장음표시 사용
361쪽
Eeelesiae distisina testatur ; Etenim , ait,
cyotouot Alexaudria Catholicae Communianis
TER , qui Ecelesiastica munia administret, qui rima illas habitat, erramyue comem cuti, iaci siue taurae , ab Alexandrinis vulgo n
Eodem seculo eelebrata Synodus Amtiochena Canone 8. meminit Presbytemrum, qui in Patio seu Agris constituti , curam V puli agerent . Et Concilium Sardi cense none 6. statuit, IIcentiam dandam non esse , resina udi Discopum aut in vico aliquo, aut in modica Citarate, es qt
ma oceurrit in subsequentibus Synodis Presbyterorum per vicos & minores Eeelesias vitati tutorum mentio. Id autem studuerunt Synodi omnes , ut singulorum Presbyterorum distincti essent termini η, sic ut alter alterius terminos non invaderet r sed quisque suis contentus, uti sibi eommissi curam ageret. n Capitularibus Reetum Francoram Lib. I. p. 247- legitur: in nullus Parochias aLterius Paron oram , nisi m itinere fueris,met NaehMm ibi habuerer, ad Missam ναμ piat Vulgatum est quod ex ConciIio Nannatensr ei rea idem rempus celebrato , r
euor , iam seculo ς. quo hoc Comitium cel ratum sertur pastim dis inrus suisse
Parochias , ac terimnos sinulis Eeelesiis designatos; nec non singuliς smm pro tum Presbyterum fuisse praepositum . Quin sub initium hujus semii v. Patres Concilii P risiensis Canone aρ. decernunt: Sicut tinnini ne Cisitati remenis morium habere Epis um , ira unam a Me Basilia
Plane disciplinam Iieet smius renovatam, ni laminus temporum injicis collapsura,
eupiens restitutam Synodus Tridentina ma dat Episcopis Sess. 24- cap. 17. De Resormat. in iis quoque Ciυitatibus ae loris ubi Paraehiotist Ercisae certos non habent fines, nec earum Retiores proprium populum, quem resant , sed promiscue petentibus S
cramenta adminiserant . . . pro tutiori ani
marum eis ommissarum fature , ut disincto populo in certas, propriasque Paroelias uni
cuique SUUM PERPETUUM PECULIAREM
QUE PAROCHUM Glignem, qui eas eo sisseere valeat , re a quo soLo licite S cramenta fusci ant , aut alio utiliori modo, prout uel pissitas exVerit , prmideam. Idemque tu iis αυitatibus ae locis , ubintillae fune Paraehiates, quamprimum ferietirem e non obsecutibus quibuscumue privilegiis, O consuetudinibus etiam immem rabilibus . Non dubium proinde, quin a primis seis culis ea fuerit Ecclesiae intentio, ut in viis eis & numerosis Civitatibul statuerentur
Presbyteri , qui singuli suum, certis limitibus dis in m poseum regerent ; & quae
curam animarum spectint , mi uistrarent.
Qua iter iam pridem recte dixit pius ac doctus 1 imes Gersonius Cancellarius P risiensis , in tractitu de statibus Melec Consid. r. Status Curatorum succedit Misi a. Discipulorum Christi quoad legem --m , oe figuratus es in antiqua lege pretistas; ae proinde simus Gratorum est de
istitis, Christi σ An tiuorum. q. II.
μοθων Parachia praefectus ejusdem 'Gram Pa Mem 6 ner. Prae tem Uri singulis Parachiis ammis nascentis Eeclesiae semilis praepositos fuisse praecedenti paragrapho vidimus, eius dem Impuli spiritualem curam egisse in .
Hine jam Presbyteri rim tale & hodie Pam . , a cura rimetiae eisdem iturum me, dicti sunt; notatque post alios
noni stas Petrus Rebussus ad Cone data Galliae S. STATUi Mus, verbo PAROCHIAL ECCLESIAE , quia Paraelialis dieatur a P metia ei deputara, qua dicitur parthiscinae,
362쪽
Hoc ipsum .evidenter supposuit Synodus Tridentina in super citato Decreto, mam dans Episcopis, ut distinctormio m certas proprisque Parochias , umetiique suum perpetuum peculiaremque Paractum Hsignem , qui eas cognoscere valeat oe a quo soLO LI-CiTE SACRAMENTA fu piant. Patenter hic Synodus supposuit quod singuli; distinctis Parochiis suus proprius& particularis Presbyter assignandus si , qui curam totius Parochiae agat & populo
Qua enim speeie voluisset ut ab hoc so Lo Presbiero Parachiam sieita Sacramenta su perent, nisi . una credidis et, ipsum Presbyterum elle or imaritim Sacramentorum Ministrum. Quare Synodus Provincialis Mechlinien- . sis anno I 67o. tit. de Decanis Christianitatum, Pastoribus&α Cv. 8. advertens laequenter varia sequi ineommoda, lites & contenti nes ex eo quod in una eademque Eeelesta stares Pastores authoritate pares isti Parochiae praesunt, insequendo praealteratam
Coneilii Tridentini dispositionem , istatuit& mandat, ut Episcopus in hujusmodi Gisa -- Pinari Iuum proprium peculi
rem allignes populum, --tantio cuique remtas fateas , vicos Regiones , qucrum qui 3ue CURAM gerat. Unde nihil frequentius in Synodis passim inculcatur Parochis, quam ut serio attendant , totius Parochiae sibi curam spiritu lam incumbere. Quin & a cura ipsi incumbente idem Presbyter . antonomastice Graisiti, diei solebat ; & ab eadem cura totius Paroebiae sive populi proprias Sacerdos dieitur , quo nomine a Concilio Lateranensi
sub Ianoeentio III. indisitatur , in Cam nis utriusque sexus νη de Paeniteruliso remisi.
