장음표시 사용
211쪽
palis eousque necessiria& inevitabilis est, ut ea deficiente Divinum ministe rium, Sacramentorum collationem, Populi fidelis instructionem, Ecclesiarum cultum deficere necesse sit,ovesque Christi in apertum ruere interitum. VI. Iam quaeritur utrum regre rius ad Beneficium resignanti concedatur, in cujus gratiam Papa constituit pensionem super relignato Beneficio per consueram in Curia Romana clausulam istain : Neemn resignatario, necnon ejus in eodem Beneficio succeFre in statione pensionis deficiente, seu illam ad minorem summam reduci petente, liceat eidem pensionario liberum habere regrestum ad idem Beneficium , 'misue corporalem possessionem propria authoritate, per se vel per alium apprehendere ' Respondendum, quidquid in
aliis servetur regionibus, illam propria aut horitate sumptionem possessionis alienam esse ab usu Gallicano , qui & partium auditionem, & in judicio litis contestationem , & Iudicis lententiam prae requirit. Servatis autem judiciorum formis locus erit regressus adjudicandi contra contumacem ac perfidum debitorem. VII. Movetur quaestio, utrum Legatus possit admittere resignationem Beneficii sub onere pensionis Id fieri posse negat Rebullus - Quatenus enim in sua Praxi , tit. de resignatione conditionali, num. I. &' seqq. negat Legato Pontificio hanc potestatem competere admitteradi resignationes conditio natas , ni si specialem 1 Papa obtinuerit potestatem , inde insertur, ex mera & generali Legationis concessione hoc jure uti non posse. Sed omnis amovetur dissicultas si Literae Delegationis specialem illi aut horitatem istam indulgeant: istud quippe perspicue sancitur c. Praeterea, de ossi c. jud. deleg. Atque ita judicavit Suprema Curia Aquensis die Octo-hris Io. anno I 8. in gratiam Brochii Arelatensis contra Grossetum, qui abusionem praetexebat in admissione renunciationis Beneficii cujusdam sub reservatione pensionis apud Vicelegatum Aventonensem facta r quam tamen Senatus expertem omnis abusionis pronunciavit. Id refert Bonisa cius tom. I. Se natu scon se ito rum Provincialium , pag. M s. Haud certo
scitur, utrum Diploma Pontificiae tunc Legationis hanc singularem potestatem explicuisset, an verδ implicite dumtaxat. Casus autem dicti capitis Praeterea, non explicit E quidem, sed implicite in literis Pontificiis delega tam jurisdictionem mandantibus involvebatur,ut cuivis legenti liquet. VIII. Canonicae approbandi beneficiarias pensiones causae Gallicanoti su approbatae, atque in solis Romanorum Pontificum,non vero in Praelatorum inferiorum provi fionibus approbatae, tres numero recensentur a Reis
bu F, in Praxi, libiariti t. de reservationibus, caeterisque passim Gallicanis Iurisconsultis. Prima causa est ob bonum pacis & sedandas lites inter Clericos, cap. Nisi , de praebend. Secunda ne resignans nimium sustineat
dispendium, cap. Super hos, de/ reminciat. Tertia in permutatione Beneficiorum, quorum redditus sunt inaequales, ut ubertas unius prae alio assignatione rensiouis compensetur, cap. Ad quasiones , de Lerum permur. J
212쪽
ONIFAcius VIII. cap. unico de rer. permut.in 6. non modo approbat Beneficiorum permutationes fieri coram
Episcopis locorum , in quibus sita sunt Beneficia , sed etiam
piae fert jura sic permutantium omnibus Expectativis aliorum ab Apostolica Sede impetratis. Et Clement. unica eodem est. irritas facit qua icunque Beneficiorum commutatorum collationes in praejudiacium compermutantium factas. Possunt itaque Episcopi , eorumque Vicarii , dummodo habeant speciale ab Episcopo Beneficia conferendi mandarum , hasce permutationes admittere,& pro permutantium Voluntate ei silem mutuo dc respective conferre : reliqui autem inferiores Pra lati carentes Episcopali aut horitate , non possunt in favorem compermutantium conferre. Poterunt nihilominus, si hoc jus praescriptione adepti fuerint. Rebusius in praxi, p. 3. tir. de permutatione , n. ao. Bellamera tract. de
permutatione, cap. Tertio quaritur.
