장음표시 사용
221쪽
Juris Canonici Theoria, CAPUT XIX.
regulam , De infirmis resignantibus.
: LvRAEQu E sunt circa rem beneficiariam regulae Cancellariae. Nos hic praecipuas exequemur, quae usu vigent in Gal- liae Regno. Sunt verb istae. i. De infirmis resignantibus. h. De triennali possessore. 3. De annali possessore. . De publieandi s resignationibus. s. De non tollendo jure alteri quaesito. 6. De veto simili notitia. II. Regula de infirmis resignantibus his verbis concipitur: Item voluit,
quod si quis in infirmitate confli tutus resignaverit aliquod Beneficium, dimiserit, aut istim commenda reseris ineu ipsus Beneficii unionis dissolutioni eonsenserit, etiam vigore supplicationis dum estet sanus signata, postea infra viginti dies a/ie per ipsum resignantem prastiti cansensus computandos de ipsa infirmisine d
cesserit, ae Usum Beneficium quavis authoritate eonferatur per resignationem
sic factam, collatio huiusmodi nulla sit, ipsum Beneficium nihiιominui per
III. Ut autem certa habeatur notitia diei obitus , providit Francineus I. Edicto anni is 39. artic. so. & si. dum jubet in Ecclesiarum registro eonscribi diem sepulturae Beneficiarii defuncti ipsius Parochi manu, aut alterius qui tunc existat illius Ecesesiae Superior ; necnon subscriptio adjungatur publici Notarii ad subscriptionem Parochi vel alterius Superi ris. Ititiet praeterea art. 14. domesticis Beneficiarii defuncti sub poena corporali,ut veniant notificatum sincere dictis Ecclesiis praedicti obitus diem. Ipsis verb corporis desuncti recelatoribus laicis poenam mortis indicit, Clericis verδ omnimodam exclusionem a Beneficiis defuncti, Sc praeterea graves pecuniarias mulctas Iudicis arbitrio infligendas , art. ss. Quod si
ad hunc finem corpus exenteraverint, incurrunt per extrav. 2. de sepultur. in communi b. in locis in quibus haec extra vagans recepta est , excommunicationem Papae re Icrvatam , nec solum facientes , sed etiam efficaciter fieri mandantes aut consulentes. In hoc Regno, aliisque pluribus locis ea poena non est recepta et passim enim & citra sic rupulum exenterantur etiam a timoratis personis defunctorum corpora, hoc est viscera eorum eruuntur, ne corpus tam citd seereat 3c corrumpatur , possitque commodios
ali δ transferri. vox Graeca nihil aliud significat, quam viscera dc intestina: Graecumque nihil est quam intestina de animali eximere, εc metaphorice medullam de planta eruere. Et ait Raphael Tobiae 6. Exentera, hoc est , eviscera hunc piscem.
