장음표시 사용
201쪽
consentias dicrnti lib. s. instit. Sacerd. cap. 91. pensiones super Beneficia polli per refignatarium redimi propria aut horitate absque limoniae labe, dummodo redimantur solutione facta quinque annatarum ad summum: hoe est si pensio sit sexempli gratia ) viginti aureorum annuorum , non etsi redimendam ultra centum aureorum semel fustam solutionem ; quinquies enim maltiplicatus vicenarius numerus pertingit ad centcsimum. Sed bona pace duorum praestanti Isimorum & optime de Ecclesia meritorum Cardinalium Toleti, & quem sequutus est in hoc ducem , Cajetani tom. I.opusc. trach. 3I. hoc licite citra Papae dispensationem fieri ncquit, aut factnm tenere, ut mctilis docent Gigas de pensioni b. quaest. 4s. Si 87.
Martinus NaVarra consit. 19..num. I. de limonia. Bonacina tract. de si monia , disp. I. quaest. 4. g. I 3. num. 7. Fagnanus in cap. Ad audientiam 3 1. de rescript. Flaminius de resignationi b. lib. 6. quaest. 2. num. I 23. Re buffus de pacific. possessor. nom. i 34. Navarra consit. 12. Forget tract. de pension. num 3 o. Blainianus de pensionib. beneficiar. num. i6. J& alii
XI. Extinctio itaque , seu redemptio beneficiariae pensionis duplicem
prae requirit Romana ex Curia sumptam dispensationem, quae tamen utraque uno tenore potcst ab initio impetrari. Prima est ipsa pensonis co sti tutio e secunda cst jus ac potestas ipsius extinguendae pensonis ; quod jus aliquovies conceditur in solutione quinque annatarum, aliquando Ve-rd plurium. Saepe enim Romana Curia assignat sex, septem , de aliquando
octo an tas, rarius novem, & rarissime decem. Haec enim fieri taxatio consuevit secundum praesentem pensionarii , quae probanda est , aetatem, quia quo junior cst, eo major decurrendarum annatarum numerus praesumitur, & econtr, minor , quo senior est & provectior pensionarius.' XII. Qitae situm est, possitne Legatus a Latere pensiones beneficiarias imponere intra provinciam sum delegationis 3 Et posse affirmaa Gigas quaest. 6. num. I9. AZOrius parr. .lib. 8. cap. 6. qui scribit solere P pam Legato potestatem facere constituendi pensiones super beneficiis per
refignationem dimissis , ea tamen conditione ut tertiam fructuum partem non excedant. Quin etiam roseri Bonifacius in Collectione Senatuscor
sultorum Curiae Aquensis ,3udicatum diei i'. Octobris an. 618. in causa Boquii Arelatensis & Cro leti, nullum suilla abusum in constitutione perisonis super beneficio resignato concessae , Vicelegato Aventonensi ; fuisseque appellantem bene fictarium repulsum cum onere expensarum. In Callia quidem non admittuntiir resignationes in favorem in manus Vicelegari, teste San legerio pari. 1.cap. 3. f. s. num. 38. Sed validitate nituntur fustae admissae coram Vicelegato cum onere pensionis , idque confirma, vit Romana Rota decis. Cavallicen fi Io 8. 8c ro'. in novis : ita testat LS u legerius ibid num 33. Bulla quoque Sixti V.quarto Kalend. Maii Is 8 firmat eidem provisiones be ficiorum inaequalium Permutatorum cum
202쪽