II. Si compermutanda Beneficia in diversis Diceaesbus sita sint, necesse erit intervenire utriusque Episcopi authoritatem : sed ad majus
commodum dc facilitatem alter eorum poterit vicem suam & potestatem admittendi & conserendi alteri Episcopo committere , ut omnia procedant coram uno eodemque collatore. Glossi in cap. unico de rer. per-mur. in s. III. Propria authoritate Beneficia permutantes eadem amittunt ipso jure, cap. Cum olim , de rer. permur. Itaque tanquam Vacantia possunt
stitim ab aliis impetrari. IV. Praeter Praelasi interventum Episcopalem authoritatem habentis, quae est prima , nobis jam examinata conditio , requiritur secundδ illorum notitia ad quos spectat vel electio, vel praesentatio Beneficiorum quae permutantur : alias enina invalida erit permutatio. Glo T. in d. Clement..unica de re r. permul. Qui debitε interpellati si consentire sine justa causa
recusant, tunc eis invitis, si permutatio nullo MFediatur canonico obstaculo , poterit Collator eam admittere & conferre. Abbas in cap. Nullas, de jurepatron. Fcdcricus trach. de permul. benes quaest.24. Rebusfus d.. tit. de permutianum. 22. allerens hunc esse communem Galliae usum circa Patronos Ecclesiasticos : sed Laicorum Patronorum prorsus esse consensum necessarium, lioqui fore irritam permutationem, asserit ibid. num. 3j.. A a. quoὰ
213쪽
Quod idem eensendum de necessario Regis consensu . si Beneficium Regiae nominationis permutetur.
V. Tertio requiritur ut permutatio fiat rerum ejusdem generis, spiritualium cum spiritualibus, juris in re cum jure in re , & non cum jure ad
rem I sic enim mutare non licet mandatum vel nominationem ad Beneficium cum praesenti Beneficio , cap. fin. dc re r. permul. Fcdericus in d. tract. de permut . bene s. o. I 3. Matthaeus de Afflictis decit Neapol. q. 17. Neque mens haec Papae mit, ut literae suae & mandata extendantur ad aliam quam quae ibi designatur , personam. Neque etiam aliquis decimas vel jus patronatus cum Beneficio valide permutaverit, juxta Doctores add. cap. hia. de rer . permut. & Rebutam loc. cit. num. 24. Plura tamen Beneficia cum uno Beneficio possunt & valide , & licite permutari, argu mento legis Cum Praeor, D. de judic. sunt enim res ejusdem naturae, neque Jus ulli bi prohibet. Ratio vero aequalitatis, quae justas reddit permutati ues, locum hic habere potest : plura enim minoris proventus Beneficia aequivalent unico opulentiori. Federicus loc. cit. quaest. I 2. Rebussus d.tit.
VI. Quarto requiritur , si fiat permutatio coram Summo Pontifice, ut caetera simul convermutantium Beneficia sigillatim exprimantur , ut a Romana Rota judicatum , & , pluribus Doctoribus traditum refert Re-bussus ibid. num. 34. quaiavis Federicus loco cit. quaest. I 8. neget id esse
necessarium in permutationibus. Saltem tutius est contra litigatores Beneficiorum avidissimos aut cuncta exprimere, aut clausulam referre , ut tacita pro expressis habeantur.
