Juris canonici theoria et praxis, ad forum tam sacramentale quàm contentiosum, tum ecclesiasticum, tum seculare. Opus exactum non solum ad normam juris communis & Romani, sed etiam juris Francici authore Joanne Cabassutio Aquisextiensi, ..

발행: 1691년

분량: 854페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

231쪽

Σ Ο iuris Canonici Theoria,

ne fieti reddit invalidam, si inter obitum & collationem non inter eric susticiens intervallum ad habendam obitus notitiam , eamque collatori notificandam. Et procedit haec Regula in quibuscumque collationibus, tum Apostolicis , tum ordinariorum. Deselva 3. p. quaest. 46. Renatus Cho pinus lib. de sacra Politia , cap. 3. num. I 6. & Philippus Decius con- sit. 398. Alioqui nulla est collatio: & valet Regula ista non solum in vacatione per obitum , sed etiam in vacatione per sententiam depositionis aut privationis : 1 qua sententia quemadmodum Ss , momento obitus , decurrere incipit tempus verosimilis notitiae, habita ratione locorum distantiae. XXIV. Ne seaus ulla huic Regulae fiat, cautum fuit Edicto Eranei Dei I. anno Is 39. ut in Ecclesiae tabulario conscribatur dies sepulturae defuncti Beneficiarii, cui subscribat Parochus, aliusve Superior Ecclesiae, necnon Publicus Notarius, art. so. de si . Iubet insuper art. 34. domesticis defuncti Beneficiarii sub poena corpori infligenda, ut Ecclesiae sincere significent diem ac horam obitus. At ipsis corporis recelatoribus laicis poenam mortis indicit. Clericos autem cadaveris recelatoreS , aut recelationis cooperatores δc conscios excludit penitus , quibuscumque defuncti Beneficii mandatque Iudicibus ut mulctas pecuniarias eisdem infligant,art. 11.

η C A P U T XXI. De Iure Praeventionst e de partibus Supplicationis beneficialis, θ' de Signaturis.

ΟTEsTATE gaudet Summus Ponti sex in collatione Beneficiorum Ecclesiasticorum quosi bet Ordinarios praeveniendi; adeo ut si ambiguum sit quaenam fuerit prior provisio , an Papae, an Ordinarii circa idem pluribus collatum Beneficium, praeferendus quidem ille sit qui prior inivit possessionem. Sed si hoc quoque ipsum sit ambiguum , aut si neuter possesnonem adivit, praeferendus ille sit, qui , Majori , hoc est Apostolica Sede provisionem habuit, cap. Si a Sede Apostolica , de praebend. in 6. Jus istud omne aboleverat

Concilium Basileense ,&ineo procusa Sanctio Pragmatica, tit.de collation. f.Item circa, eo quod omnia referret ad electionem, & non ad unius arbitrium. Sed per Concordatum jus istud praeventionis revixit , iit, de Mandatis Apostolicis, 3. Declarantes. II. Hoc idem jus ordinarios praeveniendi competit pariter Legatis