supplemento pensionis , ibid. n. 29. POtcst insuper Vicelegatus de rore a rejuxi patronatus Ecclesiastici ac Clericalis : ibid. num. 27. Quod idem docciit pariter Gigas , Covarruvias, Rebutas in praxi, 3. pari. Signaturae , vcrb. Necnon Pr, Jatronaim , cap. Dilectus , de ossic. Leg. & cap. Cum dilectu . det jurepatr. San legerius loc. cit.num. 27. J XIII. Dubitatur , virum succcssbr in Beneficio pensione onerato sit obligatus reliqua pensionum solvere , quae decurrorunt tempore praede cessoris, qui eas dccurrentes solvere non curavit Z Obligatum este succes.sorem scribit Garcias I. p. cap. 2Ι. & probat ex juris analogia & conformitate , quo novus posse tar vectigalia temporis anteacti pendere tenetur. l. Imperatores, D. de publicanis. Et quia successor in Beneficio debita prae- dcccssoris p rg stare tenetur, quae praedecesser in Ecclesiae utilitatem contraxit, cap. I. de solutionib. Attamen praevalet sententia quae Beneficii sue
cri rem anteacti temporis solutione pensionum liberat, dum alius possidiabat. Ratio est, quia pensionarius non habet jus in Beneficio , sed in solis Beneficii fructibus. Clim igitur successer neque jus , neque proprietatem, neque usum habuerit fiuctuum qui suam Beneficii fossessionem praecesserunt, nulla potest obligatione circa istiusmodi fructuum ac pcnsi num reliqua adstringi, quanuis ex postfacto beneficium possideat. Loue tus lit. A, cap. I s. Faber C. de sacros. Eccles. defin. 86. Neque obsistit dicta
lex Imperatores, cum loquatur de realibus oneribus : at hic agitur de per nati conjunctim 3e reali onere , quod utique non aliter personam afficit , n. si quatenus rem posside L. Nec magis obstat dictum cap. r. quia debitum istud pensionum est tantum ad utilitatem privatae personae , & non Ecclcsae, ut in d. cap. r. At utilitas Ecclesiae majorem quam privatae personae favorem demeretur. Verumtamen oppositae istae opiniones ita conciliandae sunt, ut primδ quidem haeres ad prae eritas illas pensiones teneatur , nec detur recursus ad Beneficii successorem , nisi postquam discussus haeres evidenter solvendo non est ; pensionea enim illae non sunt pro Ee-elesiae utilitate, sed pro privato unius personae commodo aut indemnitate. Si vero ageretur de contracta pro Ecclesiae necessitare vel utilitate a de functo obligatione , successor beneficii primario ad solvendum tenercturi juxta cap. I. de solution. M XIV. Iam hic quaeritur , an regressus ad beneficium resinanti concedatur , in cujus gratiam Papa concessit pensionem super resignato beneficio , per consuetam in Romana Curia clausulam istam : Necnon reia signatario, necnon ejusfuccessore in solutione dicta pensionis deficiente ,seu illam ad minorem summam reduci fetente, liceat ei/em pen nario liberum habere re gressum ad idem beneficium,rpsius corporalem possesonem propria aut harisiae per se, vel per alium libere apprehendere. Respondendum hujusmodi regrcssui locum ex propria pensionarii aut horitate nullum indulgeri toto Galliae regno, ut admonent Mandosius in praxi Signaturae Gratiae, in verbo R ri usus.
