De Peste Periclis aetate athenienses affligente

발행: 1821년

분량: 43페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

31쪽

naturam malum induisse Videtur Paralyticam cum saoptu, videamus, febres pernici OSiores, ubi genus nerVorum maxime amictum est, in 'extromorum resolutione terini uari. Altsi rui genus assectioni S gangraena est et Sphaeelus, quibus partes extremae destructae sunt. πι Sed ne genitalibus quideri morbus pepercit. D Alii Visum perdiderunt. φὶ Cuius generis haec fuerit coecitas , ex Praecedentibus patet. Dictum est, morbum ab oculorum rubore et inflammatione initium cepisse; ophthalmiam Vero graviorem internam saepius in bulbi destructione finiri, notissimum est. Ultima denique species malorum, sebrem pestilentem insequentium, omnium rerum tanta fuit oblivio, ut aegroti neque Se ipsos, neque ueCessarios agnoscerent. 0 Quod quidem docet, morbi vim gravissime in cerebrum egisse eiuSque functioni demum noxam intulisse. At fuerunt quoque, qui persectam nancisCerentur Saniistatem, in quorum corporibus igitur nihil relinqueretur, quod

morbum adfuisse testaretur. Sic ThucFHicios pΙenam recin Permit sanitatem, quem, ut ipse testatus est, morbus invaserat

Aristoteles nervos Primus detexit, quos ποροὐς του ἐγκεφάλου nomiuavit, non νε cum cavos esse arbitraretuT. V. Hist. anta. Lib. III. c. 5.

Q V. THUC. p. 75 et LucR. v. Iao8. Lueretii Iocus verbis Thucydidis obseurio xibus Iucem assundit; qua de re infra videbimus. Padum summitates peste destrui, dicit GALEN. de usu Part. cov. hum. Lib. III. p. 59b. ὁ μὲν γαρ λοιμος ωπισημον ἄκρους τους ποδας. by v. Trivo. I. c. κατεσκηπτε καὶ ἐς τα αἰδοῖα 'οὶ v. ΤΗvc. 1. e. εἰαὶ δ' οἷ' καὶ τῶν ὀφθαλμων sc. στερισκομενοι cr. V. 12oq - et Psr hane lumina partim M v, THuc. l. c. τους δὲ καὶ ληθη ἐλαμβανε - τῶν παντων oμοίως, καὶ 'ir φη σαν σφας - αὐτους καὶ τους ἐπιτηδείους. Lucri. v. 121o et sqq. Cons. Aeae. Lib. VI. M. P. 1O6. πτὸ μνημης απολωλυίας ex Rufo eι Galeno: καὶ τουτο γίνεται ἡ ἐκ λοεθμοὶ ἄςπερ ουν καὶ συνέπεσε τῶ γενομένω ἐν Ἀθην α ἐς λοιμῆ. De memori inoctis deIeta vid. HiPP. Haed. Lib. I. Soci. II. p. 72. κακον δὲ καὶ ληγη ot as. Praen. P. 118. GALAN. in m . Prorrh. Comm. ΙΙ. p. 19o. hunc Iocum ivgiuterpretatuae: πορον γνωρωιν τοις συνηθεις καὶ το μη μwννσθαι τsν πεπρ 'θνη

32쪽

Fuisse Praeterea, quos morbus intactos reIiquerit, Socrat exemplum docet, qua de re infra dicturus sum.

Onam vim in moribus hominum animisquo Pserυortondis morbus P tilens habuoris p Leges omnes de mortuis humandis a maioribus conditas quisque tum temporis migraVit Suosque sepeli Vit, utut potuit. Μulti, qui suorum iam Plures morte ami Serant rerumque an gustiis premebantur, impudentius iusta feCexunt, et Corpus defuncti alienis imponentes rogis, Dori Curarunt, alteriuS C

