Singulares selectae quaestiones morales iuridicae in quibus ex principijs theologicis, sacro, atque ciuili iure plura, variaque dubia ad vtrumque forum pertinentia, vt plurimum nouiter excitata, dilucide, & breuiter resoluuntur. A Zacharia Pasqualigo

발행: 1662년

분량: 737페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

91쪽

tion

te concedentis.

io Mandatum accessorio gratia iam facta no

expirat morιe concedentis.

Gratia Ane exequutione adhue 1is pere

Ade est ratio de coeteris dispesa tionibus, & gratiis, quae alicui

exequutori committuntur , α succedit mors concedentis, antequam sint exequutioni mandatae . Disticultas autem ex eo oritur, quod istae dispensa tiones committuntur exequutoribus, no

in ipsorum fauorem, sed in fauorem tertiqpersionae;& ideo, cum non sint exequutio ni mandatae, subintrat dispostio Cap. Si cui nudas Secus. De prsbendis in o. ibi. S cus παν prouisone ceris personaefacienda

sit ista potestas eidem, non obfuam,sed eius, cui prouideri mandatur gratiam, vel fauorem,illa quidem expirat omnino si concedens re integra mortatur Praesentes autem dispε. sationes continent gratiam , non in Duo rem exequutoris, sed certae personaei &ideo re integra expilant morte concedentis. a Cu ergo dispensatio ante mortem concedentis non sit exequutioni manda. ta, se habet, ac si nunquam fuisset facta iuxta ea, quae tradunt Bal. in cap. . n. 3. ver. Sed pone. De confiit. Dec. in p. Re

Et proinde non poterit amplius exequii. tioni mandari.' a Quod ergo expirent huiusmodi dis.

Quaest, Morales Iuridicae.

pensationes, si non mandentur eX equutioni ante mortem Pontificis, tenent Nauatico I. 38. insine. De tempor ord. b. I. iux .edit. et conss. 3. in . Des praeibitero M

quatenus docet, facultatem datam dele gato in fauorem tertii este gratiam facieta. dam, licet ei imponatur necessitas,seu prς ceptum exequendi. seu dispensandi. αproinde expirare morte cocedentis Ugo. lin .de irrigularit. p.6 a. num. 6. Et pro h a C sententia Bossius citand. assert Sahagunt de Villes ante in CapMelatum . num. Ig. Dc Sc delet. et Garziam tar. 6.de benesic cap. z. num. 3Ol. O 3oa Verum ibi tantum docet, quod gratia de prouisione beneficii in- certi est gratia facienda. Si vero si de be

neficio certo pro certa persona. num. 3CO. docer.esse gratiam factam, et non expirare morte concedentis,unde est pro opposita sententia. Fundament si huius sententiae est praeter allata. num. I 2. Quia datur tantum commissio, et mandatum aes dispensandum . Mandatum autem spirat morte mandantis PMandatum.C. Mandati. et t. Et quia. De iuris . om. iudet Cap. Relatum. Deosis eleg. ubi Glos. verbo. Contenata. Nihilominus tamen magis communiter tenent, quod huiusmodi dispen sationes mortuo Potifice possint exequu.tioni mandari. Ita Hieronim. Paulus i αλ Pras Maneestar Til. Declaratfuper propon. seu uouen. s. Praefantissime Dorior. Rebus De con M. Tit. De man ZApo M. I . verbo. Sui Ponti eatus.ver. Licet quid m. blandos ad Reg. io. Cancel).de Annali posses qusII. z.

tionum. Idem Fragos. sortὰ immemor illius, quod antea tradidera dea M.2. Regim.

92쪽

An dispensationes &c. Quaest. qi: 6s

acet

. i. i

e eti

RQ m. Reip. CIHIZ. lib. - disp. IO. S. II. nu. a Themudus decf339' nu. .par.3.s In hac difficultare est certu. Quod si exequutor principium dederit exequutioni, aut examinando testes, aut vocando,aut aliquo alio modo non expirat gratia dispensationis, quia res no est amplius

in t egra, iuxta ea, quae rradunt communi ter λminic. in cap. Si delegatus. num. IO. De osci deleg. in c. Francus. num. .Ias in ι- Isore. num. I s=De iuris. o iuri Coua. ritu. lib. 3. Variar. cap. I s. num. . ver, Pri. mum Lappus in Cap- si eui nulla. numeν. . ver. Sed Mi procedit. De praebem in 6. Io. Nicolaus Gi monteus Degrat. expect. cap. 3. nam. 2.ver. auantum autem , Staphil. De Iu Grat.Tit. auib. moLLitt. ad bene vir. LDicendum est modo. Num. . vet. Nam υτ .EN.Alphons. Solus vulgo Glosator. ad Reg. i o Cancel.ver.Et ratis es. Rota cora Guido no decisas.& coram verat decisas odib. r. decoram Pennia decisa s. nu. 3. Et habetur ex dic. Cap. Si delegatus. Det ιρ . deri. in 6.& Cap. Si cui nulla. De praeberi in 6. ubi gratia facienda expirat re integra. Si autem res non sit integra prorogatur tutisdictio, quia pars iam acquisiuit

