장음표시 사용
331쪽
S. Cothain. Eruxinis , contra quatuor Ordines Meaditantes; in quo etiam ostenditur hod jus Belgarum esse eonforme iuri communi. Huic insuper utiis annectitur Appenix , in qua demonstratur quae sit se arta μαιωλm , de qua Cone. Trid.
que, hanc Quartam plane esse disparatam a Missa lanetali in Ecclesia Par hiali , praesente corpore desunm eelebranda, priuia quim ad locum sepulturae deseratur. Denique in hac materia notandum, quod declarat Synodus Caeneraeensis urima , tae 19. Cap. q. quod in sirliendis mortuis seu desueendis ad Eceleuam , non poterunt Religiosi portue Stolam , extra monast Hi sui septa iuxta contentum Clementinae Dudum , de sepulturis cui Synodali DNereis consormis est universalis per Belugium praxis ; ut vel hine ostendatur, Κ gularibus extra Monasterii sui septa, nutilam iurisdictionem aut authoritatem con petere: Stola ouippe potestatem dispensandi Sacramenta indicat ut habetur in supplemento S. Thomae maest. M. Art. 7.
Synodi nostrae Belgi eae plurimum sollieitae
fuere ut incommodis ex desectu sufficientis & honesti Tituli ordinationis provenientibus , occurrerent. a Pro quo notandum olim aliam fuisse, quam hodie , tituli rationem & aecepti nem . Titulus enim prioribus seeulis accipiebatur pro Ecclesia, ad quam deseruiendam
Presbyteri aliique Ministri Eeclesiae ordinabantur ; & in qua stabilitatis promissi
nem sacere tenebamur ; nec ab ea reces
re iis liceret sine Episcopi Iieentia . Hi ne in Synodis etiam sectili IX. & X. freque ter legitur , ut Presbyteris de minore titulo ad maiorem non liceat transmigrare;
sed in eo ad quem ordinati sunt permaneant ; ut late videri potest in Glossario medii Ο insimi latinitat, &e. Authore de Haisne, verbo Titulus. Hinc ordinari sine
titulo eo tempore dicebantur, qui in ordinatione nulli certae Ecclesiae adlicebantur.
Durante hae disti plina , dum de titulo
ageretur , non tam de vitae necessariis ordinandi , quam de Ecclesia cui per ordinationem t adseribendus, inquisitio fiebat . At ei a seculum XII. ad titulum
ordinationis major ecepit habari ratio facultatum seu mediorum , quibus ordinanisdu i honeste saltentari posset , quam Ecclesiae , pro cuius utilitate aut necellitate
Cum vero hare media non modo ex M. nesteio Ecelesiasti eo , ut hodie loquimur, sed etiam ex paterna haereditate sive Patriis monio haberi possent, paulatim titulus P trimonialis , pristinis & melioribus seculis incognitus , invaluit; ae insuper in Beneis fieto Meleuasti eo , dum de titulo ordinationis esset quaclio , non tam ipsum Μinisterium Ecclesiasticum , quam proventus eidem annexi , eonsiderari coeperunt . In quo tandem factum est , ut tituli nomine veniam Faeultates seu media ad honestamsiastentationem ordinandi necessaria; ill que dicatur habere titulum , qui eiusmodi mediis , undecumque provenientium, sufficienter est instrucius. Haee disciplinae mutatio originem suam habuisse dicitur , pa tim ex malo intellectu Decreti Cone illi Lateranensis, in Cap. extra, de Praebendiser minitatibus ; partim ex mala versione nonis VI. Cone illi Chalcedonensis apud Gratianum Dist. 7o. Canone I. ut videri poterit apud Fraueiseum Florentem ad Cap. a. de Praebendis; 8c Ludovicum Thomas.
sinum , de Disciplina Ecclesiae , Parte q.
Lib. 2. Cap. 3. ' ut Synodus Trid. ut &Pristinam ae meli rem disciplinam , quantum temporum conditio patiebatur , restitueret , d . incommodis ex defectu salficienti & honesti tituli nascentibus obviaret , statuit sess. Er.
332쪽
Cap. 2. Relaim. - Ne, Clarisus secularis, quamvis alias. sit ido ri neus moribus, scientia & aetate ,-ad s, is eros ordines promoveatur , nisi peius is legitime wallet eum Beneficium Eeele is , quod sibi ad victum honeste se sufficiat , pacifice possidere . . . . Patriri monium vero vel pensionem obtinentes,
is ordinari posthae non possint , nisi illi,
is quos Episeopus Iudicaverit assumendosis pro necessitate vel commoditate Ecclesi is rum suarum. Hine habemus Synodum Trid. pro titulo legitimo & ordinario ordinationis duntaxat agnovisse Ben eium Eecissastieum , quo mediante quis certae Eeelesar est adscriptus. Patrimonialem vero titulum non admisisse,
nisi dispensative ; id est si Episcopus judicaverit necessitatem aut utilitatem suarum Eeelesiarum exigere, ut sub hoe titulo aliqui ad indines steros intimantur. Inde, ut notat Fagnan , ad Cap. 4. de Praebenudis, Num. 2 . Concilium Trident. aperte similit dispostionem Cap. 23. extra , de Praebendis, secundum quam Clerici non Benefietati licite poterant ad sacros ordines promoveri ad titulum Patrimonii: is nam, se ait, hodie solum Beneficium est Titulusis initimus ad Meros Ordines Patrim is nium non nisi dis nistive ', quemadmo-- dum etiam alias declaravit Sacra Coa- se greaatio eiusdem Cone illi interpres : μ e ille : inae ulterius ostendum Synodum Trident. proprius ad pristinam distiplinam, quae titulum Patrimonialem ignor bat aecessisse, quam Decretales Gregorii IX. Iasuper vult Tridentinum , ut titulus, sive Ecelesiastieus sive Patrimonialis , sit talis qui ad victum ordinandi honeste fiam ciat. Quid vem requiratur ad illam suis. eientiam iudicio Episcoporum permittit,& meritor nam quod uno tempore & loco sufficit, alio tempore & loco saepe nou sussi: et t. interim tamen Episcopus hanc tituli sufficientiam , ita determinare debet , in obtineatur seopus, quem verbis initialibus sui Decreti Synosa indieat e ne Clerici
desonu honestae sustemationis, aut cum Imdiuis sui AH core mendicare , aut sordidum Hiquem quaestum exemere compellantur.