222쪽
IV. Istam de infirmis resignantibus regulam primus ediderat Innocentius Papa VIII. cum hac clausula, Resignaverit sive simpliciter,sive ex causa permnl.itionis. Sed eam Iulius III. obliteravit. Nihilominus tradit Rebuffus p. 3. tit. de infirmis resignantib. glos. 4. valere hanc regulam in ea sibus etiam resignationum, quae fiunt ad permutanda mutuo Beneficia ; sicque iudicatum in Curia Parisiensi die Julii ra. anno I 178. resert Leprestrecentur. 2. cap. 39. Bengeus item tract. de canonicis institutionum conditionibus, F. Io. num. 9. alterit pariter valere hanc regulam in casu etiam peris
mutationis Beneficiorum. Addit Rebussus loco cit. eum qui permutavit Beneficium cum aegro qui intra viginti dies excessit, non habere jus pristi- num Beneficium suum recuperandi, hac ratione , quia qui cum graviter aegrotante sic permutat, praesumitur fraudem moliri in prauudicium expe-etantium & ordinariorum: neque jura intendere quempiam in vitae confinio de beneficiis Ecclesiae tanquam de haereditaria portione ac successione disponere , can. Episcopo I. & 2. &can. Plerique, & can. Moyses , 8. quaest. r. Praeterea huic issa occasione permutanti imputandum est quod se ultro huic periculo exposueat, siquidem cogitare debuit fore , ut hic moreretnr quem videbat aegritudine laborare. Itaque cap. 2. in fine, de renunciat .in s. de renunciantibus ac permutantibus in fraudem his verbis edicit, Ut ct habita praebenda, ct ambita si nul omnino careant.. V. Non sunt Doctores unanimes, valeatne regula de infirmis resignantibus, quando in resignatione clausula ista inserta filii, vel alias qκοιο modo vacet ' Et remedio hujus clausulae cessare regulam istam , & resigna- rario jus acquiri, quanuis intra viginti dies resignans de eadem infirmitate moriatur, docet Gomesius ad regulam de verolimili notitia , num. 14. MPastor lib. 3.de benestit. L num. 6. dummodo per fraudem non fuerit cadaver occultatum ad antevertendos Omnes per obitum impetraturos. Ex
adverso nullatenus per illam clausulam impediri hujus regulae effcctum docet Rebussus d. tir. glos. I . num. 13. & Charondas , qui libro I. Pandect. cap. Io. ita Risse judicatum resert a Senatu Pari sensi r & Mai nardus, qui lib. . cap. 3'. simile profert Senatusconsultum Curiae Tolosanae. His
ascedit ratio. Cum enim tempore resgnationis non vacaret Beneficium
per obitum , praesumi non potest Voluisse Papam conferre Beneficium per obitum dum vixit resignans, aut voluille conferre Beneficium vacaturum sed tantum actu & de praesenti vacans per solam resignationen . Aliud quidem juris esset, si post mortem resignantis Papa relignatarium illum de
eodem Beneficio provideret tanquam per mortem vagante , dummodo jus alteri non fuerit antea quaestum ; sic enim fieret ut taliter provisus vero vitulo niteretur, & non irritae & caducae resignationis.
VI In Regno Galliae illi viginti dies non solent computari , die praestiti per resignatorem consensus , ut vult ista regula sed , die 'adurissae per Collatorem resignationis. Atque ita saepius in Supremis Regni B ti, Curiis.
223쪽
Curiis judicatum testantur Bocrius quaest. 318. & Rebusus d.tit. glo io.
VII. Quid si sanus aliquis resignaverit, &post res gnationem in
morbum inciderit, cujus vi decesserit intra viginti dies ab ipsa resignatione computatos Z Isto casu non est huic locus regulae expressis verbis dicenti : Si quis in infirmitate constitutus resignaverit. Valebit itaque relignatio. Rebussus d.tit. glos 2. n. 2. & I . VIII. Regula ista etsi expresse dicat, si Beneficium quavis authoritate conferatur per resignationem 'factam, non admittitur intra Regnum Gai laein resignationibus quae fiunt coram ordinariis , sed ad eas solas restringitur quae fiunt coram Papa vel Legato. Idque firmatur innumeris Supremarum Galliae Curiarum judiciis , quibus ab ordinario in vim resignationis provisus exclusit provisum per obitum qui contigerat intra viginti dies factae in morbo resignationis. Sic tradunt Gallicani Authores Papo lib. 3.
