장음표시 사용
61쪽
erat Φ), aut in Corsica, quam Sene ea ari Fh m in8ulam, abruptum undique saxum esse dieit ), aut Cercinae, quae Asriei maris insula liberam civitatem eontinebat ), eXulabant, . consuetudine hominum carebant aut eis, quae ad cultum vietumque pertinent. Ae ne ille quidem Cassius Severus orandi validus, qui in Cretam amotus inde in durius exilium
missus est, omnibus vitae commodis erat privatus M). Atque maior earum, in quas deportare solebant, in8ularum numerus . in Aegaeo mari sitae sunt q); in quas Nero multos eorum, qui cum Pisone coniuraVerant, misit. Ex quindecim, quas Strabo' Artemidorum secutus enumerat, Cyeladibus certo seimus sex
exilia suisse: Cythnum et), Naxum '), Syrum '), Andrum q), quae Oppida habebant, eis lue clariora Seriphum et Gya
rum, quae durissima exilia fuisse videntur; nam poeta, dum graVisSimas poenas commemorare vult, dieit: Gyarae scopidos et parvum Seriphum in . Tametsi Gyarum auctores saxosam et Sterilem, egenam aquae et desertam fuisse tradunt λη),Τ3 Anicetus: Τae. ann. XIV, 62. - Camus i. c. : ib. XVI, 9 Pompon. in D. I, 2, 2, 51. - Crispinus: Tae. ann. XVI, IT. - TRE. ann. II, 85: ha tum et de εaeris Aellyptiis sidateisque peliendis factumque patrum con3ultum, ut quiattuor milia libertini seneris ea superstitione infecta, quis idonea aetas, in insulam Sardinium ueherentur coercendis illic latrociniis et, δi ob gravitatem caeli perirent, vile damnum. An ea condemnatio ad opus est 2 Seneca: id. cons. ad Helv. 6, 4. 3 Plin. n. h. V, 4 l. Strab. p. 831. - Gracchi huc deportati filium Tacitus Ianu. I, 53; IV, 13J hinter extorres et liberalium artium nescioεμ adultiIm esse tradit. Hoe: fimilitea ad caedem missi invenere in prominenti litoris nihil laetum onerientem' fabulas redolet.') Tac. ann. IV, 21. Suet. rel. p. 290 Roth. Tae. ann. XV, TI. - Cf. Plutareh. de Milio eo I 0.
Plui. de ea. c. s. - hi L. Iuniust Silanus, tamquam Narum deveheretur, Obtiam amotus, post municipio Apuliae, cui nomen Barium est, clauditur.η Tae. ann. XVI, 9. - Plin. n. h. IV, 67.
ρὶ Vaticinator quidam sub M. Aurelio: Coli. XV, 2, 5. N) Philo I. I.: Auillius Flaeeus. - Plin. n. h. I, 23 I. IV, 65. XXXI, 16. Iuven. sat. VI, 564. X, 170. I, 73.
3 Sen. cons. ad Helo. 6, 4. Plui. de eae. o. T. Tae. ann. III, 69:, immitem et sine cultu hominum; μ ib. IV, 30: hoenam aquae . . .
62쪽
tamen in eis verbis non nimis haerendum esse puto, eum et
Strabo vi eum a piseatoribus habitatum et Plinius oppidum in ea insula fuisse scribat h); neque saxea Seriphus ab omnibus homini huA deserta erat'). Itaque haud dubium est, quin
exules in utra pie insula et homines et alimenta, quae ad vitae usus sum gerent, invenerint δ), neque est, cur miremur remotorum illorum Ioeorum ineommoda fama atque rumoribus in maius aueta esse. Atque haud seio an Tacitus ira et
studio ad duetus sit, ut Tiberium loquentem laeeret virendi usus eis deesse, qui Gyarum, qua in insula certo nonnulli Taciti amici exulaverant, deportarentur. Una cum illis Sciathus, quam insulam Magnesiae orae tiropinquam oppidum habuisse aecepimus=ὶ, et siridis Donus sa q), quae prope Naxum sita est, et Hyria 'i commemorantur in numero earum insularum, in quas deportari solebat. Sporadum autem Amorgus Τ), cum tribus oppidis, parva atque ineuita Cinarus') et Pat-muη, in qua .Iohamies apocalypsim seripsisse traditur'),oxilia erant.