Igitur Episcopus, qui in titulum imputari permitteret, quae ordinandus e quoti-De iure , . quis deinceps diam relebratione Migarimi luctari menti nodi Tridentinae nequaquam rari liceret i eo quod per nasmodi titia, sum.
cientiam minime occurratur incommodis, quibus Me suo mereto occurrere voluit. Notum enim . est nullos ad quanturn inhonestum adeo declinare solere, quam illos qui ex quotidiano Missarum honorario ci- itari coguntur, qui frequenter de celebratione Μissarum faciunt artem de pane Iu-craudo. Quare nee in Synodo Trident. , nee in alia ulla , dum de titulo ordinationis tractatur , eiusmodi honorariorum
Praeterea Synodi nostrae Besgi eae obviare volentes fraudibus & incommodis, qua vesper falsi tituli suppositionem, aut musdem tituli praeposteram alienationem contingua statuerunt , ut iuret deinceps quilibet O dinanduet ad Titulum Patrimoniale Beneficialem, quod titulum quem,
tura sua promotione exhibet, vere M lines raude pol sideat ; quodque illum non signabit vel alienabit ; nisi ei de alio titulo sumet emi sit prospectum ; neque tuae luidem aliter , nisi cum stitu & consensu iii Epistodi , in Litteris ipsius resignationis aut alienationis exprimendo . Item ouod titulam . qui in locum prioris tityuabique smili consensu , non re--idit aut alienabit . Ita synodus Provinetalis Mechliniensis a. Cap. 8. Item C meracensis Provincialis 2. G nisi quod haec selum titulum Patrimonialem
Ut veru Deereta Syn rim inicaelus& facilius observarentur, per Edilham Regium ad Synodum Cameracensem Art. IO. oc Principum ad Synodum Meehli mensem
Art. I 2. Omnes cuiuscumque generis ali
nationes, obligationes, aut oppignorationes titulorum Patrimonialium declaratae sunt nullius valoris, nisi ut minum te evetur usus- Ductus illorum ad vitam . ordinandi , aut aliaet observatae sint solemnitates, quas in alte- natione eiusmodi bonorum Synodi δέ praesti.
Hane iuramenti formulam serio expe dere debrat qui ad saeros ordines sunt promovendi ; praesertim s in titulum Patrimonialem assignate intendant bona parentum, quae non tantum portionem ipsius ordinan
333쪽
di , sed & reliquorum liberorum integram aut pro magna parte absorbent : qu*que ueri simit iter ordinando in titulum non darentur , nisi directe aut saltem indirecte suo loquendi vel agendi modo indicaret, &quasi addieeret se nunquam bonis illis usuriam . Hic , inquam , merito saltem expendat num ad mentem Synodorum hoe auramentum praescribentium , & Epist
porum exigentium , cum veritate iurare poterit .
Illud equidem de mente Synodorum haud esse crediderim, ut Episcopi adeo sint rigmosi dc solliciti de tituli sufficientia dum aliunde de moribus & capacitate ordinandi,
ejusque prompta voluntate , pro arbitrio& vocatione Superiorum ad laborandum cum Ductu in cura animarum abunde eonis sat ; quandoquidem eo casu morale periculum non subsit, quod ordinandus delectu honestat sustentationis ad mendicitatem aut inhonestum quaestum adigetur ; nec enim dissiculter , maxime si Episcopus ad hoe allaboret , ejusmodi ordinandus locum inveniet , ubi & in vinea Domini laborare possit , & necessaria pro honesta sustentatione percipiat.
