Pindari Carmina, prolegomenis et commentariis instructa

31쪽

mei te em alii tum Hephaestio hoc genus veri uiri in dipodias, non ut tinnesesiphalliis eiusque assecla suesunt, in simplices pedes diviserim: Quid quod Pindarus ipse novirullos Hiram log edie ita consormavit, ut duos priores pedes a duobus posterioribiis aperie distingueres, vehit in re sta'. 6. 10. N. iii: Quid enim differre dices syllabam ancipitem in suis alterius pedis huius est positam ab ancipitibus syllabis, quibus ius euiusque dis dine is heseorum et arulaeorum veri, iri significari soles' Talium igitur versuum analogia maxime eommotus sunt, ut ceteros quoque versus loga didos in dipodias dividerem. Sod alia insuper exstant indicta, ex quibus Pindarum laga die eoru in dipodias dividenda voluisse olligo. Aique primum quinquies in v ep. 5. 0. xiii 2 P vi a viii . . iii ι - 4 lomoedis ordini iambienbasis duorum pedum praemissa est, quae cum procul dubio dipodiae habeat, reliquam quoque partem versus ex dipodiis constare par est hoc modo

Doindi illis loga diei mi Meetieis quarti vel sexti non tertii vel quinti pedis aliora pars deesse soleι, velut

Hoc autem quomodo explicari possi non video nisi ex dipodiis siructura Mihi versiis Denique brachyeainiexis, uilis notio ipsa comprehensiolim binorum pedum includit, non minus in laga ,sidieis quam in trochateis iambirisque ordinibus invenitur. Dimultatem sola paran inpossiste 'μ dieae uialecticae tetrapodiis tanticiae. Nam eum hae quidem procul dubio in pedes simplices dirimen tuo

sini, inani tetrapodias in pedes simplices, non compositos dividendas esse coiisentarieum esse videtur. At ianveniuntur otiam, laetraria ui, tripodiae iambicae et trochaicae, neque tamen iis commotos vidi, qui vulgurium iambicorum trochaicorumvo sermirum dipodicam

percussionem abiciendam esse censeretit. Immo aliud breviculi versus, aliud longi flagitare videntur neque ingrata fio modulatio, si tripodias alio modo dividas atque tetrapodias i hexapodias. N i ritur tu gravate fulseris. pio novo modo hac in ditione logaoediens

32쪽

mendas significavi. Minuitur hoc modo disertium inier comicontinet rigidomam meorumque vereiculas meludeos quatuor pedum, quos eum mine dimetros nunc octo dias mute ani iusso nudore iniervallo divelliint, et taediorem explicatum nanciscitur comunctio

versuuiu loga die uin et se inicorum iambicorumque in ambribus poetarum scenicorum s equentissima. Iam qui ex se pluribiisve pedibus constant versus, e 3 et ipsos

in dipodias plerosque, non in simplices pedes dividendos esse patet, velut O mi N. m p. 1:

I lerius lus dixi, quandoquidem sunt aliquot versus aestualibus pedibus tam procliviter decurrentes ut certa indicia binoruin pluriumve pedum in societatem pedis compositi comprehendendorum frustra quaeras. Ialis est primus versus carminis P. II

qui utrum in dipodia solas an in dipo liam et tripodiam et dipο-dium atalecticam dividendus sit viri docti dubitarit. Qui autem octo pluriumve pedum sunt versus non directa via iii dipodias, sed primum in cola et deinde in pedes compositos dividendi esse videnturi sed de his iusta si ad cola versuum pervenerimus dispui innis. De versuum in cola IVISl0n0. De varietate versuum Pindaricorum. A veteribus gramma licis armina lyrica omnia in cola divisa esse textus Pindari scenico rumque poetamini in codicibus traditus et scholia motrie Heliodori

aliorumque grammaticorum assatim festaritur. Inde factum est, ut memoria versuum et Bri Odorum paene prorsus Oblitterarsetur set arminum quae canerentur non versus, sed cola sola fuisse viderentur. Adeo enim grammaticos metricosque vetares fugit cola partes versuum esse,

