장음표시 사용
561쪽
De Paenitentia Institutione. Uc. 33s
se Alberto de Antonino r. p. tit. I . cap. Io. quod Indulgentia non solum remith tit poenam , quae secundum Canonesis inflisitur , aut infligenda esset , &D consequenter poenam Purgatorii , quaeri ei respondet; sed & remittit poenam, is quae secundum Dei justitiam esset in-o fligenda. Unde eum remittitur poenax, unius peccati mortalis , deleti quoadis culpam per Indulgentiam , tunc nulla is pςna restat illius solvenda . cum au-n tem remittitur pena omnium , tuncis omnino liber est homo ab omni rς,, na . Ista autem mira computatur le-
is eundum dies seu tempus hujus saeculi. is Peuir e Ex quo intelliges rationem , is auare in Indulgentiis aliquando conce- si dantur mille & plures anni Indulgenis tiarum a nam remittitur rena , pro is qua homo debet satisfacere per mille annos Pςnitentiae in hoc mundo. Nec is mireris tantam summam annorum , o nam multi plura peccata mortalia quam is mille commiserunt, & secundum camus Lutherus initio libri de captivitain Babylonica. Contra quos sit CONCLUSIO AFFIRMAT IUA. Probatur multis argumentis.
Primum argumentum ex Seri ura sacra ρον M. Din εν es explanata deproin
Quae clare & explicite in sacris conistinentur Scripturis, & hoc juxta Patruinexplanationem , non licitum est citra grande crimen abnegaret Atqui dari I dulgentias sic annuntiatur in Scripturis δ' Et probatur. Primo quidem ex illis Christi verbis ad Apostolos directis r nuarum
que alligaveritis super terram , erunx ligata
Ur in coelo : quacumque i υθhis super terram, erum soluta er in coelo . Sed pς natemporalis est vinculum quo praevaricator
astringitur. Igitur ex Scripturis liquet dari Indulgentias. In eo prorsus sensu S. Th ,, nones deberent septem millia annorum i mas innixus Patrum auctoritate hane in is in penitentia transigere : Et si ess)ntis secundum justitiam Dei penae infligenis dae, adhuc plures essent , quamvis ino Purgatorio non sit ista pςna solvendari tam extensa , sed in maxima parteis convertenda in intensiorem , totumo hoc deletur per Indulgentiam. Indulgentia definitur relaxatio pςnae
temporalis quae sufferenda superest post
sacramentum Pς nitentiae rite suscepaum, seu juxta Bellarminuna ibidem cap. s. ει- lentia proprie est absiario rudiciaria amnexam habens solutionem ex rhesauro. Videlicet solutionem renae temporalis per merita Christi, & Sanctorum. Iam multa quaeruntur de Indulgent iis . Primo quidem, an de facto dentur Indulgentiae in Ecclesa Seeundo, super quod fundentur Tertio , quodnam sit earum
subjectum quarto , quinam Ministri δρ
Quinto , quinam etiam effectus sic β. I.
Usaldanseo hoc ipsum negarunt , tum vvicissus postremo inter omnes pessi-terpretatur Scripturam. Origines . Sit ,, ergo irreprehensibilis qui alterum ligat, is vel solvit, ut inveniatur dignus ligare, is vel solvere. is Rursus Comment. in cap. is. Matth. Hilarius. Per hoc tamenis ad terrorem maximi metus , quo adis praesens omnes continentur, immobileis leveritatis Apostolicae judicium demon- ,, strat, ut quos in terris algaverint , id- is est, peccatorum nodis innexos relique.,, rint, dc quos solverint, concessionem scilicet veniae aeceperint in salutem, si si in celis ligari sunt vel soluti. is Celeberrima est sententia D. Pauli. qui quidem excommunicaverat Corinthium incestuosum , ut legitur x. Cor. S. Tum a. Cor. a. ad postulationem fidelium ei relaxavit rinas diutius pro peccato luendas . Sic enim habetur : Sincit ili quiei sedi est , objurgatio hae qua j a pluria
bus . Ita ust o contrario magis doneris , o
consolemini , ne sone abundantiori tristitia absorbeatur qui eiusmodi es . Tum aperte declarat indulgentiam praevaricatori conis cessa m , aitque , Cui autem aliquid dona- is, is ego, nam edi era quod donavi , si quid donavi , pro υν vos in persona Christi. Quae verba interpretans Pacianus Barcinonensis . Epist. I. contra Novatianos r
562쪽
quos perli ringit , eo quod peccata post Baptismum commissa irremissibilia esse autumarent, Uides , ais , Apostoli in-
,, dulgentiam , proprias etiam senten- tias temperantem : Uides mitissimam ,, lenitatem longe vestro supercilio sepa- ,, ratamὶ Longe a Novatiani fronte di Lis similem Communi vero vitae, ac saluti onanium consulentem. is Idem dicit Ambros. Lib. 6. de Poenit. ult. cap. Concinit Theophilactus, Comment. in locum
Apostoli pag. M. Sufiis illi qui ejusmodies obiurgatio hac, qua sit a pluribus. Nonis dixit sornicanti illi: Sed ei , qui ejus- ., modi est, quemadmodum & in superi ri Epistola secit , in qua neque illius
D nomen voluit explicare : In hac verois etsi venia data , nullam tamen facit., delicti & sceleris mentionem , instiis, tuens, uti erga moerentes di oppressos is, clementius nos geramus . D Ergo
ILLUD nedum certum, sed ut velut fide dogma habendum est , quod traditione patrum firmatur : Atqui indulgentiae ab omni aevo a Patribus & docentur &praedicantur. Ergo &c. Probatur minor discurrendo per saecula. Ex primo , secundo is terris Secuti . De priori non est relictus ambigendi locus ,
ut patet tum ex Evangelio , tum ex B. Pauli facto, qui veniam praemature concessit Corinthio incestuoso. Sed neque de secundo, cum prostristi fiat Novatiani, Ii primi negavere indulgentias , immor ipsam peccatorum a Bapti lino commissorum remissionem. Nunc ad tertium saeculunt convertitur cratio. S. C nianus inter hujus saeculi patres celeberrimus Epist. i 3. loquitur de Indulgentia ad postulationem Martyrum concessa iis qui nondum Poeni entiae publicae tempus absolverant. Qui libellos , , , ait, a Martyribu S acceperunt, & prae-D rogativa eorum apu4 Deum adjuvari
,, possunt, si incommodo aliquo & infir-
, , mitatis periculo occupati luerint, nonis expectata praesentia nostra ; apud Pres- byterum quemcumque praetentem, vel
si Presbyter repertus non suςrit , di
is urgere exitus coeperit, apud Diaconum is quoque , exomologesim facere delibiis sui possint , ut manu eis in poenitenais tiam imposita, veniant ad Dominum D cum Pace, quam dari Martyres litte Ais ris ad nos factis desideraverunt. Terrullianus ejusdem aevi doctor subscrubit Lib. ad Martyres cap. I. his verbis i Quam pacem quidam in Ecclesia nonis habentes i a Martyribus in carcere exo- is rare consueverunt : & ideo eam , et-
, , iam propterea in vobis habere & sex is re, & custodire debetis, ut si sorte &is aliis praestare possitis. o Ergo Sc.
