장음표시 사용
141쪽
Sarracenit arma, commeatumque tribuenter, per totius imperii sits sora eos ducerent, s eum ipsu totos B.Pctra Apostolorum Primcipis es furtim depraedarι conarentur, sta υι facta vi e Neapolis Panormus, vel Africa. Cumque nostri quHlle, subdita Sarracenos insequunιur, Ura, ut possint evadere, Neapolim fuis1ιunι, quibus non es necesarium, Panormum repetere, sed pie polim fugienter , ubidem, quo que perviderint, latitantes russus
improuiso ad certamina redeunt. & post multa. Et quia nonniati Panormitanorum latruncuti in sagenis solasio , o refugio iam sm moratorum Neapolitanorum freti per Tirrhenum mare debac Abantur, oportet, ut tuae Fraternitatu Itolus arne dilatione initistat ur.si sunt. qui cu Calabritanis Sarracenu stipendia praebeant. I his, qui Panormi funi, auxilia ποι iamna mιῶIrem, ranae si capiantur sagenae, maxima ex parte Saarracem tam Panormi, mcalabriae ιο tringentur. Hsc scilicet sunt, quibus isti gloria tur, illustria ad famam facinora, het cum Romana Ecclesia n cessitudines, ut plane diffiteri non audeam, si talibus in or Dianam rempublicam ossicijs meriti honores queruntur, & si id genus autnorametis sacrς dignitates ab Apostolica .hede o, tineri solent, Panormitane urbi primas deberi, neq; eas unquasperare Messanam potuisse. quippe ista diuersis omnino conωlijs Totile a Gothorum Regis, tot barbararum gentium viribus instructi, vastitatem Siciliς inserentis conatus strenuo, sedit iterq; repressit,ac fregit; Sarracenorum castra cum ivis Primcipe b Apolophare sunditus euertiti Normannis fratribus, φ ut Christianam religionem Sarracenis expulsis Insulς offerrent, Author propemodum, ac Princeps suit. Atqui vero proprium Μetropolis urbis munus est, alias, quibus preposita est, ciuitati. tes ossiciis sibi deuincire,earumq; saluti in aduersis praesertim, ac turbulentis rebus consilio, manuque prospicere. inde ilIa sunt Dionis a Chrisostomi ad Nicomedienses. Tentate igitur primas habere inter civitates. Frιmum νιdem,ut illarum cura geratis. hoc emm ta inim Meιropoleos vorum peculiare officium. Quis igitur Littarae, vel urato testa credat,
Romanum Pontificem in distribuendis inter Siaculas Ecclesias dignitatibus, vel Messanae
Metropolis ius abrogasse, vel eam Panormitanae ciuitati
142쪽
quatenus creare Metropoles possit.
Ergit tamen ille, &utrumque, inquit, certissimis fi det illimisque testimoniis anequimur. nam Syracusas, priusquam Montisregalis Archiepistopo subiicerentur, vel nullum inter alias, vel non uniuersalem gecssse Primatum inuenimus. quod Gregorii I. authoritate tu mur , qui Maximianum Episcopum Siciliae Legatum laciens, Iroinde,ait, super cunctas Ecclesias Siciliς te Vices Sedis Apo-:olicae minisrare decrevimus, quas non loco tribuimus , sed Personae. Loco prosecto tantum munus conuenisset, & erim ride Ecelesiae curam gerenti, si Syracusana tunc re vera Sicut cum Μetropolis sumet concurrentibus praesertim loci,& per sinΕ meritis, ut siue Legati, siue Metropolitani nomine ca teras'etiam Ecclesias Sedibus vacantibus gubernaret, aut eisdem suo iure praesideret.erat autem Maximianus Archiepist pus, ut idem Gregorius ad Ioannem Μaximiani successorem testatur, sed non solus. Panormitanam vero Ecelesiam Metrinvolitanam deinceps, & antea fuisse,salix, aperteque innotestici Polliamus etiam consentire, ab Apostolorum temporibus diis Minctis Dioecesibus, quemadmodum tres nunc habemus, duas sui me in Stellia Metropoles , Syracusas, Ec Panormum, ut ex his, quae de Belisario scribunt, colligi potesti quemadmodum
