac plerumque in opere, in agmine, gregario militi mixtus, incorrupto ducis honore. Tres eum in Iudaea legiones, quinta et decima et quintadecima, Vetus Vespasiani miles, excepere: addidit e Syria duodecimam, et adductos Alexandria duoetvia
cestinatios tertianosque : comitabantur viginti sociae cohortes, octo equitum alae; simul Agrippa Soliemusque, reges, et auxilia regis Antiochi, validaque, et, solito inter accolas odio, insensa Iudaeis Arabum manus; multi, quos urbe atque Italia Sua quemque spes acciverat occupandi principem adhuc vacuum. His cum copiis fines hostium ingressus, composito agmine, cuncta explorans, paratusque decernere, haud procu IHierosolymis castra facit. a. Sed, quia famosae urbis supremum diem tradituri
SumuS, Congruens videtur, primordia eius aperire.
sertim quum a multis impugnari viis deam : ili aut quidem Tacito esse credo. Nec speruam Tillieri conie-c ram, Obs. criti έ, P. evestigiis eod. Bud. legentis suρerior
aninio. Lieet etiam Mohis cottieetare' Forte fuit, ut aut e mr fortunae cr. quae Certe sententia huic loco est
apti sima. Ens. Vulgata lectio iura suo nota displicet Helienae, Salinerio , Acutolio, Grutero; sed eruendatio Lip ii optimis codicibus magiagonvenit, nec Patet, uude vulgata,it dueta. Tres eum. Eum MN Guel f. et inde a Rheti. o nutes edd. At HS.
Addidit a Somia ete. Sic edidi ex
ed. Pr. tuae est vera lectio. Sie est et
au NS. Reg. Praepo,ihio e est in edd. omnibus ante Rhen. Ea in MS. Guel Lmutata est in et, ut a Rhen. tu et, ut sensus constaret. Sed triauidit vitiosum esse patet ex eo, quod id verbum Plaue alieuum eat a sequenti hua adductos Alexaniaria d. l. quum hac Contra aptissima sint verbω addidit. Ε . Bud. ut vulg. e Syrur. Princi em adhuc D. .guum. Forma
dicendi a provinciis dum est, quassi
vacuae dicuntur, qu uui uoti Lahetit rectorem. Ila yrinem a viai us est.
cuius animus noudum inclinat in aliquem, cui in Primis credat xe, que ita in Priinis audiui etc., a quo Seuere princi Pes Plerumque reguntur. Est ergo belli, i me exPres,a sententia.
Primordia eius syer D e. Si, quae de rebus iudaiei tradit 'lacitus. omula excutere diligentius vellemus.
Plurima ducenda fore ut. Sed ni
506쪽
α Iudaeos, Creta insula profugos, novissima Libyae insedisse, is memorant, o qua tempestate Saturnus, vi Iovis pulsus, cesserit regnis; n argumentum e nomine petitur; u inclytum in creta Idam montem, accolas Idaeos; aucto in barbarum cognomento, Iudaeos vocitari ;η quidam, - regnante Iside, exundantem per Aegyptum multitudinem, ducibus Ilierosolymo ac Iuda . Proximas in terras exoneratam; M plerique, α Aethiopum prolem, quos, rege Cepties, metus atque odium mutare sedes per 3ulerit. M Sunt, qui tradant, ASV-
disputationes non capiunt notae, in quibus maxime spectatur, ut emendata verba siui, et intelligatur se us orum. Λdspergemus tamen subinde
ali inid, ubi opus videhitur. Ill id ab initio mirari libet, qui eommiserit Tacitus, ut Iosephi libros non consuleret, qui illis temporibus Donobscuri erant Romae, et e script ribus externis potius hauserit, qu ua auctore Iudaieo. Verum hoc quoque Pro Tacito dicam, non omnia eum Pro Certis tradere , sed quae vulgo traderentur, tu compendium con lectoribus proponere voluisSc. Lale totum hune locum exsecutus
est Christi Wormius, in Corruptis Antignitatur Εbri apud Tacitum et Martiat. v igias, Halaiae 693. Eare. Egregie etiam ista illuxtravit Brotier.
