장음표시 사용
161쪽
'Archiepiscopi, ae Meινopolitani nudo nomine non mincis moia, sed O Latinis cogniti. O qui eis
AC nt cuipiam nouum , atque in lens videatur, em
uitatem aliquam solo nomine Metropolitanam dici; sciendum est , id quidem receptum esse, stacto prope, ac debilitato imperio. nam qui nullis Episcopis prep siti caeteros eiusde Prouincie Antistites solo hon re antecedebat, Archiepiscopos,& Metropolitanos dictos probat Berterius ex Balsamone praesertam in responso de Patriarchis Gothme quidem Antistes, ait ille . non proptem ea voratur
constitutae a Metropolitanu regantur,quo beιιa ipsa canones Pre mos appellant: quae vero ciuitates quidem attributar non habent, avibus praesint Episcopi, ab Archiepisscopu admininirentur, ita ut hae quidem cedant Metropobbus , sed Episcopatibas praesint. Ouae Balsamonis sententia ex eo etiam confirmatur, quod de, TOIosa legimus, v eam&si iam inde ab Arelatensi I. Synodo Metropolis sit appellata . nullos tamen Suffraganeos hahuisse, orius iram ab Ioanne XXII. longissimo post interuallo Prouinciae ius obtinuisset. Idemq; de Ossanensi Archiepiscopatu obisseruire est. cuius administrationi nullas creditas esse inseri res Ecclesias, ς peruulgatum est. Vt vel hinc appareat morem hunc apud Orientis Sedes primo consuetudine receptum,in oecidente quoq; tandem suisse usurpatum. Sed praestat magis Consaluum Pontium audire doctissimum. R eruditissimum hominem hac de re disserentem in notis ad Theophanem o Nicaenum Archiepiscopum ς Id Nero, inquit, hic obseruatione at onum duobus modis ciuitatis alicuius Epιscopum Metropobta olim vocatum. Him cum eius erat urbis Praesul, quae antiquiτcanonibus, s Ecclesiae consuetudine Metropoleos ius quoau t clarias ita, sacraque Mychat. Secundo cim. ci ciuitati praeerat, cuae ab Imperatoribus Me tropolir quantum ad ciuilia facta erat.1 3 imo easti Metropolita Ecclesiastica priuilegia omnia, praerogati asque conseruabat, secundo nomen tantum. N honorem, calicra Metropolitae vero subriicem , ut expresse decreium est in Carione
162쪽
respoudit ad Alexandrum Antiochenum Episcopum, Leo IX ad
Petrum, s Ioannem Africanos. N vero, ut de aliqs dicere omitiatamus, nolirum Nicaenum Episcopum Theophanem honor tantum, nomine Metropolitam fuisse constat ex Concilij Chalcedonem is Mi.MIi. in qua agitaιa e st de Primatu contentio inter Eunomium Nicomedιensem, I Anastasium Nicaenum . nam hic fultus Ualentiniani, o Valenι is litteris,quibus Nycaenae eruiisti conferebatur privilegium, ut esset Metropolis, usurpabat sibi e tropolitae Bithyniae functiones, ille autem allegabat pro fe veteres Ecclesiae Canones, o consuetudines. tanti m ita decerint uri Authoritatem quidem Metropolitans Inter Ecclesias Prouisiciae, Gitoniae P comediemis haluat Reurrendus Anti lis , habent ' caeno honorem Metropolitani tantummodo, subiacente anten ad exemplum aliorum Episcoporum Nlico mediensi. Simili es iamo,
honore, nempe quantum ad nom n, Chalcedonensem Ecclesiam irraeadem Bιιhynia donausi Marcianus Imperator,ut ex eiusdem C cilii Aci. Ulai constat iis verbis. Au sonorem S. Euphemiae, sue trae pariter Santii talas,Chalcedon πιιum ciuitatem , in qua a