duo olim regna alterum Graecorum, siue byracusanorum, alterum Vero Poenorum erant, unde, & sub Romanis duae in eum. dem modum Prouinciae vetus, & noua, propter Hieronis, de
Carthaginiensium dominia. Ἀ- At enim qirae istae sunt certissimae coniecturae, quae fidelisi ima testimonia,quae tot locis venditat Littara,nondum appa tariam si quam spem habet in Paschalis I. Gregorii VII. nescio quibus rescriptis eam vanissimam esse suis locis ostendam cquod si Henrici VII. Friderici lΙ. Imperatorum diplomata im telligit, quae a Faχello citantur, nihil haec Littarς positionem is iuuant.quippe neque isti primatum Panormitanae Ecclesiae lami sti voluere, neque potuissent,s vellent. notissima videlicet est Chalcedonesis Ocilii sanctio. a QMi ab Imperatoνibur Metropoliariae σι nomine tantum censeantur. G1m enim Romani Ponti cis tantum si de Ecclesiarum Primatu cognoscere, ac definire, M istiumcidi honores dispertiri, id quod Littara multis confim
: niat exemplis, ut Arcadiam diplomatis vim elud tuo Meila.
143쪽
na prima Siciliae Metropolis constituituri frustra ii Farallo, ane
Littara Imperatorum, ac Regum priuilegia in tcstimonium . vel authoritatem proseruntur. Illustre huius rei exemplum ins Astione s Chalcedonensi Synodo videre licet. nam cum Berythensum ς-.ς. - ῆι- urbi in Metropolim elatae Imperatores plurimas Episcopales Sedes, quae prius in Tyria Prouincia censebantur attribuissent; deque ea re non parua exorta esset altercatio inter Photium Tyri, & Eustachium Be thi Metropolitas, rogati in Gncialio Patres vellent ne causam eam tractari secuntium Ecclesiaia sicas leges, an iuxta imperij sanctione Suel udices quidem Comitores interlocuti dixere : Sanctistimo Domino Orbis placuit, non iuxta fac ras Imperatoris litteras,syragmatιcos ιπω ressa ιμsimorum Episcoporum procedere, sed fecundum Camnes a SS.
Apostolis datos. Synodus vero uniuersa , contra Canones ruba Pragmaticum valebιι. Iraulae Patrum ι meant, respondit. 1giatur adiudicata Photio causa, ciuitates Tyriae prouinciae rectit tae. quamuis Eustachius excusaret id factum smperatoris lege, consuetudinisque esse, dicerct, imperatores Metropoles fac auris re. consentit his Nicolai Patriarchae ad Alexium Coninenum ut 'Τι .' praeclara sententia: Aa cIuuales n1mιrum perιinere, non ad F ii .i.'sVnad clerras Imperatorum beneficta. inod autem Aduersarius h II. in Nouvi. nam fidem agnoscat, ac fateatur Λyracusanam Ecclesiam nuru