ut stroplias directa via in cola dividerent, neque quidquam equidem in metricis si lioliis me legere memilii de colis pluribus in unum iEriodum

aetatis hominumque Bygari titiorum fuit, sed ii iam eorum, qui Veterum grammaticorum Alexandrinorum Romanorumque disciplinam profit

bantur. Nata autem ista ratio iis temporibus esse videtur, quibus et poetae ei inniores si antiqua sublimitato et gravitate artis musteae tantopere desilueritia, ut in mollibus suis tintilinabulis dola sola spectamit, periodorum ambitus ei anfractus hine neglegemii Hae erat ariis umbra Senecarum omismii Anaereontis in D Disitia ' Cooste

33쪽

Π DE ARTE METRICA UM ARI. tarum. Eadem autem iam iniit aentiquioribus temporibus radices suas egerat. Ut enim Anacreontem dueeni et signiferum huius

eantilenaruit lusus suisse mittam, hymni quoque et paeones, quimiper ex hesauro Atheniensium Desphie in lueem protracti freni, eiusdem vel certe initis labricae mini. Quid quod Euripidis plera que simpliae, praesertim quas provecta aetate panxii, ita comparatae sunt, ut summa vis colorum, minima versuum et periodorum sit. Ναin quasi Wilamowitzius in Hippolyti edition imper restituit metra, ea pleraque neque via sint iisque iusti versus, sed medium quo idum invita Minerva saetum, quo minime ars vi ipidea continetur. Huius poeta artem in lyricis arminibiis saetitandis positam qui

seripuim et distinctione repraesentare volet, is primum omium cola ad exemplar tradita colominiae separare,olpitulo artificiis sembendi comprehensionem olorum in periodos iii sicare debebit. Verum

hanc non fuisse artem vetustiorum poetarum choricorum, ne Atticorum quidem poetarum Oninium nostra memoria praeelaro acumine ciun aliorum virorum doctorii tum Augusti Boeckhi exploratum atque comprobatum est. Probe igitur distinguenda suti iii restituenilis armillibus lyricis et aetates ii Oetarum et genera lurnianum. Carinitum eiu ra distinguenda dixi, ii Mi laetiam Attici poetas inprimis Aristophanes is Aeschyliis I raetLI' ' Irnima quihus hominUInaequalium delicatulis auribus indulgente molle et tenues modi seiunxerunt, alia composueriant, in quibus veterem consuetudinem

imitati magis ad maiestatem et severitatem poesis chorio adspirabant. Aeruium autem quanta vis erit, optime intelleget, qui naturae stique proprietati Pindarieae Musae

eamque uni levitate Amerinnueomun et dule in popularium ea amnum contulerit Pindariis enim mini a lenochisis antilenaruinunieariti prorsus abhoneret et magis ad inmorem e mimi es1-tiam quam ad ulminem et mellitaten inclinaret, non solum in elocutione et ornamenta, rationis, sed etiam in versibiis pangendis sublimitati et granditati quam maximo studuit. Quamobrem cola pusilla parum curabat, versuum imprimis decori et dignitatior spiciebat hoc autem duplici inito assecutus est, quod et longos

versus grandesque perio bis conformavit, et partes versuum ita eoam flavit atque conglutinavit, ut dissicile cola disiungerentur et separarentiar. Indo raro plura cola paria in Pindari carminibus sese e eipiunt, et caesurae, quibus cola ab itieis poetis scenistis ploraimque a noviciis poetis lyricis fere serii pε, 'olis riminantur. Prsarii ub

e negleetae iiiveniuntur. eque tamen eadem Causa mi ira Il Rr

minum vatis Thebani est, quod ut intellegas, conferre iuvat feriues

34쪽

modos pari heisiorrum et grandes periodos hymnorum et Menorum Menim ille quoque varia exempla seeuius, in aliis carminibus d eorem Aeolicorii poetarum, in aliis gravitatem Musa Stesictore stemulatus est Namque Ibyes et Anneremitis molles lusus et novi rum di iste in prosodiorumque anapaesue ui ieiunam aequa' bilitatem prorsus aspematiis est. De versibus tu iusta cola non dividendis. Hae poευ quam in iiivorsum de arte Pindariea metrio praelati sumus, iam tempus est, ut ad arduas quaestiones de versibus Pindari in via

