Q. Marii Corradi, Epistolarum libri 8. Index eorum, ad quos missae sunt epistolae

291쪽

su mam gloriam duxerunt. Illud praeterea cogita etia atque etiam frater, nobis ipsis quanta bona paupertas ipsa attulit. Tu quantum ea re gaudeas, nescio; me quidem neque puduit unaua neque paenitebit a quando,im o adeo gloriabor , O quoties doctrina,quoties literarura non omnino rudem esse me inteli gam,magnam Di, immortalibus gratiam debere me Vbitratar, quod paupertatem mihi ingenuarum lium pene magistram dederunt. Sed non debes profecto ipse etiam stater ortuna ingratus uideri tuae,cui neque eadem rei fa iliaris angustia comunis mecum de epotuit; neque uoluntas, qua di cultates omnes ad uirtutem ac rectissima studia conuerteres; neque ingerim,quo disciplinas om. nes,quibus te dedistitelissimὸ antiso atque intelia ligentia complecterere . ne nunc, refer mimum Eprofanis domesticisque rebus ad antiquisiima tem por mortalesque illos,quibus cum Deus ipse furicator uniuersi,saepissime loquebatur; quantis ex mo- lestiis,laboribus, flictis rebus,extremamque in desterationem adductis, iam comploratis, , adsummos quod ne cogitare quidem ausi essent honorugradus asscnderunt. ius tibi summa religione pueri,propone ante oculos fortunam Iosephi, quem -- rentes inuidia ipsius stares, crudelissimam ad moria tem deposcebant. Hic non strutanda sunt caetera. denique enim ab ῆς in cisteream uetere loci deserti scimus istum fusse deiectum. Teterrimo genere mor necatu ase mires putabant uer media in mor

292쪽

, Q COR RADI

te uolutabatur. salutem sterilatsolam, quam sibi

mors ipsa daret.lugens pater,ct in squalore,larii tum ὰ beniis credidit. At uero ecce tibisubito is, tanquam at inferis excitatus,prudentia et consilio, σ3pti administrat nem tenuit; Regem,prouinciam,urbes,populos latrem atres etiam ipsos afame seruauit.insumma, lapsum caelo crederes ad sadutem orbis terrarum.'c e), state spectat omtio; ut, quum fere nihil habeat hominum uita, quod diuinari queat, cuiusmodifuturumst, neque bona aut mada quorsum fluant, intelligatur: in prosteris modestis ct timori, in aduersiis consolationi locus, spei relinquatur. 2 tam,quid exultas,aut doles,

quum rerum exitum tuarum, nulla prudentia tua

uiderepsisf At prouidetur saepe, inquis, antea eo

res euasur ut ex illius euentu luctus oriatur:quasi

uero singulis de rebus non de omnibus, ct toto Drtuna ac uita cursu intelligere oporteat.Etsi enim prospicere multa nos arbitramur; omnem tamen ip ustitis cursum euenta, quo res nostra sint casu , seu bona illi nobis uideantur., seu malae, prouidere nemo potea. cc uoluit ea Deus hominibus esse celat quae nec idem sanctisiimus puer, quem dixi; nec citeri, qui eodem numine diuino erant afflati scire potuerunt. Illa quidem certὸ scire nobis concessum est, quae si essent ignorata , praestiterat belluas nos, quam homines esse natos; hoc breuissimi temporis uitam si iune innocentemque uiuaraus Osrum stem

promisso ram si teneamus, omni tepore se Ae oremus, secunda

293쪽

' IST. LIBER V. I46 secunda si modesto, aduersa intus gratia aequo

oferamus ipsam nobis in coelo Deorum immortalium uitam praemium fore: sin contra,'nilicia illa ab immanis missuriis in sempiternum Mnpus esse

nobis perferoda. Teneamus i tur,quasi mus, qΗ-que sunt a Deρ nobis indicata: caetria autem,et qua mala putam s, ct profiso magis,quae certissimam commodi speciem p se ferre quandam uidentur,et qtribus diu si stimur,tanquam rerum omnium in ri,nec ea uideamus,qhae oculi sensuaque ostendunt, ipsius Dei prouidentiae ac bonitati committamus. m e enim dementia,aut arrogantia eri, tuis plus, quam Dei oculis credere' At si uidere illum nostra

mala, non cArare autem,uel ipsium asseri e rebitra-Mur ; quoniam profecto saepe is bonos incommodis, rebus periclitari,aut illa triores facere,uel errantes deterrere specie aliqua malorum, uel sceleratos ueris malis punire consueuit; siquid tu nobis eiu odist,nec,id quare fiat, intestigamuscit omnia collia gerem unum consita nostra ,subducere factorum, Diu,ac morum rationes omnes,Christum denique ipsum adhibere in consilium oportebit undὸ, quae patimur,maioru causas disicere possimus . Neque enim tum otiosos e se, neque desperare nos conueliit : sed ste tanta esse,quanta sanctissimi quondam homines fuerunt,istum nobis esse pro pecturum : uotis autem ac precibus agere ron ut ea nobis coηficiat, quae ipsi putamus esse rectissima; sed quae iste ad huius, qua nunc siruimur , ct adsempiternae uita rationes esse