n praetereundus Origenes Homil. Io. in Num. pag. Io . Ubi interpretans Α-postoli verba. 2. Cor. Ia. Libentissme -- pendam ait: Et pro his ergo qui in
is bus scribebat impendi se di immolariis dicit Apostolus ; hostia autem cumis immolatur , ad hoc immolatur, ut eoinis rum pro quibus jugulatur, peccata purinis gentur. DEx quarIo Saculo : ejusem labii est S. Ambrosus, qui L. f. in Lucam P. 1679. se scribiti Si gravium peccatorum dis is fidis veniam , adhibe precatores , ad ,, hibe Ecclesiam, quae pro te precetur, is cujus Contemplatione quod tibi Domi- is nus negare posset, ignoscit . ,, Eo loci erstringit Iudaeos qui propugnabant f um Deum posse peccatorum vincula olvere; hinc contra eos dicit, vel ipsos peccatores auctoritate Christi instructos posse. ιχ peccata, di reatum mnae, tum
aeternae , tum temporalis peccato debitae dimittere . Exprellius loquitur Lib. 1. de Abel & Cain cap. 3. ubi de Levitis ait : Scriptum est , quod . sintis redemptiones eorum , eo quod &is sanistitate vitae suae , & oratione peco cata plebis lavarent . Igitur dantur Indulgentiae , quae bonis operibus applicantur. Ex quinis Saeuis , se prodit Chrysosso-
mus , Homil. 4. in cap. 2. 2. ad Cor.
Non enim, ais, quod dignus sit , ne- ,, que quod sufficientem exibuerit rς ni- is tentiam, sed quod infirmus sit, ideo, is inquit , dignor illum venia : Unde & adtari jecit, ne abundatiore tristitia absorbeari, , tur ejusmodi. Ceterum hic sermo deis clarat .llius vehementem penitentiam, is quem Paulus non passus sit in desperati ca
563쪽
De Poenitentiae Institutisne fe . 83
3, nem venire .... qua ex re docemur , ' crucis consgnationem ad bellum sanctum , ,, quod non solum ad peccatorum natu-iconcessit Indulgentias iis , qui suum d ais
Α, ram, verum etiam ad mentem habitum-irent nomen militiae ad Terram sanctams, que peccantium oportet moderari Pς,, nitentiam , quod ipsum tum faciebat se Apostolus. is Audis Chrysostomum Indulgentiam aperte praedicare, dum ait Α-postolum ex moderamine indulgenti pς- nitentiam Corinthii incestuosi abbreviasse. Huic accedit Basilius , qui Epist. ad Amphilochium c. s4 idem dicit . Praecipue vero Gregorius Nisi. Epist. ad Letojum. can. 4. de Homicidiis i Et in hoc qu is que idem observabitur ab eo qui Ec- ,, clesiam administrat, & pro ratione con es versionis illi quoque pςnae tempus conis trahetur, , sEx sexto G septimo Saeuis habemus Gregorium Megnum , qui in utraque florebat aetate , qui quidem indulgentias in diebus stationum populo concessilie testantur gravissimi auctores, ut ait fellar- minus L. I. de Indulgentiis c. 3. Ceteras aetates hic texere supersedeo, nam insequentibus argumentis de ceteris saeculis ad nos usque, in quibus floruere indu gentiae, dicemus.
Ex deereris summo m Ponrificum.
