Claudii Galeni Pergameni Scripta Minora, VoL III

11쪽

VIII PRAEFATIO.

16 τουτο γε, 20 εχη pro 22 τε τινα. Liber III. p. 204,

12쪽

Ex hoc variarum lectionum conspectu apparet eodicem Τrivulsianum modo cum Laurentiario, modo cum Marciano, nonnumquam cum Oxoniensi consentire, Veras autem lectiones aliunde non cognitas praestare paene nullas, quamobrem mihi neeessarium visum nonost totum codicem conferre. Praeter hos codices egregium in arto eritica factitanda adiumentum mihi attulerunt excerpta, quae eX

his saloni libris in opus suum amplissimum contulit Oribasius, quod 'Iατρικον συναγωγων ἐβδομηκοντά inscribitur. His expositis restat, ut viris do hoc volumine bene meritis, Imano Μ uellex, praeceptori carissimo, cuiuS consilio saepe usus sum, Henrico Beckli, quieodicis Modiolani Oxplorandi laborem Suscepit, Ludo Vico Bauer, collegae humanissimo, qui me in plagulis corrigendis adiuvit, gratias agam PublicaS.

13쪽

INDEX NOTARUM.

I. ΠΕΡΙ ΑΙΡΕΣΕΩΝ TΟΙΣ ΕΙΣΑΓΟΜΕΝΟΙΣ.

L - cod. Laurentianus LXXIV 5, Ly - eius manus prima, L eiusdem manus altera; M vim cod. Μosquensis 283; m cod. Mosquensis 51; cod. Venetus bibliothecae Marcianast V 9; v - cod. Venetus eiusdem bibliothecae 282; C - siqn

par Bussem ex et Daremberg.

inclusi quae addenda censui. J inclusi quae delenda sunt.

14쪽

ουσαν ὐγιειαν εργάζοιτ' ὴ παρουσαν διαφυλαττοι, γιγν&3σκεσθαι μεν αναγκαῖον τοις ἰατροις ' καλεῖ τ&ι δε5 τα μεν εργαζομενα τὴν μὴ ουσαν υγιειαν ἰάματά τε καὶ βοαὶθηματα, τὰ δε φυλαττοντα τὴν ουσαν lὐγίειαν ὐγιεινὰ διαιτημιατα. ταυτ' αρα καὶ αυτνην τὴν lατρικην επιστήμην ὐγιεινον καὶ νοσερων ὁ παλαιος λογος φ ησιν, fγιεινὰ μεν καλον τά τε φυλάττοντα τὴν ουσαν 10 ὐγιειαν καὶ τα την διεφθαρμυεν)ὶν ἀνασώζοντα, νοσερα 65δε ταναντία τουτων ' δεῖται γὰρ ἀμ φοῖν ὁ ιατρος τῆς γνώσεως υπερ του τὰ μύεν ελεσθαι, τὰ δε φυγεῖ . ὁθενδ' αν τνην τουτων επιστ ηαγὶν εκπορίσαιτο, ουκεθ' ὁμοιως ομιολογεῖται παρὰ πασιν, ἀλλ' Oι μεν τλην εu-15 πειριαν μονην φασὶν αρκειν τη τεχνst, τοις δε καὶ ὁ λογος ου σμικρὰ δοκεῖ συντελεόν. ονυμ ζονται δ' of

ἐκείνη C

15쪽

ΓΑΛΗΝΟΥ λογικοὶ καὶ δυο εἰσὶν αυται προται της ἰατρικῆς αιρε-υις, μεν ἔτερα δια πειρας ἰουσα προς τρὶν τον ἰαμάτων ευρεσιν, τὶ δ' ἐτερα δι' ἐνδείξεως. καὶ ὀνύματά γε ταῖς αιρεσεσιν ἔθεντο ἐμπειρικήν τε καὶ λογι-κην ' καλειν εισὶν ειθισμενοι τὴν μὲν ἐμπειρικὴν 5 τηρητικήν τε καὶ μν=ημονευτικην, την δὲ λογικὴν δογματικήν τε καὶ ἀναλογιστικ/ην' καὶ τους ἄνδρας ὁμοιως ταῖς αιρεσεσιν εθεντο εμπειρικοψς μεν καὶ τηρητικους καὶ μνημονευτικους τον φαινομενων, ὁσοι τὴν εμπει- ριαν ειλοντο, λογικοὐς δε καὶ δογματικοὐς καὶ ἀναλο- 10γιστικους, ὁσοι τιν λογον προσήκαντο. li66 Cap. II. Σ υστησα- αι δε τὴν τεχνην οἱ μεν εμπειρικοὶ τονδε τον τροπον φασιν. επειδὴ πολλὰ τοῖς ὰνθρωποις εωρων πάθ'γὶ τὰ μεν απο ταὐτομάτου γιγνύμενα νοσουσι τε καὶ ὐγιαινουσιν, οἷον αιματος ρυσιν 15

