장음표시 사용
451쪽
c posset, nisi perseeretam expressionem consensus; probabilem reputare opinionem epicheia utendo iuxta dicta in quinta concitissione: nam si leges diuinae, hac aequitate non carent, ut interdum interpretandae sint, Vt qllae pro charitate stant, contra charitatem non militent, a irtiori te ges humanae,& concilij determinationes, ae Pontificum decreta pati possunt epicheiam. Ex hoc videtur, quod modo non habeat verum quod
diffinitum ess in cap. per tuas, de conditionibus appositis, quia ibi in
matrimonio contracto sub conditione a superuen 1ente copula reputabatur matrimonium, quia videbatur recedere a conditione, modo tamenon probatur contractus, nisi adsit Parochus, & testes. Ex dictis patet solutio, ad id quod in contrarium adducitur.
VNPECIMVM Z V B I V M. Consequenter dubitatur circa illa verba decreti, ubi dicitur, quod Dubium
contrahentes , & testes ad arbitrium ordinari j puniantur, si aliter ii. contrahant, quam cora proprio sacerdote, dc duobus, vel tribus testibus. 6 Est ergo dubium, an clandestine contrahentes non seruante S illa, quae in decreto sunt expressa, sint excommunicati ipso facto; Vel in aliam poenam incidant statutam a iure. Videtur, quod ipso facto, sint excoimmunicati. Patet, quia in omni dioecesi hic est usus, ut clandestine contrahentes, & testes, ubi non est proprius sacerdos,sint excommunicati ipso facto. Pro dubii, solutione in primis sunt notanda verba decreti concilij. Parochum vel alium sacerdotem,qui cum minore numero testium,& testus, qui sine Parocho, vel sacerdote huiusmodi contractui interfuerint, nec non ipsos contrahentes,grauiter arbitrio ordinarij puniri praecipit,sancta Synodus,&c. Haec sunt verba expressa concilij. Hic est aduertendtiai, quod in hac clausula, cum puniendum dicat Parochiam , qui sine testibus: A testes, qui siue Parocho, Et ipsos contra hentes , omnes comprehendit, qui interfuerint matrimonio celebrando clam, non seruando illa, quae expressa sunt in decreto, quantum ad con iunctionem ' Quia ad alia qtate praecedunt contractum, ipsum ante ita decreto positum & nos supra exposuimus, R de culpa quae incurritur, ex Ornissione, &c. Solum ergo modo sermo est, quando actti fit con iunctio. Prima conclusio. Contrahentes sine Parocho, vel sine testibuS, δἰ te- I. cones stes, qui sine Parocho,& Ρarochus, qui sine testibus coniungit, &c. Ipso si' facto excommunicati non sunt. Haec conclusio probatione non indiget , quia cum excommunicationis poena tam grauis, odiosa sit, & ita textu non est posita, non debet intelligi, &c. Secunda conclusio. Ordinarius ex praecepto tenetur tam testi S, qui
452쪽
Appendix ad speculum comugiorum . sine Parocho, quam Parochum, qui sine testibus, & ipsos contrahentes,
aliqua poena punire ad suum arbitrium. Patet ex verbis deereti, ubi di citur sancta Synodus praecipit, ut tales sic assistentes, vel contrahentes puniantur ad arbitrium ordinarij.peccaret ergo ordinarius, vel eius Οὐficialis, si sciens negligeret poenam imponere transgressioribus huius
3 ψης,- Tertia conclusio. Omnes qui contraueniunt huic decreto siue testes, qui sine proprio sacerdote,siue sacerdos,qui sine testibus,& ipsi contrahentes, mortaliter peccant. Patet, quia est contra ecclesiae,praeceptum,& in re gratrissima,ergo mortale. II.q.c.nul f Secundo, ubi in psnam imponi solet communiter excommunicatio,