DEcRETA summorum pontificum intra eorpus juris includuntur , veluti dogmatum relipionis regule: Sed hujusmodi d creta infringere non licitum est , multa vero Indulgentias spectant : Ergo &c. probatur minor. Urbanus II. Papa, teste Bellarmino, L. r. de Indulgentiis c. 3. Indulgentiam plenariam indulsit iis qui ad sacrum bellum proficiscebantur . Paschalis II. unaua 4. dierum concessiit his qui venirent ad Concilium Lateranense
anno Io I 6. Rursus Innocentius III. concessit plenariam aliis qui ad sanctae Terrae expeditionem pergerent . Idem in Conc. Later. anno x his. egit de Indulgentiarum applicatione. Ante istos Pontifices Sergius Iunior an. 844. dedit Indulgentiam trium. annorum , & trium quadragenarum visitantibus Ecclesiam S. Martini in montibus , in sesto e3uidem
Ecclesiae, &sic de multis aliis, ut de Eugenio III. qui , praedicante S. Bernardo
recuperandam. possem & enarrare alios subsequentes summos Pontifices , qui in canonizatione Sanctorum , suis vici ssim temporibus Indulgentiam ultro concest erunt ad ciendos pietatis , ct cultus ac sectus erga Sanctos recens canoni Eatos ut Leo X. in Canonigatione S. Francisci de Paula, Indulgentias concessere: ita ut ab ipsa vagiente Ecclesia, ad nos usque de Indulgentiis concendendis mos perseveraverit. Ergo &c.
VIL ipsi contumaciores Haeretici ad Conciliorum definitiones non semel prois
vocaverunt, ita ut eis cedendum esse consessi sint i Sed Indulgentiarum dogma non unum astruit Concilium: Ergo &c. Probatur minor multis momentis. Primum occurit Ancyranum an. 3I4. adunatum, quod Q a. ex interpretatione
Isidori Mercatoris ait : Aliqui Episco- δε porum conscii sint laboris eorum cchu- is militatis, dc mansuetudinis, & volue is rint eis, Diaconis uisis, aliquid amplius is tribuere. vel adimere. Penes ipsos er- go de his erit potestas . M Sed Indulgentia nihil est aliud praeter poenae pro peccatis impositae relaxationem: Igitur ex illo Coneilio datur Indulgentia; cum a1serat Episcopum rationabili de causa pol se lapsis indulgere circa poenam ipsis impositam . Alterum est Nicaenum primum generale, can. I et ubi permittit iapiscopis non nihil relaxare poenitentibus de pena pro peccatis luendis texata. Trisuriense an. 89 s. c. 36. permittie justa de causa propter aut peregrinatio in nem , aut etiam infirmitatem, jejunium pro poenitentia impositum minui. .
tione Terrae sanctae concessit Indulgen
Suffragatur Lateranense quartum sub
num agnoscit & statuit , videlicet dari Indulgentias alterum quod prudenter & ad mensuram exhibeantur', ne facilitas immo derata
564쪽
derata eas exhibendi vergat in Ecclesiae
mensus forem si omnia Conei IIa eiraea InduIgentias vellem proferre. Namque in Concilio Epaonensi tempore Gelasia Papae can. 29. sub vocabulo Indulgentiae
proclamantur antea vero in Carthaginens 4. can. 7s. dc 76. in quibus statuitur Sacerdotem juxta viri prudentis judicium , posse reIaxare Poenitentiae labores . In priori canone , ait : Negligentiores D menstentes tardius recipiantur . In posteriori vero : Is , inquiunν Patres xis qui poenitentiam in infirmitate petit ...is si supervixerit . . . subdatur , statutis Pς nitentiae legibus, quandiu Sacerdos, , , qui poenitentiam dedit , probaverit. DHis adde Concilium Ravennate anno
1423. quae cuncta pro variis piis operibus concedunt Indulgentias . Celeberrima est pro i sto momento auctoritas Concilii Constatu tenss , & Tridentini . Illud omnes V vicies errores , inter quos indulgentiarum abnegatio Ieisitur, perstringit. Istud vero non absimii motivo, tum Lutheranos, tum Calvianistas Anathemate Percutit.
Decretum Concilii Tridentini de 4ndultentiis, Sessio as.
CUM porsas conferendi Indulgentias a Christo Et lina concessa sit, arque hu)usmodi otestare , divisisus sibi ννadira , antiquissimis
et i m remporibus, illa usa fueris: Sacro ano Ara unodus indulgemiaram usum , Chrsiano populs maxima satirarem , is saerorum
.Conciliorum auctoritare probarum , an Eccle
sia retinendum cse docet , o pracs ι ι eosque Anathemara damnas , qui auν inuriles use asserunt , HI alias toncedendi is Eceleis Aa potestarem esse negan . In his ramen concedendis moderationem , iuxra vererem , θρνειώ m in Ecclesia consuetudinem adhiberi , cupis: na nimia facilitate Ecclosiastisa disci lina enervetur. Abusus vero , qui in his irae emην , is quorum occasione insigne hoes Misentiarum nomen is hauricis blasphe. matur , emendatu , estreinu euplans , rasami Leerreo generaliter 'ruit , pravos quassus omnes pro his consequendis , .nda piaiama in c Histiano popula ab num causa
furis, omnino abolendos. esse . Cereros vero νεαι ex supersitione, ignorantia, sereverentia ,ἀων aliunde quomodocumque provenemur seum ob mulIIplices lustrum, o Provinciarum , apud quas εἰ commistuntur , corruptelas commodo nequeanν specialiter prohiberi ι mandast omnibus Episcopis , ων diligenυν quisque huiusmodi abusus Ecelesia sua rosistat , eosque in prima S, nodo Provinciali referar τnt aliorum quoque ossicoporum sententia coinaniri , sarim ad summum Romanum Ponti ficem isserantur : cuius auctoritare, or pruindentia , quod niυersat. Ecelem expediet , flamatur : ut ira sanctarum indulgentiarum
munus pie , sancte is incarrore omnibus findelibus dispenserur.
