장음표시 사용
181쪽
Sed' noverat idem ille l. A. V. I 8. dictum tam eximium, ut ipse Deus Chrysanthio illud in somnio accinerit, reserente , cui ipse Chrysanthius rem narraverat, UNA PIO iuvit maximi pag. 79. d. Comm I. utque, si ejus meminiiset, priorum censura abstinuisset ATHENAGORA Leg. pro Chrisi Cap. XLI. pag. 49. Certe Vel unus ille versus Homericus praestat gemino Fragmento, quod de sacrificiis inutiliter oblatis ab iis, qui mente impurii me adeunt, nobis adnumerant Patres Ecclesiae. Primus ille locus est, quem mendacis Judaei, sub ficto Hecataei nomine latentis, sidem secuti Sophocli adfingunt partim idem ATH NAGORA Leg. pro Chrs Cap. I. Pag. g. plenius Us T. MARTYR Cohori. ad Graecos pag. O. Ad Monarchi pag. 37. CLEM ALEX. Strom. Lib. v. pag. I p. d. oti e Clemente UsEBIUS ra . uang. Lib. m. Cap. 3. pag. 68O denique THEODORE TusTherap. Serm. H. pag. O9.
182쪽
provocabat ad eos, qui Aculenter Graece sciunt, RICA ARDU BENT LYIUs in Epist. mi P. Millium pag. a. seqq. I. seqq. ut istos versus non esse a Sophocle demonstraret. Actum post Virum maXimum non agemus, cum persuasissimum nobis sit, ne opus quidem esse luculenta Graeci sermonis peritia, ut colorem dicendi Hellenisticum, phrasin Alexandrinam, hominem denique Judaicum in istis senariis agnoscamus, uno forte Xcepto Versu tertio, quam laciniam aliunde adsumserit: Sed comparet, quaeso, quisquam istam η cum altera, quam Pht om UsTINU MARΤ. de Monam chi pag. 39. Menandro tribuit CLEMENfALEXANDR. Strom. Lib. V pag. Os ex Clemente Dus EB Praep. Euang. Lib. XLII.
183쪽
Quum Protegomena sua in Stobaeum scriberet hominum vere religiosorum longe eruditiuimus, idemque eruditoruna longe religiosissimus I go Grotius, in id unum mentem intendebat sitani ut demonstraret, plenioris illius lucis, quae, , in sacris Codicibus apparet, scintillas passiim, apud Scriptores Gentiles Graecos conspici mul-
, ta atque Varias: V Sed id agens unice, cocupatum animum ad si non ellexit, utrum, que Fragmentum in rem suam adhibens pag. I 8.
29. At vero quem in utroque Iudaeus Al xandrinus lateat Bello scilicet conveniunt ista
184쪽
cus in ore fuisset Deus: Tum illud iterum in Utroque πλαναῆαι, quod' merito jam offendebat Benileium Tum deniqUe Θεων μάλ/χαα ἐκ λίθων , τυποι ues πιτύων, ut scripssit Hellenista seu ut scribere Tragicus debuistet Atticus,
quemadmodum loqui se posse credidit Poeta
digna Novimus ναθίματα in Templi Jovis Olympii, Apollinis Delphici, Dianae Ephesiae,
Junonis Argivae, Minervae Atticae , aliisque pretiosa' magnifica novimus statuas e auro, ebore marmore Sed quis unquam memoravit ζωδια ελεφάντινα ἡ ἐξ σμ αραγδου Magnifica illa& plane Asiatica luxuriantis sunt ingenii Orientalis, non sobriae mentis Atticae Legerat larvatus iste Hecataeus seu quisquis fuerit, quam splendida ex auro, lapidibusve pretiosis, Templi Hierosolymitani summique Pontificis suissent ornamenta Legerat ille in Interpretatione sua
Alexandrina, c. οἶκον ἐλεφαντινον πικοδίμησε τρα- π:λός σου οὐ πυργος ελεφαντινος τίχος λιθων, τοπάζιον, σάρδιον, Q σμάραγδος 9 vψητους Voλίθους, λίθους σικαράγδου. Quin consideret, quaeso, quispiam phrasin ποιησας κατασκευασματα νγ οια g. λψαντος η σμαράγδου conseratque cum
185쪽
cum loco SI RACII ID A Cap. XXXV. XXXI.)Comm. 6. ἐν κατασκευάσμιατι χρυσἔ σφραγὶ σμαραγδου. Formam dicendi prorsus esse eandem, id est, Iudaicanam Alexandrinam, OS,
quovis pignore posito, contendatariis. - Atque hic commode l. noster UANKENI Us inmemoriam nobis revocat scripta ab ISAACoVos si a Catullum pag. 96. de Ore Judaeorum AleXandrinorum, quos cum Lex Divina vetaret imagines hominum aut hi malium exprinacre, monstra di fabulosa pingebant animalia, tapetia conteXebant ἐ-τα, quae animalia seu magis monstra alata, atque id genus alia, illi in aede sacra collocabant ornatus gratia, pari ratione γque Aegyptii Sphingas, Cynocephalos, Sirenas, similiaque ζωδια. Igitur, ut hujus disputationis faciamus finem,no certe, ut vere' pie sensisse Gemites de Numine, deprecibus, de sacrificiis, probemus, non nisi caute utendum esse Fragmentis, quae Patres Ecclesiae sub Veterum nominibus in medium proserunt, existimamus libentiusque locum nostrum Plautinum conserimuS, non cunPLATONI Alcibiade secundo similibusve illius Philosophi sermonibus, illa etenim ad Philosophiam pertinent, non aes quotidianum vitae usum, sed cum iis, quae magis populariter
186쪽
dicta int, quale est illud Cyri apud XENO-
dem SENECAE sunt verba de Lenes Lib. I. Cap. 6. licet opimae sint, auroque praefuia geant, eorum es honos, sed id a rectivoluntate venerantium. Itaque boni e/iam farreno frkill religiosi sunt mali rursus non est giunt impietatem, quamyis aras sanguine multo
187쪽
CAPUT NON RI. Iuris Attici ercellentia, praesertim in caussis criminum homicidii Ao-cusati Athenis nullis cruciatibus π-culis ' eneat, immo nec in carcere
aut custo id habiti, fed fga iis
exilium liberum, etiam in Ddicio, usque ad secundam orationem. Hujus juris constituti ratio Ordo mici in caussis caedis vel homicidii.
