Nicolai Baccetii ... Septimianæ historiæ libri 7. Hanc notis, variis observationibus, & præfatione illustravit, necnon à temporis ludibriis vindicavit editor frater Malachias d'Inguimbert ..

발행: 1724년

분량: 326페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

271쪽

Quomodo Mona sterium Sanctorum Vincentii de An instasii ad Aquas Salis vias ad Cister enses transierit. resertu Ivariaque ad idem Nemasterium spe ctantia meum ne diu.

a 4o HISTORIAE SEPΤIMIANAE tate in Cisterciensem Ordinem jam inde a D. Bernardi temporibus cooptatum est. Cum enim Bernardus septem ipsos annos cum pervicacia Petri Leonis Pseudopontificis depugnasset; tandemque Romae repentino propemodum fato rebellis fuisset exstinctus ; hortatu Siculi Regis, qui teterrimum schisma fovebat, factiosissimi quique, sive deperditae causae honestum titulum adhuc ignorati juris facturi, sive ea mora ab Innocentio vero Pontifice aequiores laturi pacis conditiones, in demortui Anacteti locum Gregorium Cardinalem sub nomine III. Victoris illico substituerunt Sed non minus hos salutariter perursit Ber- nardus. Hortando enim, terrendoque ita effecit;ut,relicto Idolo, ad verum Pontificem cum illo suo devicto Victo. re omnes redirent. Inde pax aurea Vrbis, & Orbis se.

quuta . Qiam sibi latissime ad Gaufridum Cisterciensem

scribens gratulatur Bernardus, cum inquit: Ecce etenio cito , etiam merces mea mecum es, victoria Christi, re pax Ecclesia. Itaque venientes veniemus cum exu

tatione portantes manipulos pacis . Nec defuit dicto fides. Quinto enim die post redditam Ecclesiae pacem, ad Claramvallem propere rediturus urbe excessit, ne ob gratulantium Voces, inani gloriae, quae praeclare gesta serὰ solet comitari, fieret opportunus. Sed abeunti Pontifex Innocentius SS. Vincentii, & Anastasi Μonasterium dono dedit, ut in urbe potissimum ejus exstaret memoria, cujus septennii labore factum esset, ut stabili, fidaque pace frueretur. Rediit victor in Gallias Bernardus ; Ρontifex autem ei se curae dedit, ut pene collapsum reaedificaretur Μonasterium. Ea enim a multo tempore incommoda perpessum fuerat, quae solitudo, quae insalubritas aeris, quae bella, quae demum invidiosae opes hujusmodi locis

solent afferre. Itaque luxuriantes sentes a multo tempore metu solutae falcis occupaverant omnia, detruncatos

que muros, vibratis ad excidium in juncturas radicibus spurias

272쪽

LIBER S EΡTIMUS. 24 Ispuria, ultroque enata virgulta premebant; Salvias Aquas nullo certo conceptaculo castigatas, temere autem fluidas , divagantesque arenosum solum sorbebat, haut jam invisae inane nomen celebri loco facere viderentur. Τemplum solum e tanta mole vetustas reliquum fecerat, causa expiandorum peccatorum novem Ecclesias obeuntibus venerationi futurum . Cum ergo Pontificis munificentia veteri fundamento novi parietes accessissent, satisque idoneum domicilium pollicerentur mortalibus , D Bernar

dus altero e Galliis misso Bernardo e Paganella gente Pisano nobili alumno, illic felici sane progressu Cister- ciensem Ordinem propagavit . Hic ille est, qui sub III Eugenii nomine ad Pontificiam Sedem evectus Romanorum Pontificum absolutissimum, atque incomparabile exemplar se praebuit, quique, ut Sigonii de Regno Italiae utar verbis, gloriam Pontificatus Romani insigni humi

litate repraesentavit. Admirationi erat omnibus in tanto

dignitatis fastigio , tam constans fui demisse. Etenὶm S

tunica lanea carnem premebat, se dies, noctesiaue cuculla indutus non solum incedebat, sed etiam cubabat. Intus Monachi habitum gerens , extrinsecus Pontificem se, smoribus,'indumentis praestabat. Segmentata ei circunferebantur puletinaria , lectus palliis instratus cortina

ambiebatur purpurea, at cum evolverentur operimenta,

superjeritis laneis, complosa stramina, s palea conglobata reperiebantur. Hatienus Sigonius. Ex cujus quidem exemplo tam multa postea e fontibus illis Ecclesiae dima.