203쪽
gressius , sub finem , Azorius pari. 2.lib.7. cap. I . quaest. 8. aliique Cano-nistae. Etenim in Gallia nemini licitum est te in alicujus rei possessionem propria ingerere authoritate , priusque de pensionis securitate experiundum judicio est , quam lis de Beneficio intentetur , si forte pertinax ad versus rem judicatam rebellio , aut adhibita vis poenam istam regresIus mereatur. Sane postqv in constiterit de resignatarii negligentia vel mala fide in solvenda pensione beneficiaria, ratio justa erit in vim clausulae hujus Pontificiae aperiendi regi essum , non utique sola conquerentis authoritate, sed in vim novi judicii , citara parte. J XV. Nunc dispiciendum quibusnam modis pensiones istae extingua tur. Primo finiuntur naturali morte pensionarii , quemadmodum & usus- fructus morte usu ructuarii, & caeterae personales servitutes. Neque umquam in Regno Galliae transfertur pensio Beneficii in alteram personam, licet intra alias regiones per dispositionem Papae transferri soleat in aliam quoque personam. Rebutas I. p.praxis, tir. de reservationib. Iam generalis quam special. num. 2o. Verumtamen non finitur pensio morte Beneficiarii hac onerati, sed ad ejus tranfit successores ejus lolvendae obligatio dum vivit pensionarius. Glo T. Doctores in cap. Nisi, de praebendis. XVI. Secundo perimitur pensio capitis diminutione pensionarii, sadegradetur. In quo differt pensio beneficialis a temporali pensione constituta pro alimentis , quae non deperit per capitis diminutionem , sed relinquitur ipsis deportatis, i. Is qui, D. de alim. 8c cib. legat. Quod discrimen inde procedit , quia penso beneficiaria est jus spirituale & clericale, ruallum jurium inducitur in degradatis plena incapacitas. Gigas de penon. cap. I 3. Navarra consit. 63. de simon. Garcias I. p. quaest. s. Quinetiam non restituuntur hae pensones , quanuis degradatus , aut capite minutus Clericus fuerit restitutus , Principe , seu re habilitatus a Papa, uti judicatum in hac Provincia Narbonensi Aquisextiis resert Pastor lib. 3. de Bene L cap. 32. n. 2o. contra Sacerdotem qui post suam in integrum restitutionem , beneficio Regis obtentam ex condemnatione ad triremes , α obtentis etiam a Summo Pontifice Literis re habilitationis , submotus est ab intentata petitione pensionis sibi olim ante omnem criminis accusari nem super Parochiali Beneficio oppidi Gardanae constitutam. Cujus judicii ratio est, quia restitutio non tollit jus posse stiri quaestum per consolidationem aut liberationem, i Quod si minor , I Scavola , D. de minorib. MLfin. C. de sentent. passis.
da , de haeret. Item laesae Majest itis, aut Sedis Apostolicae, cap. Felieis, de poenis in s. Item si quis percusserit Cardinalem,d.c.Felim taut Episcopum in cujus dioecesi pensionem habeat,Clement. Ilae poenis. Per caetera delicta pensio ante constituta non extingimur e quidem per homicidium, ni si a cesserit sententia condemnationis diaccius in praxiirregularitatis,deci s. 116
204쪽
XVIII. Quartδ per Matrimonium , aut per professionem Religionis
in ordine Mendicantium. Gigas de pension. quaest. 14. & 3 . Garcias I .P. cap. s. Et si verδ vacet Beneficium per adeptionem Episcopatus, non tamen pensio, quae isto casu non venit comprehensa nomine Beneficii.Xl X. Quinto per conis idationem , si pensionarius idem sic oner tum Beneficium adipiscatur. Nam res sua nemini servit, i. Uti rur, D.u fructuar. quemad caveat. & l. Si tibi fundi, D. quibus mod .usus fruct. amittitur. Sed ii Beneficium evincatur sine pensionarii dolo , pensio de novo exurgit, quae priore intervallo sopita fuerat, & Pensonario redintegratur. Gigas de pensio n. quaest. 49. Pastor lib. 3. tit. o. n. 23. Sicuti actiones activae restituuntur haeredi, haereditate evicta, quae per aditionem confusae, extinctaeque videbantur, l. Debitor, D. ad Trebellian.
XX. Sext δ pensio desinit quum interposita Papae auctoritate debitor liberatur, sicut heri paulo ante dixi per annatarum , Papa praes,riptarum semel fictam solutionem. XXI. Septimo extinguitur, vel minuitur pensio interitu rei, si jura, aut praedia Ecclesiae evicta sint, aut incendio , ruina, Vel inundatione perierint. Sed si postmodum augeantur Ecclesiae proventus , pensio quae vel minuta fuerat, vel prorsus extincta , redintegratur , ut de censu emphyleutico sancitur l. i. C.de jure emphyr. Re bustus trach. de pacificis posses.