Hine & communiter eoncludunt Can cistae, quod eo ipso quo Ecelesia aliqua est Parochialis , eonsequenter si Beneficium Gratam, uti loquitur Hieronymus Gonetales ad Reg. 8. Caneeli. Gulsa 6. num' a. quia nimirum Parochiale Benefeium sne actuali cura animarum esse non potest;
sed vi tituli & institutionis euram ulm h
Cura Animmum secum trahit siligati nem populo impendendi qua Metiram illam spectant. mandoquidem Parocho utpote . propriγ& peculiari Sacerdoti, totius Parochiae sibi commissae cura spiritualis incumbat , ut medenti paragrapho ostensum est, con quem est, ipsum ex officio obligari, populo impendere omnia curam illam Pastoralem spectantia. De his muniis ad curam animarum ne eessariis loquitur Synodus Trident. Sess. 13. v. i. de Res nata ibidem declarans , quiri Praecepto Diiano mandartim sit omnibus,
qui tis an aram ctira commissa. est , mestiuas a incere , pro his Sare civm erre , me istie Di mi aedicatione, Sacramentorum admini ratione, ae bonorum omnium operum exemplo pascere, Maverum aliarumque miri rabidium personarum curam paternam gerere.
Hie autem Synodus non solum exprimit ea, quae ad euram animarum pertinent sed etiam evidenter supponit , curam animais rum secum trahere praedicationem verbi Diis vini , Sacramentorum administretationem, ali que munia Pastoralia , sive quod Par hus ratione curae animarum sibi incumbentis ad ea omnia teneatur ex ossicio , seu ob eu- , ram animarum ei commissam , idque princepto Divino. Uine ulterius dedueunt Canonistae, quod Ecclesa Parochialis dicatur Beneficium cum
adminii ratione , quia ait Rebessus ia
m uis γε saevamevia Ecclesio tisa, videlicobvltetare 'miremes , co fientium peccata audire , σ eos ab Oseere ivuncta eis pernia lentia, sir Sacramenta adminiserare , aliaque
opera eos tan-ntia facere tenetur
Et recte teribit Franciscus Pinsonius in Trast. de Beneficiis, ad verbum miti ,
fricto π simpliciter sumatur pro potestata ligandi & solvendi, quae pertinet ad forum enitentiale ἔ additque n. 6. quod eo quiadem casu , quo haec mesas in plebem aliquam steria iter data est, proprie dicitur esse cura animamm, hujus cura partes sunt
363쪽
t ait num. 7. fessisnes audire, poenitemium injungere O c. IV.
Paroth; euram animarum funct mea - ad eam oeci sules exerceut jure proprio ordinario. Parochum vigore sui tituli & Beneficii Parochialis habere curam animarum in p pulum Parochiae limitibus eomorehensum , Iam ante probatum eis q. 2. Probatum qu uue eit curam hanc secum trahere potestatem N. necessitatem impendendi populo sibi su edio omnia ad euram animarum
proprie 5c stricte sumptam spectantia , ut sunt adminil ratio Sacramentorum, & pra dicatio Verbi De Cum vero haec Cura & omnia ad eam spectantia competant Parocho vigore sui Beneficii Parochialis quod sine simili Cura nequit subsistere , consequens est , Par cho competere hane curam & reliqua eo
pertinentia iure ordinario & proprio, id est iure tituli seu Beneficii Parochialis seu
Imo nisi proprio nomine & vigore tituli sui curam eam exerceat , vere Par chus non est ; neque Beneficium dicitur Curatum eum nullum Beneficium diea ut tale , nisi Curam Animarum vi tituli habeat annexam . Hi ne inter requisita ad Ecelesiam Parochialem , sive Beneficium Parochiale , numerant canon istae , ut ponsessor ejusdem exerceat Curam mimarum NOMINE SUO S. NON ALIENO; uti videre est apud Hieronymum Gon2ales ad Reg. 8. Canceli. Glo C. s. num. M. & ibi citatos. Hoc adeo manifestum jam pridem visum est Dinoribus Pari sensibus , ut cum anno 14o8. F. Joannes de Gorello, ordinis Fratrum Μinorum , sullinuisset hane propositionem : Curatis non comperit , ut tales sint , Praedicare , Confesare , Extremam Unctionem dare , sepulturas dare. decimas recipere o findatur in hoc quia Grati non sunt ex institutione Christi Eetissae m- maria , sed per Dion tum P am fuerunt ordinat. σα eandem per dictam Facultatem sub hae formula revocare jussus st: Dico nuue ex ordinatione ejusdem Facultatis
Matris meae, er ultronea volunt te veritam a sequuntur.
