장음표시 사용
91쪽
Leges attendas, suis sueeemon; bus non possunt
renuntiare . An iuxta hodiet nos Latinae Ecelesiae mores possint, sunt aaversae sententiae. Et eom. munior a mimat. Hi ne& professurus, dc professus, adeoque de ipsorum nomine Soeietas omni.no possint de ipsis stipulati. Quare possint, de
alii Ordines. Etenim manus mortuae Lev nul.
a tenus ex lassavit ipsorum avita Iuta. Firmum etiam fundamentum est lanoeentii IV. Epistola ad Cisseteiensem Orginem: Indulgemus ut pay U.
nes , er alia bona , mobilia ae mmail a , excep. ti, sudolibas , quae personas Fratrum , ad Mona.
assent, petere ae retinere vatialis , contraria eon.
Desudine non ob ante. Universalem Mel si Canonem ae Reipublieae Legem dat eis in Pti. i. regium . Et exsufflat adversam eonsuetudinem . Rationes adduxi in Sehol Io ad deeimum. nonum Canonem septimi Cone iiii. Feudotum Eueenio sundat ut in singulari ipsorum indole Tt e2 hoe Indulto lueet manum mortuam isto
tempore needum fuisse in Gallia. ProindE Cl. seleienses de rebus quas post sui Monachi pio
sessionem petete poterant, poterant di transge. re. Etiam ante Aevolutionem poterant de suo
ad ipsis iure. Et si post professionem, eur non de ania ρ Cur nequeat quid modi eum in piae. senti aeeipere pro grandi futuro ρ Non de Mona siet ingressus aut professionis pretio, μὰ se spectante ag Ipsos suturae haeressitatis iure erat ista transactio. Hi ne easta di immaeulata.
INsignem Canonem suo Deereto inseruit san.
sera , ves habeνe Iugus fuerat. Monoeνra re I aquar . er abbatissι , qui fuerat . secundum νe. suum sancti Benedicti. a ι νIo. Postquam enim Episcopus Maenatum , ad allare , ad quod onctificatur , o titiLIaν secundum sanctos Canones, quod acquisere poterit . restituet . Eundem Canonem suo Deeteto inseruerunt Bure hardus Epἰ seopus, di Monaehus Gratianus. Sanctus luci affrmat
esse Ca oonem Allelmensis Syn i , eelebratae eotam lmperatore Conrardo , utique Salieo . Quidquid sit . eelebrata fuit ista Synodus eo tem. pore, quo Cletus in Claustro adhue seruabat communem sub Episeo, oeulis vitam. Consti. tuit varia . Primo, quod omnia profitentis Mo.raehi hona per professionem pleno jure devolvantur in Monastetit dominium . Seeundo , quod eadem sit ratio bonorum . quae ex aliqua post pro sessionem successione spectant ad istum
Monachum. Tertio, quod istud Mona stet ii juscesset per Monaehi promotionem ad Episeopa -' itum. Hre illum E Monaehali Claustro trans se
in Clelieale & Cathedrale Monasterium, atque ita omnis ipsi dei neeps adveniens lactemo spectabit ad istam Eeeleliam. Ex quibus Sylvester. magnus Theologus ex Priedicatorum ordine .ae Λpostoliei Palatii Magister, in Summa ad Verbum, R Iuro , inseri haee sequentia . primo. quod talis Episeopus Reeedere debeat noti s
summodo in bona parentum, aut aliorum con
sanguineotum adhue viventium , sed etiam in iam αδ itas ae divisas haereditates defunctorum . Deinde, quod hoe loeum habeat non dumtaxat in sancti Benedicti Monae his, aut aliis habθntiis bus possessones in eommuni, sed etiam in Fratribus Minoribu . Et quod ita deei sum suetit in quibusdam Supremis Tribunalibus. Potio setipossit, ut talem Episeopum aceipiens Eeelesia
praevideat quaestiones de lites : praesertim ei rea haereditates aditas ae div ἰsas. Fieri item possit, ut ex ea usis sui Episeopi parentelam nolit osse n. dere. Hi ne transgere poterit di sipulari . Non solummodo post eonsecrationem, sed et Jam s a. tim post electionem . stipulari poterit etiam dependentibus ae suturἰs sueeessionibus. Nee ullam patrabit Simoniam. At verti Monaster umhabet istud ipsum ius in bona sui pro effuti, quod Eeeles a in hona sui electi Episeopio hine de istud potes;t eodem modo ea se stipulari. Et quoniam docti si mi Sγlvestri ineidit mentio, plaeet eius de his quaesionibus iuἡJeium
quaestia non baber/ι di euhatem . Iura plane esset
res. sed quJa nune ista rigulari restini coniuncta , Θ jura clamant contra eas , qui tere aut praesum' HV ahquid ediutini ratia receptionis, at qui ea ex
nos , materiam aliquavia non bene νesolvunt .
Similes quorumdam elamores ei iam hodie peria strepunt. Similiter ex ptae sumptione. Perg;t Suel .eser 1 se nrim . Iv1dam, tiletiam refrea Archidiiseontis , dicuηt Dod ιηgresso Nonis rerum eo parat Ius duplex : Doret ore itia.
