장음표시 사용
91쪽
io 9. Respondebis, novam produdilonem unionis per se praeis
cise non lassicere ad conversionem. Tum quia , quando homo nuis tritur datur nova productio unionis animae rationalis cum materia alimenti; & tamen alimentum non convertitur in animam ratio.
Datem . Tum quia sit, posita unione divinitatis cum humanitate . deiiceret in hac gratia habitualis . non diceretur gratia habitualis converti in divinitatem e item si, adveniente gratia habituali. deficeret unio Divinitatis cum anima , non diceretur Divinitas conis
verti in gratiam. Sed hujus nulla alia est ratio , nisi quia in primo casu non datur actio terminata ad divinitatem , S in secundo non deficit absoluti, & simpliciter divinitast ergo quia conversio pricisε ut talis neque contenta est sola productione unionis termini ad quem . neque solo desectu unionis termini ὰ quot ergo quia ulterius poscit, ct productionem ipsius termini ad quem. & desectum
termini ιὶ quo. Quod si dicamus, rationem, ob quam in utroque casu memorato non datur conversio, esse, quia Divinitas. &gratia habitualis non opponuntur invicem adhuc relath ad idem su bjectum, cum tamen de conceptu conversionis sit, quod ambo termini mutuo opponantur . Prompta est redargutio . Peccatum namque, & divinitas subsistentia creata , ct increata sunt termiis ni oppositi respecti vh ad eamdem naturam z S tamen neque peccatum conuerteretur in divinitatem casu , quo deficeret ob unionem denub productam Divinitatis cum anima: neque subsistentia creata in subsistentiam divinam , casu quo illa desineret esse ob huius
adventum: ergo dicendum est, rationem horum non esse defectum oppositionis inter utrumque terminum et sed quia neque datur actio terminata ad divinitatem, neque actio terminata ad divinam subsistentiam , quamquam detur actio terminata ad unio
ilo. Nego assumptum. si ibi subintelligantur caetera, quae
sunt de eonceptu conversionis . Nego item primam probationem , quoniam alimentum ver convertitur in vivens ipsum , quod aliis tur, quamobrem sorma illius convertitur in animam rationalem ,
non quia haec erestat entitati v δ, fiatque substantialiter major sed quia illi materiae se ipsam uniendo. homo crescit. & forma panis v. g. delinit esse in ea materia ob unionem hujus cum anima ratio. nati . Et in hoc etiam sensu panis . ct vinum convertuntur in eorpus . & sanguinem Domini, in quod, & in quem transubstantiantur panis, & yinum . Ad secundam nego minorem έ non enim
92쪽
An regu ir.desitio urinini a quo Sc. in Conversiones CI
enim ista , sed quae paulo post exhibetur , est lassiciens ratio . ne in alterutro ex istis duobus casibus detur convertio . Ad redargu . tionem respondeo, in utroque illo casu dandam conversionem subjecti a peceato ad divinitatem , S a personalitate humana ad diis vinam ; at neque peccatum converteretur in divinitatem , neque subsistentia humana in divinam, non quia non detur nova adito terminata ad divinitatem, S subsistentiam divinam; sed quia ambae sunt absolute, S simpliciter in causabiles et de conceptu au. tem conversionis , juxta communem usum hujus vocis Conversio, est quod terminus ad quem.sit non generabilis; sui minus verξ ajunt RR. . alias nil converteretur in animam rationalem in sensu dicto , eum haee in generabilis sit,) sed absolute causabilis. sin verti rearis, id non esse de conceptu conversionis, consequenter dicere teneris, ne que esse novam actionem productivam termini ad quem . elim haec nova actio supponat, eum esse absolute, & simpliciter causabilem . iii. Objic. I. Omne constitutum per aliquid connexum cum desectu absoluto termini a Vast. Sc nova productione termini ad quem , requirit per se eum desectum , ct hanc novam productionem* At conversio ut talis intrinsece constituitur per aliquid se connexum. Probatur. Constituitur per desectum unionis termi.
ni a quo. & per novam productionem unionis termini ad quem ised ille desectus est connexus cum desectu absoluto ipsius terminiis quo ; hic enim utpote materialis nequit subsistere , deficiente unione sui cum subjector & haec nova productio est quoque connexa cum nova productione formae ignis v. g. siquidem haec nequit naturaliter produci antequam informet subjectum t ergo . Distinguo majorem . Omne constitutum per aliquid connexum logich. aut metaphysicὸ4 Concedo majorem et per aliquid connexum purdphyfice r nego majorem . In Prol egomeno de rerum connexioni.