εκ ρινον ῆ ιδρῖτας η διαρροίας η τι τοιουτον ἄλλο

βλάβην δεφελειαν φερον, οὐ μὴν τό γε ποιησαν αἴτιον αἰσθητbυ ετερα δ' ον τb μεν αἰτιον εφαινετ ου μην εκ προαιρεσεως ημετερας ἀλλὰ κατά τινα συντυχίαν, οἱον συνεβη πεσοντος τινος ii πληγέντος 8 20ὰλλως πως τρωθεντος αιμα ρυηναι καὶ πιειν ἐν νοσωχαρισάμενον τη ἐπιθυμια η υχριν υδωρ μὴ οἶνον ψη τι τοιουτον ὰλλο, ον εκαστον εις ωφελειαν ἐὶ βλάβην ετελευτα, τι μεν ΓουνJ προτερον ειδος τῖν ωφελούντων ηβλαπτοντων ἐκάλουν φυσικόν, τι δὲ δευτερον τυχικύν' 25 ἐκατερου δ' αυτον την πρώτην θεαν περιπτωσιν δενύ- μαωνῖὰπb του περιπιπτειν αβουλήτως τοῖς πράγμασι

17쪽

6 , μεταβάσει τριβικχὶν καλουσιν, ὁτι χρὴ τετρῖφθαι li κατὰ

τρην τεχνην τιν μέλλοντά τι ουτως ευργησειν ' αι δ' εμ- προσθεν Eπασαι πειραι αι πρb τῆς ἐμπειριας, δεν εις συστασιν ἐδειθ' γὶ τεχνη, καὶ περι τιν τυχοντα δυναν- 15ται γενεσθαι. τοιαυτὶ i μεν η διὰ τῆς πειρας προς τι τελος τῆς τεχνης οδος.

Cap III. δε διὰ του λογου φυσιν ἐκμαθειν

παρακελευεται του τε σώματος, Ου επιχειρεῖ ιασθαι,

ρίσκοι Cett.

18쪽

15 τι μερος εἴρξεις τι επιρρεον, ἀλεαίνων δε καὶ χαλων

κενώσεις τι ηθροισαενον. ουτω μεν ουν ἀπ' αυτνὶς τῆς διαθεσεως η ενδειξις αυτοῖς του συμφεροντος γίγνεται, ου μην ἀρκειν μον=ην γε ταυτην φασιν, ἀλλα καὶ παρὰ της δυνάμεως του νοσουντος ετεραν ενδειξιν l20 εἰναι καὶ παρα της ηλικιας αλλην καὶ παρὰ τλὶς ιδιας αυτου του κάμνοντος φυσεως ἴλλκὶν ' ουτω δε καὶ παρὰτγὶς ωρας του ετους καὶ του χωριου τῆς φυσεως καὶ τον επιτηδευμάτων καὶ των εθων ενδειξιν fὰφ' inti