b ἡ b suspensio; transgressio mortalis est, quia nunquam ista poena, nisi inposui.,& culp' mortali imponi solet. Sed contra clandestine contrahentes com-
de senten- muniter excommunicatio fertur, & contra ministrum, qui sine testibustia e com aliquos copulat, suspensionis poena imponitur, ut in sequentibus dice-Sequitur ergo culpam esse mortalem. Et adhuc ante Concilium inhibitio. Tridentinum, quando clandestinum matrimonium irritum non erat, de de elidi deIL inane,sicut modo est, de se erat mortale contrahere, ut aflerunt doctoreS; disposi. quia contra multa Pontificum decreta, ut nos supra, quando de elandestino agebamus; nisi in casu , ut si virgo fuisset sub tutore, qui eam ignobili vult tradere poterat clandestine contrahere absque peccato: Vt διζx-- Caieta. in opuscul. q. propria a. de usu matrimonii, di Henri. c. finali de elandestina desponsatione,& gl. in cap. nostrates 3 O. q. s. Sed modo post Concilium Tridentinum adhuc in tali casu matrimonium clam esse non potest, eo quod sit irritum, de nullum. Si ergo ante concilium clam contrahere mortale erat, a fortiori modo erit, ubi irritum, Je nullum est ma- . trimonium sic celebratum, Vbi late in superioribus probatum est.' ίψης.R Raarta conclusio. Si quis clam absque testibus, & absque proprio se cerdote, alicui promitteret eam in coniungi iam accepturam, δἰ testes si adessent, A sacerdos si sine testibus, non contrauenirent huic decreto, neque puniendi essent, nec mortaliter peccarent.
8 Probatur haec conclusio, quia verba decreti in rigore sumenda, & ut sonant, de ampliari non debent in odiosis, sed solum sancta Synodus decernit, quod qui interfuerit contractui huiusmodi, hoc est celebrationi matrimonij postqaam praecesserunt aliae sole nitates Sc publicationes,&c.
quod tales puniantur, at promittere alicui matrimonium non est con trahere , nec est contractum celebrare. Sequitur ergo, quod tales, nec
sunt puniendi. Quod mortaliter non peccent, patet quia nulli fit iniuria, & non se
ciunt contra ecclesiae praeccptum, quia promittere clam interdictum non est. Et confirmatur, quia quis in re honesta, 5 alijs circunstantijsne
cessarijs seruatis, utens iure suo non peccat. Sed qui promittit clam sine testibus
453쪽
υndecimum dubium cland. eon trab. in quam poenam incidaηt. 3 3 testibus coram Parocho,vel coram testibus sine Parocho, vel solun per se ipsum iure suo utitur, quia sui corporis dominias est, quo ad hoc, et interdictum non est: licet enim tradere seipsum non possit sine aliqui bus seruatis, ut iisponit sancta Synodus, sed quod promittat non ei interdicitur . Sequitur ergo eum non peccare mortaliter, neque tali S promissio est irrita, nulla, ut supra diximus, imo tenetur, qui promisit ius naturae seruare, de adimplere eo modo quo potest, scilicet publice, cum solemnitatibus in iure expresso. Et in tantum puto hanc conclusionem Veram, ut etiam si de praesenti clam esset promissio secluso scandalo , Rcontemptu dummodo in animo esst solemniter contrahere, quod talis mortaliter non peccaret, neque esset puniendus, A teneretur adimplere promissum, ut supra diximus. Quinta conclusio. Et si clandestine contrahentes Sy nodali constitu
