장음표시 사용
241쪽
aio III STOMAE SEPTIMI AN Etatis, tantum purioris eloquii, ut quicquid egisset, dixissetque , priscorum illorum Patrum discipulus perpolitus e schola videretur prodire. Hunc prolanam lectionem habuisse procul haud ambigo ; cum jam inde ea opinio inolevisset in claustris, profanam scilicet eruditionem suis asseclis ossicere magis, quam prodesse; quicquid vero, vel ad animi cultum , vel ad vitae usum videretur spectare, id totum purius, uberiusque divinis eminere in literis, sinceritisque e priscis Patribus peti posse, quam e profanis scriptoribus hauriri. Itaque ut SS.Patres sedulo versabat Marinus, sic illorum spiritum largius biberat. Stylus, quem scriptioni sere adhibuit, ab eruditissimi illius seculi eloquentia haud longe aberat: quin amoenis salibus, fio. sculisque, quae scriberet, inspergebat. Quamquam extra ea, quae divinum cultum respicerent , nunquam visus sit calamum extulisse. Tardius, rariusque, ingruentibus bellis, qui divinas laudes continerent, jam transalpina praela precarios cod, ces emittebant; ac si qui ad Italos pervenistent, ita scate. bant mendis, barbariceque inflexis caracteribus confundebantur , ut Vel aegre, Vel maxima cum nausea legerentur . At Marinus, qui in una Dei Iaude suavissime
conquiescebat, in eaque, die, noctuque meditabatur; ut procederet puri iis, omnes nervos, Viresque suas Contende.
bat libenter. Quam ob rem nostri ordinis Breviarium, ut vocant, squalore, situque jam faedum, detersit, reordinavit, detraxit multa, revexit non pauca , quaeque ad sanctum Evangelium commentaria legenda erant, e Sanctorum Patrum germana lectione ex fide depromsit, ita. que quod coeperat, brevi opus absolvit, ut nec jota unum,
aut apex in tam Varia, multiplicique textura rerum exerrare videatur . Apud nos etiam, qui precarium codicem
Μarinianum sorte possederint, pro reliquia habent, Opi moque antiquitatis spolio, transalpinis editionibus praefe
242쪽
2I IL1BER SEXTUS.rendo. Hymnorum aliquos panxisse Marinum, ut credam , non me Vana conjectura ducit: in eo si quid erro ,
par styli suavitas, studiumque sesellit. Ceterum ea Μ riniana correctione nil absolutius fieri potuisset, si quaerythmica desinentia in nostro Breviario sordent, ac ja.
Cent , aeterna litura damnasset vir bonus . Sed verecundas ab antiquitate abstinuit manus, ne in varios hominum sermones incurreret. Nostrum autem hoc doctissimum seculum vix jam eas scriptionis sordes aequo animo tulerit, Cum non tam pietatem juvare, quam vel mediocriter eruditis risum movere videantur. Igitur cum Μarinus ad ecclesiastici cantus elegantiam multa panxisset, germanaeque restituisset lectioni, cantaturus aeternum in coelo, e vita migravit.
