Francisci Zavae Cremonen. Orationes 4. Epistolarum lib. 8. Carminum lib. 3

발행: 1569년

분량: 632페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

481쪽

cutato, mi serabiliter agamus, quod Iani&te audiuincredo. Non enim vereur quiu mecum lachrymes. deploresin omni singultus genere miseram Barthola- mei Cruceij mortcm defleas, di deformem, detestabialuinq; illius morum mutationem no mireris,'&Obsti pescas. Qius .n. hoc iuuene primo modestior .Quis iccundo temperantior ἐ Quis tertio ut paucis multa

amplectata magis praeceps, amens,& furiosus e Quis unquam ad tam inauditi facinoris insaniam venit 'Veneno utrunq; parentem sustulit, quippequi interclusissent ad illius nefarias explendas aditum huius in multis nefandis facinoribus iam nequitia perspecta, malitia cognita, flagiti js animaduersis, ossicinis, dilibidinum diuersorijs, tum Placentiae, tum Bononiae, tum Romae patefactis. Conualescebat pater accepto antidoto, secundo, tertio, & hoc amplius permixto veneno cibis ad salutem patri datis filius . si tamen hoe initi nomine dignus, & patrem validiori aetate iam prouectum veneno tandem sustulit. Nullis adhibitis tormentis,& quinionibus rem totam prodidit, furore potius eodem, quo parentes necauerat, quam ulla animi conscientia compulsus. Quod enim conscientiae genus tanto perpetrato flagitio in hoc impuro, de nefando patricida esse poterat e Non multo post caput in castro, quod quadrum vocant, amputarunt,Ieliquuin quatuor partes Lughignani secuerunt, & membra

secta in triuijs, lignis luspenderunt. De supplicii genere quo torqueretur, aliquot dies rerum capitalium qu stores disputarunt, in culeum insuendum cu cane,

imia, gallo gallinacio, & vipera ut in causa Publii Malleoli alii dicebant, alij quibus leue hoc supplicita, . ex delicti comparatione videbatur, ille enim matrem

tantum

482쪽

tautem redeu nia tec vir denotoppressit . aspidibuς eo pori admotis cita priuandum paulatim existimabim8. Micit tamen eorum opinio' qui ratione artatis habICA quo dixi genere coiic usserunt o rerum naturi tollendii essP. Habes infelicem ebentum Bartholom habe. patriis miserandam im resi , i habes tollux Bernar di

tum . Ex quindecim .nrisueris quos de eadem matre

susceperat, hic reliquiti erat .iis quo uteri: patetracta quiesceret sed heu parenta Bem fallacem heu natora

limpietatem; heia morum mutationem, heta colloquia elandestina, heu corruptores iuuentutis . Nipem Ore . em, queml Alcmeon I quem Athamantem , quem iussi furiosum eum hoc dor eremuDNomis quida Poetarum comentum non graecorum historiarum figmentum, sed portentum infiglicissimul renostri seculi

Nan: Mibit idicat, si ideo legem tin patricida 'non tulisse ' quia nunqua i existimatat tm et crabila laucinus ili filium posse ridere. Quando hid spatios Hesmensiurn quod ipse in consessione scriptum reliquit Iinique hunc furorem Eonceptum dequoqueren-μ, tuerit. Audi. Rogatus quid si cu Patre tuo ad eandem c nan vesieno corruptam di scubui sint copsuros alij ξQuid mea inquis, modo pater D nefandum facinus, o truculetissimo barbaro, ne dicam homine in

dulcissima matre Italia nato indigna me Atiii Iale resposum. Quid huic respodisset Deus ille et a parricid, rogatus, ut petitioni responderet, dixit parricidis non respondeo Θ In quo genere furiosoru iuriscosulti vestri hoc reponent i Nempe in eo quod nunqua recedit, veI