placitorum, tit. de infirm. resign. 2. art. 2. Imbertus in Enchiridio , verb. Regula Cancel. de χο. dieb. Duarenus lib. 8. de benes cap. 2. F. F. Chopinus de sacra Politia, lib. i. tit. 6. num. 3. Charondas lib. I. responsorum , c. I9.& lib. I. Pandect. cap. Io. Peleus lib. 2. action. forensi cap. Io. Louetus lit. I, cap. s. Ratio differentiae hac in re inter Papam & Ordinarios haec est, quia plus est suspicionis fraudis coram Papa in remotis agente , nec locorum Clericos cognoscente, quὶm coram ordinariis exactiorem notitiam habentibus de rerum & Beneficiorum & Clericorum suae Dioecesis. Quae eadem causa est, cur non sit necessaria in Ordinariorum collationibus expressio caeterovum, quae provisus possidet, Beneficiorum ; quae tamen
omissio collationem quae a Papa fit, invalidaret. IX. Eadem regula nihil obest resignationibus , Rege Galliae admissis, quando contulit jure Regaliae. Charondas lib. I. Pandeα cap. I. Louetus lit. R, cap. 67. X. Eidem regulae non est locus in morte civili, seu capitis diminutione resignantis. Rebutas ad hanc regul. gloss. II. XI. Observanda sunt verba Regulae , De ipsa infirmitate decesserit. Si enim in infirmitate resignans novo occurrente casu decesserit, si ve gladio, sive veneno , sive laqueo , sive ruina aliqua post paucos dies, ipsa valebit resignatio, quia de ipsa infirmitate non decessit. Itaque duo probanda sunt ad excludendum resignationis effectum : primo defunctum resignasse tempore infirmitatis suae : secundo de eadem infirmitate interiisse intra vigesimum ab admissa resignatione diem. Rebussus dict.glo C. I i. XII. Quid verd juris , si resignatum fuerit dum febris intermittebat, ut fit in tertianis & quartanis febribus r Rite declarat Rebussus glosic a.
Dum. 6. ad hanc regu l. hanc procedere regulam sive febris continua sit, sive intermittens ac interpolata: licet enim accessus intermiserit, perdurat
tamen habitus morbi quamdiu morbi ficus humor persistit intra corpus. Neque
224쪽
Neque refert si tempore resisnationis fuerit levis febricula , quae non existimabatur periculosa ; sufficit enim si secundum verba regulae decedat ex ea infirmitate : dc plerumque mors sequitur ex infirmitate quae principio levis, deinde ingravescit. Ibid. num. F. XIII. Summus Pontifex potest huic regulae derogare , idque facere solet ad resignatarii petitionem , itaut in Galliae quoque Regno isti tismodi admittatur Ob Papae derogationem resignatio. Rebussus ibid. glossi. Σ. , n. 2 . ad 27. Charondas lib. I. Pandect. cap. Ιχ. Etiam in mensibus Gra-duatorum nominatorum. Rebussus d. glossi 2. Inum. 27. ad fili. Charondas lib. I. responsi cap. 2o. Ac lib. I. Pandect. cap. ix. Papo d. tit. de infirmo resignant. 1. art. s. Clio pinus lib. I. de sacra Politia , cap. s. num. 1. Quinetiam valet derogatio ista in praejudicium Indultariorum Curiae Pari sientis, ut ex multis sit premis Iudiciis affirmat Bengeus de canonicis institutiois
num conditionib. g. Io. num. 14. Omnis enim res per quas causas consti
tuitur, per easdem dissolvitur, cap. r. de regul. jur. Ejusque est dissolvere cujus est & ligare, l. Sipuella, D.de sponsalib. Et nihil tam naturale,quam eodem genere quodcunque disset Vere , quo colligatum est , i. Nihil tam naturale , D. de regul. jur. Igitur cum Papa jus condiderit , potest etiam circa idem jus ex aequitate dii pensare. XIV. Cirea hoc tamen sciendum est , non esse locum derogationi aut dispensationi regulae de viginti diebus in praejudicium ejus ordinarii
qui Cardinalitia dignitate praeeminet. Docent enim Louetus lit. C, cap. II. Bengeus de eanonicis institutionum conditionibus, A. Io. num. I . & 18. dc tir. de variis mod. acquir. benes. f. Io. num. χχ. & 23. initum fuisse inter Paulum Papam IV. dc Cardinales , ut in eorum ordinariae collationis praejudicium neque Papa, neque Legatus dispensare valeant circa regulam
istam. Iidemque affirmant indultum istud ac privilegium Cardinalium admissium suisse de insinuatum in Magno Regio Consilio. Etenim immunitaei digni iunt quos lateris Supremi Principis comitatus exornat, l. unica, Cod. de Praepost labor.
