장음표시 사용
391쪽
Corsica Sardinia brevior, porrectior IIva, CorIica piscosis pervia fluminibus,5 Corsica terribilis, quum primum incanduit aestas, Saevior, ostendit quum ferus ora Canis,
3 Ιωα. Ita recte emendavit Scaliger. quum Codices Salm. t
ost habererite porrectior ilia. Hanc lectionem Ex inscitia librarii manasse apparet . qui insulam nunc EIba appellatam ignoraret. CL Rotii. Itiner. I, Ssat chalybum memorabilis Ilva motallia, ubi vid. Wer dors. Poet. Lat. min. V. 1 P. x Sa. Bectius autem esse porrectior i. e. extensior, longior. quam Proiectior, notavit B m. ad Anthol. Iat. lib. I. Epigram. 5T.ctore huius epigrammatis mann. Pornpon. Mel. II, 7, habeatur, tamen propterea Ia 3 ed. Ιs. Vossit, et notas dubitatio quaedam io his in- Detrii ad Claudiani Consul. iicitur, quod admodum i Mallii veri. xo a Gesne m. iunnm est poemation et Tho- omissas . Noa Graecis A loricum colorem prao se thalia, nunc Elba. cf. Var. fert indignum eo qui tantia Leci. malis immersum so queri debeti Ceterum Cyrue no- 4. piscosa - Iumini ε. men antiquissimum huius lim Supra iviginta flumina tab sulae fuit, a Cyrno, si Grae- Iae geographicae in ea assecos mythographos,undo Se xunt: sed parva sunt et to viva sua habet, sequaris, Hese xantes a montibus mentes culis silio inditum, a Phoe- nive Iiquescente pluviisque Iucibus autem, si reriun na- ingruentibus. Alio itaque
turam Verisimiliorem am- tempore, e. E. Restate, ne
plectaris. prosectum ob haut tum quidem aquae, csmuIta insulae promontoria. Epigr. seq. verL 7. Teperi-
Ignoramus, an Cyrnus huc re licet. Seneca in Conso. Teserendus sit, Phocaeen- Iati ad Helv. 9, a consentit: sum heros, notus ex Her non magnis et navigabili- doli I, I 65 qui narrat, Pho- hus numinum alveis irris caeenses in illam insulam tur. misissse coloniam, condita orbe Alalia. Onae Strabo 5. Haec descriptio a r V, 2, 7 ed. LipΙ. de Corsica eentioribus etiam confirma- tradis pauca.parum eam com- lur. Gravitatem ideo coeli mendant, nee BOsWollus insulae tribuit Seneca iaaliique, qui eam descripse- Consolat. ad HeIv. 8, 1,at-Tunt, extollanti Laudat Bur- que aridum et spinosum sa
392쪽
Parce relegatis, hoc est, iam parce sepultis: Vivorum cineri sic tua terra levist
Barbara praeruptis inclusa est Corsica saxis, Horrida, desertis undique vasta locis.
7. Imultia. Sic eod. VoII., praeserente etiam Lipso ad se. ne . Consol. ad Hel ν. a. 5 et Io. Sehulting. ad Suasor. IIIp. 54 : quid quod idem sera hemistictium oecurrit apud Vir- fit. Aen. III. 4t i Quid miserum, Aenea. laceras' lato Parcis
epulto etc. Nee dubito. quin Seneca eo respexerit. Plino euatamen ex vetere, ut ait. codice edidit: Iam ρarca flutis. probante Burm. Cuin Warns dors. ad h. l. sed enim . etsi
naud negem . quod Burmann. bene docuit, tum I. ι et δε- utvni ego do mortuis dici, tum Gytilius otioliatua in corid. mss. saepo confundi. tamen eosmultis flossema eoὐ Blutis esse h. l. Burmanno non coneedam , quum imitatio loci Virgil. laudati manifesta sit, nee verbum i Oxquisitum alio et ips Exaudito interpretari glossatores soleant. Accedit, quod i ρtihus de exsule civiliter mortuo ae quasi ssepulto in usu fu rit. ipso Burmarino do contis. II. Μalo codd. Salm. et Voss. hoc epigramma praecedenti eontinuant, quum hoc quaedam habeat priori coutraria.