hus. & oppositionibus sundamenta jecimus hujus doctrinae . ibi
ostendimus . quod lic t omne metaphysice connexum cum tandamento connexionis metaphysicae . sit metaphysice connexum cum
termino; non tamen omne connexum cum sandamento connexionis pure physicae esse adhuc physich connexum cum termino,imb fieri posse, ut sit metaphysice oppositum cum eo termino. ii a. Similiter in praesenti . Omne constitutum per fundamentum metaphysice connexum eum termino est quidem meta. physice connexum cum illo ἔ veram non omne constitutum pellandamentum pute physice conneAum cum termino est adhuc phy, si ed
93쪽
sich connexum cum eo te iniano . Sic aelualis coexistentia forma.
eum ligni, & ignis in eodem subjecto intrinsece constituitur per formam ligni, quae est physicὶ connexa cum carentia unionis forismae ignis in eodem subjedto ς & tamen haec coexistentia non est physich connexa cum carentia formae ignis in eodem subjecto . imbpotius intrinsece constituitur per sormam ipsam ignis in eodem subiecto. sic penetratio duarum quantitatum intrinsece constituitur per aliquid physice connexum cum carentia praesentiae quanti. tatis B; quoniam constituitur per praesentiam quantitatis A. quae utpote impenetrabilis ex natura rei cum qualitate H,est physice connexa cum carentia praesentiae quantitatis B in eodem loeo, & tamen ea penetratio tam longe abest, ut physic connectatur cum care n. tia praesentiae quantitatis B, ut potilis intime constituatur per ipsam praesentiam quantitatis Ea Hoe in praesenti contingit . Ubi pro aequivocatione resecanda. duae discernendae sun r propositio. nes: una est. In eonve ne datur aliquid. coonnexum postice cum
defecta absoluto termini a quo , ct nova prodartione rermisi ad quem. Et haec est vera. Altera est. Gaversio ipsa est per se connexa eum eis duobus . Haec est salsa . Quemadmodum in hbmi. ne datur aliquid emitative. & adaequale spirituale . quin pro αpterea inseratur , hominem ipsum esse entitati vh, ct adaequa te
II S. Obiic. 2. De coneeptu conversionis est illud . quod hoc nomen Converso significat. Sed hoc nomen significat absolutam desitionem termini d quo . & novam productionem termini ad quem: significat enim id . quod contingit in conversionibu S . quas experimur. quandoquidem ad hoc significandum , impositum est ab Hominibus & utrumque contingit in conversionibus, qua Sexperimur: ergo. Et confirmatur. Saltem in conversione Eucha
ristica debet admitti nova actio terminata ad Corpus Ch disti Domini , ut late contendit Eximius Doctore tum quia conversio Eucharisti ea est substantialis: ergo includit actionem substantia Iem ..At nisi detur actio terminata ad Corpus, Christi Domini. non dabit ut actio substantialis . sed solum m baccidentalis, nimirum actio. nova terminata ad accidentalem unionem Corporis Christi Domini cum accidentibus panis i ergo ibi admitti oportet novam aEtionem terminatam ad Corpus Christi Domini. Tum quia conversio substantialis . qualis est praefata, poscit terminos . qui oppo-inuntur, esse substantiales. Sed non erunt, si non datur nova actio
94쪽
An requir. defitio termini a quo tae in Conpersione I 6s
terminata ad Corpus Christi Domini: quoniam substantia panis non opponitur cum substantia Corporis Christi Domini: sed cum acciden rati huius unione cum accidentibus panis; siquidem ea substantia desicit ex vi hujus unionis : ergo. Tum quia multi PRserihunt, in conversione Eucharistica Corpus Christi fieti, & pro . ducit ergo quia tunc datur nova illius productio . Tum de mlim , quia, nisi concedatur praedicta nova actio, non veri sicabitur , panem fieri Corpus Christi Domini; sed unionem accidentalem panis eum propriis aceidentibus fieri, & converti in unionem accidentalem Corporis Christi Domini cum accidentibus panis . xi . Ad objectionem nego minorem et ad hujus probationem respondeo hoc nomen Converso non significare omne id, quod in conversicinthus naturalibus contingit quomodolibet: sed id , quod per se essentialiter ratione identitatis, aut connexionis metaphysicae ihi intelligitur . Cumque independenter a destructione absoluta a
termini is γο, ct productione nova termini ad quem intelligatur
conversio, ut supra ratiocinabamur, propterea praedictum nomen neutrum ex his duobus significat; quamquam utrumque reperia tur per areidens in omnibus , aut plerisque conversionibus natura.