Prosequutio caterarum Regularum Cancellaria in
I. IM habet pariter in Regno regula de publicandis resignati nibus, sic statuens r Item Dominus sic fatuiι r ordinavit. quod quacumque Beneficia Ecclesiastica me in Romana Curia, sive extra eam resignata inisi de illis facta resignationei , si in eadem Curia, intra
225쪽
sex menses a data supplicatioms, ct non prositi consensus computandos ; severo extra dictam Curiam facusint, intra mensem, ex tune ubi talia beneficia con stunt, publicata fuerint,vel pti essio illorum ab eis quos id continois, petit afueriιὶ i resignantes ita postmodum in eorundem Beneficiorum resignatorum posessione
decesserint, non per resignationem, sed per obitum hujusmodi vacare censeantur. Collationes quoque, ct alia quavis diffistiones illis tanquam per resimationem vaeantibus farit ι,-inde sequuta nullius sim roboris, vel momenti. Observacum Flaminio lib. 2. de resignationi b. quaest. 2. num. Iti & cum AZOtio pari. M lib. 7. cap. 24. quaest.A. Verba ista, A data supplicationss, ct non prasiti consensus comparandos , fuisse huic regulae ex postfacto addita per authoritatem Pii IV. & mi V. & Gregorii XIII. Antea enim concertabatur inter Doctores, undenam ellet istud semestre inchoandum: de qua re apud Gomesium longissima extat disputatio , antequam verba illa essent huic regulae addita. II. Ratio regulae istius est, ut evitetur multiplex collatio , quae fieri posset ex ignoratione praecedentis, de qua agitur, resignationis & collationis. Praeterea ut populo innotescat quis ut ejus Pastor, aut quis Ecclesiae Minister, ad quem ubi suerit, recurratur. Est enim utrimque mutuae cognitionis officium, ut pastor suas oves agnoscat, juxta illud Proverb. 2 Diligenter agnosce vultum pecoris tui: & oves pastorem simu I agnoscant &siquantur , dicente Domino nostro, Isau. Io. Ego sum pastor bonus, ct cog
ninco oves meas, cur cognoscunt me mea, di sequuntur me. Alia item regulae hujus causa est , ut evitentur illae resignationes , quae ideo occulte fiebant,
s ut refignanti sacilis esset ad dimissum Beneficium regressus. Huic dispositioni consermamur subsequutae Constitutiones Pii IV & Pii V. in Gallia
receptae contra simoniacam confidentiam
III. In Gallia tempus sex mensium , aut unius mensis hac regula Iraestitutum computatur a die admisse resignationis, & non die praestitire signante consensus. Papo lib. 3. tit. Ad requi. de publicand. resion. I. art. 4. Charondas lib. 2. Pandect. cap. 12. Potest ver d id tempus a Papa prorogari ad Partis petitionem, etiam in Galliis. Boerius decit. 3ra. Papo
quam ordinarius, provisiones ab eo concesse publicandae sunt intra mensem . ut saepissimὲ judicarum fuit a Magno Consilio Regio. Charondas,ib. I. Pandect. cap I 2. Resignatio quoque a Legato admissa publicanda similiter est intra mensem. Charondas lib. p. responsorum, capiaI8.