ωri. Unde haec traditio de Creta, Ilidaeorum patria, docet Huet, Dem. EMUS. P P. έ, 9, P. 394ὲ Putat que, exoticos scriptores Idaeos Cretenses eum Iudaeis conludisse. Negat hoc FD. M. Lampe. D Cymb. vetaa, 9 et ra. Αι ipse tameri firm. it. tium Tacitum, similitudin 3 nominis deceptum, Iudaeos ex Creta ProWcetos ussirmare, tradit, quirin Idaeor
Aueto in barbarum cognomento Morem addunt HS. Guel l . edd. Puteol. Ber. Alc. male. Barbarorum
est iii NS. Λgr. ea. pr. Vulgatum tuentur MM. Flor. Bud. unde edidit Rheiiduus, et Tacitus ipse A. 6. 4et: neque in barbarum corrupta. quasi Idaeos in IIS. Gueis edd. Put. Ber. ceterisque ante rich. Bud. quasi Neos post vocurari; male. Ceterum magis de graeca, quam latina pronuntiatione intelligenda sunt Taciti verba. Nam ia graeca , e tri-VIIabo sit quadrisyllabum: auini autem verba dicuntur ab Meessiona novarum syllabarum, quamquam et aceessio literae M intelligi potest. Ea X. Hebena delevit, quia non tu Flor. Sunt, qui tria Diti Tradunt M. Guel . edd. Puteol. Mi. Λle. t dant verum est dedit Rhen. e Bud.ὸ Semper Tacitus coniunctivo in haasoria utitur. Sed saepe sic peccam ut librarii, ut nou uno loco ad Livium notavit D Lenb. Nec mirum e quum cliam hodie vulgo hanc elegautiam ignorent, sugiantque in seribeudo. Post ed. pr. indignum Bud. inui-gum . Deinde M aut e mox delevi, cum Bychio et I. Gron quod addiderat de coniectura Men. , quia in
507쪽
mos convenas, indigum avorum populum, parte Aegypti politos, mox proprias urbes, Hebraeasque terra et propiora Syriae coluisse rura. n Alii, α Iudaeorum initia, Sob mos, carminibus Homeri celebratam gen
tem, conditam urbem Hierosolyma nomine suo secisse.n3. Plurimi auctores consentiunt, u orta Per Aegyptum tabe , quae corpora laedaret, regem Boccho-
Flori meis. --. Age. edd. anis Rhen. Coinrum hie in honum auetorem incidit Tacitus , et hare verissima traditio. Nam e Mesopotamia sentis origo, quae eat Peteris regni Assyriata pars. GN. Bud. partem --
coluissa. Graia Verum hic, puto, vidisse Bim qui celara substituunt
rura, et eo, quo expressi, modo di- tinguunt. Bud. male propriora.
ara r sententia tantum valde ambigua inur natantes scholiastas. Sunt,
qui disignati Lycios aut finium quosdam velint: quo Strabo Iέ, p. 667. et Eustathius ad D. x M, et dari interpres ad Ol. l3, I s. inclinant. Sunt, qui Pisidas: quo Plinius b. 27 M , et Stephanus. Sunt, qui Iudaeos: quod noster hic auggerit, et Getaes Chil. 7. 14s. Eusebius etiam Pr. Εv. s, p. 243. Chaerili posetae testimonio. rubraeos Solymos olim dictos eenset evinci. Nee Q.
Calaber sane aliter apud Homerum accepit, ideoque a , ΙΣΟ . ιμ-ου στρατos dixit: Meri epitheis eram indicana gentem. LIPS. Conia a urbi uter Mursem norimen e suo feeisse. Sie edidit Rhen. a vestigiis lim. Bud. in quo conditae urbi Ierosolimam nomisis tu
cisse, ut in Gueis. Cetari MM. et edd. ante Men. comi Mn urbem. Ehenani eorrectionem adiuvat amet ea imitationis Virgilianae G. , 137:atellio numeros et nomina . quamquam et Livius aliique hac forma utrantur: qimm eontra vix doceri γε- sit, urbem Iacere bene diei. Ceterum omnes libri consentiunt in Meroso-θmum, pro quo facile concedo Οὐ- udispio legendum merosolyma , quo genere et alibi noster utitur CLa. 4. s. 1, 3, Io. Is . Vid. ipsum ad Sueton. Aug. 93, et quae nos dixi mus ad Ann. 6, 33, de Artaxcitis. Bursus tamen Hierosolrmam iii quibusdam libris lina c. t . ERN. Orta per . m. tabe. Vitiliginem appellat Iustinus 36, a. uti optime restituit optimus et doetissimus Bon-garsius. LIPs. mee nota Ernestio
Regem inchorim. Ita Ithri vel tiquos sum feeuius. non Boe orim. etsi vuIgatae huic sexiturae adsertor Iustinus venit. Λόγω , v. s. Nam ait: Tέταρτεμ δε φασι volvo
Etiam Orosius I, Io, qui, locum hunc totum transeribens, Bocelio imtamen appellat. Sed et Plutaretius ita nominat. libello Φιρἐ p. 5as. Itaque iure vacillo. Nam Cle. meus, Suom. I, p. Moenimis diversus a nobis abit, qiii Omosi
huno vel Λmasim appellat. At quod ad rem ipsam, salsa est, et refelluui
508쪽