tione iuste excommuni centur: non tamen tales necessario sunt vitandi,
quousque nominatim sint excommunicati. Haec sit posita ob id quod in aliquibus Synodalibus constitutionibus id sit appositum, ut absque de nunciatione aliqua vitari debeant. Vt in Salmantina Dioecesi adnΟ-tat factum, Episcopus Segobiensis doetissimus Couarruvias in secunda
parte Epitomae q. Decretalium, cap. s. num. s. Patet conclusio. Quia id repugnat constitutioni Martini quinti lata in Constantiensi concilio, Vbi cauetur, P excomunicatos vitare non teneamur, nisi nominatim fuerint excommunicati,vel percussores fuerint tam manifesti clerici, ut nul la tergiversatione id c lari possit. Si quidem constitutio inferioris, c5tra constitutionem superioris vim non habet. Ex cap. cum inferior de malo. dc obedientia. 8 Sexta conclusio. Ultra poenam ad arbitrium Episcopi inserendam, contra clandestine contrahentes, vel assistent e contra concilij determinationem, illa quae olim ante concilium manet, Vt scilicet clandestine c6- tractum matrimonium, coniugium non reputetur : sed adulterina fornicatio, trigesima quaestione s. cap. aliter, &si quae sint aliae poenae iure appositae, haec probatur. Nam si quando olim clandestine fiebat matrimonium hanc poenam contrahentes incurrebant, & non obstante prohibitione legitimum, δc ratum erat matrimonium , a fortiori, A modo post concilium durabit talis poena contra clandestine contrahentes, cum sic tale matrimonium irritum, dg nullum, De quibus supra. Alia necessa
ria dicta sunt, de quod filii sint illigitimi patet ex textu, cum inhibitio de
clandest. desponsa. dg regia .l. a. titu. I 3. pari. . sic innocen. HostiCn. A IO. Andr. Anchar. Abb.& alij ibidem. Septima conclusio. Coniuges post solemniter contractum matrimonium coram proprio sacerdote: dc dilobus, vel tribus testibus : si .ante benedictiones nuptiales simul in eadem domo cohabitent, non peccant mortaliter: neque ob id aliqua poena sunt puniendi. Probatur ubi nul-
s. conclasio. 6. conclusio. 7. conclusio.
454쪽
3 pendix ad Speculum commorum. 'Ia est praecepti transgressio, ibi neque culpa interuenit. Sed in tal1co
habitatione in eadem domo, nulla reperitur, quia non es: tale praeceptu, ut ante benedictionem nuptialem non simul cohabitent, sed solum consilium est. Patet ex verbis concili j ubi habetur: sancta Synodus hortatur, It tales qui publice, & solemniter contraxerunt in eadem domo non habitent ante benedictionem. Cum ante diceret de poena inferenda c6- trahentibus, sitne solemnitate,praecipit sancta Synodus, &c. Manet ergo, hoc consilium esse, & non praeceptum. Et sic non obligare ad culpana in eadem cohabitare domo ante solemnem benedictionem, Sicut & horta tur, Sc tanquam consilium proponit,)non ut praeceptum, ut antequam contrahunt publice coniuges stia peccata confiteantur Eucharistite sacrosanctum sacramentum sumant. Sicut ista sub consilio posita sunt de vim praecepti non habent, Sic etiam ante benedicitiones nuptiales in eadem domo cohabitare : post solemne contractum matrimonium de quo infra.
