장음표시 사용
111쪽
res, solo se ιlicet nomine, miluotii. Quae verba altissime elamant Martinum hae dispensatorie egisse praeter consuetum morem Christianorum .dieque impegit in tertium primae Λ relatensis Sy-
modi Canonemr De his qui arma pνficiuni in m. ce , placuit abstineri e 1 ia communione . Etenim
non in Magni Constantini, qui tune licet
non baptizatus, tamen eat heeumenus, aut in
proxima erat via, gratiam est editus, ideoque nulli gentili, licet non persequeretur nos , Plin. cipi savit . Pretietea aliud est arma projieete , aliud deponere eingulum, Ac militiae renuntiare Diserimen suo loco exponetur. Sub gentilibus meteti est obno2Ium plurimis labendi di piaeuari.
eandi perieulis r hine istiusmodi militia baptieta
tis metito suadetur deserenda. Tertullianus adjungit moderamen r utit omniba, modis cavillandum, ne quid addemus Decim comm II tuν . Bapti ratos non eompellit ad valedicen Aum militiae , sed dumtaxat aut ad valedicendum, aut ad isto modo ea villandum . Et dat duas plaeseitim causas. Primo, quod advelsus Deum , ae Divinam naturat aut Evangelii legem, ree militia permittat aliquid committe te. Quod militate Sacramentum non sit lieentia quidlibet patiandi. Eu quo vides hodiernum quotumdam sceleratissimum errorem etiam tune su iste grana. tum inter Romanos milites. Meunga eausa esl,
quod apud Dominum Deum , uti inter Ju seu mct Gia eum , ita inter militem S paganum , hoe est, inter militem & civem nulla sit distinctio , ideoque ambo iisdem thgibusobstringantur. Eterim per militiae professionem nemo desinit esse Chiistianus. De ea se , quo Christianus miles eavillati, seu facili ga Plinei pis iussa per ea villationem evade.
4e non postat, Tertullianus prosequitur: AM n et suis pe et endum pro Deo. Tune arma sunt omnino piojicienda. ita seeit sancius Matiyt NCenturio Gordius. Eius in eneo inio Lieinii iunioris persecutionem de se tibii Magnus Ba slius,
ereavit Martyrii , eerte illustris imi, candida tum. Et ad quintam Septembris diem set ibit
iussu, s. Plurima sunt istiusmodi exempla . Eteeite dum coepit perseeutio, Romani milites de huetunt ad variam iniquitatem eooperati . Hinc qui non poterant ea villari, debuerunt arma projieete . Et hane suam doctrinam Tertullianus in pissato libro de Corona Militis extendit etiam .d Palatinam militiam 1 m ω Da mihi sis Regi etim fomitiorem. Nam o Camenses appellaniuν . Munifica oe Ipsae stimulam Caesarianorum . sed ora pre nae miles ae θν vas alterus es o Osrieνtim ,
Dra θ Cissis, s . certe itine non Caesaris , eum te Deo a bes, etiam in omnibus , credo , potior . Hos
Castrense, Romani passim appellaiunt δ me sit cos proice ores. Et iam ipsi ad perseeutiones non potuerunt non cooperari. Hi ne Arelatensis non agere possit etiam de gentili militia si si praeci pete , ut Christ ianus miles extra perseeutionem non projietat arua , atque ita sine causa olfendat impetium , Ac excitet ad nos persequendos. Et hine docemur, quomodo Catholicus
ponti militate haereticis. Nequit sedare in talem militiam. Praesetiim si ejus Pline pi non sit sti, di ius. Etenim hie locum habet per sanctum Augustinum stia in simili casu tegula 1 sti id ops, Lib. da
es Ici tantum discrimen ambiguit ιιι eaput miιtere δ s de de Iam inscii plus permanete potest, usquedum op oper. portuna deponendi einguli captetur oecaso: dc cap. 19. interim, dum vel minima adversus Catholi ecimpiosessionem agendi oceuirit neeeilitas. debet
ea villari. Quod si non possit, rigide obit tirgitur projicere alma , ae etiam in intimi i gno iubire martyrium. Hae est eertissima doctrina. Tertulliani sententiam firmat atque illus ratorie nes in octavo libro eontra Celsum , Epicuti sectatorem . Suum opus Celsus eonelusit hortando , ut opem seramus Imperatori totis viribus, & ejus auspieiis geramus justa ae pia bella, ne ile det tectemus milii am . si tes ;ta postulet. Et Cligenes respondito Respontemti, ferro nos ImpeνΛιori aux his stio ιγ ore , sed D. γιna ,
mana . Idque fiscimuι se oti monisis Medientes , ectis laee verba sum: M obseeio primum Gin is nium feri obsecrationes, orationes, posulari tiones, glutiarum actiones pro omnibus ho-
minibus; pro Regibus, de omnibus qui inia Sublimitate sunt. Er δ' etiθtis tie ἰχrimis est
pietas , eὸ maiorem opem Imperiori fert, magisl qtiam antes in procinctu m istes , Θ oeci, ures
bas nostris prefuantes omnes bellorum em iliat νes daemonas , es preIurbatore, paris ac sederum . pus eo erimus Regibus , qtiam qui arma sesani pro Re ptib Ita . Et in quarto libro exponit variam apumi industriam, de adjungit : μνωσι etiam earum HI a docem uos isse bellum serrae , si res Ita posu-Dι. Doeet varia . Primo, quod Christiani detrectaverint militiam . Seeun9o , quod gentilesl f ea de causa nos odissent, tanquam inimi eos , t aut ceriὰ inutiles Romano impetio. Eamdem calumniam supra audivimus a Tettuli lanci .