daver iamiam in iis cremari. β) Μulti exequiis quoque spoliati

Sunt, Cum non essetit, qui funera ducerent, familiis integris morbo absumtis , quare saepius nec filius funeri paterno iusta solvit, nec pater funus fili; prosecutuS est. Quo modo in animos hominum haeo rei tim funesta con ditio egerit, Thuc dictos egregie ante oculos ponit. Cuni viderent, nihil sibi in his rerum mutationibus constare; di- ViteS aeque emori ac pauperes fortunas in illos transferri, quim V. Tu C. p. 79. νρμοι τε παντες συνεταρ θη-ν, οις ἐχρῶντο ποοτεοον περὶ τ ς ταφας. Cons. LvcR. V. 1276 et sqq. Nec mos ille sepulturas remanebam in urbs, Quo pius hic pupurus ae ericonSuerat humari. et OvID. I. c. v. 6O6. Corpora missa neci nussis des more feruntur FuneribuS b) v. Tnvc. I. e. πολλοὶ ἐς αναισχυντους ἐτραποντο , σπάνει τῶν ἐπιτηδείων, δια το συχνούς - δη προτεθνυν- σφίσιν. Cons. LVCR. V. 1281 et sqq. Namque Suos couSanguineol aliena rogorum diaver exstrucru ingenti clamore Iocabant Subdebantque faceta et OvID. I. c. v. 6IO et sqq.

33쪽

paupertate oppressi fuerunt, et opibuβ pri Vari, qui antea lik

tindarunt; vivendi rationem sere omneS Secuti Sunt ex moho Epicureorum, bonis nimirum perfruendum eSSe, quamdiu hao vita utantur, omnibusque ira dulgendum Voluptatibus. αὶ Noe quisquam fuit, qui rei honestae CauSa SuSCiperet labores, ignoraus, Durn ante diem SuΡremum, qui quaVis hora ipsi Oxpe clandus erat, fine potiretur, nec ne λ. h) totus Contra in iis oscupatus erat, unde SperaVit fore ut Vel utilitatem percipiat vel

voluptatem.

Deorum quoque Cultum Cum Sacra profanis miSta essent, quisque neglexit, nec ullus legibus se obstrictum putavit. Deos enim colere perinde iudicaVerunt aC ΠΟΠ COIere, morte nemini Parcente, sive Sit bonuS, Si Ve malus. φ) Legibus vero non temperandum eSSe duxerunt, cum neminem tamdiu in vita Permansurum eSSe Censerent, ut delictorum poenaS quondam daturus sit; contra multo maiora et graviora ipsis impendere exiStimarunt, quare iam operam Voluptatibus dandum sit, an

tequam illa eveniant '

34쪽

Inter maximas iacturas, quas Athenienses illo tempore secerunt, Periclis mors profeCto referenda est. Pericles, qui domi militiaeque neminem habuit superiorem, filios duos, Xanthippum et Paratum, quos ex uxore habuit legitima, peste amiserat. Sunt, qui fortiter ipsum filiorum mortem tulisso dicant; sunt Vero etiam, qui fractum animo domi Iatuisse contendant. s Pericles ipse anno belli peloponnesiaci tertio vita

decessit h) Olymp. LXXXVII. 3. a. Chr. 429 . Non febr

pestilenti, sed diuturno potius eum ConSumtum eSSe malo, Plutarchus testatur. ς Aetianus narrat, Periesem voluptati-