xum Vocat. Vi orum ei-- ad h. l. laudat Eleg. in obit. ri-iaris. Oxymorum est. Maecenatis Vers. 141 et
Vivunt quidem exules, sed Martiat. V, 34, 9.quum civiliter sint mortui, II. Burin annua recensuit cinis non inepto locum ha - in Anthol. Vet. Lat. N. I. bet, adeoque et acclamatio Lib. III. Εpigr. XIII p. 465. illa soII ennis et vulgaris in Uernsdorsius in Poet. Lat. funere anaicorum, quao tu Min. V, 3 p. 1369. R. Qu tali re saepe occurrit: sit rela exulis de Corneae seri- tua terra Dias, e. c. Tibull. tate. Nisi haec, quac doII, 4, 6 o. En ripid. Alc. 462. coeli inclementia ut soli Meleager in Antholog. graoc. asperitato exponuntur, iu Anal. Branch. ii To. s. p. 35. spinosum, ubi exuI. Viveret, CXXII, 7ὶ λαβοι νυ σε βῶλος partem insul au dicta putes, ἐλαφρη etc. : sicut inimicis vereor, ut . sdem mereat
et improbis contra preca- tur. bantur, ut terra sit gravis, . I. mrbara prasrumia - e. e. Callimach. Epigram. Iaxia. Seneca in Consolat.
XXVIII, 3 LXI p. 475 Anal. ad Helv. VI, 4 da Corsica
Brim L. TO. I. . Uernsdors. simili modo loquitur: Quid
393쪽
Non poma Autumnus, segetes non oducat Aestas: Canaque Palladio munere Bruma Caret:
5 Umbrarum nullo Vor est laetabile fetu, Nullaque in infausto nascitur herba solo: ι Noni umhrarunt. Sic Pithoeus. timhrojtim vitioso est in eodire Voss. Lmbriferum praestat cod. sal m. probante Bum nus; vernia senim imbribus Mectindarx tellurem, ut umbras aesti vas arboribus pio serati laudat clue ideso Virgil. Geor . I, Si, tibi vor imBrisertim occurrit. Quae orsi per se quidem Vet sint. tamen huic carmini, quod omni foeeundita is Cortieam Carere Praedicat, adversantur. Α librario itaque indoeio hanc codicis lectionem proso iam esse nemo dubitaverit. Um'hras autem pro ramis ac soliis artici rum. et dei neeps pro arboribus ipsas. in primis stolidolis dici, nemo. qu, pste 3 Iegeriti ignorat, docioquo a Biirm. ait h. l. adstraetum At ex eri Plis. umhrarum ferti haud dubies durum est. et sine ex Cmplo. Itaque partim ab sest quin erodam, fuisse, stuπη, i usii. Praefero igitur cum Wernsdors. ad h. l. umb- πν
lam nudum inveniri potest, quid tam abruptum undi
que, quam hoc laxu in P quid ad copias rospicienti ici nius Τ quid ad homines immansuetius 3 quid ad ipsi imIoci situm horribilius 3 plures tamen hic Peregrini
Quae ultima, addit Bu marinus, illustiant finem huius epigrammatis: Hic sola haec duo sunt, exul et ex lium: quo versu rospici ad copiam exulum in Corsica deliteschntium oras Pitho anae oditionis adscripserat Casai ibonita. Quam diversa autem do hac insula prodiderint auctores, collegit Spatallem. ad Callimach. Hymn. in Del. 19, nec a n bis tiraetermis Ia ad Consol. Senecae ad Helv. l. L '
Fero consona sunt, monea te Uernsdors. ad h. l. , haeo
Fon agor hic pomum, nossdulces educat uvas: boasalices ripa, robora modist
Nec olivae, quao Minere flinventio sunt, cs. Spantie ad Callim. Ηy. in Pallad. ab) atquo hiema leguntur, in hac insula crescunt. Uernsdors ad h. L lauda let Virgil. Georg. u, si θ Venit hiems; loritur Sicyst ni a bacca trapetis: et fotu
olivitatem mediam, i. e. Gli Varum vindemiam mediair, esse initium Decembris mo nuit.
Ver nullas novas fronde Procreat. Cf. Vari Lecu
394쪽
Non panis, non haustus aquae, non ultimus ignis: Hie sola haec duo sunt, exsul, et exsilium.
occisi iugulum quisquis scrutaris, amice, Tu miserum necdum me satis esse putas
nec nisi pro lusu ingenii emendationem Cannegieteri ad Aviani sab. 55 p. 184 habeor me floriam nullo Ner est ἰασι hilo fetu.