s Verum, qua uis res sit integrata, Adbue huiusmodi di pensatio es non expiarant morte concedentis, sed postuns exequutini madari. Desumitur ex eod. Cap. Si cui nulla. S. Secus. De praebendin 6.nam tunc Blum gratia expirat morte concedentis, quando committitur concedenda, seu facienda, ut indicant illa verba, Sisuper pro. uisione tarta persena facienda sit data pote-Har. Nam prouisio facienda non continet gratiam prouisionis factae, sicut etiam po. testas respicit gratiam faciendam,cum respiciat prouisionem faciendam. Et clarius ex Cap. Si supergratia De oso deleg. in 6. ubi statuitur, quod, siβριν gratia cuiquam ab Apostili ea Sede facta exequutores fuerint aeputati, aequum esse censemus, ut sicuti ag alia flicet nondumsit in eius exequutione proregum ) morte non perimitur conre. dentis , sie nee etiam re integra perimatur exequutoribus data pote Har. In huiusnodi autem dispensationibus non eommittitur

alicui potestas dispensandi , sed eligitur Pasqualia. Quaest. Selem

exequutor, qui si preces veritari nitantur, mandet exequutioni dispensationem coiseessam,& proinde continent gratiam iam factam, & non faciendam. Vnde Hieronim. Paulus nu. . citati habet, quod plures Doctores non aduertentes ad stylua Cancellatiae putant, mandata de facie n. do, aut prouidendo, continere gratiam faciendam,& proinde non committi meram exequutionem , cum tamen contineant gratiam iam iactam . Quia tunc solum gratia est iacienda, quando conceditur facultas ad faciendum. & nullum ius est quaesitum parti . Quod non habet locum in dispensationibus matrimoniali. bus,& aliis huiusmodi,in quibus ante exequutionem tribuitur ius parti, ut constat ex solutione componendae t Rursus etiam Quod huiusinodi dii pensationes cotineant gratiam factam, α non faciendam, ex eo costat, quia non commitritur exequutori dispensatio, naopoiteret ad saluandam hac commissionem, quod ei tribuet et ut facultas dispen. sandi: sed tantum exequutio dispensationis. si preces veritati nitantur: & proinde gratia non est facienda, sed ut iam iactata,

exequenda , ut firmat Rota coram Pennia 24 . nu. 3. Vnde subintrat communis regula, quod sit exequutioni mandanda sequuta morte concedentis, ut tradunt communiter Doctores in Cap. Si δε- per gratia. Deos .ileg in 6. Monac. nu. . Geminia n. n. r.er .lo. Andr. n. I ver. Inglos secunda. Arch diacon. num. I. Franch, num . . ver. Et intellige. Ancharan. num. I. Aeneas de Falconi bara I. de reseruat. par. a. quaesi. s. priscist. nu. . Federic. de Senis.

eonsi 7 g. incipit. Caser eH. Papa concessis. Rota decis3 9. altar ra. De os . deleo imnouis. Se coeteri cum Glocin Cap Si eui nutila. verbo. Moriatur. De ρυbemis 6. ubi &coeteri Canon istae. g Quod amplius confit potest ex eo, quod gratia, quae contine ur in dispensatione, est certa, singulatis, & determinata, & pro persona determinata - Hoc autesusficit, ut gratia sit sacta,& non facienda, quia stante tali determinatione , & singularitate est iam deducta in esse, de solum pro complem to requirit exequutionem.

93쪽

Quaest. Morales Iuridicae

Et ira loquentes de Beneficio, quando scilicet Papa mandat prouideri alicui certae

personae de certo beneficio vacante, tradunt Hieron- Paulus in Pract. Cance Tit. I eclaratoria super proponente, seu uouenle, 9. Pra Ianti me Doctori. Rebus in Concorae Riab. De mandat. Ammi. g. i ver. is paci catus. Anton.Gabr. conclusi .nu. I9. O 3 o. Tu. De praeben. Milis in ReperIorio. verbo. Gratia facta. licet nonis exequv. Mandos. ad Reg. i O, Cancel. quo7.2.num. Gutterea

