장음표시 사용
421쪽
3 a De excommunicariente excommunicatio, cum tamen non siti est dii ihium,an incurramἐ Et videtur quod sic,quia tqui facit actum alias bonum, si cogitat esse imalum, peccat propter illam conscientiam, tergo. Respon. quod in tali casu pecco mo . . taliter,& incurro tantam culpam de poenam, iquantam iiicurrissem, si de facto fuisset imposita excommunicatio pro illo opere, sicut iego cogito: quia conscientia est quaedam- rnat, uel absoluit, Secundo dico quod talis squandiu habet illa conscientiam debet se in comnibus habere,ac si uere esset excoicatus triam alias peccabit propter conscientiam squam habetaertio dico quod talis de facto rnullam excoicationem incurrit. Probatur, squia ipse non potuit supra se ferre talem sen flentiam nec alias tulit, ergo. Ite,quia si ille ii Cogitasset eodem modo, quod propter illud Fopus incurrebat mortem temporalem, non dincurrisset illam propter solam suam imagi enatione,ergo. Ad argumentum in contrariu ldico,,non est idem iudicium de culpa & de x Poena, no culpa pedet ex uniuscuiusq; volun iteate,poena aute non nisi a iure , vel a iudice: nIA M uero de secundo principaliter quaeri- pitur, utrum liceat communicare cum excom i te
municato/Hic sunt breuiter tria definienda.. ti Primum in quibus sit licitum communicaret m excommunicato, via quibus non . Se
422쪽
De excomminicatione 3 7 3 eundum an incurrat aliquam censuram qua participat cum excommunicato in prohibi tis.Tertium an sit semper mortale peccatum Participare cum excommunicatis in proh
bitis. Quoad primum, sit prima propositio,
post coia c. Constant. duo genera excoicato rum tenemur uitare. Lexcommunicatos nominatim,& excommunicatos propter noto
viam clerici percussionem : cum his inquam ςst prohibitum participare,in his quae in hoc
carmine continetur,os, orare,uale,communio, meta negatur. Hoc id intelligendum est,qii tales excommunicati non tolerantur in ministerio ecclesiae. Nam si tolerantur per Communem errorem, iam diximus supra σsacramenta ab eis collata sunt ualida,ac proinde non tenemur uitare eos, etiam in istis. Hoc patet ex iure,& ex praedicto conciSecunda, cu omnibus excommunicatis quocunq; modo sint excommunicati, est licitum participare in his quae hoc carmine continentur. V tile,lex, humile,res ignorata, necesse.Videt in summa Caie.declarationem horum uerborum.Tertia, exc5icatos non nominatim, Cpropter notoriam clerici percussione, nutae tenetur uitare post conc. Constant.etiam in contentis in primo uersu. Vnde possumus cum eis colloqui, diuina officia audire, in- . ducere eos actaministrandum sacramenta.
423쪽
3 4 excon unicatis, si eis ex ossicio uel ex commissione hoc in- scumbat: quia sic ordinauit conciliu, in fauo- irem animarum. Haec est aliquorum non om- inium. Nam Sylve.Cale.& Adri. tenent oppo 'situm quoad participationem sacramento rum tam activa quam passetuam: aiunt.n. eos peccare in tali administratione sacrament . rum, ac proinde non licere fidelibus eos in- iducere ad eam.Forsitan concilium non ordi inauit, nisi quod facta per tales essent ualidae cquia hoc maxime expediebat animabus. cQuoad secundum de quantitate poenae, sie cprima propositio. Qui participat in prohi- tbitis eum excommunicatis,de quibus loqui etur prima propositio, incurrit sententia ex . e comunicationis maioris in duobus casibus. e Primo quado participat in crimine pro quo tisit lata excommunicatio. Secundo quando ilexcommunicatio sertur sub hac forma. ex- fcommunicemus Petrum & omnes partici- l tipantes, & cum illo communicantes. Extri h hos duos casus solum incurritur excommu- e
nicatio minor: & de hoc non est dubitandu. Secunda propositio, participare cum excom it municatis de quibus in prima propositione, est peccatum mortale , solum in tribus casi- lbus scilicet si participet in diuinis,uel in cri .mine, uel in conleptu ecclesiae seu clauium. p
424쪽
De excomminicatione 373 pare cum eis. Haec omnia habentur ex deter minatione Concilii Constantien. ut Adria. Antoni. Cale. Sylve.& usus ecclesiae testatur. Hoc dico quia illa determinatio non extat apud nos, nec in praediisto conci. ex defeetu impressoriam.Sed multi testantur se uidisse illam. Et papa Euge. in quibtisdam ordinationibus reuocauit omnia facta inconcit. Basiliensi, ubi fuit ordinatum, quod omneS ex communicati uitarentur, quod erat contra determinationem Conc.Constan. Nota hic quod quilibet fidelis tenetur iure diuino ui 'tare excommunicatum quocunq; modo sit excommunicatus) in duobus casibus,praeter eos quos recensuimus. Primus, quando eius conuersatio est mihi nocivae,qua moueat nocendo in fidemel circa bonos mores. Secundus,quado ex mea conuersatione ipse.sumit fauorem,ut det robur suae doctrinae & errori,propter quod est excommunicatus. Extra hos duos casus non est de iure diuino uitare excommunicatu, sed solum de iure positium
Q AERI TvR, utrum excommunicatum
ab episcopo Salmantino,uel Burgensi &c.te meantur uitare qui sunt de alio episcopatu , supposito quod sciat illum esse excommunieatum ψ Videtur quod non, quia supra Bur genses nullam potestatem habet episcopus Salia antinus, quomodo ergo poterit illos