92쪽
sise sci mo victu. Sylvester adducit plures istius sit de ipso stipulati . Et hue lue,dρ tendunt
opinionis magnos defensores. Et tecte. Etenim omnia Sylvestri principia Uerumtamen ab istivit Episeopus legitime neminem ordinat in m a. usmodi Monasteriis servanda es Apostoli regula Jorem Clelieum , nisi adsuetit ad honestam ejus Onti a ηviI luem , sed non omnja e sediti ηι me sistentationem sumetens Beneficium aut patri Homnia Sylvester rep ta etiam inalo ceo Iaν monium; ita inopis Coenobii praesectus tecte dicunt . qu/d in is νAusonem s. o stia a d ranima non admittit, nisi qui attulerit eidem sustenta. Ha ρα od omnia eorum laxa innis sterio inreus atmotioni suffieientem dotem . Uti tecta Episeopi esse collata. Eι hoc intelligitur de luνessu pro Osio tinintentio non pro Saeto ordine, ita tecta pias. Et nisi ipsi H ιυ a posuirant anse p. 6s. η .cti intentio non exigit pro Monas ira admisso. Eι fi a patre vel matre Mitis vri Fra seserar exisne . studens Praesectus olim admittebat in hse haeredar μο ιν vιιιum ιπνatlitia Λιι , Iam non
est manifeste pessima Simonia . Et omnia absi seribit in Legem manus mortua , quae tune ire opulento Monarietio facta exactio piaesumitur i quibusdam regionibus nasci eo perat. Assimae istiusmodi , nisi palam adsit legitime purgans Ecelesias ac Monasteria per ipsam non privatiali ultis Hine peigit Syt,es et i claea iurastim suis juribus: hine de ipsis, ne penitus exeidant,
m. aium, Θ Mona rerum solummovi miὸρ stiam tihus ad Monasterium non reeipi supra num μνι tonem , M.teν quam νumpenda testamenium tum, qi i possit ab ipsis honeste at meutari AD Ita docet ex Anto. io de Bu uici . Et t-cte i sumai pl. ιν s iupernumerarios posse admitti eum
93쪽
Aumtaxat puram , se ἡ insuper laudabilem. Et te.cte. Etenim euplet solemnes Ecelesiae preees: in potitas ιιbιρνυιns is move o numera augeaIaν. Eadem omnia eomprobat inter Praedieatorii
ordinis Doctores, ae Tridentini Coneilii Theo. Iogos Magnum Lumen , Dominie ua Soto , in opere de Iustitia & Iure ha e scribens 1 Uti M.
nosterium es renue, me ad tantum numerum M. ινυndum sustens, nulla es simonia ali ad prodictu er me tu recipere . Exemplum qualecumque possumus is Matrimonis ponere. Pro illa enis , quatenus es Saraamen um , nisil potes Φιν ab v ore Hespera, potes tamen id ad irrere ad D inendurius aurea. Dabis exurgunt exigua . Primam ;ων- quando Monasterium es locuples, ut possis presonas, quae recipiuntur , alere , fimoniacam δε me. a1um eastrie λ Eatat enim a parro a mariva M. tamentum , quod cum non alia ratione isi movisaactio justat, quam propter Nonialiam alimen.rtim, tibi iliud aliori stippetu. apparet purum με ingressa Resulanis exel . Respendesur nil. o. minias , opulentiam Nonasteriι κιδιι μονώι Dirae, vis quae ιη paupere usu rear simos a , fit in τι- te. Ea raria est parem sima . Nam sιmoniis eae
tenus egeas, pololi quidem ego peccatam avaritiae, non tamen simoniae. Existimo , nis adsit titulus, esse Simoniam. Potio lueidissimus titulus in . dum dos exigitur pto eessione sutura rum haereditatum. Hunc titulum in Consiliis ad titulum de Regulatibus agnovit Martinus
ctea quam iacti speeiem resolqit ille vatia . Et in quibusdam labitur. Plaesertim quod supponatissam renuntiationem valuisse. Etenim res vide. tur acta in loeo, ubi non viguit Lex manus mortuae . ideoque manifestum est istam eessionem fuisse nullius pondetis. Et non erat opus ista eonventione . Etenim Monasterium per Bernardinae professionem erat suecessatum in omnia ejus jura. Interim quadam etiam talea Tribunalia, apud quae viget praefata lex. probant atque admittunt istiusmodi eonventiones. Admitti item olim poterant, ae etiam hodie possint, ubi non fuit aut non est manus mortua. Etenim competens mihi ius possim per pacta distipulationes firmate. Et nulla istie est vel ditu. ta smonidi umbra. Quare etiam probandae sunt conventiones, quae pro sutura haet editate exi. gunt aliquam dotem . Nee dubitandum est,quin his sit prima Monas irarum dotium origo. Et hane nostri Majores eensuerunt inno iam.
inaestio prima est , Λn probandus sit quo
rumdam Morasenorum mos, aut etiam ista tutum , quae neminem agm; tiunt sine eerta dote λ Respondeo molem esse abominabilem . Etenim exeludit omnes pauperes, de quibus tecte seri hit in libro de Monachorum opere sanctu- Augustinus: Gaisnt plerum ιι ad hane pνHusos nem sertituris Dei er ea condit ora θνhio , MI etiam liberis, ves pro re loe d mmdnis his risite liberandi, o ex tria remeana , o ea opi tim odiere ratione, opoboa labore tant/ utique fetieitis,
er in ipsa Amana genere plures Ana. Et in suorum Monaehorum Regula seribit an eius Isi. dorus Ate hi-Episeopus Hispalet sis : de Cap. 4.