Iibus. Ad confirmationem nego assumptum . quod arduum valdi apparet, tum ob superfluitatem istius secundae actionis totalis, tum quia,si Christus ipse est causa efficiens istius secundae actionis. ut Adis versarii opinantur. erit quoque causa efficiens sui ipsius esse namque eausam evicientem cujuspiam ter mini in il aliud est,quam verἡ, physichque ponere actionem productivam illius termini . Dicere autem, Christum Dominum esse causam essicientem sui ipsilis, quam-vIs per se undam actionem . durus est sermo elim sit de coneeptuptineiphi physice productivi distingui realiter a termino producto;
haec est enim cardinalis ratio ob quam fides Catholiea distinctionem
reale agnoscit inter divinasPersonalitates,ut alibi argumentabamus. iis. Jam ad primam probationem respondeo, conversionem
Eueharisticam non diei substantialem . qubd ipsa entitati vh in sesuhstantia sit, nee quδd includat actionem novam terminatam ad
substantiam , de hoc quippe est quaestio; sed qubd termini ὰ quo, Se ad puem primarii, nimirum Panis . ct Corpus Christi, substantiales
sint. S hoc sanheontingit independenter a nova actione termina. ta ad Corpus Christi, quare, concesso antecedenti, nego conse quentiam . Ad a. distinguo majorem. : poscit omnes terminos, qui opponunt .. esse substantiales, negor terminos primarios ἔ conce-
95쪽
do i ct similiter exposita minore cum sua probatione, nego consequentiam . In qualibet convcr fione, si presse loquamur, dantur quatuor termini, nempe d quo , ct ad quem, S amborum uniones tui conversio sit substantialis opus non est, uniones substantiales esse. chm sufficiat, terminos ipsos primarios . & qui frequentilis appellantur terminus 3 quo, terminus ad quem, esse substantiales . At quamvis neutra ex unionibus memoratis sit substantia, nihil
minus termini ipsi primarii, panis scilicet, & Corpus Christi Domini, substantia sunt: ergo . Verum est , substantiam panis non opponi cum Corpore Christi Domini specificati v δ, & secundum se sumpti , opponitur tamen cum eodem ut unito propriis panis ac ei dentibus : hine tantom elicietur, unionem esse partem O positionis , non verb ipsam solam esse oppositionis terminum . Et confirmatur ex eo, quod non major esset oppositio panis eum Corapore Christi Domini et tametsi concederemus novam actionem ad
ri 6. Ad 3. Respondeo Corpus Christi Domini, juxtὲ SS. Priseri, producique in Eucharistia , quatensis de novo unitur eis accidentibus, a quibus pritis se para tum vivebat. Hoc autem ΠΟΠ Probat , novam productionem illius corporis Sacrosancti . sed novam productionem novae unionis . Ad 4. nego seque Iam , in omnῆquippe conversione substantiali dantur aliae duae, quandoque substantiales, qnandoque accidentales . Etenim non miab eonvertitur forma ligni v. g. in formam ignis; verum etiam unici illius in unionem hujus, ct productio illius in productionem huius * quoniam
unio illius cum hac materia opponitur unioni illius cum hac ea dem materia . Igitur in conversione Eucharistica veri fieatur sanε , unam unionem accidentalem converti in aliam Φ ast hoe non toIlit. quominus etiam veri ficetur , unam substantiam fieri, & converti in alteram , quo fiet, ut detur conversio substantialis o ι7. Probo Iam 3. partem. scilicet ad conversionem unius rei in alteram requiri per se absolutam desitionem termini is quo. Casa quo, adveniente peceato: animae, deficeret unio hujus cum divinitate , nemo diceret, divinitatem converti in peccatum , licet diceremus, animam illam 1 divinitate converti ad peccatum. Item si , adveniente humanitati propria subsistentiis, deficeret in ea sub-s stentia diuina , nemo diceret, subsistentiam divinam eonvert3 inhumanam . Sed hujus nulla alia excogitari potest ratio . nisi qui sin primo casu non deficeret absoluth , ct simpliciter divinitas, nec
96쪽
An requiridesitis termini a quo in Consersiones 6
