장음표시 사용
71쪽
Tiburtinum, Cresconium Tudertinum , Vitalem Fundanum. Maximum Bleranum, Basilium Tolentinatem , Benignum Aquauiuensem. Insuper etiam Qujntae Synodi Acta,quam am. no quinsentesimo & tertio celebratam Baronius docet, superia ites etiam tum suisse indicant, Benignum Aqua uiuensem is Romulum Praenestinum, Candidum Tiburtinum, eosque post Eulalium rogatos sententiam dixisse. Quare cum certissimumst, ut suo loco docebimus , veterem morem suisse, ut in subscribedi ordine non Sedium praerogatiuae, sed temporis,quo quisque Episcoporum sedere ς pisset, haberetur ratio, man feste inde colligitur, Eulalium multo antequam Candidus,o sconius, Vitalis,Benignus, Basilius , Maximus, & RomuIus ad Episcopalem gradum promouerentur , Syracusanae Ecclesiae moderationem suscepisse, atque adeo iam inde ab anno quinto& sexagesimo supra quadringentesimum, quo Candidum TNburtinae Sedi praefuisse legimus. Quam meam coniecturam aloeus ex D. Fulgenti vita apertissime confirmat. Cum enim Fulgentius ob frequetes in Africa Vandalorum in Catholicam religionem iniurias secessum in AEgypti partes ultimas meditaretur, atque d patria prosusus casu, an Deo volente, Syracusas appul isset ante annum,uti censet Bar ius, quingentesim v, Eulalius Episcopus, cum ex Fulgentii comite itineris suscepti causam odoratus esset, dehortari iuuenem cπime dicitur iuuene enim fuisse id temporis vitae author prodit, cum tricesi mu sextu aetatis annum ageret multumq; periculi ei subesse, si AEgypti monachos adiret, ut qui se cum Alexandrina Eccle-sa ab Romani Pondficis c6munione iam pridem seiunxissenta Et cum exemplo suo permovere hominem cupereti Ego etram quondam iuuenis, inquit, antequam me Pontificatis honoris gratia praeueniret indignum, diu eogitaui sanctissimae huius professionis in ipsius prouinciae monasteris aαι Iere proporriam, sed haec causa me prohibuit summa perficere. Haec quicem ce se Eulalius. Nemini igitur dubium esse debet, ea verborum per phrasi sanctum Episcopum innuere voluisse, bene multos iam ante annos se Pontificium adeptum, ac senecta a late tum fuisse, eum Fulgentium hospitem hahuit, nec recenistioris rei exemptu usurpasse, sed paulo vetustio: ris,& quae ante Felicis Romani Pon- r
72쪽
Veteres Scriptores ε Messanam MN polim agnouisse. εω rabiepiscopi appellaiionem sero apud Latines receptam. Psomin= ius ad Melesias trabi.
SEd fortasse non deerunt, qui certi Scriptoris testimonN
um deposcant, quo doceamur Μessanensem Ecclesiam antiquiori euo Archiepiscopali honore praesulsisse,quasi unius hominis authoritas plus fidei consecutura sit ,qua hae, quas Proferebamus , Gregoris, Felicis , & lustiniani epse solae. Sed audi Baronium prauissimum, ac prudentissimum Cardinalem , quid de epistolaris historiae dignitate,ac fide sentiat: Hanc, inquit, consequeris ex epistolari hi toria utilitatem, ut 3Ioriari iure valeas,res gestas magis te habere compertas,quam i os Hissoricos illorum temporum, quos cMm datae epistolae praeterierint, res maximι momenιι alto silentio sepultas reliquere. Sed 9 aIta eo Iura, Π sapis, ex ipsis epissolarum verbis colliges m numenta : ut planὰ optandum tibi siet in via ista, quam terimκr, antiquorum annalium nullius hactenus calcata vesixi', ad passus
singulos, si feri posset, eiusmodi ι eescere tibi Dces. & alibi idem Baronius Pluris sane funi, ait, ad faetendam certam s- aem epistolae, G Aeta unodalia quovis authoris Chronico.
