장음표시 사용
151쪽
pum episeola recitatur. Sarraceni occupatis pro uincise Episcopos omnes μιerminarum.
TSrtio loco Panormitanorum patronus Littara Grego
rij VII. Pontificis diploma profert, qui Archerio Panormitae Archiepiscopo scribens hanc enim epigra phen pmdicant) ita ait uamobrem carissime Fraιθ' fleberi Panormitamm Ecclesiam, quae εν quondam nobilis, is fumosa,postmodum peccatis exigentibus in sarracenorum potessaatem, per iamque reducta,mnc reuera ad Chri fianam fidem Iab
νε, d i fantia fu nostri gloriosi Dueir Robertri Domino operante perducta est, te postulante pristitegis opstolicae libertatu Diaciri, nos tam iustae peritronis intuitu, quam etiampraefui Ducis amore,quem ad scimux optare, cy cupere, gras rer concedimus,rribuimus, atque elargimur , π Apostolica aut aeritate eonfirmamus eidem Ecclesiae, o per eam risi qMicquid dignitatis, O antiquitatis tenvisse probatur. item omnes eius Suffraganeos Episcopatus,veI si qui destruetir illis in eorM loco salutifunt,vel opitulare Domino naturatuΥ,m in praefatae Ecclesiae tuae redeam potestarem. Item Fraternitati tuaepasi ' W- feeundum Ecclesiae tuae morem antiquum concedi ν, Ge. Datim Romae i 6. Kal. Maη amaeo MLXXXIII. Fontificatus nostri anno X. Indidi. VI. Praeclara enimuero probatio. At primum hic animaduertamus licet, Panormitana urbem Sarracenis imperantibus Chrisianam fidem cum Barbarorum superstitionibus commutasse. Id enim illa fgnificant, quae Pontifex initio praefatur. Praecia pve tamen oporιere arbitramur, ut rudibus EeeIesus, scilicet no- ωiter ad Mem venientibus, vel redeuntibus nostri fauoris Adacia am, muniminis fecuritatem pronitis indvbeamus a quatenus qui miserante Domino per lae tenebras , o erroris laqueor euaserunt eodem iuuante, De. Item illa. Panormitanam Ecclesiam, quae quondam nobilis . o famosa, postmodum peccatιs exigentibus in Sarracenorum potestatem er iamque redacta, nunc rexera ad Christianam Gn conuersa es, o . Quo facile ani inaduertimus, quanta adhibenda sit fides Fa-etello, qui tam magnifice iactat Panormitanam Ecclesiam di- nitatem suam , vel sub insando Sarracenorum dominatu inistic emo retinuisse. nam quis, obsecro, Archiepiscopi usus, si
152쪽
llorius rudem Ecclesiam , & nouiter ad fidem veniente appeliasthi,si re vera perpetua ad Nicodemum usque fuit Episcopo rum succcssio, qui plebem Christianis legibus instituerent, &in ossicio continerenti Aut quis credat Sarracenos impijssimos Christianae religionis hostes in eoru Sede regia Panormo Chrisianis permisisse,ut Episcopis morte sublatis, in horu locu alii subrogarentur, per quos Presbyteri, Diaconi, Subdiaconi, caeterique inferiorum ordinum Clerici designarentur, quod ne sisse si quidem Haeretici a Catholicis integrum esse passi iliunt,quo
summa in Ecclesjs vastitas sequeretur. Sane ego nullo modo adduci possum, ut credam, Sarracenos Siculos mitiori in Chrisianam rempublicam animo fuisse, quam qui Hispanias occuparunt,quos tamen neque Toleti, nectue Tarraconae, maximis nimirum eius Prouinciae urbibus, ullam Christiani Pontificij dignitatem permisisse Urbanus II. testatur litteris ad Bernam dum Toletanum,& Berengarium datis anno MLXXXVIII. &MXCI. quarum interra exempla apud Baronium b habes. Idein Antiochena Ecclesia factum ex Theophane ς constat; prohibuisse nimirum Arabes , per quadraginta totos annos, quibus rerum potiti sunt, Patriarcham eligi, &de Bracharensi, Viennensi, Ic Arelatensi similia omnino nabent Addo, is amilius, a Baronius. f
Sarrarenis impe antibus nullas fuisse in Sicilia Episcopos latius demonstratum.