VII. Valida Beneficiorum permutatio est non modδ inter se consori. mium, sed etiam difformium, exempli causa Dignitatum cum Personatibus, simplicium cum curatis, Commendarum ad vitam cum titularibus; quia Commenda perpetua vicem habet Tituli. Panormitanus in cap. Cum olim, de rer. permut. Federicus loco cit. quaest. 6. & seqq. Rebutas
VIII. Admissa resignatione ex causa permutationis , Beneficia non aliis possunt qu,m permutantibus conferri, d. cap. unico , de rer. permur. in s. & Clem. unic. eod. tit. Et si secus fiat, invalide conferuntur ; qui non alias aut aliter intendunt permutantes resignare , nisi ad hunc permutationis finem. IX. Si evinci contingat Beneficium permutatione quaesitum , datur regressus ad alterum di mi ilum, ratione tacitae conditionis in illa dimissione inclusae , Si permutatum beneficium non fuerit evictum: sine qua nemo proprium dimitteret beneficium. Rota decis. s. in antiquis. Rebussus tract. de pacis posse T. num. I s. Papo lib. 2. placitorum , tir. 7. num. 2. Faber Cod. de sacros. Eccles. defin. 13. Et aperte favet cap. Si beneficia χo. de praebend. in o. Atque conceditur iste regressus sine nova provisione , dc sine
214쪽
sne nova in possessionem immissione. Requiritur tamen in hoc Regnosen tentia declaratoria apertionis regressus per Regios Iudices, qui sibi possessoria Beneficiorum judicia ita vindicant, ut ζne horum cognitione de decreto vacaturum procul dubio sit Beneficium , & alienae impetrationi
aditus aperiatur. Papo lib. 2. placitorum , tit. 7. num. 2. Faber Cod. de sata cros. Eccles. def. 13. Duarenus lib. 8. de beneficap. 3. Regressiis etiam locam habet mortuo compermutante , adeo ut hujus Beneficium tanquam
per obitum vacans non possit impetrari ab alio in praejudicium illius qui ius habet regressus in illud. Rebusfus d.tit. de permutat. num. I 3. ubi siepe
ita deci tam se vidisse affirmat. Charondas lib. I. reisonsorum, cap. a . Midem lib. t. Pandect. cap. Io. & ra. De speisseus tract. de benes. Eccl. tit. t r. scct. 2. art. q. num. q. quibus etiam locis iidem asserunt, non esse opus ad
hunc regressum nova collatione , sed necessariam esse Regii Iudicis sententiam in causa possessiorii. X. Ex eo quod admissa resignatione ex causa permutationis non pons ut Beneficia aliis quam permutantibus conserri, juxta Clement. unicam de permutat. inferuuz Rebuilas p. 3. praxis, tit. de permutatione mim. 18-Louetus lit. B, num. I 3. aliique, quod admissa per Episcopum resignatione in causa permutationis , si uni fuerit collatum Beneficium antequam ejusdem permutantis fuerit admissa resignatio, ejusque vicissim Beneficium
alteri compermutanti collatum fuerit, & inter has moras iste compermutans moriatur, jus accrescere superstiti, ut utrumque Beneficium retineat.
Non enim priore excidit quod pridem possidebat, quia adhuc illud tenet,
cum non resignaverit: manet itaque in pristina ejus possessione; & aliun de socii compermutantis debetur ei Beneficium , quia non vacat per socii obitum, quandoquidem ante e jus mortem jam fuerat resignatum ,& legitime superstiti socio collatum. XI. In permutandis Beneficiis aliisque spiritualibus rebus pacta quaedam aliquoties apponuntur illicita. Ejusmodi est conventio, ut permutatum Beneficium alicui tertio conferatur non habenti jus in illo, vel etiam ut ei pensio assignetur. Non postunt haec fieri, neque conveniri coram Ordinario , quia quaecunque in resignatione adhibita conditio censetur simois niaca, saltem Iure Canonico : quod si moniae genus cum non vetetur Divino Iure , a Summo Pontifice ex potestatis plenitudine purgari potest. Navarra Manual. cap. 23. num. IO7. Lessius lib. 2. de just. cap. 3s. dub. I q. num. 87. Nec legitur in toto jure Papam aut Concilium indulsille potestatem ordinariis purgandi conditiones resignationibus appositas, nisi in sola Beneficiorum permutatione. Est vero generalis prohibitio cap. ult.
de pactis : Pactiones sinquit ) facis a vobis pro quibusdam spiritualibitiokinendis , cum in huysmodi omnis pactio, omnisque conventio debeat omnino cessare, mullus penitus sunt momenti.