sanctae Me i concilium Iesum es, Metropolis priuilegia taber
aecernimus nomine tantum hanc honorantes, salua videlicet Nicomediensium civitatipropria dignitate. Haec Confatuus. quibus similia pene habet Berterius . locis indicatis. quam inanem Hominis ambitionem plure S etiam ciuitates in saeculari Politia assectasse,Vlpianus V indicat. Atque is quidem fuit vetus Ecclesiae mos. quin Praeterea, Quod quis magis miretur, reperias Vitalitios, ut sic dixerim, Metropolitas, utpote quorum dignitas non vltra vitae curriculum in Ecclesia protraheretur, quod in Ancyrano Episcopo,& in Proculo Malsiliensi faetum obseruatinerterius, ς re latius narrat Nicolaus Grammaticus Constantinopolitanus Patriarcha 4 in responsis Synodalibus. Atque hinc praeiertim mea illa coniectura confirmatur, qua Gregorii epidi solam in falsi suspicionem vocabam. neque enim persuaderi pollum, Hadrianum t m perspicue mentitum , ut dixerit, P normitanam Ecclesiam solo nomine ad M usque tempo- , ris Metropolitanam esse existimatam, deinceps vero .
subiectis illi suo beneficio Agrigentino, Mazariens , & Melitens Episcopis re ipsa Me-' I tropolim suturam , si, quod isti
163쪽
Panormitani ab Anaeleto II. Neuriponti e -- itropoliticam dignitatem obtinent.
SEa ut Panormitanorum studia clariora fiant,quibus Μει
tropoliticam dignitatem,prouinciae nomen, potesatem in lilbiectos Episcopos omni tempore affectarunt, ut ex re Memnensi Ecclesae pares essent, unum illud exemplum proferre satis sit.cum enim Panormitani iniquissimo serrent animo, eorum Ecclesiam solo honore Metropolitanam dici, ubi primum Anactetus ΙΙ. Pontificatum inuast in schis nate . quod Federici Imperatoris opera contra legitimum urbis Romanae Episcopum Innocontium II. excitatu est , nihili antiquius habuere , quam ut ab eo honores istos coemerent.i
sed neque inuitus ille ad nundinationem destendit: nam cum ad confirmandum sibi Pontificium nomen, Principum, di min lorum studia plurimum conferre non mala existimaret, I ogerium Siciliae, & Calabriae Ducem, Regiae dignitatis largiatione sibi primum devinxit, tum deinde Panormitanam Eces
atque rma in Vaticana bibliotheca asseruatum Baronius a publici iuris fecit. Praefatur in eo primum Anaclatus eximia Roberti D eis, & Rogeri j Comitis, & Αdelasiae Reginae in Romanam Eclesiam studia. tum deinde : Concedimus etiam, s donamus, σψ authoriramus illa, o Filio tuo Rogerio, e aliis suis tuis .ineum dum tuam revirationem in Regmin subitituendis haeredibus Dis Coronam vetuiSiciliaris Calaisiae. Apuliae, O muuem De tervae, quarum tam nos,Guam o aede ores nostri, praedecesseribus tuis Ducibus Apiariae nomatarix dedimus , o concessimur, o ipsum Regnum bibendum, e vnmersam Regiam dimit
rem, cy rura Regalia iure perpetuo habendum in perpetuum dominandum, F Stelliam caput Regni eo situ M. Porro autho-τiramus, G concedimus, ut per mamus Archa vicoporum terrae tuae, quos volueris tu, s haereaes ιvi in Reger inungamini , i in stat utit temporibus coronem . & post multa: Tuisporrectis petitionibus annuenter concedimus Panormiano Archiepiscopo,
