De Peste Periclis aetate athenienses affligente

2쪽

PER ILLUSTRI ET GENEROSISSIMO

moro in NT1s s IMO fATONIAE REGI A CONSILII APRAE PECTURAE A PREMAE ORDINIS AATONI c IVIRTVTIA CIVICAE INSIGNIBUS DECORATO

PATRONO LONGE INDULGENTISSIMO.

4쪽

Gnaeus Possim condecoraTE mEOS, Me sine exiguum me tamen summae Fictatis

EI Iestes animi, qui bene iacta colu2 aDiser et dixit mihi Musar o e mus in urbe, o In qua Prima tibi fueran te a a dias, ,, Qui quacunques riges Virtute, et qui probitaleis Pulcrum Pro Onis, quoes teneant aliis me lum; est aditus cunctis patefactus ad T sum, o Comiter ex Pitur, qui Petis auxiuum.

Et qui quemque iuνα confisio prici ,

5쪽

Pectora me cogunt, quae Tibi sunt deduci. Non est, cur referam ictu N, Tua fasta loquuntuγ . Non est, cur GCam, quam ferae Sis meritus De patria, testatur enim inCola quisque Audissae, Testantur cuncti, qui quid agis Oideant. Montes altisoni Tua iacta sibi bona narrant, Spreeiadesque sonant laude Tuaquct strepune. Accipias igitur bene, summe Vener and e, Exiguum donum, quod dare non dubito,

m Tibi significem, quam sint mini pecη a gratam tester, quanisum Te recolam ex animo 'Virtutesque Tuas magnas, cunctia celebratas,

Et Oelis animum' mihi conseroare bEnignum,

Quo dignus recidar, mortifer esticiam.

6쪽

Fortassis mirum videtur, quod scribendi materiem elegerim, quae minus ad artein medicam faciendam spectet. Quare iam pauca hac de re Moere uocessarium duco. Magnum inter artis medicae cultores in eo Vi-doro licet dissensum, quid prae ceteris Sit traCtandum es addiscendum, ut artem feliciter quondam exerceant , quod igitur arti faciendae propius acco-dere, et quod ab ea remotius eSSe Cen8eant. Sunt, qui Musas Omnes ex arte medica expellere cupiant, in animum haud inducentes, Apollinem non artis AO-lum modicao, Sed omnium omnino artium bonarum ot liboralium Deum esse. Cur enim artem Salutarem

dicimus Apollineam 3 EX mea quidem sententia non eam solum ob causam, quod Apollo morbos hominibus immittere eosque iterum morbis liberaro diciatur, sed simul ne, qui boni Volunt e8Se medici, negligant, quod est humanitatis et ad artes spectat ingenuas. Summus Hippocrates, qui sere semper, quid Verum sit et rectum, tenuisse Videtur, optimo dicit:

7쪽

ligoro isti videntur, quanta utilitas eX artibus boni,dolotidis in disciplinam redundet medicam, verbum

commutanteS Cum Te. Qui PN, gr. graeca tractant atque latina, id non Vocum graeCaruin latinarumquo causa faciunt, Sed ut bene et recte cogitata, pulcro et concinne dicta, Strenue et sortiter iacta videant, amoni animisque ins Orment, ut igitur animum Oxcolant, ingenium eXacuant, ut, quae bona Eunt atque honesta, ex aliorum Spectent exemplis et eas quantur. Profecto idem de nobis ista logontibus valet, quod Plutarchus Chaeronensis, dum vitas parallelas literis mandaret, dixit: se bonorum virorum vitam describendo indies meliorem evadere. Qui studio igitur, quod in artibus bonis colendisposuerunt, rite Praeparati Sunt, quodvis opus aliter aggrediuntur, ac illi, quorum animus non ita sormatus est; quidquid enim dicunt vel agunt, specioin prae se seri, ut ita dicam, humanam et sublimem. In uniuscuiusque memoriam revOCare

mihi liccat Horatianum illud notissimum: Ingenuas didicisso fideliter artes, Emollit mores nec sinit esse

Alios deinde vidi, qui disputandi argumentumvdl ox physiologia, Vel ex pathologia depromerent. At vero num eX. gr. disquisitiones physiologicae Bu hlimiores magis ad medicinam exercendam suciant, quam morbi cuiusdam epidomici et quidem graviερο