XIl. Ista quoque Pactio in permutatione pravitate simoniaca Red
215쪽
tur , cum promittitur aut permutatur fundatum Beneficium cnm Beneficio fundando ; quo enim tempore ita convenitur, unicum existit Beneficium,fimulque pecunia, quae res est mere temporalis 3c profana , quan vis saturo alicui Beneficio destinetur quod actu non existit. Itaque praeter desectum illum generaliter prohibitum pactionis circa spiritualia , cap. ult. depact. gravior hic defectus intervenit simoniae a Iure Naturali Divinoque, simulque a Concilio generali Chalcedonensi can. 2. prohibitae, ne pecunia detur, accipiatur aut promittatur pro sacris Ordinationibus , aut pro Ecclesiasticis ministeriis :& habetur in can. Si quis Epycop s, I. q. I. Expressior etiam est ad hunc casum can. Ex multis, I. q. 3. damnans simoniacae pravitatis eos qui pro Beneficiis acquirendis paciscuntur fundationes Ecclesiarum a se faciendas, aut donaria Ecclesiis aut pauperibus contribuenda. Huc etiam spectat cap. Tua nos , de simon. declarans simoniam committi , si quis de bonis suis conserat ad novi Beneficii fundationem , ea conditione , ut sibi id Beneficium, aut alicui suorum conseratur. Et sic judicavit Aquisextiensis Senatus. Cum enim Parochus Ecclesiae Oliolensis in Tolonen fi Dioecesi Curam suam dimisissἰt ex causa permutationis pro Capellae Rectoria, quam resignatarius se spoponderat fundaturum cum jurepatronatus, & super ista sundatione impetratum fuisset Apostolici Legati rescriptum , Praebenda illa Parochialis adludicata fuit devolutario,
qui illam ut vacantem per simoniam impetraVerat contra resignatarium,& rescripti executione tanquam ab abutu appellaverat, ut resert Pastor lib. 3.de bene f. tit. D. n.7.
XIII. Pacta quaedam recensentur in hisce permutationibus apponi solita, sed non aliter valida , ni si summi Pontificis dispensatione roboren tur , ut si conveniant permutantes de solvendo alieno aere contracto propter Beneficium compermutatum ἱ alioquin enim successor in Beneficio solvere tenetur nomina seu debita contracta pro Ecclesiae necessitate ab an recetare suo , cap. r. de solution. Expensas Verd quas praecellor Beneficii fecit , non in Ecclesiae , sed in propriam utilitatem , pacisci a successore prorsus est simoniacum : item de solvendis Bullarum seu expeditionum impensis. Navarra consit. . M I . de simonia. XIV. Si ver δ Beneficiorum permutatio fiat in periculo mortis , aut in de erepita senectute ; item si fiat cum consanguineo, proximo aut fami liari, aut si citra inaequalitatem Beneficiorum reservetur penso , aut si uterque sibi pensionem reservet, aut si conveniatur de pensione in gratiam tertiae personae , istis casibus permutatio ac reservatio fieri praesumit ut in fraudem , vel animo negotiandi I & talis reprobatur permutatio. Idemque praesumendum & damnandum , si pensio super alio quam com- permutato Beneficio constituatur, & si sit magna Beneficiorum sine ulla compensatione inaequalitas , aut si fiat permutatio cum ficto Beneficio, quia propria bona sine aliqua urgente causa disperdere velle nemo praesumitura