. I T 2 videat

294쪽

uideat accommodata. Finge enim illam, quem ante dixi uerum,multis elim cum lacrymis id nominatim contendisse a Deo,quod omnes pueri cupiunt in primi ut sie nihil aliud nisi in domam complexumque parentum restituere nonne uidetur tibi is,quii Dei consiluis ac uoluntatirepugnaret, quo per iniuriam deiectus fuerat,ibi miserrimo supplicio ac morte, ratrum odia crudelissima, iure satiVaturus fulsese aestare,quum ipse,qui mentiri nesiciat, colu, sder terras,homines, infecta, ac formicas , maxim minim omnia a se condita gubernet 'e certisesma esse nos uelit fore ab ipso ut saepius ac rectὸ

adhibitae hominum preces audiantur; illud maximὸ cauendum nobis eris,ne interea, quum dolemus,illa ipsa mala in quibus uersamur, Dei promissis certio ra esse credamus. Consolationem igitur nobis omniumalorum non longὸ petendam esse arbitremur,quando ipsis precibus ct colloquio cum Chrino, maximὸ consolari se quisiquepotest. tam quid eo sermone potvi esse seu ius,in quo Deum habeas attentὸ ben Ineque audientem, nis mendacem illum aut uanum puteo tibi ac tuis rebus consulentem ζ Q Iid mirabilius,uerius,magisve iucundum, aut felicit te etiam maiore dici,aut fingipotest,quam posse, erid nullo quidem negotio,Deum ct uirginem chrim

matrem,aut quaecumque ores numin ad te conuer

ter illorumque auribus uti libentissimis, et opesemper quia uolumus, paratisima. Itaq; no ex doctoruhominum libris consolationem asperre uolui,sed ipse tibi

295쪽

EPI ST. LIBER V. 147tili undὶ iam dixi, ct sacrarum quoque literarum existimaui fontibus hauriendam. Haec tibi stater uerbosius, quam erat ante cogitatum, posita sumta statre. Nimis longu putaui illasicribere,quae sunt

maioris natu, hominis non doctioris quidem , sed laboribus,ct frumnis, ct usu rerum magis exercitati.Nam uideris mihi cstatemὸ dictum credas, uelim gaude etia obfirmatione quadam animi,et ista contentione iracundis, tristiti indoloris tui. Nullis enim adhuc literis, uel consisse meis parere uoluini,ut eo in periculo uitae, quod equidem ualde pertimesco : tibi medicari uelis, neue tam libenter

mea consilia, preces repudia res.Vtinam uero,ne

aliquando tum magis irascerere , quum te ad animi aequabilitatem, atque hilaritatem adhortor. Superioribus etiam diebus quum a te uehementer petiissem,ut de meis rebus,commodi a liquid nunciares,i seque siedulitate tua esceres, ut intiu boni aliquid si, quod niiciare possis;quasi iratus mihi etiam, qui leta audire uellem, literas ad me stomachi, O reristrissimarum plenas misisti. Ita, inquies,tua res erant fuerint natu etiam peiore. Itane aliud erat nihil, nisi trictis omnia, qus nunciames nihil quod doleres,necesse esse illa 2 te nuntianλὰ nihil quod consolarere Nam illa quoque accesiit crebra insiuit tio, ut ad finem usque literatrum, ad singula mala, quae scriberes,addere uolueris; bonum assero nuncisi stater. Deinde ad aliud incommodius, bonum assero nuncium stater.Deindes ius bonum asserare te nun

296쪽

eium dicebas rerum perditi marum. Equidem risio ita uinam, tu mihi uiuas frater, quaim clares:a sed animi tristitiam tui,que te ad genus illud oratio nis incitare olet, molestis imὸ semper tuli. Qessamobrem demus,quaesio te, eram frater,ego meis consili s,tu nudis Odoctrina tua, ope etiam diuin ut ad scientiam, ct caeteras uirtutes mimi tui Mansiuetudinem, O mentis aequab liatem ad iram,au ordstitutam potius laetemur. Vale. Brundis': Pri die Idus Februaris. πLeonardo Clemcnti. cX LIIII.

TAM E recte amanterque fecisse te crede

remo literas a me elicere uoluisses. i Scribo e Nim ad te non imitus,quum ea otium; ct desidem ego amorem tuum si ipse tanti non putes meum. Eryqui tibi de spritadie mea vitaeque periculo nuntiauit, vita est, quo dirasci debeas .fortasse enim det ytus est v ine Maris cuiusdam,cognomento Docti, qui tum morbosa graui tenebatur. Nam,quod e tiam distincte, si Pintum nominuret, ct Corradum adiu, ei et, pro ecto is mentiri voluit; sied falso

dita,aut non planὸ percepta narrauit. Ego uero, reualeo, ct te ualere cupio,ad. meque saepsisne si Abas, rogo. Amo enim te, Soecon das velim,ad tuas literas, quum opus esse videsro me emper libenter ique esse rescripturum. Vale. LmndusibPridie Cal. Martii. Amiz-

297쪽

. i Argentario, Vriam. CXLV.