mus, ur eo tin nerDνtes. Ex infima plebis since paupetum, qui in Monasterio ad eximias vidi tutes ae supremas Eeelesae dignitates proste runt, sunt innumera exempla . Etenim & i
si tincti Apostoli sumunt pauperculi pise
Hi ne antiqua magni Imperatoris Constan. lini Lex habet: Niatam drimem Decisionem , vel
ea Decinione progenitum , vel etiam instructam ι Mis Faeutiat bas , atque oleiandis pulistis intinnubas apparianum ad σιν eoνum nomen obsequum us
Hane Legem optimus Prineem eonfirmat in alia ad Bassum Praetorio. praesectum , ae in Lege setina ad eiusdem dignitatis Ablavium , ct adjungit eausam 1 opulentas Dean sabire neetas in L. 3 la. tes oportes , pauperes Ecessarum dii itis sustenta. H. Extant haee in sextoedeeimo libro Theodo. sani Codie is ad seeundum titulum . Et hine tu.e et plurimos primo tum sae lorum Episeopos &Clelieos suisse ex pauperibus. Et fuerunt sanctissimi atque doctissimi. Attamen ista Lex non diu plene vixit, sueresst alia , ex euius imitatione imperator lulianus Apostata seripsi ad Geni,
lium Ponti sees r mater sacerdotes ex omnibus rem simi , qtis In cis ratibas ut 1 sum, ω Imprimis idem αι , deinde tera hominum amansissimos
94쪽
taese, sacredoI nullominus eligatur. Porrὸ religionis quidem in Deum argumenium est ut prop1nquos omnes ad pietatem erga Deum capessendam alliciat. Haec postrema verba respiciunt antiquum Ecclesiae Ca non em , quem de Gentilium conversicine sanci . tum tertia Carthaginensis Synodus extendit ad Can. IL conversionem haereti eorum: Discopi, Presbste νι, Θ maconi non ordinentur, priusquam omnes , quι sunt in domo eorum, Christianos Catholicos βωσ1m. Est Apostolicus Canon, mandans neminem promoveri in Episcopum l Presbyterum aut Diaconum, nisi qui habuerit filios subditos in omni eastitate. Uersipellis Iulianus Melesiasticam, cujus splendor plurimos Gentiles cogehat ad Evangelium, disciplinam tentavit ingentilem vitam traducere, atque ita Evangelium isto adjutorio spoliare. Etiam Canonem , qui non solos nobiles aut opulentos, sed etiam
plebejos ae pauperes jubebat admitti in Cle.
rum . Ex eodem Canone sanctus Ioannes Chrysostomus in libris de Sacerdotio affirmat sui , utpote viri opulenti ac nobilis, consterationem Lib. 1. suisse expositam obloquis: Tum si minus omnes,
cap. - certὸ qui maledicentia delectantur, potuissent pleraque tum fuisicarι , rum eloquι, partim de me qui ordinatus sum , partim de illis qua me elegerant .
Verbi gratia , qu)d solas illi divitias spectent, quod
genre s splendorem admirentur , quod a nobis adu- ΩιIone vHι eum nobIs honorem mandassent. Nam quod er pecunis abdum es eorrupti, aerere non habeo , si quis ipsum hoc suspicetur. Et prolequitur e Praeterea Christus quidem piscatores, ac tinbernaculorum rexendorum artifices , itemque pubis canos ad ejusmovi Hagistratum advocavit ἰ m autem eos respuunt ac despiciunt, qui sibi quotidiano opere victum parant. In istud vitium durὸ in v hitur. Et in litteris ad Theodosium Episcopum sanctu Isidorus Pelusiotes sordidam ac variam Eusebii Pelusieasis Metropolitae avaritiam acri-Lib, 3. ter in erepat, atque adjungit: sὸd nune abs te
Ep. II. indicatum est, ae multorum fide dignorum tirorum restimonio confirmatur , atque neredibile posteris
fortasse videbitur, ejusmod est, ut nibu atrocius fgι possit. suis enim adduci factu queat, tit ere dat Eusebium illos quidem , quι paupertatem colunt , arque omni alio Philosopbiae genere fulgent , at quι ad quae sum faciendum baudquaquam ipsi sint
utiles, velut nuIBus usus homines adspernari, ac Sacerdotio indignos judicare ; divites contra , quod eorum opes denotat, quamvis omni scelere coopertos, ad sacerdotium proferre P Perania atque non vIrtvti , sed divitiis sacerdotium deberi existιmet . Λdjungit omnes Episcopos non esse Eusebio simi. les, & gratulatur Theodosio, quod illum ae
ejus Congerrones non dumtaxat non imitetur, sed etiam oderit. Ipsum appellat Delubrum odii improborum. Quae omnia Iocum habent etiam in admissione ad Monasteria . Excipe tamen ista Monasteria, quorum sundatio non admittit nisi solos nobiles. Talis apud nos Lovanti est illustris Λbbatia Sanctae Gert rudis. De simili Benedicti ni ordinis apud Lunenburgenses Coenobio seribit in Zitigensis
rine Monaster iam erexerunt. Mus Monaela omnes
genu susimvmur. Vivunt De proprio sub bona er
perhumani, o multum mouales. Apud Germanos sunt plura similis fundationis Monasteria . Res videtur antiqua, usitata etiam apud Graecos,
idque in medio flore Romani Imperii. Etenim in litteris ae precibus ad Ephesinum Latroei. nium directis, & in Chalcedonensi Synodo relectis, Constantinopolitani sub Eutychete A
bate Monachi ita praefantur: Prom ga a mfer
corde Deo in eum credent bus dona , ex Divinis ed
cti litteris, is cognationes , o pecunias, er quibus unusquisque vostrum decorabatuν dignitatos, ου Q. versas militias, er semes omnia , quae videntur , bona humana deisicientes , quibus fruebamur , frui
que adbue sperabamus, in unam omnes Honub ram converfionem er contInentiam concurrimus , trecentorum numerum jam complentes. Omne Μo
nasterium suit ex solis nobilibus. Et possit esse, ut sie oportuerit . Attamen istiusmodi etiam Monasteria non possint pauperes excludere . Quin imo videntur sundata in solatium Nobilium , ac pauperum familiarum . E contrario quicumque pauperes nec admitti debent, nee possunt. Non minus in hae admissione, quam in adscriptione ad Ecclesiasticum cardinem , attendenda est personae ad Monasterii Omeia& onera capacitas. Quod praesertim obtinet in Monasteriis mendicantium . Et singularissim ἐin ordine Sancti Francisci. Ibi enim plene ubvunt ex fidelium eleemosynis , ideoque non ad solum admittuntur Monasterium, sed ins per ad onus populi . Hinc curandum, ne ad ejusdem populi sacrum ministerium inutiles nimium multiplicentur.
