장음표시 사용
51쪽
et amplius saeculis hanc Basil lanae Liturgiae oratio
nem commemorat,aut et Dona Domine virtutem ac tutamcntum , malos quaesumus bonos facito, bonos in bonitate conserva : omnia enim Potos , et non est , qui contradicat tibi : cum Enim volucris, sal vas , Et trullus resistit voluntati tuae. Conser instructionem Pastoralem Cardinalis Noailles Archiepiscopi Parisiensis adversus libellum Exposition dela sol touchant la graco et Ia Predestination anno 1696. apud Natal. Alexand. Theol. dogm. et Mor.
Unde eleel Tum praedestinatio.
Praedestinationis nomine hoc loco intelligimus taliquid ad certum fuem Orsnam : definitur autem ab Augustino De dono persever. n. 35. ὶ Praescentia et Prarparatio beni ficiorum Dei, quibus cem tissime libyrantur , quicumque liberiantur. Quae S. Doctoris verba praesentem , in quo Sumus , corrumptionis statum respiciunt i nam liberatio sine illius qui liberatur , miseria esse nequit: sub Deo autem justo miseria non est absque culpa. Iam vero lapsi nominis Praedestinatio considerari potest, ut loquuntur Theologi , vel in ordine intentiso, vel exequ-tiso i illa absolutum est Dei decretum quosdam rae aliis e perditionis massa eripiendi , conserenique iis gloriam: altera est ipsa gloriae retributio, quae ob merita essicacis gratiae auxilio comparata a Deo conceditur. Unde praedestinatio, si eam tu i ta sua amplitudine consideres, gratiam omnem, quae electis datur , simulque gloriam complectitur. Praedestinationis finalis causa est gloria Dei : nam ut inquit Apostolus Deus ideo nos praedestinavit SE-cundum pro situm, ut simus in laudem gloriae ejus f Ad 0h. I. ii. I a. ) : m ratis autem et meritoria repetenda est ex meritis Christit quandoquidem Praedestinavit nos in ado-ytionem suorum Per Iesum inristum in. v. 5. .
ScuoLION. Qui praedestinati sunt, vocari etiam solent Electi II. ad Timoth. II. ro. Praecognitiante mundi constitutionem L. Petri I. D. Praeomainali in vitam aeternam Ace. XIII. 48. Vocati secundum Propositum ad Rom. VIII. 28. Vπια misericordiae ad Rom. IX. 23. Benedicti a mirer ν Ooo'
52쪽
Matth. XXV. 34. Praedestinationis nomen apud Veteres tam ad bonum, quam ad malum poenae ob culpam praevisam interdum accipitur; ita August Nus Ench. ad Laur. cap. C. Synodus Valentina Gn. , .u enitus ad Monimum , Prosper, Isidorus, E clesia Lugdunensis. At usus invaluit, cum de pra destination agitur, in bonam semper partem acci-Dere. Praedestinationis existentiam inficias iverunt Masilides, Valentinus, Manichaei effutientes, homines natura sua bonos esse Vel malas.