Parochus siue sacerdos secularis, siue regularis', qui non sibi subditos
matrimonio coniunxerit, vel post: contractum benedixerit sine licentia
proprii Parochi illorum qui sunt coniungendi, seu benedicendi, ipso facto est tu pensus, quousque a suo ordinario absoluatur. In hac conclusione declaratur poena, in quam incurrit minister, qui alienum, seu non
sibi subditum sine licentia proprij sacerdotis coniungit in matrimonio, vel nuptias benedicit, & poena est suspensionis. Patet expressis verbis decreti. Vbi ait ipso iure sit suspensus. Itaque suspensio non est solum si coniungat, & benedicat, sed est sub disiunctione, si solum coniungat non sibi subditos, poenam incurrit suspensionis . Et si non coniungat, sed coniunctos benedicat absque licentia proprij Parochi, etiam est suspensus . Et hoc quousque ab Ordinario absoluatur.3 Ex quo infertur, quod si in nouo orbe religiosus quicunque sit ille, virtute priuilegiorum Leonis Io. 5 Adriani. 6. quibus ante usi sunt in copulandis neophytis in matrimonio, dc nuptijs eorum benedicendis, modo etiam uteretur, esset suspensus ipso iure. Quia dicitur ibi, quicunq: sacerdos,sive regularis, siue saecularis, non obstante priuilegio ,& imme morabili consuetudine. Ergo priuilegio derogatum est, per sanctum concilium, de alicuius valoris non mansit in hoc: quia qui dedit priuilegium auferre potuit. Summus Pontifex concessit religiosis,ut possent matrimonio copulare,& nuptias benedicere, ergo Pontifex, qui tantam habet potestatem sicut praecedens, qui successit, potuit reuocare, sicut Ade facto reuocauit. Neque possent consuetudine illa, qua a principio conuersionis Indorum habuerunt, se ipsos defendere a suspensione, quia per sanctum Coiicilium Tridentinum reuocatio expresse facta est cuiuscunque priuilegii. Nona conclusio. Religiosi in nouo orbe ex prikilegio, dc noua concessione
455쪽
Duodecimum dub. an minist. debet lib. habere ubi contrab. scrib. 3 ssione Acta per sanctissimum Papam pium Quintum, qui modo feliciter
ecclesiam uniuersalem gubernat, pro illis qui conuersioni Indorum intendunt, possunt coitangere matrimonio, & nuptias benedicere sine hoc quod in poenam incidant suspensionis . Patet, quilibet sacerdos de licentia proprij potest in matrimonio coniungere, potes: oc benedicere, delicentia ordinarii: Ergo dc poterunt religiosi de licentia Summi Ponti ficis quia ipse primuis proprius sacerdos, & ordinariorum ordinarius :Et omnes ab ipso habent iurisdictionem ordinariam . Quod fuerit concessum patet ex priuilegio,ut supra diximus ad instantiam Regis Catholici Philippi a. in quo priuilegio specialis mentio de matrimonio facta est,ut possint religiosi eo modo, quo ante Concilium Tridentinum poterant, de quo vide quaestio. 3. in expositione Clementinae religiosi de priuilegijs,& in expositione priuilegij Leonis Io. quaest. 3. Et in fine ponitur priuilegium Pij V. Hic consideratione dignum est, quod in sit perioribus adnotauimus, quod de alieno sacerdote dictum est, quod sit ipso iure suspensus. Nam si proprius sit, qui coniungit, vel benedicit, etiam si non seruet formam perscriptam in concilio,licet sit suspendendus,vel alia pqna afficiendus :ipso iure suspensus non est. Quia solum de alieno loquitur. Ob id si proprius sacerdos, sine publicatione iungat, si tamen coram testibus, erit validum matrimonium: A non est ipso facto suspensus : & si proprius sacerdos coniungat sine testibus, licet irritum sit matrimonium, & gra uiter peccet,ut di num est : 8c ad arbitrium ordinarii sit puniendus : non tamen est ipso iure suspensus. Quia solum suspensus ipso iure declaratur, non proprius sacerdos, qvi non sibi subditos coniungit in matrimonio, vel benedicit: Sed venit suspendendus , sicut olim ante Concilium Tridentinum per triennium ab officio ex textu communiter inte lecto cum inhibitione de clandest. matrimonio, & Praepositus ibi Abb. dc alij, in c. latores, de cler. excomm. minist. de quo vide Couarr. in a. p. Epi