Id certe coneludi posse eredo deportationis poenam non eam fuisse, ut exules quodammodo expositi atque omni humano cultu privati essent. Atque etiam in multis, fortasse in plerisque insulis complures eodem tempore exules fuisse
uiam referens dandoscylte nitue usus, cui vita concederetur. - - Phi
lostrat. v. Apoli. VII, 16. - CL Cic. ad .ut. V, 12, 2. ) Plin. n. h. IV, 69. Theophr1intus narravit incolas muribus fugatos osse. - Strab. p. 485: tributum DC HS conferebat. - Ross, yris . In8rin, P. 5: hun fruchmare Feti Hippe φ. ) Strab. p. 487: Medusao mythus. - Ross, l. l. p. 131 ff. R) Tac. ann. III, 68. IV, 30. - MuAonius Rufus: Plii tostr. l. Julian. ad Them. 265; Suidas A. v. et s. Tuc. ann. XV, 7 I. Vistilia: Tae. ann. ΙΙ, 85. - Cassius Seuer e G. IV, 21. 33 Sonesta l. I. 6, 4. Strab. p. 436. - Τac. ann. IV, 30: ea quoque insula egena aquae dicitur, sed Vergilius eam is viridem' appellat: Aen. III, 12b. Ciris 476.' Ρlut. de ea. E. 9. 3 Vibius Serenua: Tae. ann. IV, 13. 30. - Ross, I. I. P. 172. 3 Plui. de G. c. 8: Σκληρὰν ἄκαρπον κ&ὶ v vrευεσθαι κακήν. Xeno: Suet. Ti. 56.
63쪽
0nigere possunt 38'), quamquam, utrum in eadem insula et relegati et deportati morari potuerint necne, ignoramus et verisimile est nullas de ea re leges suisse; apud Modestinum enim seriptum invenimus deportatis principes eas insulas assignare solitos esse, quae essent asperrimae δ). Ceterum Augusti illud de quinquaginta milibus passuum brevi exolevit, cum pleraeque insulae, in quas deportabatur, propius continentem sitae essent; ex quibus solam Gyarum commemoro, in quam non dubium est, quin plures deportati sint rei, quam
Quam lenes eae poenae fuerint, intellegi p0test, si comparantur eum ea iuris criminalis Romanorum parte, quae, cum ad eas personas, quae non Optimi iuris erant, pertineat, aeriores omnium eriminum poenas in humiliores eontinet.
Et mortis quidem poena utrique, et honestiores et humiliores adii ei poterant: attamen illis quaedam privilegia coneedo-bantur, ne crudeliora supplieia in eos adhiberentur. Exiliis autem honestiorum respondebant humiliorum ad opera damnationes; eas enim in ordinem digessit Hadrianns roseribens
in custodiis - eo enim nomine appellantur Opus et metallum,
ni ab exilio distinguantur - gradum servandum esse, id est ut, qui in tem nis damnari erant' et evaserantJ in pes patιum damnarentur, qui in perpetuum damnati erant, in metalium damnarratur, qui in metallum Minnati id admiserint, summo supplicio adsicerentur. Opus publieum ergo et temporarium et perpetuum e88e poterat; opus metalli autem erat perpetua et ea pitalis poena eum amissione libertatis ). Atque eas poenas, quamquam nondum satis distinctae atque definitae
Tac. ann. XVI, 14. IV, 13 eit. uod sistini t ymi. II Huseltho, iurispr. anteiu/t.D. isitem distant et in Dei qualitule, quod eum relegato quidem humanius tranδigitur, depor