eiusque successoribus, N Fanormitanae Ecelasiae consecrationes trium Episcoportim Siciliae, videlicet bracusani, Agrigentini. T Mazariensis, vel Catinen αδ a ratione, ne supraaictae Eccle- .di . . 2 V me Duiliaso by Corale
164쪽
metis Digectibia , vel gemnitas fris a Palaemimae μα-- piscopo, vel ab ipsa Panormiana Ecclesia diminutionem aliquam
Patιantur. sic tandem epistolam finit. 9mnibus verυhar nostras concessionem D eonsensus serviantibin 3it' pax Domin nostri Iesu Chrini, Amen. Ego Anactetus Caιholicae Ecclesiae Episcopus. Datum Beneueoli per manum Saxonis S. E. Presbtera Cardinatis V. Kalend. Octib. Indiri. IX. amo Domini MCXXX. Pomtificatus Domni Anaclati Secundi Papae anno primo. Quas ego Anacteti litteras non eo hic affero, quasi censeam Pan undiost nos Ecclesiae suae causim hisce titulis honestare velle . neqx oenim adeo perustos, & impudentes arbitror , ut venalitiosamis res ab schismatico homine turpissime diuenditos magni stiment. praesertim qui sciam, Rogerium acti mox paenitente Innocentium legitimum Pontificem adiisse, ab eoque tandein Regiae dignitatis ornamenta impetrasse. Satis igitur mihi sit, ex Anacteti diplomate manifesto colligi, nullos ante annum Min . Suffraganeos fuisse Panormitani Episcopi, nec proin inde etiam dici potuisse Metropolitam quippe que opus me rit nunc primam impetrare eertam Prouinciam , certos Epiristopos,qui Metropolitano parerent. & huc sortaM etiam H drianus respexit, cum solObnomine Metropolim dictam Pan mum testatus est,nempe qui sciret collatos a Pseudisontita fice honores callos, irritosue censeri deberes ut ne nomen qui
dem honorum mereantur. . ....i
Igitur ut disputationem in pauca contrahamus, cum ex iista Aduersariorum publicis monumentis conset . Panormitanam Eeclasiam, quae Glo nomine ad annum usque MCLIV. introispolis dicebatur,post id temporis reuera Metropolim habitam, de diueriam, Menanens Prouinciam esse sortitam , quis adeo Rupidus, vel inuidus fuerit, quin intropoliticam dignitatem antiquiorem Messanae fuisse, iure, ac merito sateatur, quam
supra Gregorii Primi, Pelagii Secundi, Felicis Messa-nensis Episcopi testim ijs iam inde ab anno circiter. D C. vel, si posteriora temeora in*icimus, ab anno M C X X XI. Rogerii Regis, aliorumque Pontificum diplomatis re ipsi
165쪽
. Hadriani diploma solum ne Panormitam Episcopum a Metropolitanum in stellia fuisse euincat, di Alaxandri III. episbia lux data
' Erum his,quae hactenus dicta sunt, unum est, quod
Ἀ refragari videaturaquod Hadrianus Pontifex in iam laudato diplomate haec habeat: PF id Metropo
lim Prouinciae Siciliae deesse videnιes, Panormιt fiam ciuitatemoc. Quibus verbis testari Pontifex videtur Μctropolim omnino nullam apud Siculos eo tempore suisse,adeo rectissime consequi Panormitanam Ecclesiam primam Metr
Sed non una ratione eliditur huiusmodi obiectum. Primo sula ex Rosterii Regis , Hugonis Archiepiscopi Messanensis, item 3e Bosonis Cephaleditani Episcopi testimoniis, de quibus suo loco dictum est,plailissimum fit, Messanensem Episcopum
multo satis ante Hadriani tempora veri, ac legitimi Metropolitani iura in Sicilia re, & nomine tenuisse. nomine quidem x quod Archiepiscopus, quod Merropolitanus ubiq; audierit. revero,quod Cephal editano saltem,&Liparitano Episcopis prae