rim, adito Hamnonis oraculo, remedium petentem , Purgare regnum, et id genus hominum, ut invisum Deis, alias in terras avehere, iussum. Sic conquisitum collectumque vulgus, postquam vastis locis relictum sit, Celeris per lacrimas torpentibus, Mosen, unum Xsulum, monuisse, ne quam Deorum Imminumve opem exspectarent, utrinque deserti, sed sibi, ut duci
Ithri saeri. Tamen sumpsit a Lysimaeho, uti videre potes apud Ioseptium contra Apionem I, 34 vhi item seriptum B ehoris. Llrs. Ο ehorim MS. Agr. ecl. pr. ut Boo is rim Flor. Gucis. edd. Puteol. e te in raeque ante Lipsium, qui Oecho im recepit: B inorim restituit Pleben Ceterum hie rex omnium conseia sudiu post bullula Troianum demum imperavit. V. Peri Eoa. Origg. Aegypt. C. 39, P. m. 333. ΕMr. Bud. Boc-
ADehere iussum. m. Guel f. a m. pr. Nic Lahuit, sed correctum est iu abire. Ed. pr. abiicere. Ante edLPiit. Ber. AL . et inoiurari; male. Ε N. Rhen. tit e Bal. Postquam vastis Deis. Nirum, non sit iure eum, quibus in locis. At sane ex Tertulliauo legendum videatur, viastis Arabiae locis. Is enim
Aiu log. c. is, narrisi Tacitum seri psi se II. S: Iiulaeos Aegryto e editos siMe extorres in uastis Arabiae locus aquarum egenos . est. Orosi tam cit i. c. non inter lectum, quam nostri libit praeserunt. L Ps. Menici riter protulit locum textu litauus et addidi. Arabiae notueri de suo. Mox exsulem ed. Pr. mo isse pro montiis. se Urosii ed. Venet. t boo, in eadem que mox Deorum tem 'lonumque ho--ntim e , ut in Paris. 1 Sio. Ens. In Coloti. 15-6 non est temploriamque.
Eadem habet monuisse. Sie et hila d. et cautum. Idem Morsen. Ceteris ρer Iucrimas tor . Non phinet satis, Per Iacr. tomere: non solent homilies, quum stupent, flere: immo si alpore excusso , quum ad a. rediere, solent lacrimare. Sed mollius explicari potest: Per lacrimas est inter Merimas , et tomere , nullum coli ilium vineetidi mali rei,erire, quomodo non uno loco dici n
clamnque deserti. Ne MSS. Flor. Agr. Beg. Lall.ὶ ed. pr. quod Mn recepere Bychitis et I. Grou. Coisti ab utrisque, quae est glossa M. utrino quo , quod de personis exquisitius dieitur. Ceterum haec verba in NM. omitibus Orosii ab Havercampo in-
speciis abfuere, ut et edd. pr. Augusti Paris. in euius notula monitu uir ita nostris vetustis verba ab iitrisviae deserti Disti leguntur. ΕRN. Bud. utrisque sine Praepos. quae et in Flor. deest.. iSed si met etc. Teii inhamaae smimel, et . in duci eaelesti , credorent Primo, cuiusuuxilio praesen-rea. Ante omnia, inquit, sibimetipsi quisque Hebraeorum ; dein lesortrinae, sive Pmmo cuiqiis obvio, per quem uterimque iuvarentur, non secus ae misso de caelo duci, sese crederent ae permitterent. GRON.
Unus Gronovius vidit, ut ex eius Correctione patet, sibimet non ad Mosen, sed ad Iudaeos referri debere. dii ad Moseri perii ueret Pronomen, detin rei esse sibi. Nam sibimet est sibi
ime in sing.. sui ipsi in plurali, cui
509쪽
caelesti, Crederent, primo cuius auxilio praesentes miserias pepulissent. M Adsensere, atque, Omnium ignari,
mi inscitia et ali hi turbas de illi et
tenet, ras obsudit. Celei una coirectio
Titi excellentis propter tutis iis tum loquetidi modum ιe tibi credere, Don alis facit, i in m Schelii. quivit Ity ou. p. 337, corrigit adessent sibimet: ut diaei e lesti crederent, 'Urania et c. Naiu durum est e sed sa erre adessent, et ita ad Mosea te sertur, quod latinitas noti patitur. In hoe tamen verum vidit Grono in vilis, quod induci Mosen suadetite in iudicat, ut primum a semetipsi auxilium Peterent uc sPerare ut, et a sortuna sua, L. e. ut Po fit ex seleatur, fortuitum iter ingrederentur Perge Irritque . qua impetus, quo Podes serte ut, etsi omnium rerum locori in lite ignari: deinde, si Cuius praesen auxilium cognovi Asent, ei se credere ut: cui respoitile ut ea , quae mox de alitia inventa ira imitur. Sed ad liauo sententiam quoli odo accom-rucidanda sint verba, dissicile est di-eere. An Ρarta in Gro Ovianue correctionis prohabimus: sed sibimet, et tit ducj caelesti credere ut, primo e. au si faciemus : sed sibimet, G d.