Apostolicis in provinciis sibi commissis, d. cap. Si a Seάe Ap olica. sed

232쪽

s Praxis. Lib. II. 2o

non extenditur ad Nuncios Apostolicos, nisi mittantur cum potestate Leogatorum a latere. Gloss. in d. cap. Si a Sede Apostolica. III. Cessat praeventio si coram ordinario res inchoata sit, quan vis nondum integra ; ut si coram eo Beneficium resignatum sit , necdum collatum ; aut si ab eo collatum sit Beneficium vacans , sed is cui collatum est , sive per absentiam, sive alia ex causa, nondum acceptaverit , cap. Si tibi absenti, de praebend. in 6. Debet vero intra tempus a D Ordinario praefixum acceptare, sed non ultra semestre , alioqui jus devolvitur ad Superiorem. Et si ab Ordinario intra sex menses collatum suerit incapaci Bene ficium, vel contra formas juris, non recurritur ad Papam , neque ad Legatum, jure praeventionis, sed ad proximum Superiorem jure devoluto. IV. Patronus LaIcus intra tempus praesentandi praeveniri non porcst, sed potest a Papa praeveniri Ecclesiasticus Patronus cum derogatione pro illa vice. Tempus praefixum Patrono Laico ad praesentandum est quadri mestre, Eccleuastico autem semestre , cap. unico de jurepatron. in 6. Sed si Patronus intra debitum tempus ordinario praesentaVeris , non admittitur ulla praeventio, quanuis sit juspatronatus Ecclesiasticum, cui potest Papa vel Legatus derogare. Summa ratio est , quia praeVentio non procedit quando jam res fuit inchoata,quanuis nondum integra , seu ad Peris.chum adducta. Louetus lir. R num. s. V. Graduati etiam postquam insinuaverint, nondum tamen Benefi-isium vacans petierint ac requisierint, possunt a Papa praeveniri. Rebusus in Concordatum, tit. de Mandatis Apostolicis , 6. Statuimus. Bro deus ad Louetum lit. P, num. 3. Sed postquam Graduatus requisiverit coram ordinario, nullus est praeventioni locus , ut sanxit Ludovi εus XII. Edicto anni I 98. arti c. I . Quia scilicet res alibi jam inchoata fuit. Requisitio porth fieri debet I Graduato intra semestre , quo elapso non amplius audietur. Rebutas tract.nominationum, quaest. IT. num. .

VI. Indultarii eodem jure potiuntur quo Graduati; summo enim Pontifice praeveniri possunt etiam post insinuationem indulti sui, sed nul

latenus postquam Beneficium vacans requisierint. Debet vero Indultarius Beneficium vacans requirere intra mentem a die notitiae Vacationis , ut praeventionem excludat. Clement. unica, de conces L. praebend. quo loco Gloss. in verb. Intra mensem , dicit terminum mensis invaluisse de stVlo,& more Curiae. Papo lib. 2. placitorum, tit. 6. Conceditur tamen semestre ad conserendum.

VII. Ordinarii collatores, si Cardinalitia dignitate praefulgeant, non possunt a Papa vel Legato praeveniri, juxta Indultum eis privilegium a Paulo IV. quod fuit in Magno Regio Consilio Lutetiae publicatum & receptum, ut scribit Louetus lit. C, num . is. Clio pinus de sacra Politia, lib. 2. cap. 6. n. I. Hujus Indulti verba late se excindunt. Non possunt, inquit, Sancta Romana Ecclesia Cardinales praveniri in Aeneficiis ad collatione C c 3 eorum

233쪽

io 6 Juris Canonici Theorya,

eorum conjunctim vel divisim, nominationem, electionem, prasentatisnem, in ἱ- tutionem, o aliam quamcunque diffositionem pertinentibus. Ex his itaque insertur, quod a praeventione serVatur iuspatronatus etiam Ecclesiasticum,

ubicumque Cardinalis potest instituere. Item quod Capitulis & Monasteriis quibuscumque servatur immune a praeventione jus eligendi & conserendi , quoties idem cum eis conjunctim jus competit Cardinati. Atque in his magis dignum trahit ad se minus dignum , suoque roborat & exornat privilegio , cap. Quod in dubiis , de consecr. Eccl. & l. Que religiosis, D. de rei vindicat. & l. Quarimr, D. de stat .hom. Istud vero Eminentissimorum Cardinalium privilegium , ut in collatione Beneficiorum praeveniri non possint, hoc ipso quo haec scribo anno i 68 . judicio Ampli ssimi

Regii Consilii confirmatum fuit , vacante per Curionis obitum Pelisiana Parochia. Abbas Montis Majoris ad eam Ecclesiam tanquam Patronus primum nominavit Morie sum Sacerdotem , deinde Iacobum Michaelem. Moriesus nominationis suae schedulam Vicelegato Aventonensi obtulit, Michael verb Aquisextiensi Archiepiscopo Hieronymo Grimaldo Saninyae Romanae Ecclesiae Cardinali , qui ipsum conjunctim cum Metro politano instituit, Moriesus autem , Vicelegato Literas retulit collationis ejusdem Parochiae. Inde inter ambos lite mota coram Supremo Regis Consilio , adiudicata est Michaeli Parochia Pelissana , Moriesus autem in omnes ex pensas damnatus die 23. Septembris, an. I 68 . hac addita ratione, . quia intra sex annos vacans Beneticium, adversus indultum Cardinalibu privilegium praeveniri non potest, etiam coram Papa , sive Cardinalis soliis conserat, sive cum Capitulo coniunctim; minus enim dignum a digjniore secum conjuncto trahitur & elevatur. J