9 Ex quibus soluta manent, quae in oppositum allata sunt. Tex. enim. Si cui nulla. procedit de gratia facienda na procedit de potestate data alicui de provide' do certae personae de beneficio vacaturo, & ideo statuitur, quod re integra expirat morte concedentis. Quando autem dicitur, quod gratia no exequutioni madata sequuta morte concedentis se habet, ac si non fuisset facta, resp. Id esse verum, quam do est gratia faciendae non autem, quando est gratia iam faeta, quia, licet non sit exequutioni mandata, est tamen deducta ad esse, & ideo non potest non esse facta sequente morte concedentis; imo adhue trahit secum exequutionem , ut statuitur in Cap. Sispergratia. Deo μ.deleg, tu s. io Ad sundamentum oppositae sententiae . Resp, In dictis dispensationibus n5 dari tantum mandatum ad dispensandum, sed concedi gratiam dispensationis, ut constat ex dictis, & dari mandatu ad

equendum. Hoc autem mandatu . non expirat morte mandanti S,quia nore assat de per se, sed est acccessorium gratiae iam factae,& sequitur illius eonditionen ivt dicitur in Cap. Si pergratia.De si e deIeg. in 6. Neque ex hoc sequitur, quod sine exequutione gratia sit imperfecta , quia aliud est, quod si imperiecta; & aliud, quod non sortiatur essectum . Sine exciquutione enim gratia adhuc est persecta, ut desumitur ex Capsin. De eonces prabem

ci ex dicto Cap. Si iupergratia. Deos . de

in coram Pennia

tum remanet inessicax,cum non sortiatur suum effectum.

ehez Iib. 8.de matrimon. dis 28. numeri87. In praesenti materia nihil reserre, quod exequutor sit necessarius, quia hoc non obstante adhuc gratia expiraret mort concedentis, si non esset tacta, ut de senti. tu rex Cap. D cui nulla De praebentino. Nam ibi exequutor est necessarius, ut ces ligitur ex illis verbis, Sedetur, cui prouidori mandatur. Mandatum enim inducit ne. cessitatem, & is, ad cuius fauorem mada. tur, potest cogere mandatarium ad exe. quendum. Et tamen gratia, de qua ibi, quia non est facta , expirat morte eoace. dentis. Nee dici potest cum Sancheacit. quod verbum,Mandatur, idem significat, quod committituν, ut congruat cum Uer. bo praecedenti Potenas. quia Optim E con-giuit, quod alicui concedatur potestas, &simul etiam praecipiatur usus potestatis concesse in concedenda gratia: & proinde verbum, Mandatur, idem significat, ac praecipitur.

Monasterium dicere pos' de enormi one ob renunciationem Agoniadis

cians paternis,& maternis bon uerit comPetenter dotata ea di

94쪽

4 te.qua dotari solent, quae recipiuntur a tali Monasterio,& quod hς reditas. siue pa 1 rerna, siue materna, cui professura res nunciat. sit valde ampla , ita 't ad eam is attendendo longE maior dos illi obueni-α iet. Et quamuis assirmative videatur post, se responderi, quatenus nonnulli mit is res, ut Corneus consil-27 alba. m. Con in sel.2O . lib. t. la inter eadem consit. Ruini. a Felin. con .ao 6 Ii. . docent Renunciationem factam per Monialem prosessuram ti non praeiudicare Monasterio,& proinde iiii censeri enormiter laesum, dum monialisti, non obtinet dotem congruentem pateri a nae,dc maternae haereditati is et oppositum tamen tenendum est,

Nempe monialem non censeri enormiser la

ta sum, ct consequenter nee Mona Ierium . sobtinuit consuetam dotem sante quacunque

3 Ratio est. Quia professu tus in Religione habet plenam, & liberam facultate relinquendi bona sua quibus voluerit , &disponendi de ipsis, quomodo voluerit. g. Illud quoque.Authen. De Monachis.& Cap. . De his. in e. D epulabi. Libers es eis,tuebona sua non filum religiosis,sed etiam quit. bufuis priuatis eonferre persenis.Ergo habet

vi liberam,&plenam facultatem renuncia di paternae. Sc maternet haereditati, quam-ιψ turn iis opulentissi mae.Ergo Mon asterium non porest ex tali renunciatione praeten dere aliquam lςsionem, si obtinuit dotem Congruentem consuetam .Quia non habe; aliud ius, nisi illud, quod a inoniali per Prosessionem transse itur in ipsum, & non an transfertur. nisi ius quod tunc de praesen ei habet. Vnde cum legitime renucia uerit paternae, & maternae haereditati, atque adeo nullum ius ipsi remaneat da On potest . i Nonaster um praetendere aliqua' laetio

G nem, quasi plus renunciauerit, quam potuerit, aut debuerit renunciare. ις Confir. Renunciatio fit in ordine ad emittendum votum p upertatis reli giosae: & proinde ii ante quacumque opulantissima haereditate, potest se extendere tantum , quantum se pxtendit votum paupertatis religiosae. Ergo cu vo. tu Paupertatis religiosae abdicςt a uouen. te omnia prorsus bona, iura, dcc. potest etiam renuciatio eadem omnia abdicare. Ergo renuncians non subest alicui laesioni state quacumq.opulentissima haereditate, quia non laeditur in eo, nec laedi potest, quod per votum paupertatis est abdicatu. rus a seipsis. Et consequenter nec etiam Monasterium . quando obtinuit dotem consuetam, cuipii non positi copetere aliqua lesio, nisi ratione monialis prosesiae.