PRIMA sic exponitur. Quod usus obtunuit in materia Religionis , hoc ineon cassum dc irrefragabile manet, quia Ec
clesia est infallibilis ; dc impium esse
is dicere, quod Ecclesia aliquid vane saceti ret . is asserit D. Tho. hic q. et s. de Indulgentiis a r. r. de hac ratione probat dari indulgentiast Sed usus Ecclesiae obis tinnit concedere Indulgentias : Igitur de facto dantur. Probatur minor: Praeter auctoritates jam laudatas, non desunt aliae quibus haee praxis confirmatur. I. S. Leo. Epist. et p. c. 6. licentiam facit moderanis di poenitentiae labores eorum , qui metu perterriti, fidem coram tyrannis abneis gaverant , quique ad Ecclesiam contriti admodum redierant . II. vigilius Papa Epist. ad Eutherium cap. 4. umilem conis cedit gratiam his verbis:. In aestimatio is ne fraternitatis tuae aliorumque Pontiis ficum per suas dioeceses relinquatur , is ut si qualitas , dc nitentis devotio is fuerit approbata , Indulgentiae quoque is remedio sit vicina . is III. Cresorius Magnus varias Romae instituit ad sanctorum Basilicas stationes pro consequcndis Indulgentiis. IV. Tum subsequentes Pontifices in suis vicissim Epistolis decretalibus Indulsentiae concedendae tamquam
565쪽
De Poenitentiae In litutione , Uc. 3 3 9
rei usu fidelium in Eeelesia jam frequen- quoad tanam temporalem per Indulgentatae meminerunt. Et vero de sndulgemtiis loquitur Alexa oder I I I. scribens ad
Archiepiscopum Cantuarientem , ut habetur extra de Paenitentiis .is remumnibus . U. Hanc eamdem Indulgentias dandi eo suetudinem in posterum servari praecipiunt, Honorius Ss. Ponti sex extra de paenitentiis O remi inisus cap. ult. deinde vero innocentius IV. in Concilio Lugdunensi eodem titulo in sexto capite , βο- mana rael. . Item dc Bonifacius in ex-itravaganti quae incipit , Antiquorum , ac demum Clemens UI. extra vaganti Unigeis nitus. Ergo dcc.
Astapa : Illud est admittendum , quod Eeeles, velut fidei dogma ita habuit, ut
contrarios Propugnantes velut i Haereticos
di habuerit, de perstrinxerit: Atqui quo.
tiescumque aliqui , Indulgentias temerare ausi sunt, velut in Haereticos anatheiamate animadvertit: Ergo &e. Probatur minor. Sic ea ratione Ecclesia Anathemate seriit Novatianos , qui primi Indulgentias tentaverunt, dum peccata post Bapti l mum commissa& quantum ad culpam, Ac quantum ad poenam i tremissibilia esse praedicatant . Tum in Concilio Constantiensi eodem motivo Uviclesiam oc ejus asseclas contudit; in primis vero
in Tridentino Protestantes, ut ex decreto modo allato patet: Ergo &c. Tertia'. Quod omnes unanimiter Theologi docent , citra te erit tem .negari non potest : Atqui omnes Theologi orthodoxi propugnant Indulgentias. Et probatur: Instar omnium sit S. Tho. qui hic q. et s. de Indulgent iis . 26. Ac 27. ubi ex professo totam pertractat materiam in I. q. art. I. probat dari Indulgentias I. Quia Ecelesia universalis eas approbat, quaeque non potest descere. J I. Exco quod tota meritorum Christi eis cacia in solis non concludatur Sacramentis ,
sed ultra possit applicari per indulgentias , dc bona Sanuorum o ra . III. Quia justorum piae actiones luperabundantes aliis possunt prodesse : Demum hoc imsum tonstare ex promissione Christi Petro, ec ejus in Sacerdotio successoribus ficta, ut quod solverent, tolutum in sorointeriori Zc exteriori Ecclesiae maneret . interiori quidem quoad remissionem culis Pedc poenae aeternae; in exteriori verotias, quas Ss. Pontifex jurisdictionem in tota Meles a habens potest elargiri. Eeta S. Doctoris verba in corp. ard Remissio quae fit quantum ad serumis Ecclesiae , valet etiam quantum ad ,, sorum Deitiis ait: Tum de Indulgea- Ualent de quantum ad sorum de quantum ad iudicium, M remissionem pςnae residuae
is post contritionem dc ablolutione in , dcis consessionem . sve .st injuncta , sivo Ecclesiae
non . Ratio autem qua valere possint, est unitas eorporis mystici , in qua is multi in operibus Poenitentiae super rogaverunt ad mensuram debitorumis laurum : dc multas etiam tribulatio ino nes injustas sustinuerunt patienter, peris quas multitudo poenarum poterat exis piari, si eis deberetur : quorum meriis torum tanta est copia , quod omnem ,. pς nam debitam nunc viventibus exce- is dunt . dc praecipue propter meritum si Christi, quod etsi in Saeramentis ope is ratur, non tamen efficacia ejus in Sa- is cramentis includitur, sed sua infinita. o re excedit efficaciam SAcramentorum. is Dictum est autem supra , quod unusis pro alio satisfacere potest . - . . Uninis de sicut aliquis consequeretur remicis sonem poenae si alius pro eo satisse.
A cisset ita si sibi satisfactio alteo rius per eum qui potest distribua-
Osi I cIUNT: Matth. 23. Iegitur: Omnaisbisiam dimisi tibi , quoniam νου sis me .
Quibus positis sequitur issud argumentum. Indulgentia quae est , tendit solum ad AEnam temporalem relaxandam. Sed athunc effectum inutilis est . eum ex Scriptura totum debitum sit rentissum per Pςnitentiae sacramentum. Igitur non datur indulgentia . Confirmatur : Dato quod remaneat aliquid expiandum , hoc fieri Mequit per indulgentiam, tum quia peccator debet ipse solvere , sn minus non salvaretur justitia; tum quia Deus , qui seipsum negare non sotest , peccat rem adstrinxit ad tanam pro peccatis in propria persona luendam. Ergo &e.