112쪽
Teii 4 doeet bellum pome esse justum ae lieitum. Ex just is ire piis eausis. Quatio, quod Christianis non liceat, propter annexam necessitatem
effundendi sanguinis. Quinto, quod Christiani Impetio nee adversarii sint, nee inutiles, sed suctuosis mi r p t arma suarum precum . Sexto , quod gentiles suos sacerdotes non cogerent ad militiam . Sacerdotii reverentia est naturae humanae adeo quasi ingenita. Palam docet Christianum non posse aeredere ad militiam. Quingoruerit milites posse ad Baptisma admitti , non est dubitandum . Proinde docuit eum Tet. tulliano. Eamdem sententiam omnino docti in litteris Ep. a. ad Donatum Sanctus Cyprianus : c/νηe vinera
eobus Pamelius censet Cyptianum loqui de solis iniustis bellis. At manifestum est ipsum loqui
generatim de cunctἱs. Etenim bella numerat in ter elimina hujus mundi. Assirmat ipsa esse unum istorum, ex quorum horrore uale giverit
gentilitati, & se subiererit Chiillo Domino . Eidem doctrinae innituntur gesta Sancit Theognis Martyris, de quo ad Imperatoti Lieinio militandum comprehenso , de ag Zilieentium Tribunum perducto, habent apud Ioannem Bo. aridum N Godesidum Hensthenium authentica; Ianua. Acta: titi sti simus miles . νι MI, plenus spira
Addueit duas causas. ex quibus non poterat mi. litiam adsumere. Prima N palmaris erat, quod esset Chiisti miles, ideoque nequiret divino Sa, eramento humanum superponere . Quae manifeste est fundamentalis ratio etiam Tertulliani. Altera latio erat, quod Licinius esset paga, nus. Christianos ejus milites Theognes Aamna. re noluit: quod nempe non militiam Fidei, sed sidem militiae superduxissent. Et iam S. Adonis
mortem , ef d. v In careoemiscerati, an mare mers,
maνυν tim consummarunt. Ita habet antiqua lectio.
Non solam Lieinii idololatriam , sed omnem post Baptistia ad lumendam militiam fuerunt
INier omnia Christiana laeula doctissim tim
suit quantum taeulum. Et ine identalis dentientalis Eeclesia tune habuit summos &plurimos Doctores . Sanctus Paulinus videtur permansisse in sententia Tertulliani, Origenis , ae S. Cypriani. Etenim nescio quem militem , iuvenem Chrisianum , multis hortatur ad deponendum eingulum , ae latcipiendam unam Mo.
quam christo , postea non ad christim , sed ad I
pMeνιι, Fus orsanguinis ante non fuerit. Haee multis exaggerat, a mimat Christum Dominum
eaeleste Regnum esse violenter invadendum, di eo ne ludit: ritu violent a Deo grata est . quae ne
minem concutit, nulBus damno re mauuών. In hanc νυ nam manus ruas verte , quae crimen non
habet, edi confera soluiem Er quae ιιιι milat tam
stipendiarum curisIIones cum violentiae invidia cura
νe , cum forsan pro tuis Anestare eriam dehi Mummoderariam exactoνβι ρ Palam ceti et milii iam Christianis interdictam . Ob varias rationes . Ptima & palmatis est militibu , in eum hens sun-l ἡ tidi humani Sanguinis Deo istas, quae nullo ea su sit permis a. Altera est, quod militia passim geratur ex cupiditate consequendi divitias aut honores. Tetria est, quod sit obno,ia perbeulo patrandarum concussac um . insita ra. l. est, quo debecii violenta, ct non tarc palum
justa a provincialibus exto quFie stare odia . Vinces , Maedicte sis , dirigi non possint in iis ga
113쪽
num. Evineunt haee sex; N ad juvenem Chil.
si anum . Est titulus familiaris etiam Tertulinliano .
Longἡal; ud senst Sane us Rugustinus. Et enim in Psalmorum commentario demonstrat per Baptisma non solvi priorem sub infideli etiam Ps. Qis. Domino servitutem, atque ad ungit: God δ. xl G Domido cra seris , Bre ιηι mene de Potesta ribus c, Regibtis , o de omnibias ctilminibus f us secun . Aliquando enim Potesates bonae δε ηι , o
agit non de assumenda, sed dumtaxat de teti. nenda istusnodi misitia. Chiiviatios m. lites Obligat non ad deponendum cingulum , sed ldum a 2at ad ea villandum pro Chri iso Domino . Porio militia , quae t ei i neri potest , positi ec a l. lsumi. Est modica dimetentia. Hoe ipsum Augustinus tradit In pluribus loeis. In litteris ad sanetum Comitem ci Martyrem Mareellinum seribit adversum Pogat os, g r- trientes Christianam Religionem esse perniciosa in Romano Imperio, de hoe ab ista pet)eliratirpisi, s, da ruitia j si chisiam inops, omis a bella caA
ris, imi ribenι. Christiana teligio , uti omnem alium mortalis vitae satum, ita di militarem vitam non damnat , sed regit ae eorrigit . Militaris vita , si Deundum Christianas leges ex .pleatur , est adeo sancta . ut de semetipso aeSancto Alipio ad Comitem nonineium seri ballidem Augustinus: Omnes adytis pubticos , quibas
istitis fissusque munitas. Bonifacius erat magnus Romanori, in Duκ : hine Augustinus sensit eius militatem, dummodo promissam castitatem set. varet, quam Monachalem vitam fore ed Re publieae de Eeelesiae utilio tem . A A eundem Boni. Delum seribit in alia epistola: Det primum tui.
pergit Augustinus in libris ad Comitem Darium: Mog ηι quidem sint , et habent gloνIam suam, non setim fonsimi, sed etiam, ζιod terroris genus est Iouius , Melci mi bellareres , quo tim labo,ibas ist. Ep 262.