Q v. ΑΕL1ΑN. Viar. mat. Lib. IX. c. 6. οτι Περικλη ς ἐν τω χοιμω τους παῖδας αποβαλωτ ανδρειο ιατα τον θανατον αυτῶν ἡνεγκε , καὶ παν-ς Ἀθηναίους ευρο-οτερον ἔπεισε τους τῶν φιλτατων θανατους φέρειν. Cons. VALER. ΜΑπ. Face. ει . mem. Lib. V. o. 1 o. PLvx. in ConSOL ad APOLOn. . I. p. 465. Ed. Wytt. tibi tamen Ρrotagoram, Periclis amicum , disserentem inducit. PLVT. ira Mit. FET. P. 17a. tiar. vat, Periclem retinuisse primum animi aequabiΙitatem , filio minori natu superstite ;cum vero et hunc dira mors ipsi eripuisset, valde amictum a rep. admitiistranda per aliquod tempus eum abstinuisse. De moxie filiorum PericIis vid. quoque Μ ROB. Satum. Lib. I. c. I. b) V. ATHEN. Dipnosopβ. Lib. V. c. 18. Περικλῆς δ' -Oθνησκει καια τι τριτον ἔτος Φου πελοποννησιακου πολεμου. C v. PLvae: in Die. Per. p. 1 5. ποτε δὲ του Περικλεους εοικεν ὁ λοιμὸς λαβέσθαι λωὴν Ουκ οἴεῖαν ὐλλων, ουδὲ συντονον, αλλ' αβληχρs τι τὸ νοσω - καὶ υ π ε ρ - είπουσαν το φρ ὁ νημα π ῆ ς φ υ χη ς Quo in Ioco Iabe' diuturna Pericli im mentis obtusam esse auctor dicit. Et quanquam morbis diuturnis saepius vires animi debilitantur , et Pericli simile quid accidisse videtur tamen distum eius praeclarum, quod brevi ante abitum elocutus est, testatin, et ingenio eum valuisses et animo. Cum nimirum Pericles in eo esset, ut animam emaret, et adstantos amici de rebus bene ab ipso gesetis colloquerentur ipsumque coIIaudarent, dixit uis Iud gravissimum: sese mirari, quod Iaudibus esserant, quae fortuita sint ei. muΙ-tis iamiam contigerint, optimum vero et maXimum non. Commemorent - ουδεὶς γ α ρ δι' ἐμὲ τ ῶ ν δ ν τ ω ν ην αἰων μ ελ ν ιμ α το o ν περιεβαλ ετ o 'Magna profecto viroque bono dignissima Voxi quam equidem existimo, ingenii non esse hebescentis morbique diuturnitate Ianguentis, sed animum potius testari magnum et bene recteque factorum couscium. Cons. Vm. ictuns Anach. p. 5m. Idem habet BoLΕ iti Dio,. histor. se crie. PericI. iI --ut apres une Iongue in

ι die qui Iut avolt assoibli Ie iugemetit - Plutarchum Plane secutus.

35쪽

hus deditum opibusque omnibu8 Profuεis in paupertatem h4 dactum , cum Callia quodam et NiCia cicuta sibi mortem con scivisse , ' quod omnium salsissimum et mendaCissimum ost.

Socratem illo tempore peste non ten latum eSSe, Aoliantia

roseri; β) quod quidem Socratem Corpori firmo ac robusto de buisse Deo non temperantiae, Cui deditus fuerit, idem existi, viat. Non pertinet huc disquirere, Dum corporis firmitas ad contagium minus Suscipiendum saCiat, nec ne; cum exempla doceant, morbo epidemico Corripi, quicunque bono gaudeant habitu optimeque valeant. Thu rei S ipse memoriae prodit , nullum corpus, sive fuerit firmae , Sive infirmae valeti dinis, mali violentiae resistere potuisse. φ Quare. si sententiam Iibere proferre licet, hanc morbi immunitatem praeter vitam Socratis moderatam, cui Aotius quoque pIurimam tribuit vim in Corpore servando et a pestiS Contagione defendendo, in animo Socratis ponerem placido nec ullo timore aliaque perturbatione commoto; Cum exserientia omnis aevi comprobatum sit, animum demissum, Solicitum timorisque plenum Contagio recipiendo multum favere.

uo θενειας, αλλα παντα

36쪽

CAR VII.

niensium modici ΕΕΡ1ationibus et Iustrationibus ad morbos profligandos Vet res usos esse, iam inde perspicuum est, quod ad deos eorumque iram morborum causas retulerint. Incantationes μ) artemque vitificam h) eundem in finein adhibitas esse, neminem fugit. Sic Epimenides Cretensis Athenas Vocatus, ut peste eas liberaret, expiatione peStilentiam aVertisse Darratur; quam eXpiationem si quis cognoscere Vult, videat Divoninm Laor

tium , qui fusius hac de re Ioquitur. H Non est, quod hic de Empedocle verba faciam, qui secundum Dis-gonom Laortium pelles asinis detrahi utresque ex iis