Vtiees. in Chion leo di de per
SEd satius fuerit ad hane.&ntentiam confirmandam do
mestica testimonia petere, cum abunde suppetant. Ex tat Gregorij VII. ad Rogerium Comite epistola, in qua post multa ita subditi De caetero quia Traianensem Eleis elum a nobis consecrari postulas, licet inritoni eius hoc defueris, quod Legatur Sedis Apostolicae , a consensus noster Mn assint, tamen monentes, ne defuturotasiat, tuae dilemonis, ipsiusqru: personae laudaruli testimonio ad praesens annuamus, ut veniens Deo fauente per nos consucretum.Vt facile inde colligas,cum nuru his tum esset in Prouincia Episcopus, qui Robertum nostrum consecraret, necessario Romam suisse euocandum . datas au- . . otem esse eas litteras anno circiter ΜLXXXI. epistolae Octa-
ui, de Undecimi Libri indicant, quarum illas anno MLXXX. In dict. IlI. has MLXXXII. scriptas constat. Extant Alexandrim litterae data VII. Kalend. Augusti, M. Pontificatus anno,
153쪽
qui est MDCLX vΠΙ. in quibus cum pallii gestandi praerogati
ua Catanensem Ecclesiam donaret , ita praefatur. Alexander lEpicopus feruus seruorum Dei Ioanm Catanensi usscopo, Abbati,eiusque succcessoribus canoniceinstituendis an perpetuum Sicut Beatissimi Patris, o Doctoris elegantissimi Gregorii Primi
friptis edocemur, constat Ecclariae Catanensis, ubi Beata ian lilia, s orta, spassa es, ciuitatem Episcopalis dignitatis anιiqui
, . , tus gloria flarme. Capta autem a Sarracenorum populis Siciliae iInfula, a per alias uniuersae Prouinciae ciuitates Episcopalis gloria peri t,cT Christianae ei dignitas post annos fere trecentos diuinapopulum suum respiciente clementia per ferenissimcim C amitem Eggerium in eadem ess Infula resiluta . Vides hic disertis verbis Pontificem testari,Sarracenos tota Insula Episcopos ciecisse; ut nullus iam perfugij locus Gaufrido Malaterrae commentitio in parte hac Scriptori reliquus sit, qua Nicodemu ad Normannos usque Panormitanae Ecclesiae Praesecturam tenuis . i. eb--ἡ, se stribit. Quibus etiam adstipulatur, quod ex Lansranco Canista iis .d i s ' tuariensi didicimus Humbertum Tullensem , postea Sylvae iBerengar.eom. candidae Episcopum, d Lotharingia Romam i Iaeone Papa N .
2 ,rui no allectum, mox etiam ad praedicandum Siculis Euangelium .i i. si Archiepiscopum esse ordinatum. quo tum illud apertissime conficitur ea tempestate vixit autem Leo circa annu ΜLlV. totam omnino Catholicam fidem in Sicilia friguisse, tum illudi quoque, nullos misse in Prouincia Episcopos, qui populos ad
capessendam religionem excitare possent. quippe neutiquam externi hominis Lotharingi industria erat opus si vel Nic demus,vel quiuis alius Episcopus reliquus extitisset. Porro vero, si sapimus, unum hoc Lansranci testim bnium laruato isti Nicodemo personam detrahit. nam si una tantum eo saeculosuit Metropolitana Ecclesia in uniuersa Insula, salium depra' hendetur, quod de Nicodemo praedicant. neq; enim unius' normitans Ecclesiae duo Antistites eodem tempore esse pinuidi senti sin vero duae erant Metropoles, necesse est sat ri , --bertum, aut Messanae, aut Syracusis Archiepiscopum esse eon- si tutum. nihil igitur Panormitana urbs habebat, quod non, Vel