3a seeundo subsistentia divinar ergo quia ad conversionem unius rei in alteram simpliciter requiritur absolutus defictus rei converis . Vide P. Bellarminum doctE . S. copiosa hae super re disputantem . MIIarm. Ratio philosophica mihi est. Omne converti formam signi v. g. informam ignis, vel est in aliam transire . seri aliam , ct suum esse eum esse alterius commutare t vel est praecisδ deficere suam unio cap. g. nem ex vi unionis termini ad quem et vel est denique ipsam absolute, & simpliciter descere. ii 8. Si primum ; ut miniis verd inquiunt Docti R R. praeterquam quod est prorsus impossibile . e hqucid essentiae rerum non sine ueluti indusia earumdem palam fit, formam ligni absoluth. Scsimpliciter deficere; quandoquidem absoluth descit . quando abis-lute amittit suum esse. Si secundum 4 non lassicit: nam etiam deo scit unio animae rationalis eX vi unionis formae cadaveri eae . si haee admittitur; & tamen non dicimus animam rationa Iem converuti in sotmam cadavericam . Et etiam deficeret unio diuinitatis cum anima, simul ac illa contaminaretur peccato, quin diceremus , Divinitatem converti in peccatum , ct similiter de Personalitate divi. na , si desineret uniri humanitati, ubi prim lim haee suam suhsistentiam, squid positivum est . recuperaret. Ergo dieendum est tertium , scilicet omne converti uuam formam in aliam importare ah solutum desectum conversae . Et ecce rationem . si illam quaesieris . ob quam in conversione Eucharistica absolute .ct simplieiter deficit tota panis substantia, nempξ quia . ut concinit D. Thomas . Dogma datur Christianis . quod in carnem transi t panis . Transire autem , sive converti unum in aliud, constituti vh importat dese- Etum absolutum rei transeuntis. Errorem vero Durandi dentis post consecrationem perseverare materiam primam panis . & vini resulatum invenies. ct objectiones solutas apud Bella tminum . Pinarmiis. Quod si objeceris , conversionem subjecti ah una serma In aliam , S conversionem hujus formae in aliam solis vocibus di. singui . Sc consequenter hanc secundam non importare defectum absolutum termini a quo, sicuς nec illa prima per nos . R spondeo id esse falsum . Tum quia prima conversio non constitui. tur per defectum absolutum termini a quo, ut jam dixi ; sed tantii mper desectum unionis huius is Secunda autem , ut nuper disserui. mus. ultra desectum unionis addit desectum ipsius termini θ quo :proindEque hae duae conversiones distinguunt ut realiter in adaequa. te . Tum quia in exemplis paulb ante prolatis datur converso sub.
97쪽
lecti ab uno in aliud, absque eonversione unius in aliud : Εego prima eonversio est separabilis , seeundat ergo & realiter distincta .raeandem quarta pars conclusionis probanda est eadem ratione , qua probata suit secunda.
De Interitu, seu Corruptione .
Orruptio est desitio rei in aliquid . Annihil alio est desitio rei in nil. Non levis est dissi euitas in explicando tb aliquid, & nii. R R. inquiunt, significare id, quod aliquo modo sit proprium rei, quaa corrumpitur quapropter tunc, iuxta ipsos, res corrumpitur, quando perseverat aliquid, quod fuerit proprium ipstus , ct tunc anni hi latur, quando nil proprium ipsius perleverat. Displicet exinplicatio : tum quia speetes Sacramentales corrumpuntur: ct tamen nil proprium earumdem perseverat: eb qu bd derepente produca
tur materia, sorma, vermes, aecidentiaque propria hujus. Tum quia . si Deus destrueret animam rationalem , perseveraret materia prima, quae aliquo modo est quid proprium illius : si quidem silla intrinsecὶ ordinatur. utpoth entitas incompleta, ad suam e m. partem, quae est materia;& nihilominus anima tunc non corrumperetur, sed an nihilaretur. Propitis veritati accedes, si cum cominmuni sententia dixeris, corruptionem esse desitionem rei natura sua pendentis a subjecto praesupposivo ἔ anni hi lationem autem deis stionem rei natura sua inde pendentis a subiecto. Hinc I. cum in Eueharistia deficiant atriusque ordinis res; propterea datur, & corinruptio formae panis. & anni hi latio materiae primae. Hinc a. licta deficientibus speeiebus Sacramentalibus nil proprium ipsarum peris severet, nihilominlis vere corrumpuntur . videlicet quia illarum desectus est desitio rerum natura sua dependentium a subjecto praeis supposito. Hinc 3. tametsi Deus cessaret a conservanda animam arationalem, haec non diceretur corrumpi, sed an nihilari, nemphquia quamquam perseveraret aliquid proprium ipsius,scilicet materia prima: attamen anima rationalis non dependet natura sua . sub jecto praesupposito .iai. His praemissis variae hie excitantur quaestiuneulae. Priam au An corruptio sit essentialiter mutatio subjecti a forma ad pria