suisse plurimis,apertissimistiue Rogerii,& Hugonis priuilegiis
confirmatum est. quos sane, uti& alios omnes,deceptos esse, nemo prude,s iure crediderit. praesertim cum Siculi homines fuerint, & de Sicular Ecclesiae Politia testimonium dixerint. quin potius, ne Rogerium, Hugonem, Rosonem Sicularum Ecclesiarum iura, praerogativasque ignorasse, contra vero Ha drianum, externum nempe hominem,percalluisse, absurde ni in is, & praepostere censeamus, subit in mentem suspicari, Rr te an corrupta sit, vel ementita rescripti sententia, ut magis le- Pendum videatur SI quidem nos vestrae huic regioni Suiliae vel,
huic Prouinciae Siciliae, vel quippiam simile, is deesse. videntes. illi videlicet Prouinciae ad quam Panormitani, Agrigentini,M-Σariensis Episcopi Uioeceses protendebantur. Serundo respons detur Hadrianum tres illos Episcppos. Panormitano subiecisse, quod perabsurdum putauerit in ea Prouincia Canonum sanctiones posthaberi, quibus in singulis Proti incijs Metropolitanus aliquis praeesse decernitur. atqui in reliqua Sicilia praeter MaZariensem, Agrigentinum, Melitensem,erant etiam alij s crorum Antistites,Catanensis,Syracusanus,Cephal ditanus,Li
166쪽
praefuisse oportuit, ne solae istae Eeclesiae Apostolicae Sedis pro.
identia destituerentur. An vero credendum , Romanum Pon. tificem, cum tribus iis Dicoeesibus Metropolitanum attribuis sti, reliquas neglexisset minime sane,sed eas potius tacitas omisne, quod sub Messanensis Episcopi ditione esse sciret, quem tum metropolitanum egi sse satis tussi superius demonstraui. Ac de Cephal ditana quide, & Liparitana extra dubitatione res est. Catanensem vero Ecclesiam 1 Messanensi Sede sacra petere conmesse, illud unice testatur, quod inter Messanensis E clesiae schedas, tabulasque extat etiamnum Vicarij Memnensis expostulatio ad Montisregalis Archiepiscopum Apostolicae Sedis Legatum, qua Catanensem Dioecesim ad Μessanensem Prouinciam pertinere docet, & si quid in eo iure vendicando peccatum sit temporis praescriptione, id ut ne sibi, sume E alesiae fraudi sit,petit.Iure igitur existimandum est,uel Siciliam omnem Messanensem Episcopum Metropolitani loco asn uiae, post vero, ut Panormitano suus etiam honor esset, diuisa Prouincia, tres illi viciniores Ecclesias attributas, vel certe, cuλlae tres a Messanensi Metropoli seiunctae essent. Panormitana, Agrigentina, Mazariensis,ne suus ijs Archiepiscopus deesset, Panormitanae suppositas fuisse. Tandem,ut tertia ratione . obieetiam diluatur, quis eredat, priusquam Panormitana Sedes in Metropolim proueheretur, nullam in tota Sicilia Met roe
lam fuisses praesertim cum amplissimos Regni titulos Prouincia vIla nancisci minime possit, niti aliquis in ea sit b Metropolitanae Sedis Episcopus, qui in Prouinciales Antistites ius dicat. Satis igitur vel hinc apparet habuisse Siciliam Metropolim suam, etiam ante Hadriani tempora, ut quae multo prius,quam, ille Pontificatum iniret,Regiae dignitatis p rogatiua Innocen. iij II. muncre aucta suerat anno, uti Baronius, & bigonius ee