Syracusanae, vel Messanensi esset commune. sane nunc ipsum Humbertum Michael Cerularius Constantinopolitanus Patri-h Ap ad Eno. archa b in epistola ad Petrum Antiochenum nomine tantum . Archiepiscopum vocat, re vero alienum , cum nil l Itynquam e .d o io,1. Metropoli praesuisse reperiatura eodemq; sensu Baronius ς Pe Pas. 133. trum Damianum explieat , qui ad Nicolaum Pontificem scritiens Humbertum Archiepiscopum appellarat . quo coni jcia xillum electit m quidem Archiepiscopum Siciliae alicuius Eccleissae, sed ob Sarracenorum tyrannidem pro his nituisse, qua
154쪽
minus munere suo re vera sungeretur. Sed nihil aequὸ eviceriae hoe ipilari, quod in q'iirinius, quam nobilis quaedam epistola Theodosii Monachi de Syracusarum excidio, sub ipsum rerum gestarum tempus ad Leonem Archidiaconum scripta. destriis Psit eam ex M. S. Graeco Codice Bibliothecae tu signis Μ nasterii S. Saluatoris Messanae, di Latinitate donauit Iosaphat Basilij Magni Monachus, in Messanensi Azademia olim Graeca
linguae professor. Sic autem post captae, excisaeque urbis clepio rationem narrare pergit. Et posthaec omina iter ad ciuitatam Panormum fecimus. quo absoluto fex dierum itinere Mimalibunonerariis 1nsidentes,crudeles Aethiopas adductores habnes afflicidii aena diei , o algore noctis eramus. Septimo autem die, cum tota quoque nocte iter fecissemus , peruenimur iam ad populo Iam
ciuitatem Panormum. Omnibxs sntroeuntibus nisis ex gente Bambara prodeuntibus, sacclamantibur victoriar Praemia,s ingresfui spolio rumqvim plurimax laudes. santantibuI. Posthaec videm di mirae maiori misti fuimus. hic autem erat in loco quodamis fecera valdὸ magni' , ramico Principatu tumescent, eroqui extra fenestram, tamquam aliquod vestimentam emisit. Si
re 1taque pedibu3 cum fecissent ferμι Pontiscem Syracusanum Episcopum, quem Caetanus Sophronium appellat in medionUri ante faciem eius, dicit ilIe per suum interpretem: Facis nam nostram orationem l Non,icis Praefui. Quare t inquit illa. hie vero: Quia Pontifex sum ego Christi, di eius iaci crorum administratorii sacramenti mystagogiis, de quo multi
Prophetae , & iusti prophetiZarunt. Alide, nonne etiam apud nos sunt Prophetaei Hic vero, nomine apud vos sunt Prophetae,' non tamen praedicationibus. & via recta: circum enim ambu
Iani impii. Et ille, Quid igitur blasphemiis nostrum Proph
tam afficitis vos. Et die, Non blasphemijs Prophetas assicimus nos Pontifices,quia non aduersus Prophetas,sed super Propheistas loqui docti sumus.Prophetam vem vestrum non cognosci
mus. Hir auditis iratus ad carcerem nos omnes quam citius adiaduci iussit. o quidem ducebamur per plateam plurimis Chria norum insequentibus. Samare fIotibus. Et quide etiam ipsi
sarraeeri circumdabant nor .s impellebat,ut viderent,quis nam esset eelibris Siciliae Episcopus. sic igitur per populum a Deiori-hur ducti detrusi fiamus in eaoecerem. his erat locus qNatuordeis cim passibus in terra profundus, cuiur portula parui foraminis i mr erat, o quod intus totum tenebrae, neque u liιs splendor et Laσι poterat, nisi ignis, quoniam feri non poterat,Ut radium Solis videre posset. sed aestu resertus omnium, qui ibi erant anhelatismis fus, ita ι usta eo uscula nostra penitur essent. Erant autem no-m cum inclusι, O colloquentes Aethiopei, Tarses, Arabes, Lo,
155쪽