es stiriae , ipsa bella heroo occidera , ρ iam lemInes serio: o aeqtiirere et M obli ere pacem pare, non b Eo . Nam ω L qui pulnant, s bοηι δει pνοοι sitit i, pacem , sed tamen μν sanguinem quaerunt. Haec eadem Augustinus Megantisii md doeet in libris contra Fausium Manichaeum . per Moysen, & alios antiqui Testamenti iustos gesta ,
ae per ipsum Dominum Deum tune impetata , ,ella demon sitat fuisse innoxia , ac pei git ad justitiam novi Testamenii: Nocenda cup aetas, v ciscendi erades ius, Impinaras atque implaeabilis L; b. 11. n.mus , δενιι s reseliandi, Ab do dominis- , et cap. qtia fim his , hae sunt, quae in hetias Iare eti*an. ιών , quae plerumque xl etiam dare puniamur , a te. tis aeterensiam rari earum , fide Deo, sta H qtio legitimo imperci Jtilente, serenda ipsa MIL --
ine inten itiν , tibi eas vel jubere tale aliquia , vel in MI A, ob aere Iod ordo ipse tonsνι il . Alioquin Ioannes , cum ala eum laptizanisi militi vemrem, dicentes is Et nos quid faeiemus, M. A Dendrael eis , Arma abjieite , militiam istam ,, deserate , nem; em percutite , vulnerate , se prosternite . sed quia scubat eos, eum bise m .hrando facerent, non esse homicida, , sed mIηHjor DIA,'non titiore, ἰώuνιortim suartim , sd sui ι , subheae du Hores, νάροηδι Hir Nemin m,, eoncusseritis , nulli ea lumniam Deeti iis .ia sumeiat vobis si pendium vestrum . sed quis Manichaei Ioannem πινιὰ blasphemare eo ,sueve
114쪽
DE ANTIQUUA DIs CIPLINA CHRIs T. MILITI .F. Io T
Vieina illius libit ea pita sunt integre legerga . Demonstrant bella , si lutita Christianas leges
gerantur, esse Sancta opera. Omittere non pos
sim uerba sancti Λugustini ad suum populum lamentantem de militum insolentia r sed tanta M.
ιι seu mitis σι. His querimoniis Augustinus respondet: V K m msse , fi m litares , utrum f
Deiunt milites , cranabor exponere.
Sanctus tamen Augustinus adjungit m liliam esse protellionem mite perieulosam . Eius perieula itis eniter deseribit in priori epistola ad Bonifaeium, Domesticorum di Asrieae Comitem
suist mundum , non dico furiare , ρυιὰ fert ntius nodo poιs , sia aliqua ex parte postera , ne tin versa plus peream, ns tu fatias quae Deus proh bet , o facunιιbus comminat:ν δ Omnes militum Duees, praelertim Reges, sunt obnoxii his perieulis. Etenim collectilius militum gleκ raro conluevit non diligere mundum . Hi ne Sacri Canones pluitentibus merito interdi eunt mili tiam . Attamen dae inter milites habemus ae veneramur multos sanctissimos Martyres, exuisImos. que ae ju ijsimos ConsesIores . Ex eodem principio Augustinus doeet aliis agite ut utam, alias Λ duoeati osseium, aliis plaeete militiam, atque prosequi iur: anui dixi , m na res es mih
meso mi uiarem; fi fuero militaris, a melιν ab Ogricola. O Infune . in astim te Bahlonii fluvitim pνὰ e pirosa, rurbulent arem ει νυοίιονem. B iby rotiis fluvios ais mat esse omnia , quae in hoe sae. ulciam amur & transeunt. Et horum qu .iorum nullum esse tui bulentiorem, ac animarum Dostia. rum in sempiternas gehennas rapaciorem , quam vi iam militatem. Hane ejus doc ripam respieits ctus Possidius Autistanus servandum in v taedi Mot btii Amims Der νή. rebat, quod in IVnutis
Ductae memoν in Ambrosi compererat , ut m BIaretilentem numquam ad hoc commendaret. Nempe
propter multa istius piosellionis perieula. Hane veram doctrinam insigniter eluei dat sanctus Is lotus Pelusiotes . E enam ad aedesium militiae Rectorem haee se libit: Numquis te molestae immittas pugnae , prae se νιim eιm p Norti's'
mode se findicant, ac moderate tiLis ηιών injurias Iuras , non sint , ut inutiyd. remetendenda. Ex Letum enim Prisscripto rem greunt. Nequd eor Haloti Philosipsos admirari oportet, nee depraedeare quasi tiram carito inguam ducentes e non in rependo
Compenditi tradit di m gna di multa doein menta. Primo , quod citiis tua bella non li. eeant , nisi ad tuitionem pietatis , aut alterius virtutis. Meundo , quod ipsa passim indieantur ae susei prantur tib tempor.ues possessiones , aut alia istius gereris bona. Tertio , quod talium etiam ti notum aDct,res ae gestores non sint geneiatim damnandi. Quarto. quod illi , qui eu rapiendi via vindieaticiae injuriae animo suseipiunt, sint stat res daemonum, aequaliter
pernicios . Quinio, quou illi, qui ipsa ad metam & a qualem ill tatum sbi injuriurum e marentationem suse prunt, non snt danitiandi de injustitia. Sexto, quod ipsos tamen non oporteat fovete aut laudare. Sunt dumtaxat tolerandi. Satius namque esset eonstanter S uirilitet susterre injurias, quam arinis vii dieare. Sepi, mo doeet illos , qui justae vindictae aut compensationis modum excedunt, este gravissime Inius os . Ekcessus hic est nova insutia. Censet bella otiam c hristianis principibus, lieet semper Auluadenda , ex ea usis tamen licere . Oinnis quaeli io est He bello cis istiuo. Et inter istaseausas pomi non solam pie a tem aut religionem , leg Omnem virtutem . Qtiod ipsum in litteris ad Rullieum Narbonae Metio politam supponit ma- i g us Leo: Contranom es Eccles sic a rastin pos
115쪽
paenuentiae actionem redue ad militiam saecularem, cum Apostolus Meat, Nemo militans Deo impli. cat se negotiis saecularibus . Unde non es liber ὰ Haboli laqueis , qui se militia mundana volverit implicare . Agit in solos paenitentes, ideoque integros Fideles permittit & accingi in milites . An sanctus Isidorus, sanctus lue Leo agant. de solo Christianorum in paganos aut haereticos bello, an insuper de bellis Catholico tum in Catholicos , non constat. Hinc qua itio est , an etiam haec posteriora ex causis liceant λ Loquor de bellis offensuis. Audiamus Georgium Pachymerem. De Imperatore Michaele Palaeo. logo , ad verrus Michaelem , Theodori Lascaris ex fratre nepotem , occidentis Uespotam belli gerante, ac interim a barbaris D chalis faede excepto, ac infeliciter Conllant inopolim
ς P λψ' rent, opportune occasionem arripuerat Imperatoris objurgani Patriaraba . Multus Is dudtim fuerat In dehortando Imperatore ab Expeditionibus adversus
Christianos suscipiendis, non succeiluras fetie tereas ipsi enuntians: neque enim civili contra ejusdem
Rellionis professores bello Deum altitorem sore . Talia frustra saepe a se monitum videns tunc, non ut Imperatore divum fuerat; sed indecora fuga vιxsareum sese recipientem Constantinopolim , ubi mi.