talis vero hae solent in me aδAignari, quae Aunt averrimae quaeque 3unt Paulo minu3 summo opplicio comparandae -
' Se. in opus. Callist. l. VI. de cognit. in D. 48, 19, 28, I 4. φὶ Ib. g. 6: ἡ D. Hadrianus in haec verba re8cripsit: in uua metalli ad tempus nemo damnari debet, δed qui ad temPus clam natu8 est, etiam si faciet metallicum opu8, non in metuitum damnatu/ 8e intellegi debet: huius enim loertas manet quamdiu lituo inad inodum: Cuiae .l etiam hil his: Cui ac.l, qui in peuictui in opu3 damnantur
64쪽
erant, sub Traiano in provinetis persaepe adhibitas esse ex epistulis Plinii eolligero possumus λ). Sed Ulpianus distinguit opus metalli a p0ena metalli, quamquam utramque poenRm libertatis amissionem sequi et disterentiam inter eos, qui in metallum et eos, qui in opus metalli damnati essent, in vin- eulis tantum fuisse tradit '); praeter ea S autem poenas opus metalli temporarium sine capitis minutione, item opus publi- eum perpetuum et temporarium adhibebantur. Utrum in opns publienni perpetuum damnati libertatem amitterent necne, iurisconsulti mihi quidem videntur dubitasse. Nam et Callistratus dieit in opus publieum damnationem ad existimationem, ωι ad capitis sericulum pertinere sicut relegationem δὶ et Ulpianus, ut mihi quidem videtur, ei vitatis amissionem eam non sequi censuit; Antoninum Pium autem reseripsisse constat in Opus perpetuum damnatos non dissimilis condicionis esse ab his, qui deportanturIn insulam; eiusque opinionem Mareianus
Secutus est ). - Quae eum ita sint, earum poenarum quondam alias libertatis amissionem se eutam esse, alias omnino nullam eapitis minutionem. nullas Vero mediam eapitis minutionem verisimile est. Ita lue, emit alii deportari potuerint, non in metallum dari, alii tantum tu metallum dari potuerint, rationem iuris intellegere non possumus, nisi putamus Sol 08
peregrinos quondam eis poenis adsectos eMe eos lue solos Τ) Plin. ad Trai. 31-32 I40-4ll, ex quibus nescio an colligi
possit tune omnes Operiam poenas cum amissione civitatis coniunctas fuisse neque tune opus publicum sino metallis omnino poenam fuisse; nam Traianus seribit ἡδeneε ante annos decem damnatos Rolere ritu ea ministeria, quae non lonve a poena κλιμ distribui, ut had balineum, ad purgatione8 cloacarum, item munitione/ viarum et vicorum.μ - De eiusmodi poenis sub Gaii et sub Neronis principatu cf. Suet. GL 2T: had metalla et munitionea viarum. Nero 3I: sequorum operum persciendorum gratia quod ubique raset ev/todiae in Italiam deportari, etiam 8celere convicto8 nonnisi ad opus damntiri praeceperat. μ
3. - Oporis metalli temporarii poena non saepe adhibita esse vidc-tur; ef. D. 48, 19, 7-8; eod. l. 23.
I. IX, 47, 1. D. 48, 19, 17, I. - Propter verborum . metalli ot hveris' ambigvitatem persaepe intellegi non potest, quam quisque auctor significarit poenam.