Denique Synodi nostrae, consormiter ad Synodum Trid. seM 23. Cap. 16. de Resorm. statuunt ut nullus in merum ordia itir qui illi Ecclisae aut pio loco, pro misymcessitate aut utilitate σιιmitur, non adferiabatur, ubi suis fungatur muneribus, nec in certis υagetur sedibus . Syninius 2. P
vincialis Cameracensis Cap. 6. quae & addit : Et in proximi ordinis fustemione ex minentur singuli, ram in iis Ecclesiis, qaDbus adscripti Perint, suas D tiones obierint. Si horum Decretorum exacta esset observatio, moderna disciplina circa titulum o dinationis, nihil a pristina & meliori disciplina discreparet, etiam dum quis titulo Patrimonii ordinatur; praesertim si adscripti
certae Ecclesiae , non tantum, V. G. Epistolam vel Evangelium decantare, sed etiam in aliis functionibus Clericalibus Parocho quisque pro sua capacitate & talento coope rari tenerentur ; id quod intendisse videtur Synodus Provincialia 2. Cameracensis, tit. 2I. Cap. 6. praecipiens omnibus Sacerdotibus & Clericis , qui intra sinus Pan chiae degunt, ut Parochum in munere catechietandi pueros pro suo quisque virili adjuvet
Sollicite admodum inculcant Synodi no
strae , ut proclamationes Matrimoni Ies tribus distinctis Dominieis vel sestivis diebus , sub summo Sacro vel concione , aut alioquin sub frequenti populi conventu, contractaui Μtrimoniali praemittantur; quidem si Matrimonium contrahere V lantes sint diversarum Parochiarum , in utriusque Desponsorum Parochia proclamationes fiant ; nec Parochus unius Par chiae Matrimonio adsistat, nisi ipsi eonstet in altera Parochia proclamationes factas . Cum autem scopus harum proclamati num sit detegere impedimenta , si quae sotlan inter contrahere volentes subessent,
idcirco si Desponsi in Parochia , in qua
moderna eorum est habitatio, hrevem moram traxerint, ita ut ibidem non tat s iis noti , et si ibidem Matrimonio iungi possint, nihilominus in Paroehia, in qua prius habitarunt , ubi verisimilius est sore
ut impedimenta sciantur , proclamationes omnes fieri debente Synodus Μechliniensis Diceco sana Cap. 8. Gandensis Cap. 7. Au- domarenss Cap. I. Mandantque ordinationes Di creesanae Aniversenses, Anni 164r. Num. 7. ut Pastores non mittant facile pro h nda dispensatione Canonum , nisi urgens sit ratio. Haee enixa & uniformis , & tantopere inculeata Synodorum sententia, de praemita tendis contrastili Matrimoniali proclamati nibus , ostendit om parum consormis sit menti Ecclesiae usitata in quibusdam Dice-cesibus praxis euilibet postulanti remissionem proclamationum passim annuendi; idque
334쪽
non raro eum multorum ineommodorum principia e Synodus I. Provincialis Cam sequela; quae, ex inmedimento occulto di- raeensis Cap. 6. 8c Audomarensis Cap. 3.rimente post contractum & consummatum quae & Cap. I . primipit Pastori s ut m Matrimonium propter omissas proclamati rens injugatos insimane honorabilenes demum deteri nata sunt oriri. esse connubium Mntubus ἰ nec m re
Demum monent Concilia nostra , ut ad s.cra quaeremtim libidis am ωuptatem . sponsalia , ae Μatrimonium praesertim, non fed expectanda fiat, ne aurenti, o mesis admittantur, qui non noverint orationem bona s quame σ in ant , ubi res mulat, Dominicam, Salutationem Angelicam , Sym- verecunde σ xm e , ut non exis meis bolum Apostolorum , Decalogum , quin- conjuges quidlibet inter se licere; quod ibique praecepta Ecclesiae ac generalia fidei dem latius prosequitur.
De Doctrisa σ ρυd eatisne verbὶ Dei. C m praecipuum maximeque necessarium Pastorum officium sit verbi Dei aedicatio ae populi instructio, Synodi no-Itrae , consormiter ad Synodum Tridentinam valde sellicite inculcant , ne Past res hae in parte officio sim desint 3 utque non tantum ad populum diebus Dominicisae majoribus sestis inneionem habeant, sed& iastructioni , quam Othechismum voeant , assidue incumbant . . Saluberrimamcathechismi doctrinam numquam intermittant Parochi, etiamsi paueissimi lorent auditorest sed singulis diebus D minicis , ante vel post vesperas , diligenter eo munere fungantur, magnam a D mino mercedem tam pii operis recepturi: Synodus Cameracensis anni I 6o tit. 3.Cap. s. Mechliniensis r. Provincialis Cap. 6. Gandensis anno I 63α quae & addit , ut non solum in Parochiis , sed etiam in stholis; aut si fieri possit in particularibus Congregationibus per hebdomadam aliquan- do indirendis , in vi eis a Parochia sua Temotioribus ejusmodi instructiones Pallor instituat . Synodus Namureensis ultima ,
tir. 16. Cap. a. insuper monet ut Pastores
tempore messis, & etiam illis diebus quibus opiliones vel bubulci vel subulei in agris sunt , illos visitent ibidem Sc doceant ;imitaturi ea in parte vestigia Salvatoris I ri Iesu Christi , qui per vi eos & pi
teas transibat evangelietare regnum Dei. Denique Synodus a. Bustodueensis Cap. 7.