216쪽
mitur, i . Cum de indebito, D. de probation. Nullaque ratione veris mile fit,
ut quisquam Benc ficium multis soric expensis , de laboribus acquisitum, quo sustentandus est, sine aliqua gravi causa sponte resignet, ut dicit cap. Suer hoc, de renunciatione. Praeterea dolus prapsumitur, ii quis post resist- nationem in ejusdem, se resignati Beneficii posseisione perseveret. Hate docet Rebussus d. tit. de permutatione, n. 62. & seqq. 3c in glos. ad Comcordata, tit. de collationibus, g. Volumus, glos. ult. XV. Denique in casa permutationis Beneficiorum , quemadmodum dc in aliis resignationibus, servanda regula est de publicandis resignationibus, de qua in serius tractabitur hoc ipso lib. 2. cap. I 8. Hoc denique tenendum , certissimam esse regulam , si remittatur Beneficium , ad cujus compensationem promittatur titulo permutationis aliud indefinite Bene fietum similis ac paris proventus , id non censeri permutationem, sed nudam δc inessicacem pollicitationem , quam nunquam confirmat Papa, neque licet ordinariis admittere. Unde si alter a quo resignatum ex ea causa fuerit Beneficium , moriatur, Vacabit Beneficium per obitum. Ita Mornacius ad i. Rebus, C. de rerum permut. Permutationes enim esse debent de certo Se determinato Beneficio ad aliud peraeque certum de de
CAPUT XVIII. De iure Regre suae.
ENERALIs regula Canonici Iuris haec est, eum qui semel
Beneficio suo renunciavit, non posse illud repetere , cap. Ex irini senisa, cap. Super hoc , dc cap. In prasenii, de renunciat. Ideo revocatio semel ad millie resignationis nulla &irrita est; etiamsi successer possessionem abdicati ab alio Beneficii nondum sumpserit. Sic judicatum Parisiis refert Charondas lib. I. responso rum,cap. a I. Idemque juris est etiam cum res gnatarius reperitur incapax Beneficii, ut aliis Supremarum Curiarum judiciis confirmat Brodeus in Louetum lit. B, cap. I 3. Neque resumi Beneficium potest , quanuis conditio in renunciatione illius addita fuerit, ut si vivo resignante Vacaverit sive percessum, sive per decessum resignatarii , revertatur Beneficium ad relignamem absque nova provisione. Istiusmodi namque provisiones sub fornia regressus obtentas jubet esse irritas Carolus IX. in Aureliuiensibus Comitiis , art. Q. Verumtamen si accedat nova ejusdem Beneficii collatio in gratiam resignantis, poterit idem resumere . non ex illa conditione re-
217쪽
i s o Juris Canonici Theorἱis,
gressus, sed ex vi novae provisionis, quanuis jurasset se idem Beneficium
non repetitarum , ut dicit expresse cap. Cum inter, de renunciat.