here publicationem in loco Beneficii. sive fiat in ipsa Ecclesia praesente populo, sive in Rro, sive in publico auditorio , ad praesentiam sive Clericorum, sive Magistratuum, sive AEdituorum, quos vulgus Matricularios α Marguillieri aesellat, sive mulsorum de Elebetas enim singulas publicaudic
226쪽
blicandi formas admittit de probat Rebuisus P. 3. tis: Ad rem . de publie. re , M. glos. ro. Et si sit impedimentum ex peste , bello , aut ex ipsu, oppositae Partis factione , vel ex justo metu, fieri potest publicatio in via cinia, juxta cap. Quosdam, &eap. Quanto , de praesumption. Rebussus
d. loco , num. 9. Ritus εc forma publicationis haec est communior 6c ceriatior, si Notarius convenienti & publico in loco, praesertim si fieri commode potest j in Ecclesia, spectante & audiente multitudine , voce elata dicat, resignationem talis Beneficii , tali factam fuisse admissam , Papa, vel Legato , vel ordinario , qui talem de hoc Benc ficio providit ; idque scripto constare , quod habet ad manum. Deinde publicationis istius actum expedit sua manu & duorum saltem testi eo Iubsignatione eom
VI. Non est huie regulae locus si resignatarius suam purgaverit moram , ipsamque resignationem publicaverit etiam post semestre , vivente
adhuc tamen resignante. Papodo co cit. art. 6. Charondas lib. I. responsorum , cap. 2I. Bengeus de canonicis institutionum conditionibus , f. io. num. 13. & 24. Ad hoc vero requiritur uta ista publicatio diem mortis re-sgnantis praecesserit. Licet enim ante obitum facta si publicatio morae purgativa, si tamen eodem die facta sit primum publicatio . & mox insequuta fuerit mors ipsa resignantis , nihil proderit ratis publicatio , & invalida censebitur , juxta Charondam loco cit. & Rebinum ad tit. de publicand. resignat. gloss. 23. num. ro. 8c II. Quod si aliter qu,ra per resignationem Beneficium vacet, non est necessaria ista publieationis solennitas, quam jus requirit in solis resignationibus ut necestariam. VII. Qiueritur utrum hule regulae loeus sit, non solum in simplici resignatione , verum etiam in Beneficiorum permutatione 3 Probabilior est apud Doctores Gomesi responsio affirmativa, Be apud Doctores Gallicanos receptior : cui evidens ratio suffragatur , quia permutatio nihil est aliud , quam geminata & reciproca Beneficiorum resignatio. Quod autem in uno praescribitur, idem peraeque in pluribus statuendum , l. Singularia, D. si cert. pet. Secundδ, quia regulam istam patet ideo esse sancitam , ut Occurratur staudibus, quae in resignationes clandestinas irrepunt, ne scilicet resignantes post admissam resignationem in Beneficium resignatum se denub ingerant, Ac ne facilius minime ad se pertinentis Beneficii munia 3c fructus ubi vendicent, neve Praelati in dignoscendis subditarum Ecclesiarum Ministris decipiamur ae errent; 8e ne circumveniantur plebes in recipiendis Sacramentis ac ministeriis Beneficio annexis. Fit etiam fraus habentibus Expectativas , dum expectato in quod ius habent Beneficio Du- strantur, quod proprietarii obitu jam vacare potuit , dum intrusus illud
occupat. At Verb eadem , imδ majora emergunt incommoda , utpote duplicata, in permutationiblis clandestinis. VIII. Quaeritur utrum haec eadem procedat regula in Beneficiis pa-
227쪽
riter commendatis 3 Approbamus Gomesii responsionem quaesit. 4. distinguentis inter Commendas ad tempus certum limitatas δε eas quae concessae sunt ad vitam, seu perpetuas. Primae sunt ad Ecclesiae utilitatem institutaersecundae non ad Ecclesiae, sed Commendatarii emolumentum. Istae titulis aequiparantur, & publicandae sunt; non vero primae. IX. Praeterea quaeritur , an eadem regula vim habeat in Consistoria- Iibus Beneficiis 3 Placet negativa Gomesii responsio quaesit. s. Cum enim istius generis Beneficia in Consistorio ad praesentiam Principis renuntientur, satis ea ratione publicantur , argumento legis Omnium, C. de testam omnium , inquit, testamentorum solennitatem superare videtur , quod insem tum mera fide precibu inter tor nobiles ,probata ut personas , etiam con siemiam Principis tenet. X. Quanuis autem regulae contextus loquatur clisjunctive , si resignationes publicata uerint, vel possessio ab eis quos id contingit, petita fuerit , quae
causa est ut Gomesius comment. in hanc regul. affirmet alterum ex his duobus sussicere : Praxis tamen Gallicana hoc exigit, ut utrumque sejunctim fiat, scilicet publicatio rasignationis , & sumptio possessionis , ut admonent Rebussus in suis ad hanc regulam commentariis, & cum eo Bengeus loco citato. Et utique in Regno Galliae tempus praefixum ad suis mendam possessionem non est unius mensis aut semestris , sicut ad publicandam re signationem , sed triennii. Publicatio itaque fit per publicans literarnm exhibitionem , atque insinuationem apud acta publica , & petitionem possessionis Beneficii, ut ibidem Rebutas observat. Sed si ad publieantum aut exhibendum in loco ubi situm est Beneficium, non sit tutus aceessus , aut apud ordinarium , aut si Capitulum nolit admittere, sufficiet eo casu publicatio &. protestatio facta apud Notarium cum duobus aut tribus testibus, quae in tabulas publicas redigatur. Ita statuit Gallicum Edictum de parvis Datis, art. 13. juxta Rebutam ad hanc regul gloss. 9.