praecipit ut Missa matutinali finita, sollieiti sint Pastores ut pauperes mendi et, rumuli, ancillae, atque alii Mechaniel cathsehietentur & erudiantur in iis quae sine salutis suae periculo ignorare non eossunt. Ut vero majori eum fructu ejusmodi i structiones peragantur , ante omnia monet Synodus Mechliniensis Diceeesana , Cap. I. ut Conesonator quilibet ita mores suos componat & in omnibus se gerat, ut ab iis quae verbo doeet vita non discrepet; Zequoa aedificat praedicatione , eonvertatione non des mat ; nee ostentandae doctrinae vel eloquentiae causa di melles 8t inanes quaestiones moveat, unde sui ipsius potius quam Iesu Christi Praedicatoe esse vi tur. Praeterea ne quacumque occasione Pop lusa concione & Cathechismo Parochi anntrahatur , quo tempore verbum Dei in Eeelesia Parochiali annuntiatur , nemo in Capellis Parochiae vicinis , aut concionari aut celebrare praesumat : Μcthliniensis Diceeesana, Cap. 3. Additque Antortile sis Cap. 8. ne quis in oppidis Dominicis& festis diebus, ante meridiem extra Parochialem Ecelesiam lingua vernacula cometonetur; ne quidem praetextu Indulgenti
rum aut Constaternitatis . Lingua vero externa non fiat concio ante horam do. cimam . 1
Eumdem in finem synodus r. Provinei 1-lis Mechliniensis titi de Disius olficio, Ia. vult ut requirantur Magistratus, ut in omnibus Parochiis Edicto publico mandent tempore, quo Divicium officium peragitur
335쪽
3ia aut verbum Dei praedicat , tabernas non nisi pro viatoribus aperiri s neque aliquod genus ludi publice aut privatim institui ; &omnino abstineri a tripudiis & aliis insolentiis , quibus Parochiani a visitatione
Divini ossicii distrahi possent ; sub poemis
arbitrio eorum imponendis . Similia habet Synodus a. Provincialis Cameracensis tit.
Quomodo in his omnibus intentioni aedesiderio Synodorum per Principes nostros sit satisfactum , videri poterit tum in Edicto Caroli V. decima quinta Novembris anni I 33r. Art. 3 r. & Edicto Philippi II. ad Synodum Cameracensem Art. I. Denique ne Parochis ossicium suum obire volentibus quodcumDe impedimentum obiiciatur , declarant Synodi nostrae Pastoribus diret se muniis praeditationis obire volentibus, meminerint omnes quomiaoeumque Privilegiati, se iuxta Decretum Conia ei lii Tridentini cedere debere : Antve piensis Cap. 7. Addit Gandensis Cap. q.
Cathechietare volentibus. Neque contra hoe Parochorum ius tueri se posse Fratres Mendicantes vigore Rui num , ut vocant, etiam longissimi tempo.
ris , multis ostendit Zypatus, Responso titi de Parachiis ; & sepius in ConsiliiqRegiis declaratum est ; & signanter anno 16 4. in Consilio Brabantiae pro praeposto Pastore & AEdiluis Ecelesiae Parochi li, Frigidi Montis Bruxellis , tontra Patres Dominicaam : non otitante ducentorum annorum patifice continuata statione.
--Constantisnsis Coeil ἔ, ad expositionem meretorum eius Susonum IV m R. facientia, nunc primum ex codicibus Mn. in lucem eruta ae Dissertatisne' Illustrata, per D. Emanuelem A. Sche rarae, S. T. D. Biruiothecae. Vaticanae Praefectum G. A me is m. I 683. Authore Z. B. Uan-Espen, J. U. Doctore & Sacrorum Canonum Prosessore in Academia Lovaniens .
Annotationes generales In Lucubrationem
Sehesratii . ACta Scheistratiam eonstant triginta paginis in quarto . Harum priores
quatuordecim aliquid vel apparenter facero videntur ad exsolvendam fidem eorum, quae titulo operis sui promittit: posteriores autem sexdecim nihil ad institutum pertinent quae a Io. pag. usque ad 28. nihil habent nisi Decreta Resormationis a Martino V. edita, quae etiam ante in Editi
ne novissima Parisiensi Conciliorum Τoae. I a. in Appendice ad Cone. Const. edita erant, nec aliquid ad intellectum Deeret rum Sess. IV. & U. faciunt ; & eons quenter ad I primas pagellas tota illa mirifiea machina, qua omnes Gallorum prae tensones plane retundere gloriatur, cedit. Ex quibus etiam tres posteriores nihil ad rem attinent, & jam priὁem in Edit Co ei l. Paris. extabant & quidem auctius. Itaque Acta nune primum edita , ad
Summum I pagellis comprehenduntur ;quarum 4. primis totum continetur quod ad argumentum operis pertinet; scilicet ad
336쪽
V. nam reliqua tantum spectant ad pr testationem Iave denunciationem eorum, qui volebant reformationem Hectioni Pontificis praemittendam , & ea quae occasione
ista dicta sunt , ex quibus uisum dun axat verbum elicit Schel stratius, quod nimirum ea occasone dictum esset , quod Papa --tius ligari non poterat - Sed illae 4. pagellat admodum suspectae sunt. Solent enim Acta Concilii e visis, authoritate publi- ea & in ipsis Concilio fieri, quin & huius rei supersunt notae & argumenta quaedam, ut is omnibus Concilii Constantiensis Ediatoribus videre est , ubi Henricus de Pyro Promotor Concilii postulat in fine sessionis, ut sibi a Notariis &. Scribis Coneilii tradantur exemplaria Autographa Authorum id quoque videtur in MM. R manis quae in Appendice ad Concit. Constantiente Tom. Concit. Labbe edita stat . Nihil apparet simile in hisce pagellis Seheistratianis . Nee omnino est qui non videat hac non esse vera Acta Concilii , sed ad summum privati cuiuspiam commentarios, qui vel ipso Co illi tempore vel post Concilium , quae de illo
