장음표시 사용
101쪽
moratursis sit ξ Respondeo negati vh. Possibile namque est alImetitum adeb temperatum qualitatibus humanis, ut his minimi sita contrarium , quale r multis censetur fructus arboris vitalis r ergo illud minime noceret Homini . si illo vesceretur: ergo non eo ipso, quod Homo vescatur , moriturus est. Caeterlim de facto necessitasipla alimentorum est per accidens moriendi necessitas. Quoniam alimenta nostra qualitatibus nocivis plerumque abundant, qua inrum unae calorem nativum , aliae succum , & hnmiditatem radica. mahlam lint. Sexta est. An in destructione com positi suhstantialis fiat resolutio usque ad materiam primam'ὴ hoc est an quando compositum aliquod substantiale corrumpitur , destruantur omnia omnino accidentia, ita ut nullum prorsus ex prioribus relinquatur , sed cum nova larma adveniente nova quoque adveo niant accidentia ρ Non est dubium, quin aecidentia propria sermae compositi eorrupti, ut praesentia, durati ,actiones immanentes &c. deficiant ob specialem connexionem . quam habent eum ea sorisma , quocirca difficultas tota ad accidentia communia deflectit. Rursus, si accidentia haec neutiquam recipiantur in larma, non est dubium , quia perseverent , illa deficiente * sqnidem nee ratione connexionis, nec ratione unionis, aut receptionis dependent ab illa . Procedit ergo quaestio , supposito, praedicta accidentiareeipi in adaequale saltem in sorma. Thom istae constanter aiunt,s, nam fieri resolutionem usqde ad materiam primam,idest, destructo quo. . o. i . vis composito substantiali, nil illius perseverare praeter materiam Metaph. primam et communior inter Nostrates sententia sert oppositum post
Τ ' ra . Respondeo igitur quaestioni r in destructione compositi
substantialis non fieri resolutionem usque ad materiam primam . Probatur I. experientia. In Homine mortuo perseverant aliqua ex accidentibus, quae erant in vivo, ut naevi, cicatrices, organiZatio &c. ergo, Homine mortuo, non corrumpuntur Omnia omnin baccidentia: ergo non fit resolutio usque ad materiam primam. Duo solent respondere Τhom istae. Ρrimum est; in Homine mortuo non manere accidentia vivi ε apparere quidem eadem et verlim corrige nodos esse sensus. Contra et admisso hoc effugio correctionis sensuum, nil firmum erit in tota Philosophia . quippe quae tota est in experientiis et quocirca dicere licebit, ignem non comburere, neque nivem frigefacere; sed corrigendos esse sensus id testantes. Sed hoc
a pelth est falsum: Ergo rejiciendum est istud effugium. Secundum
102쪽
est: praelata accidentia , quae in cadavere eXperimur, de novo pro-puet , eo qubd per accidentia praeterita sigillatur materia, ut, ipsis deficientibus . producantur a Deo, nisi alia causa adsit, accidentia similia. ia8. Contra tamen. Sigillatio ista vel est exigentia novae proinductionis accidentium ς vel non Θ Si secundum et ergo non producitis rationem , ob quam Deus producat tanquam Author naturae ista nova accidentia . Si primum έ iterum rogor vel ista exigentia ponitur in materia prima, vel in accidentibus praeteritis λ Si primum et est salsum e nam clim materia sit indifferens ad omnia accidentia, non exigit potilis aecidentia similia praeteritis , quam dissimilia . Si secundum t est quoque salsum et quoniam accidentium praeteritorum nil interest , quod, ipsis emortuis, producantur, vel non producantur alia similia accidentia: ergo abs jure dicuntur
exigere eam productionem . Jam ratio a priori conclusionis est ne gativa . Nulla est ratio , ob quam deficiant omnia accidentia compositi corrupti; ergo non desiciunt om n ar ergo no fit resolutio seu destructio usque ad materiam primam. Probo antecedens. Ea. tenus deficerent omnia accidentia , quatenus deficeret subjectum receptivum eorumdem , nempe forma. Atqui non deficit absoluis. S simpliciter. Probatur : non deficit absoluth , & simpliciter
inhiectum receptivum eorum accidentium , quando deficiente uno subjecto advenit aliud aeque potens recipere ea accidentia. Sicut non deficit absoluth praesentia Petri, quando , deficiente una praesentia . succedit alia et nec deficit absolute actio produstiva termini, quando, una deficiente, venit alia actio productiva ejusdem. At, deficiente forma corrupti, succedit forma geniti, quae, ut ponimus , aeque potens est recipere ea accidentia: ergo , deficiente sorma corrupti, non deficit absolute subjectum receptivum eorum.