IA M literas a te accipio diu nullas. m quoque a te efflagitari desta. Tu uide, id me tostremnetis. Equidem o te amo, . tuis oci' hoe debere me gindeo. Libros biscito esse per necessarios. t men ut uoles. Illud rogo immam eius hisoriaco ligas,quam hortatu etiam tuo cribere decreui. Cogita uni mihi ea re gratum fieri , uni mihi adimi laborem , neminem esse praeterea , cui illud uel dolori esse queat , uel uoluptati. 2 tam ,s illud non facias,uides,quanta mihi laboris fiat accesto. Deniaque hinc spectabo morem tuum,quem debes profectὸ , se non meritis,at certὸ singulari beneuolentia

erga te mea. Vale. Argentario, Wia . CXLVI.

MA GNIS me cogitationibus leuarum literae tuae solius tamen libertatis meae mihi e conscius,qua te offendere potuisset. crede mihi incipiebam aliquid iam silicari. Q Iim etenim tu nihil de uoluntate possis, o nihil de libertate debeam remittere;me arbitrabar haberi a te in reliquorum numero cimum non rum. Tametsi caritate quid inter eos e spe nunquam me paenitebit; moribus uero tam ab iis dissentis,quam tu. Denique ames, uelim, quod abest a me omnis assentatio.Prudentiam tu fortasse aliquando requiris meam: quam se praestare in 7 omnibus

298쪽

omnibus non possi , illud profecto a me non de sederas, libertatem usi licet, aut beneuolentiam maiorem , ambitiosὶ etiam cupio a te amari. De libris, quum erit commodum, atque sudum. Ad morbum utar consilio the, quod dedisti in tuis luteris. . De lari mihi conficias, rogo; tametsi noul'πem occupatioves iuras Vale.

299쪽

M. MARII COR RADI

E PISTOLARUM LIBER VI.

Angelo Massar ello,Romam. CXLVI I. PISTOLAM, quagratulabar dignitati tuaescripsi Hatimini nobis ea de re nuntiatum fuit. Ca-Ds quidamnescio cuiusmodi,tulit, ut illam, nisi perstatrem meum , ad te mittere diu antea non potuerim.Has nunc in lite as inclusi,quicquid illud erat , quod inepte quidem ad te, stduere atque amanter fir stram. uum illud nunc accessit,ut meum tibi statrem comendarem,qui Romam publice maximis graui imisque de rebus missus,m num sibi, et patris nonra praesidium in te collocatu putat. Ipse

tibi exponet,qua a ciuitate mandata acoepit. Gratulatio aut emat huiusnodi. Poriquam ὰ uobis domum reuerti, unas tantum alte littaras dedi; quas

tamen fusticor tibi redditas non fuisse. Nunquam enim tu,quae tua humanitas est, ct mutua inter nos beneuolenti fecisses,ut hominis tui amanti simi et cupidissimi literis nihil re*onderes. Equidem,quod diu etiam antea ad te non scripseram, a Mitror magna a me Ucij partem esse praetermissam cbeo enim tempore i quo eras Tridenti, quum ego post . Bais

300쪽

Q. MARII COR RADIBadia Cardinalis obitum longe Roma disicesserim, neque uno in loco semper fuerim: Bius ad te scribe di potestas esse non potuit. sed mihi tamen assismoti credes,defixam bi animo, usurpatam in sermonibus, suauisiimὸ semper a me tui memoriam fuis se construat suis enim,qui te semel videris,na tura ct moribuspaulb humanior, non semper iacundi misermonis conssuetudinis, inutum, ct diui mansuetudinis tuae recordetur ρ quiobrem ego,

qui multos annos tecum egi,nec suauitatis modo uoluptatem, ed liberalitatis quoque ct ingenii fructu. te cepi maximum ij ct colui te semper, ct denun claui apud multos, fore,ut de istis ornamentis, qua nuper es adeptus,tibi aliquando gratulemur. Fieri enim posse non arbitrabar, ut dignitati, uirtutibus o sapientiae tuae non ampli mi etiam honores haberentur . QU/ὸd etsi dolui equidem multum tua causa de Marcelli Cervini Pontificis Maximi am cisimi tui morte, quod is rebus ct honori tuo, non matArius modo, versis etiam liberalius prus ectu rus uidebaturmunc tamen video est e multo honorificentius,quod intelligunt homines, qua tibi contigerunt ornamenta, non amicitie data, sed meritis esse tuispersoluta.m are equidem utrunque tibi Iratulor, quod Mamcellus olim familiaritate ct amicitiasu oe quod Paulus etiam Pont.M . nuc ta- metsi natura ct moribus homo duriori, te suis tame benefici s honoribusque dignum ess e iudicavit. D que de hs mihi,ut allatum est, uoluptatem inde ce-