Per idem sere tempus Florentini Stalis Alpes, cum splendida Septimiani juris praediorum amplitudine sum
mo Senatus consensu Comitatum dixere, atque ab omni exactione liberum fore declararunt. Hae Alpes Floren tinorum, ac Bononiensium Imperii confinia jungunt, ibique non semel de ditionis terminis, ut supra meminimus , conflixerunt utrique , sic ut, illis minutis praeliis utrivicissent; a vietis pariter, atque victoribus haud parva Septimiani acciperent detrimenta . Hujus Comitatus titulo insignitur Septimianus pro tempore Abbas, gau detque libero jure, etiam post Hetruscum Imperium ad Μedicaeos Principes feliciter translatum. 3Italis autem Cisterciensibus haud tranquilla res erat, post mortem Iulii tumultuantibus , atque querentibus Gallis sub nomine Cisterciensis ordinis novum vitae genus inolevisse: conspirasse quamplures specioso Congre gationis titulo rem contegente, ut Generalis Praepositi jugum excuterent: novas praeter regulas, jusque ordinis procudisse constitutiones: perpetuitatem Praelaturae commmuni jure firmatam per summam temeritatem evertisse:
243쪽
ara H isTORIAE SEPTIMi AN Edenique per Oratores causarum in Curia, perque Re. gum Gallorum Legatos, apud Leonem Pontificem indi. gnitatem rei, ut ipsi vocabant, saepius conquerebantur , adeόque ea de re Romana Aula Gallorum perstrepebat querelis, ut aliquando tandem necesse fuerit mediam ali. quam rationem inire , qua qui recesserat, iterum Cistet. ciensis ordo coiret. Ceterum, ut, quam justae , quamque graves causae ad eam abscissonem impulerint Iulium, Italosque Cissercienses ad secessionem vocarint non imprudentes propius contueantur ; Iuliani diplomatis hic ipsissima verba non me modo pigebit ascribere:
IULIUS EPISCOPUS Seretus Seretorum Dei Romanus Pontifex ex co isto sibi desuper Apostolica semittitis osscio circa felicem flatum Ecclesiarum, cfMonasteriorum, ac piorum locorum omnium ex visceribus charitatis intendens ea, per qua Ecclesia, Monasteria, s Loca ipsa cum Des honore in spirituatibus, stemporatibus salubrabus proficιant incrementis , ac sublatis dissensionum , disicordiarumque fomentis, s aliis comtrarιιs quibuslibet, in eis regularis observantia, divinusque cultus inviolabiliter observetur, personaqtie religiosa
sub suami Religionis jugo, in pace s quietis mansuetu2Ane Alti mo υota reddere, se fructus in Dei Ecclesia
proferre valeant ampliores, Chrsique fidelium animarum saluti consulatur; flatuit oe ordinat, ac alia facit, re disponit, pro i, pensatis circumstantiis, universis id conspicit expedire . Sane pro parte dilectorum filiorum Prasidentium Vistatoriam Congregationum S. Be nardi Guscia , re combardia reformatarum Cisterciens s Ordinis Nobis nuper exhibita petitio continebat 3 quod ticet ipsa Congregationes , juxta privilegia Apostoticatam perfael. reci Sixti IIII. θα- alios Romanos Pontis fer pradecessores nostros ei concessa, capitulum celebrent,
244쪽
LIBER SEXTUs: il a 3 annuales Abbates Monasteriorum, Congregationum, ordinis hujusmodi eligam, ac sub regulari observεntia cum odore bona fama, exemplarique vita degant ρ tamen inter eos, π Hlectumstium P. Abbatem Mona. sterii c. Cipercii, re totius ordinis praefati Generalem, ac Capitulum Generale dicti ordinis , illorumque δμciales piarima dissensiones, re disserentia in dies oriuntur : ipsique Praesidentes, G' Ursitatores, ac Congregationes praefata, qua in communi vivunt, re Monaperia eisdem Congregationibus aggregata restaurant, ampliant, ac suorum fructus augumentant re tam in spiritualιbus, quam in temporalibus bene, re laudabiliter regere non cessant, in illis divina ossicia majori diu.
gentia, s exemplaritate vita, ac Christifidelium stiri tuasi consolatione peragunt; a Generali , Capitulo praefatis, eorumque O ciatibus, qui vitam ab eis disse.
