De Peste Periclis aetate athenienses affligente

41쪽

1n Ρritaneo per qmue Vitas temPus concederetur. Quantum ad tertium Hippocratis henes1Cium, quod barbaris nimietissi

Macrochie Paeto et Hystani Sa rapis misiSSe traditur, uti His poςratem ad Dem Persis serendam arcesserent. μ).Adsunt quoque Artaxerxis literae ad Coos, in quibus, ut Hippocratem ipsi tradant, imperat; sin minus, urbem SeSe ferro et igne deis Vastaturum sol8que aequaturum esSΘ, naini Rriv.' Num .rePO Sumi Uas magnoβ, teStoi r ζ sori , is raucis pro secto dignissimus. φὶ Duotquot autem Suut epistolae, side carenthiStoriCa. . . Ceterum. pla ne e X morR ι arona ui est, hal byris non SUCCurrere; quamobrem hunC respiciens, illud Hippocra Iis factum in dubium non vocaturus sui Fuit Vippocrate.

Illo qn idem i tempore Suos Sqrrare, pyaestitiρεst 3 wam nlisequi εuscipere curationem; et qui Hippocratis iusiurandum legerit, omnis ipsi dubitatio sublata erit. ---- Sunt vero talii, magna 'alentos auctoritate, .qui Hippa Cratem pestis tempore Athenis commoratum esso corussim si Aetrus narrat, Hippocratem magniti ignibus accensis aerem effecisse puriorem et salubriorem; it quibus Gaunus addit,

42쪽

stem habere, quippe qui aerem extenuet; quod melius fieri dicis, si l ligua odorata urantur, ut cupressi, i iuri Peri, PiCeae. si1I- Λ ein mini Quin i vhtiysse, e Athenis quondam Commorontem, magnam sibi phraVishe, gloriam ori ut , qui ignem

Atheniense' pone Aegrotant a nudere iussit. ς i Μaximis igitur premitur dissicultaIihus certo exuere, Dum Hippocrates magnus Atheniensibus, peste laborantibus, quam Thucydides descripsit, sus venerit, Deo ne. In Thessali Ora sone: a quia iti vita Hippocratis secunduli18drantaein pestis meri etio fit, quae ab Illyriis in Atticam venerit; Illyrium vero Grae-

Cis Septentrionem versus Spectare, notum est. Cum ste morbiorigine loqueremur, pestem ex Aethiopia et Aegypto ortum duxisse, Vidimus; quae quidem terrae GraeCis meridiem Ver-

crates Ol. LXXX. I. a. Chr. 46O) natus est , q) atque si Pestis ol. LXXXVII. 2. s. Chr. 430 Athenis saeviit, Hippo-

ciunt Aelius et Patii. Amin. I. c. Cons. LE CLERC Hist. Iα mod. Lib. II. e. 55. V. Or. Th s. p. 1294. οκότε λοιμου ρεοντος δια τσῆς βαρβαρου η υπερκειται Πλυρίων καὶ Παιονων; et Vit. Him. αλλα καὶ εἰς τὴν Ἀλλυρίων καὶ Παιονων βαρβάρων γην λοιμοῖ κατασκί ραντος. Cons. PLIN. II. N. Lib. VII. c. 5 . venientem ab Illyriis pestilentiam paenedixit. e) v. me. Hipp. sec. Soran. Irim. OP. P. 1297.) γενηθεὶς ' κατα το πρωτονετος τῆς oγδοηκοστῆς ολυμπιοδος,

43쪽

hrates eo tempore annos XXX emensu, erat. Et quinquaritiae aetate constitutus, Prospero cum Successu medicinam se cere et magna auctoritate apud Graecos Valere potuit, filios i men et generum Per Graeciae urbes dimittere hadd potuit: Denique valde mirum Videtur, quod Thucydides ne ullo quidem verbo Hippocratis meminerit, auxilio Atheniensibus Manientis. Quare aut alia est Pestis, qua famae celebritatem Hippocrates consecutus est, aut certe non ea, Cuius historiam

Thucydides nobis tradidit. n