566쪽
Respondeo ad primum ex supradictis patere responsionem; eo enim luci non agitur praecise de debito temporali . sed de
reconciliatione statri concedenda ad instar Dei, qui cuncta non solum remittit debita de per sacramentum Poenitenciae, de per Indulgentias , sed & peccatori , quem ut amicum, immo dc filium habet, reconciliatur. Quam quidem recon ciliationem cum fratreSalvator explicat per parabolam servi ad extrema propter duritiam cordis sui redacti, subjungendo: Sisis Pater mens caelestis faelex vobis, si non remiseritis unu uisque fratri suo de cordibus vestris. Ad confirmationem distinguo: Et peccator ipse meritorum tum Christi , tum justorum munitus solvit debitum, concedo : Et ipse non solvit , nego . Tametsi absque gratiae adjutorio nihil ad promerendam salutem possimus , si tamen gra
tiae cooperemus, vere aeternam Prome
remur vitam , pari dc consimili ratione adjuti, indulgentiarum divitiis possumus debita solvere, modo eas juxta Ecclesiae
statuta per bona opera nobis applicemus. Solutio est D. Thom. hic q. 2 s. art. I.
his verbis: Ad primum ergo , inquis , se dicendum, quod rem illio quae per in- dulgentias fit, non tollit quantitatem M pqnae ad culpam: quia pro culpa unius, ,, alius sponte pςnam sustinuit. ,, Rurissus ad a. Ille qui indulgentias susci- pit , non absolvitur , simpliciter lo- , , quendo, a debito rinae , Ied datur suis bi unde debitum solvat. o Sicut inhumanis qui solvit debitum ex pecunia ab amico gratis accepta, ipse vere solvit. Instabia: Atqui indulsentia non valet
remittere poenam ex peccatis per Sacrata
mentum remissis relictam : Ergo &e. Probatur subsumptum: Aliquid remittere de vinculis peccatorum spectat ad potentiam excellentiae, qua, omisso sacramento, remittuntur peccatorum Vincula,
dc Deo reconciliamur: Sed hoc ad solum Christum spectat: Ergo &e. Respondeo negando subsumptum. Ad probationem distinguo minorem : Remitteia Te vincula peccatorum citra Sacramentum quoad culpam dc poenam aeternam,
d solum Christum pertinet , Concedo equoad penam temporalem , subdistinguo :Αd solum spectat Christum ut causam Irincipalem a qua ceterae caulae deluis muni essicaciam ad solvenda peccatorum
vincula . concedo et ut causam excludem,tem ministerialem, nego: Hoc enim fi ri pote st per indulgentias a summis Pon tiscibus concessas: Solutio est D. Thom. hic q. art. I. ad 3. his verbis, quibuη ad istud argumentum sibi propositum respondet: Effectus sacramentalis abso-- lutionis est diminutio reatus , dc hicis effectus non inducitur per indulgenis tias, sed pro eo faciens indulgentiasis solvit pςnam , quam debuit, de bonisse Ecclesiae communibus . , s
Urgebis: Potestas Ecclesiae , teste Apostolo, non est in destructionem , sed in aedificationem: Sed suppositis indulgentiis
foret in destructionem : Et probatur ex illo vulgari adagio e Facilitas venis , soceam malitia. Porro cum p na totaliter
remitteretur per indulgentiam , inde justificatus spe veniae faciliter concedendae, dc absque graviori pςna obtinendae , ad pristinum rediret vomitum et Ergo &C. Confirmatur ex S. Cypriano , qui Epist. o. tum dc Lib. de lapsis pag. et r. Ecet42. increpat Sacerdotes , qui ex nimia indulgentia lapsis concedebant pςnitentiae relaxationem : Novum, inquit , genus,, cladis , de quasi parum persecutionisis drocella sevierit, accessit ad eumulum , lub misericordiae titulo malum fallens, γ, dc blanda pernicies . . . non concedi γ, pacem facilitas ista , sed tollit : nec γ, communicationem tribuit, sed impeditri ad 1 alutem. Persecutio est haec alia , o dc alia tentatio, perquam subtilis iniri micus impugnandis adhuc lapsis occvlis ta populatione grassatur ut lamentari tio conquiescat , ut dolor sileat , ut
si delicti memoria evanescat, ut compriis matur pectorum gemitus, statuatur fle- is tus oculorum nec Dominum graviteris offensum longa & plena poenitentia de
Respondeo I. argumentum exuberare; si quid enim probaret, absolutio peccatorum foret usque ad. ultimum vitae terminum procrastinanda iis, qui mortalibus peccatis detinerentur; cum enim quodlibet exitiale delictum sit infinitar malitiae , veli plum totius vitae spatium pro culpis castigandis non susticeret. Respondeo I I. negando subsumptum :Ad probationem nego potetutem Fculcis
567쪽
De Poenitentia' In lututione, S r
ssae, in hypotheti sore in destructionem ,
cum indulgentia habeat annexλ bona o. pera, ct plurimum inserviat, tum adpre- cavenda in futurum peccata , tum etiam
ad stimulandos pietatis affectus unde se ut& per aecidens est quod peccator ablo-Iutus in prsstina prolabatu T delicta, sie &quod indulgentiis adornatus tua culpa &ex malitia facilius pece et . Sic respondet D. Tliom. ibide ad 4. ad istam difficultatem: Majus, inquis, remedium praebe-M tur contra peccata vitanda ex gratia, quam ex alluetudine nostrorum operi rum . Et quia ex affectu , quem acti cipiens indulgentias concipit ad caulam , is pro qua indulgentia datur, ad gratiamri disponitur : ideo etiam' per indulgetr is tias remedium ad peccata vitanda dari tur: Et ita non est in destructionem in- dulgentias dare, nisi inordinate dentur. M Tamen consulendum est eis qui indul- gentias Consequuntur , ne propter hoc se ab operibus pς nitentiae iniunctis absti-