audiverat, exaravit ; videturque compen-d: iam quoddam scribendum sibi eroposuisse, non quo alios erudiret, sed ut suae tantum memoriae consuleret. Dicit Scheistracte Acta
ad Sess. IV. de V. spectantia ex duobus Codiei bus MSS. esse delum ae eaque quae Acta continent inter Sess. 38. & 39. ex . Codleibus Min. Aliud pro adiimenda fide illorum Actorum dicere non placuit,& tamen in titulo operis dicere audet ea esse ex Mu. inribit araesdei. Verum multita etiam ab indulgentissimis eriticis ei rea his MSS. essent inquirenda . I. Utrum
intesta sint in illis MM. Concilii Acta, an totum laciniae sint , & fiagmenta a. Utrum duo priora MSS. Sess. IV. & U. spectantia , Artes snt eorum , quae inter Mssionem 3l & 39. gesta narrantur . an
vero iIIa a duobus prioribus omnino diter pent , nec quidquam intercedat commune 3. An utraque habeant notas, quibus certo
aut saltem probabiliter ostendatur illa Cone illo eoaeva, nee suspicionem admittant illa in gratiam Aulae Romanae eo tempore, quo Eugenius eum Basiliensibus certabat, tam pen Supplem. Tem. I. fuisse consecta 4. Dato quod tempore Concilii Constantiensis essent exarata , i
quirendum restat an authoritate publiea, an vero ex commentario alicuius privati:
desiimpia snt, qui eum Constantiae adesset tempore Cone illi , passim & sne delectu seri his mandabat rerum minus bene gnarus . Ad haee admodum de salsitate redduntur suspecta recenter edita Acta, quando per illa abrogatur fides librorum , qui saepius summa fide & cura, ex MSS. editi fuerunt . Hoc autem hic praetendit Scheu stratius. f. II. Annotationes in Schel stratii S usim Dissentatimis o ea rum p ac praxipue in haee verba rapitis se cundi: is ine is diων Patres post Sus mem q8. Win mum Decretum Sessi is Q ira i is terpretatos fuisse , ut nihil satiat ad ,, superioritatem Concilii. Nihil istius ostendit Scheistraete , nec ostendere potui. ς & ideo illa verba latitulo Articuli in Dissertatione posito omist. Notandum quod per aecessionem duarum obedientiarum tantum 4. aut , Pr tui . . qui obedient ri faciebant Gregorii XIl. , & ia. Hispani Antistites Comitantiensi Conculo, coniselati sint , adeo
pauci quid potuissim eontra numerum sio aut 3 o. qui eo corditer tum nationaliter, tum conciliariter , Decreta Seis. V. con probaverant , ut ex Attis constat. Ut vero Cap. 2. hoe probet , quod hie praelatet titulus, duo solum profert nullius momenti. Profert instrumenta, quorum Ruterum est prolixa & tetrica quaedam protestatio trium Nationum, & Collegii Cardinalium adversus Nationem Germanicam , quae praetendebat reformationis negotium praecedere debere electionem Pontificis . Alterum obseuram & impeditam continet
narrationem eorum , quae in concertatione
contigerunt . Sed quomodo haec idonea ensent ad demonstrandum in quo sensu haec Decreta accepisset Conei lium, post unionem trium obedientiarum, eum in his suae Schel-straete producit in tota hac rapi ia, quae incipit a pag. 6. usque ad Iag. II. ne R e vero
337쪽
verbum quidem occur- de istis meretis A ridendum plane est quibus consequentiis di coniecturis ex istis trahat miationes in ron sum. f. m. notationes in hare verba seMIstratii rpag. 2. post Sesanem renism
.... Item obrubrum D. Domini Caminates, quod ipsi parati erant Sessumsiae stimian reuisanda interesse , tam modo non ferent , ν ue fruerentis alia in ima , .se Capitula λψωseriapta σα Cum in tota hae narratione non fiat mentio de articulis concernentibus superi ritatem Comi Iii , manifestum est , iuxta regulas Grammati eorum & Dis hieorum. quod iIIa hi se eripta Capitula , hi anteusi c. quae generalia simi , non pertinent ad illa quae resert sed debeant ωerri ad ea, de quibus in praecedentibus & stas
quentibus tractitur. Schel aere, pa 3. Eadem dis venis missem de Mas a Co Iamiam , aliter D minus mster Papa timens, na Dominus RoCastrum Scafuga ob erat , inde hora m
ante meridiem . . recesserat .
penius . Quid hale nreum de nasus ad Capitula, de quibus contendebatur, nila Capitula eam agendi rationem spectassent, qua utendum erar erga Pomificem Sehese te, ibid.: in re num usque ad Alam Meam viderent se posent ad invicem
Eoenius . Clarum est illla reserenda ad dissemionem , quae Cardinales inter & mistiones intercesserat ut proinde ineptissime D. Sehelsis. Irag. 42. ex illis verbis colligat distordiam ruine inter Nationes. Sehe triste ibid. r Fuit plurimum super minstore piis σ aliis Capitulis altercatum. Eoenias. Volebat Imperator Duci Austriae movere bellum , quia fugienti Ioam
ni XXIII. reeeptaeulum dederat. At quorsum haec nisi altercatio hie mota pers nam Ioannis XXIII. concerneret.