mtim is a reditu magnum in templam se centulit , Dei adorano is pio evitato summo diserimine gra
rias agen vi cauD , cominus accedens increpavit pi
lam verb/s haud moltibus , id tantum inter ens delinetmenti, ut gratularι se simia ipsi salutem in sperato servatam , reddendis Deo pro ea gratiis, fgnificaret. Deo gratiar , inquieus , qu)d sal us evasisti , ω non es traditus manibus Hostium , quareM-
rium an am tuam . Ecquid autem emum memini-
fi, quae 9ρe apud Te egi, ex editiones istius nodiaessuadens ut prorsus noxias non dixi oe serio δε-ntintiavi tιbs, ne bella ciet ilia fis r peres Cur ergῖTe tuasque copias Michaelis Despotae , exercitu ιque ejus ιn aciem pregressus adiecisti ' Nonne o tu ηοmine christι signatus es, ict ille Christum agnoscit
Dominum ρ Inter tales , Hebam , stratio commisso pro quibus orabimus 3 utris victor Iam, utr/s e adem impetrare conabimur a Deo, dum Sacris operamuνλNeutros Hostium numero bab:re ρossumus , MIrru que adpricti communι faedere Religionis, quas pro vobis preces offerimus, eaedem pro Itis valent :quandoquii m ad unum aeque ambo ρeνιinetis ovile Pastoris Chrim. Nunc aditem benedictus DomInvs
qui liberavit te ab Hostibus a Lege Christ ahenis , quos immisit In te ut admoneret; non juste a te illos hostiliter impeti quos Hostes tibi quaeul: exhiberos autem tuis objueret octitis veros Hostes, quasi diceret: en in quos fra piumq:.e sit, si pugnare libet , omnem belli vim effundere: quos tuos tamen frustra debellare praelio adorsus conaberis, nisi ego volens omopirius adfuero. Ostendit igitur tibι Hostes , terrui se contentus eorum a Te vim arcuit, Θ mricu-δει insidiarum in tutum ac incolumem transfereus . sic agere novir Dominus judicia fretens . Haec loquenorem PatrIarebam placrae an IDjι Imperator , re. prehensionique acquievit Obnιxe, est νδ comprobans,
oe meruisse confitens. Ivid enim conIra ovonereteteris o palam iustir, non habebat. Illud tantum
ad quamdam ea cusationem βουπιι: Atqui ad M. l cem , inquiens, cum CD Iaris fantlandam Maequa sum prefclitatur via, properabam. me enim ferebar ut foedus jam ictum cum litis, quos me habere Hostes vetas, etiam ossinitatis necessitudine assifringerem , firmitatem posterum certior . Proinde non solummodo Ar lenius Patriarcha ac Geo
gius Pachymeres , sed ipse etiam Imperator Mi-j ehael, ideoque cuncta Orientalis Ecelesia sudirint illius sententiae. Eiusdem sententiae fuit Gregorius decimus Pontifex, haud dubie ex judicio Romane Ecis
i Elesiae. Audiamus denuo laudatum Pachymel rem : Caeterum Imperator ex editos ae instructos Lib. s. Legatos mittit ad Papam , simul fignificaturos per- cap. 26.
petratum jam negotium, Θ executroni Conventa
mandata . Utique Conventa pacis definiue a Sy-l nodo Lugdunensi . simul clam scis laturos, quid rerum moliretur Carsus Andegavensis Siculorum Rex , 2 ecquid adhuc dimi et animam , fero ι
si , quo in Graecos antra incitabatur , impetu remisso. Appus Legati nuntiaverunt confiammatam pacem. Et excepti sunt perbenevole . Invenerunt autem ibι CarMum, minas spirantem , et omni precum contentione incumbentem ad exorandum Papam, ut HI permitteret expeditionem in urbem Constantino. psim. Videbant igitur quotidie a v lventem se Papae pedibus , oe eo sibinaee furoris Inquietissmi pro
rumpentem , ut quod manibus , more Italicorum
Prius m , gestabat sceptrum , commorderet rabi ιὰ admoris dentibus , invia nans sibi negari, quam instan:issme petcbat, facultatem exequend1 quia cousiruerat , paratum scilicet exercittim adversus Imperatorem educendi, juribu/ ad id frustra commemoratis su 1 , baud persuaso ut id bellum approba -ν et, Θ surdo ad preces omnes tales Papa per ente. sui vicissim Carsio allegabat Graecorum jura ,
piae de admonens possessam ab illis dudum Constantinopesim , iterum ad antiquos dominos relanam . Eas esse rerum humanarum vices : Θ Urbes oe opes demum eae eras esse praemia belli. Eique legi aequissendum . Pr esertim cum Graeci quoque sint Eecleme ii, oe Christiani. Aiebat: non possumus Cbristia nos eum Christianis committere , ne Dei iram ιπnos provocemus . Fateor Caroli in Graecos praetensionem non fuisse fundatam : nihilominus praeci pila Pontificis ratio suit, quod citra divinam ODiensam committi non possent Christiani in Christianos. Utique Oithodoxi in Orthodoxos . Eandem sententiam constanter tenuit Michael , primus Bulgarorum Christianus Rex , ita haud dubie in Catechismo edoctus a Legatis utriusque Ecclesiae, & Romanae & Constant in politanae. Item se edoctus in Monasterio. Et enim optimus Princeps, ubi gentem suam firmaverat in Christiana doctrina ac vita , semetipsum abdicavit regno , ct clausi intra Monasterium . M o Audiamus haec a Fuldensibus Francorum Anna. 'libus: Pacem Graeci cum Avaris, qui dicunturl Ilvetur , fecerunt quod eorum eouides Edistari supravum vertentes , hostili eve t One contra eos imsurgunt, oe omnem regionem illorum usque ad portam Consantinopesitavam det astando insequuntur .i Ad quod Mescendum Graeci Uutia sua naves illorum
