장음표시 사용
351쪽
Ionge habuisse notionem quam eis ScheIsraele assingit.
is Deputata a Nationibus G Cardiuasi hus constituti egerint, patet ex Actis, nihil determina se . . . . quam quod rintifices dubios spectat , vel eorum Decreta tempore schismatis Iacta, ut funt Decreta Ses. XIX. in ea a Fratrum Minorum contra Baliam Alexandri V. δα. penius. Constantienses habuisse Al xandrum V. contra cujus Decretum hie
agitur , pro vero & indubitato Pontifice, patet ex Decreto Pisano , quo ad electi nem procedi iubetur . Quasi vero etiam Ponti fiees indubitati in illis non excessissent Hi enim abusus manifeste etiam facti a Pontificibus , Avenione sedentibus, nullo existente schismate.
Schelybrore , ibid. p. 66. Quia s aliquasnt quae etiam Pontifices indubitatos tam eunt f illa spectant ad extinfii nem futurorum schismatum , ut Capitulum Frequens , in quo Patres Gnseant enses pro veris G indvibitatis Pont cibus nullam poenam injungunt &e.
Eoenius. Nihil Schel stracte probat;
neque enim omnes leges habent poenam annexam , praesertim dum leges eoncernunt superiores Potestates.
Schel rarae, ibid. p. 66. & 67. Nullum Gncilium ex omnibus generalibus tam specialem Constitutionem ediderat de observa=ὼisa quocum e etiam s Pontifestis authoritatis
existat, Decretis fisi a se statuendis quam Me Guellium Constantiense Sessi. V. G' eum aperetur Sess. XXXIX. de Aese ne Pomi cis pro observandis Decretis Generalium Gnrisiorum , addaeuntuν illo prima Cone Iia, quae sunt omnia Generalia ab Orientaliabus . . . ab Oecidentalibus ante illud tempus celebrata, o Decreta fidei reminentia ronseantiensis vero Concilii nulla fit memtis .... Ex hoc loco miscimus , ipsum Comflantiens Concilium Sessone XXXIX. ad
fidei Decreta a se edita, Roma s Ponti es ante approbationem adpringere noluisbe. Eoenius. Hie aperte sibi contradieit ScheLfraete. Iam enim , sequendo authoritatem ΜSS. suorum, dixit pagina Sessione IV. unanimi consensu statutum iuisse, ab
omnibus Contilii Patribus, Divino flamine
; piranis in stnam sententiam comen entibus, Decretumque in his quae ad fidem spe tantPapam obedire tenere . Quomodo igitur Concilium hie statuere & declarare potuit, quod Concilii Decreta Papam ante eius liberam Confirmationem non constringerentὶ Et
si his limitatio subintelisi de isset, ut quid, iuxta Schel straete, Cardinales & Οα-tores Regis Galliae detracta voluissent a De-ereto Sessionis IV. haec verba: reformationem generalem Getesiae, ia Capite o in membris' Forsitan ideo omisit quod eum non esset verismile, quod ullus ex eo Concilio Pontifex eligeretur , frustraneum laret eum adigere ad promittendam observantiam iulius Concilii, cuius authoritati unice eius inniteretur electio . Saltem ea non potest esse ratio Schel stratii, quia nimis repugnat cum
Concilii Decretis. f. VII. A Orationes in Caput m. Dissertati A.
Sehesraete, p. 68. Spem hane praeter αν-dinales conceperant tres Natimes , dum in Protesatione omnium nomine facta, rem filum Decretum Sessonis V. de reformatione , pselestionem Pontificis facienda . mterpretatifunt ; sed o a corpore Acephaso &e. Eoenius . Haee sunt ex quibus Sehelstra te eontendit probare Deereta Semionis V. post Sessionem XXXVIII. suisse aliter explicata , imo hie probare debebat, ut in Frontispieio sui libri promiserat , Decreta illa a Μartino V. fuisse improbata; & tamen certum est in illa Protestatione ac
conceriatione . quam hic rursus reproducit , ne vernum quidem de illo Decreto factum fuisse. Seheipraete, ibid. Seu m a remore Ac
phalo ante electionem Ponti is prae animorum mutentione , opinionum divestate
fieri non posse ioicaverint. Eoenius. Si ita haec verba accipias , ut signifieare contendas Concilium sine Pontifice , . ita esse Acephalum , quod propte ea authoritate resormandi Ecclesiam deostituatur , quare Nationes & Cardinales menti Concilii pugnantia loquentes introinducis Mox enim post suram Ioannis XXIII. declaravit Synodus , lac fuga neque
352쪽
neque de authoritate esus quidquam detrλ- nes, quanti authoritatem Concilii secerit Sictum . a. Qiod Concilium non haberet gismundus.
potestatem a Papa , qui est Caput Mini- Scheldraete , ibid. tabatur deffetiale , sed immediate a Christo, Capite Prose m fidei facienda ante e sereati scilicet essentiali. Deinde si Synodus cre- nem, licet Gellium SQ. XXXIX. illis diderit eam sibi esse potestatem ut Canut statuisset.