98쪽
'' De Corruptione ζ 69vati ofiem forma: Respondeo negati vh . Quoniam fieri potest , ut
subjectum deficiat in eodem instanti, in quo forma corrumpitur. Secunda est. Quaenam sit causa corruptionis Respondeo presidloquendo nulla ἔ quia corruptio, ut poth mera carentia, nil est: lax dautem, ac improprid dici potest causa materialis subjectum illud, in
quo forma corrumpitur : causa efficiens remota forma denud adveniens incompatibilis cum priore: causa dem lim efficiens proXima Deus, qui motus eXigentia formae de novo productae cessat a conseris vatione prioris. Tertia est. An natura intendat per se immediate, ac
directe corruptionem Z Resp.cum distinctione: Natura hoc modo intendit corruptionem rei alicujus supernaturalis, & violentae: Item, si natura accipiatur pro quavis re naturali potest etiam intendere per se immediate corruptionem allus rei naturalis; sin verb accipiat ut pro principio efficienti naturali,non intendit per se corruptionem. Iaa. Probo primam partem. Penetratio duarum quantitatum, nec non unio physica duplicis formae mutuli adversae est quid supernaturale , & violentum . Sed natura , ipsae nimirum quantitates. ct formae mutub adversae , intendit per se immediate , ae directe corruptionem illius penetrationis, atque unionis, si semel existant ; siquidem a se, & ex se repugnat illis immediath, ac direm iergo: item : Actio, qua ignis materialis comburit Spiritus damna istos, est supernaturalis quoad substantiam ς S tamen natura Spiriis tuum illorum ex se repugnat illi actioni, ct per se intendit illius
corruptionem e ergo. Probo secundam. Unio ignis cum subjecto , hujusque unionis conservatio sunt entitates naturales; sed ambae exigunt immedia id , ac direm defectum conservationis allus uni nis ligni v. g. cum subjecto e nam reipsa exigunt desectum talis conservationis , & quidem non pure mediate , seu in directu ; hoe namque esset eXigere aliquid , eX quo sequeretur is desectus, praeis scindendo tamen a tali consecutione , quod non contingit et ergo immediath . ac directe exigunt defectum . seu corruptionem praeis dictae unionis . Sed haec est entitas naturalis: ergo. Probo tertiam partem. Principium productivum sermae ignis v. g. tant lim in istendit per se immediath, ac directe producere hanc sor mam , atque ex se praescindit a conservatione , ct non conservatione sermae ligni et quod inde patet, qudd si Deus conservaret sermam ligni. nu l. Iam inferret violentiam principio productivo formae ignis, sed M. Ilim ipsi sormae, hujusque unioni cum subjecto et ergo quia tale principium non intendit per se immediate corruptionem formae
99쪽
ligni; sed tantlim mediate . ct in directe. scilicet quatenlis Intenis
dii produeere in eo subiecto formam ignis naturaliter incompati hilem eum serma ligni. Dicere verh, naturam intendere per se eorruptionem specierum intentionalium . est dicere probandum reae quippe species ideb corrumpuntur, quia deficit causa conserva. si ua . vel quia ingeruntur aliae incompatibiles eum prioribus. ias. Quarta est. Unde proveniat mors Hominis Non est quaest io de causis extrinsecis; nam hae sunt innumerae, S euique Oh viae, sed an quodvis animal contineat in se ipso principium inductivum necis & corruptionis P Respondeo sub disjunctione. Homo , & quodvis aliud animal continet intra se principium mortis, non quatenus ulla pars essentialis ipsius tendat naturaliter in ipsius interitum et neque quatenus pars integralis primaria , aut secundaria sis tendat i sed quatentis intrinseca. & essentialiter constat ali quo naturaliter corruptibili . S quatenus suapte natura trahit secum principium quoddam, quod ipsum necare valet. Probo s. par tem . Partes essentiales Hominis sunt tantummodo corpus, ct anima ; sed neutrum ex his duobus est natura sua destructivum Ido.