VIII. . Non admittitur praeventio tam Papae quBn inseriorum collatorum , ubi statu to, consuetudine , Vel privilegio jus conserendi divisum, est inter Episcopum , vel Abbatem & Capitulum , vel inter Papam Sc

Episcopum aut Abbatem ; & alternatim, aut per turnum, ut dicunt , seu, per vices fit collatio, ut est usus in Britannia Armorica provincia Gallicana, ubi Papa collatione Beneficiorum potitur solus , quae mensibus octo, vacare contingit, ordinarii ver b conserunt. reliquis quatuor anni ejusdem mensibus , ut ait Chopinus lib. I. de sacra Politia, tit. 7. num. 23. Similes quaedam mensium anni partitiones circa collationes Beneficiorum aliis: quibusdam in locis vigent inter Papam & Ordinarios, ita ut sese invicem praevenire non possint. Gon Zaleae ad regul . de alsernati Va, glos. ID. n. O. . Mohedanus decis. 72, de praebendis. η ΙX. . Plerumque fit, ut Clericus dum extrema conflictatur aegritudi-- sacccslarem sibi quaerat, beneficium in illius favorem resignando apud

Papam vel Legatum, & deinde moriatur nec dom expletis viginti a renunciarione diebus : interim vero provideat ordinatius de eodem Beneficio,

herba tum . sed noli multo posti perlatis Uuprema Sede provisionibus ini

234쪽

avorem resignatarii, cum dispensatione a regula viginti dierum , nascatii clitigium inter resignatarium & provisum per obitum , utri ex duobus iit Beneficium adjudicandum ὶ Joannes quidem Papo lib. 2.Placitorum, tit. 8.art. is. Pastor lib. 2. tit. II. num . . Rebussus in Praxi Benefic. ad regii l. de infirm. resignant. glol L. I . num. 6. & 7. idemque tract. de pacific. pos ia r. rium. 39 I. unanimes adstruunt praeserendum esse resignatatarium a Papa, Legatove provisum, ob superioris Sed is praerogativam, conformiter a acap. Si a Sede, de praebend. in 6. His adstipulantur pleraque Senatu sconsulta; Rebuisus enim profert in tract. de pacific. possessor. Parisiense anni is x. in vigilia S.Matthaei Apostoli, quai vis in illa causa provisum per obitum ab Episcopo constaret eam retulisse provisionem hora sexta matutina, eodemque die s sed nihil de hora constaret ) resignatarius fuisset a Summo Pontifice promotus. Papo quoque tribus aliis nititur Seuatusconsultis, uno Tolosanae Curiae, duobusque aliis Curiat Burdigalensis , uno

quidem Maii 23. an. I si . altero Februarii I. an. II 32. Sane ubicumque certδ non constat admissam esse a Summo Pontifice resignationcm mortuo

resignante , jura praesumunt fuisse ab eodem admittam, illo adhuc vi

vente.

X. Caeterum ubi liquid δ constaret de opposito , nulla esset habenda ratio Pontificiae provisionis , quantumvis in ejus Literis apposita foret clausula, Vel aliter quocumque modo vaceι Beneficium ; sed praevaleret provisio per obitum ab Ordinario facta, ut recte docet Rebusfus in Praxi.