II. Regrestus porro ad idem Beneficium conceditur resignanti. In primis in mutua compermutatione, si contingat unum ex compermutatis Beneficiis evinci . Nam is qui istud sic amist, jus habet resumendi abdicatum a se in causa permutationis Beneficium , ut proxime superiori capite, num. V. dictum est : etiam citra novam provisionem, non tamen in hoc Regno citra Regii Iudicis declarationem , cui in his attribuitur judicium pollieubrium. Rebutas in praxi , p. . tir. de permuIation. Num. II. IMI 3. & I 6. III. Regressus pariter admittitur ubicumque aliquis suo pristino renunciavit Beneficio ad novi Beneficii suscipiendam collationem , vel quia ambo simul sunt incompatibilia , vel quia noluit plura simul tenere Beneficia contra Ecclesiasticos Canones , vel quia noluit Collator aliter conferre, nisi prius dimitteretur, aut alia ex causa. Si ergo contingat istud novistine collatum Beneficium evinci, is qui pristinum Beneficium pro hoc secundo capellendo dimiserat, jus habet regrediendi ad primum Beneficium, qua lavis fuerit alteri collatum & possessioni datum , cap. Si beneficia 2 o. de praebend. in 6. IV. Tertio etiam conceditur regressus, si contingat unum ex permutatis Baneficiis vel nova pensone onerari, vel etiam veteri pensione , mo- db id quando permutavit ignoraverit, ut plurimis tum Senatu scon sultis, tum Regii Consilii Placitis judicatum refert Papo lib. 2. tit. de permutatione beneficiorum 7. art. . dc s. Etiam excludendo possetarem , qui per resignatarii obitum impetraverat, ut solenni omnium Camerarum convocatione in Purpureis Togis decidit Parisiensis Senatus die . Septembris anno i 161. teste Charonda lib. I. responserum, cap. 24.&lib. I. Pande
V. Quarib admittitur regressus , si resignatarius conventam & a Papa approbatam pensionem non solvat, modδ saltem clausula regressus fuerit apposita in literis Papae, quibus ista constituta fuit pensio. Gigas de pensionib. quaest. 9 uir. I 8. AZOrius p. 2. lib. 8. cap. '. quaest. . In Gallia clausula regressus, licet non apposita, subintelligitur ad regressiim adiudicanis
dum contra resignatarium non solventem pensionem. Bro deus in Lou tum lit. B,ir. I 3. Bonifacius lib. a. Lom I. Senatusconsuliorum Provinciae,
VI. Quintd in toto Galliae Regno ei qui in infirmitate gravi constitutus resignaverit, datur regressus post valetudinem recuperatam , aut periculi cessationem , sive pure resignaverit , sive in favorem , sive simpliciter, sive sub pensionis reservatione, sive coram Legato , sive coram Ordinario, ut declaratur Edicto Ludovici VIII. anni I 638. art. 2o. nec tantum contra suum resignatarium , sed etiam contra I gnatarii successbrem , ut declaravix
218쪽
aeclaravit Τolosana Curia in gratiam Gansardi Praecentoris Ecelcsiae
Aquisexti ensis, qui metu mortis Praecentoriam cum reservatione pensionis resignaverat in favorem , cujus resignatarius mox se eodem Benc ficio abdicaverat in alterius tertii favorem. Pastor lib. . tir. 9. num. 2. Quum enim aliquis non sponte renunciavit, Clemens Papa III. concedit ei regressunt
ad Beneficium. Nulla enim ratio sinquit ) hoc νerisimile reddit, ut qui qua Beneficium mutiis forte expensis o laborib- quesivum, quo sentiari debet, facile sine magna c.visa, sua θonte resisnet: cap. Super hoc , de renunciat. Et formido urgentis in aegritudine mortis , si non adimit, salicin valde ininuit hominis libertatem, & adigit ad ea quae nunquam alioqui in animum induceret, cae. Literaturam, de volo. Praeterea clim omnis qui in aegritudine periculosa renunciat, nequaquam hoc faceret si sciret se ex illa infirmitate convaliturum, omnis quae tunc fit renunciatio hanc secum tacitatu involvit conditionem jure praesumptam, Nisi de hoc morbo convaluero. Praeterea rationabilior est causa succurrendi sic resignanti qu in ei qui in siinili constitutus infirmitate vovit.hic enim Vovens intendit promissum exequi si convalescat : resignans autem nou intendit renunciare si convalescat ; & nullatenus renunciaret, si se convaliturum sciret. Et tamen d . cap. Literaturam , de voto, illam remittit promissionem ex prcssis verbis Deo nuncupatam in illo qui aegritudine decumbens, mortis pavore Religionem vovit, si sospes exurgeret. Multo ergo magis videtur remittendare signatio quae nullatenus fieret , si quis mortem se sciret evasurum. Bonifacius tamen d . tom. I. lib. 2. tit. Io. cap. 2. refert aliquando judicatum non cite regressui locum , si fuerit resignatum coram ordinario : sed communis sententia hoc etiam extendit ad Ordinarium ; licet enim liber E conserat, non tamen conseri vivente Beneficiario , nisi hie libere resignet: atque ita manet hic etiam communis & fundamentalis ratio regressus.