,' tu inter alias,vel no vniuersale gessisse Primatu, nulla d me isto heneficio gratia init, iam enim id in sup ei tortis' clarissime per ia uici. At qua tandem ratione assequitur Panormitanam bedem deinceps,& antea Metropolitanam semper ibisset proserat iam si quod habet,vel unius non magni prct ij Scriptoris testim nium, qui vel Metropuas, vel primae 5edis dignitatem illi obtigisse unquam asseveret toto illo teporis decursu, quod a Chri- stian fidei praedicatione ad Normannos usque intercessit Porro quod consentire se posse dicat, iam inde ab Apostolorun aeuo duas fuisse in Sicilia Metropoles, Panormum , & Syracusas, id quidem vel iniurato crediderim. quippe sicillime . qui amant 1omnia sibi confingere soliti, sed hac tandem mera sunt somnia, nisi re ipsa fidem sibi concilient. Nec vero quisquam hoc loco inconstantiae illum arguat , quasi hic Syracusas, de Panormum Metropoles statuat, qui paulo ante Syracusas nu tum inter alias Epistopales hedes, vel non uniuersalem gessisse
Primatum tantum non iuramento confirmabat. neq; enim sibi' similis, neq; mendax esset, s vel sibi ipsi constans, vel memor esse didicisset. Iam si a duplici Insulae partitione, quae apud V
teressuit, argumentum ducit,quo duplicem Metropolim proohet, videat etiam, ac pervideat, ne inuitus, ac nolens alterius
laudi, ac uignitati non Panormo velificςtur ι ςum & Graeco
144쪽
rem , & Romanorum rebus florentibus pars ea Siciliae, quae Carthaginiensium imperio parebat,Liliboeum non Panormum Metropolim,ac caput habuerit. Inde, ex Lilybouum Punici belli altera Sedes fuit,& suus Quaestor Lilyboeo a Romanis datus,
qui eiusce Prouinciae vectigalia curaret. Lilyboei itidem, ut Messanae,& Syracusis conuentus a Praetore indictus. quo Siculi dicendas causas euocarentur, id quod etiam indicat Valeria via, quae Messana Lilyboeum usque Populi Romani tuta aper ta, constrataque est. tantum Que abest , It Panormus vetustiori aeuo Metropolis unquam aualuerit,ut cum plerasque celebri res Siciliae ciuitates certo signo spectabiles conuulo exhibeat tabulae Ii inerariae Romanae vetus author, Panormitanae nulla insignioris urbis nota adposita sit. quod minus mirandum Phia lippo Cluuerio a suisset, si illorum temporum recordationen memoria esset complexus.
Panormitanus Episcopus alio iure, atque Messenens spallium ab Gregorio obtinuit,stemendata
Gregoriana epistola inscriptio,
OstuIat nunc direndorum ordo,ut eum eam disputan. di rationem, quae coniecturis Constat, huc usque tractauerimus, transitum faciamus ad ea Scriptorum,aut Principum testimonia, quibus Panormitanorum causam certillima fide comprobari autumant. Ac primo quidem loco Gregorii nostri epistola b ad Ioan-mcm Panormitinum ea videtur, ut non dubie Metropoliticam dignitatem illi Ecclesiae vindicare possit. sic enim scribit. Am- solicae Sedis grata benenolantia prouocMi Fraternitati tue, quam Tanormitanae Ecclesiae speculatoris constat suscepisse of iunia, pali usum praeuidimus concedrardum, altis videlicet tempor bas, atque to ordine, ut alios quoque in Insula Siciliae Meetarier. vel aere essores tuos vos esse non ambigis. Illud autem admonemus, ut Apostolice Ne dis reuerentia nullius praesumptione turbetur, tunc enim status m mbrorum integer manet, si caput ei nulla pulset iniuria,s canonum manet incolumis, atque intemerata semper a aboritas. Ut sicut a nobis huiuscemodi decoris usum ad Saeeta salis of M honorem accepisse tegaΜdex, ita etiam morum, atque alivum probitate susceptum adornare contendas offerum.Sic enim αι πno eνιs inurcem dc re con1picuus, ri ad huiusmodi eo aris λιum, mcnινι quoque ιως bona concordem.
145쪽
vitas Me etiam illis qui pr teritis temporιtas Potifc es fera me.