sent, MCXXX, narto loco venire in mentem alicui posset, probari satis Panormitanae Ecclesiae Primatum ex Alexandri III. rescripto In cap. in Archiepistopatu de raptoribus . si quidem eo loci Alexander ab Panormitano Archiepiscopo consultus, qua pςna Sarraceni mulierum, & puerorum Christianorum raptores essent puniendiis reseon det, id genus delicti, quod Siciliae Rex Panormitano Archiepiscopo, alijsque Episcopis vindicandum csimiserat, pecuniaria mulcta, vel flagellis coercendum esse , Zia,us verbis apparet,solum Panormitanum Μetropolitanume, reliquos vero Antistites Episcopali tantum dignitate
Veru hic scopul' nihil omnino impedit. na vera eius loci Ie-αο illa est, quae in antiqua lkr nardi eollectione habetur: CAm
a Bon filius ita Messenisis Liba
167쪽
autem excessur huiusmodi earissimus Filius noster Siciliae Rex Vullelmus tibi, o alvi persorus Ecclesiasticu , quae Pontifcasi sunt praeditae dignitate, com eriι punιendos. Male igitur ex ijs verbis quis inserat praeter unum Panormitanum reliquos omnes Episcopos fuisse. quippe Pontificalis dignitatis appellatio, &Episcopis, Archiepiscopis aequa ratione communis est. Sed N praeterea sub Alexandro lII. Messianensem Eccleissam Metropolitanam suisse patet ex Lateranensis Concilij Patrum subscriptionibus, quas numquam antea excusas ex vel
ris manuscripti Codicis fide depromptas Ioannes Piccardus a in lucem edidit: in iis enim post plures Italiae Prouinciarum a Metropolitanos affuisse etiam scribitur ex Prouincia Sicula Messanensi Nicolaus Archiepiscopus, & Guido Cephaledien-sso
Tandem vero non parum pertinere ad Panormitanae Sedis dignitatem aliquis opinabitur, ne id quoque inuidiose prael rijsse videamur, quod ex veteri more Siculorum Regum s lemnis inauguratio non nisi in Panormitana Ecclesia neri potuit, ibi Panormitanus Antistes futuro Regi fausta omnia a precabatur, sacro oleo inungebat, Regio amictu, coronae, o
At magna quidem haec suisset Panormitanae Eeclesiae praerorigatiua, si iure suo haec munia obluisset, solisque Panormitanis Archiepiscopis Regum inauguratio esset permissa. Atqui ego Obseruabam, Anacletiim in laudato diplomate, itidemque po sea Innocentium II. neutiquam Panormitano speciatim eam demandasse, seri omnibus uniuersim Archiepiscopis, qui in Siculo, qui in Neapolitano Regno essent;&, si recta ratio ineatur, vix unum Federi cum Secundum ab Panormitano coronatum in toto Faetello reperies.Possem itaque hoc loco Iuonis Carnoia tensis verba usurpare, quae de Rhemensi Archiepiscopo de hae ipsa praerogatiua nimium sibi blandiente scripsi: b Ex his ergo exemplis mamfestum est quod Francorum Reges non omnes a lRhemensiorchiepiscopo fani consecrati. Cum ergo bee
eadem potestas rit tui cnmque Metropolitana m Metropoli fra, mirum videtur, quare unus in proprium ius ambiat vindicare .
168쪽
cardinalis s. Laurentis in Lucina sedis Ofpsolica M. gatus quibus ex causis Messanensi Ecclesia,veluti
' Ideor mihi ex toto isto orationis decursu satis ape t8, certissimisque argumentis demonstrasse Memonensem Ecclesiam multo ante Metropolitana di
gnitate auctam esse, quam Panormitana ad eos tu los eveheretur.