DVbitatur 12. Circa illa verba habeat Parochus librum, in quo con- Dubia iiugum,& testium nomina, diemque, δc locum contracti matrimonii describat, quem diligenter apud se custodiat. Dubium inquam est, an Parochus teneatur librum tenere, ubi deseri bat coniugatos, ut fidem facere possit in iudicio,)extra iudicium, vel sufficiat describere quomodocunque.' Videtur, quod tenetur librum habere, ut fidem facere possit in iudicio; quia ideo praeceptum est, ut scribat coniugatos, S testium nomina,
456쪽
vt possit constare in sero exteriori de coniunctione facta. Sed adii
requisitum est authentice,&iuridice,fiat ergo. 1 In contrarium en, qnia dicitur in concilio,ut desci
I iuges, secundum nomina propria,& cognomina, & testes, S c. Diem de locum. Patet, quia sic in concilio expressiam est ,& iniunctum: ergo te'netur; nam verba ibi expressa non imponuntur de consilio, quia non dicit , hortatur sancta Synodus, sicut dicit quando de confessione coniugum loquitur: Sed dicit habeat sacerdos apud se, quod verbum in iure,& in materia de qua esst sermo,praeceptum innuere videtur,alias frustra
et .proposi. 8 Secunda propositio. Sufficit simplex in libro. descriptio coniugum, testium, loci & diei, quae fideliter per ipsum Parochum fiant, neque alia per tabellionem seu notarium requisita authentica est. Probatur, quia cum haec sint oneris Sc odiosa amplianda non sunt ad casus non expresses. Sed in concilio solum dicitur, quod librum habeat ubi describat: ergo sufficit quomodocunque describere,ut memoriar deseruiat, etiam si in iudicio fides non es et in foro contentioso adhibenda. inia simpliciter describere describere est, non ergo amplius est, requisituim; dc Onvideo quare plena fides etiam in foro contentioso non esset adhibenda huic scripturae cum ex mandato sanem contiiij a Parocho sit scripta .
chia S obligatur, sed etiam regularis, qui in nouo orbe, vel alibi ex priui legio habet vicem proprij Parochi. Patet, quia ubi eadem ratio , & i inius sed eadem est ratio apud religiosum, qui ex .priuilegio sanctissimi Papae Pij Quinti, in nouo orbe coniungit,aut benedicit,neophytOS: quae est proprio sacerdotis . Ergo sicut proprius Pacerdos tenetur, ut in proma propositione dictum est , dc tenetur religiosus, qui ex commissione, dc peculiari priuilegio id facit. Quod volo notent religiosi, ne putent
ab hoc esse exemptos: non enim sunt, immo tanto peramplius ad id exe-Reg. iuris. quendum tenentur, qua lato minus eis ex officio incumbit. Et qui sentit commodum, di damnum sentire debet iuxta regulam ut si commodum reputemus hanc specialem concessionena posse coniungere in matrimo
nio absque sitispensionis poena, δἰ damnum si sic vo candum est honos si onus dicendum est sentiat: conscribendo n libro quem apud se ser uet, omnes illos qui coniuguntur,& diem,& locum. Et quanto ampliuS maior multitudo, magis timetur confusio; maior eis incumbit in hoc diligentia, &praelati Prouintiales religiosorum tenentur de hoc inqui rere,o executioni mandare. Patet ex dictis solutio, ad id quod in con
457쪽
Duodecimum dab. an qui de nouo coniun. teveatur accontritionem. 3 7
D V I V M XIII. DVbitatur 13. Circa illa verba praedicti decreti; sancta Synodus hor Dubiu
tatur, ut antequam contrahant, vel triduo ante consummationem
matrimonii, sua peccata diligenter confiteantur , A pie ad sumendam Eucharistiam accedant. Dubium inquam est , an sit praeceptum de confitendo ante celebrationem matrimonij, vel consummationem eiu S . Et similiter de communione.
8 Videtur quod sit praeceptum;si id non esset praeceptum, sed solum consilium, esset solum ob verbum ibi expresse positum in decreto, hortatur
sancta Synodus, in quo verbo admonitio, δή non praeceptum manifesta tur: Sed hoc non obstat, quia aliquando in iure verba confunduntur quQ ad suam significationem, quia mando aliquando ponitur precando, seu hortando,ar.cap .mandastis a. q. a. Vbi Episcopus mandat Papae,sicut etiam rogo, aliquando praeceptiue sumitur, Vt ΙΙ. q. I. cap. rogo, sequi'tur ergo quod ex verbo hortamur in praesentiarum non potest: certo colligi consilium esse, δἰ non praeceptum. Et mando in cap .priuilisariuS 24.
q. 3. Vti notat ibi glossa solum exhortationem significant. In contrarium est communis intelligentia . ut verbum hortamur,in sua propria significatione sumatur.