Prima , Domini Curat; funs in Ecclesia nores 'itati m Merarchae ex primaHainstitutio, Christi , Pibus competit ExsTATU jus P edicandi , ius Confessiones audiendi, gus Sacramenta Ecclesiastica s eundum exirentiam fui flatus Paro ianorum mini audi , jus sepulturas dandi , jus in stra decimas eν alia jura Parochi tia recipiendi me. Item quod ius Praedia candi Gr Gnfessanui competit Peaeuiis σ
er Mendicantibus pis accidens oe ex Pri vilegio , quoniam fum in fodiasti vel admissi ex rem=msone o beneplacito Dominorum 'm
Supra eitatus Ioannes Gersonius in Tract. de Potestate Eccles agens contra quosdam Menditantes , qui suam potestatem supra Curatorum autharitatem temere extollebant, adducit iisdem verbis praediis tam sententiam Faeultatis Parisiensis e Contra temeritatem extollentium μὰ testates fume Curatos HPrassicationibus σ Con Hymnibus. Et ante hos Sanctus Thomas, hane Pra ditandi & Consessiones audiendi authorit tem Curatis non seeus atque ipsis majoribus Praelatis iure proprio , sive ex ossicio eo petere , suppobuit tamquam compertum Se
indubitatum . Inquirens enim Σ. a. quaes. I 88. an. 4.
Utrum aliqua Religio institui possit ad Praedicandum vel Conressiones audiendum, m re suo praemittit pro parte neηativa hoe argumentum. Id σὰ quod Raelirio instituitiae, videtuis esse maxime proprium Religioni, supradiicti asius non sint proprii Rrigio rum, sed Praelatorum non ergo ad hujusmocii
actus potes aliqua Religis insilui. Dein
i* Corpore pro assirmativa resolvens, tandem proposito argumento ita respondet e Si euti Religiones instituuntur ad Praedicantatim Confusones auiuendum non quidem AmTORITATE propria, Ied aut ritate superi rum G inferiorum, ad quos ex OFFIClo pertinet ita subsienire iis tali miniserio, es jus Religionis proprium Evidens est, quod Sammis Thomas su ponat tamquam indubitatum , Religiosos O dinum Mendicantium de quibus hie agit iunctiones illas obire authoritate aliena, sciliis
364쪽
Pra G. -n de Nesse. 34 stilliet Delatorum superiorim ti inserio ram ; Praelatos .vero seu superiores & inferiores authoritate Ἀ- sive m Offieis. Similiter S. Bonaventura in Trae . Quare o. Minores praedicent , expresse monet , hos fratres duntaxat venire in adisjutorium Episcoporum & Par horum ad quos re licio ius praedicandi spectat ; utque remanenter manipum segetum inquit σί eas deciden es post messores, racemos relictis in vinea rassisere debeant, id est, Alas reliquias quas Plebam , qui habem Oppici UM in plebe sua docendi ct colligemri, relinquunt. - Ergo non tantum Epistopi sed & Plebani sive Par hi habent iuxta S. Bonave turam Ostietum in plebe sua doeendi , sive ex ossicio plebem suam docere tenentur. Nec mirum Parochos a Sancto Thomanomine 'aelatorum inferiorum desgnari , uti 3c Faeultas Parisensis, nee non Ioannes Gersonius eos minores j raelatos oeuerarchas indistrant. Cum enim jure suo , sive iure suorum titulorum , exerceant iurisdictionem sori enitentialis res Emi populi intra limites
suae Parochiae consistentis , merito minores Priaelati nuncupantur , ordinario iure quo iurisdiiuionem i spiritualem exereent , atque eo nomine in Cap. 3. P de Ostieis IMA. ονα inter Eeclesiarum Praelatos num rantur ; & in ae Clerico προ rante 3ce. Presbyter in Par hiali Ecclesia Pellationis ossicio sunsi dieitur. Hi ne Canonillae communi contensu Parochos reputant minores Praelatos. Ioannes Staphilaeus Eoiseopus Sabiniee si,&steri Palatii Apostoliet eausarum A ditor , qui a 2 . ei rei ter annis Tractatum De gratiis ex Elativis scripsit, Cur tos Praelatis annumerare non dubitat. Exponens enim necessario requista , ut quis dicatur Curatus ait pag. 47. Requie tur σtertium , ut quis dicatuν Curatus quia tam7uam PRAELATus fias nomine si Har ris ad regimeo Paroetialis Ecclesii p p,6 agumat r. Et Hieronymus Gonetales post Pano mitanum , ad Reg. 8. Ca est. GAC. 6. mrm. I . tamquam indubitatum asserit, quod
Reetor in sua proorta Eeelesia Parochiali dicatur 'alatus. Quin & addit num. IOI. Me non habet tantam potesarem quam tam habu 'aelatuν eum Capituli in E elesia Collegiata r stitieet quoad forum p nitentiale , & Curam Animarum respinusuorum Parochianorum. Dein num. io . ex allegatis eoncludit, quod Rector intra propriam Ecclesiam 4 beat pnaeeedere omnes allas maiores &superiores dignitatex in dicendis Missis lemnibus, & aliis quibuscumque praeemine tiis concernentibus ipsus Rectoris ossietum; testaturquet anno 139 t. iudicatum suisse in Rota , quod Meloe in sua propria EGelesia inoediis jure communi erat praeferenutis Decano o omnibui Capit tilaribus GL testata , ad eamdem Ecelesiam preces alia ter , certis diebus , ex antlaua consuetudine
F. U. Id 'fum iselaxatit Θnodus Tridentina. Synodus Tridentina in suora citato
Decreto declarans, Praecepto Divivo ma datum esse omnibus quibus Animaram Grammmissa es , mes suas agnoscere , pro his
Sacrificium inerre, Verbique Di υιηι μα- dieatione , Sacramentorum administratione , ac bonorum verum exemρlo pasce e m. non obscure Lupposuit hara. omnia Par
chis iure pro prio de vigore tituli Parochialis ineum re . Neque enim dubitare potuit Synodus, quin Pamchis ratione Parochialis sui BNneficii Cura Animarum, suarum respective
Parochiarum , commissa sit : ac ter consequens eum declarat maecepto D tuo mandatum esse omnibus, quibus haec cura commissa est, his omnia praeliare , una declaravit , Paruchum ex ossicio ad eadem obligari. Evidentioribus terminis illud expresse eadem Synodus quoad ipiam potestatem e eipiendi Fidelium Consessioneς quae sunctio propriissime pertinet ad potellatem lavium dum Sessi. ea . I . De Re- . format. statuit, nullum Presbyterum etiam Regularem male Couse laueil secutae Ym , etiam sacerdotum i audire , nee ad id ne/ιm reputari , niti aut PAR CINALE BENEFICtuM obtineat aut ab Episcopis pareυ-
365쪽
MOTIVUM IURISmen , s illis noessarium fui se Ud hur,
aut alias idoneus iudicesur i O approbaris.