jusque mensis dies, Manibus iisque inferis sacer Par λωμοσίας triplex LeXicon Rhetoricum S. his emendatum G Iplicatum 'o προτερος λόγος in θT Attico Prae
188쪽
168 EXERCITATIONES ACADEMICAE partis victricis post latam fententiam. Communis in Areopagi apud Ephetas agendarum si parum forma. Persuasio de Vindict ii in certo Ultionis eventu Ratio liberi exilii, quod reo Athenis permittebatur. Solemnia judicii ad sum metum
horroremque animis incutiendum parata. Oratorum Atticorum eam in rem is a. uperiori Capite dicebamus, cogitari vix posse , quam late steat haec, quam tractamuS, Graecorum persuasio de Ultione Dirini, pindicibusque violatae Religionis θ' commissi per-jurii Diis, etiam in Jurisprudentia Attica. Quod
pluribus poteramus, nunc uno probabimus X- empto , cum re nostra proXime conjuncto.
Nota omnium, qua a majoribus constituta sunt, ratio reddi potest, scribenti JULIANO Jurisconsulto si vi et ut adsentiamur, mulio minus dii Rinnami sequimur censentem, ideo rationes corum , quae constituuntur, inquiri non oporteres aliosicin multa ex his, qua certa
sunt, subperti. Sed ista serri scilicet possunt in illo
189쪽
illo, quo Traianus amico' familiari utebatur, quique ipse forsitan non infra spem erat Imperii potiundi, dummodo scripta accipiantur de iis,
quae a summo Imperante recens constituuntur, non de illis quae olim constituta sunt aut a majoribus tradita Namque Legum catissas cognoscere, atque ex caussis de sententia di vi Legis judicare, id demum est urisconsultum se praestare Et in Jure quidem Romano, qui receptarum opinionum Orique disputationis rationem in ipsa Reip. sorma, ueligione, moribus quaerit, nae is reperiet, eam reddi posse in plerisque , quae ab antiquis Romanis constituta sunt; neque immerito istud bullani pronunciatum displicuisse videri CUI ACIO OV. Jur.
Rom. Lib. XVIII. Cap. s. Idem in ure Attico obtinet, quod si ab iis altius exquireretur, qui tum de aliis rebus ad Jurisprudentiam pertinentibus, tum maxime de vindicandis criminibus puniendisque reis disputant, foret aliquando, quod veterum istorum Graecorum sapientiam atque humanitatem demirarentur r-dere sibi prae illa, nisi Imperatorum Romanorum Constitutiones, recentiorum saltem rudentum spissa volumina faterentur. Quid ni enim mirum accidat iis, qui non nisi de indagandis,eXquirendis, convincendis reis, de quaestione
190쪽
habenda de necessario in re criminum equuleo, somniant, quid ni mirum accidat huic urisconsultorum genti , reo Athenis defensionem caussae liberaliter fuisse permissam nullis neque judices neque accusatorem eum ursisse interrogationibus, nulli territasse minis, nedum carnificum tormentis; nec unquam apud Grae-COS, praesertim Athenienses, cuiquam nisi Tyranno in mentem venisse, liberos homines cruciatibus ad confitendum crimen adducere Sed hoc parum Plus est, tam longe abfuisse Athenienses ab adsciendo malis nondum convictoreo, ut illum ne vinculorum quidem incommodis aut squaliori carceris subjicerent. Quin, reo . post caussam jam dictam habitamque
primam a se orationem , licebat, si, auditis probationibus adversarii, defensioni suae dissideret, fuga saluti suae consulere, Mea, quae ipsi integra manserat, eundi redeundique libera uti acultate, ut, amissis tantum in aerarium redactis bonis, caetera salvus in peregrinum so 'Ium evaderet Classicusis nemini, qui hanc Juris Attici partem haud ignorat , incognitus locus est D EMos ΤΗΕNIs in Orat. c. Arsocratem pag. 413. S. O8. Homicidii reo, se inquit, licet adhuc, prima oratione habita, , foro cedere' in peregrinam terram abiroris Ac