Meunda quaestio est, An Monasteria, quae solos opulentos , idque cum stipulata dote , admittunt, sint Simoniaca , ac in singulis admissionibus patrent Simoniam λ Respondeo inquibusdam easibus patrare. Etenim quandoque con tingit, ut Monasterium sollicitans nulla habeae bona, nec in re, nec incertae successionis Sper& tune si admitti velit, fixam dotem compellitur ab opulentis amicis quaerere & obtinere . Et in simili ea su eertum est committi plenam Simoniam . Etenim hujus exactionis , nullus praeter Monasterii ingressum est titulus, ideo. que manifesta est ejus lepra. Loquor de fixa
dote. De primis vestimentis , ae novitiatus impensis est alia ratio. Interim ista Monasse. ria , quae capaces , licet pauperrimas , persinnas etiam primis vestimentis donant , sunt omni laude dignissima . Et compleri confudiverunt omni Divina benedictione . E contrario etiam non expedit , ut admittantur soli
plebeii , solique pauperes . Etenim in suis Capitularibus optime statuit Magnus Imperator Lib. r
Carolus r Nonacti Propositum consereatlanti obsedi eapvent. Obseeramus ut bonam es probabilem tuam
e' conversationem habeant, ut eorum bona conver
satione multi attrahantust ad servitium Dra , e non solum servitis coniurionis infanter, sed etiam
tuenuorum filior aggregent, sibique sinent. Ο nimoda , aut nimia vilium personarum copia se. H a cit non
95쪽
eit non dumtaxat v lescere Monasteria, sed in- litas opulentas agmIttere , atque ita omnἱs ea. super eorrumpit diseiplinam. tum cogitatio propendet in terram . Et sanὸ Servanda est & ham optima Regula , quam laeti canones nullum sne competenti ae ple- in praelatione ad antiquiores Cluniaeenss Μο- na Aoie sun dari permittunt novum Monast nasterii eonsuetudines, seripta ad Guillelmum rium. Exeipe tamen Mendieantium Moniales, Abbatem Hirgaugiensem , praefixit Udaltieus quae partim ex eleemosynis, partim ex suis la.
Nonaehus : aecedis adnodum grata o jucunda boribus possunt vivere . Et eerte manuum memor a Malallarunis ruis de calenda ingenis quo. opus est cunctis Monialibus sanctissimum ae νumdam ho nam Dolaν um , qui nimratim Boa utili stimum.
muΛυ νἐ e ruares de alia , quam de hae Iola Quaest o tertia est , An omnia generat; in rem rati visa, postquam domum habuerim, ut ita Monasteria ei ira Simoniam possint hae eiread eam , plenam siBorum o fitiarum , aut Isetiis haereditatis renuntiationem pacta inite λ Res. e. nδm tuu a Brit aut mancus, ordo fleν -ι pondeo qumdam non posse . Etenim Sanctis, viretis, aibbosus aua Ieprosus, hel H ad quid H- ma Sancti Franei sei familia , quoniam nulla Iasmodi , via eum aliqua modo facii sectilo mi. etiam in eommuni potest immobilia possidete. ntis aeceptum, sum quidem impensi a volo, at ista attentate nequit sine manifesto lapsu in Nonach a far, off/runt Deo, quanquam plane non lepram . Per sanetissimam sui Patris Regulam propter D um , sed propter Me ramum , at se est manus mortua , ideoque ad pioinentium ipsi expediant ab e s educandis 2 pascendis , Fratrum necessiones nihil habet iuris . Hi ne vel otiis suis liberis pessi esse magis constitiam . pio ipsarum cessione nihil possit exigere , s Addit pet hane pestimam radieem esse eoitu p. pulati, transgete . Eadem est ratio Monast in plurima Monasteria , atque eon eludit: Ad tiorum, quae pii Ptinet pes aut alii Fideles sun- cuiatium o meram re lanis soliditarem , sine datunt ae dotarunt eum isto onere , ut nihil Nonasενιι ιιι Legem promulgasti, ut optis Ili mae ab ingredientibus praetendant , sed eun iis e
fissis saeculoribus istium M. u dum pro Esdrae, tibi tum , quos ad sxum a fundatore numerum νυοκὰnt panos suos abortivos , vetus exsaere is admiserint, successionibus e ant atque tenua.