- Αt neque tamen est, quod veterum Scriptorum authoritatem in hac ipsa re nimium desideremus, si quiclem Petrus L hardus, e quemMagistrum sententiarum vulgo appellant, Felicem Mellanensem Siciliae Praesidem appellat, haud dubie, quin Metropolitana intelligere voluerit. Ad haec vero eius libri a ctor , quem Fastos Siculos inscripsere, quia in vetustara Siculae Bibliothecae latebris primum erutus est , atque ab int ritu vindicatus, cum Christiani orbis principum, ac Metrop Iium urbium numeru digerit, de quinto climate haec prodit. Quinti climatis urber praeipuae, Italiae Neapolis, Roma, Siciliae Messana, Τmacrae Aenus. Porro eam scriptionem antiquissimam esse, inde persuaderi potest , quod siue eam Georgio Pisidae Constantinopolitano Diacono tribuamus, ut nonnulli p eant,floruit is sub Heraclio Imperatore; quod si ex aliorum s sententia Petrum Alexandrinum Episcopum stripti auctorem Cacimus, cum tres eius nominis Sedem illam tenuerint, constat primm , qui idem mar rium fecit sub Maximino,anno se
De CCXXX. floruiae , alterum Valentis aevo, postremum V
73쪽
rdi qui Mngus est appellatus, vix est cum haereticorum fuerit
antesignanus, librum hunc scripserit, qui catholicam, ac sanam doctrinam ubique redoleat . quamquam & eum quoque antiquillimum dicere nihil prohibet, ut qui quadringentesimo Octuagesimo circiter anno Alexandrinam Sedem sub Zenone
Huc quoque pertinet Mauri iij Abbatis, & Episcopi Catanε- sis de Messana elogiu, longo quidem interualso priori illo paulo ante laudato posterius , sed quod tamen magnam quoque antiquitatem praesesert. Is de Agathae Virginis sacri coi poris in Siciliam reditu scribens, haec habet: Fretum illud, quod ab Ita tia disseparatum. Ut diximus,Curisdim,s bollam habet,quae sarbul. eaicitur succincta canibus, s nauigantιum delaιrarc Mam. fragia. Huic adiacet Messana riuitas insignis aediscιo, rc bus opulentissima, quae locorum dignitate merito ιιιιns provinciae caput eatat . ad L,inc praedictivm Reliquiarum B. Aga ιhae Iorιaιores
nauigatione peracta venerunt. t .. .
Ooijciet altus, Messanensem Antistitem,tum in his, quas hactenus laudaui epistolis, tum in omnibus sere Conciliorum Adtis, se non nisi Episcopum appellasse. quo uno argumento satis commode existimauit quispiam, negari posse,eum inter Metropolitanos censeri solitum. Sed nubecula ista facillime diseijcitur, si planum secero, priscis illis saeculis quod Seuertius adnotauit quos nunc pasum Archiepiscopos dicimus, seu Metropolitanos, humilitatis gratia solum Episcopi nomen rei nuisse.quocirca iustissime eos reprehendit Cardin. Baronius . qui Arelatensem Ecclesiam, priusquam in ea Caesarius Pontificem ageret, Metropolitanam suisse pernegabant : Fefeltit, puto, ait, si lices, quo , qui praecesserunt Caesa um, radiites Arelatenses non Archiepisopi nominasi sunt δed Episcopi. Uerusciant veterim nomencla Iura, qua e tram Patriarchati, Sediu ,1mδetiam Romanae Ec clesiae Praesules dici Iob bani Episcopi . Et si enim in Oriente toto, qui eius gentis fastus fuit, A arrogantia, :cum ipsa pene nascentiunt Ecclesiarum origino Ar epist porum nomen usurpari cceperit, constat tamen apud occide tis orbem sero nimis appellationem eam receptam: quin Mprohibitum quoque in Carthaginiensi Concilio legimus, neta quis Archie scopus diceretur. qua una coniectura Baronius eritim posturam deleg t Aetorum Quini sexm Syn di, manes Α ἀpendicis centum, I octo cantanum ad Sextam Synndumihiclum Cyprianus Cartha iniensis Archiepiscopus appellimis inusia Mio id temporis canno L CXC. apud Occidentales noniane. e dem 4;aigum et i genere alibi refellit ide aut hord epistola loro Mgora O I. ail tam , qua ille Matiniamin Rauennatem Anti :
74쪽
rem Archiepiscopi nomine salutat: Quam proeul, Induit is Gregorii aevo, G vis, qui non nisi Episcopum, s Fratrem Rauena
natem Praesulem nominare consueuit.