Atque his ego rationibus C. Sancti Laurenti; in Lucina Camdinalem Cencium fuisse sacile crediderim, cuius frequens est mentio sub Innocentio III.& Honorio itidem III. Innocentia ad Siculos Legatum ductum fuisse opinor, cum Panormitanam Sedem Messanens , veluti Primati , subiecit. Quis enim pruindens, sciensque credat, Apostolicae Sedis Legatum in grauissiam a re, de causa iudicem, locum ullum vel Messanensium gratiae, vel salsis probationibus reliquisse, ut Primatus praerogati uam, quae summa est, Messanensi Eeclcsar praetor ius, fasque adiudicarii l cum praesertim Panormitanorum res ea tempest te,longo Principum domicilio,quam cum maxime,efflorescerent. Nam qui, ut Archiepiscopalem dignitatem ab Anacleto extorquerent, vel Rogerio,potentissimo nimirum Rege, & de adulterino illo Pontifice benemerentissimo deprecatore sunt usi, an putas non etiam coelum, terras, maria mouisse , de per Henricum, aut Federicum Siciliae Reges contentiosissime cum Legato egi me, ne eorum Ecclesia Messanens subesse cogeretur' Neque vero Legatus in ea re dijudicanda errare potuit. quippe in recentiorum rerum quaestione versabatur, & super Miles etiam tum esse poterant, qui utriusque post Sarracen nim extinctam turannidem renascentis Ecclesiae incunabula viderant, atque ideo facillime meminisse poterant, utra ex ijs Sedibus ad Archiepiscopale fastigium citius adoleuisset. sciliiseet Innocentius Tertius anno MCXCVIII. sedere coepit, Messanensis vero Eeclesia non totis ante centum annis,Panormit na item sub M C LI U. annum Metropolitana dignitate donainis fuerant. t ' Sane,si eoniecturis uti licet,Legatum in ea causa finienda, veterem Ecclesiae morem secutum esse censuerim. nam cum
Prouinciae tapissime aucto Sedium Eoistopalium numero diuiderenturi mos fuit eas Primas appellare, quae in antiquaγ
169쪽
antur in Codice Iutis Graeeo Romani lib. . in a. responso Fynodari Ni colai Graminattei Constant iis siopolitani Pa
rum Metropoleon Dioecesibus mansissent, Secundas ver3, 3 Tertias,quae recentiores Metropoles sortitae sunt. Sic cum una antea sumet Palaestina, quae Metropolim habuit Caesaream,&ex ea deinde Seclida,& Salutaris Prouinciae abscissae, auulsaeque e ssent, Primae nomen accepit pars illa, cui praeivit Caesarea . Idem in Cappadocia, quae in tres Prouincias diuisa est, Idem in Viennes, Lugdunensi,Narbonens, Bituricei, si seruatum eia se Berterius a testatur. Sed praestat Chalcedonesis Primae Syn di sententiam in pari pene causam prolatam recitare, Cunis enim grauissima de Metropolitano iure , at9ue adeo de Primatu controuersia esset exorta inter Eunomium Nicomediae,N Anastasium Nicςae Metropolitanos, atque iste Valentiniani, & Valentis priuilegio niteretur, quo Nicaenae urbi Metrolis honorem concesserant, ille vero Nicomediam antiquiorem esse Prouinciae Metropolim publicis monimentis comprobas. set, tandem in hanc formam Synodus h respondit: Regula ita ipraecipit, vi in una quaque Prouincia Metropolitanus habeat potestatem, S ipse conjΓtuat omnes, qui in ea Prouincia sunt, Epi-.scopos. De Nicomediensi autem, quando ab initio Metropolis ell, ,
oportet eum omnes Episcopos in eadem Provincia.ordinare. Canones unumsciunt Metropolitanum antiquiorem. G manifestum est, quoniam religiosi stimo Episcopo NJcomediae ordinationes cons. petunt, quin y leges nomine Metropolis solummodo honorauerunt Nicaenum, G praeponitur reliquis Episcopis Troumι 1ae bonore solummodo. Haec quidem Chalcedonenses Patres. Unum etiam in hanc sententiam Iacobi Sirmondi notissimae samae ira te Rimonium subtexam. Is in notis ad Sidonium ς haec habet: Prouinciae olim cum simplices essent, pleraeque postea inplarcs Primcipum nutu diuidi ctipere. hinc orta cunomina , ut Vrιmar aliae