res. Eadem supra audi ψimus a sancto Hierony. tient et & tales sundationes sunt piammae aereo . Et loeum habent etiam in pauperibus . fundatissimae. Eu singulare onus: hine praes Sunt matutissime di se utiendi de seopo suae vo. mi non possit, nisi gemonstretur. Et per ipsum rationis 1 utpote obnoxii suspie onibus , ne Monasteria non adsti inguntur ad se cohibenda Nonasterium petant ob sola vitae necem ria . intra istum numerum . Admittere possint suis P Et tales, ubi diuites humiliant ut es parce vi-0per numeratios . di eum illis pioeedete juxtavunt , non raro inflantur , fiuntque enerves Leges dc Canones . Inter antiquos quorumdamae gelicati. Episeoporum in Monasteria exeeuus , Grego-i Praesens ergo quaestio est. An solos opulen. rius lX. Ponti sex ponit & hune: Voluna, ut, tos, idque sipulata dote admittere. st eo citi. que quidam Episeopi, in domibus eortim , Re nua Simonia Respondeo esse turpissimam ava gularium , praesertim Mendicantium , certum m tar 16. titiam, scedissimumque quaestum . Iia jam au mertim matriam , sacerritum , Clerleorum. divimus a Saticto Ioanne Chrysostomo , san. Laicorum ρνο sua voluntate ι are. Episeopi nectoque Isidoro Pelusiota . Et hie tectὸ adjun. quidem in taliter fundata Nonasteria habent git . quod istiusmodi Epistopi , adeoque dc illam potestatem. Λttamen optandum solet ,
Nonasteriolum praesecti passim virtutes negli- ut omnia Monasteria servarent supra laudatam gant, admittantque etiam criminosos ae inep. normam Sancti Paehomii . Et certe opulentatos, dummodo opulentos. Etenim sundos ve- ad illam obligantur. Nee sponte oblata de . nantur aut nummos. Hi ne Petrus, sane iste serent admittere . Interim dum praefato modophani in monte Coelici Presbyter Cardinalis , exigunt , solam avaritiam patrant , non Si. ae In noeentii tertii per Galliam Legatus , insemoniam . sua apua montem Pessulum Moogo est que Cant .as. stus: Aia invisu a quorumdam Retula ortim m. CΛPUT XVIII.
Et palam est mentalis smonia . Etenim admit- ἁ-dom supplemensa ad dissertationem de simonia tentis Praelati oeuli diliguntur in quaestum , adeoque in seopum Simonis . Attamen existi δ' Vae in praevia ad Sancti Leonis IX. Ponamo non esse leptam realem . Etenim loeumui I tifieis Acta Dimitatione de Simonia do. hie habet Gr/gotii IX. finale sub titulo de Si 0 Geui, sunt valida dc firma. Nihil retra. monia Decretum , asserens simoniam illam ,uctandum est, quaegam sunt addenda . Dixi In
quae solo animi patiatur asse tu , esse dumta. saeramentorum aut Saetamentalium administra diat mentalem . Dum nempe externum opus tione nihil posse edi igi: omnem exactionem esse
est istiusmodi, quod perfiei pota tecto animo. a natura ae Melesia damnatam Simoniam. Qui Nihilominus tanta continuotum Λctuum , prae-odam censem me impegisse in iura eorum , qui sertim per Statutum , consuetudo pessime olet. possu t ex Altari vivere. Quibus passim adseri Prose libenda est atque damnanda. Hi ne patet ibuntur iura stolae, ex quibus, liret non pro , nova Monialium , quae sine dote eliguntur , tamen in Sacrorum administratione possint ordi. di ex solis professurarum collationibus sperant nariam consuetudinem exigere. Inter attieulos, subsistete, Monasteria nullatenus esse admit-0quos Galliae Rex Carolus iX. Trident. Conei licitenda . Istiuiscidi Moniales passim volunt so, proposuit, di pro refotmanda Eeele disti plina stabi.
96쪽
era Tridentina Synodus omnibus de singulis Victor is censu Caνiones non esse fνι νondo jis , non potuit providere . Etenim in vallis regio quae δενί eonsetemna pro se Irtiris o annalemnibus Eeelsiae temporalia habent varium s a. lsiniis . Rei νendus μ ον sancti Remuli censuit tum , ideoque multa fieri non poss4nt nisi per Lege solandos listi brus consciendines . Nihil fuit Plinei res & Episeopos. Hine e Saeto. Saneto definitum. Cetre Regis Caroli prohibitio suit Conei lici domum redux Venerabilis Dominus landatissima ae sanctissima . Etenim in Saet Carolus a Lotharingia , Sanctae Romanae Ee-0mentorum administratione nihil msse , niti perethsiae Cardinalis, Rhemensium Λtehi. Episeo. Simoniam, ex Igi a Ciero, una voce clamant pus , eelebravit suae Provinciae Synodum , & omnes antiqui Canones . Etiam elamant de ipso scribunt hujus synodalia Acta : Rὸ ti- quatiam meimarum partem deberi Paroe hia. Iit III ν4smus caraenotis M)revolva adsisnctum libui Clelieis. Verum Episeopi, Abbates, Ca.s nodum de Paraeeorum queretis, qui pro est Ed . pitula nolunt ineorporatas sibi Decimas dimit-μm Camiliarum Aui Manensum risu possηι μν. tere aut diminuere. Existimant sole sui des tu.cipere ex rerum sacraram administriat one . cito. Et Ionem . Hi ne illa Synodus nihil potuit dolus Rees Edictum suum quoad priorem partem finire. statim misit in plenam executionem: in Saeta. Mota suit & al a s figularis dialeuitas dementorum administatione nihil dei neeps per. exactionibus in Saetamento Oidinis Saetosan- misit exigi. At vero alteram partem , nempe cta Tridentina synodus haee statu;to soniam Bene seiorum unionem , Deeimarum assignatio, ab Eori suo ard ne omnia atiaritiae suspicio ales rem. aut populi collationem , postulavit de .s se deber , ni&I μου eon fune otio mi a Ojaerim, p cerni ae ordinati a Tridentino Coneilio. Hi ne otiam corde lis tonsνae , nee p o Iirreris dimisi
post hoe, quoniam non providerat, par hia. νι ι, aut testimonial bus , nee ma H l . aut otiales Presbyteri adversus diu am executionem in .Hquacumqtie de ea is, e Iam s me allatam, Ezρ teleesterunt: allegarunt secundam Regii Edictis scopi ει δεδει Grinniam Colia ores, out eoram MisI. partem, sibi favorabilem, esse Tria enti negle. Iri, qualis priet xlv accipiam . NotaνIι trio Melam , ideoque novum a Rege iniectum de nonritis adnitim locis , in dbus non ger latiliab hiekigendo onus iam esse cireumaudium. Possin conservido nihII aee plenae . ρνου fgutis Bruνιι Iathni juxta pristum morem exigere. Interees. dimissori s otii res omatibus incimiam tantum so non ea iebat fundamentis. Hi ne ipsam Opti. unius Auνe νrem aecipere pis ut, dummodo eustus Cardinalis Meliopolita retust ad suam metum sati,iam fis coactistitum ma exercenao a Synodum . cIo . Nec Episcopis eae Miar ι commodis ol quod Et vati; varia senserunt. Ni locis G 2Dellas, eisolamentum ex JIsdem Ordinum eo Iulionibus , H. Decanus Ambi uenfis , Procura M Reverendusmi rem ill indIMEὸ ρνohea re pessa. Omnem aliam
Ambianeos Epis Ur, didiu manensum esse in rmam damnat de Simonia . Est sanctissimumnibus , quos consimeνant nobis Patres nostris . Decretum, desumptum ex primitiva disti plina Per Eaectis comitiorim Auνelianen m blaram es Eeelesiae. Etenim quoἡ ptima Eee Iesae sanctitasse sacerdotibus id, quod ribebam p resera. m e etiam sponte oblata prosei ipserit a nothorum rii a .renisum esse νemedium, Θ maestis obfi, Sacramentorum administratione , istorumque fleadtim . suod ad visum Hs uel paraetorum ,Hadmissionem damnaverit de Simonia , abundi 6se sequendum Canc)hum Colon ense . Stabilivit demonstravit praefata Disseitatio. Hane sancti.