illud reiiceret, quanto magis ut reforma- enisu.Hoc non habetur Ses X XXIX. ret, quod est minus. Deinde aute electio- . Schetpraete, ibid. De uerermat e R Aesanem Martini V. eertum est multa De- in Capite oe in Curia Romana , Mna ctimereta ad reformationem spectantia , lata Concilio aut ejus myuratis, μν Ponti*emisisse; de quod immediate poli hanc prae- facienda, posuerant Patres XVIII. arti Autensam Protestationem , factam post Seis. O postquam Martinus V. Deputator ex Caria XXXVIII. editum fuit Decretum H dinalibus dederat , Cr aliouot diebus ea riguens, Ses . XXXIX. re per illos eum Deputatis Concilii egerat, ei
S praete , ibid. p. 69. Et diei potest ANIL non nis sex Aniculi publι ii μαεευω Mi Concilium ante electionem Pontifi- SQ. XLIII. addito. &e. eis Martini V. tanquam n is fine gu- Eoenius. Hi ne patuit quam iuste petierithematione hine inde fluctibus collisa agitaba- Natio Germanica , ut resormatio fierettur , pes electionem Pontificis , sedata tem- ante electionem Pontificis. pestate, in tranquillo mari natasaetaerit; dce. Sehespraete, ibid. Addito quod tam hiseo penius. Ita quidem. Sed nihil famam, Aniculis quam aliis in partieulari eum NMnihil reformatum , ut deplorat Gerson in tionibus concordatis , faresfactum sit Dereres Dialogo pro Gestis Concilii Constantiensia super Reformationem per Conciditim edito. SeiaUraete, ibid. Vix e eius erat Ponti- Eoenius. Arguitur hine aut horita fex , quin illi qui se Romana Curia insem ei lii, quia apparet quod Pontifex lassus ses mos ostenderant , ad pedes ejus sese pro- is teneri Decreto Concilii ἔ nee aliter sesroerint , ipse Romanorum Raex &e. erediderit satisfecisse, nisi postquam Con Eoenias. Abiurdum sane quod Praelatos cilium deelaravit ipsum satisfecisse.& Regem Sigil mundum reponat inter hostes Seheserarie, ibid. Nemis mirum videri δε .nfensissimos Curiae Romanae, qui abusus ejus let, ex XVIII. Articulis fuisse relictos XII. notitii mos ,3c quos maxime haeretici in suum quia inter alios plures erant Sedis Apostolica
Patrocinium adducebant , extinctos volebantῆ authoruatem immediate tangentes, &e.
idque ante electionem Pontificis, metuentes Erinnius. Inepta & ficta Schelitratii opi- aliud post nodum obtineri non posse praeter nio & confictio. Tantum l sendus Dial speciem & fucatum Reformationis sim s Joannis Gersonis, de Gestis Coueilii uerum , uti & eventus docuit . Neque Constantiensis . Ex eo intelligitur post
aliae Nationes negabant abusus Curiae R electionem Martini V. demum animadve manae esse resormandos; sed credebant al- sum non eum qui sperabatur eventum ha- teri malo, stilicet schismati, celerius esse biturum, nempe resormationem. Ide obviandum, planeque obruendum verentes que Nationes consensisse , ut Concilium, ne forte diiserendo aliquando adhuc revivi- quod quatuor annis duraverat , finiretur: scere potuisset. . emera ad reformationem spectantia , ad Sehetyraete, ibid. Distye Romanorum Rex, proximum Concilium , post I. annos cele- quasi authmitatis Concilii oblitus , solum brandum , reservantes . Itaque mirum non Pontificem respexerit. et ex XVIII. Articulis , ad quos totum Eripentur. Quasi vero quia ad Ponti fieis reformationis negotium per Concilium re- pedes se abjecit & prostravit, ideo autho- voratum erat , 3. tantum aut 6. ordina ritatis Concilii erit dicendus oblitusὶ Nu- tos aut compositos fuisse.