dicerentur, aliae Secundae, aliae Tertiae, G. ita deinceps pro numero Prouinciarum.& post pauca, Semper autem diuisis Promn- cur pars illa Trimae nomen accepit, cui Metropolis cbtigit, quae totius Prouinciae ante diuisionem caput erat,vi NarbonensisFrι- ma didia es, in qua Narbo, Lugdunensis Prima, in silia LUdunum, Aquitania Trima, in qua Bituriges. Inde S Traniatum o i eo. nam Primarum Prouinciarum Metropolitans Primat si erant. reliquarm eius nominis Trouinciari . Sicut enim Lugdunesis Episcopus, ut liquet ex Gregori VII. epiolis XXXV. G XXXVI. lib.VI. Primas est quatuor Lugdunensist, sic Litissicensis Utrium Aquitaniae, atque ita scrine in aths Prorein v I , cum aplut νes jithant, idem mos fuit, ut ea Primas esset, quae Trima, G an siquissima inter Metropolas fuit. Haec Sirmondus. Quem antinquioris aeui morem si inspicere , ac sequi volui ssent in recenti
exemplo illustris alioqui Sodaliiij homines, non in.eam contin
170쪽
MAiuirent stntentiam, ut cum Siculam Prouinciam in duas
secandam esse necessariae causae maderent,propius nihil factum fuerit, quam ut Panormitanae Primae titulisside consilii sententia decernerent, Secundam vero Messanensem esse permitterent. praepostero sane, &, si os in caeliam serte licet, perabsurdo iudicio. Nam cum post enatum Romae sodalitium , Messanae primum veluti fundamenta ordinis iacta sint, indeque selicisIimo decursu, non modo per uniuersam Siciliam propagatus ingentem magnam excreuerit,sed & in Barbaras gentes Christiana signa intulerit, atque adeo Messianensium ductu , auspici3sq; N praerogatiua Sieula Prouincia caeteras interiquas per utrumque Solem latissime dispersas habet, post Romanam Primatum sibi meritissimo vendi carit, quis non rideat hominum prudentiam,an pili lautiam, qui Messanensi postremas partes tribuere: audeant i sci licet, ut eximiae , clarissimaeque in Deum pietatis, ac religionis, & in eam familiam humanitatis fructum Pano
mitani auserant. ut Panormitanus Antistes in publicis conuentibus Principem locum ante alios Prouinciarum Praesides eam potissimum ob caucam teneat, quod omnium exterarum nationum Princeps Messianas ad amicitiam, ac pene fidem eius ordinis applicuerit , Prima omnium Prouincia sit appellata , prima docuerit eorum Maiores, quam gloriosum essiet colonias veluti Religiosorum hominum in externas Regiones ducere, qui rudes hominum animos Christiana pietate informent RIemanensis vero extremo Post omnes gradu inglorius sedeatia alijsque Prouinciarum Rectoribus de loco decedat, quasi nunc randem Messana eius familiae homines sinu suo exceperit. Ni- i vero eius consilii aut horeu pudeat, id lin in eorum Politia
admittere, quod in veteri Ecclesia seruatum , quod tot Conciliorum sanctionibus, tot Patrum sententiis, tot Scriptorum testimonis s confirmatum esse docui. aut sorte etiam sistidiant
eam sententiam probare k quam in hac ipsa nos ra Sicilii Caria melitici, A Minimi ordinis sodales insecuti sunt,qui auctis eo rum Collegiis , adeoque necessario in duas abscissa Prouinciatili Primae nome indidere, in cuius numeris Messanesis domus censa est:quipeo quae veteris Prouinciae caput,ac Mazer m eriritque utinam in pari exemplo ius idem tenuissent in describea dis aliarum Orbis terrae Regionum Notit ijs. tum enim praere pias nobis honoris praerogatiuas exili isto priuatarum lesum Obtentu solaremur, & vel 'no illo praetextu vivis nobis videns tibusque, quod in prouerbio est, os delini ri, ac decipi aedito p