65쪽
humiliores suisse; nam eorum de iuribus si poena nihil nisi tantum detrahebatur, quantum Romanis ei vibus deportatione detrahebatur, servi sine dominis fiebant ), sicut deportati peregrini sine certa civitate ). Aoeedit quod extra Italiam eiusmodi poenas iam pridem adhibitas esse aeeepimus, ut earum origo vel in Aegypto vel in alia imperii Romani provincia investiganda sit. Sed iam primis prinei patus temporibus praeter peregrinos etiam Romanorum civium pars in humiliorum ordinem detrudebatur atque primi, ut mihi quidem videtur, libertini δ); quo plures autem peregrini ei vitate
Romana donabantur, in eo plures eives Romanos graViores illae poenae adhibebantur ). Atque eum iurisconsulti illos ordines nunquam certis eaneellis eireum scripsissent et iudices neque ullis mandatis coereiti neque eertis, eXtra quos non egrederentur, terminis inelusi sententias suas regerent, prout saeculum In 0resque impellerent, plures in dies personae in humiliorum numero habebantur. Itaque evenit, ut eodem fere tempore, quo omnes, qui in orbe Romano erant, liberi homines vel plerique eorum cives Romani laeti erant, ei tantum in honestiorum numero sent, qui proprie atque expresso excepti erant gravioribus illis poenis: senatores, equites,deeuriones itemque et Romani et municipales magistratus δ);
atque humilioribus ei opponebantur qui in aliquvi dignitate
Τ) h Poenae servus rat, non Caesaria': D. 49, 14, 12. 34, 8, 3. 48,19, 17 pr. C. J. IX, 49, 4. - CL COhn, cap. de=uis., P. 6 l. Do fragmento do dediticiis et de deportatorum iuribus alias
disseram. CL quao supra dieta Sunt.
3 CL Tae. ann. II, 85 cit. - E D. 4, 3, 11, 1 colligi potest
iam Labeonis aetato cives R. non eadem omnes condicion fui 8Se. Adde turpes et infames personas. - Humiliores etiam Idebeios appellatos osse constat.
' Itaque ius gantium otiam in ius criminale Romanorum in
3 Paul. s. r. V, 4, l0 nos docet atrocem iniuriam eam esse, qunctab humili loco nato vel plebeio inseratur sonatori equiti decurioni magistratui aedili iudiei vel alii spectatae auctoritatis viro. Quos honestiores fuisse conici potest. - Neminem nisi honestiorem iudicem fieri moris erat: quare Paulus poenam eorum criminum, quae non nisi a iudicibus committi possunt, deportationem solam commemorat. V, 23, 10. 25, 4. - Milites veteranique honestiorum Poenis puniuntur:
66쪽
vel qui in aliquo gradu positi sunt λ) quin etiam adcepimus in provinetis honestioriam poenam in quibusdam causis eam fuisse, ut Ordine moverentur, quam poenam ad decuriones tantum pertinere ex natura rei sequitur-). Sed licet humilioribus poenas iudices persaepe ex libero arbitrio graviores vel leniores inrogare potuerint, tamen, si relegationum deportationum Ine genera eum eis poenis comparamus, Congruentiam quandam aestualitatemque reperimus, ut permulta exempla doeent ). Cum in honestiorum poenis aliqua tamen ratio dignitatis haberetur, ea operum poenarum natura erat, ut eondemnatieustodirentur omnesque 0mnino eorum motus comprimerentur, ut interdiu eompedibus vineti laboribus in metallis consecren-Τὶ D. 26, 10, 3, 16. 47, 9, I 2, t. 48, 8, I, 5 ete.
3 D. 47, 18, 1, l: Ulp. l. VIII. de Q. Procon 8: ne sistore3 . . . honestiores . . . Ordine ad tempuε moveri vel sura patriae iuberi eaecedere μ solenti. 47, 14, 1, 3. honestiores humilio ros deportatio;
metallum et relegatio in insulam;
Paul. V, 20, 5. 23, 14.2b, 3. 26, 3. relegatio perpetuis; lD. 48, 19, 38, 8. Paul. V, 25, 8. opus metalli: D. 47, 12, ll. 17, l. Paul. V, 23, 4. relegatio; D. 47, 14, 1. metallum volt opus publicum; D. 47, II, 6. 18, I. opus publieum; Paul. V, 20, 6. opus Publi eum
67쪽
tur λ), noetu in ergastulis in elusi essent ); quin etiam, ut eos severa disciplina coercerent et ad opera adigerent, milites in metalla missos esse ex titulis nonnullis apparet ) et tribunum militibus in metallis praesuisse in passione Sanctorum quattuor eoronatorum narratur M). Sed quae de singulis reis in metalla damnatis nobis tradita sunt, pleraque ad Christianos pertinent β), et imprimis Eusebius illa sine sanguine martyria narratq); de quibus disserere nobis propositum non est. Satis erit e0mmemorasse cum in permultis provinciis et) tum in quibusdam insulis metalla suisse, veluti Scyri Proconnesi Gypsi atque in Sardinia. Itaque fieri potuit, ut et deportati et inmotallum damnati in eadem insula essent; atque ea poti88imum re laetum esse Videtur, ut postea deportatio nonnunquam eum metalli poena eoniungeretur et nonnulli imperatores Opinarentur deportationem libertatis amissionem sequi p088e '). Vidimus, eum civitates foedera iniissent, aquae et ignis interdictione, cum foederatae civitates in unius Romani imperii corpus coaluissent, deportatione relegationibusque et metallis opere quo puniri coeptum esse. Atque hoc iter esse et hae e tirogressio generis humani videtur, ut gentes ad ius hominum, quod situm est in generis humani societate, in dies magis erudiantur. Itaque plures in dies h0mines eodem inre 3 D. 48, 19, 8, 6.