profitentes in Religione eligunt in vita pauperi famulari Christo iuxtat Gapinimis iniqua. De excellib. P slat. de eligendo hae vitam,eligunt viam ducentead persecti nem, ut docent communiter Theologi

Ergo quo amplior est renunciatio, eo magis fauorabilis est statui religioso ele cto, quia tendit ad maiorem persectionem ip sius. Quod autem est alicui fauorabile, nopotest continere laesionem ipsius,& conseaquenter, nec etiam monasterii. Et pioinde si obtineat dotem congruam, non potest dicere de lesione. H c autem congruitas non attenditur secundum quantitatem patrimonii, ut dixit Rota coram Ludovisio deei s .nu aO .Sed secundum quantutatem,cu qua solet monialibus assignari. ut notant salicet. in Authent. Sed quamuis.

num. .ver. Et a rationem. C. De rei uxoν.

Iacob, a S Georg. in Inuenit stud. vetiquidem. insine.

ρd excludendam omnem praetensionem monasterii, putent Purpura in L n,i94. c. inpa t.Cagnoi lia tutius esse, quod pro renunciatione monialis interueniat c5sensus Capituli monialium. hoc tam ea nullo pacto est necessariam .Quia qua ndo fit renunciatio, renuncians nullo pacto pertinet ad monasterium, cum sit sui iurisi&ideo consensus monialium nihil circa ipsam operatur. Si enim rel*unsiatio va.

95쪽

68 min. Morales Iuridice

let,quod moniales non consenserint nihil potest ipsas iuuare, si quidem recipiunt ad professionem iam priuatam bonis,et iuri-hus renunciatis etiam quo ad legitimam. Si vero non valet; etiam si monasterii cta sensus accesserit,potersit adhuc moniales suam actionem instituere quo ad ea .qu rum renunciatio non valet, atque adeo consensus nihil iuuaret renunciatarios.

Disivus ordinans alienum siubdi. tum cum dimissoss, post cum ipse dispensare in impedimentis, in quibus potest ἀ proprio Praelato dispensari. s v M M A.

ia ordinandus impediti potest aliquo impedimento calonico praesertim irregularitatis, ne possit ordines su- se; pere, ideo dubitatur, an quado proprius Praelatus ordinandi potest eum ipso disipensare,possit etiam dispesare Episcopus,

ad quem mittitur ordinandus. Partem ac firmativam tradunt Sylvester verbo. Irre. gularitas. num. II. in e. Angel. ibiae n. 34, Armilla nu.s i HenriqueZ lib. I sum. cap/I .numer . . in e. Auila decensum par. . disp. I O. durim ver Notandum tenso. Fundamentum est, Quia conceo uno coneedu-tur omnia, sine quibus id expediri non pos

dines non potest fieri, nisi remoto impe. dimento. Confici Quia dispensatio in principali exteditur etiam ad acceta.

a Sed pars negativa tenenda est.Qua tradit Sanchea tib S.de mairim.disp. l. v. s. Et faciunt ea, quae tradunt in simili casu, nempe ex eo, quod Episcopus ordinare possit suum familiarem triennalem iuxta Concit.Trident. 23. cap s. de Refr. nosequi, quod possit dispensare in desectu

3 Ratio efficax desumitur ex eo, quod qua do plura obstat alicui actui, sublato v. no, ino tollitur alterii. l. Si domus Is De ser

notanr Geminia n. co I 3 3. nu. 8. Rota coram Puteo dccisi os .in e lib. I. Et cinram Ludovisio. deeis. 87 .num. 8. Et proinde tot dispensationes tequiruntur,quot sunt impedimeta, ut obseruant Gozaleg alios reserens ad Reg. s. Canc I. glosi 3. num. 97. Surd. M a .num. . Et proinde Rotta in Tertile n. pensionis. a. Iuny. I S9 I. coram

Pennia dixit. Quod dispensatio retinendi,

et acquirendi pensionern non obstante matrimonio. non se extendebat ad supplodum desectum Clericatus. Cum ergo in pr senti obstet ordinationi duplex impe dimentum, nempe non esse subditum , et v. g. irregularitas, ex eo, quod propriu Episcopus tollit primum concedendo licentiam proprio subdito, ut ordinetur ab alieno Episcopo, non fit, quod concedat ut possit etiam super irregularitate, aut alio impedimento dispensari. 4 Confit. Concesito limitata non ex tenditur ultra id, quod exprimitur in cod

cessione. l. Statu bbeνum. g. St1ebum. p. mleg. 2.et I I s.Si mulieriss. De liber. agno . et proinde non extenditur ultra expressa,