nec de coni o vel de congruo eam promereri queat, ea gran ita. vel quis ad eam se positive disponere possit . Deod positionis negativae rationem ullam habet Deus f ; est autem necessaria ad iniatium , Progressum , c Summationem operum salu-x
'e μὰ ... ΤP:0β quoque Pios credulitatis ametuat 3- ΡLAAVi. ) ; ipsa in se habet effractam , culus VIrtute bonum volumus , perficimus , et Dei praecepta custodimus S. CXCI. in; ipsa finalem
praehet In bono perseVerantiam , unde aeternam gloriam consequimur S. CLXXXII. ): haec itaque cona praescivit paravitque Deus, proindeque ma destinavit eos omnes , quibus haec , ac praeseriimperseverantiam contulit. Quandoquidem voluntas meia elargiendi , quae sua essicacia perducunt indu- ata linem, descendere debet ex voluntate essimi ci et absoluta ejusdem finis. Quod ostendit Apost Ius ad Romanos scribens s VIII. 28. seq. Sciamus quoniam diligemibus Deum omnia cooperantur m omum, ias quι secundum ProPositum vocati sunt Sancti . . . quos Giarem Praedestinavit, hos et vocame, et quos vocavit , hos et Iustimavit , quos
Gutem Iustinoavit, illos et gloriflearit. Quamo m
ScuoLION. Plurima sunt, quae gratuitam praed stinationem ostendunt M. Librorum testimonia. PraeclarisSimum est, quod Paulus habet ad Rom. IX. Cum non m nrati itassem s Esau et Jacob ), nec GLqvid homi emssem aut mali, M sectandum ele
53쪽
ιιionem pro Ositum Dei mammi, non ex νeri bus , sed ex vocante dictum est ei, quila major
serviet minori ; sicuι scriPtum est, Iacob dilexi, Esau autem odio habui. Ubi exemplo Esau et Ja--h adoptionem in Dei filios non ex operibus, sed ex sola Dei honitate descendere scribit. Quod ut firmet magiς , subdit et Nunquid iniquitas est apud eum ' Absiti Morsi enim dicit: Miserebor , cu
tis , sed miserentis est Dei . . . O homo, tu quis es , qui respondeas Deo p norme habot Potestatem
flaiaua luti, ex eadem massa facere aliud quidem vas in honorem , aliud in contumeliam ' Θod si
Deus volens ostendere iram , et notam facere P Ientiam suam sustinuit in multa pati ita τasa irae apta in intervum , ut Ostenderet divitias gloriae suae in vasa misericordiae , quae Praeparavit in oriam. Ad declinandam argumenti hujus vim omnes ingenii nervos intendunt adversarii: ajunt non Pauci , Paulum excludere Praevisa merita viribus naturae , non gratiae comparata. Attamen si id verum esset, ad impenetrabilia Dei judicia, ut rccurreret, opus non timuisset Apostolus; facile enim potuisSet Serere , unum praedestinatum fuisse ad gloriam , alterum reparabatum, eo quod praevidit Deus hunc auxilio gratiae bene usurum, dum alter oculos eidem clausit, neglexitque. Contendunt alii, .gentium
Doctorem non ad praedestinationem respexisse , sed Jacob et Esau Domine duos respexisse populos Isracliticum et Idumaeum , qui postremus erat alteri Scr-viturus. Sed inanem hi ludunt Operam, quum exemplum duorum populorum ad electos et reprohos trauS-1erat Paulus, uti contextus evincit. Quae ero Scripturarum auctoritates innuunt gloriam meritis a Deo
retribui , de praedestinatioue in ordine exequutivo
Gratuitam praedestinationem ad gloriam docuisse Augustinum , qui partium ' duponat Studium Demounus ambiget. Innumera Propemodum, quae id de clarent , S. Doctoris luculentu sunt testimonia. Unum soligami ex duobus parvulis, ait, originali peccato pariter obstrictis , cur iste absumatur , ille relin Dissiligeo by Corale
54쪽
quatur: et ex duobus aetate jam grandibus impiae,
cur isto ita vocetur , ut vocantem sequatur ; ille autem aut non vocetur , aut non ita vocetur , i
scrutabilia sunt judicia Dei: ex duobus autem piis cur huic donetur rerseverantia usque in finem, illi Non Gu tur , inscrutabilia sunt iudicia Dei De no Pers. c. 9. Conser et XI. et XII. tum de Praed. SS. ue Core. ει grat. cap. I. 8. 9. ὶ. Quis non intelligat, ex gratuita praedestinatione exoriri, quod Parvulus gratia ornetur baptismatis , vitam finiat , et gloriam consequatur ; dum alter parentibus se-stinantibus , et ministris paratis e vita prius decedat , quam sacro haptismatis sonte renasci queat pQuod si ex judiciis Dei inscrutabilibus Augustinus repetit, ex impiis duobres unum ita vocari, ut Deum
antem sequatur, alium autem non ita vocari, ut
revera ad fidem justitiamque perveniat; si ad impenetrabiles nobis Domini vias contagit, cur ex du hus piis uni, non ulteri perseverantia donetur, Palam sit, ex solo Dei beneplacito ipsum reputere, Cur unus , non alter cligatur. Ex praevisis itaque meritis praedestinatio non sit. Cum Augustino conveniunt Ambrosius De fuga saeculi c. i. ), Prospers Carm. de ingratis ), Fulgentius sm ver. Praed. mp. a. in , Gregorius Magnus Hom. VIII. in Ezech. ), Bernardus Semra. 78. in Cant. in , S.