m eonfirmationem similiter' distinguo: Et eo loci S.Cyprianus solummodo damnat indulgentiarum abusum , puta cum absque ratione & Operibu levioribus lo- tum injunctis , dantur , concedo : indulgentias secundum se , nego . Hoc ipstim patet ex postremis textus Cypriani verbis: Ut dolor sileat, inruit, ur delictis meis, , moria evanelcat, ut comprimatur pe-
ctorum gemitus . ,, Rursus Epist. 23. ad Clerum Romanum invehit in lapsos qui , obtentix a Martyribus libellis re-eommendationum, audae cr se Episcopis praesentabant, ut illis, omissa debita com-sunctione, cit citius, pς nitentiae labores n. scinderent: In. Provincia nostra , νη- uir , per aliquod civitates in Praepori sitos impetus multitudinum factus est,ri di pacem quan semel cunctis a Mariari tyribus re Confestoribus datam clami. ,, tabant, confestim sibi reprae lentari coem gerunt.., , Et iterum Epist. 19. Post- ,, ea quam ad vos litteras seci de quois rumdam perspecta temeritate, qui pς,, nitentiam' agere , dc Deo laticiacereri detrectant , litteras ad me secerunt ,ri pacem. non dandam sibi pollulantes, sed se quasi jam datam libi vindicantes, quod se dicant Paulum, omnibus pacem dedis ,, te . D Ceterum Cyprianum' non abn lasse indulgentias exprobationibus liquet . . Hae solutis illustratur sententia Innoeentii III: qui in Concilio Lateranensi I U. C. 62. indulgentias primum ali ruit, tum a usum condemnat ; deinde' vero regulas ad menturam & juste concedendas praescribit his verbis : Quia per indit creis las&superi uas indulgentias, quas qui is dem Ecclesiarum Praelati, facere nonis verentur , ct claves Ecclesiae contem- is nuntur, &pς nitentialis satisfactio ene h. vatur; decernimus, ut cum dedicaturis basilica , non extendatur indulgentia
Replicatis: Potestas clavium non se extendit ultra torum internum e sed indulgentiarum largitio ad sorum dumtaxat externum pertinet i Et prob1tur. Non omnis inditeri ininatim Sacerdos ,
potest indulgentias concedere , sed solum S S. Pontifex propter iurisdicti
nem universalem quam habet in tota.
Ecclesia , ct post ipsum Episcopus in
sua, Dioecesi . Igitur non nili ad forum extern im indulgentia spectat Resondeo' distinguendo istam partena :Largitio indulgentiarum ad forum dumtaxat externum pertinet quoad concellionem , concedo : quoad applicationem , nego . Duo igitur sunt attendenda in
indulgentiis ; videlicet concellio , deinde vero applicatio di usus . Primum spectat sorum externum , vel ipsus Ecclesiae , quatenus. ad Papam: spectae concedere indulgentias : Applicatio vero dc usus ad forum internum in eo sensu pertinet , quod eis praemitti debeat consessio sacramentalis , tum &peccatorum absolutio. Ita D. Thom. hic q. 2S. art. I. in Cor. II. Dicendum , is inquit, quod Insustentia valent & quanis,, tum ad forum Ecclesiae , di quantum is ad judiciam Dei , ad remissionem p is nae residuae post contritionem ev ablo- is tutionem dc consessionem , sive sit in- si juncta, sive non. uilod quidem po
est illustrari exemplo absolutionis a cent aris , quae tametsi ad serum externum pertineat , habet tamen relationem ad internum , cum Confessarius debeat rectas dii positiones in pς natente absolvendo exigere' : uuinimmo & iple , annuente jure, ablolvit penitentum tum a censuris occulti; , tum a peccatis . Quid plura L
568쪽
objectio falso innititur fundamento , . cum veluti supponat non dari serum externum in Ecclesia ad poenas pro . peccatis insti-ctas absolvendas . . Repones: . Potestas, clavium non latius sese extendit in remittenda poena , quam in remittenda culpa: Sed . remissio culpae non fit extra. Sacramentum. : Ergo nec remissio poenae. Respondeo distinguendo majorem : Non latius se extendit in remittenda pinna aeterna quam in remittenda culpa, concedo s quam in remittenda poena tempora.
li, nego absolute majorem: & sic distincta minore , nego consequentiam . . Non eadem est semper jurisdictio pro remmittenda culpa & poena temporali. Prior est interior ; posterior: vero exterior habens relationem ad forum externum: illa omni bus Consessoribus approbatis . competit , ista vero solis magnis Sacerdotibus , qui nedum culpam per absolutionem sacramentalem possunt remittere, sed & poenam temporalem per indulgentias, ade que potestas clavium inisummo Pontili Te ,. dc in Episcopis latius patet quam in s mplici Sacerdote, quod lausu quotidiano comprobatur, cum magni Ecclesiae Praesules absolvant a censuris, tametsi hoc spectet ad serum externum , quidni & ab. solverent a poena temporali peccatis. debita per: indulgentias
PRIMO : Hoc i psum constat ex illis Christi ad Petrum verbis Matth. I 8. Quacum sue Diseritis &c. tum ex facto B. Pauli, qui 2. Cor. a. relaxavit penam Corinthii incestuosi. Secundo: Idem habetur ex Tradictione '. sic enim docent Patres 3c saeculi, in quo usus obtinuerat ad postulationem S S. Mar- rum; imminuere pς nas eorum qui pςnirentiae publicae vinculo tenebantur , ut refert S. Cyprianus. Epit'. I 3. tum &Tertullianus Lib. ad Martyres c. I. Idem patet ex Conciliis subsequentibus saeculis adunatis . Indulgentias enim praedicant Patres Concilii Ancyraui an .. 314. tum& Nicaeni primi can. I a. mara me vero
Tridentini in decreto de Indulientiis Sess
Teriis: Hoc dogma fidei docent unanimiter omnes , sanctae Matris Ecclesia Theologi , An primis S Thomas hic q. et s.
