장음표시 사용
21쪽
IL DE ARTE ETRICA PINDARI. XIXOrdinem a primo, non a secundo pede initium capere veteres melabeos et rhythmicos
Dissicilior ad diiudicandum est causa eorum versuum logaoedi-
eorum, quorum primo pedi 1llaba longa, cuius in locum nusquam ho vis moedat, praeniissa est, velut 0. IV 3 6.8. . ep. 5.6 Ri 5.6.8. ep. 7 Vm 3. ., 2. I vii 4 Levitatis erum in eriinen merito immoet, qui eamii tribuem velit, quod in quinque vel etiam decem sir in nusquam brevis pro longa syllaba posita est. Inde primam vi labam horrem eminui non a minis ancipitis paries tueri, sed partem prima dipodia emere statuimus hime in modum: obabilitas auim huius viae eandendi eo augetur, quod vim primae illius longae haud ro poeta gravitate soni et pondere sensentiae exaggerandam caminit, ut versus auspicaretur a vocabulis, quorum prima syllaba insigni quadam mi vitare excelleret, velut
His versibus cognati sunt quos κεφάλοπις vetere nomine appellamus, qui eum dipodie seandantur, prima dipodia suo capieearet, velat
Sei ite hoe genere versuum et de iis, 1 quibus spondeus maior pedibus epitritis praemissus est velut
disputandi opus hic non est, qualido quidem eorum scansio cum longis trium quatuorve morarum et pausarum intervallis cohaeret, de quibus 111ra demum disseremUR. De medio vorsit Ituli uni virgunt Ontinuis nurneris decurror dixi quod si recte statuimus inanirua temporibus ii sedi versu locus nullus est. Atquo hoc facile orna es consontierit fieri in vulgaribu versibus necnon in lyricis iis, qui continuis vicibus arsis et thesis devolvuntur, velut O mra: Mρίλας - φιλοξείνοις δεῖν καλλιπλοκάμφ ο ' πιένα
Sed haud raro in indari poetarumque lyricorum versibus cursus numerorum ita interruptus est, ut duae arses inter se collidant, ut Talibus in versibus vis listhmici ordinis prorsus pessumdaretur,
22쪽
nisi vides legitimas alio modo restituerentur hoc autem non puma interit,et fieri, sed longa lia protraeia, ut arsim simulquo in ime fleret, in cupit de nullieris exponam Hae duo genera versutian ut nominibus distinguamus, priores
rectos se H alteros obliquos sors μυς, πτίους dirimus, quae
quidem non1ina quamquam iam in simili usu apud veteres granimaticos suere, tamen ab iis, eum luine partem artis mei leae nimis
nΡglsi prerat, ad lias cronem versuum distinguenda nonduini usu puta sunt Tota autem haec res eum natura si minus omnium, attamen plerorumque versuum cohaeret. Quod enim supra versum
definivimus ordiripi rhythmi iam eonti is numeris oeurrorassem set palus II initiarii, hoc mitium versuu In Olli mune est lil Priqi autem po tae t artifices altorum addiuit, v rsu in ex ,luribus niΘmbris OnstuI Et tam esse Ersus vim, ut plura haec inembra sive colaad unitatem unita corporis coniungat. Atque notissimi ot crebrouSi illans Sancit versus, ut hexametri dactylici, tetrametri trochaici et anapaestici, pentametri eloniaci, Asclepiadei, Sotadei, Galla Illibi. omnes ex binis colla consta iit, ut sponto se offerat quaestio, num
Pindarus His quam qui ex duobus pluribusve colis onstent versus probaverit. Sed de his rebus aptitis infra, si ad quaestionem de magnitudine versus et do colis voraviam venerimus, disseremus. Do struetur versuum Indiciis quibus versiis fines Hreutim se ibantur expositis de specie versus ipsa nobis disserendum est, ut quales ordines rhythmiei nomino versus vere digni sini intellegamus. Atque si in quidam ordines AEnhiniet, usibus ipsa com uatione ordinis signa limi et persecti versus iinpressa sint. Sic versus P in sint ei p. 3euin media pars dactyliea utrimque puritis circumdata sit, ipsae chimitate compositionis porsectus et in se rotundus esse intellegitur. idem viae de vera I mi ius versus media pars ex tribus colis laMoediei similibus eoru- posita quamvis non paribus pedibus utrimque circumdetur, farrauiopti in a gravi basi spis latea inducitur et in sedatos trochaeos