loco cit. num. I 3. hac ratione , quia tempore resignationis Beneficium non vacabat per obitum et ergo non videtur, neque praesumitur, Papam per obitum contulille, qui nondum contigerat ; aut intendisse Beneficium conferre vacaturum, sed tantummodδ vacans, juxta cap. I. de concessi praebend. quo viventis Beneficium conferri prohibetur : totaque illius clausulae vis ad eum dumtaxat extenderetur effectum , quo praetenderetur incapacitas ad id Beneficium in personare signantis ob contractam ex communicationem, irregularitatem, aliudve impedimentum. JXI. Sive jure praefato praeventionis , sive jure devoluti, sive ex necessitate dispensandi recurratur ad Papam aut Legatum in causis beneficiariis, contexenda primum est in scriptis supplicatio , in qua desideratur Collatoris aut dispensatoris signatura. Primum quidem in supplicatione fit rei, de qua Collator certificandus est, narratio ; proponitur deinde supplicis desiderium, & subsiciuntur demum clausulae ad effectum gratiae quae postulatur necessiariae. Collatori ante omnia norificatur supplicis perlona nomine proprio & cognomine , loco originis, dioecesisque, & Clericaturae ac ordinum, si quos habet, designata. Hoc tamen ultimum de ordinibus non est semper necessarium , ut neque Nobilitatis, aut Gradus Doctoratus, alteriusve licentiae expressio , nisi forte petitum Beneficium hujusmodi qualitates requirat.

XII. Hoc

235쪽

1 o 8 Juris Canonici Theoria,

XII. Hoc tamen in genere praemonendum duco, quod error nomianis, aut falsa demonstratio quae contingere facile in supplicationibus posis sunt , non ossiciunt, modδ satis de re , vel persona constet, cap. Signi' eunte , de rescript . & l. Fal a demolistratio, D. de condition. & demon str. l. Patronus , g. 2. D. de legat. 3. & l. In venditionibus, D. de contrahend.

XIII. Si petitur re scri pium in forma grati o sa , non vero in forma pauperum , debent necessario in supplicatione sigillatim exprimi caetera Beneficia, quibus supplicans est provisus ; dignitasque ,& valor eorum,

quantulacunque sint, cap. Ad aures, de rescript. Cap- Si motu proprio , de praebend. in 6. Glossia pragmat. Sanctionis , rit. de collation. f. Item quod universitas. Rebutas in praxi , tit. Forma nova provisionis. Louetus lit. Γ, num. 3. sive orator de beneficiis illis provisus sit in titulum , sive in perpetuam commendam; non est enim necesse exprimere commendam ad tempus, cap. Postulasti,. de rescript . Insuper necesse est ut exprimat orator Beneficia sibi collata , quorum provisionem nondum acceptavit, nisi eum probabilis ignorantia racti excuset. Debet pariter Beneficia quibus spoliatus fuit, exprimere, si spes ei affulget postliminii; sed non ea, quibus per Iudicis sententiam de politus fuit, si sententiae acquieverit Felinus in cap In nostra, de rescript. alioqui subsequens collatio impugnari

poterit ut obreptilia. XIV. Praestimonia verδ, si qua habet, non tenetur ex ptimere , neque pensiones Eccusiasticas quas habe L etiam ad vitam ; haec enim propria Beneficiorum appellatione minime comprehenduntur. Rebutas tract. de pacis possessi num. I 3. Nec etiam tenetur exprimere Nominationes,

Expectativas, aut Indulta, per quae jus habet ad Beneficium acquirendum; haec enim non attribuunt jus in re , sed solum ad rem , neque Beneficii appellatione censentur. Neque obstat, quod istorum expressione potestneri dissicilior Collator ad annuendum ; non enim Omnia quis tenetur exprimere quae remoram aliquam possent ingerere , sed sola illa quorum reis licentia invehit jui is impedimentum.

bent non solum exprimi sigillatim quaecumque aliquis habet Beneficia, sciat requiritur insorma gratiosa communi , sed praeterea quaecumque pensiones, praestinaonia, Beneficia manualia, hoc est, quae ad nutum Superioris adimi, & in alios transferri possunt ritemque I ndulta, Nominationes, praesentationes ad futura Beneficia. Praeterea ipsum oratoris patrimonium exprimi neces est I alioquin erit obreptilium rescriptum,utpote contrae formam. privilegii & Collatoris intentionem obtentum , cap. In nostra , & cap t 'ostulasti, de rescript. XVI. Multis tamen casibus etiam in Matiosa concessione non exigi an Buneficiorum expressio, aue certe omi sta suppletur. Primo si collatio, Mu