i rum ultra Danubium transponunt. Vis transpositit manu cam valida gentem Bulgarorum iuressi, m
116쪽
viter improbis it , quod Christiani Christianis hellum intulissent. Et iam magnus ille, ae ueta Chrisianus Epirotarum Despota Λlexander numquam apud nos Lati a voluit miseeri do. stis bellis, nee sumere arma in Christianos . Haud dubie ita aeceperat in Cateehisino . Et an. liqua maldensuim haereticorum distumo habuitia hos attieulosi Potest Lmo Oeelae fine me ra
Nemre errones hi eum Lactantio, & Tertulliano, & aliis quibus am antiquissimis damna. Bant ea pitalia iudieia di omne bellum, ideoque
inquirebatur, Λn bella non fleetent eontra in s. ἁeles ρ Quod nempe h die lata tune passim eenserentur divinitus permissa . Et reψeta Christiani Prinei pes obligantur suas quaestiones Epistopali, Papali praesertim, iudieio subiicere . Haec est antiqua sorma. Istorum bella sunt staterna , ideoque nequiora civilibus. Eandem sententiam senIter suadet antiqua , permagnum Belgii Chtonieon adducta ae laudata. ereandi militis larma, in qua initiandus eiebat hane se lemnem professionem : Pro Fl. de Catholiea eopus audactis evouere. Nulla alia militandi eausa exponitur. Et hodiernus Romanae Eeel Jae Ponti fleatis liber militarem gladium benedicit in haee vertar Exauri, quaesu-
tribuas . Rogat novum militem impartiri virtute Davidis e tra Goliath, de Iudae in.ehabaei contra seritatem Gentium. Etiam se, lemnis armorum benesimo habeti correri D. mesona, sine arma gestare ramenti, ut ad man men ae Hs oram sanctae Matris Minfiis, pumilorum, ae viduarum, τε ι leτὸ ae victoriasὸ via.
νει . Et dum benedictum ensem militi porrigit, 'iseopus saturi Aecipe eas , et Maris eo ad Chia. Lupi opera Tem. XLd sensionem saam, ae sanctis Dei milesis , edi ad cans onem is Moram Cratis Clνι ι , ae fides Chrisianis. Et vexilli henedictio dieit ad Dominum Deum: me Dexilium caelem benedictione famssi eis, tit eant sta adversarias Θ NMnes nationes
a Midam, fisse inimicis Christini posciti rori siti, atque In te cons entisas μδdamen am , e, crita fidue ιμνLe. Et ipsum porrigens Episseopus dieit ad militem a sis in muti pomo CH, fiam ιεννibile. Quae omnia alte et amant lata , lieet reliqua omnia sorian non damnentur, pro Gihostea fide asti mpta bella probati ae benediis ei a Romana Eeelesia . Desumpta lim sunt mantiquo istius Eeelesiae ordine, quo olita via fuit omnis etiam Gallieana Melesa. Iterum repeto haee omnia esse intelligenda da bello Mensvo. Etenim Christiani adversum quoscumque , licet Catholitos , iniquos inua. tes possunt, imo debent arma sumere, ae m. itiam Regionem defendere. Issa mors est non dumtadiat gloriosa. sed S pia. Insgniter hoe in Oratione, qua suos ae Regis Stephani subdi. tos ad generose contra invasores Motos in Sta a. data eo bello pugnandum fuit exhortatur, deis monstravit Uenerabilis Tuistinus Arehi . Epi. seopus Eboracens s. Λudiamus rem a Venetabili Riehardo , Hagustaldensis Coenobii Ptiore, in libro de Gestis Stephani Regia ae bello Stamdatdieci. Affirmat Anglorum paveos iatae arismis instructos, plures de proditione suspectos ,& Regem alibi Meupatum, ideoque omnem spem missa in Tisisti no Arehi. Episeopo magnae probitatis & eonstantiae viro , atque prosequitur: Turmaus , cum esset Pastre animaram illarum , non moνe mereenaris, infestante lupo d. fuga Mi μή
117쪽
seu militati vexillo imponi juist Saetosanctam Eucharistiam, atque ita ipsum Christum Dominum nostrum esse ducem istius belli. Etenim illi, qui Christianos iniusto bello vexant, non solis fortunae bonis, sed etiam Melesae ae ipsi Di. inae Maiestati inserunt summam iniuriam . Eandem rem in singulari libro Hese tibIt Uenera. bili, Ethel redus Abbas Ri vallensis. S de Λωglis jam pugnaturis ad ungite Imereia R Alphar
Amen. Huiusmodi simis oportet iniquos invasores repellere, ac defendete patriam .