narunt decora, ut eorum numerum vel instruistissimus scriptor possit reformidare. Duo tamen in his ita Ecclesiae praeluxerunt,ut nullius silentii tenebris Possint obduci, Raynerius scilicet Capoccvis, S Jacobus Pecoraria notu simae prudentiae, ac sanctimoniae Cardinales 3 quorum ille ter in Hetruria contra Fridericum fundius legationibus , cum eidem nobilissimae Provinciae saluti fuisset, M

273쪽

Ηentiideriet Imperatori ex P nisu fit,i immania Gudelitas . Nimis Nomast otii Titum Fontium .d Aquas Faltrias opulanti . Autostim Ghetistim Florentini M nachi ordinis Ci. iteretensia persecta, cumulatava

tire.

24a HISTORIAE SEPTIMI AN Ecommodo; Cisterciensem rem suo favore fundavit in Septimo. Hic vero cum inter Florentinos, atque Senenses, quorum, mutuis illatis cladibus attritae fortunae erant, , pacem secisset; a IX. Gregorio missus in Gallias, ut inde doctissimos, atque sanistissimos viros adversus Fridericum deduceret ad Concilium; inter Corsicam, atque Pisanum Portum ab Hentio Friderici ex pellice filio, plerisque ita crudeliter interfectis, ut ecclesiastico sangui. ne propemodum unda maris teperet, Capitur; sed majestate viri deterrente Tyrannum, cultus muneribus postea dimissus ecclesiasticam rem defendit egregie, donec nutanti Christiano Orbi ad perniciem mortalium sitisset subtractus. Ceterorum vero illic pro tempore comminrantium Monachorum tanta sanctitas fuit, ut ad eam ornandam certatim pii mortales ingentes profudisse opes possint videri. Numerat enim Monasterium illud nobiles suae ditionis Pagos, maritimos Portus, Castella, ingentisique opulentiae latifundia. Μanet autem hae enus sua loco sanctitas . Divi enim Anastasii capite, ejusdemque cacodaemoni perhorrescenda effigie, aliisque venerandis San storum Reliquiis condecoratur, quem jam olim ex Apostolici capitis a cetero corpore sub lictore divulsi, triplici saltu totidem perennes fontes nobilitaverant. Hoc ergo tam in signe Coenobium , liberalitate primum Ra

phaelis Episcopi Ostiensis, deinde Iulii S. R. E. Cardina

lium , approbante Leone, Septimiani Cistercienses sui juris secerunt anno MDXIX., in eoque sanctimoniae fructus protulere mirificos.Nostra memoria ejus Μonasterii Praepositus floruit Augustinus Ghettinus Florentinus, eximiae sanctitatis Μonachus, ac spiritu prophetiae clarus I de quo

ita Antonius Gallonius Romanus in vita S. Philippi Ne.rii. Eodem hujus seculi anno quinquagesimo sevtimo , cum vesperi, post fusas Deo preces, epistola de rebus In.