νiem, quae ratis detur, obtineat. v
Hie enim unifieat Synodus pro P'sbytero, qui Benefletum Parochiale obtinet , non rea uiri specialem Episcopi a
prohationem aci audiendum Secularium Comsessiones, qualem aliis Presbyteris etiam Regularibus Beneficium Parochiale non hahenti inis necessarium esse declarate evidenter supponens, eam potestatem , Presbyteris smihi beneficis gaudentibus titulo sive jure Beneficii Parochialis competere. Hine Paulus Piaseeius , in sua Praxi Dis pali assignans modosi quibus hodie post Concilium Tridentinum Presbyteri approbantur ad audiendum Consessiones Secularium, ait parte a. cap. I. num. I . Primo Curatis Ips A BENEFICII Curam Animarum annexam habentis COLLATIONE , ut paret ea textu Concilii.
Et Augustinus Barbosa , de offeto P
rochi parte a. e . I9. num. I. Pr
visus se Parochia1i Mnestio , o sie P rectus Sacerdos . habet jurisdictimem ORDi-NAR1AM in paenitentiae foro circa omnes suae Parochiae fideles , ct censetuν quoad Me LEGE approbatus ab κε alia desupersbi facienda per ordinarium licentia , ut iligit vir ex Concit. Trid. Seg. 23. Da Reformat. Cap. I . ubi, nisi aut PAROCRIALE BENE pici UM dic. Addit loco supra eitato Pias ius quod, s Presister ille , dimiseris aliqua ea a. iam Beneficium Curarum , dejinat sesus testas nee possit excipere Conse nes absque alia lirentia : quia nimirum , Potestas ipsi
unice competebat ob Curam Animarum suo Beneficio annexam: qua dimissa etiam potestas ex Cura Animarum profluens evaneicit. Eodem sundamento respondit S. Con- regatio , uti ibidem refert Pia secius i rovisum de Parochiali Ecclesia te era. in Parachialis, nou autem pabim per rotam dioecesim : eo quod Cura Animarum ei
commissa se per totam Dioecesm non extendat. Haec omnia post plures citatos eo firmat Barbosa eodem loco. 'Itaque ex praefatis deducitur, Parochi Ius ti obligatio munia Pastoralia ex o cis seu vi risuli in sua Parochia obeundi, uti optime ae dilucide expressit eitatus Barbosa in Tram de Osscio rimeti parti
ram i qua dicuntur Curat. , non intelliis genda venit quali mque , qualis est illa,
quae ex lege charitatis mandatur unimique
de rximo . Me illa etiam, quam habet, verbi paria , quilibet superior temporalis ,
Iicet suo modo etiam teneatiar ad e Maiam anima ἰ neque etiam dicitur Curam ejusm di habere qui halet Ilientiam ad exercem dos certos a ta Pacloratis: alioquin tot sentrisores, mιοt subsidiari . Sed 3s demum CVRATUs esse intelligitis , qui accepit Curam
Animarum ex NATURA OFFICir, qui accepit
non hium posse , sed desere : non filum
licentiam , sed ultra haec etiam incium , munus, mus , debitum Curandi Animas quod inviavit obligari nem curandi eas ex
rege Iustriae. f. VI. Presbter; Paroetialibus Ecclesiis W secti Abens esse perpetui. Indubitatum est , Clericum per ques
cumque Beneficium adscribi certae Ecclesiaeae per illud vocari ad Ministerium B neficio annexum t eum omne Beneficium detur propter incium. Cum vero moneat Apostolus; in quisque, in qua vocatione υoeatus est , in ea permaneat, semper optavit Ecclesia , ut huie monito Clerici praetaeteris obtem rent , constanter perseverantes in Ministerio , cui aut ritate Superiorum suerint
applieati. Hine fixa perpetuaque suit Ecclesiae disciplina , ut dum quis alicui Ecclesiae le-
sitima aut horitate & vocatione suerit adisicriptus , in ea permaneat: quam disciplinam Canone 6. expressit Synodus Chalcia nensis , & innovavit novissime Synodus Trid. Seg. 23. cap. I 6. De reformat. Unde dum erecta suerunt Beneficia, e rumque tituli authoritate Episcoporum i stituti , consormiter ad mentem dc spiritum Ecclesiae, illa semper fuerunt reputata perpetua', hoc scilicet sensu, ut qui vigore
366쪽
sae tamquam ejus Minister adscribitur , taea permaneat & vita durante deserviat. Quia vero inter Beneficia eminent Grata, fgnanter Pam talia , per quae ipsiis certi , circumscriptique populi Animarum
Cura committitur, quem regat, cuique ea
ruae salutis sunt administret , semper solieita fuit Ecclesia , ut haec prae caeteris repetua essent ; utque Ecclesiis Parochialibus non Mercenarii & amovibiles , sed proprii & perpetui Pastores pascendis ovibus