dividendis transeamus. Primum autem nobis quaereridum est, num omnino versus Pindarici in eoia diridi pos sint et obeant quod siqiiaerimus, tertium quoque fieri posse latentur ut alii vorsus e loriatii livisionem recipiunt, alii respirarit. Atqiii supra alii uorauimuη versus ut miles in odo divi lendos SSe ita iOII Omnps in cola. Atque si qui versus ex duobus aut tribu aut quatuor pollibus constat, non esse nitet eur ii stilla Dum livisiBN. te illi liqluim Itim tales versiculi raa iii iiiduri armillibus Oecura urit atque plerique eorum non persectorum versuum sed proodorum vel epodorum vicem

obtinent, iamin mane illud iam breves versus in via dividi non posse. Simile autem in langiores quoque versus adii ita coiupositas, ut singula rius paries magnitudinem duorum pedum simplieitarive ii iis dipodia non egrediuntur, ut in versu Pindarie a metrieis laudato ὁ πιι τυπιὶ ἁγν πελεκε τέκετο in μὰν Ἀθάναν.

Namque tribus ex partibus hunc versum eo iure, si variato metro satis elucet; sed neque prima neque tertia pars vim iusti coli habet. Quodsi nihilo ni imis primam ursim cuiusque partis duobus pura tis

signavi lio concirmitatis eatis: Dei ut euius lue uirtis prima arsis pari in Odo legi aretur. Verunt rectius tu illurn vir'urn ex tribus partibus vel particulis, non ex tribias colis conStare dixeris, qualid quidem ita partes iusto colo illi riores et magis dipodiae quam coli nomitu dignive sunt. Sintilis autem ratio maxima partis e suum aculO-epitriticorum est, ut

Neque si qui versus epitritici aut daei yliet ut aculowpitritiei ita mi arati sunt, ut paries eorum dignitatem ei viripili inem mi diu obtineant, uxDisitia ' Cooste

35쪽

u. DE ARTE METRICA HADAM

auctor sum, primum te cognati versus scriptura iusto magis discrimineutiir, deinde quod tales sersus post plorum quo tu in initatem constrinxit, ut versutia caesura noti ii iii rhythmi e luimi vel se-

ciuidi coli incideret, sed potius paulo ante vel paulo post finem, ut Γλαος ἀθανάτων ἀνδρον τε συν εὐμενεία P. XII 4 ,

αἰτῶ σε, φιλάγλαε, καλλίστα βροπι. πολίων P. xii i), αὐτόν τέ νιν πιλάδα νικασαντα τω- τῶν ποτε P. xii M. Quae eum ita sint, omnes versus dactylie epitriticos singulis vinibus Humo perae mendos eviravimus, nisi si quos prodati lex poeta ipse in duo cola dividendos esse iudiearii, ut P. I

σύνδι- Μωσὰν πιέαν- - - ει μὲν βασις υλαιως Hiine utem legem eo magis mihi observantani esse viri, quod etiam veteres medites, quanivis strophas in ola, non in versus bridere sibi propositissent, tamen in hoc genere carminimi saepe-

munero genuitio versus inlaetos reliquerunt, unde accidit, ut in nonnullis carminibus, ut O M. I. V, Oec lana distributio vers nimcum tradita colometri veterum motrieorum ore concordet. Distinctos igitur habes in hae odition ab olominti macilitate Oguoedicorum Versuum grauid s versus illia, lylO- liitriticos, ut ipsa specie externa gravitateni ilignitatem prae so ferant.