rabardi, o nostri christiam vi audacise diuersu Protiis ι, σRegionibus, in quibus erat eιiam fassiissimus Ducopus Melitae, trisque pedibita catenis ligatur. Hs duo Pontisces sancto syculassi νιιιι inuicem, eum aliquantulum flerenι buiusmoda infortun nm, Dominoque graιias agerent, propιur ea, quae sibi acciderunt. philosophico sermone calamistransuperar Mnt. In ris cum nos es erimur, dies detenandi sacri ic' accelsiι, in quo dicunt se commemorationem facere sacris brahae. hoc te itaque considera. nt, o dementiam , sacriincare Pontificem, o malis demoviis Christi Pontist em erre. huius consis βιιι auιbor quιuam ex uinta balbara gente Princeps os proprium se piuturam b.. bens a maiam. Iustum, o vos,est,inquiens, Christianorum Pontificem pro nostra prosperitate hoc illustri die Paschatis nostri, & peregrinos interficere hoc enim modo res prospem,nobis euenient,de. ad maiorem, melioremque procesium progrediemur. s uae. cum Senes aetate audinassent, non annuerunt, nequaquam,vicem
tra,fas est nobis id facere . satis est enim in lilivitissimi huius diei laetitia nostra contra Syracusas victoria. Et hoc modo Dei auxitio depulimur consilium pestim contra nostrum Pastorem. Exauo usq; adhuc hic permanemus coprchemι astlιIιonibus, ctano item expectantes,quam nobis capsiuissemper meditantur hostes.Tἀautem o amicum facrum, o reuerendum effut memenro tua The sit, siqua tibi adbuc inest erga me beneuolenιia, s nobis Nume. νedde propitium, vι alienet,periculumque, in quo fumus, ce-O faciat, s sicut torrens in Austro convertat captivita nostram secundum Prophetam, o Regem, Haec Theodosius. Nec profecto piguit, tam longam epistolam recitare,qu ippe Quae non exiguo nobis usui sutura sit. Vides enim hinc primum anno DCCCLXXVIII. unum in tota Insula Sicilia superfuisse Suracusanum Episcopum, quem Proinde Author celebrem. Meillae Episcopum. Pontificem Christianorum Sarracenis ape latum tradit. Vides Barbaros, cum ad Amiram Pontifex captistius duceretur, spectaculo accurrisse, & quasi insolentem, redi numquam antea visam rem Christianorum Antistitem cum vide inspicere voluisse. Vides pro eo,quo tenebantur excinde
di penitus Christianae religionis desiderio, de Syracusano, de Melitensi Episcopis immaniter occidendis consilium jniisse .
Tandem vero Panormitanam urbem, quanta quanta erat, solis Sarracenis frequentatam, mos modo captiuos Christianos excipias carceribus asseruatos . Qu0d si illi intra sexaginta proximos ab occupata ciuitate annos Panormitanam Ecclesiari
tam insigni clade affecere,quid tandem factum putabimus pontrecentos sere annos qui planὸ dubitandum non sit,in tam diu
s no tempore allectis , si qui superfuerant, Christianis:&a
156쪽
eiurandam fidem, qu praemiorum spe,qua paenarum metu imis ducti , ipsa praeterea Sarracenorum consuetudine impollente, duae masnam quoque vim habet in emolliendis , bc inflectenis
is hominum animis, nullos omnino superstites suille Christi nos, cum a Normannas Fratribus Panormus ad deditionem comptilsa est. Nec mihi hic reponat aliquis, negari, nisi impi denter vix posse, occupara Sarracenis insula, mansisse tamen
Episcopos; cum suo loco dictum sit, Nicolao Ι. Pontifice Maximo, & Michaele III. Constantinopolitano Imperatore vixiD se Gregorium Syracusanum, & Syracusani Praesulis consecra tionem ad Romanam Sedem pertinere Nicolaus testatus sit: cum insuper constet, inter quatuor Episcopos, quos in caustu Photia Constantinopolitani Patriarchae Legatos ad Nicolaum misit Michael Imperator, tertium numerari Zacchariam, que Anastasius Bibliothecarius a Tauromenitanum Antistitem
fuisse scribit. quibus addi posset, quod anno DCCCLXVIII.