gae; nemo enim ad Ioannis XXIII. se pro- Sehespraete, ibid. Quos s Concilium Ace. stravit, dum hie solemniter promisit se Po alum reformari desiderarat, Concilium C tificatum cedere, si id visum soret Ecclesiae pili suo anitum deseruerat. Ram pen Supplem. Tom. I. T t Eo
353쪽
penitis. Nihil absurdi in fingi potest. Ser XL. Concilii Constanti milis, profert
Nonne enim & ipso fatente Sehesstraete, V. Articulos, & inde sorte ducit armis Cap. I. Art. III. ipsum Concilium Costam mentum fictio, eavillatio, & hallucinatio. timis , dum statuit illos XVIII. Articu- Seti praete, ibiad. Voluerunt alioui ex is tos, suit vere universese, Ecelesam univer- bis ejusdem rimis SV . XLV. ore salem repraesentans, adunatis scilicet tri- sinis Legatorum Regis Alcima notitis , his obedientiis An Eeelesia tune nou i a Meneta Se ms V. per eum confν--
cirigebatur Spiritu Sancto Z ia fuisse. Misi aete, ibid. Concilium aphisis κώ- Eoenias. Si daretur quod specialis reis
tum viseruerat . quiratur Papae confirmatio, ut Concilii a
Eoenius . Hoe salsum est . Sed tantum thoritas si infallibilis, sane octo primorum dilatum , eo quod musarentur Cardinales secularum Concilia Generalia vacillabunt ;quod si juxta Articulos propositos plena sim quia nunquam ostendetur quod illa per R ret resormatio , Pontilici recenter electo manum Pontificem fuerint confirmata; sesi subtraherentur necessaria ; idque speciem qui- ab Epistaris & aliis subscripta , ad Pomdem habebat, & pIures ad differendum mo- tificem mittebantur , ut ipse per occiden-vit . Plures tamen contrarium sentiebant, tem, omnibus intimaret ἰ unde in antiquis
ut ex Protestatione Gallionae Nationis com Lectionibus Festi Leonis II. leisbatur: in Annatas , & ejus ad futurum Comi- His fretam Sin dum fuscepit, quibus veristium Appellatione constat . bis exemsar in incidentis Glesiis pubi iaΑd - absurdum est ea quae his Mitem candum acoepisse duntaxat si Mificabatur .
Iis eoatinebantur vorare cum Sede Ap In novis teritur et probriu Aesa Dinae
solica ejusque Iuribus Mendendis an- Θn- , nuda scilicet Authorum sustisti
nexa . Drae,inim dum iu apertissimos & ne in approbationem mutata.
scandalolos abusus transierunt uti Com Sehes e, ibid. lx a. Ubi in Actis cilii Constantiensis tempore eontigerat, & de materiis fidei meruis facta reperitαν, δε- quibus haeres. Lucterana magna ex pine r agitur de iis qua facta sunt murra adscribenda. Ioa-em Anci . m. σ nunquam de alia Sehel aere , ibid. p. 7o. Ego tamen, materia qui Concordata hucus' M.ta. legi , restari Eoenius . Ipse Bella inus fatetur D psum de omnibus Raformallanis Aniensis ereta de praeminentia Coneilii esse in m inum fuisse a Natione Germanisa post Am teria fidei . Et sane , id manifestim est.
Eionem timis, aenies tamen exrepto. Bee. Sed ut demus totam ratiocinationem Scheu
penius. Si ham vera sunt , ergo sal- stratii validam & eoncludentem, inde nec sim quod dixit pagina praecedenti, relictos sequeretur Decreta Sess. U. a Martino U. fuisse XII. Artieuis, Iliper quibus ex D suisse improbata , ut promisit se ostens creto Concilii facienda erat relamatio; 3c rum in initio sui libri , nisi simul velit hie dicitur unicum tantum sine reforma- omnia a Martim improbata, quae non sumtione mansisse . . in materia fidei, hoe est iuxta ipsum, eo - Schel aeter ibid. em proinde Miktilum tra harieticos adeoque Dreretum Frequens σελά- - a Natioisibus vim fuisse modio- Depositio Ioannis XXIIIA Benedicti XIII. Dum mst electionem Ponti eis ; -I a Mim Schel aete , ibid. Hic omus eruditorumiano R. ut novum ali od hae quo Ham appello, ut Acta legant , oe videant Sus , dirum, fuisse rejectum. ne V. distinctionem feri inter Demeto G Eoenius . Mera conjestiua , nullo im ad visamentα contra haereticus praelecta , qua nixa simiamento. sola a Concilio ipso dicuntis umori is in Schel rane, ibid. Et Me iat um revera teria fidei. cantis se didiei re aliis Mn. matribas. Gyenius . Hoe in8icat quod quaedam Loenius. Ignoto MM. vult nos habere a famenta sive scripta Concilio ab exte-
. fidem eontra omnium aliorum tam edit, ris contra haereticos fuerint subministrata. rum quam inestitorum fidem. Ad haee Thm Sche praete, ibid. p. 'Cum autem . . .
mas de Consedis 18. aut aλ annis post Oratores Regis Polonia Or Ducis Laruaria
354쪽
tentem damnandum estulerant; oe rei a per Jkdices C AI . . . . damnatum receperant Neque his contenti per omnes Nationes . . .