Unde dum labentibuς se lis Ecclesiae Parochiales Capitulis & Monasteriis unitae, coeperunt committi Vicariis non perpetuis , sed amovibilibus, mox huic abusui variae Synodi sese opposuerunt. Ita videmus Synodum anno x 223. habitam Moguntiae Praeside Conrado Episcopo& Cardinale Portuensi Sedis Ap lolicae
Ne id fiat de emero ait Legatus auctoritate leaeationis, qua fungimur , -nibus -- mtibemus. Sed eum κιearius poni deinber potest PERPETUUs instituatur. Cumque idem abusus in quibus amGaIliarum ibus invalesceret, eidem se synodus Biterrensis opposuit anno C none II. praxipiens omnibus Res giosis ,
Capitulis & aliis personis tenentibus Par chiales Ecclesias , ut fuis Diaeresuis Dias pis , Rectores seM perpetuas Vicarios , σῆ tres vita scientia , ad easdem Ecclesias re aesentem, qui ab eis curam accL aut amnisrum. Et Canone tr. vult er
His aliisque Synodis prael verat Concilium Lateranense sub Innocentio III. quod statuit , ut si Ecelesa Parochialis fuerit annexa majori dignitati , hacque vestit nequeat personali in illi Eeelesae descivire, tunc tu eadem idoneum σ pERpETuuM habeat Visarium, Guovice Insituram. H betur tu Cap. 3o. M 'H. o Di-t. Cum autem non obitantibus hisce ius iteratis Decretis in multis Eeelesiis passim Viearii amovibiles locarentur , Comitium
Trident. Sess. 7. cap. 7. de Reformat. V lens tanto moria opportunum adhibere remedium, mandat ordinariis solicite prost Ldere, ut in Beneficiis Curatis , quae alii Ecclesiis vel Monasteriis perpetuo unita sunt & annexa per idoneos Viearios, etiam perpetuos , ibidem deputandos , Animarum Cura laudabiliter exerceatur. Rursias M. 24. CV. I 3. de Re formati volens populum iu certas, propriasque P rochias distingui, una voluit, ut Episcopi euilibet suum per uum peculiaremque P rochum assignarent. Itaque ex mente Ecclesiae, Parochialia Benefieia debent esse perpetua ; ut scilicet Parochus suae praeficiendus Ecclesiae habeat verum titulum sua natura & institutione
Unde ut Uiearim perpetum ad mentem Tridentinae Synodi citato Cap. 7. de ut tur , prius Episcopali authoritate erigenda est Viearia perpetua , uti iam pridem resolvisse S. Congregationem testatur Fa onus ad Capitulum Ad audientiam H de Re
Beneficiorum perpetuitas saeis , ut his με Iudicis sementia ρήυari legitim. a renidem possessores naeques m. Non tantum Parochialia & eurata Beneficia, sed etiam simplicia auriumque. ut rationem veri Beneficii haneant , debere esse ρ - , concors est Canonistarum sententia. Perpetuitas autem luee profluit ex ipsa institutione seu applicatione , oua Clericuseertae Ecclesiae Episcopali aut horitate i titulatur seu applicitur, ut eidem vita sua durante ministret. Quae perpetuitas proinde exigit , ut noueonferatuν Eminciam ad certum te rus, sed perpetuo , seu M vitam ejus eua cumfertur , uti pis alios Canonis as loquitur Hieronymus Gonetales ad gul. 8. Cancella Gug. 6. num. tr. addens, esse proprium Beneficiorum.
ergo Beneficiatus vi institutionis
367쪽
tituli, veluti m-tuus Minister adscribitur ut ad vitam Ecclesiae ministret , haee quoque vult , ut ab ea non removeatur invitus , nisi Iudicis sententia probetur ob iiii iam caulam tuo gradu & munere excidille. Ita videmus secuto xi. Concilium Nemausente Ptarside Urbano II. decrevisse
eiumtir Eccl6:ις de manu Di copi. Curam Animartim fiscipiant , uti π in TOTAut T f a Deo deletu aut, nisi CAvo incodegrademur oscio. H me tamquam indubitatum docent Ca. non illae , Beneficiatum non posse Beneficio exui ob commissum erimen , nisi illud j-icialiter probatum sit ; & Iudex crimine probato sententiam privationis enuntiet. Imo licet tale sit erimen, quod p nam privationis inducit ipso iure ; nihilominus Beneficiatiis e polsessione Beneficii amoveri nequit invitus , nisi Iudici probetur , crimen illud a Beneficiato suilla commistum ; & lententia commilli criminis aeclaratoria sublequatur, uti pari consentu docent Canon illae, quos magno numero citat Garcias de .ciis pane Ir.