lam si quis pertinarius eo neget, Felicε Metropolitanu exiani mari potuisse, quoa nullus Legationi , ac Uicibus Sedis Ap solicae locus reliquus erat suturus, quas Syracusano Episcopo Gregoriu demanda me in loco videbimus, si quis ea tempestato Metropolitico uire insulae praefuisse te quasi, cum in Ecclesianaeis controuersiis adiri eum liceret, nullo opus finget ad eas dirimendas Romani Pontificis Vicario; in promptu erit ostendere frequentissime accidisse, ut in i s etiam prouinciis, quae Metropolitano subessent, Romani Sedis Vicarios costitu rentur. eo fieri, ut vix constet haec argumentandi ratio, siquiisdem obstruare est in omnibus fere Romanorum Pontificum arescriptis, quibus suas Vices alijs ex more delegabant, id cumque exprestim additum : Metropolitani tamen honore ser to. quo apertitumum fit, suisse quoque in prouinciis illis Metropolitanum, quas Vicarijs operis administrabant.b Psenus, Ut opinor,apertisti me demonstratum est, iam inde a D. Gregorii aetate Meamensumi lesiam Metropolitano honore auctam. Nec quis peri se illi eam dignitatem suspicetur in luctuosa,ac diuturna Sarracenorum temporum vastitate. quasi Ecclesiarum rura minuat,quam hostili inanu iniurians o tiuntur, ac cum libertate simul etiam vetera priuileaia amittant. Nam, si verum amamus, contra se res habet , R iure oti que Romano religiosa , dc sacra loca, quae ab hostibus capta a sunt, si ab hac calamitate suerint liberata, perinde ac liberi h mines, quasi quodam postliminio reuersa, pristino statui resti-
nome habet siub Iustiniano i eis Tu ν celebrata, ita cautu lego. Quoniam diuersu temporibus Barbaricae iscursiones rivere. 'ex eo plurimae cinitates ab iniquis, S exlegibus subiugatae . Ut ideὼ non possit eiur criniatas Episcopus, pos uam ordinatus fueris Luum thronum a prehendere, o in eo sacerdotali collocutione coli eari,s sicpro ea, quae inualuit, consuetudine, ordinationes, somnia, quae M Discopum pertinent, agere, o tractare; nos honorem, o reuerent ιam Sacerdotioseruantes , s gentilem iniuria
22 'U' Ecclexi ticorum iuraum pernis rem posse quicquam
agere volentes eu , quι ιta ordinati fuerint, o propter praeritiam causam ιnfuis thronis non sunt constituti. ut absque υllo ex conseruen ur, decernimus, ut o diuersorum cle-rscorum orianarrones canonice faciant. σ Pontiferius auctorita
75쪽
exacta iuris obseruantia cireumfcripta di*esationis terminus ei eumscribitur. Idemque in Latina Eccleua receptum. Hadrian ad Bertericu Viennensem. Vnde placuit nisis , ut omnIbur Arischiepiscopis authoritate litterarum nostrarum mandaremur,υt si eut ab antiquis priuilegi s singulae Metropolitanae urbes fundatae sunt, ita permaneant, B habeat unaquaeque Metropolis civitates sibi subditas , quas Beatissimus Leo post Calcedonensem Synodum singulis Metropolitanis distinxι r. nec di beat Eeelasia vllum damnum sustinere, si per sexaginta, aut septuaginta, aut octua inta, aut eo amplius annos iniuria quorumcum; Praesitis, s vatiatio-mbus Barbarorum dignitatem antiquam, ac Romanorum Pontis cum firmitate r choratam perdidit, s amisit, quando innumeris
pene annis illa disponente spiriιu Dei fueris usa.
Sicilia quo primum tempore ὰ Romani Pontimis Diaeesauulis consantinopolirano Patriarcha eserit , O, quis illo auo Sicula Ecclesiasatus.