dicis in ejus cubiculo legerentur; tanta cupiditate ardere

coepit

274쪽

ea pit infideles ad legem evangelicam reducendi, ut sa- tuerit ad Dei gloriam , di cultatibus omnibus, periculisque spretis, qua plurima, maximaque sese ei osserebant, tina cum Francisio Muria Taurusio, NIoanne Baptis a Modio, re Antonio Fuccio, aliisque e suis alumnis ad miginti, in Indias proficisci. Verum, ut in huji modi deliberationibus fieri jμlet, cogitavit primum, ut rem Deo

a fiduis precibus commendaret. Nahal enim ille aggrediebatur unquam magni, vel parvi momenti id esset, nisaeonsulto prius, ac propitiato Domino ; deinde, quo de dimina voluntate certior esset, ur pios viros consuleret: postremo, ut qui inter eos sacerdotii capaces essent, sacerdotio initiarentur; tum , ut petita a Pontifice Maximo benedictione, atque licentia, longinquo, ac periculoso itinerisese

committerent. Is proferito omnium ardor erat, tit terr rer , vita pericula, Daemonum tentamenta , arumnas pro

nihilo ducerent; gravia quaque nimirum Ob Christifidem disseminandam patiendi cupidissimi. Ergo, Philippo eam

in rem intento, hanc mentem injecit Deus, ut Religiosum quendam e S. Bernari familia sanctitate conspicuum adiret ; ejus voluntatem illo interprete , ac deprecatore auditurus, quod fecit. Praerat is eo anno Monachis Ci- sterciensibus apud Coenobium Sanctorum Vincentii, Anastassii Martyrum ad Aquas Salvias . Parentes habuit, ut Francisco Maria reserente didici, ea sanctimonia laude exornatos, ut prater ceteras consuetudines Christiano homine digni as, hanc perpetuo tenuerint, ut biduo antequam procreandis liberis juxta matrimonii sancti imas leges operam darent, teccata confestone exponerent, sacraque sese Eucharistia reficerent. Visibus peractis Deum rogabant enixe, ut ipsis filium daret, qui dignus esset in numerum serviorum ejus adscribi. Migra runt hi e vita ea sanctitatis fama, ut illos exi marint omnes ad eum locum, qui recte morientibus patet, sibi Ηh a adis

Antonii Gallonἰi Romani luctilentis. sinum de prieita virtute Au gustini Ghotini misiteiciensis testimo nium

275쪽

24 HisTORIAE SEPTIMI ANAE aditum aperuisse. Horum fui,siliaque ejusmodi in rebias is progressus habuere , ut sanctis e vi xerint, obierint. Nunc ad Philippum , cujus cum animum Augustinus Ghettinus s. id erat Monacho nomen cognomisset; inducias petit, oratione enim rem a Deo respondit quari oportere . Supplicatione completa , Philippo narirat , Romam non ad Indias evocari, India ue ejus Romam esse, apparuisseque sibi Iohannem Evangelistam ,

qui diceret, Deum ita velle, ut Roma ad ipsius vineam excolendam maneat, ubi multos eidem filios et gabit. Roma quippe, rejus, es alumnorum opera ad plurimo. rum salutem uti decrevisse. Retulit is etiam vidisse se aquas , zulo Trium Fontium appellamus , in sanguis neum colorem mutatas, qua re aperti e significari dicebat , novam urbi procellam impendere, quod etiam ab

eodem Apostolo se accepisse narravit, totiusque visionis ordinem Philippo exposuit. Tum, bis ille atiditis, ad omnia se pro Christi arbitrio paratum ostendens, sermoni Servi Dei cessitiRoma manere stasuit: ubi quam Aenue

in animarum salute procuranda elaboraverit , quotve fructus ediderit, nullias est qui non norit. Haec de S.Phblippo, deque nostro Ghettino serio, & eleganter Gallo nius. Impendens autem urbi procella, quam etinctis cruore sontibus Augustinus conjectabat, ea proculdubio fuisse videtur, cum purpuratus Carassa, sub Paulo IIILavunculo, Gallica, peregrinaque arma in Italiam publico malo, sed irrito conatu devocavit. Augustinus vero hic noster ex assiduis in coelum aspirationibus admodum disiucilem diplinatam contraxit, itaui sedens sere semper somnum solicitaret, aegreque conciperet. Compensabat au tem insomniae taedium continentibus ad Deum precibus, divinisque colloquiis, quibus ita insueverat ir ut beatissimi illius aevi jam civis esse factus videretur. Inde illi in res futuras certissimi contuitus. Constat enim omnia evenissise