Theodorus Syracusanae Leelesiae praefuisse legitur , Gregorio nimirum in Concilio deposito suffectu , ut ex Nicolai h ad Michaelem litteris eo anno scriptis eolligi potest, in quibus Impe
ratori permittit Pontifex, ut adiudicata ignatio causa iteruna Romae iudicetur , certosque ev ore, 'e parte Epist Pos R mam mitti iuberi pro Ignatio suidem Antonium Oetici, Basi- Iium Thessalonicae, Constantinum Larissae, Theodorum Sura cusarum, Metrophanem Smyrnae,& Paulrim PontoHeracleae, pro Photio vero Syracusanum Gregorium, de quotquot alios vellet Episcopos. Facilis enim est respodendi ratio, Panormum sui dem, fle plerasque alias urbes anno DCCCXII. vel DCCCXX. Sarracenis deditionem fecisse, Tauromenium vero, & Syracusas, neque ad deditionem cogi, neque per vim expugnari potuisse,post Constantinu Porphyrogen ne tam . . de
Curopalatem scribit FaZellus.4 quin de Syracusas legimus non ante annum DCCCLXXVIII. longa obsidione debellatas a Barbaris excisas fuisse, ac tum demum illos tota Sicilia potitos. quo verisimiliter credimus factum esse , ut Tauromenii, fle Syracusarum Episcopi ad haec usque tempora, saluis scilicet etiamnum eorum ciuitatibus , superstites fuerint, post vero cum eae quoq; urbes Sarracenis cessissent, itidem ut & in reliqua Pro uincia esse desierint.
157쪽
Laudata Gregork VII. epistola, quid iuris Pamrmitana Ecclesia tribuerit, expenitur. Eι non nist aώHad ιano esse Metropolim factam.
Ed ut reliqua Gregorianae epistolae verba percurram, illud praeterea accedit,quod non nisi cxemptionem, ac libertatem qtiaesisse Archerius videtur. Sic erit in habent' diplomatis verba:priuilegio Apostolus libertatis fulciri.
quae ex formulis exemptionum deprompta esse, clarissime cois tabit ex c. cum olim 2. β. nos vero de priuilegiis. ibi, ab Omm-
timpotes iste liberi Romanae Ecclesiae libertaιιs gratia potiremur. Ouod exemptionis genus Gregorii VII. aetate receptum alla indicant ciusdem Gregorii ad Cunibertum Taurinensem Epi- I. . ..2 scopum: . An ignoras , quod Summi Ponιifices crumse G r ligiosa Monasteria da fata mone Episcoporum. G Episcopatus a Farochia Metropolitanae sedis propter infestationem Praesinen etsi diM3ferum .cI perpetua libertate donantes , Apostolicae Sevi, velati principaba ea itisuo membra,adhaereresanxerunt' quamis vis id quoq; moniti me luperfluum videri posset, quando & v eustiori Gregorij I. aeuo cognitas fuisse eiusmocii exempti nes liquido ex eius epistolis b probatur. Manifestum igitur est, ante annum MLXXXI u. Panormitanam Ecclesiam Metropolitanae cuipiam paruisse, post vero Gregorii VII. bene elo Sedis Apostolicae iuris immediati, ut nostri loquuntur, s ctam. id enim exemptionis privlegio agitur, ut ab aliena potesate , imperioque quis liberetur, neq; alium iudicem eraeter Romanum Pontificem agnoscat. Porro eam potissimum ob causam suspecta inihi videtur altera huiusce rescripti pars,quae Panormitano Suffraganeos tribuit, quod sane perabsurdum eruse quis non videt. nam si hoc tempore Panormitana Sedes Metropolis erat, quo libertatis, & exemptionis munus ab Roma no Potifice expressim petere,cu Prouincis caput,ac mater esset e certὸ ne frustra libertatem postulasse videatur , serendum erit, eam vel Epistopali solum Cathedra auctam, vel, si Metropolis dignitatem concedimus, alterius Archiepiscopalis Sedis, quam primam Metropolim dicemus, iurisdictioni subiectam fuisse soportebit. Nisi cui magis placeat,id istiusmodi exemptione sactum eme, ut cum Romanus Pontifex id temporis praeter eos.