Cay. I . notans num. 3. nullum crimeu
etiam privatioue dignum in iticere privati
nem Leuescit ipso jure , nis sit jure cautum , sed quod si privandus per Ira
Et quia Vicarii deputati ad regimen Ecclesiarum Parochialium unitarum de iure debent esse perpetui, idcirco nec hi a suis Vicariis sive titulis amovendi sunt, nisi per Iudicem , uti respondet Alexander III.
in Cap. 3. de inficio Vicarii , respectu
Vicarii, quem Persona alicuius Ecclesiae in Eadem Eeclesia instituit, de assensu & authoritate Diceceiani Epitcopi. Hunc a Sue-eessore in Personatum removeri non. posse
dieit, ni se aliquid committat , propter quod per Iuni CEM in Vicaria si vel Benefeso
Flinc post Glossam eonficiunt Canonistae, etiam Vicarios perpetuos nou po se remmeri , nee privari , ns ex legitima causa, ac me
JUDICEM COMPETENTEM , uti aliis citatis loquitur Fagnanus ad citatum Cap.
Nec immerito voluit rivisa in deposi-
tione ac suspensione Paroch rum ordine judiciario & non ex arbitrio Episcoporum procedi : nam ut iam pridem deploravit Concilium HispalenIe II. Can. 6. Muli; sunt qui indiscussos potesate rauu ca nouati theratote Canonica damnant, oescut nou-
nullos 3ratiae favore subtimant, ita quosdam odio , invidia=ue permoti sumiliant. Quare & ipsum Concilium iuxta disciplinam illius temporis statuit, ut juxta mi-
forum Patrum sentent am uultus norum sne Concilii examine dejiciendum quemlibet Presisterum vel D amnum audeat . Apud Cratianum Cain. IS. q. 7. Cau. I.
Ex perpetu;tate tituli Parach;alis sequiturius ad Junfliones Pastoiales tu Parocho esse perpetuum. Parochos ratione Curae Animarum sbi commista obligari ad obrundum ex ossicio munia Palloralia , uti lunt praedicatio Verbi Divini , administratio Sacramentorum ἔ ac jus illa exercendi , ipsis vi sui tituli Parochialis , sne alia Beetali dei
gatione competere , supra abunde monstratum et .
Igitur jus exercendi dictas functiones ex
titulo Parochiati profluens, eique naturaliter inhaerens , non minus censendum est esse perpetuum ac ipse titulus. Et sane Ecclesia volens singulis Par chiis praefici prRPETUUM peculiaremque Parochum , qui eas cognoscere Dateat, er a quo
Ioti licite Sacramenta fuseipiant Parochiani, indubitanter supposuit, quod Parochus ille perpetuus eadem perpetuitate seu quamdiu est Parochiae praepositus , possit populo eonferre omnia , quae populus ab eo tamquam proprio Parocho suscipere, α ipse populo vi Curae Animarum sibi incumbentis administrare tenetur. Hi ne recte conficiunt Canonistae , quod omnia, quae Parochis aliisque Beneficiatis competunt iure ordinario sue iure sui tituli & Beneficii , a clue censeantur per petua , atque ipse titulus et neque magis his iuribus Parochum aliumve Beneficiatum sine iuris ordine ad beneplacitum Superioris posse vel in totum vel in parte privari,
368쪽
rio avari de Nesse. a laut ab eorum exercitio via facti suspisdi, quam ipso titulo Beneficio spoliari. Exemoli causa , quia hodie Arehidiae
natus iudieatur esse dignitas in titulum C nonica institutione conserri solita, des cunt Canonistae , Archidiaconum functi nes sui muneris exercere iure proprio sive iure Di tituli: neque his magis, quam ipsa dignitate pro nutu Episcopi & ordine i ris neglecio exui posse ; uti post plures ei latos docet Fagnanus ad Cap. AD RECA Osseis Archid. ibidem num 3I. r ferens opinionem Innocentii dicentis , A
chidiaconos o similes ideo dici Visarios DL
scopi , quia exercem ea , qua etiam ad Episcopum pertinent , sia ramen non esse tantum Vicarios , sed CERTA DIGNITATE
potiri e adeo ut PROPTEREA removeri non
possur ad libitum Episcopi , me ipse pro
suo velle illorum opFICIA exercere.