rentem ducunt, quotidie vexantur, qui etiam unum ex
fugitivis earundem Congregationum in Abbatem perpe tuum unius ex principalibus Monaperiis eorumdem pro moverunt , eique facultatem, S autoritatem miserandi dictas Congregationes concesserunt ,--nachos dictarum Congregationum, etiam fugitivos , eism facultate plenaria visitandi, reformandi Con regationes hujusmodi ad illas miserunt. Ex quo ipsis Proidentibus, NVisitatoribus valde distis, ac eorum statui periculosum existeret, Abbati Cisteretensi, rer Capitulo prafatis in omnibus obedire, qui ipsis Prasidentibus, π Visitatori bus sunt infesti; ipsarum Congregationum Monasteria
semper perturbant, e r ad eorum consuetudines reducere, ut vero iliter creditur, conarentur, in dictartim Congregationum desolationem,' animarum eorum pericu
lum , ου detrimentum. Et ficut eadem expositio subjungebat, si tueretur, es ordinaretur, quod Generalis Abbas Cistereti pro tempore ex os omnia dictarum
245쪽
Σ14 HIs TORIAE SEPTIMI AN ECongregationum s quatuor primi Abbates alia Miationum suarum Monasteria una chm Prasidentibus, etet Ustatoribus dictarum Congregationum personaliter
dumtaxat, visitare, cs corrigere iam in capitibus, quam in membris; non tamen immutando statum, ritus, mores, Ordinationes dictarum Congregationum, facultatem haberent. Et quoties Abbas Generalis Cisterest, re quatuor primi Abbases praefati ad Romanam Curiam acce, derent, in Monasteriis dictarum Congregationum hono .rifice recιperentur,ra una cum eorumdem familia chari. tatize tractarentur,mjura, seu conIributiones Generali, uer Capitulo praedictis occasione Monasteriorum ,staliorum locorum dictarum Congregationum ab antiquo eis debita, reciperent; nec ultra in quibusvis actionibus Mo. nasteria, personas, cti' loca Congregationis predicta vi
mari possent; sed Congregationes, S illarum Monasteria, 'ac utriusque sexὐs personas loca ipsa ab omni alia
jurisdictione , superioritate, correctione, etsitatione, A batis Generatis pro tempore exissentis, re Capituti Generalis orumdemque δ' alium prorsus θ' omnino exim rentum, quodque pro tempore Di nitores, π infra annum Prasidentes una cum Visitatoribus dictarum Congrega tionum pro tempore existentibus in Monasteriis, locis, spersonis utriusque sexus earumdem Congregationum eandem facultatem haberent, aliaque facere possent in dictis Congregationibus dumtaxat, qua ipsi Adibas Generalis, Capitulum Generale hujusmodi in omnibus Monasi riis dictι ordinis , eorumque personis, s locis universis habent oe facere possent, in futurum habebunt, re fac
re poterunt, concederetur: Profecto ex hoc Congregationum , illarumque Monasteriorum , es locorum salubri regimini, ac Prasdentitim es Reformatorum hujusemodi quieti, s tranquillitati salubriter consuleretur . si repro parte Prasidentium eVisitatorum asserentium,quoa
246쪽
fere omnibus Congregationibus subregulari reformatione degentibus, a Sede Apostolica concessum exsistit, quod proprios Prasidentes, wVisitatores habeant, qui de ipsis Congre attonibus specialem curam gerant : Nobis fuit humiliter supplicatum , quatenus quod Generalis Abbas Cistercii omnium dictarum Congregationum, re quatuor primi Abbates prafati ordinis hujusmodi , alia stiari num suarum Monasteria praedicta, una eam Prasidentiabus, vel Visitatoribus dictarum Congregationum dum-xat personaliter vistare, corrigere, , reformare pol intre maleant, non tamen immutando flatum, ritus, mores, or ordinationes dictarum Congregationum: s quoties
Abbas Cistercii re quatuor primi Abbates prafati ad Romanam Curiam accesserint, in Monasteriis dictariam Congregationum honorifice recipiantur, es tina cum eo- mdem familia charitative tractentur . sim jura, seu contributiones Generali, ου Capitulo praedictis occasione assonasteriorum re aliorum locorum dictarum Congregationum ab antiquo debita recipiant, nec ultra in quibus vis exactionibus dicta Monasteria, persona ,-loca Congregationum praedictarum gravari polsint, statuere , es ordinare, necnon Congregationes S. Bernardi Thusicia,es' Lombardia hujusmodi, illarum Monasteria, Priorintus , re alia loca, illarumque utriusque sexus personas