236쪽

fiit 1 Papa motu proprio, ac sine praevia sipplicatione , cap. si motu 13.

de praebend. in 6. & Clement. Si Romanus, eod. tit. Quae enim Papa per se ac motu proprio largitur , arguunt ejus propensum dc benevolum ani num dispensandi super formis Iuris , & ut concessiim sp te a se Benc ficium sit permansurum , cap. Decet, de regul. jur. in s. Verumtranen si per concessionem factam motu proprio Papae concurrant duo simul incompatiabilia Beneficia , non censebitur voluisse in isto canonico impedimento dis pensare. Neque etiam quando provisus est inhabilis , dispensati prae mi tui ab inhabilitate per istius di proprium motum. Ancharanus conis sit. 137. Decius in cap. Ad aures, de rescrip t. Rota decis. I I 2. in novis. XVII. Secundδ in collationibus Ordinariorum Praelatorum I apa de Legato in seriorum non exigitur aliorum Benefici sum expressio.Clement.

unica , de ossie. jud. ordin. Quia praesumunt I ira de ordinariis , quod Clelieos sbi subditos, & sibi subjeclarum Eccleslarum statum accuratε coguoscant. Id verδ non praesumitur de Papa vel Legato ob ipsorum districtus amplitudinem.

XVIII. Tertib si eollatio fiat , Rege jure Regaliae , non desideratur

aliorum Beneficiorum expressio. Rex enim his regulis non adstringitur. Ioan . Galli quaest. ITO. XIX. Quartd ii Beneficium petatur ex causa permutationis, reticentia caeterorum Beneficiorum nihil nocet impetranti. Ioan. Galli ibid. Quia cum praecedenti Beneficio se abdicet, non augetur numerosiore qu1m antea Beneficio apud Papam. Tutius tamen sibi consulet, si caetera recenseat Beneficia , ad praecavendum etiam cavillationes & injusta litigia. XX. Si clausula apponatur in Signatura , quod obstantia oratori h

beadtur pro expressis , poterit omissio ista suppleri in Bullis , modo jusnan sit alteri quaesitum. Et ista clausula de stylo Curiae in Signaturis apa poni solet. ex I. Sex id justa & probabilis ignorantia facti impetrantem excusat, tit si Beneficium tacuerit quod nondum acceptaverat, de sibi colla tom ignorabar. Id exprimit cap. Gratia , de rescri pr. in 6. Iuris autem ignorantia, & procuratoris culpa minime ex cusant. Gloss . in c. Si motu prο-prio, de praebend. in s. XXII. Septim δ Beneficium alteri Beneficio unitum , ut est Praebenda Canonieatui unita. Expresse enim principali veniunt accesseria. Rota de- eis. 339. in antiquis. Rebu fias in Concord . tir. de collationib. f. I. Desilia

XXIII. In supplicatione debent explicari qualitates Vacantis quod peritur Beneficii, locus, dioecesis, titulus , redditus annui, s Beneficium sit curatum , aut non , si Dignitas , si Personatus , si sit Ecclesiae Cathedralis, cap. Ad ores, de rei cri pr. cap. Quanuis, de praebend. in s. Err

nea tamen ames valoris expressio nihil nocet, de juxti stylum Curiae

237쪽

α i o seris Canonici Theoria

sussicit expressio communis Valoris. Idque praesertim obtinet in Gatria, ubi Regula de exprimendo valore creditur introducta ad taxandas annatas quae non recipiuntur in Galliae Regno , nisi quoad sola Beneficia Consistorialia. Si dixerit orator esse Beneficium curatum, quod tamen est sinis plex , non obstabit hic error ; quia Papa illud facilius contulisset ut simplex. Cum contulerit ut curatum. ROta decis. 163.in antiquis.