Deinde citatis pluribus ex antiquis C nonistis Innocentio consentientibus subdit
diaconus est Meanus non ab Mifc- assumptus , sed datus A luas , o he non essammilitis , sed habet Reariam perpetuam
Evidens est, Canonistas emcludere, immovibilitatem Archidiaconi tam quoad o mcium , quam munia & iura eidem eo mientia , hoc ipso quo habetur, Archidi conatum ex privilegio vel eonsuetudine esse dignitatem , ipsumque habere Vitariam
perpetuam , atque ita exercere munia officii sui jure Mainario seu jkre suae dignia
talis & Vicariae perpetua . Et ut propius praesentem casum de Parocho inspieiamus, quid vulgatius , quam distinctio inter Pre-wyteros sive Regulares sive Seculares ,
ut ex simplici approbatione & Episcopali
elegatione praedicant , Consessiones excipiunt &α & Presbyteros, qui ea authoritate pollent vigore suorum titulorum, quibus annexa, est Animarum Cura I unde &Curatorum nomen λα iuntur. Quis nescit, priores, utpote nullum fi mum & perpetuum titulum, cui jus haec munia obeundi est , annexum possidentes, tasse Han-Eoen Supplem. Tom. I. ea fiestate, uti mere princla, pro voluntate Epistopi privari ; non ita em , uulius illud potes ite monia ratione tituli sibi
Ita saepius iudieatum est, posse Epist pos approbationem & licentiam exeipiendi Coni iones , Presbyteris seu secularibus seu Regularibus nullum titulum Beneficii
Curati habentibus concessam pro fuae estu . scientia Religione emorare , ubi pro sua timorata conscientia Reli οὐ viderit iam munera non ita sincere integreque , e cum adi uisue se gerere, quemadmodum or
euram concredita sunt ἰ uti deelaravit S. Carolus in suo GHilio Mediol. ri tit. DE His QMAE AD SACRAM. POEM T. per
Nil simile legitur de Parochis aliisque Beneficia Curata possidentibus: sed si quis
eorum in muneris Pastoralis functione mi nus recte procedere judicetur , mandatur passim Episcopis , ut si monitus se non eorrigat & notabiles in moribuet vel do. ctrina defectus appareant, contra ipsum inquistio fiat & iervato iuris ordine pro
Distinctionem hane fundatissimam iudieavit num Cimis Gallicanus dum Regi
Christia nissimo Authoe suit Ed i quod
anno I 693. evulgavit & Partamenti Regii ealculo probatum est . Cum enim ars. Ita declaratum esset , quod datam licentiam Presbyteris Secularibus & Regularibus ad exeipiendas Confessiones vel ad tempus vel sine temporis limitatione possint Epii copi,
etiam ante elapsum terminum revocare ex causis , quae ad eorum notitiam 'post eo cessam facultatem pervenerint ἰ quasque non tenerentur exprimere , declarat artieulo immediate sequenti sub articulis procedentibus non comprehendi CURA os με Seculares fis Regulares , qui eontionari σSaeramentum Poenitentia in suis Parcetiis
369쪽
ut singulis Episcopis portio quaedam orbis, quam Dioeceum vocamus, divisa sit, quam regeret, dc cui quae salutis sunt , fideliterministraret iuxta illud S.Cypriani de Episeopis loquentis r Sivulis Pastoribus ponio reeis fuit a crima , quam regat unAsquis e σ gubernet. Pol modum aucta fidelium multitudine, inim unus Episcopus non sufficeret regendae portioni gregis sibi concreditae , coepit singulorum Episcoporum portio sive Dioecesiis dividi in minores partes ; singulisque meficidistincti Presbyteri , qui tamquam mino
res Praelati eas regerent, cum quadam tamen ad Episcopum , totius Dioecesis caput,& superiorem Praelatum , subordinatione.
Porro sicut nullus se ipsum in Epist pum potest eligere aut Eeelesiae Ministerio applicare , seu sibi L--m sumere , sed
samum Aaron a Deo vocari debeat , similiter nec inferiores Presbyteri propria authoritate curam Parochiarum suscipere , aut iis sese unquam ingerere potuerunt ;sed ab aliis vocari & applicari debuerunt. Uti vero circa formam vocationis Beapplieationis Episcoporum quae per electionem & eonfirmationem fieri consueoit 3 varia suit pro varietate temporum & Ee-Hesartim disciplina , ita & circa voeati nem & applicationem inferiorum Presbyter rum sive Parochorum. Hoc unum firmum mansi & eonstans, ut nee Episeopus nee Pres ter Curat Antismarum applicaretur sine ejus, qui in Hie-xarehia Ecclesiastica superiorem obtinet i
Sie olim Episcopi sine sui Meimpolitani , & hiate sne Romani Pontifici
approbatione seu confirmatione , Curae Animarum non applicantur. Presbyteri vero non obstante mutatione quacumque , quae cirea electionem , aut praesentationem vel collationem intervenisse potuit, absque authoritate &. approbatione Episcoporum , vel qui eorum authoritate iunguntur, Pa-
mehias regendas suseipere aut earum spirituali & Pastorali Regimini ingerere selenumquam potuerunt.