276쪽

. LIBER SEPTIMUS. 24

se ad punctum quaecunque nostri ordinis hominibus aliquando denunciaverat. Μonachum per id temporis induerant ex Florentina juventute duo . Quorum clim Augustinus vultus lineamenta furtivo intuitu semel, ct iterum percurrisset, methoposcopo major, & quasi recepto Deo ita vaticinatus est: Tu quoad vives ad alterum

conversus inquit non tam ex vitae merito, quam errore hominum ad honores obrepes, exitu tamen infortunato,

ac tristi. Te vero alterum alloquens humanarum vicissitudinum, inquiebat, superbior unda jactabit, duraque experieris hominum judicia, evades tamen ad litus, sa- stusque senior imperandi dulcedinem paululum degusta bia. Constitit dicto fides. Ille enim cum ad satietatem imperasset, tandem subita apoplexia miserabiliter oppressus interiit; hic vero cum propemodum invisus omnibus usque ad senectam vixisset inglorius, variantibus aliquando partium studiis ex aestu Comitiorum pudendo sane fortunae lusu Dissinitor renunciatus est, judicemque illum tribunal illud aspexit , ad quod non ita pridem perditissiimae causae peregerant reum. Non semel etiam communes nostri coetus miserias vaticinando conquestus est, cum valentius solo pede percuta amore tempus inclamaret, quo nostrorum Redissime laberentur mores, unaque ad com mune exitium propria triumpharet voluntas. An hactenus nos haec olim praevisa temporis iniquitas deprehende rit, nec ne, prudentiores judicium serent. Sibi vero fatalem diem ita certo praevidit, ut tam exactae praedictionis exitum merito mirentur omnes. Cum enim ad S. Luciae

Faventiae nostri ordinis Μonialibus flamma cum pietatis laude moderaretur, praedixit, se coelesti pane resectum tali die, talique hora, Iohanne Evangelista Divo tutelari

suo invitante, devocandum ad Ccelum . It ergo condicta die , conficit sacrum, ex eoque reficit filias ad unam om

nes , ipseque coelesti alimonia satur, laetissimus se domum

Autustinui Ghetistinus spiritu Pro phetiae illultris et quod emit imi argumentis ottendi

277쪽

Clemmi VII. Monasterium Fa- eminum Sanctae Nariae ad Antel Nonachis Cister ei sibus Septi mianir benitntiliis me latri ut

246 ΗIsTORIAE SsPTIMI ANIE recipit, itaque de more sedens ex divinis literis aliquid meditaturus, erectis in coelum oculis selicissime animam exhalavit , conditusque Faventiae est in Μonasterio S. Mariae ab Angelo, vir plane sanctus, ct qui inter suos ita virtutes contegeret, ut delirio, quam sanctimoniae propior aliquando posset videri . Nam & dicteriis, salibusque se divexari gaudebat, exhilarataque ex insperato interdum seonte, stultitiam simulabat, ut quasi alter ille

SALo nova arte mundum deludens, ex subrepente inani gloria, virtutum quamminimam jacturam facere cogeretur. Haud satis recto, decoroque habitu corporis fuit . Singuli enim artus ad totius corporis structuram Concinnandam non satis consensisse videbantur. Siquidem brachia se se protulerant longius, quam humeros, pectusque deceret ue promissumque ventrem breviores Coxae regebant , pedum subjecta basi, quae justam aliquanto mensuram excederet. Facies adeo illiberalis erat, ut Oscum putares. Μentum quippe , genaeque semicoso inhorruerant pilo, atque inter densa, incultaque supercilia, minus lenis fulgurabat obtutus: cum interim Virtutum exemplum in se egregie expressum unam saperet animi moderationem. Itaque qui ejus sine ulla symmetria coeuntia membra cum moribus pensabant, tam bonum hospitem , tam malam domum incolere voluisse merito se mirari dicebant .