483쪽

tertisinue Brrasse inueniet. Idib. Ian et ix Lxv mmanum carnificis collo admotam vidit i & iniser hine excessit, vel potius preceps ad perennes pinna s fugit. t Sed iam missum faciamus hanc omnium tragoediarum maxime horrendam. Tu redige in memoria quae s pea me audisti , Deum colendum. Hominem timenda, Impuroru colloquia fugienda. Virtute amplexandam. Vitia vitanda. Miseram illam p nitent iam, quae depre-e3tionem non recipit. l Deo omnia discussa caligine patere. Illi nihil obstructum. Hominem posse falli. Deum nunquam,& multa alia huius generis quae nune quoque tecum pensitato, seruato. Quod si feceris nunquam orabis. i Adbibe in vitae tuae tutelam ratio'nem, illi pare, haec sit tuorum consiliorum di . Hanc

in ca Mib Haec naturae non retistit. a rerum

fabricatote non dissentit , haec nulla in re i l li aduersatur. Sed quid tecum pluribus, quando dixi paucisDilosophandum ἰ Vala igitur &, ut inquit ille, bonis N agi iacias , cum musis, idest cum ratione paccmhq to. Rivam Q Flaminium Becium, Valentinuiri Poambonet Ium, Hieronymum Padernum, Columbanum in primjs, & Gambarinum verbis meis saluerciubeas velim. Cremonae non. Fc, i,

i i Sigismundo Brumano. S. D.

' TAπ' tiram inscribendo, ne pigritiam dicam, excusandam potarem,quando ab iis, qui illincvmiunt, audirem , te in aegrotorum curatione ita Oc- up tumesse, utivix posses pecuniam ab iis acceptam

484쪽

vasa adeunda,i furtum, deorsumde petiolis rida, nullam

Matellam ad solis radios speculanda, nec te in iustulo digris dando distentinii orius Rotitae bene valentibus intel Ilia,cuoad hos aliquatio tisi scribas nescio.Time,

fortasse ne literaria multitudine te obrua, si ad me unas dederis ξ Hoc te volo metu omnino vacuu esse. Alias

me nullus impigrior in stribedo eram nunc me nul lus inertior. Scis quam ζ quia si a ijs prosum, mihi noce Non satis probo quod a multis predicari audio, polis.

sones nostras alijs fertiles nobis inanes exoptandurii: Horsi placent mihi verba orationem no iapnhendo, horum pietatem re ipsa magis laudarem . Scis me nullu simulationis vitio vehementius insectar blere . Sed haec discutiant quorum interest nationem reddere. quod quanto illis attentius agendum est , tanto mihi diligentius agellus meus excolendus, & crebrius aradus, iterandusq; cx quo modo fruges illas capiam, quibus familiam meam alam, honeste vestiam, amicis succurra quantulacunq; postiam ope, Crassum diuitiis supero. Attali fortunas non invideo. Romanorum florentium regnum non concupisco,'nec ulla animi

affectione expeto. Dices festasse hoc quid aliud qua

philosephari e verebar ne diceres lenocinari. Quid evis tu oculos ijs adijciam,quibus nihil fallatius ad illa

aspirem, quae si assequar nouis curis macerer ρ hareassecte, quae me dies, noctesq, macerent f hse cupiant,

qui barbatulis mulis deleet intui, qui murenaru copia gloriantur, qui Atrienses pueros desiderandi. Issoriin, ego probo sententiam , qui paruo contenti beatissimi existimantur. Quibus si tu inhias nemo te miserior . Quod ut fugias, illo sis lucro contentus, quo te ancillulam , puerumque domestuum sustentes. - Ηac vita