7. ultimus ignis. Barth. ad Claudἰ- p. 3eta non Meilia ignis Iesendum putavit, ut exprimat auctor ultimam, gestatem et Nili inrimarii exsulis. eui aqua et istii interdicturii fuerat, calamitatem. Sed reete Burm. ad h. l. hunc conatum reludit: d' igne enim rogi inislligatur praessat, quem passim ignem ultimum vel supromum vocari studito docuit Bum ., V. c. Luean. VI, 558. Ovid. Amor. I, 35. 4I etc. 1. Occis fugiatvm qtiis Differtitaris amici. Sic Heinsius. SerI- verius, Francius et Tollius probante Burm. scriOendum put
. Non hausus aquae. Cf. ad Epigr. I, 3. non uuia με ignis i. rogi. cs. Var. Leci. III. Summis malis obrutus auctor, quem tamen exsulare carmen Non declarat, . Togat inimicum, ne se amplius vexet. Si demortuo intelligamus hoc loquutoetas Pulcro, carmen in hominem, qui famae mortui detractum iret, directum intelligamus oportet.' Nec inepte hoc seri potest. Nam mortuos interdum a poetis lingi inimicos suos alloqui constat. Ut alios omIttam, exemplo sit Epigramma αδέσποτον
amiciss. lacobsio sanatum Animadv. Ill, I p. 13a de Aiaco mortuo, qui Phrygem
ne tamen hoc carmen etiam a Seneca exule, adeoque Civilitor mortuo, ad invidum, qui convicia in hominem in- selieissimum iaceret, soriaptum haberi potest. Sio cepit Burmannus in Anthol. IVet. Lat. ΤΟ. I. Lib. III. Epi- gr. CLI. p. 597 sq. cum tiatuIo: Senaeaa Exsulis Θ
rela in In idum. I. Scrusaris i. e. Iacessis.
395쪽
De re consossumi victori vulnus iniquo Mortiserum impressit mortua saepe manus.
Quisquis es, et nomen dicam dolor omnia cogit Qui nostrum cinerem nunc, inimice, premis: . Et
verunt. Sed illud quisquis non patitur. ut amici retaneamus. Rescribendum itaque suisset, amieo, o bone. Cod. Vos :Occisum iugulum quisqtiis Ier. ianua amicus. Seq. Versu Corrigunt quoque Et miserum etc. Sed hoe versu eo Tu
4. 1 rospit. at ρressu praestitit cod. Vossi a prima manu. mortua manus offendit Uudendorpium, ut nimis dure dictum pro moriena. Itaque correxite θερε manus morienoe. Sed quum mortuus interdum sit quali mortuus . pro mortu habitus, et mortuus aliquis concidat, qui tamen vivit, vulgatam Diamr et si vel maxime vitae sensu careat, tamen me. gladium telumve mortiferum teneat, quo victor temero irruens interfici potest. Quare non opus est, ut. quod amicoracuit, Aenigma 34 in Brunckii Anal. III p. 32υ de Nesso
entauro post mortem Herculem vosta venenata interficiente. κτα es s νον πτεI,αντα κατέκτανον ' etc. in Partes vocemus. Same autem est interdum.1. et nomen dicam' Burmann. coniecit: an nomon dieam
motitandi prima Verbi, R ουω forsan derivati, via est, unde manavit altera nunc laetior quaerendi. line Lucret. VI, 8o9: Te Tai penitus scrutantes abdita ferro. Horat. Serm. II, 3, 276 : adde cruorem Sinutiliae, atque ignem gladio
a. Defers con sum, i. o. si de exsula capias, durissἰmo iam a fato tractatum, pessimo habitum. Tropice enim hoc verbo usos esse veteres multa exempla d cent. Sic Seneca de Viin heata c. u7,. 6: mala quae vos ab omni porto coni
in Anthologia Vot. Lati To. I. Lib. III. Epigr. CLIII p. 599. R. Da cusoria spuia
crati inscribitur in veteri codico Vossii et Sobedis mss. Scaligeri. Querela et misnao in invidum, qui ne exinstinctum quidem malis et conviciis assicere, quin adeo amigere desistat. Plerique ab exsule Seneca scriptum esse putant: carmen ipsum
a mortuo prosectum indicat. CL quae ad Carmen antec dens monui. . . a. Qui - Dremis, i. e.