Simile in rationem esse voluimus versitum pileonu Orum qui eum non ex variti pedibus constare, sed eodem numeIOru in Enere decurrere soleant, aegre in cola partesve dissecantur. Pleriqtie ni in eorum prorSuScituli iis arent, unde plures eorum pedes ii singula cola comprehendendos esse colligus. Nelut in versu O. II

neque eaesura linitima post alterum pedem versus inciditur, neque ea lamia alterius pedis est, ut ursus rhythmi retardetur atque sedetur Qua de causa neque hune neque ceteros versus paeonidose unum o u e P. V primuin in cola et Hinde in pedes, sedilite in dipodias sis pedes pudorieos dividundos eur vimus. Quid3 quod huius naturae ordium paeonidorum vestigium etium in pra ceptis velamin, Mihineoruin alere videtur. Namque quod illi paeonidos ordines usque ad viginti quinque tempora vel quinque

36쪽

re E ME . ite les extendi Oeent id vereor ut ex peculiari iuui limi indolopaeonici liythini probabiliter explicari possit immo inde illud ,rtum esse videtur, tiodisi ammatici et musici in libris veterum earinitium

paeonicorum quatuor et vel quinque pede via ot mriti nati ordino exaratos invenerunt. Namque etiam dactylicorum et trochaicoruni

carminum quae in codicibus et scholiis tradita est colometria iuupraeceptis, quae de magnitudine ποδῶ συνοδεων ἐν δερον - διαλήσω λόγω veteres AEn ne ira lini, conspirare solet, inde totaiulatam ovia inuin rhythmiem in ex usu poetarum e serina, qua inveteribus exemplaribus versus manu poetarum ipsorum digesti erant, repetendam esse iudico. De versibus ex dolis eoinpositis et de vi eae surae. Contra sim alii versus ita e formati, ut in es eos dividendos esse pro sus manifestum siti uius lassis omina die sunt, quo

nomine tincta armina coiialirehendo, quorum dola si milius omni ut saliviiii plurima ex rectaeis et cyclicis aetylis numerose mixta sint Stin sane apud Pindariun etiam in hoc genere rara ea car

eui fragmentari armini inier integra epimes similia sim N. u. iv. P. u. viii Lini m. Dc xiv. Sed reliqua quoque earmina lomoedio, tum is cola minus orspicue distineta exhibeant, tamen ita -- formata mini, ut ex colis versus, ex versibus strophas concinnatas esse plane sentias. Me igitur amisia, quae μέλη i. e. armana inanembra μέλη, κῶλα dividenda proprie dieuntur', ita digerenda et in cola dividenda curavi nimia, u non solum in schematis metricis, sed etiam in textu ipso doloriun eo ositio, quoad fieri posset,

pareret. Qua in provineia administranda primum hoc mihi quaerendum suit, quo loco in inbruin quod quo introiu ot quibiis signis id a

poeta iii dieatum esse videretur. filias lui ut iitissi in Ia Ohis viavsrsus in Ola illividonti hii d Eni Onstrat est tibi liro ut alexi poeta, litis in lirioris oti telinivit se si nilim omnibus in strophis, at tamen

in plerisque caesura indicavit, velut

I v. Aristid do mus. Ira et sellum 12 confer supra P. XXVII. 2 Huie irinologiae vocis alludit Horatius c. 115, 15 Aruiuetiue femini ais, in euhoro eurmina livido.

37쪽

II. DE ARTE MURICA PINDARI.

Ν. II 3 . Difficilior est causa eorum Brsuum, quorum l1Vihmicus cursus nusquam interruptus est. Sed ii iis quoque haud aio novi prioris membri poeta indicavit rhyili in ita retardato, ut ductylo cyclicos vel troehaeos puros trochaeus irrationalis exciperet et numerorum s ursum Oneitatum quasi ad inem e quietem deduceret, ut in his versibus

Aliorum igitum minus illud certuu ex genere pedum mutato repetendum est, si dactyli vel anapaesti in trochaeos, aut pedes irrationales in rationales et puros transeunt, velut id. H Al. Mimis cortum hoc signum esse dixi quod OnIauinquam alterius rhythmi primis pes priori colo adiciendus aut prioris rhythmi ultimus es sequetiti colo praefigendus esse videtur. Sic in noti sim versu Horatiano Sotatur Icris himns strata rice stris et Faroni veteres lites sunt metricorum, utrum alterum membrum incipiat a

primo pede trochaeo Solvitur acris hiems grata viceri eris et Faroni, an post caesuram penthemimorem dactylici ordinis Sol utim ueris hiems 4rufa vide eris et Furimi Tertium signum ei ipsum dubium in cassaeu a positum est. Sic eaesura aut omnibus aut plurimis in strophis servata conssi hune in modum versus divisimus