qui proximarum urbi Ecclesiaru Episcopi Cardinales essent, hiberet etiam in reliquis Italiae prouinciis alios sexagmta
158쪽
numero Antistites, qui Sufraganei dicerentur, nulli, aut Primati, aut Metropolitano subiecti, & obnoxii, ex his unum Panormitanum Antistitem Gregorius esse iusterit. Q uti si postea negem ullos EccIesis Panormitanae Sustraganeos noc diplomate tribuit neque enim Pontifex certos illi, ac designatos Episcopos subiicit, certamue Prouinciam, sed co firmat solum omnes eius Miffraganeos, si qui fuere olim,ves in eorum locum alii successere, nec positive, sed conditionaliter Pontifex loquitur, ut propriis disciplinae verbis utar. Nulli igitur vere tunc Episcopatus erant, qui Panormitano suffragare tur. alioqui suis eos Gregorius nominibus expressisset, quod iusmilibus exemptionum formulis Veteres usurpasse facile de- Irehendet, quisquis Ecclesiasticas antiquitates aliquando V
utarit. Nam , ut horum temporum exempla sumam, b Clemens II. diplomate dato ad Ioannem Salernitanum Archiepiscopum anno MXL UII. singulos eius Suffraganeos recenseti dem facit Alexander Il. cum Ecelesiam Diocliensem Metr Polis dignitate auget e anno Μ Ι.Idem Urbanus lI. in Tot vana, 4 Barensi, Tarraconensi anno MLXXXVIII. Μ LXXX lxec MXCI. Calixtus quoque II. anno ΜCXXIII. distincte en Inerat Episcopales Sedes, qtias se ex integro post eiectos Sa
racenos Bracharensi restituere testatur. o eumdem morem
Endicant tabulae Rauennates, Viennenses, re Arelatenses, quas Rubeus, s Baronius, Ioannes Boscho is locis ante a me laudatis antegras proserunt. M 're ius fuerit Parallum integerrimum nempe testem, dena Quem nihil dicere possit inuidia, hie statuere, qui ista ipsam
diplomatis partem, quae Suffragaricorum meminit satis a Perae alutatis conuincit, cum introeolis dignitatem, Suffraganeos Episcopos, atque ideo Prouinciae formam multo post Grego-xium Panormitanae urbi obtigisse scribit. verba haec sunt: Hadrianus quoque huius m nts Quartus manur Pontifex Ecelssiam Panormianam, te ore,quo Hugo Panormisanae Praesta
erat Ecelesiae, rn omm Sicilia his verbis insitvit. Quis in pauc lis hisce verbis non videt Gregoriano isti rescripto Faetelli ope, di industria fidem omnem esse abrogatam l nam qua ratione haec sibi cohaerere possunt, ut Panormitanus Antistes anno
ΜLXXXIII. Archiepiscovus audierit, Prouinciam, Suffrag neos habuerit,si anno MCLIV. ab Hadriano primum haec ipsa ornamenta impetrauiti Sed presso erit aliquis qui Faetello in scatebris haesitanti opem serat.scilicet,inquiet,HZellii haud quudε sensisse Panormum ab Hadriano primu Metropolim eost vitam; ld enim a Gregorio VII. multo ante obtinuerat: sed Sic
159쪽
his verbis Littara innuit: Hadriano mandante eaeteri Sicularum Ecclesiae Panormitanam iure Matrem suam, ac Principem agnos Mere .Prodeant igitur in medium Hadriani tabulae, quales ituri, apud Farellum, tum apud Littaram leguntur, & in Panormit nae Ecclesiae Archiuio asseruantur. Hadrianus Episcopus Seruuro eruorum Dei dilectis sius Agrigentino,Marariensι, 2 Meutensi
WVcopis salutem, ita Amsοῖicum benedictionem. Ne in aliqua Prouincia Melibus Christianis fac rorum miniseriora pleni Iuda
ae siet, sanctorum mirum sanxit auιλνitas , ut in 1ιngulis Pro. Nin m aliqua Metropolis haberetur, quae ex dispensaιι e regimianis, G QM. authoritate praesidereι. Si quidem nos proMancrae Sisiliae id de de videntes,Panormitanam ciuitatem, qua OA n mine usque m do Metropolis habebatur, in plenitudinem dignita. ιιs Metropolim duximus statuendam , T ciuitates vos Meι--ιropolitico iure perpetvis temporibus flatuimus Driacere. Quocirca per Apostolic.t bis scripta mandaram , quatenus Venera Osii I ram nostro Hugoni eiusdem loci Archaepiscopo, 1κα Μ i 4ropositam vestro humiliter pareatis,s honorem, G Teuerentiam ei studeatis rugiser exhibere. Datum Benein nιι VII. Idus Italm c LIU. At vides hie inquam Faralle, vides Littara, Prim tum, quem Panormitanae in omnes Siculas Ecclesias vindicar . ' tu, R in tropoliticum honorem vix quartam Insulae partem complecti, nempe solis Agrigentina , & Marariensi Dicecembus tota concluditur. . Vides Panormitanam Sedem usque affHadriani IV. tempora solo nomine Metropolim esse dristam. Quid ita 'an quias cum exemptus si Metropolitae sui iurisdi-ictione eae quida veluti Μetropolitanus videretur,ut Metensi