PRO solutione notandum,ut colligi potes ex S. Antonino 2. P.tit. . c. 2. Nota. Et ex Panor. in cap. clerici officia, de vita, de honest. clerico. dc glossa S, Ant . Geminiani in cap. ut animarum, de con stitutioniblas, in 5. de Ioan . Andr. in cap. relatum ne Cieri. vel Monach. dantur nonnulla signa ad cogno scendum, quando materia est: praeceptiua, ut quia de nece artis ad iussi tiam, vel charitatem, vel diuinam reuerentiam, R sic est praeceptum; Si Vero non constet de materia, de consitet de voluntate instituentis, quod fuerit praeceptiua: erit praeceptum . Quia intentio praeponderat verbis; de quando nullum istorum constare potet , ad poenaira, si imponitur tra gresioribus est attendendum, quia si imponitur excommunicatio latae, Vel ferendae, praeceptum est I I. l. 3. c. nullus, δἰ c. nemo Episcoporum. Et 'de sententia exco mmun ica.c. 1..i ia 5. Et si ira i l iter si in on itu r poena su foen sionis, depositionis, vel interdicti, & similiter si indignationis omnipotentis Dei,& maledici ionis Patet, de s fatu regularium, cap.Vnico in 6. Secundo notandum , quod consilium a praecepto disteri: pCr hoc, r. not5 lsi. quod consilium non est de necessarijs ad salutem; Praeceptum sic, Sc con- S, Thom silium ordinatur ad praeceptum, ut medium ad finem. De quo S.ThO.quo'
Tertio aduertendum, quod non omne, quod per verbum imperat itium 3. notadsi
458쪽
ad speculum coniugiorum . ponitur, importat preceptum . . a fere omnia consilia Euangelica po- italunt per verbum imperativum, ut patet ex Matthaeo: Omni petentite tribue, oc qui percusserit te in una maxilla praebe ei alteram. Et si quis contendat,& petat tunicam da ei & pallium, Θ c. In quo deficit Abb. in cap. vestras de cohabitatione clericorum,& mulierum;qui absolute contrarium dixit. Et quamuis in iure Canonico diffinitum videatur, ut col l 1g1tur ex Clementina exitii de Paradiso g. cum aute, quod quae statuuntur m Iure per Verbum praecepti, aut aequipollentis praecepto ad mortale obligent, non est sic intelligendum in lege diuina semper, ut ad morta Ie obliget. Nam Christus Redemptor noster ab eo refectis discumbere praecepit, δἰ Apostolis iussit apponere, dc curatis infirmis praecipit, ut nemini dicerentis sed tamen non voluit Christus Redemptor noster ad mortale obligare, sed si obligatio, venialis videtur. Et verbum oportet,aliquando dicit praecepti necessitatem,ut in s.cap. de praescriptionibus, & aliquando congruentiam, & honestatem, ut et s. quaest.ln cap. I. QEapropter non oportet recensere inter verba aequipol lentia praecepto. Sicut adnotauit Alphonsus de Cas ro, in suo de lege P aal I cap. 3. documento q. contra Ioannem de Medina in suo Codice de poenitentia,quando de ieiunio sermonem fecit. Prima conclusio . Coniuges, ante solemnem coniunctionem in matr1
& testibus ex praescripto sancti Concilii
fieri debet,ad contritionem peccatorum tenentur, sub mortali,si in mor tali sint . Probatur haec conclusio. Ad omnia sacramenta ecclesiae iustὰ recipienda,qui l ibet ex praecepto tenetur sine ob ijce peccati mortali esse: Sed sacramentum matrimonij ecclesiae sacramentum est unum de septem, in quo datur gratia digne recipienti, sicut in alijs sacramentis : ergo se quitur, quod coniuges tenentur per eontritionem se disponere. Maior est axioma Theologicurn omnibus probatum. Nam si ad vasa Domini pol tanda, olim munditia requisita erat: a fortiori ad sacramenta digneri ipienda, nam mundamini qui fertis vasa domini, olim in lege dictumeli. Et minor esto notissima, & fide tenenda, δc ab ecclesia sancita, δἰ ex preste determinata in concilio Florentino, de diebus nostris in Triden tino, Jc licet olim