ex ptiblisis G auttini eis scripturis Atina rant , quod dictus Libellus tamqxam haereses euntinor in Susume pullica per Sacrosanctum Conrilium publice damnareme , seu damna
tus nuntiaretur. Qua omnia . . . solus Mamrinus R. ne feret effeti ; σ eum a muti is multa dicerentiar, imposito omnibtis sis rio, non petito ullo Patrum mn fu , sola thoritate Ponti is de illo nihil declaram dum esse constituit , oe se omiaum Nati
nam ct Cardinalium Decreto sOLUS OBSTI
materiis fidei ... Decreta confirmarina sua indigere manseratat verba ρώibus cons
Eoenius . Notandum quod Martinus V. non pronunciaverit librum illum esseharosis aut e ris expertem contra res
lutionem & deliberationem Nationum sed solum tamquam Praeses Concilii , impedivit ne in Sessione publica proponer tur λ quae fuerit ratio, qua motus fuit Ma tinus , non imitur in Actis ς mirum tamenouod ex partieulari facto Pontificis ruris decisionem trahere vesit Schelitraete; quasi ignoraret etiam subinde Pontifices posse limites suae iurisdictionis excedere; & inte dum facere quae fuere non oporteret . Et sane hoe saetium Martini V. non adeo
aequum fuisse seribit Gerson , in Dialogoae gestis Conrisii Constantiensis. Quod vero
Patres non obstiterint & tandem acquieverint , inde factum fuisse potest quod eum iam finis & eoncluso Concilii instaret, imo iam dimim esset , ite tu pace Ac respo
sum Amen , non vellent per hanc di semptationem rursus Coneilium protrahere ;praesertim quod erederent librum tot erroribus resertum & a Nationibus reprobatum sua sponte periturum. E contra ham verba , quibus confirmati nem hane expressit , euidentem submissionem Coneilio quoad Decreta fidei exhibent,& omnino similia sunt illis , quibus olim . sessionem fidei ante suam consectationem Pontifices emittere solebant; imo & Ma tinus V. veritus ne ob non damnati nem libri G εmbres veniret in suspiei nem , quod Decreta in materia fidei a Concilio determinata non susciperet , &revereretur , per hane professionem animi sui sententiam e-imere voluit.
fuit ; dum enim Paulus Ruaginuri , tinus ex Resis Potiniae Legatis , animadoretisserta ui damnationem minime pAblicandam , protesat onem oe appellationem ad futurum Concilium prosequi tent alit e fed tit liquimpii , flatim suto sesi is Marulato D. N. Papae impositum flentium , sub poena Em
Eo ius . Sed quis Seheli ratio indie, vit iuste Pontificem id fecisse , ni velit
Pontifices dicere metati in omnibu esse immunes ψ eorumque facta regulam inovivendi . Sane ut hie describitur modus proeedendi Pontificis , dominandi spiritum exprimit. Verum quidem oratorem Regis Poloniae per verba quidem Pontifici minitanti exeommunicationem non restitisse; sed tamen ne probare videretur Pontistis factum protellationem scripto exhibuit, qua
de iniuria Regi & Nationi suae facta
protellatus est, ad suturum Concilium aprpellavit . Extat Tom. I a. pag. t 767. Ut
hac protestatione notanda ultima clausula , quae ostendit nequaquam credidisse Austores monarchicam potestatem Pontifici inesse. Sehes aete , ibid. p. 73. Summres autem Pontifex sensi. ιιs mentem suam de βρη mo Iuccessorum Petri in Musis fidei iudicio; tu Cois, Morio publico auui i4i8. Constantiae habito , Constitutionem . . . pronili pavit , in qua reperatur haec assertio : Nulli fases . a supremo Iudice , videlicet Amsolicanae seu Romano Pontifice L. avellare, ahi illius iudicium in causis mei . . . dein elinare &α penius. Istius Constitutionis solus meminit Gersonius in Dialogo & Tractatu de excommunicatione &e. Et quidem ex verbis Gersonis manifestum ipsum illam non vidisse , sed tantum ex rumore habuisse minutam eius fuisse eonceptam , eXDa dieit Acta Conciliorum Pilani &Constantiensis evidenter everti , multaque T t 2 alia
355쪽
alia Ineommoda eonsequi r ut verisimilest quod ob dictas consequentia, quas vid tant inde consecuturas , fuisse suppressam equod ἐκ innuit Gerson in Tractatu circa materiam excommunicationis: ibi Consider. R. docet a Pontifice polis appellari , nulla facta Bullae illius mentione . Deinde si fuisset evulgata & probata quis dubitet quin Cardinales Romani iam saepius eam publi- ei iuris . secissent . Quin & C est Iis a Turrectamata & Eugenius IV. ea usiniissent. g. VIII. o Matisnes in Indidem meum Disserim risins Schelybar. Seheseano . Ddex re hae Dissen tione ς-tentarum. C. Cardinale; nolum υ nire. ad Sesonem M. Hse omissis iis quae
Saris Am isae otiaritatem impetere credebam.
Eoenius. Hoc est quam salsissimum nee simile quid vel in speciem, in suis biti.
reperit Schel straete. Sciat taete , ibid. D. Decreta Sessionis M. O V. Me debita deliberatione essita D rum . Item contradicentibus pluribus P tribus Cardinalibus , O Gallia Regis Orm
Vmius. Figmentum ; nec aliquid λmile in Actis Schel stratianis. Schel'aere, ibid. F. Francisius Zaralella Myugnat mereta, rimi is authoritatem
Eripemus . Μera impostura ; nee qui L
quam in Actis Schelitratiaris simile E
356쪽
Pm R. Domino Guillelmo van de Nesse , Pastore S. Catharinae in Civitate Briselleasi , apud Senatum Brabantiae supplicante,
Illustrissimum ae Reverendissimum D. Archi-Episcopum Methliniensem Intimatum & Excipientem , Divisum in quatuor Capita, quorum I. mpeuitur ius perpetuum σ or timum Paractorem ad finis anes Pastoralis Meum.