aecidentium istas. objic. Aristotelem , & D. Thomam plurifariam docen
tes , resolutionem fieri usque ad materiam primam. Et confirmatur. Quoties deficit causa intrinseca accidentium eorum , deficiunt . ea accidentia . Sed , deficiente composio, quod corrumpitur, deficit causa intrinseca eorum accidentium : deficit namque causa passiva , quae sanὶ est causa intrinseca: ergo . a. Accidentia , caeterm que res materiales non migrant de subjecto ad subjectum atqui
migrarent, si, corrupto composito, non corrumperentur omnia. sua accidentia ε siquidem haec transirent a receptione in forma cOm.
103쪽
positi eorrupti ad receptionem in forma composti denub geniti ergo. Ad objectionem respondeo, Aristotelem , ct D. Τhomamajentes , resolutionem fieri usque ad materiam primam , intelligenis
dos esse de accidentibus specialem habbentibus connexionem cum forma compositi corrupti, non de eis, quae prorsus communia sunt, & α qui indifferentia , ni recipiantur m hac , vel illa sorma . Etenim accidentia non habent laxiorem connexionem cum sua causa efficiente, quam cum passiva. Si ergo perseverant, deficiente Una causa efficiente , & substituta alia ; cur perseverare nequi hunt, deficiente una causa passiva . & subrogata alia λiso. Ad primam confirmationem respondeo, rem quam cuminque deficere, quoties desecerit sua causa intrinseca per constitutiois nem, aut conneXionem , hoc est , quoties defecerit causa illa, per quam intrinsece constituitur res , aut cum qua specialem habuerit connexionem. Caeterum non quoties deficit causa intrinseca rei
per meram receptionem . deficit illa res ἔ nimirum quia substitui potest alia aeque capax sustentandi, ct recipiendi rem illam . Hoein praesenti. Verum est , deficere causam intrinsecam eorum aeui dentium , sed quae intrinseca est non per constitae tionem, aut per connexionem; sed per meram receptionem , cdmque Rhrogeturalia , nempe forma compositi de novo geniti, aeque capax recipiendi ea aecidentia , inde est, quod accidentia illa non defietant. Ad
secundam nego majorem, quoniam odor, color, & sapor rosae transit arte medica ab illa ad aquam , quod etiam in croco experiis mur , cujus rubor ad jus transit. Quocirca non est adeo universa. liter verum illud proloquium ἔ potest vero explicari, concedique de migratione per motum localem negari vero de migrationeta receptionis , quia idem accidens, quod hic & nunc recipitur in adaequath in una sorma , recipi ualet postea in alia adveniente eidem subjecto . in quo prima corrumpitur: quocirca accidentia non migrant de subiecto in subjectum, potest etiam intelligi perseverante
primo illo m. 331. Objic. a. Idem accidens non producitur actionibus distin. Eiae speeiei adhuc successi vh; nam duratio , si ve conservatio est it mrata productio, proindeque ejusdem speciei debet esse eum prima
productione. Sed producetur, si accidens nunc receptum in forma viventis v. g. recipiatur postea in sorma cadaverica . Probatur. Haeduae receptiones sunt distinctae speciei. quia specificantur etiam h
subjectis in adaequatis , ct haec subjecta sunt distincta in specie . Sed
104쪽
hae duae receptiones sunt productiones illorum accidentium et nam eductio . & passo sunt idem et ergo. Distinguo majorem , illamque eoneedo de actionibus distinctis in specie moraliέ nego tamen de actionibus distinctis in specie physica , sive purἡ materialit de facto
namque plerlimque evenit, quod effectus productus a Deo. & causa seeunda, remota hac, seu deficiente, conservetur , D o solo, quae conser vatici ob suam i psius rationem distinguatur in specie physi ea a prima actione productiva . Eodem modo exponenda est adjuncta probati .
De Augmentatione in Genere, G in Specie .