Cyrillus episcopus in pa/sione sanctorum φιattuor coronatorum, c. 2: ed. Wationbaeli in Biddingor, Unters. a. Rom Miaeta ch. III.
ta. 4723J. - ΙIoligendor' I. I. p. 136-T. M. Colin, l. I. p. 74. Etiam in novas insulas deportabatur veluti Boam Axiam Cyprum. Callistratum in D. 50, 13, 5, 3 libertatis amissionem cum d portatione non conitinxisse conicio, sed scribendum esse , item μ pro hidest', in quod , ut A corruptiun eSSO Puto.
68쪽
utuntur neque, quoniam in omni civitate coneordia artissimum atque optimum vinculum incolumitatis est, status reipublicae, nisi est in omnes ordines civitatis aequabilis, diuturnus esse potest. Sed quamquam permulti liberi homines civitate Romana donabantur, tamen lirincipibus per iustitiam aequitatemque respublica stare augerique non posse videbatur. Quamquam enim laeregrinis iter ad Imo amplissimum pra 'mium civitatis non saeptum erat, tamen a princit atu initium laetum est certos ordines civium distinguendi. Atque ei ordines eo maxime inter se disserunt, quod alii aliis poenis puniuntur; nam non Solum peregrinis ei vitas data, sed etiam eorum ius criminale re eeptum est. Ius gentium igitur in ius eriminale etiam permanabat. Itaque eum leges eum aliis alia Voee loquerentur et premeretur multitudo ab eis, qui maiores opes habebant, neque Omnes eadem aequitate eontinerentur: labe saetata uindamenta reipublieae, turbata eoncordia, divulsa eommoda civium sunt, ut nulliΗ cives beneficiis rei p. obligatae essent, ut gravis illa Rostietas, quae civibus cum re p. esse debet, dirimeretur, ut perpauei cives parati essent pro eiusmodi rep. propulsandorum hostium causa propugnare. Itaque cum deessent, qui hostes defenderent, deletum imperium, populi Romani nomen eX-
69쪽
Trpis expressit G. Bern tisin.
70쪽
Praelatio de antiquissimis exiIiis . . . 1-7I. De exilio inde ab initio bellorum eluilium usque ad principatum Tiberii 8 32 a. De aquae et ignis interdictione .... 8-24
Earilia: p. 8; γ Viminum: p. 13; ασυχία: p. 15;8tatus permutatio: p. 19; publicatio bonomum: p. 22.
b. De origine deportationis et relegationis . . 24-32
Edietum Aususti: p. 24; edictum Tiberii: p. 25; edicto relwati: p. 26; lege relegati: P. 28; certorum Deorum assisnatis: P. II.
II. De exilio inde a principatus initio usquo ad principatum Severi Λlexandri 33- ,1 u. De eis limi relegare vel deportare possunt 33-42
I rinceps: p. 33; prae3ides: p. 3β; procuratores et praesteti: p. 39; senatuε: p. 42; qua tione8: p. 44. b. De Poenarum executione 48-60Relmatio: p. 4N; deportatio: p. 49; insulae: p. 52; humiliorum poenae: p. 56.