quoque Episcopo accidit, quem ob pallij ius, di nonnulla a PauΤ uar quaecam alia priuilegia Archiepiscopii appellatum legimus l
.,hic Solo tamen nomine, inquit Hadrianus. quia nulli tum erant In vita seisis Episcopi, qui Panormitano SuMaganeorum vice subiicerena , -tur. Nisi illud alicui magis arriserit, Hadrianum ad Chalced .mζ nensis Concilij v decreta respexisse,cuius haec sunt verha. Periniso a. uenit ad nos , quod quidam praeter Eccles russeas ordinationes h Ast. ε. a. assectantespotentiam,per pragmaticum facrum unam Prouinciam δ' in duas diuidant, ita ut ex soc inueniantur duo Metropolitani in una, eademque Prouincia esse. Statuit ergdfaneta Synodus, dei ceps nil tala attentari a quolibet Episcopo. eos vero, qui tale aliquid attentaverint, cadere de proprio gradu. Si quae vero antea riuitates per pragmaticam Imperialem Metropolitani nominis Disaeore decorataesunt, nomne filo perfruantur, s qui Eceses iam eius regit, Episcopus , priuilegio Metropolitano Episcopo rΜre proprio reseruato. Scilicet verisimile es, Panormitanos Mea
nensisEcclesiae aemulatores, quo facilius ab Hadriano Proui
160쪽
eiam, cu Metropolis iura consequerentur, illa Principum diis plomata ostentasse, quibus, si vera tamen seri FaZellus, Panorismitanam ciuitatem Primam Sedem , & Regni caput, atque adeo Metropolim salutant: Pontificem vero, ne quid de suo iure in his conserendis Ecclesiarum dignitatibus laicis concc-dere videretur, netie in exemplum trahi posset, si illoru authoritatem, & velivi praeiudicium secutus ipse esset, Concilij sanis Elionem sartam,te namque retinere voluisse, ut propterea dixerit, ex col lato 1 Regibus Metropolis titulo mo nomino Metropolim hactenus fuisse, adeoque Panormitani intelligeret, quicquid no ab Romano Potifice,sed a malo authore emis.sent,diutius obtineri no posse. Porro huic Hadriam testimonia
adstipulatur etiam vetustum, ac nobile Epitaphium ipsius Hugonis Archiepiscopi sepulchro adscriptum. in haec verba r H M Praesul primus. famam christinam exaltauit haud dubium , quin primum suisse Panormitanum Archiepiscopum signimcet, ut & illud quoq; exploratissimum est, eum Hugone nunc esse, qui ab Hadriano Metropolitani nomine honestatus est, si
Farallo a credimus vetustiorum Praesulum Gatalogum texenti,
qui Panormitanam Ecclesiam rexere. scilicet breuissimo hoc elogio ab duplici re gesta laudare Author Hugonem voluit, quod omnium primus Archiepiscopalem dignitatem in Ecclesiam intulerit, quod eximiae Martyris Christinae sacris reliquiis inuectis eamdem locupletarit. Et si vero nominum hic ordo eo quandoque pertineat, ut confusionem tollat, quae inter eiusdem nominis Episcopos oriri potuisset,quod alibi demonis Brauimus, id tamen in specie ista locum habere vix potest, tum quia haec primi Praesulis appellatio verissime in Hugonem quadrat, quem Hadriani permissu primum inter Panormit
nos Antistites eo honore auctum constat, tum quia antiqua illa tabula Hugonem Praesulem primum appellat, non vero Hu gonem primum Praesulem. atqui sic ego sentio plurimum in. ter has sormulas distare, quippe cum dicimus, Hugo primus Praesul, media illa vox commode, ac sua sponte ad utramque extremam reserri potest 3 co
tra vero, H dixerim, Hugo Praesul erimus, nimio durus fuerim , si contendam postremam eam dictionem pollecum remotiori consentire.