ut Grostolio placebat, cuius Primo aua. dii hil enim iiiiiindit, quia mura iubeat populum se Suamque fortunam Pro caelesti duce halrere, si inihil opis caelestis expeti. iii dum d xerat, litiniuriam Opetu aute in uti eo, qui eos primu , ab huc disti cultate Iiberasset, primus opem tulisset. Forte etiana ver ha ut duci euelasti sunt ast ossa, male reserenti sib met ad N ,eri: uti III, his sublati , et interposito et, eo, quo dixi, loco, omniatierin pr Qxdunt. De reliqua parte loci v. Ilo t. seq. Ceterum MS. Flor. habet at sibimet diae a caelesti cr. ut et ecl. Pr. et Oiosii ed. Λ ligust. quae interiri ingulit post Primo. Λ gr. vi tibianet u ιιet caetcrii cr. 1ed D . superscripsit , Ceteri libri mei vulgatum hahent. Orosii e D. pr. net. Paris. sed sibimet duci eael 1 ι i e . IIavercampus Pulat, criae mes in
Sed sibimet, ut dixi. ad Moseth ru serri non potest. Eas. Quae hie douauercampo nio neu tur. Don ita sobatient. Is ea credaentes non ite levit, sed salso positum ex duplici seri-
Pitara του Praesentes ortum adserit In Bud. et uti eieravis su Perse tu in Ciariis auaritio crederates, etc. l. Lutetiam ita Oro tu Α : atii higo Latii eu et Orator, an uou vox credentes eii
510쪽
Brtuitum iter incipiunt. Sed nillil aeque, quam inopia aquae saligabat: iamque haud procul exitio, totis
campis procubuerant; cum grex asinorum agrestium, e pastu, in rupem nemore opacam, concessit. Secutus
Moses, coniectura herbidi soli, largas aquarum venas aperit: id levamen; et continuum sex dierum iter emensi, septimo, pulsis cultoribus, obtinuere terras, in quis urbs et templum dicata. 4. Moses, quo sibi in posterum gentem firmaret, novos ritus contrariosque ceteris mortalibus indidi LProfana illic omnia, quae apud nos Sacra; rursum concessa apud illos, quae nobis incesta. Est tem ani-
intrassum, in eredentes esse muta
tum. Mihi turbas dedisse e liti ea pronomitiis sau videtur, qua resecta. expuuoque spurio credantes , omnia Pluna, satia. Sιbi proseeto nountsi ad Mosen referri potest. Pr senisa miserias intelligo. quibus mox sae-xant pressi.
Grex asinorum agrestium. M. Pr. eorrupte assimorum agreatum; et in x conreendit. GN.
Id laseamen. m. Guels. idem la-Mamen; male. Cetarum post hareuerba interpunetio maior esse debet, ut in edd. Put. Ber. aliisque vetia non comma, ut in recentioribus, i
telligendumque quod alibi iahac forma narrandi Diu Itieipit
enim delude nova sententia. Mox ine vis M. Hor. ed. pr. Eadem pos ueri ta sunt. Sed sunt abest a MM. Flor. et Ast. quod elegantius est. Itaque delevi. MN. Bud. in quιbua...c arat func Prius male continuere. Risua.... Maiau. Imposuit, Prae
scripsit. Sie et alihi de legibus loquitur. Mox frustra Aridalius pro illic volebat tuis. Nam illis pro Uud illos dixit variandae oratiouis causso. Sic paullo auis ustimiae pro ab virisque, et infra α 5. silue pro M illos. Eas. latem animiatis. Hoc de capita
asini magno conse su omnes Vetere tradiderunt r ne tantopere nostereulpetur, tamquam mendaciorum plenissimus scraptor. Et sane Strabo.
Pilitarchus, Demoeritus apud Suidam multo maiora deliria delirarunt contra gentem et libros s.cma. LIM. Quid loeum fabulae dederit, quaesivera Steph. Morinus peculiari disputatione cin eius Diss. octo, Ri683, p. x57 . Bochartus Hieromitat, 1, 18. T. Faber p. fiet alii.
In nonnullia edd. recentiolimus, ut Gmnovi oriam, irrepsit e les. EaΝ. Errorem sitimque. Errorem au spectum est viris doctis. Acidalio et aliis, quia asinis indicibus sitim de Pulere . non errorem. Trinerum verbum id latitantem et substituentem ardorem vel maerorem in Obs. erit. δ, ο, P. 194, refellit Lisneci Sched. Crit. P.M. Nempe, inventa in desertis locis aqua, quum, paucia diebus post, domi ut terrae cultae facti sint,
nihil impedit. quo minus ducibus asinis et ab errore , et ah siti liberatidicantur. ER . Est, qui aegrorum velit, Mate Aeidalio.