Ugmentatio in genere est motus is minori ad majur . quemadmodum Diminutio est transitus a majori asminas. Sed hoc interest inter utramque definiticinem , quod in secunda terminus a quo est malo esubstantia. vel quantitas secundlim positivum , quia re ipsa desiicit excessus, sed majoritas in diminutione 4 in prima autem definitio. ne terminus 3 quo est minor quantitas, vel substantia non secun-dlim positivum * sed secundlim negativum dumtaxat, quipph in
augmentatione praecise deficit earentia majoritatis, non autem ipsi quantitas. vel substantia minor. Augmentatio est duplex et una
substantialis . R est ιranstus is minore ad majorem sub antiam; al.
tera accidentalis, quae vocctur accretio, & definitur transitus d mino. ri ad majorem quantitatem . Unde patet, neutram esse generationem praecish . sed utramque supponere generationem , esseque mutationem . Ambae hi partith accipiuntur, in actu primo .ct in acta secundo. Augmentatio in actu primo est actio ex se tendens ad incrementum subjecti, quamquam per aceidens tale subjectum reipsa non augeatur . Sic nutritio hominis postquam tetminum magnitudinis attigit est augmentatio in actu primo solummodb, neminph quia per reactionem qualitatum contrariarum tantumdem amitistit propriae substantiae, quantum per nutritionem acquirit . Aug. mentatio in actu secundo est actio, vi erius subjectum re ipsa crescit, ut contingit, quando comparat sibi novas partes substantiae, quin ullam in prioribuS perdat . a 33. Augmentatio substantialis est duplex alia viventiumci, Κ a quod '
105쪽
quae nair tu quoque solet appellari, definiturque, Mis immanem vi e us viiviens acquirit sibi novas partes substantiae. Aliaque non vi.
venti um , quae est, Actio transiens , vi cujus subjecto adduntur nova partes subsantiae et ut quando aquae existenti in vase alia adjungitur aqua . Super his membris dividenti hus nonnullae sunt dissicultares. Prima est . In quonam stet formaliter. S immediat Φ accretio . seu augmentatio quantitativa BR. cum P. Alphonis, inquiunt,
consistere in hinatio actionum , quarum una comparatur nova subinstantia , ct altera comparatur nova quantitas: eb uubd numquam subjectum novam quantitatem nanciscatur, quin simul obtineat novam substantiam . Verum ratio haec probat, accretionem esse conneXam cum ista altera actione , qua novaru suhtantiam acquirit
subjectum . non vero illam consiste te adhuc inade qua th in ea actio. Ne . Quapropter respondeo , accretionem staresor maliter, S i m. mediate in sola actione, qua subjectum unit sibi novam quantitatem. Tum quia; si accretio utramque importaret actionem , noncsset augmentatio pure accidentalis, sed mixta ex accidentali, atque substantiali. Tum quia aeeretio stat formaliter in ea sola actione , qua sola intellecta intelligitur subjectum esse majus quantitati. v c . Nam licet majoritas haec sit connexa cum majoritate substan. tiali; nihilo miniis est ab ea distincta , ut nunc ponitur , proindeque exercitium untiis majoritatis oportet distinctum esse ab exeris
a 34. Secunda dissicultas est. In quonam stet formaliter, ct immediate nutritio . sive augmentatio su hstantialis viventium Z Operi nutritivo multae intersunt actiones; prima,vi cujus calor nativus, aut qualitas acida ide quo Mediei cibos convertit in chylum: alia, vi cujus jecur, aut cor chyliam eonvertit in sanguinem l alia, vi cu jus producitur dispositio in sanguine, ut convertatur in membrum nutriendum: alia, vi et jus producitur unio physica sanguinis cum eo membror alia, vi erius producitur unio illius materiae sanguinariae cum anima praeexistente . si anima haee fuerit indivisibilis iquod si materialis fuerit, atque divisibilis producitur nova pars animae in ea materia sanguinis. Alia dem lim, vi cuius producitur unionectens materiam , & unionem denub productam cum materia forma, & unione praeexistentibus. Hanc ultimam ponunt RR. Sin hac consistere nutritionem aiunt. Sed immerito. Si enim in quacumque nutritione admitteretur h e reflexa unio*clim vivens set pisi sim ἡ nutriatur, sequeretur longissimus ordo reflexarum unionum.