Iaa p testate, is quo modo Hbeas ι- ei bella, δAGimus non de privato , sed de generali bel. lo. quod nemo, nisi qui supremam institispo eu tem obtinet, possi ipsum indicere, est eonstans de manifesta omnium doctrina . Hae Ae te selibit salinus Augustinus in quaestionibus super librum Iosue t mmo Justis nihil ita maresaὸ rati raro inber in si rebus, uin us Iustiis belum suscipiar. μι Mirare fas es . Non amm om ibus fisa est . Et in libris eontra Faustum Mantehsum: sit. Deo . sive tu ιι ahqua - νIoissense geνeadis Lila suscipitinitiae a boms. Λt verti legitimum ad his imperium non est nis suptemum . Proin-δῆ Comites, Duees. ipsaque etiam Reges. im. petatorem aut Regem habentes sibi superiorem , uti nequeunt ista violentia. Debent sui superio. ti, state judieio. de pet ipsum suas quaestiones terminate. Hi ne apud primam Titi Li, ii mea. δεm Quintius Cine innatus Consul eoneionatur: sui ante Latinas . ne με se quidem ipsis , eum in .btia bostem baberem . ariduoe arma pG samur,niane nis Latini stias ροχιὰ arma sumpssent, caριι er diarii reamus. Nempe Latini erant Romanorum clientes, ideoque sine ipsis nee de sensivum poterant bellum inei pere. Quin imo & Supremi Plinei pes istam potestatem nou habent in suo albitrio. Etenim idem Seriptor aἡjungit de Tat.
quinii Superbi. ultimi Romanorum Regis .
violentia ac tyrannide: Nu Regum privulia tria, tum a MIM bas mMem de amantis seu fum eans. Da.d solvit. Domest Dis eoasAIs Rem Meam a In lsravis: B/lium , pacem, foedera . societas es pres ipse , eam quibus oesu ι, ιπι μ μ δε ae se tussest, δνematiqua. Proinde Romanorum Reae 1, ne Senatus ae populi e niensu nequibat bellum indirere. Hi ne eiecto Tarquinio avitam sibi m. testatem illi statim repararunt. Hi ne idem Scrip- - . . tor pergit in quinta Deeade : P et ν nodo, ma. 3isque exempti rem ingressus rear, ..d isti. m. ς p 'constitia senissu , non considuus eritiora, s f ms . de sua νujus seviensia rogationem uora, vellena Iti. bere Λι*ὸ RMatis bellum in I. cum anteia sempermitti senistas de Mao constitias eger, riinde Ivium ad pomum. Et Curius Manlius Consul quod eistra senatus ae populi eonsensum intulisset Gala.
tis bellum, victor summas Romae est passu disseultates, di rate se potuit expurgare . idem mea3 4. Livius edisserit rei selim . Plura sunt istiusmo. lib 8 earidi εχempla. Et san/ bellum est totius populi 4s. 46. gravissma ae perieulosissima coneu Tici , ideoque ii ne primatum assensu non debeat inchoati. Reges praesertim audire debent suos Epise pos . Hate est antiqua Franeorum Regum pietasae diseiplina, laudata per sanctum Gregorium
tatem. Quae forma etiam mansit apud Reges Cato lini stemmatis . Quis ignoret hortenda bella, quae tres Ludoviet pii imperatoris sue- cessores ae filii . Lotharius, Ludovi eus, de Cato lus , de paterni tis amenti inaequalitate litigantes, crudelissime gestituet De i stamen in seeundo libro scobit Nithaidus : Cum
consilia de acta Ludo. iei de Caroli aAset, os se. niorem Lotharium . Qui quia splevit haee om.
Episcopalem eirea haee protestatem insigniter exponit Ioannes VI ll. Pont; sex in litteris ad Episcopos Germanicit . Plaentui Ludovie
118쪽
DE ANTIQUA DIs CIPLINA CHRIs v. MILITIAE.
Cermaniae Rex praefati Caroli, fratris sui ae Im
nas posse sadia temporatis gloνJae timent . AT mat plura . Primo, quod ad Episeopale ossi. cium omnino spectet Reges suos ab iniquis bel, ais, non dumtaxat monendo, sed insuper ar. guen 3o ae minando deterrere. Seeundo, quod ab hoe ossicio per nullum praetextum excusem tur. Tettio, quod Regibus , iniqua bella pagantibus aut gerentibus , adulari sit mani se. 4lum iniquitatis lamentum , atque in Epist vo horrendum erimen . Hae omnia Pontifex pluribus constreat. Ex eadem regula aὀversus eundem Ludo.
vleum, Pomigonensi. cui Apostoliea Joannis VIII. Legatio aderat, Synodo supplieavit Re mensa Eeelelia . Non solius Eeelesae , sed etiam Reipublieae majores eausas a mimat ex In noeentii l. ad sanctum Victrietum Rothoma. gensem Episeopum Reseti pici spectate ad Romanam Ecelisam, ideoque pergit ia ejus Legatos , ac item ad Imperatorem Carolum: Iu a M. perialem Exullentiam test am Inovi praeesse, mearios seius Ap. stol eis prasi nobis adlegatide mus , calamitares o miserias Eces sis nostra, ac filiorum nororum , quas sae anus a Ludatico Rege , temqtie Ludovico is effas , o compilaibus est um , eaedes mi.edeel, Θ ham e diis , adulteria, fornicatio nes , rapinas, saeritis is, caetera fluvia, quae MI. Ius enumerare poles , Eecie a nostra perpessa est, orae sepe adrati Inrierescimas, obserantes tir μa De Omnipotevtis amare, o pro ingentia Dolis beni,
eum suis Episeopis, Λpostolieis pira sertim L gatis, dignetur hoe bellum terminare. Et ceto te horrenda, bellis eonsueta, faei nota & sagitia impedire ae punire spectat omnino ad Episeopos, ideoque Reges in istiusmodi nego. tiis obligantur non minas hos audire . quam
Etiimie haee servavit Reu Lugos Ieus Transimarinus. Ab Hugone Comite, quem sibila, ditum justissime poterat armis compellere, ve xatus , Engethei mensi Synodo di Apostolieis ibidem Legatis pollexit has pieces: Dehine ex sessio tis suae loco se μιν gens inebitis Rex Ludo. vires , ad praesent om serenissimi Regis Orthoati . primi Imperatoris . ιεριώδειρ μη ἄ- C.4eu s
t 2 ram uesaria protervitute satisfaciendo rasii pisai. Quod bellum possit esIe justius , quam domate perduelles , dc publieam pacem per sumpta adversum illos arma reparare γ Et tamen Ludovieus Rex Hugonem per Episcopos prius emolliti voluit, di spirituali gladio invadi, quam ad bellum prostire. Etenim bellum
paue immos noxios . innumeros innocentes adigit in extremas calamitates , atque Ita ad
honi Ptineip s omelum spectat non nisi post alia omnia tentata eompelli ad istam lettibilem medie inam . Non Populus propter Regem . sed Rex est propter Populum: hine ille in in choando bello potius huius quam sua debet j
ra ae injurias attendere . Nee enim exercitum produeere, est procedere ad venationem.