aliosque Gallicanos Iurisconsultos. XI. Agendum nunc de Regula Cancellariae de annali possessore , scstatuente et Item sanctώs Dominus noster , ut improbi motus lites exquirentium reprimantur,voluit oe ordinauit,quod quicunque Bene Pium Eeclesiastieum iunc per annum immediate pracedentem pacifice postes um, ct quod certa modo vacare arandis, deinceps impetraverit, nΦmen, gradηm cst nobilitatem pos essoris eiu
dem, ct quotannis ipse possedit, ct Uec cum Er determinatam, ex qua clare oonstare possit quodnullum ipsi possessori in dicto Beneficia jus competa causam in hujusmodi impetratione exprimere,oe intra sex menses imum posessorem in judi-eium evocari facere, causamque ex tunc desuper insta annum usique adsistentiamd uisiviam inclusise prosequi debeat ct ten tur .Alioquin impetratio praedicta. quacunque inae sequuta moessus extaent Armitatis,cir idem impetrans de dumnis ct i, terest epostes ore pradictuinpropterea contingentibus ei satis farere siu adstria Eas.. Regula ista nullam. Muinii Posses ri jus aluibuit, vel titulum , nec
228쪽
eundem peceato si quod contraxit) eximit: sed ei tantum suppeditat
exceptionem adversus actorem , atque repulsam , si quae hic mandantur, non servaverit. In quo differta regula de pacifica triennali pollisiisve, quae novum jus ac titulum impertit, ne quis deinceps litibus divexati possit, cum annalis possessbr hoc unum habeat, ut non ei lis intentetur, nisi servatis ab actore praefatis conditionibus. XII. Regula haec procedit in collationibus , Papa vel a Legato factis , non autem ab Ordinariis , ut docet Gomesius in hanc regii l. q. 9. &ATorius p. 2. lib. 7. cap. 34. qMaest. F. Huic quoque Regulae Papa & Legatus derogare Dollunt per has clausulas: Quod verus vacationis modus pro expresso habeatur: aut, Quod major expressio non obstante dicta. ita suppleas uria III. Quod verδ eadem Regula statuit, ut intra sex menses possessorus vocetur, & ut intra annum lis terminetur usque ad sententiam de-tivam, diversa his est Gallicana praxis ex Caroli IX. Edicto Aurelia arti . & Henrici III. Edicto Ble sensi, arta H. itemque Melodunensi, i . scilicet ut contra devolutarium lis intentetur intra tres ab adepta menses, electo prius ab actore domicilio, dc data , consignatis sumptibus satisdatione: atque ut intra biennium lis instru in repellatur actor. Qui tamen excusabitur si legitimum intervenerit in prosequenda lite impedimentum , aut si reus non petierit satin dari ante litis contestationem. Haec enim exceptio , sicut reliquae dilatoriae aut declinatoriae , in ipso litis limine apponenda est, i. nnal. C. de exceptioni NXIU. Exploranda nunc est Regula de triennali possessore : Gluti ct ordinavit Dominis noster, ut si quis quacumque Beneficia Ecclesiasica, qualia--Μκσsint , absique simoniaco ingressu ,. ex Apostolica vel Ordinaria eslusione per triennium pacisce pestederit, si se non intruserit, super hujusenodi Benem eiis molestari nequeat, necnon impetrationes de Beneficiis sic pos esses factas,
irrit, or inanes eenseri decrevit.