quod scilicet non resignasset aeger si se superstitem dc convaliturum praestivisset. VII. Sexta justi regressus causa est criminis capitalis accusatio, cuis jus incerti successus formidine aliquis proprium Beneficium abdicat,quod repetendi jus habet postquam judicium condemnationis evaserit. Sed ne repetitionibus indulgeam , consulito quae hac de re accurate pertractavi hoc ipso lib. 2.cap. o. num. I. 2. 3. tam de resignatione quae fit pendente criminis lite , quam quae fit post condemnationis sententiam, sed appellatione suspensam. VIII. Olim ad regressum nova ab ordinario provisione opus erat,
sed hodierna praxi res ita geritur. Regredi volens in Regno Galliae Iudicem Regium oblato libello convenit, ejusque decreto resignatarium citari Curat, infirmitatem praeteritam Medicorum attestatione probat, aliamve causam propter quam regressum petit. Demum auditis partibus & examinatis probationibus, Iudex cui more Gallicano judicium posse stariurn attributum
219쪽
tributum est, resignatarium possessione per sententiam dejicit, eamque pete nil regressum adjudicat. Hic verb Ordinarium adit, , quo admittatutin pristina quibus ante resignationem potitus erat jura ordinis & sessionis& Vocis in Capitulo , sine ullo retrocessu aut diminutione seuctuum , atque ministerii , perinde ac si nunquam reminciasset; neque tenetur ullum pro novo ingre Ilu vectigal Capitulo exsolvere. Louetus lit. Γ, num. II. nec ullatenus ulla provilione aut collatioue opus habet. Oliva lib. I. placitorum , cap. I9. De speisseus tract. de benefic. tit. II. sect. 2. art. 6. Rebus sin praxi , p. 3. tit. Ratione persona ct rei vitiatur re ratio, num. 19. Chopinus lib. i. de sacra politia, cap. g. rium. 8. aliique communiter. His suffragatur lex Qui ad temptu, Restitutus, D. de decurion. ubi statuitur restitutum Decurionem tenere ordinem , non qirasi nunc primdm nanciscatur,
scd quem pridem habuit. Neque ver b his obstat cap. Ex transmissa , de renunciat. dum sic ait: Idιιm non tanauam unum de Ecclesia , sed quaside novo νecipiant in sociam ct fratrem. Rel pondetur enim illum de novo mandari recipiendum 1 Papa , non ex jure , sed ex liberali gratia & pura commiseratione ; quia diuturno elapso post suam renunciationem tempore eandem confirmaverat, dum ea quae liberaliter illi Ecclesiae contulerat, repetere,
atque per insignem atque indebitam indulgentiam sibi solo pacis studio
relaxata , sibi resumere non erubuit, ut ibidem dicitur. IX. Resignatio vi aut metu extorta nulla est , cap. super hoc, de renunciat. Ideoque datur resignanti regressus in Beneficii dimissi postessionem, cap. AbbM , & cap. Ad aures, & cap. Ad audientiam, de his quae vi metusve caus. fiunt. Si tamen metus causa levis fuerit, nec cadens in virum constantem , resignatio facta stabit, cap. Cum dilectus , eod. tit. Et si qui metu adactus fuerat Iibere postmodum consenserit, reconvalescet resigna