formari iussit, quibus circa montium cacumina exten-

aantem musica averruncasSe Darratur. mmctruct quoque Graecos musica pestem de

37쪽

aliter narrat. β)Di Limos in ea disputationis Parte, in qua causas mali ex posuimus, Athenienses pestem ab Apolline ipsis immissam, deum igitur placandum esse Censuisse. Narrat Dio rus Si cuius , Athenienses OraCuli admonitu insulam Delum, Apolliti;

sacram, lustrasse, quam Sepulti S inibi defunctorum cadavorbbus inquinatam putarent; omnes igitur urnas essOssas in ins 1am Ri1eneam, quae Delo Vicina est, transtulisse : Iege insuper sancita , ne cui pareres, Hegus Smelire in Dora fas sessol. ς Festum quoque Deliorum Panegyricum, quod ex longo tempore non celebratum fuit, instaurinerunt. Thu didos scribit, Deque supplicationes, quas Athenienses ad deorum templa fecerint, neque oraculorum SCiScitationes usus fuisse; quare ista tandem missa lfecerunt. ' Pericles quoque, teste fHutarcho, amico cuipiam, qui ipsum inVisebat, amutilum a mulieribus e Collo Suspensum ostendisse traditur; e) unde vibdemus, iam illis temporibus eiusmodi res, quibus Contra morborum vim homines sese inutii erunt, in usu fuisse.

αγ v. D1oa. LAenae. Lib. VIII. segm. 60. Idem ineptum habet. SVIDAs v. 'TU - iδοκλῆς. Cons. CLAΜ. ALEX. Strom. Lib. VI. Ρ. 65o. quo in Ioco carmen in Empe indoctem legitur. IAMBL. et ΡΟRPHYR. I. c. eius metitionem faciunt. Empedocles inde κωλυσανέριας dictus est. h) v. ΡLvae. de curior. T. III. P. 7G. Ed. Wytt.) ubi Empedocles montis bia tum , unde gravis et insalubris in Planitiem exhaΙaret auster, abiuravisse pestemque ita ea Tegione exc1usisse traditur. c v. DIOD. SIC. l. c. ἔταξαν δὲ κει νομον, μη τε εἰ κτειν ἐν τ η Βηλον ἰμ vi τε 6 απτ ε σν. Scriptores enim tuythologici narrant, Latonam in Delo Apolli

nem et Dianam euixam ESSE.

38쪽

Fuerunt quidem Atheniensibus, qui ipSOS curarent, in dici; cum certam vero morbi Cognitionem non haberent, ei ab initio mederi non potuerunt, sed potissimum et ipsi morbo absumti sunt, quo magis ad aegrotos accesserunt ullum quoque remedium repertum eSt, quod utilitatem praestitisset; quod enim alteri profuit, id alteri noxam attulit: h)' Ceterum qui summis tantum labris artis medicae historiam attigit, eum neutiquam effugere arbitror, medioos illius aevi aegrotis prae

cepta in primis dedisse diaetetica; deinde remedia iis propioω

visse, quae VeI alVum ducerent, vel vomitum Cierent, Vel sudorem elicerent. Helleborum album hunc tu finem saepius

Chirurgia multum exculta fuit. Scripta Hippocratis bona continent Praecepta, fasciis partes corporis laesas rite involve di et instrumenta dextere admovendi. Sanguinis missiones iam diu in usu fuisse, pariter Constat. Locus quidam Lucrotii nos edocet, Athenienses Chirurgorum medelam exPertΟS QSSe ThucFesidis locum eandem admittere interpremtionem, Probabimus. Lucrotius dicit V. 1207 et sqq.: Viυobant forro priDati parto Niriti: El 3nanibus Sino nonnulli pedibusques mansebant

Cultro igitur chirurgico medicos 11SOS ESSe, inde apparet.