106쪽
ras. Respondeo ergo cuni distinctione . Vel sermo est de vὲ- vente. cuius anima sit indi visibilis; vel de illo, cujus anima sit divi sibilis Si primum : nutritio consistit sot maliter. & immedia .
th in actione productiva unionis nectentis materiam alimenti cum anima ipsa . & cum materia praeexistente . Si secundum ; consistit in actione productiva unionis nectentis materiam alimenti, & paristem animae in ipsa productam cum aliqua ex prioribus partibus ani. mae , & prioribus partibus materiae. Probo primam partem . Nu. tritio stat sor maliter in actione , perquam vivens crescit augeturque substantialiter operando a se , in se, & per se s quod addo, quia
nutritio est operatio vitalis , & praedicata haec sunt propria operatio. num vitalium . Sed actio , per quam ea anima unit sibi, & materiae praeexistenti materiam alimenti , est acti O, per quam vivens cre. scit, augeturque substantialiter; quandoquidem per eam acquirit novas partes substantiae : deind) anima ponit eam actione in in se , a se.&per se, ut modo supponimus ex conceptu viventi S: ergo. Major est definitio nutritionis, & minor perspicua et per aliquam namque actionem augetur, crescitque substantialiter vivens et per
quam ergo, si non per dictam ZI36. Probo secundam partem eodem principio . Nutritio est actio, per quam formaliter , ct immedia id vivens acquirit novas partes substantiae iaciendo propriam substantiam alimenti. Sed praedicta actio est , qua vivens , euius anima sit divisibilis , acquirit novas partes substantiae , siquidem per dictam actionem unit sibi , seu acquirit novam partem materiae . ct novam partem sormae t ergo. Quod si perconteris, ubinam recipiatur haec actio productiva praelatae unionis Respondeo , eam non recipi in partibus materiae, S sermae praeexistentibus : alioquin ipsae partes de novo acquisitae reciperentur in prioribus , unde ct cum ipsis penetrasentur et recipitur ergo in partibus ipsis denub aequisitis. & producitur a prioribus: cumque posteriores constituant unum per secum prioribus . fit inde. ut recipiantur in aliquo constituente unum per se cum suo principio: proindeque habeat, quod lassicit ad conceptum actionis immanentis. is . Tertia dissicultas est . Quae partes viventis nutriantur, ct quantum tempus nutritio duret Ad primum respondeo t omnea eas partes corporis , quae informantur anima, nutriri: Omnes enim crescunt per intus sumptionem , usque ad proportiona tam magnitudinem. Ad secundum dico, nuhritionem durare per
107쪽
per totum vitae tempus. Nam licet animal re ipsa in actu se eundo non crescat suhstantialiter. aut quantitative , postquam perveniead terminum suae magnitudinis; nihilominus crescit in actu priora o , qtraten lis convertit alimentum in propriam substantiam , . quae actio ex se lassiciens erat ad crescendum , nisi vivens per reais dilonem contrariam tantlim . S etiam plus deperderet . quam acquirit. Quarta djfficultas quaenam sit causa nutritionis λ Respondeo , ipsa in animam adjutam per qualitatum temperamen. tum tamquam per conditionem , non vero tamquam per causania inadaequatam ; siquidem accidentia de iacto . nec in adrepuath conis currunt ad producendam substantiam. Probatur eo ne lusio. Aliis qua causa assignari oportet unionis substantialis obligantis materiam denuo comparatam cum materia, & forma p aeexistentibus . Sed haec causa non .est materia, utpote minimὶ operativa et dein is de non temperamentum qualitatum , ob nuper dicta et ergo sola
t 38. Quinta dissicultas. An nutritio fiat continuὲ . vel disere.