Tque haec,quae hactenus dicta ,haud dubie obtinuisse censeo, quam diu Sicula Ecclesia sub Romani Pontificis imperio ac ditione mansit: nam ubi primum ad Constantinopolitani Patriarchae partes traducta est, Rei publicae Ecclesiasticae sorma non vulgarem rerum conuersonem accepit. Porro nullus,opinor, ignorauerit nouae R mae Episcopum, & Imperatoris authoritate fretum , & Regiae urbis dignitate elatum, quo oecumenici Patriarchς titulos diu anxieque quaesitos a certa sibi ratione confirmaret, omni ope contendisse,e , suas omnes admouisse machinas, ut quascumqι:& qu m plurimas Christiani orbis Ecclesias in suam fidem. &eastra pelliceret. Hinc scilicet Theodosio II. rerum potiente Atticus Patriarcha b Illyricum subijcere omnium primus te tauit,ac mox etiam Acacius praetextu turbarum, quae in subrogando Leiscopo Antiochiae suturae erant, Antiocheni Patriam chae electionem a Constantinopolitano fieri ab Zenone Imper tore obtinuit; φ derivassetque ad suos perpetuam hanc prerogati uam, ni Romanae urbis Pontifex Simplicianus summa vi institisset. it Thessalonicensem quidem Ecclesiam , cuius in Ro- imanam Sedem fides egregio Leonis I. testimonio collaudatur, quamuis Apostolicae Cathedrae vices diu tenuisset, tande m
Iis Graecorum artibus ab Constantinopolitani Episcopi Diece
76쪽
sim transsisse Pontifices Romani non semel ouesti sunt. Plenae huiusnovi querelarum sunt Nicolai I. ad Michaelem Impera torem epistolae, Hadriani item I. ad Constantinum , & laene Tandem vero, & de Bulgariae Ecclesiarum iure a Graecis usu pato, frustraque a Romanis vindicato freqlientissima est me lio in Conciliorum Actis. Quam Graecorum ambitionem Ana-sasius Bibliothec. a meritissime suggillat his verbis r Sed quia sitis Romani Pontifices cum Petro super petram verae eo eosionis flantes pesistram funestionem audiνe possunt, obaudire non possunt, mox illi Imperatores Romani qui nunc Graecoruappellanιur, quando aliter eos taedere nequeunt, patrios, s antia quor terminos proferunt seriinlegia Sedis Apostobcae corrumpunt, o pene omnia rura disponendarum Discesum auferunt, atque
suis haec fautoribνs, consentaneis, ct feriatoribus conferunt, cum quibus etiam ius, quod Sedes .sostolica super praedictas regiones habuit, quaa iuxta se sitae videbantur, usurpant, G Con- 'stantinopolitanae Discesι nequiser anticant. Quo minus mirandum , quod Siculas quoq: Ecclesias a Romam pontificis clientela abalienare, ad suasque transferre par tes Constantinopolitani Praesules enitae studuerint. ι Idsue eis
factu facillimum fuit, quippe cum Orientis Imperatori in Ciuili Politia Sicilia pareret, veris millimum est,Episcopos,& di-lnitatum largitione, & muneribus illectos, & vi quoque adhi-ibita, si qui paulo in Romanam Sedem essent propensiores ad
Constantinopolitanum tandem desecisse e praesertim cum haec quoque eo potissimum tempore acciderint, quo oppressis Samracenorum tyrannide, vastatisque Siciliae ciuitatibus Siculi Antistites solito frequentiores in Regia Vrbe erant , tum ut exilis incommoda, paupertatemque Principis,aut Ecclesiae Constantinopolitanae liberalitate utcumque sustentarent, sitim ut de recuperanda Insula cum Imperatore, ac Proceribus consilia
Caeterum si de eiuste rei certa teporis nota dispiciendum sit, scio Cardinalem Baronium ea suisse opinione,ut senserit anno octingentesimo quinquagesimo quarto Siculam Ecclesiam Constantinopolitano paruisse, fortasse quia in Concilio eodem . anno Constantinopoli celebrato ab Ignatio Patriarcha Grego- .rius Syracusanus Episcopus gradu motus est; quo coni1cit,C6isantinopolitanum Patriarcham id temporis in Siciliae Antistites ius dixisse,ita tamen,ut eius Acta confirmatione Sedis Ap nolicae indigerent. Scio in Nic na II. Synodo dIoannem Ta ro menitanum Episcopum his verbis se subscripsisse: Cum ve- Iuti diuinae orthodoxiae terminus sint ut terae, quae ab Hadriano Pa Imior ιι Eoae ad Pιοι Imperatores, nec non ad Tarasrum uniuers