396쪽
361 Et non contentus tantis, subitisqu8 ruinis, Stringis in exstinctum tela cruenta Caput. . Credε mihi, vires aliquas Natura sepulcris Attribuit: tumulos vindicat umbra suos. Ipsos crede Deos hoc nunc tibi dicerct, Livor, Hoc tibi nunc Manes dicere Crede meos: Bes est sacra miser. Noli mea tangerct lata. Sacrilegae bustis abstinuere manuS.
vel potius sine interrogandi nota. Quisquis str. n nomen
dicam, ut minetur, se nomen eius non taciturum, quod
si adent se uentia dolor omnia cogit, ut in Epigram. in Lucian. lib. II. Epigr. 246 p. 436 Anthol. Lat.: Nunc laede. nune lacesse . si quidquam valear Et nomen adscribo luum etc. ubi Burm. iudice etiam ut legendum es . Quae hona; uidem sunt, sed haudquaquam vulgato meliora. Nanx sus est : an nomen quoque tuum dicam ' nam dolor etc. s. vir -imuuris. Burmann. in Add. monuit: Io. Sebra-derum emendane Imultis, quia sequatur umbra. Sed eo ipso etiam vulgata lectio bene defenditur. 9. Rea est lacra m er. In ins. eod. Vos'. et schedia Scalig.
Erat . notante Burm . . Res est area miser, quod tamen seni nequit: nam ossi dies atri l. e. nefassi vocentur. tam n re.
atra pro sacrosancta in usu non fuit. Recto itaquε Sealigeri Scriveritque emendatione. . quae iam apud Pithoeum legitur, Gronovius aliique in textum recipere non dubitarunt.
sequitur, noli mea tangere rerum: adeo ut alterius imi- sata. ratio videatur. Ut autem hic 5. 6. Creda mihi - δε- manea non Violandos obi Pulcris Iu . Spectant natur, ita in Epitaphio V
haee ad antiquissimam h teri apud Pithoeum Lib. III.
minum ut Graec. et Romanis p. ao8: Nam durae mortia ita sere omnium, persuasio- sacratos laedere manes Pa
nem de religisne sepulcro- ce, monent leges et leviarum: qua iam primis tem- umbra loci: ut Versus corporibus instituta nihil san- ruptissimos legendos esse suoctius fuisse constat, CL Ci- Ioco notabimus. Bumannus.cero de Legg. Π, I6. Tu- 9. Rea es fac - --R Disp. I, I a. ubi cs. Da- nua. Burmannus de rei Vis gato et commerciisl hoini
7. 8. I Os - meos. Si- num exemto, tamquam domite rursus illud Martialis mortuo et sepulto, ut supra Lib. IX pigr. 42.: Ipsam Epigr. I. III. exponendos credo tibi naturam dicere hos versua iudicat: quod haud
397쪽
Carmina mortifero tua sunt suffusa veneno, Et sunt carminibus pectora nigra mBgis. Nemo tuos fugit, non viri non femina, dentes, .
Haud puer, haud aetas undique tuta senis. 5 Utque furens totas immittit saxa per urbeS: In populum sic tu verba maligna iacis.
a. Et sunt e minutis. Ita cod. Vo T. et set, dae Scaligeri, Pithoeus rei Scri verius, probantibus I. ipsi ci. Bumanno aliis qχIe. Criminthus operarum erroro in Voss'. et Scalig. edd. xstat. Sum tura carminibvia emendavit Holnsius. Sed sum carministis Burmaun. At itine carm. Francitis. At sunt carminibva Pectora letria magis Oudendorp. Lindenbro
S. Nomo itios fugit. Sic Hein s. Frane. et Burm. Sed fugire eod. Voss. et schedae Scalig. . non, ut Pithoeus, fugiat: illud magis confeci laneum sest Iacis versu fit pro effugit. Aut Pustr aut Gelua praustat eod. voss. ot schedae Stai. . sollenni σύ, haud et aut commutatione librariorum. Sed Annd - haud praestat. 5. Scaliger. Pithocus et ScrivsHus non ut postea Gmnorim.