ab omni alia, quam in premigis jurisdictione, superioritate, correctione, visitatione, potestate, dominio Generalis Abbatis Cistercis, ου Capitiali, eorumque Officialium, ac ordinis praedictorum nune re pro tempore exsi- flentium. Itaque nullam in eis jurisdictionem, aut superioritatem, vel autoritatem exercere valeant, penitus, omnino eximere, ac totaliter liberare, aliasque in pra-
misis opportune pro Oidere de benignitate Apostolica dignaremur . Nos igitur, qui Ecclesiarum, Monasi riorum pradictorum salubre regimen in eisique divinum
247쪽
cultum, regularemque observantiam ,-inter Religiosos pacem,'tranquillitatem vigere, Fideliumque priasito rum animarum saluti consuli supremis desideramus affectibuι ; ipse que Prasidentes Visitatores,'eorum singulos, a quibusvis excommunicationis, suspensionis, re interdicti, aliisque ecclesiastris sententiis , censuris , poenis a jure, vel ab homine quavis occasione, vel causa latis , si quibus quomodolibet innodati exsistunt ad esse ctum praesentium dumtaxat consequendum, harum serie absolventes , re absolutosfore censentes, busti semodi supplicationibus inclinati, quod Pater Generalis Abbas Ci- percii omnia dictarum Congregationum, re quatuor p=imi Abbates dicti ordinis filiationum suarum Monasteria una cum Praesidentibus, vel Visitatoribus dictarum Congregationum personaliter dumtaxat, visitare,
eorrigere, s reformare possint, ac valeant, non tamen immutando satum, ritum, mores , re ordinationes dicta-rtim Congregationum . Ita tamen quod quando Pater
Abbas, vel quatuor hujusmodi Abbates visitabiant, ut praefertur, alium Patrem Ustatorem, qui non de eo quod misitatur, sid alio reformato Monasterio exsisat, requiarere teneantur: Quodque quoties Abbas Ciperest, s quartior primi Abbates praefati ad Curiam accesserint, in
Adtonasteriis dictarum Congregationum honorifice recipiantur, re una cum eorundem familia charitative tractentur . sim jura . seu contributiones Generali, π Capitulo praedictis occasione Monasteriorum , s aliorum locorum dictarum Congregationum eis ab antiquo debita recipiant, nec tiltra in quibusvis exactionitas Monasteria, persona, s loca Congregationum praedictarum gra- mari possint autoritate Apostolica ιenore praesentium pedipetuosatuimus re ordinamus . Cujus vigore diplomatis, cum in Congregantes omni pene jure se spoliatos cernerent Galli, nullum non
248쪽
LIBER l SEXTUS. 2ITniovebant lapidem, ut ad antiquum illud despoticum imperium redirent. Sed ut multum conati sint, a Leone Pontifice impetrare non potuerunt, ut Iulianis literis, ne latum quidem unguem, pondus suum abrogaretur. Extorserunt tamen a Μonachis precario, ut missis ad Generalia Comitia legatis, de pace, deque concordia, mitiori icto scedere, iterum ageretur. Reni longior deliberatio traxit, asserentibus plerisque, private deliberaturis tantum non esse audendum, ut quod sapienti consi
lio Pontificium procudisset diploma, ad unas Gallorum
querelas antiquare conarentur : Verum cum ex altera parte tantum concordiae bonum praeponderaret, ut omnem honorifica: rractationis speciem videretur obruere; tandem visum est Andreae Pictio , quem iterata vina' chorum sustragia eo ipso anno ad Septimianam praesdicturam extulerant, ut iret Nicolaus Crescius spectatae virtutis, ac prudentiae Μonachus, Romanaque in Aula apud Leonem, ut postea dicemus, inprimis gratiosus iis
oneratus mandatis r ut totius Congregationis nomine
perantiquum ordinis veneraretur Caput Cistercium ; ut Iuliani diplomatis justas, gravesque causas exponeret, ut paucis immutatis , & quae minimi momenti essent, novum , ut res tulisset, cum Gallis percuteret concordiae foedus . Ivit ille jussus in Gallias, cumque ei plenissimus daretur Senatus, hac fere oratione male tunc animatos Gallos suspendit. Patres Galli, non, kt putatis, a vobis alienata moluntate sumus, qui hisc ex Italia permultos labores, perque certa pericula, vos nostri ordinis rerum arbitros veneraturi advenimus . Agnoscimus ordinis Caput, originem nostram non abnegamus,'qua hactenus inde
dimanarunt salubriter Ieges, s meministis, amplexati sumus: quodque bene vertat, modo bis noster ad vos admentus , communi, si ipsi annuitis, velitatur concordia.