ab aliquibus Catholicis fuerit controuersum,an matrimonium gratiam conferret, modo tamen nulli Catholico dubitare licet absqlic crimine haereseos . Cum ergo ita res se habeat, disponi homo conscientiaria mortalis habens) non possit, nisi per contritionem, quia nisi poenitentiam egeretis simul peribitis; dc in quacunque hora pecca tor ingemuerit peccatum suum, amplius non recordabor, 3 c. Dixi per contritionem, quae vere sit contritio, vel existimata talis, quia stat cum susceptione sacramenti ex attrito contritum fieri. Neque dubium est, sacrilegum esse hominem, qui sciens ad sacramentum ecclesiae recipiendi a accedit cum conscientia peccati mortalis. Et ex hoc sunt auctores Caieta-
459쪽
Decimumtertiunt dub. a1n qui de novo coniun. teneantur ad contrit. Caietanus, &alij, ut contendant matrimonium per pro uratorem colae tradi tum, sacramentum non esse ea ratione, qua gratiam cum conferat, rC-quirat suscipientes dispositos , & scientes recipere. Quod in tali matrimonio per inter nuncium celebratum deficere constat. Cum dormientibus coniungendis, vel in peccato mortali perseuerantibu S: aut altero ipsorum, per nuncium matrimonium perfici existimabant, contrarium Opinantes. Quamuis modo per di nitionem concilij huic controuersiae finis sit impositus. Maneat ergo pro certo diffinitum, coniuge S ante matrimonium percipiendum disponendos per contritionem veram, aut talem existimatam. Et cum sola attritione absque sacramenti suscepti O nem hominem in gratia constitui non contingat dari, nisi hoc demus dilectioni Dei super omnia quae virtute peccatorum detestationem includit; de martyrio in quo priuilegium singulare relucet, cum maiorem charitatem habeat nemo, quam ut animam suam ponat pro amico. De quibus alias suo loco. Scio tamen a doctoribus Theologis differentiam poni in dispositione requisita ad baptismum, quod vere de directo ad peccata delenda instituitur, A ad regenerationem; & sacramentum p nitentiae , quod pro mortuis: Vt in istis duobus formalis dolor requiritur , quae tarden ratio par in alijs sacramentis non est, sed suo loco haec ex professis tractanda : nam aliquibus haec diiunita non placent.
Secunda conclusio. Coniungendi in matrimonio, neque ante susceptionem sacramenti matrimoni j, neque ante eiu S consummationem, ex praecepto ad confessionem sacras Dentalem tenentur. Probatur, quia si essent obligati maxime ex verbis decreti, δἰ concilij citatis, Sed ex ipsis non constat tale praeceptum spatet, ex verbi S expressi S no constat, quia non est Verbia praecepti, neq; aequi pollens : immo est verbia, quod consi lium ina portat, scilicet hortatur sancta Synodus, dec. Vbi ergo consilium adhortatio non videtur praeceptum, necessario affirmare.
Secundo, si esset praeceptum de confessione quando Verbi S constare noposset, oporteret id ex poena apposita intelligere;vt in principio notatu est : Sed in decreto non est aliqua poena apposita transgrestaribus, sis
Et valde considerandum, quod ad contritionem privia iam non est ad hortatio immo nullum est verbum positum, quod iaciat mentionem de contritione: dc de confessione cum sit mentio, fit per verbum hortatur, Ut Spiritus Sanctus per Patres in Concilio Tridentino loquens det nobis intelligere primum siti, praecepto compertissimum, ut explicatio enon indigeat, scilicet, ut doleant de peccatis: Confessio tamen, quia sub Obligatione non erat,tanquam salutare consilium est appositum. Tertia conclusio . Si coniugati su inere debent Eucharistiana, vocalis confessio ex praecepto necessario debet praecedere. Probatur haec con
clusio ex ecclesiae determinatione in Concilio Tridentino sessione I 3.