art. I. ex professo ea; potissimum ratione,
ruod merita. Christi in solis non concluantur Sacramentis, sed ulterius pateant,& sese ad remittendam pς nam temporalem , quae certe est peccatorum. vinculum , . extendant, .
, PRIMO: Ne ullum quidem facessit negotium quod Matth. I s. omne debitum. remiserit Dominus servo iniquo I. hoc enim solum probat Christum potuisse ne dum culpam , sed &i totam psnam re mittere , quod ex indulgentia Latroni pςnitenti concessit; quae quidem remissio sicut & condonatio culparum quoad to tam culpam Magdalenae amanti concessam , sunt; vel ipsius indulgentiae prima quidem argumenta & irrefragabilia. Sed
non inde. sequitur omne debitum etiam. quoad reatum pς naz. temporalis a remitti semper in Sacramento ,- seclusa inia dulgentia. , nisi in casu eamdem haberet contritionis de peccatis quantitatem, ..
ruantum in his commidiendis habuit aia
beeundo: Remissio culpς non fit quidem' extra Sacramentum , bene tamen poenae temporalis quantum ad universalitat eiu& hoc per indulgentiam plenariam ., Tenio :: Cyprianus quidem quandoque adversatur indulgentiarum abusui , nuia quani vero ipsis indulgentiis, quod patet ex Innocentio LII. qui Patrum insistens vestigiis in . Concilio Lateranensi οὐ primum indulgentiarum existentiam. cel brat, . tum abutum damuat postremoregulas ex eis percipiendi frugum altruit .
CERTUM est indulgentias landari in
meritis & liberali late Dei, cum nomine indulgentiae intelligamus gratiam ex omni
569쪽
De P itentiae In stitutione , sc. 643
parte gratis eoncessam: Sed controversia est num indulgentiae innitantur principaliter in Christi meritis , tum et in meritis Sanctorum ac bonis. Iustorum opeiaribus. Pro quorum resolutione siti CONCLUSIO PRIMA.
Indulgentiae prinei paliter in meritis Christi fundantur.
Probatu ν rationibus Theologicis.,, in sudario repositum, non in agro absis,, conditum , sed per beatum Petrum ,, egit clavigerum, ejusque successores clari suos in terris Uicarios , commisit Fiais delibus dispensandum , dc propriis ra-
,, tionalibus causis nunc pro totali, nuncis pro partiali remissione tanae tempora- ,, lis pro peccato debitae , tam generaliisti ter quam specialiter, prout cum Deois expedire cognoscerent , vere poenitenis tibus Ec consessis milericorditer appli
PRIMA : quodamus promisit Christi
meritis. citra dubium postis conditionibus adimpletur,qui Deus promisit adimplere de dare quaecumque Christus expostularet . Et probatur : Hebr. 3. habetur de Christo, Exauditus es pro sua reverentia . neque vero minus certum est
ipsum voluisse, nedum peccata nostra ab lere, sed de ab omni reatu cujuscumquemnae nos absol vere; ait enim Matth. II.
Venire ad me stmnes qui iaboraris cT. oneratiesis , π ego reficiam 'vos . Nemo autem cordatus dixerit, poenas peccatorum non
esse maxima onera de quibus 1ublevari petimust ergo dc Altera: Christu Dominus dedit Petro,& ceteris in ejus . Sacerdotio successoriis bus potestatem non. aliqua solvendi vincula, sed quaecumque, dc omnia; di hoc per sua merita, ut S. Paulus interpretatur Rom. s. his verbis r tabi autem abunia iis delictum, superabundavistraria. Porro peccatum mortale inducit reatum mnae
non solum aeternae, sed dcx temporalis :Igitur gratia Christi ejusque merita areatu & culpae , ik cujuscumque pςnae abluunt; sin minus, ejus non superabundaret gratia i quod iterum adversaretur Apostolo, qui ad Ephec r. merita Christi vocat abundantes T superatandantes diis
vitias. Rursus Coloss. h. de Christo ait: In quo sunt omnes ehesauri sapientia θ scientia Dei. Ergo dcc. Tertia : Sensus Scripturae habetur ab ipsius Ecclesiae oraculis: Atqui Clemens
VI. extravaganti Unigenitus ait , indulgentiarum inelaurum esse infinitum , eo
quod Christi meritis innitatur : Chri- stus, ast , superabundanti passione sua se infinitum ille laurum Eccletiae militanti .es reliquit, quem quidem thetauram non C o N CL G S I O SEC NDA. Thesaurus ille etiam innititur Iustorum dc Sanctorum meritis.