At vero Episcopi , ubi aut horitate vel Metropolitani , vel iuxta modernam disciplinam , per eonfirmationem Romani Pontificis Regimini Ac Curae alicujus Eeclesae seu Dioecess applicati fuerint & adscripti, vi hujus applieationis sne alia nova coinmissione jus Et authoritatem regendi in spiritualibus populum illius Eeelesiae tis quuntur : atque hoe sensu dicitur iurisdictio & potelias Episcoporum esse iuris Di .ini sive immediate a Christo ; quialieet per homines in Episcopos eligantur &Ecclesiis applicentur , ubi tamen sunt et est & Ecclesiae Canonice applieati, Iure Divino & ex Christi institutione habent potestatem regendi populum sibi commissum. Simile & in Parochis contingit . Hi enim non secus atque Episcopi, nominum Ministerio eliguntur & suis applicantur EGelesiis ; at visi semel electi & aut horitate Episcoporum certae Ecclesiae tamquam perpetus pecusaresque Paracti sum adscripti, immediate vi solius hujus applicationis sive, ut hodie loquimur dationis tituli
Parochialis , eonsequuntur jus & authoritatem populo sibi credito Omnia ad animarum salutem necessaria minit randi . Hoesensu iam pridem dixit Faeultas Theol gi ea Pari sensis, etiam Curatorum potestatem esse immediate a Deo. Cum enim F. Joannes Sarasin ex ordiisna Peaedieatorum sustinuisset hane propositionem ; Dicere inferiorum Praelatorum p
testatem iurisdimonis , sis sint E feoi, his CURATI, esse immediate a Deo, sic t
CURA Tt, esse immediate a Deo, Evangeliaca uiolitae eo Onat visitat; . Eodem sensu d xit Ioannes Gersonius , seeutus dictam Facultatem Theologieam ;Domini CuRATI sunt in Melisa mino- νει Praelati Hierarchae Ex PRIMARIAINsTITUTIONE CHRuTI , quibus competit
ex siatu ius praedicandi , 1us Confusiones audiensi e . Itaque Curati die tur Curam An ma
370쪽
Pro G. tan de Nesse. rim aliaque ad eam spectantia ab Epistomaeeipere, quia nimirum per Episcopum pr. vio eius examine & approbatione Ecclesia Parochialis eis assignatur , & eorumdem authoritate tamquam proprii Presbyteri eidem intitulandi sunt ; uti iuxta modernam disciplinam , Episcopi authoritate Romani Pontificis confirmantis, Eeciosam regendam accipiunt , & eidem adscribuntur. . At mi quam Canonice Ecclesiam rege
dam Presbyter ab Episcopo suscepit , &obtenta ab eodem Cura Animarum tamquam proprius Pastor intitulatus est . eam jure puerio & tamquam illius Ecclesiae Minor Praelatus possidet , & in spiritusti
Nequaquam ergo Praflati & Parochi re tandi sunt Vicarii Episcoporum , quasi eorum potellas si vicaria i eu delegata pro Episcoporum arbitrio revocabilis, sed tamquam inseriores Praelati seu Pastores, una cum Epitcopo, iure proprio, populi curam
agentes, cum quadam tamen ad Episcopos Hierarchica subordinatione. Quapropter cum sub finem seculi is. Joannes Angeli ex ordine Minorum sustinuisset o Fratret Minores praesentati Dis pn O a iis , I.nt proprii Sacerdotes o veri Curati , O minius quem PresbFte iParachiales ἔ-μοιharena fuam habenta Summo Pontifice , dicti Presbteri ab olympo dumoar : hane propositionem ita eensuravit Facultas Parisienss die Februarii Pidquid sit de prima par
te . propter aquivocationem illius termini μυν i, keit tamen Facultas, proposito in se quoad omnes reliquas partes: prcbationes partis ultimae, in qua dicitur AB Episcopo DuNTAxAT , si scandat a . in fis erranea , Hierarchici ordinis dinjuctiva, o pro conservatione ejusdem oris dinis piablice reiscanda.
Quia ergo Presbyteri Eeelesiis Paro-ctialibus praesecti iure proprio & ordinario Curam Parochiae agunt . iam pridem dicti fuere Presbyteri Cardinales . si e legitur in Capitulis Synodalibus a Waltero Episcopo Aurelianensi anno 838. promulgatis Capite et . Ut per Archidiaconos vita, ..tellinus m domina CARDI MALIuM A sisterorum inves laetur . Ad quae verba ita
moentiar quidem ut omnibus provideant osed ita tamen at ab illis non mmeantur. Et quia Cardo rerum omnium 'racipua pars
tacitur , praeiptii o Primarii earum E Hesiarum Presbteia sunt , quos PAROCHo seu CURATOs dicimus.
Et similiter in Cap. a. ia D. Ossitas
Archipresb. iniungitur Archipresbytero ut provideat vitam Sacerdotum CARDINAL UM, quos antiquus Glossographus voeat Sace dotes prine ales r & in nota mam nati ex Antonio Augustino dicituri Sacerdotes C AR-MNALEs Me loco non Urbis tantum Roma , sed aliarum etiam Civitatum mimos
interpretamur ; quibus tituli , id es , PA
His consonant reeentiores nonissae, uno
fit Cathedralis . Praelatus super omnes suae Dircem Rectores , o ideo non habet iuris communis assilientiam in percipiendud cimis Parachiatium juae Dialesiis. fed ρο- titis resisentiam si agit contra Rectorem, uti loquitur Hieronymus Gonetales ad Reg. 8. Canceli. GI . 6. num. 83. Et Ba bosa , de Meio Parochi Partii . CV. I. num. 22. id Tium iisdem verbis expressit,
addens, ita σ Rotam resemisse . f. X. Quomodo Epiclevi uti debeant fui Authoria
Parochis iure ordinario sive tituli &Beneficii Parochialis , Curam Animarum incumbere , eodemque titulo ipsis competere ius obeundi functiones huic Curae annexas ,, abunde ostensiam est ἔ ae inlaperprobatum , Parochos hane Curam eatenus ab Episeopo accipere , quia ab eodem , examine praevio, Ecclesae sibi eommissis tamquam Parochi & Sacerdotes proprii a plicantur ae intitulantur. Insuper eodem patagrapho ostensum est, Parochos ab Episcopo Ecelesiis Parochi libus adscriptos , merito dici de reputari X x a Min