460쪽
o Oppendix ad speculum coniugiorunt
cap. 7. In haec verba communicare volenti reuocandum est in memoriani eius praeceptum, Probet seipsum homo: Ecclesiastica consuetudo declarat earn probationem necessarium esse, ut nullus sibi conscius mortalis peccati vis sibi contritus videatur, absque praemissa sacramentali confessione,ad sacram Eucharistiam accedere debeat, &c. S. Tho. in f Et quidem ratio ad conclusionem sufficientissima, in concilio declara- , , 4 ecclesiastica consuetudo, quae a tempore Apostolorum emanasse vi-
,.q detur, Quod antiqui, dc probatissimi sancti Doctores probant.
Scol. Diir. 2 sic antiquorum Theologorum comunis intelligentia est, Vt Cate. Palud.d.9. singularis videatur incedere in summa, & in 3. p. q. 8 o. art. & super illa Ρ,h. . Corinth- II- Probet autem seipsum homo, &c. Et si ante Cale. nieaidui. e tra de celebratione missarum c. de homine , & Ricardus d. 17.art. 3. q. 6. in . idem affirmare videantur, sed tamen modo nullo pacto
hoc defendi potest , esim per sanctum Concilium fuerit prohibita talis
defensio, de nullum prorsus remanet conclusionis dubium.
D'ctores qui pro veritate adduci possunt legat, qui voluerit apud
Soto. Magistrum Soto , in q. dist. I a. quaesi . I. art. q. videat, de Castro, in summae de haeresibus, lib.6. verbo Eucharistia haeresi. 1 o. 8 si nirnius videatur Zaremorensis, in Caieta.eum in cathalogo haereticorum haeretici S annumerando : Nam sine nota haeresis ante ecclesiae determinationem potuit illam suam, quantumvis singularem opinionem Cale. defendere. Manet ergo declaratum decretum concilij in hac parte, de praeparatione requisita ante coniunctionem hanc matrimonialem: in quo maxime fideles 1 Donendi, ne tam barbare, de insolenter, dc irreuerenter ac cedant, ac si lacramentum ibi non esset : solum res ageretur prophana,& non sacra. Ex quo de haeretici sui erroris ansam desumpserunt, Sc negandi sacramentum coniugij, dc gratiam, quae ibi si non ponatur obex
confert tur, ex opere operato, sicut in caeteris sacramentis. Et ad memO-Τhobiae 8. I iam reuocare liceat illud Thobiae. 8. 38 Cum si 'bias accepit Saram in uxorem, dicitur tunc hortatuS Virginem, dixitque ei Sara exurge, dc de praecemur Deum hodie, de cras, dc se cundum cras, quia his tribus noctibus Deo iungimur: Tertia autem tra facta nocte in nostro erimus coniugio. Filii quippe sanctorum sumus,& non positumus ita coniungi, sicut gentes quae ignorant Deum. Haec rhobias, quibus verbis unice instruuntur Christiani, quo pacto disponi debeant ante conuinctionem hanc: dc orationibus sit agendum , R in s fandum : ut felicem 1 ortiantur societatem , Ut scilicet Deo seipsos re concilienit si conscientia mortalis sit) per dolorem de peccatis, propter
Dei in ostens tim. Vt si non sit contritio ,sit tamen attritio ex i stimata contritio . Et confiteantur sua peccata, ut si forte dolor perfectus non erat,
1acramento perficiatur, & sacrosanctiim Eucharistite sacramentum se mant : lic coniungantur sancti, ut filij sanctorum , non velut ethnici infideles, qui extra ecclesiam ituat, quorum damnatio certa est.