Sehel aeta , ibid. p. h Habita fuit non
mod ea disceptatia .ntra Dominum Repem , Dominos Cardinales , o Deeutam ost
πώm super Capit uiis praelibarii.
Eripemus . Admodum verisimila quod Nationes vellent. Sessione Iv. definita &ordinara esse contra Ioannem XXIII. quae demum Miso U. statuta fuerunt. Nee mirum quod Cardinales tandem eoasenserint ut sessione Vis ederentur , quia Ioannes
XXIII. per suam fugam ex Scalasa &rursus a Fribum &α satis ostendebat se non vella Concilio adhaerere. Schel'aere, ibid. p. . me faucta Suno diis G sotienses ct Generale Conrilium. Deiens M. Eoenius . Sit i mr Acta Scheli ratiana
genuina sunt, compertum est unanimi eo 1ensu hoc Decretum hoc modo editum fuisse;& consequenter I. Synodum Generalem suisse congregatam . a. Sensisse unanimiter
Patres, non obstante fuga Ioannis XXIII. Concilium esse Generale, universalen, E clesiam repraesentans 3. Concilium a Christo immediate potestatem accepisse ; & cons queuter quod Decreta ConciIiorum non egeant approbatione Pontificis scilicet, eo sensu quo ab his asseritur, qui praetendunt Conciliorum Decreta nullius me roboris priusquam a Summo Pontifice approbentur. 4. Pontificem obedire debere Concilio in his quae ad fidem Sce. Sehel inarie ibid. - - qumdum . . . uberius , ae liberius unisnem ae reformati nem Ecclesiae Dei ordinat , defiut M. Eomitis. Haec verba manifeste innuunt in I. Decreto Sessionis Iv. etiam haberi deis here tae verba ais res marisnem m. quandoquidem verbis expressis dieit Syn ut te pro reformatione Geloia H Capite oe is membris praesens Decretum edere. Ad pag. 48. ait Scheli ratius se reperisse in quodam suo ΜS. eost hare verba r ausem & ad extispalimem Sehismatis his verba: Ue . nimirum articulus imyersecta
fuit factus ut sequitur : ideo suppletur insessume sequenti . Vocem aniculus mih v eem isse suo quidem iure interserit Seheu stratius , quo huic annotationi aliquid I minis tri at . At quo sint ham verba ut sequitur, referenda omisit direre : pudeat profecto homines fatigare , & nescio quae velle persuadere iis, quae Librarius quispiam non modo imperite sm S. incuriose, ac nutila rerum sincularum designatione facta a notavit. Narat huius ui consula di im
338쪽
n Acta Sc rati a. persectae annotationi trarum tribuere ut eius authoritate omnes Editiones Actorum
imbis Conei lin Generalis fessas dicamus . Neque Leit Annotator in quo Deereti iulius imperfectio sit , quodque alia Sessione
supplendum esset ; nonne mere divinat Semri timete, dum ideo imperfectum asserit, quia omissa essent haec verba ad res πιε-- Gelisia &α Potiori certe iure
ideo imperidum sitit Decretum illuὸ &sessi V. suppletum, quia non decernebatur
de eata quo Pontifex contumaciter ob
dire Decretis Concilii renueret ; quod Sessim suppletur. G se Mio p. s. Die Sabbati sora --HAprilis ... praemissa per Domisma Cardianales, c Oratores Regis Francia protest -- . . . secrete facta , quod νropter Ica dolum Gitandum ad ses lamem ibam. rum an mo rensentiendi his, quae audiveram in isto statui debere, maxime quod D. noster Papa,
o alii in Conrisio existentes la plena securitate fueram &α penius. Omnia hie admodum obscura&enigmati ea ἔ ut vel exinde avoareat non
esse vera & genuina Concilii Aaa. Dieie
altercatum mis inter Cardinales ti Naistiones super eorrectione & emendatione Capitulorum in praecedenti sessione statuistorum . Non dieit super quibus Capitulis . An aliquorum , an omnium ὶ Si aliquorum , non dicit quorum . Sed quinam eorum correctionem postulabant Au Nationes , an Cardinales 2 Ad hm α 4. Actorum Sehelitratianorum dicitur quod Sess. IV. Decreta edita sint cum eonsinu , Scquod omnes Divino flamine is pira via iis
unam comenerim semoriam ; quomodo
ergo L diebus post, tanta exorta est disse so de altereatio Pergunt Acta pag. 3. tandem ordinatum cmelusum es quod suprassicta Capitula modo luserascripto rare
Uidetur Author ex professo studuisse o snaritati, ne cuid a quoquam intelligeretur. Nescimus quid sibi velit per Capitula supra ditia . Minus etiam scimus quid sit modus infra scriptus, juxta quem eonclusum