97쪽
lline quaerItur , An quorumgam sententia, lasse tensa Paroehialibus Ptes ieris, qui aliundE plenam ae honestam non habent sustentationein , posse hie aliquid exigi, si tolerabissὸ Respon. deo non esse . Est eerto Simoniaca . Etenim .8netabilis Alexander Canigianus, Archi. Epi. seopus Aquensis , ad octogesimum. quintum elapsi sate uti annum optime sanxit in suae Provin.
Lι. Sanctum est istud Deeretum . Sanctius edi. dii ad ejuciem saeculi annum nonageremum Ve. nerabilit Franei seus de Ioiosa , Sanctae Romanae elεsae Caidinalis, & Atelli . Episcopus Tholosanus e Nee vero qu spiam aliquid , ies . rect/, MI Inaeram . IA confessonis , sed nee in alio m n.
ia ae neeestitia euneta sub eaelo, Gallieanae praesertim, Eeelesiae Diseiplina. Cui & haee sunt addenda. Quintus Capitularium liber habet
praesumat. Iuod feceriι, stat se canonica ν ruties damnandum. Et sextus lib/r 1 Nesia pratia d. b. dianius, eo gnisndisque fidelitas exuantur. Iu/d qυι perpetraver ηι , honoris sui poscuum stini sub tuνι. Ptumiensium Abbas Regino suo C, pitulati inseruit hane Episeopalis visitationis scie. mam , de inquisitio habet hune Λrtieulum: D
ων , sed gratis dona CMim gratuita dispensentuν . Stephanus Ba luetius adire it Episeopale ad Paro.
ehiales presbyteros Edictum, in quo est de hie
tuus , aut isse s νασαιhandis, ast mortuis se petienvis praemium vel munus exigat. Pluta sunt
similia antiquorum Episto potum Edicta. Ad deeimi - tertii saeculi annum nonagesimum Guillelmus Major est promotus in Episeopum Andegavensem . Vir per omnia eximius. Inter ejus prima Acta habemus haeet Laquondam estram Magisνο Guillelmo E MI, R/ctare Ecclesiae da BQUis stipo Me quod ejus Capeluma de Baha ex is
etim aliti RHoribus stipo ιδε fisa est loquendum . Videt ieet ad eliminandum abusum . Extant his apud Eruditum Lueam Dachetium in deei motomo Splei legit. Undeeimus Tomus habet Ni-eolai Gellentii qui Guillelmo in Episeopatu proxime pneeessit, haee Synodalia Deeteta :
Demus a stero sacerdotes non rarari , ab Andega. vis peNerva exesudismas . Ata risiam niti minui paena Injungendis secundum Canon eam sanctionem . Nieo laus his sanxit in sua octava Synodo. Et adieeit in nona : ncris Canonibus es fisturtim , effis nosti diu es In saactis sanari Innovatum, ne prasacramentis minisνandis Ira ndenius aliquid
taν . Si quem mero contra saec venire notormus . Ipsum tanquam Inobedientem anima es ne duit
-- o. Proinde ei rea haee omnia Prosbyteri aut ipsorum Cleriei nulla habent jura. Eis non est, nisi spontanea Oblatio. Dissertatio lauda. it Edictum Venerabilis Gua. Ionis . sub Pa se hale Il. Parisensa Episeopi, &apud Romanam Eeelesiam Cardinalis r Pνοι bemus sub Excommanicasione, ne sacrarius, vel orab
98쪽
Clarui ece. one aluujus consuetudinis , pro Eaρις mo, sepastura , Benerictione , alusque Sacramen μι Ecclesiasticis aliquid exigere vel extorquere praemsumant, sed ea liberatiter o fine di cultate studeant
canonIcὰ ministrare; moneantur tamen Laici dii genter , ne quod pro reverentia sacramentorum de . votio fidelium introduxit , ex avaritia vetini aliis
qualiter revocare. Haec est antiqua , secundi tamen ordinis & temporis Disciplina . Ipsam quippe , uti suo tempore usitatam , laudat S. Gregorius Nazianzenus , declamans ad populum Constanti-Drat. 23. nopoli num:Quosdam ex hιs,qui vitari ministrant, , pulcλὰ inopes sunt ,pro vir/bus recreastis, ut an 'mis mintis disractis Altari magis adsideant, ae bo norum vestrorum participes factι sua quoque vici vobis conferant . Turpe sanὸ es baee o nos exposcere , o vos non elargis . Nec ver3 ideὸ bam admo-nItionem habui, ut ita in me fiat ; verum eὸ haec oratIo spectat, ut de Chrso bene mereri discatis . Cur semet. ipsum non commendaverit Gregorius adjungit: Metius est mih morι, quam ut gloriatio
mea evacuetur , ae mihι maedicatἰ Evangetit merces pereat, si hae laborum messem fecero . Evangeθι enim praedicatio necestat s est ,' munificentia autem , laus in eo sita est , ut gratIs Me munus obeamuI .