Umlatia erest δMonachus sepelismianus ad Cisteraeienses Gallos stertienfibus Italia concordiae di vini eleiae oristinae eon elli ruta inus mi litura
249쪽
ata HIs TORIAE SEPTIMIANAE Si auod autem inter nos aliquando videtur interess se Hydium , re vera non tam di trium fuit , quam i tirrusque priscos conservandi mores vehemens quoddam sudium, egregiaquae voluntas. Nempe per Hetruriam, perque Insubriam coluisse nos in coetum, mos priscis ex moribus 'artis aliter institutos, non mediocriter ostiendit. Fateor, habere videbatur causam justa ossensionis, res nova , atque hactenus inaudita in Ordine. Sed, si beneianimadUertitis, ad tuendum ordinem ea res insistitareat, non ut hujusimodi saluberrima temperationi inses, nabile viainus imponeretur . Circumspicite mecum, si liber, collibuisse autem jam olim oportuit, Patres, cismeteretur res nostra qua in Galliis, aliasique nobili is Promisciis sparsa, ac prosiminata sunt no ri Ordinis sputinta Caenobia: hoc Atilicus domini sui potentia I
einctus inCasini illud ad clarioris alicujus domus afflictas fortunas sustinendas destinatum videmus; alterius opes Purpurati cujuspiam eccles ictis sipiendor moramit: d mersaque diversus , profanusque ab iis usus, corrupit occasio, delevit necestas, pessundedit incuria, turpis de nique luxus consumsit. Cujus exitii causas si quaratis, haud alia teriores sapientibus fortassὸ occurrent , quam quod minks inter se colligata erant, ideoquesingula, ac seorsism posita facitius injuria patuerunt, languidius ,
impotentiisque rapientibus restiterunt . Receperamus
dudkm in Hetriaria, atque Insubria quasi postliminio
quamplura thm Cisserciensis, tum alterius instituti Monasteria nulla dominandi, alienaque rapiendi cupidine;
sed mel a Romanis Pontificibus jus, vel a munificentis
mis Principibus evocati, non semel autem ejusenodi detr
antes provinciam, etiam anathematis mucrone com
pus, timuim que post factum ut cuique ingenitus
amor est, ea conservandi, qua peperit brevi dilapsura, quc ingentibus curis, summisique conatibus parta erant.
250쪽
LIBAR SEXTUS. 2I9Itaque admoniti incommodi, exitii non expertes, conspiravimus in eam rem, ut, Apostolica accedente autoritate, coetum certis legibus colligatum celebraremus, quo quas in orbem collecti ad omnem injuriam tutiores essemus. Num propterea e juraetimus ordinem , cucullum immutavimus unquam , s qua aferebantur e Galliis, rejecimus leges; adventantes quasi alienos non excepimus GaDus : euntes, redeuntes , pecunia prasenti non juvimus; imperatam quandoque, quidem, ut tibere dicam,
acerbius flatim non solόimus λ. Constat igitur Congregationem non ad injuriam
ordinis, sed G decorem, sed ad firmitudinem , sed ad
Majorum n rorum gloriam instituta uisse. Interim res nostra per Italiam promovebatur feliciter, in eoque
Omnes conatus nostri erant, ut perditi cujusque mores ad correctionis incudem, lenitate mallearrice, recuderentur.
Cum quidam perosus reprehensionum ictus, seu potius veritus admis sceleris poenas transfuga ad vos pervenit, eat profectionis sua asserens eausas , qua nos crudelitaris damnarent, fugitivum absolverent. Fecerant reo fidem apud clementes Gallos longissimi itineris tempore alienis
mosusceptus labor, squalor, stusque inde foedi e com
traditus , lacryma ,singultus, plena demisionis , scisque prehensationes, verba denique qua dolor, odiumque per summam fallaciam procuderant . In quo haud vituperamus opem vosferre miseris, mel apua mos eosdem habere efugium, sed quod inauditos nos, ipsa rei absolutione vestum tribtinal damnarit ; hoc demum summa animi moderatione conquesti sumus. D mque ejusemodi adhuc arderemus dolore ; ecce tibi qui fugerat titulo insignitus Abbatis, atque ad faciendam vindictam visitatorio munere succinctus, non adtiue toto bene si vertente annosa, set in nos pleni mavestra potestatis intentat. Date ve-Wiam fosso, ingemuimus quotquot ordinis eramus aman