1 and dubio vero simile est, si a Seneca haec prosecta
si ad vivum haec Xesecare instituoris, sponsione defendi veritas non potest: resutant enim cum οἱ τυα βωρυχοι, quos spoliatores momitiorum , hestis sodiendo apertis, ornamenta sepuleralia laxatos osse s Chariton. III, a, 9 P. 59 ct 63. ed. Lips. cs. uesych. h. V. inter omnes constat, tum ipsae Ioges de sepulcris violatia agentes adhuc in Corp. Iustin. superstites. Laudant Tacit. Annal. II, 69. Pha dei sabb. I, a 7 etc. V. Recensuit Bum annus
R. cum titulor Θerela in eum, qui maligna iocatur. In Vet. cod. Vols et Rhodis Scaligeri titulus tantum est: si eum, qui maligna ioc tur. - Εxstat ap. Pithoeum p. 44. et ap. Scaliger. P. I99Minatur maligne iocantr, a quo nemo tutus sit, vindictam et aliorum poei arum et suain , Misi a caTminibus m
que do eo in quem factum sit pobmation, quicquam constat, nili quod codd. ste
necae adseribunt. I. u. Carmina - magis.
398쪽
Sed solet insanos populos compescere sanus:
Et repotunt motum saxa remissa caput. In is nunc stringit nullus non Carmina vateS,
Inquε tuam rabiem publica Musa iuridi io
Reeie observat Burmant . ad h. l. augeri ita invidiam, quod non tantum in se, s d in omnem populum malignes eum ioc ri dicat. Sic paullo anter Nemo tuos fugiet et . E. moliam. Pitlioeus m. motum l. E. desvotum, diria exlecratum. Ovidius in Ibin 47o. Sed rseis Heliatus Bur mannusque vulgatum tuentur, motum, i. e. suribundum hominem.
Iigna sunt, sed tu ipse gaudes malis, quorum caussa convicia tua sunt. Mortia
fero si Deneno. ut lingua Invidia o ap. Ovid. Mot. si, 7 7 est suituta l. ropleta Ve-
Nerio ; sic noster vocat haec Carmina, quae Ovidius in Ibin 4. I, sanguinolenta, V orba canina, ct Trist. II, 566 iocum venouatum urpellavit. Iam quum Vera inim serpentibus sit pro-Prium, quorum demes emitiore illud solero constat, bino benei demo vers. 3 PO- fuisse dicendus est. Alio sensu occurrit dens invidusap. Horat. Carm. lv, 3, 16. V, 6, 15, quatenus detrahit alterius thudi, deterit eius merita, ut Verbis Mitschem ichii amici T. ad h. I. utar.
8. D repetunt - Put. Notum caput est, recte interpretante Bumanno, insanum, furibundum, ut numine divino agitati moti dicuntur. Mossarium Leidensis Bibliothecae in editum:
Diriosus. Seneca dct Tranq. An. I 5, 16 ait: non potest grande aliquid et supra cael ros loqui nisi mota mens. Sic
mola mens pro alienata, 1ii- 'riosa in Ovid. Trist. V, 6,u4. Senec. Consolat. ad Polyb. 37, 5 et . 9. In te nunc fringit, iacit; praeparat pangitque. Stringere gladium, e sem, tela i. e. Vibrare in hostem proprie dici constat. lam
quum carmina cum telis, ideoque Pocia cum milite, comparentur, tropus sacilis est, quo iambus apud Ovid. Remed. Amoris 377 et ca mina h. l. stringuntur. Om-les, ait, poetae accinguntur ad carmina tua maligna liberis suis Iambis refutanda : equidem tantisper, dum illi hac in re toti sunt, hoc in te carmen pango. Gm- postus est oppositus, adve sarius. Componi enim, ut comparari, do iis, prae se
tim de gladiatoribus, qui s. cum Pugnaturi sunt, diei
399쪽
Dum sua compesitus nondum bene concutit arma Milos, it e nostra lancea torta manu. Bellus homo valido capitalia carmina ludis:
Deque tuis manant atra ven na iocis.