numerose X Purrit. Multo aBlitus versiis sol exitu finitur se iii iustitii finem
itidueitur. Atque hoc primum sit, ri post duas pluresve dipodias' 'di posita est, velut
23쪽
H. DE ARTE, Ric UNDAM.deinde, alacres dactyli troebaeive in sedataim spondeum exeumant, ut
denique si cursus inuerorum sub finem inflectitur, ut quasi de fastigio in ullam descendere videatur, ut ii, quos modo deseripsimus, versus speciem perseeiorum ver inuin ipsi prae se erant; sed sinit alii versus, quos ut persectos esse ini egi inius, rixtio, quae iis uin proximo quoque verat intere qnobis spectanda est, quiuii rationem ui cognoscamus, primum
quaerere nos oportet, quo tandem modo versus sese excipere soleant Aique legibus iustae eompositionis optime ea carmin eoi itineri videntili , in quibus prior quisque versus ab insequelit ita discretus est, ut preusae loeus medius Mictus sit. Hoc autem dupliei modo fieri posse, exemplis illustrabo versum dactylo-epiuitiorum . ix 2-3 et paeoni muni i 6-6
Prior enim loco primi orsus sex tre Ini Odis Iliin in pars alti roloco secundi versus primi pedis prior pars le PSt, unde illos catale tiera lios cephalo vomas dicimus. alibus in vorsibus non modo Hi loco versus finiatur et antomim pectora sit stitio μficiantur, sed etiam quot tempora inunia illa pausa complectatur, det to definiri potes Atque sic comparati si omnes verAus essent, in schematis metricis non solum syllabarum quantitatis notas posuissem, sed etiam silenti uni sive remporum innitium. At tantum
est, ut nutibus in versibus pausae ortus locus relictus sit, ut in earni biis dactylo epitriticis paene maior sit timuerus eorum versumn qui nulla mora interposita sese excit,iant. Quod ut tibi persuadeas, inspietas modo stropham dae impleae eruae, cuius quatuor priores versus innitimus numeris decumuit, vel longissimam
Odam Pythiam quartanae, emiis et in stropha et in pod versiis 3 cita sisterent, ut nihil spatii inuisis in eos interiectum esse
videatur uiuamvis autem tales versus, quibus nulla pausa metro definiis ἀνάπαυλα ἔμμετρος interiecta sit, in eleris eurim in generibus rari sint, illud tamen manet, neque ex continuitate neque ex inessione ursus numeromitu uerta indicia versus finiti peti posse,
24쪽
saepe apud indarum, ut supra iam vidimus, interruptus est. Ηο eum iam magnopere cireulos nobis versus Pindari diseri miibus turbes, alteram sera pulum menti obtest diversa versumn magnitudo. 0 ulla quidem e sina sunt, ut o m. m. . IV. m. m. ix. I. I. n. VI, quoriim versus, minus pviris, tamen similis ambitus
sint, aut ita tantiu varieni, ut versus primus ei ultimiis soli magnitudine reliquoraim paulo longius rededantio non desunt a carmina, quorum versiis adeo dispares sint, ut Onesiuitiatem aliis et eo irentiam Deiae magnopere desideres. Neque sol u longis versibus saepe breves tamquam proodi praemissi aut tamquati epodi
subiecti sunt o II p. 6. In ep. 4. IX sis. i. . in str. 3. I ep. 8. N. VI tr. l. I. m ep. 2), id quod iisses an aequo altim ferri debeat, sed hi iam temere versibus praeeris ex duobus hiatibusque membris constatilibus breviusculi et monoeoli versus intermixti sunt, ut misebundus cluaeriis quid arulo discriminis inter versum si eolon into cedere is et ii voluerit, set veterea grammaticos quoi filio istos versuum et colorum iror8us constandant, excusandos Styi ducas. Neque is sum, qui indariun omni ex parte pistulam illitque inconstantia in versibus disiungendiS comunge tuli Sque ah e commiss Ini Ess dicam. Attamen habeo, quo et ista in neoticinnitatem excusem et rationes II veresibus constitueIIdis insemidas OII1I3li an . Sunt enim non onines versus, quos Boeckhius exis , quae