Praesertim, quando id, ad quod extenditur

96쪽

tur posset esse causa, quod neque expres- sum concederetur. In praesenti aut m , casu facile est,quod si Epit copus sciret impedimentum proprii subditi, nollet ipsum

- ordinare,&consequenter non ei set concessurus licentiam, ut ab alio Episcopo ordinaretur

s Ad fundamentum in oppositu res' Quod si aliquid probaret, inde in serretur, quod possent Episcopi dispensare proprios

subditos super quacuque irregularitate νὴ quia habent pote itatem eos ordinandi,&j non possunt eam exercere, nili tollendore impedimentum irregularitatis. Et quod, quando quis sede vacanta obtinet dispen. . satione a Papa, ut possit ordinari a quo-- cunque Catholico Episco , concedere-- tur Episcopo ordinanti facultas dispes an- di super quacunque irregularitate, & alio impedimento, quod tamen ab uidissimeri diceretur. Nam concessio semper intelli-y' situr facta praesuppositis teriminis habili-

' concessio ordinandi intelligitur, si habilista suerit. Sepetenim inhabiles censentur ex-st clusi, vilat E Iacl. a. S. Pr ω .uom gQuit fatigeog.Gomea in I.Iti Aquis. In i de ae.. 6 Cum ergo dicitur, quod concesta αρ uno conceduntur omnia, sine quibus id expediri non potest, intelligitur de iis, quaeta ex natura rei concessae trahuntur tanquaa necessaria, aut connexa, qualia sunt media pro ast quendo fine : non autem .qua. do ivnr extra exigentiam rei concessae, quia, quamuis imped ante xequutione ,

ii rei concessae, id est per accidens, vel quia 'ς ponunt obicem, ut in praesenti, vel ex ali. : quo alio capite, non autem quia non sita concessum totum, quod est necessariun G, pro exequutione. Quod praesertim Iocunii habet in dispensatione, quia quando po-: test, quantum est de se, sortiti suum effe- is c um super principali, non extenditur ad accellatia Lucius F. De condit. indeb.

1 Concessio autem suscipiendi ordines ab . alieno Episcopo potest sortiri suum esse. x ctum absque concessione quod possit disi pensati, cum hec sint omnino separata . i. Quod si in tali persona non potest sortiti. . quia habet impedimentum, non est ex de . se tu concessionis, quasi n6 se extenderit

ad omnia neeessaria, sed ratione subiectae materiae , quia non est petibila habilis, &proinde exequutio non sortitur effectum ob obiicem repertu in materia. Et ex his soluta manet etiam confirmatio.

An si iuramentum sit nullum, necessaria se absolutio ad edium agendi. s V M M Α.

a m Vramentum potest esse nulla vel secumlum substantiam, vel secvn. ab dum solemnitates. Certum est autem, quod si iuramentum sit nullum se. cundum substantiam , non est necessari absblutio, ut contra ipsum quis venire possit iuxta ea, quς tradunt in simili Ca

ratio est clara. quia, cum sit nullum sec dum substantum, nullam quoque parit obligationem, neque ponit aliquod vincu.lum, a quo iurans solui possit; imo nec dici potest existere iuramentum, cum tanquan ullum se habeat, ac si non fuerit interpositum. Cap. Ad dissoluendum. De d sensat. impub. ubi Glos. pluta allegans. verbo Le. gitimὸ accusari. a Quia tamen nullitas substantialis iuramenti raro potest esse ita notoria, ut possit non seruari absque scandalo, ideo ςtit necessaria abselutio ad cautelam, aut

97쪽

το Quaest. Morales iuridicae

saltem declaratio nullitatis iuramenti iuxta ea, quae tradunt Angel .in Un. Quisati .cog Bald .in L .ver. Confulunt. C. De ZOn niamst ian. Hoc enim confert non soluad tollendu scandalu δε exceptiones,quae fcri possent , sed etiam ad securitatem ,&tranquillitatem conscientiae. Difficultas ergo te manet, quando iuramentum est nullum ratione solemnitatis eo,cuod lex, ieu statutum annuli et juramentum. 3 Quod non sit necessaria absolutio,

num. Io. Qui allegant alios Doctores, qui tamen hoc non dicunt, sed stolu, aut quod iurari tunc non potest, aut quod non est reriurus, qui contra uenit iuramento inualido. Fundamentum esse potest . Quia cum iuramentum sit nullum desectu stalemnitatum, remanet annullatum a lege, seu statuto; & ideo non opus est absolutione, cum lex ipsa annullando absoluat. Tenendum tamen est Nec riam absolutionem non obstante nullitate iti. ramenti ex defectu solemnitatumiata Glos. in Cap. Elys CisHytis.verbo. Seruandum. Deitiretur. Hostiens in Sum. tit. De iureiur. A.