15 Sed tu Perque iocum dicis vinumque. Quid ad rem, Si plorbui, risus si tuus ista facit P i
13. Dum sua eomyosius eis. Aliud epigramma et praec dentibus toparandum osse e nubat L lysius. quem tequutus est Scriver. et Gronos. in Ed. Tragici Sene ae. 1ed conium xit in ed. philosophi. Sic et cod. 14ss. et schedae Scal. eon.
a 3. Bellus homo et valido ea italia crimina ludis. Heiusius delebat eo se, quem sequutus sum. Iudit cod. Vossi et sched. Scalig. Pro erimina soribendum rum Scrivcrio carmina. ut Paullo ante vertit a. Burmanno iudice. qui sequenti versu i
tria ven na cum Francio praetulerit. non atra, coli Brouishus. ad Propera. II. ιS, Sumere et in nestras tetra vene na mrenua, non trua. Sed nostro loco non offus est omen. dati ne
x s. Sed eti i a facit' ita in ed. Pith. scalig. ac Seriv. et ipse Scaliger in margins correxerat. Sed tu ρ' ' totum Ichod. Scal. et eod. Voss. dabant. Scaliger correxerat quo. xu vers. seq. cum Plorem. Huiusius : Mi Plorem, probanteu anno. Sed ine, ait Bum ., etiam malim pro lina. Ortorem, risus I tuus Ute faeie . si tuus ilio risus malignus emcit, ut plorem. Certe I sie bis ponitur non admodum venusso. Iurm ., qui etiam e schedis Scalig. maiorom dustinctionem posuit post vinumquo. parum abest quin legem dum eon Ieat: quid ad mερ Catulli X, Sir Verum utrum ibnus an mei, quid ad me comparans. Q 27. lotist iocose non int locus. Uso malisnum. Sic recte ed, tum est. vitioso adfert Dorteatis ad Taeat. p. st S r Quare tolici iocos, non est iocus , esia malignus . Gue i coa cod. Voss. et sci1eda Scalig. et vers. ult. grater, unde in marἶ, ne graιι vel gratis correxerat. Dum .
79 concutiens tela. 13. Heuua - fales. Fa- Eetiolus es homo, ideoque Carmilla maxime maligna facis, parum cogitans de I crimis quas nobis exprimis, dummodo risum exciles a dientibus legentibusve. Sed quum in hoc iocus non consistat , malignum esse , ideo
tollo iocos tuos tantas mo linias atque tot mala creantes etc. Bellua ost is qui i cis D
400쪽
Crispe, meae Vires, lassarumque ancora rerum e Crispe vel antiquo conspiciende soror Crispe potens nunquam, nisi quum prodesse volebas: Naufragio Iitus tutaque terra meo. Solus honor nobis, arx et tutillima nobis: 5 Et nunc afficto sola quies animo.
eis dicacibus atque amaris ius quidem Seneca de Benes in alios iactis risum assen- Ι cap. ult. et Quaest. nat. IV sumque captat; quare venu- init. meini nil, sed sine ullastus et dicax vocatur Ca- singularis amoris nota. CL-Ilo XXII: cs. Martiat. III, do hoc Crispo Passieno Li-63. plii Excurs. A. ad Tacit. An, VI. Recensuit Burmannus nai. XII, 6. Opp. To. II. 1 . in Antholog. Vet. Lat. To. II. p. 8io. R. ed. Oberlin. I. Lib. III. Epigr. CLVII. p. 3. Crioa - MOD M598. R. cum titulo: Ei - Idem de Livia dici apud dem ad amicum Crispum. VeIirium Patercul. notu Ue- In codice Von et sched. mT. Tat Calailbonus, respiciena Scalig. titulus est: Ad amia sine dubio illa ex libr. II c. cum optimum. Quis ille ISo in fine .: cuius poten- Crispus sit, quem auctor liam nemo lensit, nisi autearminis alloquitur, ad li- Ievatione periculi aut acee quidum perduci nequit, quia sone dignitatis. Albinovan. de auctore huius epigram- de eadem in Epicedio ad Limatis, ideoque de tempore viam vers. 47 : Fec nocuisse quo scriptum sit, nondum ulli et fortunam habui IIetiquet. Exsulem suisse e nocendi, Nec quemquam
Carmine colligimus. Si sch nervos extimuisse tuos. Audas Pithoei sequamur Sene- ctor Elegiae in obitum Mao-Cae epigramma hoc tribuen- cenatis vers. 15: Omniates, Crispum Passienum ora- quum polles , tanto tam catore. inelebrem, Agrippi- rus amico, Te sensit nemonae maritum et Neronis vi- Velle nocere tamen. Bur-tricum, intelligere licet, cu- mannua ad h. I. et in Addendis.