Thomas Lib. III. contra gentes cap. ultimo , ct in commem . misi. Pauli ad Rom. et Eph. ) , ut de aliis sileam. SCHOLION. Μolinae assectae adversus gratuitam praedestinationem ex Patrihus praesertim graecis plura proponunt ; q rum ut assequariS meutem , hos canones prae mente habeas. I. Nos haud deh re nimium esse sollicitos de Patribus , qui ante exortam haeresim Pelagianam floruerunt , eo quod in hae di cui ad solvendum quaestione Nersarin essitatem non habucrunt, quod Procul dubio facerem , si resPondere talibus cogeremur di inquit Augustinus des Praedest. SS. c. 34. Ita nonnuIli Orientales Patres ante enatam Arianam haeresim nonuulla innocentei , et minus caute protulerunt, quemadmodum observat S. Hieronymus adversus 1 uilinuua lib. II. c. 4. II. Veteres Patres Praescien
55쪽
tiam pro ipsa praedestinatione accepertint, uti tradit Augustinus is dono Perseu. n. 48. III. Rati nem habendam esse eorum nullam , quos Pelagianis, aut Semipelagianis praelusisse, aut savisse diximus S. CLXXIII. Sch. et CLXVIV. ). IV. S.
Ioannem Chrysostomum , aliosque non raro loquutos fuisse de Praedestinatione in ordine mequutivo, smundum quam merces est, corona , et bravium ;atque in suis ad populum concionibus , quid agere debeant homines , ut salutem consequantur , dixisse; minime vero considerasse , quid in sua praedestinatione decreverit Deus. Conser Berti lib. VI. it. Postremae, ubi argumenta adu rsus gratuitam praedestinationem ex Semipelagianorum ossicina d prompta esse demonstrat , Witasse tom. I. qua l.
XV. Bossuet d ense de la Tradition des SS.
S. CXCVII. . . Reprobatio Reprobatio idem est, ac rejectis; haec porro du-Pο itiva o plex est e positiva, qua Deus reprobis gravissimam Pr WVisis de- damnationis poenam decernit: negativa quae exclu-- vi. sionem dicit a gloria. Reprobos dari ex Paulo mamnifeste apparet II. ad Corinth. XIII. ), hi vero a Christo Domino maledicti vocantur Matth. XXV.
a gelatium Doctore vasa irae ad Rom. Ιx. 22. ). Iam vero dogma catholicum est, Deum ad aeternas Poenas decernere neminem, quin prius in praescientia sua exploratam habuerit ejusdem malitiam. Nam diligit Deus omnia , quae sunt, et nihil odit e
rum , quae fecit Sap. XI. as. ) ; qui etiam per
oseam asserit et Perditio tua ex te Israel, langum modo in me auxilium tuum s XII. 9. . Quae profecto falsa essent , si absque demeritorum praevisione , ad sempiternum supplicium homines plures destinaret. Ex ipsa quoque Diviciorum attributorum notione Augustiuus ostendit, Deum gratuito ad gloriam praedestinare homines posse, non autem absque praeVisis peccatis ad poenam. Bonus , inquit , est Deus , justus est Deus , Potest. aliquos sine bonis meritis liberare, quia bonus est, non potest quemquam sine malis meritis damnare , quia justus osci Lib. III. contra Iulian. o. a 8. Vid. et Ith. I. Dissiligeo by Corale
56쪽
p. imp. n. 39. lili. II. n. I 3. et M ). Patrum traditionem afferre supervacaneum eSt , quam esse
exploratissimam amrmant etiam cent. II. c. 4. Magdeburgenses Ceuturiatores. SevoLION. Calvinus lib. III. instit. cap. 22. et 23. blasphemam hanc doctrinam asseri , Deum ante praevisa demerita homines ad aeternas poenas destinare, hujusque decreti intuitu homines reprobos adtat' perpetranda compellere et unde merito Pra latianis eum S. CLXXXV. accensuimus. Nihilominus Calvinus alibi sentetitiam suam temperare
visus est; unde de ejus mente inter suos ipsos contentio est, βtque supralapsariorum scita Praeforma se negat Holetussius tract. de Praed. eleCt. et 'P. Conser. Walchium Bibli Ot. tom. II. Seci. I9. P. Ioa3. si plura hae de re scire aves.