XXII. Denique fit pensionis remissio iisdem ex causis propter quas
ienda cst remissio mercedis in locatione , ut si calamitosa tempestas infructibus acciderit, i. Licet, & l . Ex conducto, D. de locat. his enim casibus dc locationis merces , & pensionis quantitas minuenda est , cap. Propterserilitatem, de locat. & conduct. XXIII. Quando Beneficii possessor privatur juridice fructibus Benescii, tunc ipsa Ecclesia,cui fructus applicantur, pensionis solvendae onere astringitur, quemadmodum de caeteris fructuum oneribus Leges disponunt,ob rationis paritatem in utrisque,t.Ss ut proponis,C.de bonis proscript. l. penuit. C. de sentent. passi. & restitui. l. unica , C. poenis fiscalib. creditor. praef. Nunquam enim praesumendum est, Papam voluisse obligare Beneficii possessorem , ut pensionem de suo solvat, si fructibus Beneficii frustretur. Riccius in praxi, decis33 Α. Garcias I. p. cap. F.n. 6. XXIV. Si Beneficii possissor resignet, transfert pensionIs omas ad succelsorem, quia pensio Beneficiaria non aliter personam astringit, nisi quatenus rem ipsam possidet. Resque obligata , ad quemcunque deveniar, transit cum onere , l. Si debitor, C .de distra ct pign. t Alienatio, D. de con Irah nd. empl. cap. Ex literis, de pignoribus. XXV. Scire permultum reserr , qua parte anni solvendae sint pensiones. Et quidem ubi noli fuerit expressum , sive a Partibus in mutua cor ventione , sive per Superioris decretum, inspicitur generaliter caput anni, E l lue
205쪽
l. Nee semel, g. r. D. quando dies legat. ced. Sed quia ut plurImdm eonstituuntur pensiones in fructibus , eo casu terminus intelligendus cst , quo fructus Beneficii recipiuntur, juxta l. Firmio, g. Pater, D. quando dies le-sat. ced. Annus autem pensionis incipit ab adepta per resignatarium po L.
1essione, vel a die intimationis rescripti, quo pensio conitituitur , factae possessbri Beneficii; non vero absolute , Calendis Ianuarii , ne pensionarius qui ante, cesserit, frustretur jure suo. XXVI. Quod si in conventione vel in rescripto pensionis adjecta sit dies, distinguendum sic est. Aut enim dies adjicitur ad praecisam obligationem ; & sic mortuo pensionario ante diem , non debetur pensio haeredibus illius , ob defectum conditionis non impletae , mortuo ante illum diem pensionario: vel dies adjicitur differendae solutionis causa, ne ponsetat Beneficii initio sui ingressus, nondum perceptis fructibus aut exactis redditibus, ad solutionem cogatur I atque isto casu , mortuo ante solutionis terminum pensionario , solvenda est pensio haeredibus ejus pro rata temporis ejusdem quo Vixit anni :& integra debetur pensio , si post te N inum interierit, ut docet Gigas. At si penso di visa sit in duas solutiones per semestria , mortuo post primum semestre pensionario , debetur haeredibus ejus integra illius semestris pensio : alterius ver b semestris portio debetur haeredibus eisdem pro rata temporis quo pensionarius intra illud posterius semestre vixit; si mense uno , sexta pars ; si duobus mensibus, tertia pars ; si tribus mensibus , dimidia. At ver δ si dies non fuerit adjecta, tunc dies cedit initio cujustibet anni ut dixi die possessionis