a In praefati ne ad Nicen.usynodum h Ballam. In
77쪽
. uniuersatim Parriarcham nostrum missae sunt, ita prosteo fuse/- Τ' piem 1aeror Ieones.Item Nicolaum I. Pontificem Gregorii S
racusani proterviam eo inprimis exagitare, quod in Unatium , suum videlicet Parriarcham,rediuiua, ut ille ait, ἔπιetatιs tacula irreuerenter exucuisset . eoque veluti indicari iam tum Pa triarchae Constantinopolitani in Siculos potestatem agnitam
. misso. Sed, si quid in ista antiquitate video, non dubitauerim ammi mare, Nicolao I. Pontifice Sieulas Ecclesias in occidentis Didiein numeratas. Id quod clarissime ex secunda, & tertia Nic ἰlai ad Photium Patriarcham, & Michaelem imperatorem epistolis deprehendere mihi videor. in quibus, ut similes priorum
Pontificum querelas praetermittam, multus in eo est Nicolaus, grauissimeque expostulat occupata ab orientatibus Romanae Ec-
Iesiae tura, non solum quia ιmam suasione Sc his naticorum Patri archarum provincς vshpoliassent,quar velati peculiarer Romanus Pontifex altoaut totius Orbis universalie Episcopus, per Visarios regere consuesset, utruaue videlicet viro veteri φ noua, Illynco, Macedonia , Thessalia, Achaia, utraque Dacia, tim Rr in si, tiam Medι terranea. Uria, Dardania, Praeuali, quibus Priauinc8s, ut ille ait, Thessalonicensim frchiepiscopum praesci morerat, sed quis etiam patrimonia, quae In Sκίba, quae in Calabria haberet,s fulissent. Atqui hic vides, nullam de Siciliae Ecclesijs fieri mentionem, sed de Calabro solum, & Siculo Patrimonio per summa iniuriam occia ato Pontificem queri, quae praedia, cum essent amplissima sacris luminibus in Principum Apost lorum templo nutriendis pie attributa, Leo Isaurus cum sacrarum Imaginum,tum Romanae Sedis iuratus hostis fisco acte Theophan, dici iusserat. b Porro vero, si praetere numeraras prouincias Siciliam quoque ab Romani Pontificis fide Graeci abduxissent,no εa a. nis. Par est existimare, id Nicolaum mchaeli, & Photio inprimis o m. F. iustissimε obiecturum sui M. Neque illo pertinet,quAd Syraeusanum Gregorium Ignatius ab Episcopatu deiecerit. Primum, quia nec mitriam sortasse p l ad ΜD a vero abesset, Isnatium non nisi ex mandatis Romanae Sedis Vicibus alienae Dioecesis Episcopum reum peregi me , & suspicionem illud confirmat, quod iudicium illud non prius vim habere voluit, qii m Romani Pontificis authoritas accederet. Sic enim narrat Nicolauus Fuisse ia Concilio constanti politano Gregorium depositum , ita tamen ut Romani Pontificis confensus requireretur , quo per Leaator uratη a Leone IIII. expetito, negasse hunc , nisi Gregorio audito se ratam habere velle Patriarchae sententiam, atque adeo per Leonis obitωm causam ad Deceo
forem esse delata. Nec vero dee ni exempla, di si in Praesentia
78쪽
non omnia occurrant, quibus appareat Constantinopolitanum Praesulem Apostolicae Sedis Vices non semes Oriente toto gessisse Sed planius secundo loco respondeo, Consantinopolita num Arctaepiscopum Romani Pontificis aemulatione, multo pridem ante ista icmpora, de quibus loquimur, hoc sibi vendicasse. b uti etiam in alienae Dicecesis Episcopos coactis Antistitu Concilijs animaduertere,& gradu mouere eos possent. Inde illa Leonis Sapientis,& Constantini Imperatoria verba: e omni Mvi Metropoleon, o Episcopatuum, Monaueriorumque, o Ecel
starum cura .s iudμιum ad proprium Patriarcham perimet. Constantinopolitano vero, licet etiam ιn auarum Sedium territorιμ, ιa
quibus 4c praerogatiua non es,cruciam Axiones in tempus conce- acre. neque hoc solum, sed G omnes controuersias in assis Sedibus eaoitas dirimere, G di sudicare potes. Iam vero neque illa quoque multum urgent, quod Siculi Antistites Constantinopolita. nu Patriarcham S V V M appellauerint; id enim vel coru am-Ditioni adscribendum, quo ea honoris significatione , qua nihil Ille carius habuit, Patriarchae animum obstringerent, vel Quod
recepto iam pridς Synodi Calcedonensis Canone IX. de XVII.