Inita sne suo judieio bella , liret jussa, Gallieani Episeopi olim dure east ἱgarunt . Quod
initum inter tres Ludoviei Pii sueeemores ae Glios bellum damnaverint, di omnia in Fontinia. eo praelio patrata utrimque homieidia ad solem. nem poenitentiam coegerint. distere potes edi lit telis Rabani Mauri Arehi. Episeopi Moguntini ad H/ribaldum Episeopum Λntisicido tensem . Carolus Simplex erat mani sth legitimus Franis eorum Rex. Ipsum veto Aegradarunt se eres, ae eius in Thronum intruserunt Durem Rober tum. Et hune Heri vaeus Remensἰs Atehi. Epist, pus solemniter eoronavit. Uersire divina benedi-e io non adsuit. Etenim Herivara tertio post die extinctus , Robertus intra annum in Oce us
ia praelio. Carolus sne Epistopali judieio holium
119쪽
e eperat, de paganos Noti mannos denuo . a. vetat in auxilium . Nine factum est quod te sertantiquus Codex, evians in Remensi Monasterio sancti Remi id Anas Domunieae Dearnationis nongentesmo tue fimo tertia, miseopatus autem Domial seu ει secunda , convenientes sanct Paraessolpias scitura Remorum Auli - se scopus. Abiasti nieae obis Episcopas, ad elmus L rudunen. sis, Stephantis Cameraceni, item Adeti tis δεῖ onectensis, Air Mus tum initi arinaras Novis. mage fis , cum caeterorum ejusdem Reme s D amreseos Episcoporum Legisiti decrevertiat hanc paeni. reaiiam his , qui b liis Itis otia lateν Robraram ct Cariatim acto intra erant , cunendam. Poeni. tentia exprimitur: satis dura. imponitur utri. usque partis militibus . Et quiAem Seulphus, non minus quam Heri vaeus, savebat Roberio . Etenim eius sororem Emmam, quae satris Regnum devolvit in maritum Rudolphum, post-moAo solemniter coronavit. Nee dc bitandum,
quin & Carolus inter Episcopos habuetit suosnutotes . Vel Lim Episeopi tune sine suo iudieio nolebant bellis infestari Christianum populum, ideoque aliter inchoata bella dure saget.
Hane reverentiam Franeorum olim Reges singulatitet detuleiunt Sedi Apostolieae. Salomon Britonum Dux , Maiores suos imitatus, vexabat non solummodo Turcinensem Metropolim, seg de rebellabat Galliae Regbus, ne gans consuetos census , aliaque id genus, ex quibus hodie eonsuevit prorumpi ad arma. Ve. tum longe aliter egit Francorum Roκ Carolus Calvus. Suas querimonias deposuit apud tertiam Suessionei,sem Synodum, his ad Nieolaum L Ponti se em legavit Sanctum Arctandum Nam metensem Episeopum eum litteris habentibus d
de victoria . Etenim similes justitiae dc Christia. nae diseiplinae eontemptores divina iustitia passim sae; t imbelles ae enerves. Hane esse unam eκ effectibus exeommunieationis pluribus demonstravi in Seholiis ad Acta Sancti Gregorii VlI. Et hine Duu Salomon Apostolieis man. datis omnino obedivit. Ita habes apud Annales
Desuncto Lothatio Loiharingi ae Rege, quddim prolis esset, orta est de Reeessone quaestio inter fratrem eius Ludovicum l. imperatorem , dc patruum Carolum Calvum, Franeorum Regem. Ludovici jus elat elatum. Ipsum Adtia.
raris , in unum convenientes , regnum Into se diu,
is tam , 2 a farre Lorhisrio factomento publicὸ ton moram , e c. Λecessit de alia ratio. Genti. les ae Barbati Nolt manni tune vastabant omnem Galliam: di imperator Ludovieus distraheb tur bello eontra Satracenos. Hine Lothari ngi. quo Norima n nos evaderent, maluerunt viei. num Carolum , quam dictantem Ludovi eum.
atque ita illum sbi elegerunt in Regem. Cettὸ Carolus ita amrmabat . Quidquid fuerit, evistis rationibus invast Lotharingiam , de armis subegit. Hi ne ad ipsum seripsi Adtianus Ponti seu b G..d euati a Pissostibus Domin ei regis
mus prae manibus , sed ad eae dira sι λ iaqua, inter eaetera , eo eos fusi dirans: Cum statribus nostris post Fontaniaeum bellum in unum eonvenimus, ct inter nos , diuisione Regnorum sacta, parem feeimus, Ac iureiurando juravimus, quod nemo nostrum Regni alterius metas invaderet. Nune autem regno meo , sprotis iuramentis, invaso atque sublato misereatur vester Apostolatus, Ac ne nomen Christi blasphemetur in gentibus , sne vindieante faci- cinus non relinquatur. mee qualItre ahena Gma
120쪽
pserae tibi minime convenit. Ecce tιbi ostensum est, quo Juramenta ρublice facta contempta sint. Postremo ad fortioris tuae represensisnis Invictum ahquanor Der monstratum est, quod ex te I unitum d mitte-νe non debeamus . sui quod μι facere precabaris , nunc in simiti opere tibi fatere justo Nos oportet judi e 1ο , is te de tuis ambur increpare . Praecipue , cum apertius demonstraris , qtio Iabiis tantum , Θ non corde devotum Sanctae Romanae Eeelsae te jacti.