Non raro in sacris litteris haberi, Deum praed Cale inlatarum terminare Pecreta , assirmant Calviuistae , qui su- Upralapsari pratapsarii nuncupantur. I. ajunt i Petrus assirmat rum argumen
nonnullos d non credendum fuisse determinatos i e His , inquit , qui Geniant verbo , nec credunts ire o in in quod et Positi sura I. Epist. II. 8.). II. Christus in Actis sII. 23. in Amstolicis traditus dicitur definito Dei consilio, et praescientia. m. Saepe in sacris libris Ex. VII. 3. D. XII. O. ad Rom. IX. in legimus Deum hominum corda indurare , et recatores excaecare. IV. Quid i quod in Proverbiis XVI. 4.ὶ hahetur et Universa Propter
semetipsum veratus est Dominus , impium quoque ad dism malum. Quibus ordine reponimus r Petrum de Iudaeis habere sermonem , qui impingunt iu vembum , sive Evangelii sermonem , in quo, ut Vulgata ait, vel in quod , ut habet graecus fons , positi sunt: quia scilicet Religio Iudaica novae legis figura tu eo posita erat, et constituta, ut in Christum crederetur: quod ii sponte Pervicaces facere recusarunt. Alteri di ultati ita Occurrimus : Deum humani generis redemptionem decrevisse , mortemque unigeniti Filii sui, eodemque tempore in sua pra scientia aversum malignumque Iudaeorum animum novisse , atque ad inserendam Christo necem para-Diuitigod by Cooste
57쪽
tum S. LVII. J. Quod primum , bonumque Deus
definivit, alterum, quod malum, permisit. Ex ipso objecto loco res patet , in quo definitum consilium
cum praescientia conjungitur. Quantum at tertium asserimus, Deum excaecare, et obdurare sensu minus proprio: Sic enim excaecat, sic obdurat Deus
deserendo , et non adjuvando , quod Occulto judia eis facere potest , iniquo non potest , inquit M. Augustinus Tract. 53. in Joan. n. 6. 7. Postremum solvitur , si dicamus , Deum eos , quos voluntate propria impios suturos praevidit , ad gloriam suam
Ordina*se, nempe ad suae justitiae manifestationem. At enim impietatis Deum causam non esse inde evincitur , quod odio sunt Deo impius, et impietas ejus
ScvoLION. Praesidium insuper sibi quaerunt Calviniani in Augustino, qui de pae. et lib. are . cap. a I. exemplo Obdurati Pharaonis ac aliorum repr horum apparere scribit: inerari Deum in cordiabus hominum ad inclinandas eorum voluntates, quocumque voluerit sive ad bonum , Pro sua miseri-eorda , sive ad malum Pro meritis eorum e sed hallucinanturi subdit enim S. Doctor r Quorum ma-titiam non ipse fecit , sed aut originialiter tracta est ab Adam, aut crevit Per Propriam voluntatem. Quamobrem diverSo modo oneratur Dcus ad inclinatidas hominum voluntates : ad honum per gratiae suae adjutorium , nam Augustino teste salutaria opera sine gratia facere nequimus t ad malum autem sum trahendo auxilium suum, quia, ut ipse Augustinus non semel ait, hominis voluntas ad malum seipsa suffcit. Reprobationem negativam a solo Dei beneplacito pendere Thomistarum plures asserunt; Augustini ni vero ob peccatum originis fieri contendunt. N his autem ex Thomistis doctissimis assentiuntur Tli
mas de Lemos , Godoy , Gonet , Graveson , Cardinalis Gotti . conser Norisium in nrid. August. cap. 4. S. Io. Berti lib. 6. c. I 8. Dυenis, Dia Hamel, Haberi , L Herminier.