II. Osenditur qua H Doen e Paractorum ab meis Pastorali sint semania. III. His Regia Ma tenentia; qua eius materia er quis enectus. IV. D. Proiectione Regia faMitu iam Ecclesiastris , quam Laicis oppressis imparaiienda
hune Senatum recurrens , Regiam protectionem eontra suum Archiepiscopum postulans, irreverentiae in Superiores suos arguatur, speciem facti Vobis ante omnia exhibere audet , qua ostendat, quanta su missione erga D. Archiepiscopum se semper exhibuerit; quantaque eum venerati ne coluerit; quodque non nisi urgente necessitate ad hoc extraordinarium Regiae protectionis remedium eonfugere coactus fuerit , ut se a violentia oc oppressionibus Adversariorum suorum , qui authoritate Arcti episeopali nimium abutuntur , protectione Regia tueatur. Dominus Supplicans anno I 684. ab Ill
strissimo & Reverendissimo D. de Bergias, Archiepiscopo Μechliniensi ad Pastoratum S. Catharinae Bruxellas vocatus , semper eidem pergratus fuit; quo defuncto ad AN G viri Epistolis Espenti Domino v a d. Nesse de & xν. Martii a n. quibus id constat. ehiepiscopatum promotus est modernus Illustrissimus ae Reverendissimus D. Archiepiscopus μmbentis a Praecipiam , quem mox sub initium sustepti Regiminis adiit Supplicans ἔ monuitque , se non paucos riti Adversarios, qui in dubie graves apud ipsum querelas ἐς sturi essent; se autem id unum postulare, ut Supplicantem dis retur accersere , audire , 5c si quid minus recte gestum aut dictum erederet , ipsum
paterne moneret , ac corriseret ; paratum in offerens monitis ejus omemperare : id
ipsum plus semel per se & per alios deincursu temporis repetiit Supplicans. At non obstantibus hisce interpellati nibus & humilibus precibus, numquam hoc Archiepiscopalis & Pastoralis ossicii debitum expertus est , numquam accersitus, numquam auditus , numquam monitus, multo minus super aliquo errore doctrinae, m
rum defectu vel omeli Pastoralis neglecta administratione eorreptus. Interea Supplicans aliunde monitus , se apud Dominum Archiepiscopum de multis
357쪽
accusari a ac pluribus a gumentis conrictus , eius animum quotidie a se magisae magis alienari , tandem anno I 696. sibi timere coepit , monitus a viris fide dignis , D. Archiepiscopum coatra se gra
Quare Supplieam veritus di Archiepiscopalis Characteris potentiam, &Adversariorum qua apud illum & seculi Potestates valent, falllaciam , coactus est D. Archi piscopum sub initium anni I 6. in omni causa ipsum quomodolibet concernente re eusare , enumeratis octo iisque gravissimis recusationis Capitibus : rogavitque bis per Notarium Amifolicum procedi ad electionem arbitrorum , qui de causis recusati nis cognoscerent ac juxta Canonicas Sanctiones de ejusdem justitia & validitate
At D. Archiepiscopus pra, sibi eo scius de sufficientia rationum dictae remissationis , ad electionem arbitrorum , licet bis rogatus, procedere noluit , atque hine Supplicans illina recusisioni aeqviescere j ditavit γ' & reipsa D. Archiepiscopus m nibus eius dicta suspectatione ligatis , ab
illo tempore nihil contra Supplicantem in Judicis qualitate tentavit. At e em anno I 696. D. Archiepiscopus graviora contra Supplicantem meditatus , evideritiora alienati animi praebuit a sumenta, dum illum non auditum, non m nitum , nee ullius rei sibi eonscium, oblato Libello Serenissimo Bavariae Duei, tum pro Rege Catholi eo Belgium moderant i , accusavit de gravissimo erimine , quasi p-hibuisset Tributa iam Caesari seu Regi , nisi prius hie sua contra Jansmisias Decreta revocaret . Aceusationis summa continetur Genissimi Electoris Litteris ad Cameellarium & Senatum Brabantiae scriptis die t9. Octobris i 6. quae inter adiu es, habentur Litt. A. De hac Meusatione tertior redditus M plicans Electorali suae Crisitudini supplicavit , ne , quod unum timebat , via justiatiae sibi et auderetur . Libelli hujus prolixioris haec erat summa. Oactum se dieit Electo alis Suae Glyhudinis predirectionem oe justulam impurin alversus accusationem tam atrarem , rnjus fati
mo tamen dolore assci, dum ad desens nem suam proferre eo euilue qua parammata futura suo Archiepiscopo , cujus per am , characterem ετ aut soritatem semper veneratus st: Nihil omisisse ut os am hi jam dudum illius animum placaret et
Supplicasse, ut si quid in doctrina , -l in
Paraehia iaministratisne , vel in moribus suis dioliseret , id eum ea e common faceret, paratum authoritatι ipsus oe nreniatis obtemperare quin o piscis ante M accusaris em diebus eam --nise ς sed imsuNatum ab Arehieri rem nihili . Cogitare se nos posse gua spe ac fatimem sam H-