Gregorius Constantinopoli usque ad Theodosii imperium non fuit Cardinalis, sed missionarius
Episcopus: di maluit in conducto cubiculo paupereulus ad omnium Missionariorum exemplum vivere, quam semet ipsum populo commendare. Quod pauper Parochus ad servandam in Sacramentorum perceptione consuetudinem hortetur suum populum, atque ita semet ipsum commen det , nullatenus est reprehendendum : attamen longe magis convenit id fieri per Episcopum . Sic fiet cum majori aut horitate. Et supra audi vimus ita factum a venerabili Alexandro Cani.
hominei eleemosnas dare consuetas , ι endereque renuerint, eos Discopus ex Canonum jure ad piὰ introductam consuetudιnem perpetuὸ retinendam , cogat atque compellat . Loquitur ex Lateranensi
Cano ne innocentii l II. qui cunctas hujusmodi, praesertim in sanetibus & nuptiis, exactiones rigidissimὰ damnat, atque adjungit : E contra
quidam Laici laudabilem consuetudInem erga sanctam E caesiam, pia fidelium devotione Introductam , ex fermento haereticae pravitatis nituntur Infringere sub praetextu Caηοnleae pietatis . Guapropter e pravas exactiones super bis fieri prohibemus, et pias consuetudines praecipimus observarι, statuentestit tiberὸ eonferantur Ecclesiastica sacramenta, sed per Discomm loci, veritate cognita , eo escan rur, qui malitιo1ὸ nituntur laudabilem eonsuetudinem immutare . In noeentii III. tempora suerunt
infelicia: foedata per Petrum Brumum, Albi. genses, aliosque Calvinistarum Praecuisores . Hi, quo Clerum populo invisum redderent ,
atque ita everterent per paupertatem , non solas in Saerorum administratione exactiones , sed etiam liberas oblationes damnarunt de Simonia. Et multis, licῆt non plenuin errorem, ipsius tamen maculosum sermentum adsticuerunt. Et hi sub pietatis praetextu consuetas ob ationes
studebant iustingere : laudabilem consuetudi
nem nequiter immutare. Hos compesci mandat laudatus Canon , ct a vitam fidelium consuetu dinem declarat esse piam , mandatque perpetuari . Faciendam oblationem permittit cujusque arbitrio, neminem in singulari vult compelli . Quare laudatus Λlexander, ne videatur excessisse limites, est hoc etiam modo intelli-lgendus.
Dissertatio dixit etiam pro Mime Saerifieio nihil posse exigi: omnem sordis speciem hic sin
gulatissime vitandam. Oportere nos esse conisi tentos spontanea postulantis eleemosyna . Antiquam Ecclesiae castitatem ac pietatem abunde exposui. Faedum abusum resert ae damnat in
quarta-decima sua Synodo Guillelmus Major Episeopus Λndegavensis : Usus quidam in nostra Diares inolevIt, quod finguis sacerdotes , Μissam
in exequiis discedentium celebrantes , quatuordeineim denarios exigunt ab haeressibus vel executoribusi defunctorum . Unri nonnulti Capellant , ω etiami Ecelesiarum Rectores nostrae Diaeces, intelligentes
sum usum, si usus Mel debet nimis larg., dimi
sine custode Ecclesis , non sine gramι periculo anima. rum , ficut corvi vel vultures de longὰ cadavera sentientes, de quinque vel sex leucis catervallan amfluunt ad funera mortuorum, er quandoque cuml a ιι scandalo populi, quaestus praedicti gratia verbis eontendunt quis celebrabit, Ο nterdum unus Mini rerι excutit ornamenta . Nos autem praesenus au thoritate statut ι, usum ipsum declarantes tantum-l modo debere intelligi, quoties Presister n talibus' exequi s celebrantes , ad hoc ex parte haeredum vel Executorum Invitati fuerint, vel rogati . At perl-mys animarum , cupivitatique essVnatae talium Sa.eerdotum , qui se contra suae dignitatis bonorem venales exponunt, obviare volentes , probibemus om-' nibus er fingutis Ecelsarum Rectoribus Θ Capella. nis nostrae Diaeresis , ne de caetero Ecclesias , quarum Custodes existunt, im trant fine Presistero , latium exequiarum obtentu , nee pro Misi celebratis ab eis in hujusmodi funeribus praeter voluntatem Θ requisit onem expressam defunctorum , aut haeredum 2 Executorum inorum, aliquid petant, exigant vel rec*Iant ab invitis . Permittit ad
mitti ae exigi solam voluntariὸ desti datam oblu
Hujusmodi excessus ante Tridelitinam Syno, dum , dum Presbyteri sine titulo ordinabantur,suerunt plures. Pauperies ad illos adigebat .iHine ad suam Synodum dixit Dominus Cardinalis Carolus ii Lotharingia Archi , Episcopus
retianensibus speciosae factae Leges , cujusmovi est
qua caverur, ne pro celebranda re Diuma dentur
sacerdotι plusquam duo solim o dimidius . Uetumi ipse circa haec nihil sanxit, nihil definivit . Gallieani Cleri apud Melodunum Conventus elapsi saeculi anno nonagesimo septimo haec
compendio edixit: Omnιs rumis ex Miorum e lebratione abarceatur quaestus . Et laudati Caroli
in Episcopatum successor, Dominus Cardinalis Ludovicus a Guisa statuit in sua Synodor smeerdotes , qut de pretio paciscuntur ut Missas celebrent , habeantur Simonisel. Non autem si seont/oblata recipiant . Et in sua Synodo Dominus Ludo
99쪽
ri in eleemos and erogatur, ipse recip ur, nbus irim non petiturus sub poena Excommunicis. ιunis . Quod Episeopus eleem θ nam taxare lpossit, demonstrat hodierna Eeelesiarum pra latis, consimata per varias deelatationes Domi- lxolum Cardinalium. Notanda est lite apud lRugustinum Balbosa r 3sgaram si χ tim ms. l
N, , Illis ab offerente praes riplar eeleti re Omnes studeamus in hac summa re esse immaculati . Recordemur filiorum Heli , qui Dd; populum tetrahebant a Sacriseio Domitii , &ipsus Merosai. iam Λι eam per sua demerit plateipitatunt in Gentilem eaptivitatem.