ruerunt, s ab Aprilotica Sede effat esse indultum. Ivioque cha. ritati tuae usum pacta . sic κι decessores tus habuisse noscuntur, 'ς-
senti aut male concedimus, atq; ea omnia circa honoris tus priuilegi-ι volumus permanere,quae anterioribus temporibus Ecel
doleas esse diminMInm. Sed iam alio decurrat oratio, nec tamε nisi in Gregorio verissetur. habet is . locum, qui Panormitanis mirum in modum faueat. sic enim scribit ad Victorem Episcopum Panormit num. Quam igitur gravis, fasipera adversus Frat re noli se Paulinum RSgensis ciuitatis Ducopum clericorii eius, vel eorum,qui infucro sunt Ordine positi, sit querela, Fraternitatι ι Me hqucre non dubium est; quia latere te in vicιno non poιuit, quoa ad nos in longinquo peruenit. Proinde simul cum dιlectissimo comum Fratre Coιumbo Episcopo, vel alvs Sacerdotihus, quos praevideris, inter supradictum Fratrem nourum,s Clericos ipsius causam subtrati inuestigatione riniari te conueniι. s si supplicantium querelaveritat tib. istit, ita hunc regulari emendatione eorrigite, ut σquam malum sit, quod fecit, agnoscat, ο κ ii fui terminos est. Dat de caetero non exire, nee sicι tui, sicuti dicitur, ab eo postponi ordinem patrarιs, ne in despectus tuur ad perrexIum , s tibi sat ad culpam, nam ad personam in priori laco positam respicit, qui quId a minori committitur, nisi fothcιι e corrigatur. Quibus epi- Ilolae verbis haud dubiam coniecturam iacimus Regensem Ec-εlesiam Donormitanae subiectam fuisse, & itidem alias, ut quassios Episcopos Panormitandi dicto audientes habuisse hic legimus, & pro eius arbitrio collegarum causas agnouisse. Id ipsum etiam alio in loco v eonfirmat Gregorius, cum ad Columbum scribens, narrat, iussissest Victori Episcopo, qui Frιmatus lacum inter eos tereret, Regensit Episcopι accusatιonem simia cMm Cο-
Sed non patiar librariorum culpa veritati sucum ficri. nam Praeterquam quod correctiores, re vetustiores COdices e Gregoriani Registri pro Victori Panormitano Episcos o legunt: Viactori Episcopo Numidiae psa eadem subiecta res docere potest, de Victore Numidiae Primate epistolam loqui, ad quem simulee ad Columbum Numidiae, seu A sticae Episcopos aliae extant Gregorii epistolae. 4 Facit etiam, quod Gregorii aeuo nullus inter Siculos Antistites Columbus suit, sed unus ille Numidiae Epi scopus,de quo fresuens est apud eum mentio. e Adde quod in Sicilia nondum legi fuisse aliquam Ecclesiam Regensem dictam. Neque de Rhegina,que in Calabria ess,locus intelligi p est,ut cuius Episcopus Bomiscius Gregorio Resitanus x qua
146쪽
doque, quandoque etiam Regiensis, numquam Regensis apς pellatur. restat igitur ut in Numidia fuerit. Nulli vero fit verisimile discretis iam inde a Concilio Nica no prouinciarum finibus vllam esse potuisse Siculo Episcopo in Numidia iuris dicendi facultatem. imo facillimum credita est librarium fortasse, cum plures inuenisset alias epistolas circa haec ipsa tempora ad Uictorem , Panormitanum Episcopum scriptas, hanc quoque existimasse ad eum datam. quem & post annum ob ijsse epistola docet ad Barbarum Beneuentanum, stavi alij lcgunt, Carinensem scripta a
Paschalis epimia falso ad Panormitanum Arabis piscopum mycripta, duplex in ea re Li rara fraus deiecta.