Quando init. Abbas in Cap. z. nu. g. ver Se eundo, fortuis. De arbitri An ron. Corneusae absolui. iuram. ρών. . casu Is. numer. 12. Picus ad Stai. Vrb. glos 23. num. is. Rota

coram Ludovis, decis 6 . niam .6, de in Romana nullitatis obligationi 1. a. Iunii. 16o .coram Ottembergo.s Ratio est . Quia licet iuramentumst nullum ex desectu solemnitatum,& no admittatur de iure tanquam non selemniter praestitum, est tamen secundum siu, santiam verum iuramentum, & natura

liter obligat, quia desectus selemnitatum

non tollit , quin vere inuocetur Deus in testimoniu veritatis,& non fiat illi iniuria, si non stetur iuramento. Vnde iuramentum semper est seruandum, si licitum sit, quod iuratur. l. Non e=it g. r. V. De iureiur.&Ca Motie, i. auaesar, de Cap. Etsi Chri ius. De iti eiυν.ubi Glosverbo. Seruidum. Ergo, si iuramentum secundum sub

santiam obligat, si cuidem supponitur esse

de re licita, ut proinde sine peccato seruati possiit, erit p murus, qui contra ipsum venit ante absolutionem. 6 Neque obstat fundamentum in op. polirum. Quia licet iuramentum annui .letur a lege, seu statuto , haec tamen an. nullatio non attingit nisi solemnitatem , de proinde operatur solum , quod non sit iuramentum temne. Non autem annullat eiusdem validitatem naturalem, qui hac habet ast istentiam iuris naturalis ob. ligantis ad seruandum iuramentum ob reuerentiam Deo debitam, nec lex potest sacere, quod non adducatur Drus in testi. . monium veritatis, quando per ipsum tu. ratur,quia non potest lex huma ira tollere, que sunt de iure naturali, nec inualidare actum, quia iure naturali habet si amua. liditatem

Adhuc tamen in stati potest. Prosecsio regularis cum contineat votum Deo factum, inducit obligationem naturalem,& tamen, quando an nullatur, nullam inducit, obligationem ut declarat Concit. Trident,vias. cap. i s. De reoti Lar sic etiacontractus, qui annullantur a lege, nullam pariunt obligationem - Vnde idem dicendum erit etiam de iurament xRes . Ex iis, quae inducunt obligationem naturale , ,

quaedam esse secundum sitam substantia sub publica directione, ut sunt contractus omnes; quaedam vero non esse sub ipsa secundum substantiam, sed ibium polle esse secundum aliquam superadditam sinlemnitatem,&ex his est iuramentur . Quado ergo, quae inducunt obligationem naturalem sunt secundum substantia tu

sub publica dilectione, si auctoritas publi

ca resistat, & annullet, nullam inducunt obligationem, quia impeditur, ne oriatur, ut statuitur in I. Non dubium C. De legi .

ab i. Nullum pactum , nullam conuenIionem nullum contractum inter eos volumus fιρο quutum, qui contrahunt lege contrahere pro hibente. de ita notant Glos in I. cum lex verbo.Cum lex. . De eius Bart.ibidAngel. in p. Pupillus.ntim. 3 Insiit. De intit raptita Ias .in l. Frater a fratre. num. De coni Lindeb. Fortun .in l. Veluti. . De iuΠ. iure Spinus inspeculo testamen , i s . Principinum. o.Couaruu. par. 2.si. n fia

98쪽

a ver. Tertio. De pactis, de alii. Iuramentum in autem, cum secundum suam substantiam sit actus priuatus, nec de se pertineat ad commercium humanae societatis, non estuci secundum substantiam sub publica dire-za ctione, sed solum secundum sblemnitatem: α ideo annullatio non tangit substantia, odii sed solum solemnitatem. Sic etiam pro tu professio secundum substantiam est sub ala publica directione, quia secundum substa. ha tia est cottactus incorporatiuus certe ap- in Probatae comunitati; dc vota in ipsa noni , emit tutur simpliciter, sed ut incorporati. 2S uadictae cis munitati, & ut relativa ad ac- χι ceptationem . Et ideo, si prohibentur ac ceptari, nihil agitur, quia Religio non po- ut test acceptate, nisi in virtute facultatis sibitio a Pontifice concessae.

ita Episcopus censeatur residere, si identi- dὸm se Diaecesi recedat animo breuiter

reuertendi.

i Vpponit casus , quod Episcopus

stequEter recedat a propria dio, celi ad loeum aliquem vicinum,t: Obnφgocia, cum animo tamen cito resses uertendi, ut cotingere pote it quo ad Epiccopos, qui vicini sunt civitati apitali, ad quam contingit saepe eos se trans serie ob aliqua negocia animo tamen ibi non peri