raris esse filium. Pontifex haec ampliseat, & tandem concludit : His succincte prolatis , quo uiam sicut omnium
pondera in humeris nostrιs gestamus , ita omnium actus praevidere debemus , ne pro humanu favori bus nos haec dicere quis existimet, si fortὰ acciderit, ut Printipes nostri , quibus a te pervaseum regnum jure debetur , sibi illatas injurras non vini arant , nos usque ad utram emendationem, quia omnes I. mare volumus , periuria illa , atque invasionum tr. νannides impunita nullo modo dimitteremur , qu a non ambitione regni, sed justit a commovemur , oenon terrarum Dacia quaerimus , sed ex debito viritiae pravitatibus quibuscumque resistere vigilamvs . Igitur ut interim perpaucis Gloriam vestram conveniamus , monemus , er auctoritate Apostolica, qui bus possumus modis spiritatiter suademus , paternoque Uecta praec*ιmus, ut jam tertio monitu ν ab
inv/rsione Regni Dir tualis filii nostri Christiani is ni
Principis te penuus subtrahas er compeseas, aliena non concup6cas , Θ quod tibi nou vis feri, illi non facias. Noti justis tuis, comperentibusque tibi rebus istine eaptas urannide sociare, ne er juste
post fas amittas , 2 ιnjuste pervcsas justo Dei ju-
dieio te ambisse paeniteat. Nos etenim, quoniam saltium te consistere cVimus, er ut animae corporuque Lehei successu polleas anhelamus , nisi saltem
nune nostris, alusve salubribus parueris monitis , ut Θ ρrtus Inobe rens vostrae spirituali censurae confiteris , nullo ρacto , nulloque praetermittemus n- genio, quo mιnus, Deo juvante, nosmet ipsi par
res illas petamus , oe quod nostri est ministerii penserus p ragamur . . Quid vero Ponti sex in Lollia. ringiam advectus iacere disponeret, exponit in litteris ad Luilovicum Francorum in Germania Regem , Caroli C. tui fratrem : Si Caresus Rex ab invis ne illa cessaverit , er suae υrannidi ee se
rit , ecce bene : δε avsem, scitote quia per nos Illuc ter veniendi accelerabimus, er vjlut in contemptorem Deι Θ Apostolicarum monitionum , ultronem debitam inferemus , ne nobis imputetur, si ille impunitus remanserit, oesi se a pravis ambur , perjων Is sciticet er concupiscentiis, ah que nefandix Ice
laribus non correxerat , venturus Iudex eum de manibus nostris requirat , er pro defia merito reprehendat .
Pontifex docet varia. Primo, quod Aposto soli ea Sedes habeat non solummodo universa lis honoris , sed etiam oneris Primatum: ideγque obi getur bella & inchoanda impedire, &inchoata luccidete . Ex variis sundamentis . Etenim ad Apostolicam Curam primo loco spectant Christiani Reges. Quod sint non dumta xat oves Christi, sed etiam istarum ovium Principes . Et Petro dictum est inter caetera : Confirma fratres tuor. Hinc dc ejus Successor obligatur fidelem populum a lacinorosis ac sis itio Iis Christ. Lupi opera Tom XI. bellorum iniuriis custodite. Et ipsorum quoque militum animas in rectas Evangelii vias cogere. Secundo, Pontifex docet, quod injusto bello vexatus a Christiano Christianus Rex possit in vocare sanctum Petrum Apollolum, ac inju-mum invasorem ad eius Cathedram proclamare. Ita in praesenti casu fecit Imperator Ludovicus ἀEt ipse non ita pridem fecerat Carolus Calvus . Etenim olim cum fratre Ludovico contra se i trem Lotharium , & nuperrin E adversus Ludovicum nepotem invocavit non solos utriusque regni Episcopos, sed insuper sanctum Petrum. t Et laudatus Imperator , licet contra Sarracenos in Italia distentus, omnino potuerat suam tuemii Lotharingiam ; at Patruum , antequam Christianum populum calamitatibus involveret, monendum duxit per Sedem Apostolicam , & compeseendum . Et Adrianus Pontifex Carolum , t nisi arma deponeret, minatus est percutere sanieli Petri gladio, & infligere excommunicationem . Carolum arguit , quod sine Papali judi. eio haee injusta bella inchoasset. Etenim quod sine Episcopali judicio non processerit, demonstrant Papales litterae ad Gallicanos Episcopos, praesertim ad Hincmaru in Metropolitam Remensem, & intimum Caroli Consiliarium. Item h. ec Hinc mari pro Rege ad Pontificem apologetica verba : Er computant, utique huius regni Proceres , quanta se , Rexl Carolus, ab Episcopis er populo Lotharingiae iisl regnum , quos Lot barius habuit, invitatus ex-or dinata ordinaverit, er dicunt faecularem scripturam dicere, quia omne regnum Iaecuti h us bellis quaeritur , victoriis propagatur, non Uohei vel Eρiscoporum excommunicaIIonibus obtinetur . Hinc
marus affirmat praesertim duo. Primo, quod Carolus Reκ ad hanc expeditionem non sola Episcoporum contilia expetierit , sed insuper acceperit invitamenta. Secundo docet Regn rum jura esse in armis ac victoriis, ideoque nuli tum hie eme locum Epilco patibus, aut etiami Papalibus excommunicationibus. Compendiol affirmat Regum ac bellorum negotia nee ad Epbi scopos spectare, nec ad Papam. Est insignet principium: minime Christianum . Adversust ipsum dixit familiis Auguli mus: THZe justitiam , t qui sunt regua, nisi magna latrocinia λ Hine Mel tropolita Hincmarus istud principium non asse. t ruit, sed set ipsit ad seri a Procelibus Frane rum . Plura sunt exempla Christianorum Prin
cipum, qui ire Episcopali, imo & sine Papali
judicio non praesumpserunt in bella prorumpere. Et certe Christianus populus non minus ad
Episcopos, quam ad Reges spestat: & ad nullum sitietiori jure, quam ad summum Ponti
Est antiquissima Regum pietas ct lex, indu
cta per ipsum Magnum Constantinum . Et e. I nim de ipso in Persas moturo scrib:t in ejus vitai Eusebius Episcopus Caesaraeensis: Constantinus, L b. 4.l tum id plene secum statu set, militares Ordiηes eri ea P. 86. xit, es de expeditione cum Disco is, quos sec m
i habebat, communicabat , exis mans oporter e eae