Beneficii computandi, de penso integra haeredibus debetur totius anni, tametsi ante hirem anni pensionarius. excesserit e vita , ut dicitur de an
nuis legatis in l. A vobis , dc in l. In singulos , & l. Filia mea, D. de annuis leg. XXVII. Pensiones Beneficiariae olim quidem habebantur pro re temporali, sed eas in spiritualem Statum Pius V. erexit. Nec enim earum voluit esse capaces, ni u Clericos non excommunicatos, neque irregulares. Et qui non aliunde astringuntur Ecclesiastico Ossicio persolvere praecepit singulis diebus parvum B.V. Mariae ossicium. Pii V. Bullam resert Na-varra Manual. cap. 23. n. 02. Cujus omissione pensionarii non faciunt fructus suos,& restituere tenentur quos indebiφε perceperinr. XXVIII. Non tenetur pensionarius ad onera procurationum Episcopis pro visitatione debitarum. Gigas de pension. quaest. 38. Sed eodem
teste quaest. 28. n. I9. & Fagnano in cap. Ad audientiam 3 i. de rescrip t. aliisque communiter , obligatus manet pensionarius ad charitativum se sdium contribuendum pro modo pensionis ; itemque an natae in nova pro-vi sione partem , & universim quamcunque collectam ex Beneficiorum ructibus solvendam, ut sunt decimae, quas Regi vel spontanee , vel Summi Pontificis jussione Clerus Regni persolvit , aliaque etiam temporalia,
206쪽
quae pro modo fructu iam subsidia contribuuntur ab Ecclesiasticis , juxta Rebus ira tract. de pacis possetis num. 1 8. & 139. Paponem lib. 3. tit. s. Ratio communis est, quia cum pensio pars sit fructuum beneficialium, subjicitur hoc ipso contributionibus ex fructibus Beneficiorum colliget di . Conciliumque Tridentinum se T. 23. cap. I 8. Pensionarios simul cum Beneficiariis obnoxios facit contributionibus ab Episcopo taxandis pro constructione & stabilimento Clericalis Seminarii. XXIX. Alexander.Papa III. cap. Audivimus, de collus deteg. col lusiouem illam damnat ut flagitiosam , per quam ex mutuo partium consensu movetur iis super Beneficio , hoc nne ut per litis occauonem transactio fiat, per quam una pars pacifice Beneficium possideat , alteri vero pensio ex eodem Beneficio constituatur: Iubetque Episcopo ut utramque Partium spoliet Beneficio 3e pentione.
XXX. Novissime in Gallia , rogantibus plerisque Praesulibus , Ludovicus XIV. mense Octobri , anno toro. ad multos resecandos abusus edixit de pensionibus super Praebendis Ecclesiarum Cathedralium,aut etiam Collegiatarum aut Parochialium , seu super Beneficiis Curatis , haec tria. Primum, ne liceat resignanti ullam sibi reservare pensionem , nisi postquam solidis quindecim annis Beneficio deservierit, aut saltem infirmitate laboret, quanuis breviori tempore deservierit, ob quam nequeat ulterius deservire. Sectin d b, ne pensio ulla tertiam fructuum partem possit excedere.Terti b, ut deducta pensione, adhuc supersit proviso solidus trecent rum librarum proventus , non computatis in hoc emolumentis casualibus,& deductis cunctis Beneficii oneribus. Nec tantum providet circa futuras, sed etiam circa jam ante constitutas pensiones , ut ad triplicem hanc Sanctionem reducantur: uno tamen excepto casu , si is qui olim resignaverat, ea prematur inopia, ut ei nec Ecclesiasticae, nec patrimoniales opes suppetant ad lassicientem victum.
CAPUT XV. Edictum Regium de Pensionibus beneficiatriis.