39쪽

optimo autem hunc locum illustrant cum quae antecedunt tum quae Sequuntur. Vel SUS enim, qui Praecedit, est: Et grabiter Parion metuent6s limina Iothi, et qui sequitur :

Vnde iam videmus, passos esse aegrotos Pudenda sibi a putari, ut 'mortem, quam gangraena adduXisset, effugerent. Qui vero sequitur Versus, est quasi poetae apostrophe, dicere volentis: tantum in hominibus mortis metus valet, ut mutilationes vel turpissimas aequo ferant animo, dummodo his viιa conservetur. Thu diciis Ioeus est: κ αὶ πολλοὶ στερι- ο κ Oμενοι τουτων δι εφυγ O ν i. e. et multi privati illis effugerunt. Iam existimat Potr. Victorius, s Lucretium non recte assecutum eSSe Thucydidis sententiam, quod hunc Thocydidis locum ratione, quam modo attuli, in Soemonem Verterit latinum. Sed Verbum τ ερίσκω μενοι M i. e. patientes privari sc. a chirurgo illud Lucretii iam Continet, nee so- Iam partium qualemoumue affectionem denotare potest. Quam si auctor intellexisset, alio prosecto usus esSet Verbo, ut αντιλαμβώνεσθαι, Cum paulo ante H ντ ιληφιν των ἄκρωτηρίων Commemoravisset. Lucretium defendit praeter Lambinum Nigr. Morcurialis. Magoa quaestio est, uum Hippocrates Atheniensibus au

xilium villarit. ' Si orationi, quam Thessalus ad Athenienses

a v. Var. Lece. Lib. XXXV. c. 8.

bὶ v. Var. Lece. Lib. III. c. 12. O Bedo Peloponnesiaco artem medicam ab Hippocrais maxime excultam esse, minius his testatuae verbis v. n. N. Lib. XXIX. e. 1.) Sequentia eius medicin q)a troianis temporibus, mirum dictu, in nocte deusissilua latuere, usque ad PeὶQP hellum. Tuus eam tu Iucem revocavit Hippocrates.

40쪽

habuit, fides habenda est, Hippocratos per Graeciam filios: gonexum et discipulos dimisit, ut peste laborantibus succurrerent. μ) Sic Atheniensibus filium Thresalum auxilio misit, postea et ipse Athenas sese contulit. kj Extat quoque in Hippocratis Seriptis, quae Pro spuriis Neri ille habeDt critici, Atheniensium Seriatus usultum, qu6 ediscimus, publice Hippo crati gratias esse decretas pro tantiis iri ipsos collatis beneficiis Tria in illo enumerantur, quibus Hippocrates Atheniensium linimos sibi devinxisset. s) Primum , quod Graecos peste luberaverit; deinde quod scripta de re medica in lucem Protulisset, omnesque ita artis medicae participes reddidisset; deniaque quod barbaris, qui Graecorum hostes essent: cum peste premerentur, Operam denegasset. ψ) Quae Lineficia Athoianienses . his remunerati sunt Ossiciis: ut Hippocrates publieo sacris initiaretur eleusiniis; coronam acciPeret auream mille au

teorum; q) ut Coorum liberis Iiceret Athenis Pubertatem age-

πολίτοις Πολυβον quod nomen gener Hippocratis gerit καὶ τοὐς ἐελλους μαθητας. IN. IT. N. Lib. V1I. c. 5 . discipuΙosque ad auxiliandum circa urbes dimisit: quoaobi meritum honores illi, quos Hexcu1i, Graecia decuevit.

H v. Senatuscons. Ath. H P. OP. P. 129od ἀὶ Praeter loea Iaudata cons. GALEN. o . med. et Phaos. p. 9. et Seton. Ee mmne. Serm. XIII. p. 146. ubi quidam Hippocrati suadet ad regem Ire, honum ossa dicetis regem; sed Graecus respondit: mihi Mon opus est hono domino ot δεο- μαι χρnστου δεσποτου . VOF. dui una Anach. p. bos. J Cons. praeter SenatuSc. ΑοTVAR. Meth. med. T. H. L. V. 46. et da Medic. co . T. III. p. 86. HipPOcratis antidotum , quo Pestilenti eoutagio e po-Pulatim grasaante Athenis, usus, corona ab Atheniensibus Gnatus est.

SEARCH

MENU NAVIGATION