est fore ut Decreta reformarentur. Tum
etiam divinandum reliquit an Decreta
Sessi IV. quae ad nos p-enerunt suit extorrectis λ
Constantiensis sacreta facta . Set quomodo illi qui ante ita publice eo tetati fuerunt super articulis jam constitutdi , iam maaudent suam opinionem publice proferro super non constitutis; super iis, de quibus in Co illis disputandi maior Get esse lia reas quam super jam Decretis . Deinde jam sibi adiunctos habebant oratores Gaialiae . Deiade nullum fuit Conei lium, iaquo tanta quodvis p ponendi libertas sue arit quam in hoe ; unde eum in initio exorta esset , eum a Concilio postulabatur
ut etiam Ioannes certo premitteret cedere
Papatui , nonnulli Cardinales ipsi Ioannii meensius faventes resistebant ; de tieet V niversum Concilium eum Imperatore ipsis
contrariaretur , nihilominus non tantum
voce sed etiam scriptis sententiam suam defenderunt ; eorumque hine inde dicta Zeuripta reservata sunt in Appendiee Tom. I 2. Vide sequentia pag. I 6. Actoriam Sehel stratii ). Scheis ete pag. 6. Pret satis facta a Colligis Cardinalium , O tribus Natιonibus , Italica, Hispanica i a Gauicana. perius. Haec protestatio multis titulis de insitate redditur suspecta . Primo quia nulla ejus mitio oecurrit in Concilii h ius actis editis amplissimis ae fusissimis Scheistratiana longe superantibus . Nihil qumue apud Authores qui historiam Co ei lii circa tedius ipsius Concilii s cripi rum, qualis Theodorieus Niemensis, Sanis dionysianus Monachus, abunde in primis locutus .. 2. Ex lectione illius pintestationis apparet potius alicuius hominis , Rhet eis instar declamantis , declamationem , quam Nationum & Cardinalium pretest
3. Ipsa mtestatio earet initio , earet fine . Ignotum quis in ea loquatur ἔ nee Nationes nee Cardinales pro se loquuntur. Alii pro ipsis loquentes int ducuntur ἔqui & quales sint ignoratur . Ignoratue
quoque a quo, suo vel alieno nomine, pro testandi Authoritatem aeceperint, qllae I
men si defuerint nullius roboris aest proteis statio ; unde valde diversa est hae prete se. protestatio a dualnas aliis.una stitieetR r a Caris
339쪽
Carismalis Cameracensis, & Florentini, &altera Oratoris Regis Poloniat, quae extant in editis actis in Appendice Concilii Constantiensis ; in his enim omnia praedicta adsunt, 1 cilicet initium, finis dic. Ad haec , duae hae protestationes clarum di simplicem exhibent sensum, dilucideque
intelligitur quid velit . At han Rethori- eam declamationem praeferens, ita incipit: Audite ho omnes gemes &c. Deinde pag. s. proteilantur tres Nationes & Cardina-Ies Deum Patrem omnipotentem dcc. D inde in eadem protestatione pag. 7. dicitur, quod Clerus γ ρορκlus nonnullorum Reyn rtim Preminciarum dum no solidis elane huic S. Concilio adhaeserint ; quod plane a Milionis illius tempore est alienum. Nec enim eli verisimile cum eo tem pore obedientiae Greg. XII. R Bened. Ali I. essent Concilio unitae . Rursus in eadem protei latione dicitur Nationem Germanicam pro istio fundamento assumsille Decretum Sels. I quod verisimile non eis, cum in eo nec verbum quidem habeatur quo insinuetur resormationem fieri debere anteeleti ionem Pontificis- Sed absurdior eii quae attribuitur Nationi Hispanicae ad Decreta illa Responsio . sititias Decretis i ait Natio , nos Hisparica Natio
etiam se alias valida exiliarent, nou ligamiam.
quid hoc absurdi Duodeeim Praelati recens ad Concilium admissi Decretis illius etiamsi valida existerent non ligari se praetenderent. Demum admodum suspectam reddit hane Proteliationem quod in ea valde ignominiolis traducatur Sigismundus Imperator ἰ cum semper Synodus illum ut praecipuum suum protectorem& piissimum Advocatum suspexerit, ipsiusque aut horitatem& protectionem singulariter imploraverit, pro negotio electionis novi Pontificis ut videre est Sess. post Decretum de elees. noui P. & litteras Imperatori super ea
Notandum quod de hac tota protestatione , altum silentium sit in susissima illa Aliorum Concilii Constantiensis Appendice, ex Codice ML Barberino desumpta,
quae accurate valde omnia acta etiam minutissima refert.