I. U Doureus Dei gratia Rex Franciae & NaVarsae, praesen-l -tes Literas inspecturis Salutem. Fideli relatione accepimus' ιε-complures Ecclesiasticos satagere sibi provideri de Aeneficiis
Curae animarum annexis animo lucra capessendi inde provenientia, simulque semetipsos oneribus & laboribus eximendi per resignationea in favorem, retentis sibi opimis pensionibus, quarum ope deinceps
207쪽
otio indulgeant: unde contingit ut resignatariis onera su stinentibus eonis grui redditus minime suppetant. Quo contigit ut huic damno tum Episcopi , tum Curiae Regni nostri , pro locorum Sc temporum diversitate diversis remediis Ac judiciis mederi studuerint. Quia tamen Anti stites & c onsiliarii nostro Regno passim dispersi rogarunt nos, ut uniformi lege per
universam nostram Ditionem usque aded noxios abusus resecaremus ; illorum supplicibus monitionibus inclinati, & soliciti providere ut Divinus cultus a sacris Ecclesiarum Ministris convenienti decore , Se dignitate celebretur , praesenti Edicto in perpetuum valituro decernimus , neminem praebendis Ecclesiarum Cathedralium, aut Collegiatarum , aut etiam Curis animarum provisum ullatenus posse praebendas aut Curas resignare eum pensionis reserbatione, nisi postquam eisdem annos quindecim ad minus deservierint, aut certe in cum infirmitatis gradum corruerint, ut dein- ceps talibus Curis aut Praebendis ministrare amplius nequeant. Quibus etiam casibus resignantes nihil amplius sibi titulo pensionis reservare poterunt quam tertiam fructuum partem : hac etiam adhibita praecautione, ut resignatariis ac titularibus trecentae annuae librae ad minus supersint integrae ad victuri , emolumentis casualibus in his minime comprehensis, deductis etiam quibuscumque oneribus Parocho incumbentibus. Statuimus pariter ut etiam antehac constitutae Ecclesiasticae pensiones ad hanc quoque praesentem Armam reducantur ; hac tamen adhibita exceptione , ut teneant pensionum obligationes quandocumque anteriores resignantes illis deficientibus eo redigerentur , ut eis victus necessarius non posset suppetere , sive ex aliis Ecclesiae proventibusi , sive ex patrimonialibus botanis. Districte autem praecipimus omnibus quibus in nostris Ditionibu , ossicium jurisdictionis incumbit, ut praesentis edicti observationi solicite invigilent. Datum Sangermani ad Nemus, Octobris die,anno post mille. sitim sexcentesimo septuagesimo. I
Prosiquutio beneficiariarum Pensionum, in primis scundum Gallicanas consuetudines , deinde
secundum Jus commune Canonicum.
N primis pensionum Ecclesiasticarum super Beneficiis renunciatis
Jura Gallicana conformantur Ludovici XIV. paulo ante comme-ὸ moraiae Constitutioni. γI. Secundo Curiae Regiae nullam admittunt beneficiariam pensionem, nisi
208쪽
hi si ex Summi Pontificis aut horitate dimanarit: easque omnes obi iterant de pro simoniacis habent, quas locorum ordinarii consti tuunt , solis exceptis quas Episcopi Vicariis a se constitutis assignant, ut vicibus funagantur Praebendatorum aut Curatorum ., qui sive ob delictum , sive ob imperitiam, sive ob ingruentem morbum , Vcl irregularitatem , vel dementiam suspensi sunt ab exercitio Ecclcsi :stico. Cum enim hujusmodi casus sint inevitabiles, nec remedium aliunde quam ab ordinariis locorum Praelatis adhiberi possit, absolutae necessitaris est hanc saltem jurisdictionis partem illis conservari, cap. De Rectoribm , dc cap. Tua nos , de Cier. aegror. & cap. Quamis triste , T. quaest. I. At Verd caeteras omnes pensiones ab Episcopis constitutas pro irritis Zc simoniacis habent Curiae Gallicanae , ut sci ibunt Rebussus in Praxi , pari. I. tit. de reservat. tam generi quam speciali, num. 18.& a'. Cli Opin. lib. . de Sacra Polit. tir. 2.num .i . Louetus de Brodeus lit. C, num.Αo.aliique Gallicani. Idque contigisse scribit Rebuitas ex ignoratione Iuris Canonici. II. Doctores Gallicani qui ante promulgationem Edicti auid ante