TRanseo nunc ad altem Paschalis I. testimoniu. scripsic
iste epistolam 4 ad Panormitanum Archiepiscopu sistis longam. reprehenditque Regni proceres Rcsesue, quod absurdum putassent, ab Pontificis Romani Ap chrisiario pallium Archiepiscopo ea lege oblatum esse, si iureiurando fidem sua Papae obstringeret. atqui Paschalis I. ait Li tara, anno DCCCXVI. Pontificatu inijt. Quo me deridendum merito quispiam dixerit, qui cum Messanetas Archiepistopatus vetustiora monumenta persequerer , serio acurateque, ac
multoriim testimonijs Probare contenderim, iam tum 1 Rogein xij Regis aeuo Metropolim Messanam fuisse, quasi magnum quippiam id sit, cum Panormitani suae Metropolis vetustatem etiam inter ipsas Sarracenorum tenebras resulsisse doceant. Habent sane Panormitani, quam gratiam vincentio Littarae debeant, qui omnium primus Paschalis epictolam in lucem protraxit, ut deploratam Panormitani Primatus causam in me-ciem sulciret. Sed ille ipse inuenti artifex,opi sexue, quod infirmum satis, & exile suturum cosnosceret, si, quale per se ipsum erat,in medium protuli sset, miris illud impolluris, ac veluti sa. Rijs inuoluit, ne de facie detegi salsitas posset praesensit scili cet, epictolam illam nihil omnino profuturam in probanda Panormitans Metropolis vetustate,si,quod re vera erat Pascha. lis II. nomine eulilgaretur,quod iste anno M C II. circiter vixerit, atque adeo longe post Grerorium Ul I. cuius paulo ante festimonium in eandem sententiam laudauerat. Ital abant
147쪽
ga ori Pinnifiea petendit Mndisium censuit, quo titulos isos
vetus aris homine vepdibiliores faceret, &Pasinali Primo epi solami flixit. euius mendacij licentiam impune sibi Qturam, non male; stimauit; quippc cum nudum Paschalis nomen epigraphe praeserret, aptissime,& primo, & secundo, & tertio, si quis minet, 'asthali adscribi facillime poterat. Verum quia ibi Potitisex Regni Procerum , & Regum mentionem injicitω ne ev ista coniectura quisquam in eam suspicionem Venim, hthorem eius in epiriolae neutiquam ege potuisse Pascha Iem Ι. quod eo Romanam Sedem obtinente Sicilia nondum . Rerin titulocenstretur, sed Pasthalem IL Rogerio Regi coae uum; novo'huherrimisque commento excogitauit, Ponti cem iis verbis de Sic1liae Praesectis sensisse, qui Constantinopo , litani Caesaris Uice Insulae tum praeerant,eo due rectillime Reges, S Regni Proceres esse appellatos, quod Nicephoro test Constantini tempore Prouinciarum. Rectores alij alia λrtiti sunt nomii magnae vero Siciliae Insulae Preses Regis cognomen tulerit. Ingeniosum enimuero,suti dicebam , comme tum . quasi verisimile cuiquam videri possit, appellationem il-ilam ab Coinamini aeuo ad annum usique DCCCXVI. per sex. centos fere annos usurpatam, & retentam esse ψ Certe Siciliae Praesectum Praetoris nomen habuisse sub Iustiniano Prineipe in Novellis a lego. Habeto, inquit, Sicilia Praetorem, s euram g rat militaris impensae. iub Mauritio Praesectum dictum indicat
Gregorij I. epistola ad Libertinum Siciliae Praesectiun. Alibr
quoque idem Cregorius e Praetorem appellat. Constantino ve-xo, de uene rerum potientibus Praeses dictus est, sic enim de eo scribitur in Secuta Nicaena Synodo. d I beodorus Dei amantissimur Episcopus Catanes dixit: cim ab imperio p simorum Principum litterae saerae ad meimissae fuissent simul cum Leone . Presbytero vestrae sanetisatis feminiatum cWoque est mandaιum mihi a Prouinciae Siculae P eside, ut Romam proficiscems omthodoxorum Imperatorem Mem. s ractam animi sententiam Amrbiepiscopo exponerent. Nec tamen sum. nescius hos ipsos Con- amrnum, & Denem , suorum principatus in annum D C CL X X X U. incidit, in litteris ad Hadrianum I. st scriptis, quihus eum Synodi celebrande causa Constantinopolim euocabat, Hot Siciliae Stratego memiisisse: EιDPer hoc, inquiunt, Strate-σo Siciliae scripsimur ..to rus reqvier, o honoris vestri curam habeat 3 quo veniat paterna vestra Beatitudo ad nos. Nisi vero ruis viculurnead Μessanense Strategu perfinere suspicetur, ac necistino Imperatore qui supolemi instanesili magis rat tantiqua uima esse, pluribus hic j a re posse. Et ut ut id sit, hoc