Eadem est ratio exactionum lanetalium Quare Spala idus , Suessionensis Capituli pro cuiator, in Rhemensi Synodo dicens pro Sacramentis quidem nihil esse aeeipiendum, sed pro sepulturis mortuorum I hujusmodi mi dexigi & aeeipi , nullo modo est probandus Rehius est ii ii Rhemensis Synodus Ludovi ei
dus Abbas victoriae , ae Reverendus Prior San. cti Remigii r curiones non fusramur Iis , qtiae
Cardinalis de Iojosa, Archi . Episeopi Tholo
mandatoque minus prientes Presisteros MEI fue.
ν ni , eos qua delet severitate punIant. Quod i p. sum in sua Synodo sanxit Ludovicus vervinus Archi-Episeopus Narbonenss.
Est antiqua omnium Eeelesarum D seipli-ra. Etenim Epistopalis, quam in suorum Ca. nonum rapite posuit Λbbas Regino, visitatio.
Pleuebyteros inquitendum articulum e Aa pra
exigal. Non diseeittit inier Sepulturam ct Sacramenta . Etiam duo , per Stephanum Balii. rium ad Reginonis appendicem vulg.ta , Episeoporum ad Presbyteros antiqua Capitularia habent: Nactus Myrtim mo hismirandas infanti
phanus vulgavit 'insigi .em Pa halis it. Ponii. heis epistolam ad Norigandum Augustodunenissem Episcopum, quae habet inter ea tela stittimus ut pνo sep tirae quidem Aea , ver sparti
res, qui in Choro Eeelesiae, navi, aut coemiaterio sepulturam diverso pretio taxant, qui pro Altaris ae Ministrorum in Meliseio ornamen. iis, pro argentea vel aerea cruce, pro seretro,ae istiusmodi aliis varie exigunt , ego non posim purgare . Non alligo os bovi trituranti . Nihil me mag;s assistit, quam nimia quotum dam pagensium Presbγietorum inopia , ex qua etiam inviti eogunt ut ad sordes. Et ex his ipsorum inops quoque plebs cogitur ad murmura, aliaque ron bona.
noxia. Etenim Dee imae habebant rectom usum S tegimen . Major8s hosti adeo dilexerunt Eeelesiam, Cletum di pauperes, ut illis dederint decimam partem totius Mundi. Admiranda reti e liberalitas . Dividebatur in quatuor portiones: Episeopis, Clero, sabricae, pauporibus. Omnibus quatuor nulla edi actio erat ne-eestitia . Et ita fuit usque ad Carolum Mar- tellum, qui deeimas inuadere exp t, ae distribuere in suos milites. Divinitus iacta Poster tum conscientia ipsas reddidit . Velum non
originalibus possessistibus, sed transtulit in regularia Cleti eorum Collegia. ae item in M,
nasteria. Eis donavit Altatia . Hi ne A ltaris Custos di Rector amist avita alimenta, Ac expsis nihil nanet sei potuit, nisi modi eum pen sonis, aut Cancinaeae portionis . Et quas per gratiam. Quae qui eonsiderat , eerte non miratur ictum Carolum eum eor pote & anima e Gse proiectum ad Inseros . Dicti Presbyteri suum in Deeimas jus nee potuerunt , nec possunt perdere . Episeopi , Capitula, Monasteria , quotquot Doeimas possgetit . istos obligantur alere . Ex nullo titulo possint excute te istud vineulum . Ut Decimae teponantur in antiquam formam, seio viti posse fieri . Interim iustitia rigidissime mandat , ut in ipss non patretur crimen, de quo Apostolus : Ahas quidem esu alius autem ebrius est . Pres teris praesta ri debet plena alimonia, qua suas plebes gravare non teneantur . nee cogi ad pravas exactiones, sordesque alias . Eet jiciem Dee imis
provideri debet proprii pagi pauperibus . nisi
100쪽
forsan suffeJat mensa Saneli spiritus . Hie est unieus , de profecto neeessarius , modus nos plei castiseandi. Certe fidelis Populus , quiri etesiae decimam mundi partem dedit , sine fundamento gravatur exactionibus . Largiushete deduxi in Seholiis ad Acta Sancti Giego. iii vis. Et paro adhue latius dedueete. Divi. na Clementia Matti nostiae Catholi eat eustodiat tres suas avitas dotes, de quibus in sexto opustulo Uenerabilis Goffredus Λhbas Vindo. einensis: Eerlesia semper c uolua , Bleνa , o casta esse debet . Cribes ea, quia ure venae debetnte em . Libera, quia fetulari PMesari non vi.