58쪽
Amidas jungunt dexteras Augustiniani, et Thomi' Vtin inii in
stae in propugnanda strenue gratia, quae essicaciam secam gratiae a se habet, hominesque ah bonum operandum cem Augustinianatissime ducit; at in explicando modo quo gratia os- ebs la Per deficaciam suam exerit, aliquatenus discrepant. Tho-mistarum sententia est e causas Secundas Omnes ira Thomi,ii ea operationibus suis essentialiter a Deo ita depende- per praemoliore, ut nullam actionem consideratam Sive in natu-nem physicam rati, vel supernaturali ordine agore queant, si non ς Pi c. uab eo determinentur, et actioni applicentur. Id multo magis dicendum esse ajunt de operibus ordinis plane supernaturalis in statu corruptae naturae, in s iquibus etiam altioris ordinis Praemotionem Physiacram agnoscunt: nempe ut creaturae dependentia essentialis salvotur , atque natura Per PQCcatum primorum parentum corrupta , et vitiata sanetur. Α
gustiniani vero Theologi , quum in sanctae dilecti nis inspiratione Μagistro ugustino gratiam constituant f S. CLXV. ), quae in Omnibus non est eadem , habeatque suos gradus S. CLXVII. ), et insuper saciat , ut homo tantum Velit, tantoque ardore diligat, ut carnis voluntatem contraria Concu
Piscentem voluntate Spiritus vineat S. CXCII. ) ,
atque haec tribuat, ut Augustinus ait, Curtam scientiam , ct victricem delectationem Lib. II. de pecc. mcr. n. 32. ὶ , quandoquidem ipsa liberat delectationem voluntatis a consensione cupiditatis Aug. lib. I. Contra duas Dist. Polag. n. 38. ), atque id tunc contingat, quando ivirata gratiae surivitate Per iritum sanctum fecit Deus ) plus dole clare , quod Praecipit , quam delectet , quod impedit s Aug. lib. de syir. et siti. n. 5 I. J r hane
ob causam gratipe naturam in delectatione relativo victrici, et superante contrariam cupiditatem, quae ex peccato est , ct ad peccatum inclinat , cotistituunt. Nihilo tamen minus admittunt etiam , VirΘs gratiae nonnumquam adeo intensas esse, et validas, ut omnem illico cordis duritiem vincant, qualis suit gratia Latroni in cruce , Paulo , aliisque collata ;hancque absolute victricem appellant. Diuiliasu bν Corale
59쪽
ScvoLION. Hac data opportunitate Perbrevem Angustiniani Systematis analysim dabo. I. Deus habet
Supremum, Summumque dominium Supra creaturas
suas, quas regit, et sua Providentia ad honum universale tantum praemovet. H. Condidit Deus hominem , rectum , innocentem, et habitualis gratiae donis exornatum at immortalitas ac Primi hominis integritas naturales haud fuerunt ejus proprietates, sed Divinae gratiae beneficium. III. Quoniam sub Deo justo nemo miser est, nisi mereatur , hinc ex
lege suae justitiae , et providentiae haud decebat ,
Deum creare hominem concupiscentiae, aliisque miseriis subditum, vel gratiae donis expoliatum. Quapropter Status , ut vocatur purae naturae , est impossibilis. IV. Innocens creatura, etsi absque Divinae gratiae auxiliis perseverare non posset, quoniam nulla erat in voluntate ins mitas , nulla ad malum propensio, nullum mortis periculum , sed omnia sana essent, Ordinata, robusta, Don indiguit auxilio, quo sieret, ut Perseveraret, sed eo tantum, ut Augustinus ait , sine quo perae erare non posset. ΙΙOQsolo auxilio sussulti Angeli honi in veritate steterunt; unde sancti Angeli Ex meritorum praescientia suere praedestinati , quae quidem merita haud per scientiam mediam, sed per scientiam visionis Deus pra vidit. V. Homo, etsi aeque perseverare PotuiMet, cecidit, unde Supernaturalia amittens dona stirpem suam tamquam in radice vitiavit. Mors quoque ,