d Actione ae Anastasi In praeamh Sqnod
148쪽
ni tempora Resis nomen praetulisse; Sed suerine per me lite
Reges appellati, tu quidem Littara, dum parua quadam veluti corporis declinatione Charibdim effugis , non tamen obtineri. NE, Gaib. Ium x u ,qu Bxus e Pronus,ac praeceps in Scylla ruas. Selenia
.. .F. i. 'Im igitur est Siciliam in Sarracenorum potestatem venissε. , lib. l. ap.a . circa annum, uti censet Faetellus a DCCCXII. vel DCCocvt Leoni b ostiensi placet. ac praesertim hoc ipso anno DCCC
e tom.ν. anno XX. Panormum Sarracenis paruisse ex codem Leone docet
33ο. R M. δε Baronius d Sed s hoc anno, inquit, quis sertias incipit Apollia naris Casinensis Abbatis , author est Leo Ostiensis in chronico Casinensi Sarracenos muarisse Siciliam , atque tuos esse Panommo nobilissima ciuitate. Fit hinc Paschalis epistolam , qua Regis, & regni Procerum meminerit,Paschali l. tribui non posse. qui anno DCCCXVII. Pontifex renunciatus, anno DCCCXXIII.esse desijt.Eequis enim credat, Sarracenis,qui per ea tepora Insulae imperitabant,curae fuisse Panormitanus Archiepiscopus Romano Pontifici fidem iuramento, nec ne sponderet taut quis iure censeat, Paschale hoc sedula tota illa epistola coisnatu in idque vires maximendisse citatis ex sacris litteris Amaeolorumque constitutionibus testimoniis , ut Sarracenoriam . Regi, ac Proceribus persuaderet, recte, dc ex ordine Apostolicae Sedis Apochrysiarios 3 Panormitano sacramentum exegisse .
Verum idem Cardinalis Baronius 4 omne nobis laborem exi. ma, &Littam imposturam egregie detegit. Ille enim anno Μ CΙΙ. qui tertius fuit Paschalis I f disertis verbis epistolam authori suo re stituit, Paschali nimirtim Secundo. am aurem. inquit, aurinis i professionem, exhibere eam tenebantur etiam eum iuramento Episcopi, o Archiepiscopi, omnes a quibus Romanus Pontifex exigere vellet. accissit autem ea occasione,ut cum
accepturus pauium Panormitanus Archiepiscopus ad idem iura . mentum praesitandum cogereιuris a chrysari s Sedis Apsisti eae, S id fuere detreciaret, eum Paschatis Papa corripuerit, veapparet ex meretati inius ad eumdem Archiepiscopum datis .
quae sic habet. Signi assi Reges, o re ni Procerer. Sed & alterius quoque in eandem sententiam striptae epistolae Baronius ibidem meminit,quam Paschalis eodem tempore ad Archiepiscopum Poloniae scripsit. Et haec quidem satis esse ad tollendam
argumentationis eiuste vim, nemo non videx, Satis etiam hoc uno exemplo apparet, quam mala fide veterum Scriptorum monumenta, ac testimonia Littara inmaedium proserat. Ut nihilo fidelior putandiri sit in recensendis ijs Pontificum clipi malis, quae PanormItani domi se habere ivraedicant,'sad ea Qua mutila, & detruncata,qua auctiora pro re nara edidisse. nam a
tantum per ta iIla fronte sibi licuisse credidit in citandis ijs
149쪽
testimoniis, quae publici iuris facta typis prodierant, quid non
audebit ista homo impudentia in priuatis , & manu scriptis in bulis s sane si in historicis hisce concuriationibus integrum Scriptori esset, facili, & incurioso I ectori imponere, quam procliue mihi esset, & ad manum docere Sarracenis quoquo imperantibus mansisso apud Messanenses Episcopalem dignita. a lib. s. e. n. tatem, quando in Leone Ostiensi a legimus, Alexandrum II. plures Casinenses Monachos Ecclesijs praefecisse,interoue illos Μilonem Capuani monasterii Prepontum Messanae Epist pum datum. At non id Historici munus est,sed Oratoris,ac ne quidem boni. & candidi oratoris; sed eius, qui modo desperatam causam fuleiat,pensi nihil habeat, veris,an falsis argumentis Iudicis assensum cxtorqueat. quare quod bonum virum decet , Milonem istum non patriae meae a uero, sed vel Massanae, veIMisenati Ecclesiae ultro concinerim.
piscopum scriptam fuisse euincitur.