XXIV. Quando Beneficium est jurispatronaeus , id exprimi in supplicatione necelle est , sive sit jurii parronatus Ecclesiastici ac Clericalis, sive Laicalis. Ratioque est, quia juri laicali Papa non derogat, cari. De conimus. 16. quaest. 7. Iuri vero Clericali non praesumitur velle derogare, ni si hoc fuerit in supplicatione expressum & postulatum, cap. Dileritas, de ossic. Legat. . XXV. Mentio quoque facienda est obstantis consuetudinis , Staturi, Indulti, & s Beneficium sit electivum aut reservatum, sive generali, sive particulari reservatione. Rota decis. Σ17. in antiquis. Alioqui enim Papa non censetur his volu ille derogare , cap. Cum in ullis , de praebend. & cap. Cum in aliquibus, de rescrip t. in 6. Item si beneficium pertineat ad simili rem Papae vel Cardinalis , id necesse est exprimi, quia Cardinalibus ingultum est ut de Beneficiis familiarium seorum provideant.. At Papa non censetur velle derogare reservationibus , indultis, aliisve privilegiis , nisi

fuerit ex pretium

XXVI. Si Beneficium datum sit in commendam, facienda est oratori qui perit de eo provideri Commendae mentio, sive illa sit ad tempus,five ad vitam. Afioqui non censetur Collator velle Commendam revocare, de Commendatario praejudicare. Dosel Va p. 3. quaest. II. num. ΙΑ.

XXVII. ' Si petitum Beneficii ri sit regulare , & supplicator sit Secularis , aut ex adverso, si Regularis petat Beneficium seculare , hoe discrimen est necessarid in supplicatione exprimendum. Cum enim lime ambo Cationibus prohibeantur , nunquam censebitur Collator his voluistis derogare, nis contrarium per disertam horum impedimentorum expressionem comprobetur. Idemque statuendum, si Regularis regulare qui gem Beneficium , sed diverti a suo Ordinis ac instituti , sibi postulet conserri,. cap. Cum de benescio s. & eap. Cum singula 32. F. Prohibernus , de prae-

heiad. in 6. Non cnim confundenda sunt diversorum ordinum aut Monasteriorum jura,& singuli Monachi suis Monasteriis sunt adscripti. XXVIII .. ordinarii provident Ecclesiis nulla supplicatione porrecta. Papae verδ, vel Legato laecesse est fieri in scriptis supplicationem. O dinarii item provident expeditione Literarum, in quibus praemisib pr fio nomine dc dignitate, salutant nominatim Clericum provisum cum

iis qualitatibus designatum: ejus bonos mores & habilitatem commendant, quibus meritis adducti Beneficium seu Ecclesiam expressione tituli& loci ta inod uo vacae, designatam eraenominato confirunt cum suis. omnibust

238쪽

t ' Praxis. Lib. II.

omnibus iuribus εἴ pertinentit . Ona propter omnibus & singulis personis

Eccletiasticis , nrcnon publicis Notariis & Tabellionibus, mandant ut pratiatum provisum ficto accessu ad eandem Ecclesiam inducant in Beneficii pollessionem , amoto quolibet iis usto detentore. Denique clauduntur Literae ct ait sui a ista e In 'uorum omnium er sing lora fidem praesentes literas

collutionis ct provisiunis fert, ct per Secretarium nostrum instascriptum b- scribi it ' publicari secimus ac mandavimus, ninrique sigi8i magni r simus arpensione muniri. Datum Aquissextiis , die 6. Martii, anno I 6so. praesensibus testibus Danne Listro Presb=Iero , & Petro Rutino mercatore , vocatis testibus