Interea vita iuncto Leone, quique ei suffectus sue. rat, Adriano Pontifice non multo post e vita sublato, Cum aliquandiu saevis studiorum vorticibus fluctuasset Comitium, Iulius tandem Μedices sub nomine Clementis VII. ad Pontificatum evasit ; qui ut Μedicaeum nomen Cisterciensibus nunquam non favorabile sitit Oct vo a suae assumptionis die Μonasterium Sanctae Μariae ab Angelo Faventiae contulit Septimianis. Locus abditae, obscuraeque fundationis est , ideoque, ut arbitror,

278쪽

L 1 AER SEPTIMUS. 267 pervetustae. Post diligentem tamen, accuratamque inqui . sitionem e nostris nonnemo reperiebat, illic olim Fontis

Avelliani Μonachos domicilium habuisse; quibus ad Ca-

maldulenses abeuntibus, Coenobium mutasse dominos, ut Commendatariorum libido, variantiumque temporum vicissitudo tulit: donec Septimiani tandem sub Cle- , mente VII. sui juris fecerunt. Haud tamen vetustas, ini- quitasque temporum potuit suam loco adimere religio-'

nem. Conditorio enim Petri Damiani sanctissimi, ae eloquentissimi Patris , ac patrocinio Deiparae Virginis

adhuc condecoratur. Sensere namque Faventini Cives

utriusque non semel praesentissimam opem, sive cum bella ingruerent, sive cum pestilentiae desaeviret teterrima lues: sive denique cum aliquid mali e proximo videretur

impendere.

Non longe ab iis temporibus floruit Basilius Lapius

Septimianus, qui suo aevo Μathematicarum artium peritia nulli secundus fuit. Hujus meminit Iovius, suppresso, incertum qua causa, cucullo, lib. 3 3. Historiarum sui temporis . Hic ille est, qui Cosmi Medicari parem geniturae Ηoroscopum cum Augusto Caesare, Quintoque Carolo ex syderum conjectatione deprehendit e quique multo ante, quam a Laurentio rudice perpetraretur nefarium parricidium, eidem ingentis opulentiae hereditatem vati cinatus est, evenitque quod dixerat. Siquidem paulo post vere vir iIle magnus Hetruscum imperium intulit in Μedicaeam domum; iisque consiliis, momentisque stabilivit prudentiae, ut nil ad aeternitatem videatur fieri potuisse se pientius. Basilio parem in Theologica tamen facultato insignem virum Severinum Massacconium illustrior no bilitaverat fama, qui majorum suorum gentilitia insignia, utpote ejus gentis postremus, magno tum Μonachorum , tum Civium moerore detulit ad sepulchrum. Hunc item

aequavit Hieronymus ingreetius vir nobilis, & ad quem

Basilivs Lapius

279쪽

Johannes Berna duGualis,ditri Monachus Cifiet ciensia Septimianus Graisci, litteris eruditi

Thomas Morm rarius Monacho is eteiensis Septi. Bianus persecta e tum Attronomae rum notitii decoreis

tui .

Iustus Bupholet

Monachi Kep imi ni nimiusque siciliae Cisteretensiam viae. lecti elogium G, iel Manei- setis Florenriru Non chu C iter eientis septimianus politioris litteraturae laude nulli fibi coinoo Scriptori seis

cundas .