supra exposui, indies secutus constituit, pleni et perlaeti, immos o duo etiam ires ita inter se cohaerent, ui innitineti unam periodum metant. Me in prima da Olympida merito in quaeras, eur poeta duo prima cola in multi versum eoniunxerit cola quinium e sextam Veseris dolometriae sies illis similliina sini, non e imiserit, sed in duos versus discerpserit
Neque errini Mee ius, quod vestigia poeta ipsius semius duo
prima cola reiecta odiem auctoritato in unum versum coniunxit, quintum et sextum non item. In fine enim quinti coli quater o 33. 44. 74. 104 licentia syllaba aneipitis et hiatus admissa sunt, infitio primi adpo nusquam ut M vv. 31. 72 1 2 ne verbum quidem
in filis prioris coli filii tu in it illud tarne malicti versus tertium et quartum, quamvis lecti itiis istis disiuIacti sint, tamen numeros s spectes, non mirius quam duo prima ola stroliba inter so
rere et partes unius rhrthanicae periodi efficero. Atque hie
25쪽
inquut ulniatioribus istis respondeas non prorsus tibi desperandum est; eo enim non magniti quid lani, aliquid tamen diseriminis intemedit inter ordines duos rhyilumeos doneafenatus si solutos
Plus habet offensionis, si duo versus, inter tuos iiihil intervalli inlarcedit et ausu locus, si metricum Or linem 'pectas, relictus est nullus in unius amo periodi societatem comprehendendi esse videntur. Hoc autem uni multis aliis locis laetum est tum . VIII 4
Quis sinim reda in dis a. lο-epitriticiis, quami gravitas quam mari ne a lusu versimilarem A Micorum abhorret, poetam uni pediminio vim pleni e persecti versus tribuisse Irum tres illi
versus numeris sinerent et partes unius procerae σχοινοτενους)periodi rhythmiere Mint. M autem ita tantum fieri potuit, si
pausa inter versum secundum et tertiunt tertium et quartum por-oxii a fuit, ut quamvis hiatum excusaret, tumen numerorum ou-tmuitatem non impediret viii iluod raonis alunt ita uterusis Sequentis versus saepe imperfectum ultimum pedem antecedentis versus complet, ut O Vm 1 - 2
sed etiam non iniquarii totus primus es, quin etiam duo primi pedes sequentis versus rhythmo iurans antecedentis versus inchoato addendi esse videntur, in o mi-s
et similiter . II str. 5-6, p. 5 . XIII p. 5-6. P. I p. 7-8. VI 6--7. VIII 4 . IX 3. N. Viri ep. 2-3. Qui in versis is cognati sunt ii, qui cum antecedens versus aere laetis excurrerit, ipsi suo inpii orbati Mint, ut P. VI 1-2
Nam horum quoque versuum forma inde explicanda est. quod versus duo arctissimo, tamquam cola unius periodi sint, inter se coli aerent. Vides me non circulatorum tuore tergiversari neque dissicultates, quibus Boeokhianae rationes premuntur, elevare vel silenti tibi egere. Idem tamen OI dubito, quin rectam viam vir clarissimus inierit. Modo supplendas eius rationes sunt, ut quomodo
26쪽
versus inter se cohaereant quae ratiae, et serans persecti atque in semimidi ab ea sibus imperseetis et eum aliis euhaerentibus distia semantur. Neque, quis alterum aliud geniis versuum a inlis pariundissem dixerit, quidquam ego ommoveor haec sim ulpa ia quaesi, non mea est, sed Pindari poetae Inprimis autem ille, iis
omninibus, tuin sestia imiter fecit velut O. Vii et I I, non satis ovisse videtur, ne partes periodi licentiis hiatus syllabaeque an- essetis iusto nuxis Helleret. Sed etiam in perseetis et elaboratis carminibus, quale est carmen O l, versus seeit, qui quamvis Pausisset lieontiis istis hiatus sylla ineque ancipitis later se diro inti sint,
inriti I unam rhythmicam te modurn et fici suit. Non igitur in eo acquiescere nobis lippi, ut opekhianas ratiori es ΗΘcuti versuum fines defiatiamus, sed circumstieete O Is Super COIISiderundum est, iii inqui versus specie ullant ei eluti tersecti eSse videantur re vera numeris et struetur partes maioris periodi rhγthmicae esse coarguantur.