adi ramis a. Didoviens Bre tellus Archiepiscop&s Aquensis. De mandato Illustri simi Domini Archiepiscopi r iacobus Faber, Secretarius. XXIX. At vero apud Papam vel Legatum circa Gallicana seneficia jus sola Signatura quaeritur , quae ad supplicationem apponitur , & scribitur in papyro sine ullius sigilli appositione. Caeteris ver δ in locis servanda est Cancellariae regula 28. declarans Signaturam sine Bulla nullam sacere fidem. Ipsa ver δ Bulla scribitur in membrana, & sigillo munitur. Sed in Gallia non recurritur ad Bullas post obtentam Signaturam, quae sessicit apud nos ad Beneficii possessionem impetrandam , & sic evitantur magni sumptus. Verumtamen ad Consistorialia Galliae Beneficia Bullae ne-ed si ii iae suns. XXX. Ad evitandam falsitatem vel fraudem novissim ε constitutum fuit Edicto Ludovici XlV. mensis Aprilis anni 166 . ut nulla fides habeatur Signaturis, Bullis , aliisve Romanae Curiae expeditionibus, ni si verita catae sint duorum Nummulariorum, si ve Expeditionariorum celtificatione ad ipsum originale scripta, tit. is. art. 8.ejusdem Edicti. XXXI. In Gallicano foro istud usu receptum est, ut si Datarius latitet, aut librum Datarum exhibere recuset , neque Velit parvam Datam

postulanti concedere , ipsa ejus evasio & negatio pro Data sumatur, mo- db de recusatione illius constet per assertionem sive Apostolici, sive Regii Notarii, duobus testibus roboratam. Pastor lib. 2. de Benefic. tit. r.

num. s.

XXXII. Ius ver δ illud per Datam quaesitum conditioni subjacet, Si

impetrans intra praefinitum tempus oblata supplicatione, signaturam Collaroris, & gratiam obtineat ; cujus conditionis defectu fit caducum. Id rempus olim mense finiebatur apud Legatum , & quatuor mensibus apud

Sanctissimum.Sed hodie in Gallia non nisi bimestri desinit 'apud Legatum,& semestri apud Papam , juxta Regis Henrici II. Constitutionem, qu Itempus. insinuationis Literarum Beneficialium eodem spatio circumscribitur. Rebussus lib. 3. Praxis, tit. de parVa Dara, num . . XXXIII. Insuper caduca fit Data morte impetrantis, aut capitis diminutione , quae est juridica infamia , aut superveniente excommunicatione. Data quippe ipsa nihil attribuit juris in re , sed tantum ad rem, D d x quem

239쪽

LIL Iuris Canonici Theoria,

quemadmodum simplex electio, aut Patroni praesentatio. Idcireδ anne sia

gnaturam obtentam impetrator Datae nihil prorsus agit cedendo, aut in alterius gratiam renuntiando. At vero morte Papae aut Legati, Datae abhi s concessae non fiunt caducae , quia Dignitas nunquam deperit , cap.

Quoniam, de ossic. judic. dele g. & l. Quod Principi, D. de ligat 3. Sed solent literae a successore expediri, commemoratione facta Datae anterioris. a qua tempore retroacto vires sumunt: quemadmodum Papa aut Legatω mortuo post Signaturam concessam , literae solent a successore expedita Juxta tenorem Signaturae, in forma, rationi congruit

Recensentur ea qua post provisionem Beneficii facienda sunt.

Oset habitam de Beneficio provisionem debet curare provisus , sive . Papa vel Legato, sive ab ordinario , ut haec provisio inseratur in Acta publica apud Tabularia illa , quae Gallice voeantur Greges des insinuations, statalita ab Episcopis intra suas Dioecesis, juxta Edictum Henrici It anni Ismari. I. Et si-ruando iisdem provisionibus duo plur ve diversis in Dioecesibus sita Benecta collata fuerint, fieri debet insinuatio, Gallice rem fremem, in rabulariis totidem dioecesum , quot fuere collata diffra hujusmodi Beneficia, ut ibid. edicitur, art. 1. Haec vect insinuatio , si proviso fiterit expedita in Romana Curia , Lelenda effintra sex menses a die provisionum computandos, drari. 1. Sed si factastis provisio per Legatum , vel Ordinarium, debet infinuari intra duos menses, art. 4. ejusdem Edicti. Sed si provisum fuerit de Benefieio in ipse Ioco ubi constitutum est illud infinuatiolium Tabularium , necesse est fieri hanc insinuationem intra dies octo ais ipsius provisionis Data, d. artia . Theveneus scribens in hoc Henrici II Edictum sapienter admonet, non ideo vacare Beneficium, si intra praescriptos illos temporum tirminos omissa fuerit insinuatio, sed facile istam purgari moram.depromendo ex Cancellaria Regias restitutionis Literas

adversus temporum lapsum..