Me quoque signum dubium esse diximus, quod Pindarus ea surae vel verbo omnibus in strophis eodem laeo finiendo partim eum admovit, multum in hae re abhorrem ab arte Horatii aes Disitiro b Corale

38쪽

PROLEGOMEN ram iii in colorum dilige utissime observulitis. Sed hac de quaestione ut recte tu licemus, paulo illi ius res repeteIula est.

larum divisio, ut ipsis nominibvii μελον et μελωδίας indie iuin est, inuti arctius eum auodulatione, quiuii cum rhyllini euanuinis haeret, moduluit autem iiii, ut rhythmo non vacat, ita non semper iisdem atque ille finibus ineluditur. Rhythmi enim partes solo intervallo, quo unus ictas primarius ab alter distat, demit iniur, inodulationis autem sive colonii sues etiam a soni conclusione moduluia pendenti uius autem rationes saepe eiu pedum rhythmi-eomin suibus pugnaui. H dueulidi ordinis pos legitiinus in duas breves exit a musici coli in duas breves eouelusi ingrata auribus uecidit, euin inelusioue in longam et iei percussam syllaba in saeta sonus aluee et masculus evadit. Indo non miraberis, si Pindarus inversibus ex duabus tripodiis dactylicis constantibus, quales Mint tres in stropha due ' XII, nusquam post tertium pedem prioris e verbum finivit, sed decies post primum longavi tertii pedis

bis post primam hin an primi pedis alterius est

Similis rati epitriticorum versuum est, qui raro post finitum ultimum pedem prioris coli rhytiunt i m quentius post tertium syllabam ultimi epitriti prioris coli aut post primani longam primi podis

alterius oli Deiduntur. tilibus itur an versibus suo seder ea sura fluctu ut minime critium Oetii ii umeros vorii phot. Muiti μOffendere poti Stolitin etiam in vorsi hus, intomimolivi fimica ε' arisio procatulex interru Iilpitit r. in seniper in cata lex vorbuni poeta

finivit, in primum versum primae due Olγmpicue iunquies quidem in procatalox indidit sed te post primam vel Aecundavi syllabam alterius coli

Atqus in pariatinis . II versu quarto tum tequens caesura post Primurn Sythil alii sequentis coli est, ut merito ambigui, utrum ex gla coneis periodus consteta in ionicum tractum Singula cola exeant In iis vero sersibus, qui in reticum pedem poes proca latextui exelint aut a lumbie vel trochaic Procido monometro exordiuntur,

39쪽

II DE ARTE STRICA PINDARI.

aiusquam, quamvis prioris carminis quinque, alterius octo simpliae sint, caesuram in eatalo admissan vides. Atque hoe e eoiuisio serisse poetam existimo, ut breves istos proodos et epodos arctius emi eapite versus coniungeret neque quasi s aeto pede claudicaro et pendere sineret. Sed etiam in versibiis ex longioribus et iustis

dolis compositis, ut L I ep. 4

hoe e sentias filii itidarus sumsit, ut omni ius in diophis cola συναφεω Orituli Iei e l. Quae eum ita se habeant, tuum tuli tum indicium linis coli apud Pii illarum assura sit intelli, setis. Neque tamen me adsentientem liah sebii, si luis in vorsibus dividendis Pindari caesuram prorsus negli ινε ra velit, sed autionem adhibemdam ess et ipse eΡnsim quam n Timam. Quatuor quae receni ui indigia finis colorum potissima sunt.