, man. ndi, sed leuertendi quam primui ad propria iti di eum. Et asi maiiue ν Lia uendu Did tur, iid υι non obstantes eluduri e recessu eum animo breui νeu νtEndi , hi beatur pro re enti a Et ratio est. Quia non habetur

liminio )Decvt. 9positim .reuir. dcl. I. g Habitare. F. De bis. qui deiee. υet suae I shoc enim casu mora breuis non habetur in consideratione, quia animus tenet per

sonam affixam dioeceli, quod sufficit ad saluandam prς sentiam moralem, in qua fundetur residentia. Vnde qui recedit animo reuertendi, non dicitur recessisse. S. In his autem animatibus.instit. De rer,diuisione de l. Quifugit uuius. De adib. 3 Accedit etiam, quod quando con sideratur residentia, no consideratur praesentia nuda corporis. & veluti materialis, sed praesentia viva, & sormalis, quae non eo sistit in sola praesentia corporis, sed magis in animo applicante corpus, & proin de non dicitur esie quis, ubi est corpor et si animo absit. I. Poniminν. s. Captiuus. De capi.c, DLIlim. reuer. Et proinde residentia non est vera residentia , si absit animus ibi permanendi iuxta ea, quς tradunt Archidiacon. iu Cap. Licet canou. n. s. De elect,in 6. Corneus consit 2 .nu. IS. lib. a. Cit ergo, qui recedit a propria dioecea animo breui reuertendi, retineat ani mum residendi, non interrumpit omnino residentiam , quia te manet principalior pars, quae consistit in animo applicant personam ad residendum.

Quod pr sertim locum habet.Quia residentia Episcoporum non'deb6 ess

residentia otiosa, Steum vita delidei sed operatoria, ita ut inuigiler curae aniesaria, de continuo assistat curae sita Ecclesiae. ut notant Cardin .in Climen. υn init num. 22. De Hro eo ei. Cui acius in ρ inc0.Τu. de iacter, non sint. vet. Od Wὰr rea. Lot ter de be uesica b. 3. qua H. a . nu. . dc ali cum Glo ibi Cap Conquerente. verbo. De eruiatis De cleri nou resident. de constat ex toto eod.

Tit'. vii de re si is entia constat issi' duplici parte nempe praesentia eo potali, & ope ratione 'in regenda Ecclesia uualido autem recedit animo cito reuertendi inter. Niripitur sola praesentia eo ratis , quae est vel dii 'ars materialis resio intiς, conlphuatui veto operatio, quae est pars Hrma.

taret pii hespulis, et piHinde ipsi suffieis. ut residentia die ut co inuisi. Praesert in quia Pr sentia corporalis, non est pio pin

99쪽

γ2 Morales Iuridi

se requii ita in residentia, sed propter ope, autem prςsens animo, dum habet an inu. rationem ς et ideo, quamuis deficiat per aliq uod breue tempus, ita ut non deficiat operatio, non deficit residentia , csi possit stare operatio pro aliquo breui tempore sine prs sentia corporali et et proinde non sit necessarium , quod sit continua sin ivlla interruptione.

residentia identidem interlupta per breue tempus Iusticiat ad lectum

gaudendi alternatiua.

s Dictio, Dumtaxat , excludit omnes alios easus.

i Rocedit difficultas de illa in te ruptione, de qua quaeri. praec α denii, qu scilicet est cu animo

breui reuertendi, et quc non interrumpit moraliter residentiam . Et pro parte asfirmativa faeit, quia si Fpiscopus ob aliquod munus regulariter resideat extra dioecesim, si reueriatur intra dioecesim, sed animo ibi non permanendi; sed reuertendi ad consuetam residentiam, et interim vacet aliquod beneficium in mense alternato, non gaudet alternatiua, quia est intra dioecesim tantum corpore. no animo,

is Impressitis ipsius de coram Ludovisio docis. O n. , Ergo ec ontra, quamuis quan do in mense alternato vacat beneficium.

sir absens corpore, dummodo tamen sit

Praesens ani mo, sa e d sternatiua.

quam primum reuertendi, & cum hoc animo discedit. a Accedit quod residentia no debet amarὸ accipi, sed modo ciuili, ut decla

sufficienter residentia ciuili modo accep. ta. quamuis cum aliqua breui interrup, t one quo ad corporalem preλntiam, licet non quo ad an: mum ι&Proinde sussciet ad effectum gaudendi alternatiuna Verum quamuis sortEhaec locum habere posse nr attendendo ad alternat, uam. Pii V. de qua in suis ConHii. 16 .&16s .in Bullari Stante tamen alternatiua