cola sive membra partes longioris versus rivo i modi sunt ex pluribus pedibus eoinpositae et brevi la pausa finitas. Α versibus est hoe nomine diffudiant, quod in fine suo licentias hiulius vel syli bae brevis pro longa posita respuunt nequo necessario persecta voce τε qua muni uri Alterum quod posui inprimis vulsit de Pindaro euius iugenios Musa a tersa arta poetamini Alexandrinomime Romanorum eo potissimum differi, quod in aesuris observandis admodum neglegens est, ut save apud eum cola versus continuitatis verbi συναφείρ inter se cohaereant. Pedes sunt aut simplices ut compositi Pes simpleat, qui proprie pes dicitur, brevissima pars rhythmici ordinis est o arsiet thesi constans Pes compositus, quem sunt qui simplici uomitierliythmum dicant, ex duobus pedibus simplicibus constat ita rhythmie dispositis, ut niter ursis thesi alter vim obtinoat, ut
Podos iratur compositi. lOS DOS ilia idem illi sinus a dipodiis toti liis ruiit illi ut cum clinillius, Illilli iti Imri uirit, Pti'm Artii thini eos aliter en Sisse, ut dipodias et cola communi ii omiusnod Qt tyin θε'τω i ei in ilite terentiar. Sed ne tiIrba Orserontur invores iturus Oetae, quorun auctoriti in Plus qua ui doctrina rhythmicorum valet, vario tractarunt, inter se confunderentur notionem
pedis compositi retioribus limitibus includere satius duxi. Cola autem, tua hoc nomine ver digua sint, ex pluribus ipodiis Vel saltem ex tribus pedibus simplicibus Ousiare definimus. Atque in
pedes me versus solvuntur, sed non vines versus, priusquam in
27쪽
pedes solvantur, in cola dirimeridi sunt, unde rhythmicam Oui PUgitionem situ versibus et tedilius ieri posSe IegeS, Oli ea iidemearer posse concedas. Nolui ulli pridem Optae, inprimis, qui ait paestica trochaica ionica cum IVIIII composueriint, metra non Deerunt, nisi quae ex duobus pluribusve colis constarent. Sed horum ex umor Pindariis non est, neque si mini poetae, quominartem inpriam secutus est, neque Stesichorus neque Aleae .
De pedibus simplieibus Pedes simplices mei pales suist duo, quatuor aut trium emporiun χρύνων πρώτων):
Naan iambicos et anapaesticos ordines nillil aliud esse patet quam im iam aut dactylieos, quibus instemuis monosyllaba aut bsyllaba praemissa sit. Paeones autem et epitritos et horiambos inter pedes compositos potius quam simplices nos reserendos esse ducimus. Qua in re disse vin veteriin rhythmicorum, qui paeones e partim euam epitritos inter simillae pedes rettulerunt, non
nrulium equidem moror, praeserit cum et prosodia sermonis Graeci accentum, quo pes reticus aut liaeon primus em-ciatur reiciat, et riticeps veterum miste ruin Aristoxonus primum duo priiuili alia g ut ei a pedum eaque eadem atque nos statuerit v. Aristox elen . rhythm. p. 288 ed. Mor. et postea demum tertium gΡitu paeonum adiecerit t. l. p. 298, 30' edit,iis vero simplicibus adnumero etiam dactylos Vclicos aut log edicos trium temporum qui quamquam infra demum plenum explicretum invenient, tamen hi mihi iam commemorandi fuerunt.
De pedibus eoinpositis Pedes compositos supra eos dixi, qui ex duobus pedibus simplicibus e stetit longe requentissimi emam sex morarum θρόνον πρώτων sunt, quos a uino temporavi πόδας Muλου vetere rhythmies api laver t. Formae eoruni aut plenae ἀκατάδε μοι aut mutilas κατάλυιτοι aut inimiraei e αυρίπλεω sunt, inde hae evadunt speetes pedum consepositorum:
His addenda sunt forma anacrus auctae anapaesticae et iambicae, et insuper pedes epitriti, qui quamvis a dipodiis trochaicis uti piantum disserant, tamen ex iis ita nati esse videntur, ut ex duabus ullabi
28쪽
XXVI PROLEGOMM A. rum formis, quibus vis ancipitis exprimi potest, altera forma longae syllabae uam usurpata sit
Paeones vero qliod iliter dipodicos potius quam simplices pedes rettulimus, duabus causis adducti sumus, primum quod creticus pes, qui expedibus paeoides generis frequentissimus est, speciem dipodiae trochai- eae catalectitas habet, deinde quod dipodiis rotaeseis cretiei et paeones saeps innitincti inveniuntur, velut in versu notissilii Aristophaneo
et in Pindari ipsius versibus O n 8 ep. 6 ei P. I. p. 2. 7. Quibus autem rationibus mio de rep. iii p. 400M, Aristoteles rhet in f, Aristoxenus, veteres musici omnes addites sint, ut inter inplices pedes paeones resemni, hoc lae exponere longum est neque ad