memorati de pensionibus conscripserunt, docuerunt unanimes hunc esse Curiarum Regiarum usum , ut nunquam admittant reductionem earumpensionum, quas se exsoluturos resignatori in sui favorem polliciti sunt resignatarii, quandiu vivet haec enim petita reductio judicabatur odiosa, vitioque laborans ingratitudinis & perfidiae. Solumque admittebant ejus posse postulari reductionem εe diminutionem , eo mortuo, adversus illius haeredem vel successorem adusque tertiam reddituum partem, ex Iure Gallicano. Sic enim noαinfringi datam fidem , sublato ex vivis resignatore, cui soli de Beneficio erat obstrictus. Hoc docent Louetus Ac Brodeus lit. P, tr. 3o. 3c Gigas tract. de pensionib. quaest. 9. Anneus Robertus lib. I. rer. judicat. cap. 7. Imbertus in Praxi, tit. Pensio : Chopinus lib. de Saeta Polit.tit. 2. num. I s. &seqq. At vero novum Edictum sancit de jubet ob publicum Ecclesiae bonum , ut cunctae etiam quae praecesserunt de pensionibus beneficiariis conventiones ad Iertiam fructuum portionem reducaniatur, deductis etiam Titularium oneribus & impensis,ut scilicet praevaleat Ecclesiae sacra dc communis disciplina oppositis privatorum noxiisque pactionibus t tali quis insistat id ossicium a Legislatorein nri solis Iudicibus Ac publicis Requisitoribus, sed non resignatariis , illo adhuc superstirite , cui est obstricta fides. III. Quandoquidem sola haec viget in Galliae Regno consuetudo, ut non alia recipiatur per Episcopum constituta pensio Beneficii Ecclesiastici
diminutionem inducens, sola hac excepta, quam exigit necessitas instituendi per Episcopum Vicarii qui onera suppleat provisi Titularis, qui ob
impedimemum canonicum illa exequi prohibeatur : quaestio inter cano. num Prosessores in caeteris Christianis urovinciis ventilari solet, utrum constitutae ab Episcopis pensiones transeant ad Beneficii successorem , vi-
209쪽
vente adhuc pensonario 3 an vero extinguantur morte illius eni primum imposita suit solvendae pensionis obligatio ξ Et istius quidem morte des-nere : possitque solus Papa ejusmodi pensiones decernere , quae transeantaA Beneficii successerem , nec nisi niorte pensionarii extinguantur. Negantistam Episcopis competere potestatem transmittendae ad Beneficiarium
successorem Ecclesiasticae pensionis Glolla simul & Imola in cap. Nisi essent, de praebend. in quo Summus Ponti sex approbat quidem fustum
judicium pacis conciliandae gratia, ut inter duos de uno Priora tu contendentes unus eorum de Prioratu provideatur cum onere solvendae pensionis
quadraginta librarum suo competitori ; prohibet tamen illius pensionis onus extendi ultra vitam provisi de Prioratu illo , & Beneficium ipsum officere , sed tantummodo personam primi Titularis, etiamsi pensionariussit pervivat. Idem docent Anan. in cap. Audivimus, de colluc deteg. Aeto
rius pari. 2. lib. 8. cap. 6. quaest. I.
. IV. posita vero sententia suos quoque graves habet Authores,
posse nimirum ab Episcopo constitui pensionem , cujus onus in Beneficii quoque succeta res derivetur, superstite pensionario. Idque docet Gambarus lib. 6. de ossic. Sc potest. Legati, num. 381. &Parisius lib. I. de resignat. quaest. 8. num. 44. Garcias num. I 81. & Bonacina tract. de iis quae ad Divin. Ossic. in Choro publ. recit. pertin. quaest. 6. punct. 3. num. I f. ubi quoque profert Rotae Romanae decisionem 699. num. I. pari. I. diversor.