siluerit Aremeri opus , nisi forte , ut tibi in accusatione deficeret , cursum istitia ea farilitare , qua σ asias id fecit , i adiaret . At verare se ab Electorali Sua Celmtudine permissum nam iri , at criminatis tam horrenda per viam facit opprimatur: Dpm tuenda sua innocolia fama, pro exi-simatione Familiae suae, pro charactere er
Nio suo , causam illam via juris proseu turam. Mand se Majesareis Suam Cath tisam saepius, σ Doeiarim die χχ. Martia iis D : Ut Iustitia administretur omnibus, nullo excepto, praecipue rem ad pr tectionem pauperum adversus oppressionem
divitum. Profiteri palam Uectaralem Suam Celsitudinem quod velit iura Patria oe j flitiae ordinem femore: Ius omne diuinum σε manum id exigere r se deinceps Ecclesia inutilem fore , dum ex criminatione iam pistisa oe a taώ- ea μ ην issitura , i. ut animis suspectus fiatem manebit , nisi eam juris ordine de fastate e-ineat. Ita que - aliud supplicare se, quam ut quemadmodum vidua Dignitatis Authmisistis Ar e scopalis ratis habemia es in i dieis, ita i se illis semato ,ris ordine audiatur , cr Iinta omnem rigorem ivd
Supplieanti annuit Celsitudo Sua EI ctoralis , liberum iustitiae cursum permi, tens . Summa diligentia 'per Concilium Brabantiae inquisitio inlii tuta est et citati& auditi testes omnes , quos au8iri voluit D. Archiepiscopus , iacerdotes , Clerici, Manistratus, aliique e nihil praetermissum, quod ad causam illam sacere videretur. Omnia ad Suam Celsitudinem, prout ipsa mandaverat, retulit Senatus Brabantiae, ad
358쪽
Nor , ut si innocens deprehenderetur P stor , suus ei honor restitueretur . Inter
adiuncta sub Liti. B. Has Litteras die g. Iulii eiusdem anni sententia sMuta est , qua Supplieans immunis & liber ab exressibus per denuntiatiouem D. Arehiepiscopi imputatis, declaratur. Ibidem Litt. C. Interea dum quaestio haec agitabatur , D. Archiepiscopus videns se in me contra Supplicantem ae rusatione probationibus d
stitui ; dictamque sententiam aestautionis ipsius Supplieantis μ' antidem, eam impedire omni modo conatus, aliam accurati nem eodem anno i 697. molitus est nouminus atrocem , non taum in ipsum Su strantem , sed de in alios quatuor viros integerrimos , quos seditionis , rebellionis& haereseos insimulavit, atque ipsis Haer sarchis , Calvino & Luthem impe aequi-mvit, oblato eum in fitiem libello Ser nissimo Electori ; qui una eum adjuncta
deductione habetur Litt. D. 'At D. Archiepiscopus ex responso A cusatorum agnoscem se deceptum ac πι- viter a Veritatis , Caritatis & Iustitiae tramite deviasse, conatus est variis printextibus , decisionem litis , qua reparatio
honoris petebatur , effugere, maluitque accusationem suam violento flentio , ne
damnaretur ipse, damnare. Responsum habetur Liti. E. Quod stupendum nee se animus D. Archiepiseopi eontra Supplieantem mitis
tus est ; & supra quam diei potest eius
exulceratio ae eontra eumdem praeventio exerevit, dum anno IIo I. mense Septembri e careere Archiepiseopali eIapso R. P.
Paschasio melaei Supplicans Archiepiseopodelatus est tamquam huius effractionis ea
Itaque D. Archiepiscopus , needum suis praeiudieiis liberatus contra Supplicantem, qui sub tempus evasionis sere per quindenam ab urbe a ierat, nulla mora, nulla Iudietati Informatione pramissa , nulla
habita ratione recusationis ante memor
is, manu militari domum Supplixantis fractis soribus irrupit , eiusque pMonam nec non famulum dc ancillam apprehendere militum & Ministrorum mane tentavit 3 ac revera eius Uie Pastorem, evasionis istius prorsus ignarum, publice cum summa im minia, nulla etiam primissa Informatione, via facit abduxit & earceri mancipavit ;idque motu reddendi testimonium veritatis, ad quod numquam fuerat monitus , rogatus , eitatus , ninium refractarius ; in quo earcere Sacetaos integer , modis indimissimis habitus est , omnique eontempto iuris ordine ac iustitiae legibus violatis, odi pressus supra bimestre ingemuit. Ex quibus omnibus praestius Supsi eam, nihil non sta ab Adversariorum iurore ac potentia , stante nac D. Archiepiscopi
praeventione & nimia eredulitate , metuemdum , eoactus est iam pridem lactam D. Mehiepiscopi recusationem , ex hisce da
novo emergentibus aliisque ante enarratis
causis denuo renovare, quod & seeit oes ro novo & anisliori rectauionis libello. Habetur Liri. F. Verum Supplicans neque his satis stin contra similes violentias viam Iustitia imgredi statuerat , seque contra imminentes
tempestates Regia protectione munire ἱ ac interea Eeelesia sua tamquam asylo contra
violentias, quas ex parte Archiepiseopi sibi
metuebat, per quatuor menses usus est .