ipsa Iuris dispositio habetur pariter in Concordatis .initis.
apam X. dc Franciscum I. Galliae Regem, tit: de pacificisis. Caeterum non juvatur hoc privilegio Regularis Clericus itare beneficium triennio pacifice possederit. Illa namque triennii non potest statum & incompatibilitatem mutare Beneficii ,.utti,& solennioribus Senatusconsultis judicatum reserunt Montolonus
cap. I Q. Brodeus ad Louetum lit. I, cap. II. Pastor lib. . tit. ult. num. 13.
De speilleus tit. I i. sect. 3. num. 6. Idemque statuendum de Seculari , qui triennio regulare Beneficium possederit in titulum , nisi status Beneficii fuerit annorum quadraginta prae scri ptione mutatus, . cap. .Cum de beneficio, de praebend. in QTVL. Olim jus Regaliae ab hac Regula liberum erat; reservatio enim
229쪽
vacantis in Regalia Beneficii durabat annos triginta, secundum Constitutioncm Ludovici XII. atque ita docent veteres Franci ci Jurisconsulti Re buffus, Papo , & alii. Verum luccessit Edictum Henrici IV. amy 16o6. quo Regula ista ad Regaliam extenditur, & declaratur provisum quemq te post triennii possῖssionem tutum esse contra Regalistas. Vide Brodeum ad
XVII. Ad triennium istud pacificae poTisionis non potest conjungi
tempus praece staris cum tempore succeisoris ; ut si hic biennio possὶdit. non potest conferre ad suum biennium annum possessionis praecelloris sui: quanuis in possessionibus rerum profanarum conjungi soleant ex juris dispositione tempora duorum successive possidentium , ad complendam praescriptionem. Ratio hujus diffirentiae impromptu est , quia in materia profana posse Gr jus habet a suo aut hore , ideoque utitur accessione temporis ejus, i. Pomponius, g. Cum quid, D. de acquir. possessi. At in Beneficiis posse Grjus nabet non praecetare, sed a Collatore ; ideoque amborum tempora jungi non possunt. Ita docent Glossa pragmaticae Sanctionis, tit. de pacis. possessi. Gomesius in regu l. i stam, quaest. I 3. Mai nardus lib. r. cap. Ls.Rebutas trach.de pacis possessnum. 2I. XVIII. Qui simoniace Beneficium accepit, non juvatur ista Regula, cum expresse talem excludat. Imoveris qui per alterius simoniam, quam ignorabat, provisus suit, statim atque resciverit, tenetur sic acqui-Hto Beneficio se abdicare , can. Pragentium , r. quaest. I. cap. Ex insinuatione, de simon. Attamen Gomesius ad hanc regul. quaest. Ιχ. & Rebus stract. de paci f. possessi. num. 2 3. & Riccius decis. 221. assirmant simonia-ch provisum sine sua notitia vel culpa gaudere privilegio triennalis possessoris, cum habeat cum bona fide titulum coloratum. Caeterum cum ipsa regula generaliter & indistincte excludat simoniacum ingressiim, crediderim potius non posse juvari nisi decennii possessione, secundum Mai nardum lib. r. cap. 18. Charondam in suis obtervat.ad regul. Cancel. ad verbum Beneficium, dc lib. I. responsorum, cap. 44. XIX. Si quis ob justum impedimentum , cum vellet, non potuerit istam interrumpere triennalem possessionem, quale est tempus hostilitatis, captivitatis, epidemiae, diutini morbi, ei tamen subvenitur ut triennalem possessorem possit judicio convenire , dummodo triennio illo vel semel de suo jure de intentione protestatus si eo modo quo potuit, sive coram ipsa Parte, sive coram Iudice loci per Notarium cum duobus testibus t quae protestatio ipsi Parti intimanda est, nisi publica impediat calamitas ; alio-Si enim non interrumperetur triennalis praescriptio , cap. Causam , de ect.& l. Cum quidam , D. de appellation. His suffragantur Bononiensia Concordata, tit. de pacis possess. XX. Si quis , me permutatum Beneficium evincat, potero alterum, me per compermutationem abdicatum Beneficium,etiam a triennali pacificω