Gregor.XIIl. non possunt habere locum, quia requiriturcorporalis residentia ad effectum gaudendi alternatiua. Ita Gon Za.

niti sya coram ora dino. de in Segobies Benescii 26. Martii Isio .coram Iusto. Fundamentum desumitur ex ver. bὶs Regulae Cacellariae de alternatiua,quae

talia sunt. Idiis, quadiu apud Ecelsassio

Dioeces suas vere. ac personaliter res id rint dumtaxat.Quς aperte declarant,quod Pontifex concedendo alternatiuam , ut locum habeat, requirit persenalem teli dentiam. Personalis autem residentia importat prς sentiam personalem,seu cor poralem, no autem operativam tantum;& ideo, quamuis Episcopus vacet nego

tiis suae Ecclesiae, si non sit secundum peti

senam intra dioecesim, non dicitur perso'naliter vere residere. Quod etiam ex eo, constat,quia hςc verba suerunt ad dira ad excludendam solam residentiam forma.

lam consistentem in directione regiminis propriae Ecclesie.s Quod ampliux constat ex dictioni. b .Quandiu, O Dumtaxat. Nam dictio. importat idem ac Donee, sec

100쪽

&eonsequenter conditionem, ut obseruant Bart. in I. Pater Seuertnumsi sin. F. De condit. demon Irat. Socio. iun. cou-

ex mol. a. Quae proinde, ut locum habeat co- cessio, impleri debet in forma specifica, & non per aequipollens I. Uredi, dc t.

is non sufficit , quod Episcopus animo ad sit,iza ci intendat,ac vacet regimini propriae Ec-c:ῖ clesiae .

6 Rursiis dictio, Dumtaxat, tanquam restrictiua, & taxatiua excludit omnes a-: . Iios casus residentiae extra personalem , cistia corporalem, ii ixta I 35 Cum Titiost . D ea. ad .leg.de l. a. C. De leg. & Cap. Cum E clesia. De verbori signiscat, dc Cap. I. De S i tempor. ordinat. in o. dc Clemen. i. De δε- quem.ρυ'F.de notant Tabaret. ibid init. not.3.dc in Cap. Contingis. Deside in vomen. de ubi & Felin. Archidiacon. in Cap. Statutu. a Zὸ s. Innum. De rescriptis. Bart. in I. Siquis. s. 8 Cia Titioss De alimen. leg, Craueta Consi

S. ao I. numer O. Roman. consit sro mer. a. Et ideo, nisi interueniat resident aais' Personalis, & corporalis, non habebit lo. cum concessio alternatiuae.

D. 7 Quae autem in oppositum allatat νο sunt, no obstant. Quia, cum Regula Can- AG cellaris requirat residentiam per nalem, seu corporalem, non susucit quaecunque, se alia residentia, nisi sit hoc mQo quali fi,.qt Cata . Neque ex eo, quod non sufficiat rei, sidentia corporalis absque animo residen.i te di, inserri potest, quod sufficiat residen-let: tia,quantum est ex parte animi, quia Re-:us gula requirit utrumqne dc animum re Gnis dendi, & ipsam corporalem residentiam, ais Et ideo non licet inserre ex eo, quod non ,ε sufficiat residentia corporalis sine animoni residendi, sufficiat residentia cum animo, licet non sit corporalis. Residentia au ita: rem absque animo non est residentia , sedo si tantum praesentia. Quod autem residentia ciuili modo accipienda sit, id locum .habet quo ad obligationem residendimoniis a utem quo ad gratiam alternatiuze,nam lix tune accipi debet cum qualitate, quae in

specie pro alternatiua requiritur ; alias non haberet locum concelsio ex deLeluconditionis.s Ex quibus deducitur. Declarati nem S. Congregati emanatam sub dιe 9. Iulii is s. quod scilicet Episcopi absentes causa rei publ. gaudeant alternatiuab, hoc tempore non habere locum s nam funda. ta fuit in Regula, secundum quam tunc

temporis concedebatur alternatiua, nam tunc Regula non continebat clausulam, Quamdiu inνὰ, , personaliser resederint, de

ideo locum habebat residentia ficta, quae hodie ob dictam clausulam non sufficit

pro obtinenda alternat tua.

An piscopus, qui non potest ingressi Diae-cesm,gaudeat alternatiua, siprope resideat.

si quod impedienti bus Principi

bus, aut ex aliqua alia causa non possint Episcopi ingredi propriam dioecesim ad pascendas proprias oues,dc prolude coguntur residere in aliquo loco vicino, ut inde assistant regimini Feclesae eo meliori modo, quo possunt ; unde dubitatur , an in tali casu sussicienter resideant ad essectum gaudendi beneficio alternatiuae. Quod autem si ficiat dicta residentia, ut Episcopus gaudeat benefi

G stimu

SEARCH

MENU NAVIGATION