PRIMA ratio haee affertur. Deus nihil absque remuneratione de bonis operibus Iustorum relinquit, nec semel ad ea attendit , ut peccatoribus indulgeat. Sic pepereit populo idololatrae ad preces Moysis Exod. 32. sic oc-ante ad merita sob respiciens, ejus rutique pepercit amicis cap. 42. qui dicteriis suis eum in ster core jacentem lacescerant; pariter dc ad preces Apostolorum Christus Matth. I 3. liberavit filiam Cananeae a daemonio qui illam vexabat: Sed multa sunt Sanctorum Opera quae pro eis non prosunt ad peccatorum expiationem, quippeiqui nulla ha beant .expianda , & tamen hujusmodi opera magnam non solum in futuro, sed ocin praesenti saeculo merentur mercedem: Igitur componunt thesaurum , ex quo haurire possit Ecclesia pro impiis indutigentias ..Beliarminias hic Lib. r. de indulgentiis c. 2. in medium profert merita B. Uirginis, quae juxta Ecclesiae doctrinam vel ab ipso peccato originali suit immunis , eamque ab omni peccato actuali illibatam suisse assirmat Tridentinum Sest . 6. Can. 23. & tamen toto vitae spatio multa dc immenta merita habuisse ex Patriis bus consta. Tum dc B. Ioannis 'Baptistae laudat bona opera, quae citra dubium ro aliis erant satisfactoria, cum pro istos ne in ipsum non redundarent, quando
quidem, ipsa teste Eceles a , 'ne quidem verbo offenderit Deum; ste en im canit:
570쪽
Antra deserti reneris sub annis, Civium turmas fugiens petisti , Ne leυἰ prises maculare vitam Crimine lingua .
Tertio loco commemorat passionis Martyrum dc aliorum Sanctorum praeclara facinora , quae certe plusquam pro suis
peccatis expiandis suffciebant; & consequenter iuxta Ecclesiae applicationem poterant in cςteros homines redundari. Sic enim habetur Hebri M. Alii vero rudiori. ter verbera experri , insuper is vincula is, carceres: lapidari sunt , secti sunt , rearati sunt , in occisiona gladii .mortui sunt. Altera rario sic exponitur . Qui habet multa merita ad expiationem poenarum
sibi luperflua, ea ipsa, ordinante Ecclesia, pollunt ceteris applicari, cum sit de fide dari communionem Sanctorum 3 qua potissimum affulget in suffragiis ad lublevandum in pς nis . proximum: . Sed p celiens Martyrum imeritum , erat eis ad satisfaciendum inutile , .cum nihil Martyri superlit pro peccatis propriis expiandum. Sic enim propugnat S. Augustinus Ser m. II. de verbis Apostoli: Inouriam, is inquit, facit Martyri , qui orat pro is Martyre: Ergo &c. Tenia haec additur. Eximia Sanctorum opera duplicem habent pretiosam dotem, unam scilicet ut gloriam ellentialem ,
juxta gradum amoris quo Deum toto*itae spatio prosecuti sunt, habeant: Alteram vero, ut pro pς nis peccato debitis latissiciant ad mensuram: I itur cum satisfactiones ultra debitum saepius dederint exuberantes, possunt vi communionis Sanctorum ex Ecclesae ordinatione ad alios Fideles confra tros applicari. Neque vero
in hoc aut Deo, aut Sanctis ulla fit injuria: Deo quidem, cum satisfactionem habuerit de peccatis Iustorum, & velit supera
abundantes coinpensare Sanctis Vero , quippe qui ea donentur gloria quam gradus charitatis promeruit, & eorum me
rita remaneant non praecise ut merita ,
sed ut satisfactiones luporabundantes, quς pro satis iaciendo nihil illis ultra prosunt. Ista ratio est Cajetani Tract. de Indulgentiis quaest. I. . de thesauro Indulgentiarum: Quoniam, ais, conliat Sanctos multo
se plus passos quam ex metatis suis deberi rent pati, consequens est ut inulta sa-o tisfactoria remanserint superflua ipsis. ,, ..... Superiluunt igitur multa satisfacto si ria Sanctis ultra ingens Pelagus super-- fluentis satisfactionis Christi. Quocirca is ex meritis Christi & Sanctorum , qua- , , tenus satisfactoria, superfluis , thesauis rum indulgentiarum constitui intelligi-M to, si vis nou errare. DQuarra: Solutio pretii nec impedit meriti coronam, nec ipsa corona a solutione debiti quemquam eximit: Sic vel ipsi sancti habuerunt gloriam Correspondentem omnibus gradibus esiaritatis actuum quos in decursu vitae elicuerunt , & tamen non semel contigit , non obstante
illo ad visionem beatificam jute, suisse in
purgatorio detentos, donec solverent i tum poenalitatis debitum pro peccatis invita mortali commissis : si vero nihil
eis superst jultitiae divinae satisfaciendum, compensantur quidem juxta meritorum pondus , sed quoniam eorum laboriosae poenitentiae opera suerunt i poenalia tales satisfactoriae, quae vel ex parte s lum, quandoque etiam nihil eis prosunt, recte potest satisfactio excedens . , .aeliis
applicari. Quod potest illustrari isto exemisplo: Rex qui alicui Ministro remittit OL, sensam fraudibus in Ministerio illatam, ei restituendo ossicium Ac dignitatem ;
eum itamen a restitutione denariorum
non eximit quod si iste duplum pro
ablatis pecuniis in aerario reponat. , dubioprocul οῦ denarii excedentes summam debitam, manent in thesauro Principis ut satisfactiones , quas . Rex ad nutum
potest applicare pro satisfactione alicujus e suis familiaribus, qui pecuniam vel ipsi mutuo datam, vel propter damnum quod sua culpa ipsi intulit, debet : Igitur pari re consimili ratione fatisfactiones Sanctorum ipsis inutiles in thesauro Ecclesiae remanent, easque Christus potest juxta ordinationem summi Pontificis sui Vicarii pro refrigerio animarum in pu
atorio detentarum acceptare. Fit satis obiectionibus HareIicorum.
OPPONUNT I. Merita Christi fuere