230쪽
ei fico possessore repetere , juxta cap. Si beneficia , 2 o. de praebend. in 6. Duarenus de benes lib. 7.cap. I 2. XXI. Sine titulo saltem colorato praescriptio ista triennalis jus nullum tribuere valet, juxta Concordata Bononiensia , tit. de pacis. possess. His consonat p. I. de regul. jur. in 6. Beneficium Ecclesiasticum non potest licite sine canonica institutione obtineri. Polli sito itaque illa triennalis non attribuit titulum , sed illum roborat, qui alioquin invalidus esset. Titulus vero coloratus est qui speclcm habet justi de canonici tituli ; sed tamen per se inutilis est , & inessicax ad juris attributionem , propter aliquod suris impedimentum. Et sine titulo , vel justo & canonico , vel saltem colorato , triennalis posscssor habetur pro intruso. Papo lib. R. placitorum, tit. 9. Antonius Faber in suo Codice, lib. r. tit. 1. definit. Ut discernatur titulus coloratus a non colorato , qui φ ne ad hujus Regulae Beneficiun on pertineret, Gomesus ad hanc regu . quaest. 27. sapienter alserit, possessionem illam titulo niti colorato , ubic mque desectus non inest in conferente ; sed si conferens caret potestate, aullum fore titulum coloratum, sed prorsus irritum ac inanem, ut si conferens sit laicus , aut si sit Episcopus alienus , tunc ab illo provisus censebitur in trusus , neque poterit istius Regulae praesidio juvari. Idem docet Rebuffus tract. de paci . . polsesCnum. s. ' In summa Rebussus tract. de pacis posses r. num. χο 6. & seqq. docet spurium , laicum, foeminam , digamum, conjugio alligatum, haereticum, corpore vitiatum, Clericum secularem regulari, aut regularem saeculari beneficio provisum , homicidam , , excomamnicatum,,
alios vite irregulares non posse juvari regulis sive annalis, sive triennalis pollessionis pacificae. Non enim Iura Ecc fastica illos intendunt favori bus prosequi, & gravioribus irregularitatibus eximere , quas eadem jura iis qui graviorum delictorum rei sunt inflixere. Haec eadem docet pariter Azorius par r. a. lib. 7. cap. 31. Et prorsus indignum ac perniciosum esset, si Praelati cum gravissimo Ecclesiarum scandalo tolerare cogerentur quoscumque procaces, irregulares , scandalosos & incorrigibiles, in ipsis etiam sacratioribus Sanctae Ecclesiae ministeriis. J
justitiam, Regula Cancellariae est de non tollendo jure alteri quaesto:
qua sancitur ut si Papa aliquam Praebendam a se alicui adhuc viventi collatam alteri de novo conferat, nec ille cui priori contulit, fuerit juridice depositus, secunda ista collatio prorsus irrita sit. Et conformatur juri comis muni, quo rescriptum secundum ab aliquo in uno eodemque negotio obtentum in praejudicium antecedentis rescripti ab altero obtenti, invalidumst, de praesumatur indubitanter subreptilium, cap. Caeterum, de rescript. cap. Cum olim , de sent. & re judic. . XXIII. His subjungimus in Gallia quoque receptam Cancellariter Regulam de vertantillavititia, quae collationem vacantis per obitum M