Dum ha e meditatur Supplieans, adversarii eius , klitis suis artibiis & calumniis ita obrepserunt Religioni Regis Catholiti, ut inauditus , nulla cognita causa, nullo semvato Iuris ordine, per litteras vulgo sis Liato e Patria exulare jussus se. Elapso autem eirciter exilii biennio , tandem ob morbum matris morientis pro octi duo de speciali Regis lieentia is Patriam reversuti D. Archiepiseopo libellum obtulit tanta veneratione ae obodientia conscriptum , ut D. Archiepiscopi viscera paterna commiseis
ratione commota viderentur , adeo ut in
Comiti de LMmmi ho , huius Civitatis Primario Consuli , libelli Bajula , aperis lassus sit, satisfactum sbi esse a Supplicinis te, nihilque se ab iIlo exigere , quam ut sepositis non spectantibus ad se negotiis ,ristorali offeto se totum impenderet ; avidita promissione se eadem vespera in Hispaniam pro Supplicantis ab exilio revocatione scripturum o Extat sub Litt. G. Verum haec erga Supplicantem Archi
ristopalis atactionis scintilla , mox in s
359쪽
mum abiit, dum superveniens ejus Vicarius
Generalis D. van Sinerem , ea em uno flatu extinxit. Quod ut specioso quodam colore volaret,
supplicanti ad suum exilium 3α ΟEtobris reverib , septem post diebus .Epitiolam stripsit stipatam 46. punitis , indubie ab
aliquo a Siaietate Iesu compositis, monens eundem , ut si petitam ab Illustrissimo Domino Archiepiscopo gratiam consequi vellet, ad illa puncta in aliis respondendo, se a suspicione haereseos, quam apud
D. Archiepiscopum incurrerat , authentice expurgaret . Epistola cum adiunctis articulis extat Liti. H.
Supplicans jam anno praecedenti fuerat publico Deereto D. Viearii Generalis Lemdiensis tamquam suspectus de simili haeres proclamatus . Qui a Supplicante aliisque
pluribus rogatus tam infamantis Decreti rationem , rei pondit , se nullam scire . Non obscurum argumentum, illud ab Adversariis Supplicantis compositum, &a Uicario caeco modo obsequenti extortum fuisse. Habetur Litt. I. Interea Supplicans viden famam suam e publico Detreio enormillime latiam,
apud SS. D. Clementem X l. querelas luas deposuit ; iniuriaeque sibi illatae reparationem depoposcit scripta Epistola, quam habes Litt. X. Hae Epistola rectius informata Sua Sanctitas , injunxit Serenissimo Principi Iae diensi praedictum Decretum a Vicario suo
publicatum , per aliud Decretum revocari& aboleri , quod & factum edito Decreto quod exllat Litt. L. Non mirum proinde quod Supplicantem summopere pereulerit dicta Epistola D. Tan Suferen , qua videbat se aspergi
rurius eadem nota haTeseos , a qua per revocationem prioris Decreti Leodiensis suerat sufficienter purgatus.
cum autem videret , se in eadem Epistola nullius specialis L determinati erroris aut criminis argui, quem Supplicans deberet corrigere aut in moribus emendare ,
credidit sufficere generale reisonsum , qu debitam suam erga Apostolica & Episcopalia Decreta reverentiam & obedientiam restabatur. Haec persuasio Supplicantis, eis ctu firmata est & eventu , dum a 28. N
vembris, quo suum generale responsum miserat , nullas litteras aut monitum a D.
Archiepiscopo, ejusve Uicario, quibus de
insufficientia suae rei ponsonis moneretur, accepit. Responsum hoc exstat Litt. M.
Atque ita persuasus Supplicans, nihil amplius. a se pro diluenda haereseos suspieione desiderari ; mutato harum Provinciarum regimine 3. Iunii novi Isimi securus ad suas oves reverius est ἔ cum ad ejus conspectum A dversariorum ira recruduit ,& quae ante exulantem simulata patientia tulerat, ab illa oppressione inopinato caelestis providentiae ictu liberatum, diu serre
Sequenti enim post reditum die dum supplicans resolverat per unum suorum Uic
pallorum obsequia sua D. Archiepiscopo offerre obedientiamque tellari paratus etiam eumdem personaliter accedere , si id gratum fore resciret , ecce sub horam decimam matutinam mittitur ipsi Epistola , qua D. Archiepiscopus illum nec auditum, nec citatum , ab omni Pastorali functione
suspendit , donec vel S. Sedi Apostoli eae vel ipsi Archiepiseopo su oer doctrina sua
respondendo q6. punctis per Vicarium G neralem ante propositis, satisfaceret, seque se ab errorum suspicione authentice expuringaret . Epiliola habetur Lit. N.