rem propositam attinet. Bacchios et ionicos supra non commemoravimus, quoniam in Pindari earminibus continui et integri non inveniuntur; dissρmini autem hia detoris pedi uis compositis, quod non in pedes simplices sed tamquam principatos pelles directa via in arsim et thosim solvebantur quamquam iiii in ad cli Orisimilis, os et paeonicos podes r. rri pos8unt syllaba longa mitiali abieeta vel traiecta rent anaerusi iambiea vel anapasticapraemissa
De colorum generibus. Cola constant minima ex tribus pedibus simplicibus, velut Pleraque ex et pedibus simplieibus sive duabus dipodiis constant,irudo uti aut dactylis aut troctaui aut toga diei aut paeonici goneris ni et aut plene exeiurani aut in fine mutilata καταληκτα νβραχυκατάληκτα sint, hae evadunt formae potissimne:
quibiis somnis tetrapodiam im totidem accedunt anacrus auctae, puritananapaesticae, partim iambicae partim ionicae et baechiacae. Marina cola in iambie genere, si veteribus rhythmicis fidem habemiis, ex sex pedibus simplieibus e stant, velut
29쪽
- P. - 1 . Loga Oedicorum quoque Ordiniam uni cola quinum et senum pedit simplicium, cuius magnitudia iis notissim urn exe inplum est hendecasyllabus versus, quem uno tenore decurrere neque ex pluribus olis constare Graeci voluerunt
Neque id mirum, quoniam eandem magnitudinem log edicorum atque iambicorum Olomim osse consentaneum est. Quima quam apud indarum ordines logaoedici, qui octo pedibus longiores uiit, longo plurimi non unum ordinsem Hlythmicum efficiunt, sed sex plurilius colis constant. Verum tam ei otium in Pindari carni inibus cola logaoedica quatuor pedibus longiora exstant vel si tu dentius dictum arbitraris, mihi in schematis metricis probanda videbantur, ut
Paeonaeorum colorum magilitudo μεγεθος), si veteres A 1 cos audimus, usque ad quinque paeones vel viginti quinque temporae iditur. Sed Me praeceptum ex errore vel potius ex sit, an logia natin os videtur, quod ubi Minidos ordines ex quatuor temporibus usque ad quater qualerii tempora procedere eognoverint, paeonicos quoque ex quinque emporibus usque ad quinquies quinaiempora me ere osse mini Poetas ipsos, inprimis euin, qui plurima antis mite et Messiae secti, Plautum si spectamus, paene una somna dimetros est pae M in usu sitis ridetur. Illud tamen, ut infra latius exponemus, concedere nos oportet, exstare versus paeonteos, qui cum in eoia non divisi esse videantur, exiribus, quatuor, quinque pedibiis constant, ut
- ' κο- - ἀποδεῖ κατά σε χώσομεν τοῖς λίθοις Aristoph.
30쪽
λοια γένει τον δὲ πιπραγμένων Pind. 0 i p. i). Noli ut sigilium emiis ex pluribus i odiis unum olon emei, primam arsim est duobus punctis, eteras singulis piinetis notavimus. Atque hoc modo potius quam virgula vel lineola ola versus disia piere villiinnis, quod saepe prima syllaba alterius coli, by-ilanum si spectas, prioris oti est et dipodium in sue prioris membri inebosiam omplet et perfidit, velut
τυ γὰρ το μαλθακον ρξαι τε rest παθεῖν μος P. VIII M. De colis et versi eulis in pedes solvendis. Ut pedes in tenapora, ita cola in pedes solvuntur aut simplices aut compositOS. In pedes simplices solvuntur praetor dipodias quas in aedes Simplices solveridas esse supra iam dixi, tripodiae catali isticae Omiles, quae eum crebro sembra vera in longorum sint, raro iii Pindari carminibus vim versuum obliti piit. 13ro Oili irunt vel epodorum vel meSO-dorum vice fere tenentes, velut . VII 3. X l. XIII I. Ill 3.
IX ep. . . I A. VI l . I 4. V 4. Ambiguit ausa tripodiatum i IIurum est Smit enim qui tripodias plenas trochaidas et daeulicas et Oguoedieas aut adhibitis pausarum intervallis eum versus istos
braetherialectos diem i, aut longis syllabis extremis in iri vel quatuor empora productis non in tres pedes simplices, sed in duas dipodias dividati liuine in modum:
quod num recte isti faciant, Iion huius loci est quaerere, neque
diiudicari potes ima adseris Vidinis desis et rhythmio indole istius stropha oplorata. Ium qui ex quatuor pedibus planis aut imperseetis onstant ordines, sive versius sis coli vie singuutur, non in simpliees, sed in Ompositos pedes, me si audis, dividendi sinit, velut
in dipodias duas an directa via in pedes simplices quatuor dividendi sint, viri docti dissentiunt Equidem quamquam certa indicia talpartita divisionis in laga diei versibus sere deesse et veteres Oetus Aeoles Ola quae a basi seu irationali meliae incipi uiit, velut Disitiro b Cooste