quo clericis, atque L piscopis libertas conceditur,vel apud Metropolitanum, aut Prunatem, vel apud Constantinopolitanum L piscopum inter se disceptandi, inde comunis omnium, de uniuersalis Patriarcha Graecis censeretur. Eodemque Nicolaus I. respexit, cum Gregorium in Patriarcham suum rebellem a Dellat,augendaque criminis gratia id dixit, aut quia non eum latebat, Gregoriu fuisse, qui Siculam Ecclesiam, Constantianopolitano subsicere , omnium primus ausisset.
ImmutaIa a Constantinopolitano PaIriarcha sacra Sicilia 'Politia.
Porro ubi primum Sicilia in Ecclesiastica quoq; Poli-
litia Regiae urbi cessit, nihil non ex antiqua rerun a facie mulacum est . quippe ut recenter illectas in clia entelam Ecclesias in ossicio contineret, earum Praesulas, eosque inprimis, quos factiosos, honorumq; cupidos nouerat sacrarum dignitatu largitione Constantinopolitanus Patriarcha arctius sibi deuincire omni ope cotendit. Inde scilicet ess,quod hoc ipso fere tepore ab octingentesimo,& quinquagesimo in noningentesimum annum in una Siciliae ora, quae inter Pelorum, de Pachmum ad Orientem protenditur,duas Metr
potes, duas item Archiepiscopales Sedes dictas reperies, Car I et nam
Constanti l P. e tram E. Iuli Graeci Romani
: Constamin. M. . de mis Icha.
79쪽
nam, Syracusas, Messanam, Tauromenium a.
Et Catanensem suide Ecclesia Metropolitano honore assed . . . . Ra,Octauae SynodiAeta aperte docent, in qua Ignatius est restia tutus quiffus inter alios Metropolitanos Euthimius Catanaea Α 2. 1. . ,ε. Metropolites adsedisse scribitur. Sed & veteres quoque Notitis δ' Catanam inter Metropoles censent, quamuis non certo,ac fixo
semper loco. Nam quae Andronico imperatori Paleologo tribuitur apud Georgium dinum de Officiis Aut Costantin politanae , prιπι quid m quadragesimum , quartum locum te,nuisse, narrat, Andronici vero aetate septimum, o quinquagesimum. Nec dubium est ijs verbis Leonis Sapientis Notitiam de
l. o. a . tiuis fignari, quae, uti eam Leunclauius recenset, quadragesimum
G ςo quintum Catanae tribuit. Alia vero Dispositio, quam M. S. ha 9.. ii Lia' het celebris Bibliotheca Monasterij S. Saluatoris Messanae,quaenis, Nouel. a. Andronici II. est', si codicis inscriptioni credimus ad quintum& nonagesimum reijcit. Quin&Sarracenis quoque impera tibus eam dignitatem,vel titulo saltem retinuisse Ecelesam illam,Sisinnii Consantinopolitani Patriarchae decretum indicatine duo Fratres duas aecipiant consobrinas cui plurimos inter metropolitas Leo Catmensis subscripsi me legitur, anno circuter noningentesmo nonagesimo quarto.