485쪽

γ mibi commode superiotibus diebus daric piebam scribendi ocium , & hominem, cui istpc Alerinienti meas tuto ait mei possem literas. pruinalterum lapenumero mihi praesto fuit, crebri enim a nobinistac filissima bellarij discedunto At quod maxime exoptandψm fuit, mihi deerat, occasio scilicet, & scribendi opportunitas , quae mihi in hunc

na us, eκistii qi meae. beneuolentiar, & obseruantiae esse, qua te complector, &colou has tandem ad tet dare , quibus, tecum. Qquprer, quo nihil gratius,m bi est , te. e statu i stro admonerem l l Omne igitur quι Hinc veniunt, ad n adednt , cum ijs de te multum laqu0 di: Et io hoc; Drst omnia firmo, est. Quid agit vester omni neratione, & obseruantia summus Antistes ξ Hoc anni insolito calore ut inseruit valςtudini , & dignitati R. Valet ne ὸ cunctae

ti Daluma respondent

486쪽

riores musas descrim s. In reound aruit, scienti inim studiis abditi Iilla, lueras inolentes, quae nobis semper cordi sunt, sed pc r multiplices, a barbos Iabia res, quibus implicamur, & detinemur, illas minime. ut velle sv cnc animi des 3Aio a Rhase po humus. Breui Padrensi h bis ustum, di te dignum, & omniabus probatissimis di thecatissimis expetendum. Qui cum tuis commodis inseruiet , eundem tibi e fingitorauam qui te ut pii selitem intuetur, minur, di otile

FRANCISCVS ZAVA

Emilio Bobar. S. D. ansul ni illim ditis' i et aaininio et to itinudaria H io I Via mihi optatissimum fiuctum sere duxi , quem ex laboribus, stud ijsq; mbis deeerperem, me diligi ab illis . quos ut literis ori, in , nullum mihi grauem sensi laborem, ut motibus illustrarem I nullum eorum exemptu reliqui, quos ad optime vivendu in honestis disciplinis versatos, in diuersis ossiciis, negotijs, de

dignitatibus apud Arias nationes inter legendum D teruassem.'Tu optimus testis, quantum te amariin,

quam mihi charus fueris,' quanti mores tuos fece rim rTestis est Baldesar Salmatia,vir no minus literis,quam moribus Ornatus, antiquae probitatis, fidei, castitatis, continentiae perspicuum exemplum, quo cum familiariter aliquando de te loquerer dicebam te mihi noti simulacru

487쪽

ingenuitatem di nomne d gratia illiustrem. Testes sunt omnes, qui mecum versantur,quam testata mode i Maes'My retii mei memoria penes me vigeat. cri r M. t tam paucis concludam, omnibus testor es ςun cnostras has literas legerint, te mihi ob imiWgerrim Os m QNs, S in met singularem obseruantiam ut taceam immensam matris tuae foeminam primariae, mri uxorem, liberosq; meos libe salitatem charissimum & esse, & futurum. Et cum inunquam dubit*stin te mutuo amari,&vesce diligi , h/men consobrinus meus , qui

uolpum tam n prFdijt, omni verborum gratia, dignit/N, id confit mauit. Hanc amoris in me tui oratione refricatam fiussi: m neu illi quicquam optatiuuii ixi qu)rime. quamprimuin ., ut ad suos redijt conue- xi,d wpstviarem bςueuolantiam in me tuam testam M e trite rogem a Noui lenii νς mi EIIvli, i mi ingenium tuum , noui prae nimi tui indolem. .Quo in statu res nostrae

sint, credo te, desermone multorum intellexisse, via Petro nostro ac pisse. Per belle se certe habent. Livium meorum in nos beneuolentia maior esse non much, si si studia nostrai grata sunt. Gymnasiium in die magis ii bilissimis auditoribus frequentatur. ο Mus nostra tum nostratibus,tum alienis adolesceti. tibus maxime illustrata. Matrem, fratremque tuum