Praeterea magnitudinis iustae colorum, analogiae conchinitatis nos

rationem habere par est, sed de his rebus magis in commentis de singulis arminibus quam in bis relegomet iis disserere conducet. Atque , plura indiei eoncurrant, fidentius do dimione versiis praecipies, , singula aut nulla adsint, in probabilitate aequisseendinuve etiam ad arbitrium, circumspectum illud quidem nobis omsugiendum erit. De numero membrorum. Numerus olor im, ex quibus versus quisque consisti, nullas quidem dubitationes editori parat,

liabet tamen, cui uti mos lectorum advertere velim. Versus Hiloros, ut hexameter ductylicus, tetrametor anapaesticus, septenarius trochab cus, trimeter iambicus, ex duobus colis constant Lyries quoque poetae tersi et elegantes, inprinus Alexandriiii et Romani versus ex duobus colis compositos maxime probabant, ut Priapeum Sotadeum,

Asclepisi leum. Verum in reniosi poetae lyristi et seonici non iam angustis iniit lini suam artem Oereeri voluerunt, unde iam Aleae versum tinxit ex tribus colis constantem μαρμαίρει δὲ μεγα δύμος χαλκῶ παῖσα δ' Aρη κεκίνηται στέγα. Etiar longius Anacreon prognessus est, ita tameri ut quas periodos ex quatuor et quinque colis composuit, earum cola Sinaililius numeris includeret et tamquam versiculi essent, verbo quodque finiret. Pindarus vero, quo fuit studi variandi lamas, iuxta versus iustos

40쪽

XXXVIII

PROLEGOMENA.

ex binis dolis e stantes in eadem stropha lontiores periodos inuin

plurivinis membrorum usurpare et cola lonformi versutian non minus quam breviorum ommunione ver mini μυναπείρ eonflare inter se et Oneatenare solitus est Quamquam igitur Pindari quoque versus plerique ex binis colis constant neque armina desimi, quorum versus me bimembres sint ut . XII, tamen sunt alii trivi colorum, ut O. I 6, p. . . IX b. N. II 4, alii quatuor, ut P. II p. 1. α 5. N. V l. IXA. I. I 4. VII 5, alii denique quinque P. ira et

septem colorum I. VIII 54. Praetere hoc maxime poeta Thebanus adamavit, ut colo uti vel pluri inti iustis brevem podum clausulam dilorum vel ritim pedum subiceret, nonnumquam etiam basim duarui longurimi O. Q. 2. p. l. 2. P. I 3. I. VII 5 vel duorum iamborum Ρ. II p. D. VI l. VIII p. 4. N. III 4. N. VII 1. p. l praemittoret tu igitur, eandide lector, de inconcinnitate et inconstantia indari queraria eius siue naturam modulis pusillanimorum artificum metiaris immo tu hoc iligentorsi Oetae 8Se ducas quod non exilis et ieitinae doctrinae praeceptis suam arten constrinxit,

sed libere exspatiatus vina geriem arminum et versuum amplecti maluit. Doeotorum sinthus scriptura significandis. Ad postremum paues adumbrare visum est, quam vim ad indieanda cola versuum ingressus sim. Atque supra tum dixi versuum dactylo stritie imeola solis in schematis, non etiam in verborum textu a me divisa et indieata esse. Idem etiam in log edi eis versibius nominimum eoru- mittendo putavi, si ola brevi mila neque eonformatione metri separata et dirempta vidi. Ceterorum autem versuin des duplici modo in textu separanda duxi, ut in unumquodque colon iri prioversu includerem, in lineola transversa o interposita dola dirimerem. ο alteraim me iis in versibus solis, quoriun rhythmi

cursus interrumperetur, instituisse non est quod multis exponam et defendam. Sed cur non unam rationem solam inierim, erunt qui me iniserrogent alit etiam nrpant. Quibus ita respondso litis quid recondita rationis in hac dupli si vel potius iriliti ei via luaerantroi tuto velina on tam ratione ductus, qua ui parti in iecessitati volu-lniIai liareris, partim ut eliaria parcerem, partim ne Specie inconcinnitatis oculos lectorum lat,dere iii phis linam viam ingredi institui. Atque primum epodos et proodos ex duobus pedibus solis constantes propriis versibus non inclusi, ne textu verborum Iint pusillas in

particulas discerperetur. Deinde etiam clausulas trium pedum eum antem leni colo unum in versum coniunxi, sicubi clausulam istam