X. Idem juris est in resignatione , cui Daus aut doliis causam dedit Ratio est, quia illa resignatio non potest censeri voluntaria. Voluntarium enim, ut ab Aristotele definitur , est quod proficiscitur a principio inti inseco cognoscente singula in quibus est actio. Ea ver δ cognitio non potest este in animo cui fraus aliena per mendacium aut fictionem illusit. Rebu Rius in praxi, P. 3. tit .de causis resignat. irritant. n. r. ad I 2. In his causis opus ei qui resignavit incnmbit probandi vim, metum au dolum , d. cap. Super hoc, de renunc. Atque his casibus resignatio adeo nulla censetur ex defectu consensus, ut nec literis opus sit in integrum restitutionis ; sed resignans obtinet tamen in judicio possessorio literas Regias , quibus Judici mandatur , ut si probetur vis aut metus , aut dolus qui causam resignationi dederint , nulla ejus resignationis habita ratione , confirmet in postessione Bcneficii resignantem , aut eundem in possessionem vindicer, f suerat spoliatus. Sed literae illae non sunt rescissonis , neque hic agitur
220쪽
ipso jure nulla & inanis. Rebussus d. tir. de evis resignat. irritant. n. Ir.& 11. De speisseus tir. D. sect. 2. art. s. num. 8.XI. Renunciatio a minore annis viginti quinque facta, non est quidem hoc ipso invalida, sed cassa fiet per resti tutionem in integrum , si velit reis signans ab ea resilire. Rebussus d. tit. Ratione person. ct rei vitiat. resignat. n. I. 2. 3. 4. F. 6. Pap. lib. 3.. placitorum , tit. de restitution. major. &min. in re benefic. I I. art. I. Charondas lib. I. Pandect. cap. Io. Louetus cum Bro deo lit. B, cap. 7. De speisseus art. s. num. Io. penes quos haec adstruuntur quamphirimis Senatusconsultis. Neque his obstat cap. Si annum, de judiciis in s. statuens puberem posse in causis beneficialibus perindeae si major esset annis vigintiquinque , admitti in judicio. Hoc enim coniseello restat adhuc ei restitutionis beneficium ,& donec obtinuerit, resper eum actae valebunt. Si enim per se nullae ac irritat forent, superflua esset restitutio, sicut paulo antἡ monui non opus esse restitutione aut rescissione contra resignati onem vi, metu , dolove extortam , quia talis res gnatio per se nulla εe irrita est. Et haec quidem de jure communi, sed non de jure Francico , in quo praevalet istud effatum forense , Nullitas in Galsia loeum non habet, sed quaecumque illa sit, reparanda est per Regias
restitutionis Literas.' XII. In actis Cleri Gallicani, tom. a. tit. 22. commemoratur Supremae Parisiensis Curiae Senatusconsultum , ut sit norma 8c specimen tum juris regressiis in Regno Galliae recepti, tum resia mptionis juriuin omnium capitularium sucredentim post resignationem ejus qui per regressem restituitur, ita ut regrediens praeseratur in ordine sessionis Ac jure optandi. caeterisque privilegiis , praevaleatque caeteris qui post res gnationem in idem Collegium reeepti fuere. Ipsum vero factum est hujusmodi. Franci cus Verjusius Cathedralis Ecclesiae Matisconenfis Canonicus periculosa aegritudine conflictatus, pure & simpliciter praebendam suam abdicavit in manus Capituli sui , quod jure Veteris consuetudinis , & juxta cap. Cias
Ecclesia Vulterana, de elect. potitur privilegio Praebendas Canonicas conferendi. Consensu autem communi Capitulum resignatam praebendam contulit resignantis nepoti Philiberto Verjusio. Sed transactis aliquot meris bus , Franciscus ex gravi morbo convalescens abdicatam a se praebendam resumit. Cumque post ejus in morbo resignationem alii de novo fuissent viversis provisi Canonicatibus antequam Franciscus fuisset ad pristiniam Canonicatum regressus, eidem Francisco in causa contradictoria idem Senatus adversus quatuor contendentes Canonicos intermedio Iem pore admissos , Sc praesessionem , & Voeis praerogativam , 8c jus optandi ,. omnemque aliam praerogativam ad judicavit perinde ac si nunquam se canonescatu demisisserial