minis a quoniam neutrum est suapthnatura deliructivum alterius. aut unionis amborum I ergo Homo non constat ab intrinseco principio corruptionis, quatenus ulla pars essentialis ipsius tendat naturaliter in destructionem ipsius. Dico naturaliter , quia dubium non est, quin anima possit indireeia destruere libetὶ unionem sui cum corpore. ut patet, quando Homo se ipsum interimit. Eadem
arte suadetur secunda pars. Etenim partes integrantes prim Ariae sunt eae, in quibus anima elieit operationes vitales; secundariaeveth sunt eae, in quibus operationem uitalem non elicit . requiruntur tamen ad caeteras , ut sanguis. At neutrae ex bis sunt natura sua destructivae Hominis, ut patet: ergo, 134. Probo 3 partem . Homo intrinsece . & essentialiter eonis stat unione corporis, Se animae. Sed unio haec est naturaliter eoe- ruptibilis , utpote naturaliter exposita multis accidentibus dilecte . vel in direm conantibus ipsam destruere i ergo Homo ab intrinseco continet principium mortis. quatenus intrinsece eonstat aliquo naturaliter corruptibili; unde ab intrinseco est mortalis , tam in statu naturae integrm, quam lapsae. Neque Homo dicitur post peccatum succubuisse morti, eo qubd ante peeeatum seret natura sua ammortalis: sed quhd propter peeeatum orbatus sucrit privilegio immortalitatis, quo, ni peccavisset, si reιur. Probo q. pa tam. Hom. Diuisaeo by Cooste
100쪽
Homo suapth natura trahit secum frigus, & calorem; strahit nam. que complexionem eX quatuor primariis qualitatibus sed hae qualitates sunt principium inductivum corruptionis, & mortis et ergo mors Hominis potest provenire ab intrinseco, quatenus Homo suaptε natura trahit secum aliquod principium inductivum mortis. Probo minorem. Destructo humido radicali, hoc est succo illo substantiali necessario ad consistentiam viventis, corrumpitur , ct moritur vivens 4 sed calor naturalis potest hoe humidum destruere e ergo calor nativus potest destruere vivens . Probo minorem . Si Homo alimentis non uteretur, exanguis, marcidus, Rexsuceus esset, tandemque moreretur et ergo tunc aliqua adest causa destructiva humidi radiealis. Sed non suppetit alia . nisi calor
nativus , qui utpotε coctione ciborum non cohibitus, adoritur humidum radicate, ipsum exsiccando, & consumendo et ergo laten. dum est, calorem nativum esse suaptε natur1 destructisum humidi , ipsumque in actu secundo destruere, nisi occupetur in cibis
coquendis... Ias. Et hinc panditur ratio, ob quam animalIa cibo indigent. nempe ut foveatur ca Ior nativus , ct ne hic suas vires detorqueat contra humidum radicate . Hine animal , in quo praedictus calor vehementior fuerit, magis edax est , videlicet quia Eatura ipsa incitat illud ad cibos, ne caloris vehementia brevi absumat humidum radicate. E conversb animal . in quo humiditas praevalet, parum avidus est esus 4 quoniam caloris nativi ardor summa illa humidi. tate atteritur, ct pabulo extraneo non indigete sed dices . Si calor nativus aliquando conaretur destruere humidum radicate, conaretur etiam se ipsum destruerer quoniam humido destructo corrumpitur vivens, ct hoc corrupto etiam corrumpitur calor naturalis . At salsum est, calorem nativum aliquando conari sui ipsius destructionem et ergo. Et confirmatur . Quia cum omnes partes Hominis ordinentur ad conservationem hujus, nequit una agere contra aliam. Ad argumentum distinguo majorem: conaretur directe, atque immedi ate se ipsum destruere: nego: indirecth, ct me. diath * concedo et conaretur enim destruere humidum radicate, ex cuius destructione sequeretur destructio caloris nativi. Ad eonfirmationem. nego majorem . caro enim agit in sangui nem convertendo ipsum in propriam substantiam. & ossa agunt in carnem, ipsam transformando in se ipsa. 336. Quinta est . An eo ipso, qudd Homo vescatur alimentis,