suumque intentum hac ratione probat : Quia pensiones super Beneficiis , cum sint onera realia sundata super fructibus & distributionibus, subsistunt quamdiu vivit pensionarius, & obligant quoscumque Titulares qui fructus ejusmodi percipiunt. Suadere pariter videtur aequitas,ne Episcopi interventu & suasione is qui suum jus ad beneficium sub onere pen- sonis resignaverit, decedente mox resignatario videat se simul & Benefiicio de pensione excidisse. Diserte statuitur id cap. Praeterea , de censib Praeterea illi qui EPISCOPO IGNORANTE , authoritate sua pensionem annuam de Ecclesiis quadam istusione solverint, sise receperint,eis defunctis in receptione pensionis nonsum aliquatenus audiendi, si Pontificis, aut alterius qui depurefacere potuerit,authoritatem ct assensu uper hoc non intervenisse constiterit Non eni implices Sacerdotes vel Clericipossunt Ecelesias, quibus praesunt, au--οritate sua , prasertim post decetumsunm, esseere censuales. Unde rite infert Gambarus: Si igitur consensisset Episcopus , potuerat facere illam Ecclesiam,etiam post suum obitum,censualem. Et canon perspicue sue ponit,ideo post obitum illorum qui propriam Eccle siam servituti census subjecerant, non posse censum impositum continuari, quia nulla intervenerat Episcopi aut horitas vel approbatio. Sanlegerius qui magna laude Avenione tum Ius dicendo, tum de Iure respondendo consenuit, parte a. Quaestionum
Beneficialium , cap. I. f. q. num. 7. oppositas Canoni starum sententias
simul approbat di conciliat his verbia: Inter pensionem anthoritiae Summi Ponti
210쪽
Ponti is impositam, ct illam qna authoritata Episcopi nititur, hinees notabilis
disserentia, quod illa que sit authoritare Pontificia, etiam successores in Beneficio Istat: qua autem fit approbatione Discopi, occessorer in Beneficio non istat,neque assicit. Limita , nisi pensio imposita cr creata fu set ab Oscopo pro bonopaeis, ct ad sedandas lites ; quia tune etiam asscit Benesicii Duccessores , quantumvis solius o scopi authoritas in illius creatiove intervenerit. Allegatque ad hoc Ebatianum discept. forens cap. II. n. I 6. Quae sane Pontificiorum doctrina mihi admodum arridet; hoc enim praestat ut Episcopalis solicitudo utiliter adhibeatur ad sopiendas Clericorum subditorum lites: quae licitudo iners & inanis esset, si census conventus esset desiturus proxima resignantis morte. Scite namque & prudenter alius quidam admonet canon: Nulla enim ratio hoc verisimile reddit , ut quisquam Beneficium multis forte
expensis ct laboribus aequisitum, quo fustentari debet, facile, sine cauca sua
magna, Isonte resignet: atque ita illud abdicet in commutationem pensionis, quae sortassis post paucos dies, unius interitu caduca sibi, & infrustuosa sit futura, cap. Super hoc, de renunciat. V. Communes autem qui ab Episcopis , aut ab inferioribus Praelatis census ac pensiones in re beneficiaria constitui permittunt sacri Canones et si in Gallia non vigeant in ne tamen quidquam Iuris communis ignoretur, istos hue se legi.
Can. Nisi essem, de praebend. possunt Iudices arbitrarii, in quos duo
electi compromiserunt , ad judicare uni quidem Prioratum cum onere pensionis annuae alteri electo persolvendae: Sic tamen ut non assignetur cen-
fui i Prioratui, sedsti persona Prioris ; quo demum vita iancto, successor ejus nulli praestationi teneatur obnoxius. Cati. De caetero , de transact. si pro bono pacis Iudex delegatus censum imponat alteri litigantium, Episcopus sine quo transactum fuerit , poterit
transactionem approbare sine se fictam : Sic tamen ut census annuus vitam qui qui siserit non excedat.
Can. Ad quasiones, de re r. permut. decernit Episcopum approbantem aliquam eommutationem coram se factam , confirmare posse cum hac obligatione, ut ei qui locupletius Beneficium dimittit persolvatur pecuniae summa, quae excellum dimissi opimioris Beneficii compenset. Can. Cum venissent, de restit. Lpoliat. de aut horitate Eborensis Episcopi Rector cujusd .im Ecclesiae solvebat alteri Ecclesiae certam pensionem quamdiu viveret: quod factum isto canone approbatur. Cari. Constitutus, de religios. domib. Episcopus remittendo jura Episc palia cuidam Ecclesiae, potest sibi censum super eadem Ecclesia reservare. Can. De Rectoribus , & cap. Tiιa nos, de Her. aegror. & debilit. legitima propriaque aut horitate assignat Coadjutori , se constituto propter aegritudinem Clerici non valentis suum exequi ministerium , pensionem super
praebenda Clerici invalidi sive corpore, sive mente. Quae dispositio Episco