8쪽

ssimi maximamque edentis stragem descriptio, vix

putaverim. Ingenue hic atque Verte profiteor, me ab eorum partibus non Atare, qui sperant foro ut

multos fructus ab istis disquisitionibus, omni saepius destitutis experientia, in arte modica facienda porcipiant; quanquam ab Hltera Parte malai Persuasissimum sit, sine physiologia vera neque patholo giam, neque i ustam medendi rationem cogitari posse. Quare in disciplina nostra nec humi ropore,

nec coelum petere fas est; nam Prius Vermium est,

ae terum eorum, qui Apiritu seruntur divino. Qui Vero Coelum appetit, caVeat, ne sibi contingat quod Icaro, qui nomen dedit ponto. Sed ut redeam, unde digressus sum. Quod

apud animum meum constituerim , de peste verba sacere, quae bello Peloponne8iaco, Praecipue Poriclis uotate, Athenienseo tam graviter amixit eorum quo vires fregit, quod - inquam- hac de re disse rere mihi proposuerim, amor me praePrimis excu-εet, quo Graecos ampleXUS sum, eX quo mihi contigit osse tam selics, ut eorum βcripta secundum

ingonii inoi modulum intelligere, et dicta corum factaqi o praeclara admirari possem. Vidi eos viactores ad Marathona et Salamina, Virtutes Aristidis

ot Phocionis animum mihi commoverunt, ut taceam,

quantum singulis eorum poetis Vel scriptoribus do beam, nonne me, fidum amicum, decet ad miso

9쪽

fimam usque Vitae conditionem PD. Prosequi, in quorum rebus Secundi3 laetitia exultabani3 VMdέ quidem commovemur ad8peziu mortis, cui h6d morbo correpti plerumque dati Sunt, tam lanosio atquo horrendo i Sed sensibu8 nostris non obiicitantum possunt, quaB blanda Sunt et iucunda; ad spectus talis potius serendu8 eSt, Ue, si simile quid

nobis occurrat, turbemur et mentis constantia pria emur, quam retineamus ad Opem hominibus Ω-rendam neceSse est. Praeterea Si Uno quasi intuitu

comprehendimus, quae hoc in orbe terrarum facta sunt, noc in singulis tantum haeremus, quibus homo vel gens nam altiora petentibus et omnem omnino historiam simul complectentibus homo et gens unum idemque e8t premitur, profecto ad aeternum quoddam atque divinum ducimur, quo

omnes nituntur mutationes, quas Vel terra vel auia mantes eam incolentes subierunt et subeunt. Quae

quidem contemplatio mirifice animum Oxtollit et escit, ut humilia contemnamus et sublimia tendamus: Neminem, me non monente, latebit, quibus ex sontibus morbi descriptionem hauserim. Sunt

Thucydidis Peloponnesiaca, in quorum libro IIdo

quilibet brevem ot concinnam morbi historiam iΠ- veniet, et Car. Lucretii libor VΙtus de rerum natura,

qui Thucydidem presso sequitur pedo. Serius iumeam venit notitiam Theodosii Georgiadis, Duci,

10쪽

Diss. de peste atheniensi, a Thucydido descripta. Quid discriminis inter huius meamque intercedat

scriptiunculam, comparatio quemlibet doceat. Ρauca iam de ratione subiungenda sunt, quam in poste Atheniensium describenda SeCutus sum. Nonnullis primum de tempore, quo Pe8tis regnavit, praemissis, ad Originem et causas morbi explicandas transibo; quo facto morbum ipsum explanabo; deinde docobo, quos illo habuerit exitus; tum verba faciam, quo modo in mores hominum et animos morbus egerit; cui pauca adiiciam do Ρoriolis morte et de Socrate , morbum pestilentem non experto; et denique dicam, qua ratione morbi, prae sertim pestilentes olim profligati sint, quid ad pestem avertendam Athenienses socerint, oi quinam ipsistunc temporis opem tulerint medicam. Ceterum nihil magis in votis habeo, quam ut haec pauca Lectores benevole excipiant et Saltem

animum spectent.