Supplicans hae extraiudiciali suspensione perculsus & via saeti in pacifica Palloralis
ossicii juriumque, & annexorum possessi ne turbatus, huic Regio Senatui Libellum obtulit, quo rogat I. se manuteneri in pacifica ossicii Pastoralis eiusque exercitii libera possessione. a. Rogat sibi concedi
protectionem Regiam , quae eum corura omnes Adversiriorini violentias securum
redderet & ab injuriis vindicaret . I terdictum, quod Archiepiscopo toties recusato ligaret manus, ne quidquam ut Iudex contra Supplicantem ageret , nisi prius juxta Statuta Canonica , recusatio decisi suisset . Quo libello, authoritate huius Sonat D. Archiepiscopo de more communicato , hic loco responsi , proposuit Exceptionem Declinatoriam seu simplicem advertentiam, sustinens causam hanc non competere Iudi-eio Senatus Regii, sed Judicis Eeclesiastici; eo quod agatur de re mere nirituali., ut
360쪽
stratio Sacramentorum , ali ue functiones Pastorales: addens , te cogi non, huius Senatus Iudicio rationes suspensonis subiicere ; si vero Supplicans eas sat fraves esse non credat, aut i ulla de suo A chiepiscopo conquerendi motiva se habere praelumat , ponit illa in foro Ecclesiastico allegare . Habetur sub Litt. o. Ut autem huic Senatui dilucide exponatur , quam infundata sit haec Archiepiscopalis Exceptio, & sundata Supplicantis Conclusio , praesens Motivum in quatuor capita dividetur : quorum Primum ostem det , Parochis iure proprio & ordinario Curam Animarum & iunctiones ad eam spestantes ineumbere, & consequenter hae cura aliisque eidem annexis non magis posselieite vel valide extra iudicialiter nulloque servato iuris ordine interdici aut exui , quam ipso Parochialis officii titulo privari. Secundum exponet, quae forma hi serenda suspensione ab officio Pastorali sit de Iure servanda; ae dein, iuspensionem Supplicam iis ex pluribus Capitibus esse irregularem , nullam, lavalidam, ac pro mera extrajudiis
Tertio Capite agetur de Interdicto ponsetario sive manutenentia Regiis Consiliis
eompetente : ac demonilrabitur, manulenenistiam atque ac possessionem exercitii Cur
Animarum & sunctiorium ad eam spectantium , ae ipsam Benencii Parochialis ponsessionem concernere ; neque hic de remere spirituali quaestionem agitari ; nec Senatum Regium constitui Iudicem de sum.
cientia aut insufficientia rationum suspen- sonis inflii hae r uti nee de doctrina aut morum correctione, neque horum omnium Iudicium Tribunali Ecclesiallico per ma- nutenentiam eripi . Sed neque Supplicantem praetendere , Curam Animarum via manutenentiae sibi hujus Senatus authoritate dandam vel restituendam , sed solummodo se in quasi possessione cam obeundi contra turbationem , via facti attentatam authoritate Regia confirmandum. Quarto denique Capite asseretur , pr
prium esse Regiae Majestati subditis sui.
oppressis protectionem impartiri , eamque in praesenti ea su Supplicanti non posse denegari .
De Origine & Jure Parochorum in exereitio Curae Animarum Se ιfunctionum ad eam pertinentium.
f. I. A nimis seratis Melisiae Praesisteri fuerunt Parochiis praepositi. APud Gratianum Cauf. I I. Pri . I.
Co. I. sub nomine Dionylii Pa Severo Episcopo seribentis legitur, Ecclesiassurus fluuiis Presisteris dedimus t Par chιaso Coemeteria eis divisimus: unicuia qua ius proprium habere statuimus. Hine post Glossographum communi eo sensu concludunt Canonistae , per hune
Dionysium Papam qui sedit laeulo III. divisos vel distinctos fuisse terminos Ee-Hesiarum sive Parochias , singulisque si
Objicitur quidem hodie, susperum esse Vah M' Supplem. τοm. I. Eruditis huius Epistolae fidem , eamque
ad supposititias Pseud Isidori merces rejici. Verum ut quaestioni huic inter Eruditos agitatae non inhaereamus; dicimus , abunde constare ex aliis indubitatis documentis,
etiam primis seculis suisse distinctas Eeel sas , quibus singuli Presbyteri fuere prinpositi . Sub initium seculi IV. scribit S. Athanasius in secunda sua ad Imperatorem .CO stantium Apolosia : Mariores agra es in xandriae , quo in loco numquam Episcopus
fuit , imo nee Ch episcopus quidem , sed universe eius uel EM. Dbrem Alexam
drino subjacent, ita tamen UT S NGUM PAin
Sub idem tempus S. Epiphanius Lib. 2. admersur H reses , de eadem Alexandrinae V u Eces