iacupiscentia , ignorantia , aliaeque hujus vitae miseriae sunt Poena originalis peccati. VI. Ex hominibus lapsis , alios a massa perditionis gratuita misericordia Deus discrevit , relictis aliis justo suo judicio in massa perditionis. Quapropter reprobati
Dis ncgativae causa ex peccato originali , positivaevem aut ex peccato originis insulitibus non baptiZatis, aut ex praeVisis precatis actualibus est repetenda in adultis; quo sit, ut praedestinatio ad gloriam
sit Prorsus gratuita. Deus vatem quos ab aeterno
praedestinavit conformes si Pi imaginis filii sui, eosdem in tempore efficaci sua gratia vocat, justificat, glorificat'; hinc primus medicinalis gratiae essectus est vocatio ad fidem ; nullam tamen habet Deus meritorum Daturalium in elargienda gratia sua rationem.
VII. Medicinalis haec Christi gratia in sanctae di-
60쪽
Iectionis inspiratione consistit, quae tamen aliqua do ob majores concupiscentiae gradus inefficax est, et effectum , ad quem ordinabatur, non producit, quae gratia a tribus circiter saecutis vocari caepit sus- ciens. VIII. Gratia Christi, quum superat Contrariam concupiscentiam est efficax, et Victrix. Porro, quamvis voluntas humana ab emcaci gratia intrinseca sua virtute ad bonum insallibiliter determinetur, manet
tamen semper integrum in homine voluntatis arbitrium , retinetque Semper Veram potentiam ad non agendum. IX. Deus Voluntate antecedenti omnium hominum salutem Vult, pro omnibus etiam mortuus est Christus , attamen non omnes mortis ejus i ructum percipiunt; unde parvuli sine baptismo deo dentes , insideles pure negativi carent auxilio gratiae medicinalis. Horum tamen non pauci nonnumquam vel interiori , vel exteriori gratia ad veram Iidem CognOScendam moventur , at tunc , si in infidelitato Permaneant , non erunt amplius negative, et inculpate infideles t Deus etiam aliquando excaecatis , et obduratis gratiae suae adjutorium subtrahit. X. Ab infidelibus aliqua opera moraliter bona sine Christi gratia fiunt , quae non tantum ex ossicio, sed etiam ex sine proximo bona sunt , quamvis ex operantis desectu , qui ea ad finem ultimum non refert, undequaque horia censenda non sint. Vid. Bellelli opus cui titulus : Mens Augustini, Berti de gratia, et in Augustiniano systemate vindicato.
Iam vero essicacem Dei gratiam libertatem huma- Graiia esseax nam minime laedere, quotquot eam propugnant Cu- libero arbitrio tholici , strenue defendunt. At in modo inveniendo, non Ossicit. quo utrumque concilietur, non omnos ejusdem men iis sunt. Thomistis ad sensum compositum , ac di-Visum confugere familiare est i inquiunt enim subesticaci praedeterminante gratia esse non Posse in Sensu composito actum contrarium , bene vero absolute , ac in sensu diviso. Ea ratione qua tacta hypotest , quod voluntas efficaciter.se determinaret ad B morem, in sensu composito fieri haud posset, quia non amet , libera tamen esset quia absolute et in Sensu diviso Potest non amare. Augustiniani Vcro Theologi ita sentiunt: voluntatem vostram ex Suar