Aerbi nuruisi lutato. De Baribolomeo Cruceio, & Bellono nostro nihil, tum quia optimet nostis, tum quia publice utriusq; miserrimus euctus literis a nobis

proditus buvllage tyra Ucῖ I H In Franciscus

488쪽

versantur, & quibusic uni 'inmu i aridasu ntercedit , nbis est, quorum multi expetii sunt contendὰii em meartis ibi penesaehaud manent misso mihi ri. Fis quod

volebantastu uti & coram, egerunt. Id quod di Hieronymus L obius vir exculi doctrina, id suauissimis motibus cognouit. Me enim conuenit,&qua familiaritate, quae plurima, thrernu est, coniuncti sumtisId me petiuit, ut eum tibi comen

doctrinarum adniodu studiosium csimendo Homineth experiare a Id cum ceris uliees me holus potius eo mendation egereὲ quam hunc si 'melii interim requidin hunc contulerit in me finitim fulta tiri persuasissimum liabe . t Huiuς est animo laeundis beneuolentiam: n extorquebis, sed ultro oblatam possidebis .i tus enim est ingenuus, & candidus Qua re te adeat istuc enim propediet eniet yab ehcognosces. Cuius ex diserta , N m tiata oracliate , quae totum hominem tibi clarissime patefaciet invisi pluradet Rhendes, quam ex his nostri P mea quod ut video, de tu multis probas, laci, ut speris, breui amplexaboi,&tecum aliquot horas comorabM. Vale Cremona. Moon ea frit c lorari alicus sio'

489쪽

a et stria

Epistolarum Familiarium

FRANCISCI ZAVAE Nola '

no ir

Francisco Robortello. S. D. l λ i 'Tup a . ia . G E R E R v M abditarum, & abstrusarum maximum ii uestigatorem, cum ex tuis scriptis, quae in manus meas peruenerunt, tum ex quibusdam notis, & censuris ab hinc non multis annis editis animaduerti, at nunc te maximum Oratorem cognoui. Legimus enim orationem tuam, qua Salerni morte contabescentes consolaris, moestos, tristes,& iacentes recreas,erigis, &subleuas. Qua cundem in Deorum

nimiium apponis. Qua illius singularem doctiinam in omnes orbis partes diffundis, posteritatiq; consecras erantam in dicendo vehementiam in ea laudatione prite fers, ut absentes adesse videantur. Salernus siti desiderium apud grauissimos, & literatos repositu sentiat Nullus est, qui hanc tuam in Salernum laudationem legerit, qui non & illius virtutem cognorit, & tuam eloquentiam non admiratus fit, beneuolentiam,& tuu

490쪽

erta illum, amorem nem laudarit. Quare tibi multum

debeo, nec parum me Salerno debere profiteor. Perte enim Salernum .cognoui, per illum quanti probatos viros faciacvideo. Scito igitur me totum tuum esse . Idq; a Dijs imortalibus precari ut Robortellus sentiat quanti cum Uua ficiat, te .n. unice diligo, di omnium maxime obseruo. Id etiam, atq; etiam a te peto, ut per te hic aditus sit mihi stlix ad tuam ineundam, &cociliandam beneuolentiam. Huic ingenti desiderio, di ardore , quem tua virtus, & pr clari nominis fama mihi inijcit, si aliqua amoris significatione responderis, eorum nemini, qui tecum aret illimo beneuolentiae vincula copulantur inuideToo Id quod re potiun quam verbis praestitero. Quod si tibi experiri contigerit facile cognolces. Vale Crem. XIII. calen. Septem.

η si se in te lit ras tuas scriptas animaduerti, illas tamen ubentur legi. Tum quia nullum humanitatis genus omittunt, quo se non inspergant, tum veroqigae in. idest ab illo, cui neminem habeo, quem inam q, en olemia obseruantia comparem, pro'

ciscuntur . , Mihi igitur literae tuar admodu iucundae , dc gratae fuerunt. Cur non potius dices fortasse, maxbiryo dolori, &moestitiae . quia ijste de Iulii Salerni viri in omni sci tiarum genexe maxime versati, morte lacrymies fiere oppressus, admonui e Heus tu , ubi cst

sis phil*pphia, qua dolores expellitis languores: Garatis' incurqrem lati tis. φ omnibus morbis medicari us 9rte baic Im cito obliuiscimini e tanta:

SEARCH

MENU NAVIGATION