248 His TORI E SEPTIMI AN Eornandum nobiliores artes conspirasse videbantur. His Io.'hannem Bernardum adjungo Gualandium , hominem Graece peritissimum,Graecorum illorum a puero nobilem alumnum, quos sub excidium illius gentis Μedicta Primcipes munificentissime aluerunt. Horum gloriosa vestigia deinceps sequutus est Thomas Morinorarius Astronomiae scientia clarus. Nec suo tempore cessavit Iustus Bupho lotius Septimianus, quamvis obscuro loco natus . Hic

enim a Gallis ipsis accitus in utrilisque Siciliae Regno Ci

sterciensem rem mirifice promovit, & au Xit. Erant enim,

illius Regni commendata ΛΙonasteria fere omnia; itaque. opibus, Asonachisque exhausta, ut nihil stadius, sordidiusve posset excogitari. Restituit igitur mores, Coenobiorum fortunas ad auxit, amplioremque numerum aluit Alonachorum, iisdemque adeo salutares edixit leges, ut

sanctioribus moribus, disciplinisque imbuti Hetruscorum exemplo ad vitae normam , CONGREGANTIUM ut nos vocant ) Siculi cum Calabris audeant aspirare . 'Ieminit Iusti Jacobus cognomento Graecus ejusdem alum .

nus in sua nuncupatoria ad vitam Ioachim Florensis Abbatis, quam ejus hortatu edidit luculentam, in qua Iustum Religione conspicuum, ac utriusque Sicilia memorabilem appellat. Huic tempori propior, varie literatorum in se admirationem traxit Gabriel Franciscus Florentinus noster Septimianus. Qui cum severioribus

musis politiorem praetulisset literaturam, eamque impensus excoluisset; adeo in ea exornanda valuisse dicitur, ut nullus jam esset, qui cum illo ad eam gloriae metam con Currere auderet. Certe nullus Scriptorum , quos lege

rim, propius Areosti vestigia, sive facilitate, sive amoenitate dicendi sequutus est, ac noster Gabriel. Ita enim viri stylum imbiserat, ita scribendo retulerat; ut cum

Poetae versiculis suos mentis conceptus exordiretur explicare, suisque demum absolveret, vix fere esset, qui non

280쪽

LIBER SEPTIMUS. 269 ex eadem ossicina haud ejusdem alioquin incudis carmina arbitraretur prodire. Satis rei, quam dico, luculentus testis est poema illud, quod ex ternariis Areostocentoni. bus coalescit, in qua Vesanum juvenem suos conquerentem errores eleganter inducit, cum inquit:

f AI Solsi sicosta, elasicia igiorem brevi, si sero me, chi mi dara ricetto, i Da coprismi dat freddo, e datis nemi Ceterum Gabrielem Hetruscae Poesi,plusquam par esset, addictum sive cupido gloriae, sive communis abstulit error, ut amatoria scriberet. Nescio enim quo pacto fit, ut qui Hetrusce noverit, haud si bi sapere videatur, nisi, vel amet, vel se fingat amare, vel editis poematibus vesanae juventuti turpitudines suas obtrudat. Quasi vero tae: Iz Hetrusca lingua post Graecam, Latinamque omnium lin z'

cuples, ac suavissim, non possit sacris accommodari I sed iis eo, . qui imaio-

quali adulterii comprenenla videatur Virtut ga damnan nisa dubitant .

da . Omnino apud istos vecordes, Altaria frigent. Ego ad istas naenias juvenis adhuc adeo nauseavi, ut quam quam planc ridens Μinerva, Hetruscumque coelum ad hujusmodi Moesim me duceren e 3 virique docti l sim Floxentiae , tum Romae ad eam Iaudem me adhortarentur , Invitarent; longiusque progressiis aliqua non temnenda monimenta ingenii in eo studio politissimis quibusque probassem: opportune tamen retraxi pedem, in sacris Commentationibus operam melius collocaturus , inque scholastico pulvere solidiori cum laude, dc seu fhu exeriturus vires ingenii. Tametsi vero Gabriel noster juvenili calore amatoria fuderit; in eo tamen , ita verecunde veruntur, ut cum Francisco Petrarcha in pangendis carmini- hus de moderatione videatur certare. Nisi serte in eo

peccet, quod eo accesserit propius , unde posset timeri piaculum. Haud siquidem lacile discusserit viscum turpioris cogit tua, qui in ancipiti , trepidoque labendi con

SEARCH

MENU NAVIGATION