te Respondeo utroque modo fieri . Nam eatenus non fieret conistin ud per aliquod tempus, quatenus vivens in instanti Anutriretur, & in B otiaretur. & rursus in C nutriretur, S in D otia reis tur . Sed ad hune tenorem servandum in nutritione nulla congrua assignatur ratior ergo nutritio per aliquod saltem tempus fit continu) . Fit quoque discreth έ nam clim virtus nutritiva sit finita, operatione atteritur, R satigaturr ergo postquam aliquo tempore operata est absque interruptione, sistit, quiescit . ut rursus opere. tur. Porrb non dico . nutritionem fieri continue , atque diseret δrespectu ejusdem temporis . hoc enim impossibile est; sed respectu
diversorum instantium . Quod pariter experimur in caeteris a genistibus mediocris acti vitatis. Sexta dissi euitas est . An materia aliis menti eonversa in formam viventis discontinuetur a non conversa 3 Respondeo, necessarium non esse hanc d seontinuationem
illi ed fieti . lieet non multb post fiat . Tum quia neque materia
materia aquae, dum convertitur in aerem , discontinuatur illi eo amateria non conversa. Tum quia, licet materia nondum conversa in viventem non habeat tantam soliditatem. & duritiem. quantam habet materia conversa , habet aliquam 4 quapropter non est sanis
guis omninb fluidos, unde necesse non est discontinuari ab altera parte jam indurata. Tum quia non sequetur, punctum continua. tivum utriusque partis informari per utramque sormam: nam elim
108쪽
eiun punctum illud re ipsa sit tanguinis punctum , informatur soroma sanguinis . Quod si puncta continuativa sanguinis non sint sanguis , sed purE . & praecish uniones sanguinis; nulla forma inisforma huntur, quoniam unio non est materia prima , quae debeat
In quonam siet formaliter, G immediatὸ Rarefactio,
atque Condensatio. i 39. EMTUSI Arum iuxta Aristotelem est , quod magnis dimensi
nibus parum habet materiae . Vicissim densum est, quod sub parsis dimensionibus multum habet materiae. Hae definitiones non ita accipiendae sunt ut mate. ria rara entitative, & seeundhm se inspecta minor sit quam densarnam juxta Aristotelem eadem materia , quae antea erat densa , m db est rara . S E eonversb. Igitur quando in his dua hus definitis nibus modb parva , modb magna dicitur, intelligendum respectiis vh ad praesentiam , quam habet, quatenus materia ψ dum raresit, videtur parva respectu illius magnae praesentiae, quam habet, &dum condensatur, videtur magna respectu illius praesentiae. Quamobrem parvitas , S magnitudo proprilis tribuetur praesentiis ipsis. Ec dimensionibus, quam materiae . Erit igitur rarum illud , quod , ratione qualitatis ipsi naturaliter advenientis, occupat plus spatii, quam anteὰ occupabat, & densum erit illud , quod , ratione qualitatis ipsi
naturaliter advenientis, occupat minus spatii, quam antea occupabat. I 4o. Sic cera v. g. dum liquefit, clim non acquirat plures partes cerae, plus spatii occupat, quam ante oecupabat 4 S E contra, quando condensatur minus spatii , quam antea occupabat, occupat. Hinc rarefactio est sor maliter Productio majoris praesentiae totius corporis ut talis ex temperamento naturaliter ipsi corpori prove niens . Condensatio autem est formaliter Productio minoris praesentia ex temperamento natAraliter adisarente corpori proveniens . Unde constat, non futurum ut, Petrus v. g. rare fieret, si Deus largiretur ipsi unicam , aut multas praelantias, quibus totum compleret Gymnasium t lieEt enim tunc majus spatium occuparet, quam an tea . hoc nihilominus non proveniret ex temperamento naturali
ter inhaerente ipsi Petro . Rursus quanqukm Homo in aetate virili majus
inrist. 24 de Generi ratione 6.
109쪽
majus spatium repleat, quam in puerili. idcirco non est densus Iriuna . S rarus in altera r quoniam in una habet majorem quanti istatem , ct substantiam . quam in altera et & ut detur raresa Aio , &condensatio non sufficit , quod utcumque occupetur majus spatium , sed debet esse eadem materia. Et hinc gravis exsurgit ratio dubitandi ; si enim eadem materia , ct non major datur in corpore raro. quae dabatur in densa et ergo vel . dum corpus rare fit. aliquae ipsius partes hi locantur , vel, dum condensatur . aliquae pe. netrantur. Explicatur haec consequentia, ct esto ceram habere
quatuor puncta et si , dum rarefit. occupat octo puncta spatiit ergo singula puncta cerae occupabunt duo puncta spatii , proindeque erunt simul in duplici loco. Praeterea si, dum condensatur , duo sol tim occupat puncta spatii, necessarium erit, quod duo puncta cerae sint in unico puncto loci. i l. Sit nostra conclusio. Rarefactio non stat in unione magis solubili, & eondensatio in unione dissici lilis solubili partium illius corporis , quod raresit, vel condensatur, ut sentit P. Quittis . Neque in eo, quod producatur major quantitas, quando corpus rate fit & minor, dum condensatur, ut olim proposuit Scotus. Neque in eo , quod puncta continuata corporis in condensat Ione is quasi imbibantur in altero ex punctis, quae unit; in rarefactione autem explicetur ab illo puncto , & oceu pene distinctum locum , ut quidam RR. voluerunt; neque in productione majoris praesentiae stante in eo. quod singula puncta corporis occupent duo , aut tria puncta spatii, ut de sendit P. I a quierdo, quem sequuntur docti R R. Quocirca ratefactio consistit ex parte rerum in productio.