Syracusinam vero etiam Metropolim dictam Iaudata Leochis Dispositio suadet, quae re omnes ei subiectas Ecclesas numerat, sed & vetus illa Notitia S. Miuatoris Syraeusas Siciliae Metropolim agnoscit.Hoc tamen inter utraque Ecclesiam disserentiae est, quod Catan sis statutum,ac proprium inter Metropolitanas locum habet, Syracustna vero veluti extra ordia nem adscita incerti iuris est, nec quota in sede collocandast,apparit. Nam Ires illae Notitiae, quas ante proferebam,cum indicem texant Metropoleon, Catanae quidem in loco meminere e Suracusas vero omnino praetereunt. itaque neque inter
I XXX. Metropolies4 Leqne descriptas, ne e inter CXII. A dronici Senioris , neque anter CXXII. quas Notitia Messanensis habet, Syracuis in innuero Metropolium urbium , quae Constantinopolitano Patriarchae suffragantur vllum obtinent i cum . quamuis nostra quidem Messanensis Notitia sub extremo li bello huiusmodi appendicem proserat: Sunt etiam Metr , politam, qui a Romani Pontificis in cera se sistraxere, n ne anistem degunt sub throno Consentinopolaor. Thessalonscensis vim
rum, Syracusanus, Corimbius, Rurginus, Nicopolitamur, Athen evir, Patrensis. Subboracusano Siciliae Tauromenitanus, Meo sanensis, gustentinus,Cromensis, Lilybaetauus,Drepraesis, Pa normitanus, Tnermitanus, Halesinus,Cephastrieris,Tyndarita s.
Meliteris, inaritanus. Eade prope, ijsd i verbis habet Leo in
80쪽
sua mpositione.Sic enim scribit post enumeratas quinquaginta, & sex Metropoles Suffraganeas sedes reliquae namque doctuaginta usq; in Leunclauij editione desiderantur quiniis Diseest Romana iamque throno Constantinopolitano subie iι Me tropolitani , s quisubsunt eis Episcopi, sunt hi: Thessalonicensis, Dracusanus, Corinthius, ere. Fuit autem hic Leo Basilii filius, sapientis, seu Philosophi cognomine appellatus, cuius Imperii initia in annum DCCCLXXXVI. incidere. Quod vero ad Archiepiscopatus pertinet, Tauromenitanam Ecelesiam hoc titulo insignitam probant veteres, Ac receptae appellationes,tum Theophanis, tum etiam Gregorij Ceram ei, quos Tauromeniae Archiepiscopos dictos Homiliae, atque Hymni ab ijs scripti produnt, qui hodieque in Ecclesia Graeca leguntur. Messanensem Vero ad Archiepiscopalem honorem evectam, praeter LeCnem Imperatorem, qui inter triginta, 3e nouem Archiepiscopales Sedes Messanam septimo supra decimum loco censet, extat etiam Messanae in Monasterio S. Caintharinae. quod Synaitae monachi incolunt, peruetustus codex,
Non imon dictus,qiii post Andronici Notitiam iisdem omnino Metropoleon nominibus, eodemque ordine descriptam,atque in Codino est, syllabum habet Ecclesiarum, quae Archiepisco pales dicerentur, interque eas decimo loco Messanam posuit. Quamuis ne quis me Patriae affectu in transuersum serri exicstimet non pland in hoc mihi ipsi satisfaciam , ac potius suspicer, non de Sicula Μessene, feci de Graeca, Scriptores istos esse intelligendos. Suadet id, tum quod ciuitates aliae,quas honore isto affectas Notitiae produnt in solo Oriente positae , nulla in
Occidente, tum quod Leonis Notitia inter ciuitates Patrensis, aut Corinthii Metropolitani Suffraganeas Messenem praeterit, haud dubium, quin veluti exemptam ab Metropolitae potestate, utPote, quae Archiepiscopali honore iungeretur , tum demum quod, cum Graeci codices Nεσηνης habeant,Leunclauius Messene vero tit, cum eorumdem Archiepiscopat i um indicem ex Synodali inceristi Patriarchae responso profert.