γ' Erum ut Panormitanis reliquam omnem spem v
''pmcludam, neque hanc illis ego laudem concesse.
I. M rim , quod Paschalis II. aetate Archiepiscopum ha-- l /V hnerint. Quod tum ea quae in sequentibus dicturus
sum, et aristimὸ euincent, tdm quae statim afferentur. Et si enim Rai mundus epistolam hane Secundi Paschalis, quam Littara laudat,yad Panormitanum Episcopum scriptam crediderit,verior tamen est sententia Antonii Augustini Caesaraugu- sani Archiepiscopi eruditissimi, ED de omni antiquitate bene 'meretissimi viri, et Antonii Cottia, inter sui temporis Iurisco- : In noxis ait sultos nemini stetidi, qui eius Decretalis unicum hunc titulum' annotant. Faschahyra. Foloniori frehiepiscopo, idque ex per- fieiiii. 'uetusto Romano Codice probant, quamuis in Bracharensi, lanierat Archiepiscopo, legatur. Sic enim Augustinus scribite e tit. de electio' in notis ad Collectionem Primam Decretalium: Paschalis Pa- 'ς 'a Palarm.Pano rmitano Archiepiscopo Raimilaus,s Contius,qui - in margine scribit: Paschalis Papa Toletano Achiepiscopo.Sm- hendum, Paschalis II. Poloniensi Archiepiscopo. ex mano γο-aam libro,polaniensi pro Palarm .est in veteri Tarraconens . Pa- schasius Papa Coloniensi Archiepiscopo,in Barchinonensi. Qua, ego Augustini sententiam eo libentius,& totis, ut aiunt, mam' bus amplector, quod sub finem epistolae , quae integra extat ii
incretis Primae Collectionis, ita lego. Cum igitur a b c
150쪽
essui Ducis opera Archiepiscopali dignitate auctas.ttandem vero idem Author a scribit , sub inita a Bolestat Tertii , quae in annum NIC. circiter incurriti Gualtonem Sedis Apostolicae Le- satum in Poloniam missiim facta flagitiorum inquisitione duos
. piscopos Gne mensis Prouinciae Sedibus suis eiecisse, quorum alterum Di glossus antiquus Polonicae historiae author Ciasta. um Em scopum fili1se suspicatur , qui Cracouiensem Sedet nulla Pontificis Romani authoritate sultus, sisto permittente Boleslao Rege inuaserat. Porro quod Cardinalis Baronius duas agnoscere videatur Paschalis epistolas,ad Poloniensem Archiepiscopum alteram, alteram vero ad Panormitanum, ijsdem omnino de rebus perscriptas, ut ego quidem opinor, eam ha Dult erroris causam, quod cum in antiqua Collectione epistolae titulum,ad Patarm. inscriptum offendisset, alia item exemplaria,ad Polonιelem, haberent, haud multum illi curae suit, praesertim ad grauiora properanti, eas inscriptiones adamussim expendere, utra esset verior, sed satis existimauit ad diuersas C cicum sententias conciliandas, si duas admitteret epistolas eadem formula exaratas, alteram ad Poloniensem Archiepiscopum , alteram ad Panormitanum . At cui tandem non vix credibile videatur, vel prodigij potius instar essh, eodem tempore in tam longe dissitis Prouinciis, Poloniae,& Siciliae Reges, 'olomenstm itidem, & Panormitanum Archiepiscopos cum Apochrysarijs Romanae Sedis ijsilem omnino de causis contentiose disceptasse, adeo,ut scribendae ad singulos sperint plures eiusde argumenti Decretales porro unas latum in una ista
xpit me Baroniana, & facile etiam cognosci id posset, si exe-plum epistolae,quam Baronius habuit ex Coclice Vaticano Col- . Iectionis Cesitum cum illa c6seratur, quae in veteri Colle- 'ctione Decretalium posita est, quam Baronius Rai- mundi fidem secutus ad Panormitanum datam existimauit; Utraque enim Regum, & Re-. gni Procerum meminit, utraq; Daco-