ne majoris praesentiae totius corporis , quod rarefit, proveniente ex eo. quod pori illius eorporis relaxentur, seu explicentur . quam relaxationem sequatur introductio corpusculorum . ne detur vacuum. Pariter condensatio stat a parte rei in productione minoris praesentiae, quod inde nascitur, qu bd pori corporis contrahantur. seu constipentur, quam constipationem sequitur expulsio corpus culorum , ne detur penetratior quocirca non putamus, rarefactionem. ac condensationem stare sor maliter, & immediath in hae appulsione . seu expulsione corpusculorum ; sed sollim in produ. Etione debita temperamento modb majoris, modb minoris praesentiae, non singulorum punctorum. sed totius corporis ut talis . ad quam majore praesentiam habendam absque hi locatione dilatantur pori illius corporis, atque, ut haec dilatatio vacua non maneat. Diuili od by Cooste
110쪽
De Rarefactione, ει Condensatione. 8 I
IIlied Irruunt levissima corpuscula, vel aeris, vel allus corporis levis, atque vicinioris.142. Probo primam partem, scilicet rarefactionem non stare in unione magis solubili; condensationem verb in unione dissi ei
illis solubili. Et quidem aliud est, corpus esse densum, aliud esse solidum. Permitto. quod corpus esse liquidum stet in eo, quod
suae partes imbecillisis uniantur; & corpus esse solidum stet in opis posita robustiore unione . Caeterum contendo, hoc , quod est, corispus esse densum , ct rarum , non stare in hoc, quod fic probatur. Nihil praescindens ab eo , quod corpus habeat magnas , aut paruas dimensiones, est adaequatus conceptus rari , aut densi s de concepta namque rari est , quod habeat, caeteris paribus , magnas dimensio innes . & de conceptu densi est , quod habeat parvas dimensiones. ιSed hoc . quod est unionem partium esse magis, aut minus solitis hilem. praescindit ab eo , quod corpus habeat magnas , ac paruas dimensiones: sive enim unio partium sit facilior . sive dissicilior, easdem dimensiones habebit corpus . id est . idem spatium occupa hii ; quandoquidem praedictus titulus per se formaliter neque auia get partes , neque illas constituit in uno , vel in duplici loco , neque illarum laXat poros , sed laxabiles constituit ad sum inuinia t
i 43. Probo secundam partem , nimirum rarefactionem non stare in eo, quod major ; condensationem verb in eo, quod minor producatur quantitas . Aut dum cera v. g. rare fit, Ac producitur per te maior quantitas . producuntur quoque novae partes in lubstantia cerae ς aut non Si primum , rarefactio cerae erit augmentatio substantialis , quod est falsum . Sc ulterius eadem male
ria non erit in rare fictione sub magnis dimensionibus, quae est sub parvis in condensatione, quod a Philasopho . & Philosophis pansim rejicitur. Si secundum 4 iterum rogo: istae partes quantitatis . quae accrescunt cerae in rarefactione , sunt distri hutione accommoda in eisdem punctis spatii, in quibus sunt partes cerae, vel in pluribus Z Si hoc secundum ; ergo aliquae partes quantitatis cerae erunt diseontinuae ab omnibἡs, S singulis partibus materiae; nam omnes partes materiae erunt in linea quatuor punctorum v. g & aliquae partes quantitatis transgredientur illam lineam : subinde qua puncto m . quod est in sexto puncto. v. g. discontinuabitur ab omnibus, & singulis partibus materi aer quod fieri nequit naturaliter. Si primum ; ergo aliqua puncta quantitatis erunt in e -