II. Secundo loco curandum est, ut publicetur resignario facta in Cutia Romana intra sex menses , sacta verὁ extra curiam Romanam intratinum mensem a die resignationis admissae ,. secundum GaIliae praxim, quanuis alibi juxta quod exprimitur in Regula de publicandis resignati asibus, . comPutandum sit utrumque, & mensis , & semestris tempus a die,

240쪽

s Praxis. Lib. II. I 3

seu , Data ipsius supplicationis, ut supra monui, eap. 1o. num. 3. si ver extra Curiam Romanam facta sit resignatio, computandum est spatium unius mensis, quemadmodum & in collationibus quae a Rege fiunt per resignationem tempore Regaliae, aut quocumque tempore quoad illa Beneficia quae Rex pleno jure confert. At vero si aliter quam per resignationem Beneficium vacet, sive per mortem, sive propter delictum, sive per defectum promotionis ad ordinem requisitum, sive alio quovis diverso a res gnatione modo, nullus erit huic publicationi locus. III. Tettio is qui provisionem Beneficii impetravit , tenetur anteia quam possessionem adeat, se proprio Praelato praesentare, ut cst Episcopus, aut hoc absente Vicarius Generalis, ad subeundum examen , & obtinendum quod vocant m , vel Annexam. Testatur Oliva lib. r. placitorum, cap. 16.& ex eo De spei mus, Lisse declaratam irritam Beuc ficii provisionem in eo , qui hac neglecta obligatione possessionem Beneficii adiverat.

Ibidem oliva scribit, dc post eum De spe isseus , judicio supremi Tolosani

Senatus fuisse decretum eum , quem alibi provissim , puta in Romana Curia. noluit ordinarius suu admittere ad examen , aut concedere Vis posse re eurrere ad quemvis Episcopum, ad evitandas graviores impensas, neque adstringi ad recurrendum ad Superiorem, puti Metropolitanum aut Primatem. Verumtamen Dret haec licentia pessimi exempli , omnemque hierarchἱeum ordinem se neque everteret. Quis enim talem contulit potestatem alieno Episcopo erga Clericum sibi non subditum 3 Quidquid vero sit de illo unico Τolosano Senatusconsulto , nullatenus illud trahi debet ad jura & consuetudinem, sive Regni , sive Tolosani districtus,

neque fas est Catholico & sapienti viro tantam perversionem approbare, aut in exemplum proponere. Idque perinde esset ac si actor, cui situs im- . mediatus Iudex superiori tribunali subalternus non satisfaceret, clim ex Iuris ordine posset ad Tolo num senatum appellare, praetexeret longiores moras & impensas, eoque praetextu attentaret provocare ad alterum

sibi eommodiorem Iudicem subalternum, qui neque in ipsum actorem, neque in Iudicem, de quo conqueritur actor , ulla polleret jurisdictione.

Adeo necesse est, ut cum magna di scussione & maturitare,.praesertim vero

in Ecelesiasticis eausis, judicia procedant. Porro examinis ad provisionem Beneficiorum tanta est necessiras , ut Edictum Molinense Caroli IX. anni 1366. jubeat articulo s. ipsos quoque Gradu aros ab Universtatibus nominatos, in quibus illi Gradus sui ceperunt , examinari ab Ordinariis an, tequam de beneficiis. Provideantur. Ista processus pars dicitur Visa , quix

ex ossici ci testatur Praelatus visum , te atque examinatum Beneficii impe iatratorem aut petitorem. Et si contingat istum af Praelato rebioi ut ineapa

cem, nec iste velit huic repulsae acquiescere se debet provisus a Papa vel Legato, aut etiam is qui petit a suo Ordinario de aliquo Beneficio pro vi iadesi , actum restulta ab eodem petere, ut sibi per appellationem prou Dd 3 deatur ..

SEARCH

MENU NAVIGATION