Qui igitur verisimile fiet tantumdem ania
mi hic non suilla Cardinalibus do tori bin
Galliae, eosque intra clancularem proteista tionem stetit se : in qua nihil poterat esse maesidii eum in Concilio non suerit denunci ta, nemoque sit qui eam pollea Concilio i notuisse alteratὶ Ad haec si secretasuit, qui eam scivit Actorum horum compilator Qui sit ut illi soli innotuerit λ Alia autem omnia edita Acta illius non meminerint, sed
potius alserant a Cardinali Florentino cum res dc occaso pollularunt, non tantum scripto sed etiam voce saepius Concilio protellati nem intimatam fuisse. Pergunt Aeta helitris Protestatione secrete facta , quod propter scam
datum Gitandum ad Sessionem thaut , non animo eo entiendi his quae audiverant iui a statui debere . Ex vera proteliatione ordinatis Florentini quae in Actis editis
refertur , hoc totum fabulosum esse evincitur . Deinde quid poterat esse majuς scandalum quam quod in Concilio , quod debet elle liberrimum , libertas non suisset sensa sua depromendi Non igitur secreto
protestando evitassent scandalum sed e contra per eam secretam protellationem summum eausassent scandalum si rem in Concilio, si alicujus momenti erat, non declarassent. Deinde dicitur quod his assentire nollent quae sessione proxima satum δε aud verante, quae etiam laciunt narrata de gessitate sui pecta o Cum enim inter Oratores Galliae
duo essent Episcopi , alter Gerson , &quartus Archidiaconus Parisiensis , unus tantum Laitus , in Congregatione Nati nix suffragium illi quatuor habebant, ademque certo scire poterant quae essent in sentione publica proponendλ , eum proponenda in sessione per Nationes examinarentur&e. Deinde si in Natione protestati ensent, qua ratione etiam in sessione publica proteilati non fuissent, aut saltem contra- dixissent Sed illud maxime totum De Schellitatianum praesidium ex hoc ML eru- tum , plane evertit quod non dicatur sume
quibus illa protestatio lacta st; plura enim
Sess. V. statuta fuere . Dein ex verbis, quae sequuntur : maxime quoa D. N. Papa satis colligitur quia protellatio con- eerneret statuenda circa peritinam Ioannis XXIII. Unde sollieite ovit ne in tota sua Dissertatione inibi saceret illorum meniationem . Imo sane videtur compilatorem
horum Actuum hie meationem fecisse Π testi
340쪽
cta a Cardinalibus Florentino & Camer censi relata in Appendice p. I ina diverat , & sane ex lectione huius proteitationis satis apparet ad eam milectorem horum Actuum respexisse. Denique in Actis Schel stratianis dieitur quod aliqua proposita in Sess. U. non fuerint edita. Unde igitur scit D Sehelltracte an protestatio non fuerit de illis , quae imi dem proposita fuerunt sed non isita . Deceptus fuit dimis collector . r. Q d protestationem dieat laetam inter IV. & U. Sessionem ; eum facta sit in fine tertiae. 2. Quod eam a tribuat omnibus Cardinalibus, quae tantum faeta suit a Cardinalibus Florentino & C
meracens. 3. aod eam clancularem dixerit , eum publica fuerit & scripto exhibita. Sehes ete. p. 8. Obstantibus quibusdam hujtis Concilii Decretis , quibus nos Homnica Natio , etiams alias valida exist si
Eoenius . Hie Ioquitur Natio Hispanica quae alias non erat locuta. Seruis aete , pag. I 3. . . . sed NULLUS AUDEBAT 'omnere in Natione , ne eam eum clamaretur . . . o' semper fuit in Com
nem cautionem per meretum irritans,
quia pose et iisnem Papae feret reformatio,
ante eoinnationem Papa administrationem
Eoevius. Dubium proinde non est quin Natio Germanica erediderit id fieri posse per Concilium quod ipsa postulabat; nimirum Papam constringere, constituta poena per Decretum irritans, ad saciendam relammationem ante eoronationem , neque postulationem Nationis Germanicae reliquae Nationes tamquam Authoritati Pontifieiae
derogantem reiecerunt l, sed admiserunt ,& super ea deliberaverunt , qua ratione executioni mandaretur quia, ut aiunt ΜM.
postea fuerum Deia alissa forma Decreti
ad hoc . Deliberarunt ergo de eo quod licitum eredebant. Sed an hic & nunc expedirer,diseusserunt ae tandem inter deliberandum fuit visum praepolleriim nimis eligore Por tificem , cui e nnatio omnitque vel minima digestati annexa admisistratio vetaretur, donee absolutum esset negotium incerti exitus ; quodque ad longum tempus protrahi potuisset . Facile igitur in eorum lente
tiam itum est , qui sustinebant quod Papa eiectus ligari non poterat. Quod quidem e iidem verbis dictum fuisse ambiguum est ;sed quibuscumque dictum sit , non aliud significae quam nee fore approbandum si electus Papa tam duris eonditionibus addi
ceretur. Verbum non poto aut non poterat
non semper significat rem absolute impossiabilem , sed frequenter etiam rem quam hie & nune fieri non convenit.
Ad haec illa verba non dicuntur de Papa absolute sed de Papa electo ; ideoque ver
ba videntur tantum referri ad Papam et elum aut proxime eIigendum. Deinde ver ba in eo lania, quo accipit ea Scheis iraei nequaquam probabile est fuisse a Patribus accepta , cum post multa seeula observatum si quod electus Papa ante ordinati nem administrationi se immiscere non posset, ut in Diurno Romano pag. q. recte observatum eth . Finaliter notandum , moris esse in Conciliis quod cum agitur de e cinnandis formulis , rem illam committi quibusdam Deputatis. Inter illos ergo putatos haec verba dicta esse asserendum esset I at inde non haberetur quod a Co cilio essent profecta, aut in eo Natio Iiter vel Conciliariter discussa & eonclusa ; que verisimile est quod ob quaedam verisba a Deputatis leviter dicta , praestantismmi Patres Ic Theolom , quorum unanimi suffragio Deereta Sen. IV. & Seis. U. erant edita , vim eorum Iabefactari peris
misissent . Nihil igitur infirmiuς quam
quod ex his verbis , quae an sint prolata,
a quibus , quo sensu dubium est , velle
Seheliis. nos indueere ut non ex contextu Decretorum , prout Seis. V. edita sunt , sensum eorum eruamus, sed sensum capia. mus ex interpretatione quae facta suit a
Patribuq post Sess. 38. nihil praeter illa
pauca & dubia verba , quae vel appare ter ad rem iaciant, adducens.