19쪽

ΓΑΛΗΝΟΥ στου τουτωνJ γίγνεσθαι του συμφεροντος ἰδίαν. οιον, οῖνα καὶ τουτο σαφεστερον επὶ παραδειγματος εκμάθύς, 71 εστω τινα πυρέττειν ὁξεως ii οκνουντα τε κινεῖσθαι καὶ βαρεος του σωματος αισθανοuενον ' εστω δὲ καὶ ευ-ογκοτερος νυν et προσθεν καὶ ερευθος πλεον ἐχέτω, stστωσαν δ' αὐτω καὶ φλεβες ἐν Oγκ ' μειζονι. παντι που δῆλον, δες τρο τοιουτω πλῆθος αιματος θερμοτερου πλεονάζει. τις ουν γὶ ασις , ὴ δηλον οτι κενωσις; ἐναντίον γὰρ τουτο τ se πλήθει' τὰ δ' ἐναντία των ἐναντιων εστὶν ἰύαατα. πῖς ουν αυτι κενώσοιμεν η 10 πύσου; τουτ' ουκέτι δυνατον ὰπb τῆς αιτιας μονης είδεναι ' χρiὶ γὰρ καὶ δυναμιν καὶ miλικιαν καὶ Αραν καὶ χώραν ταλλα πάντα τὰ μικρω προσθεν ειρημένα προσεπισκοπειν. εἰ μεν γὰρ ἰσχυρις εἴη τὴν di=ναμιν καὶ ἰκμάζων τὴν ηλικιαν καὶ η ωρα του ετους 15 ἐαρινῆ καὶ τι-ευκρατον, ουκ αν ἁμάρτοις, ει

καὶ τῆς Δρας του ετους ij σφοδρα θερμῆς ij σφοδρα

72 ψυχρῆς, ουκ ἄν τις ετι τολμήσειε φλέβα τεμειν. li ουτω

20쪽

Cap. IV. Ἀφ' ων δ' η του συμφεροντος ενδειξις τοις δογματικοῖς, απο τουτων η τήρησις τοῖς ἐμπειρικοῖς. τι γαρ προειρημενον α θροισμα τον συμπτωμάτων ἐπὶ του πυρεττοντος, ο συνδρομὴν καλειν εισιν 5 εἰθισμενοι, τω μὲν δογματικω την κενωσιν υπαγορευει, τω ἐμπειρικω τὴν υπόμνησιν της τρηρήσεως λεπὶ γαρτον ουτως ἐχόντων πολλάκις ἐωρακως τὴν κενωσιν δεφελουσαν ἐλπίζει καὶ νυν χρησάμενος δνησειν. ἀλλὰ καὶ τοὐς ἀκμάζοντας τη ηλικία την ἱκανὴν κενωσιν 10 ἀλύπως φεροντας οἶδεν ων πολλάκις ἐωρακεν. Oυτω

δὲ καὶ ἐρος μὰλλον η θερους καὶ ἐν χωρί' ευκράτρο

καὶ εἰ εθος δε τινος κενωσεως εἴη τω κάμνοντι, οἷον

δι' αἱμορροῖδος et: διὰ ρινον, ὁ μεν δογματικος αφέλοι

ὰν καὶ διὰ τουτο πλεον του αῖματος απο της του πράγ- 15 ματος φυσεως ὁρμωμενος, ὁ δ' εμπειρικος, ὁτι Ουτω τετηρηκεν, καὶ καθολου φάναι τὰς αὐτὰς επὶ τον αυ- 73των παθον ιάσεις οι τε δογματικοὶ καὶ οἱ ἐμπειρικοὶ παραλαμβάνουσι περὶ του τροπου της ευρεσεως αυτον ἀμφισβητουντες ' ἐπὶ γὰρ τοῖς αυτοῖς φαινομενοις κατὰ Ψύ τι σομα συμπτώμασιν ἔνδειξις μεν της αιτιας γιγνεται τοῖς δογματικοῖς , ῆς την θεραπειαν εὐρισκουσιν, ὁπομνησις δε τοῖς ἐμπειρικοῖς των πλειστάκις καὶ δεσμαυτως τετηρημενων. ἐφ' ον δε μηδεν εχουσιν οι δογμματικοὶ φαινομενον συμπτωμα τι τὴν αἰτιαν ἐνδεικνυμ25 μενον, επὶ τουτων ἐρωτὰν Ουκ ὀκνουσι τb προκαταρκτι κιν καλουμενον αιτιον, οἱον εἰ κυων λυττων ην ὁδακιον ὴ εχιδνα η τι τοιουτον ἁλλο. τb μεν γὰρ ελκος