425쪽
3 s Ddi ex remmicatione obligare ad non participandum cum suo lCommunicato. ScotuS.q-d. 19. q. s.respondet &bene)quod omnes qui stati ecclesia Dei, itenentur uitare eum in quocunq; loco existat excommunicatus. Sed tamen non bene respon .ad argumentum in contrarium, nam
dicit quod episcopus non habet de iure diui no potestatem excommunicandi, nam sic n5 lpos et obligare non subiectos ad non participandum cum suo excommunicato: sed habet talem potestatem ex concessione papae. , aqua habet, quod posis it priuari omnibus suffragiis & communicationibus licitis. Sed dico quod episcopus de iure diuino habet potestatem excommunicandi subditos ex of ficio, & ordinaria & propria potestate. Et quicquid potest papa in toto orbe, potest etiam episcopus in suo episcopacii , stando dumtaxat in iure positiuo: paucis exceptis, ut creare episcopum.Vnde ad argumentum, quomodo potest episcopus obligare non nisi subditos: dico et potest ex eo st est de iure diuino, et excommunicat' in uno loco uitetur in omnibus aliis ut patet ex serie euagelica, Si ecclesiam non audierit, fit tibi quasi ethnicus & publicanuia omnibus christianis dic l- turillud, non solum dicitur illis qui uni' sunt episcopatus,sed omnibus. Secundo dico cum Maio 4 d. 18 q. q. st illa obligatio non proue
426쪽
git ne excommunicatione . 3 7 . nit ex senten. episcopi, sed ex dispositione iuris humani,quod quidem praecipit, qu 'd excommutat catus in uno episcopatu uitetur in aliis omnibus.ut habetur in conc.Nice 'o
. in multis.c.c.si quis presbyter & c.qui suis,&c. GA ERi TvR, an obligatio ad non par- . ticipandum cum excommunicatis, sit tan- . ta,quod obliget ad sui obseruantiam, etiam cum periculo mortis ψ V. g. Tyrannus uel alius excommunicatus minatur mihi mortem nisi communicem cum illo , uel dicam
ei missam, an tenear mori potius iliam id facere/ Est quaestio grauis, &disputatur in
Prima secundae. quaest. 96.art. . Sunt opiniones, quidam dicunt quod lex humana ex natura sua &de per se non potest obligare adi sui obseruantiam cum periculo mortis , essi aliquando obligat est de per accidens, quia scilicet adiungitur bono communi uel fidei, uel religionis. probant, quia debet es se iusta, ut si papa obligaret me ad nun- . quam comedendum carnes seria sexta, ceri te esset lex impia, ergo. Caieta. prima se- . cundae loco citato, tenet oppositum. Dicie enim quod papa &rex possunt condere legem quae ex sua natura & de per se obligae ad sui obseruantiam cum periculo mortis. Dicit
427쪽
3 8 De excon micatisne' Dicit secudo quod si aliqua lex nota obligat iisto modo, est solum ex benignitate legisl, itoris,qui noluit obligare' cum tali periculo, inon autem ex ui legis. In summa autem sua idicit multa,respond. ad.q. Primo ait quod ira humanis non est mortale communicare cum lexcommunicatis in prohibitis ,& quod ab excommunicatione propter taleni metum iexcusatur. Secundo dicit, quod in diuinis retiam secluso contemptu ecclesiae,nullo nis ido licet communicare cum excommunica- rtis,etiam ob vitandam mortem. inria talis tparticipatio est mortalis,quae nullo metu ex tcusatum ut dicitur in c.sacramentis.extra, de esentetia excommunicatio.Certe ista senten ilia est nimis grauis & odiosia. Vnde dico, t, quod metus mortis excusat a mortali &ab hexcommunicatione, propter participatio- nem in diuinis cum excommunicatis incum crendam, secluso contemptu ecclesiae.Probo, tquia non est uerisimile,quod ecclesia inten- ndat obligare ad obseruantiam suarum legum lcum detrimento salutis propriae. Cum ergo eexcommunicatio sit poena ecclesiastica,& ede iure positivo,non est dicendum quod ob iliget cum periculo mortis. Et sic ad. c. sacra- t me. dico quod illa decretalis est intelligeda: r: quado in conleptum esclesiae minatur mors. i
Vei quado committitur peccatum mortale d
428쪽
te exto micatisne I stinterueniente morte.Vel quando participae in crimine criminoso cum excommunicato, ut ait.S.Tho.quodlibeto. 12.art.s.& Sylvest. uerbo metus,parrapho.7.& Duran. d.I 8.q. y. A E RIT v R, utrum ipsemet exeommunicatus teneatur uitare fidelest& loquor de Omnibus excommunicatis quocunq; modo Resp.& sit prima propositio, excommunicatus cuius excommunicatio est occulta non tenetur ratione excommunicationis abstinare in publico consortium aliorum,& communionem,etiam in diuinis,sed potest & debet se in omnibus ita habere, ac si non esset excommunicatus.Haec est conclusio Sylvest. uerbo,excommunicatio. 3 parrapho. 3. Probatur, nullus tenetur se infamare, imo omnes tenentur iure diuino de naturali ad tuentdam famam maxime propriam curam habede bono nomine) ergo. Item quia quilibet tenetur non scandali dare alios sed si excola municatus secrete, fugeret aliorum consortia, scandalietarentur illi nescientes causam ergo non debet fugere Secunda, publice excommunicatus tenetur vitare alios fideles
tam in publico quam in secreto de hoc non est dubium. De quantitate publici exco municati, publice si communicet cum aliis in diuinis & prohibitis dem est iudicium ac de peccato participantium cum eo, nφn peccat ille
429쪽
Cait ille magis quam illi: excepto quod fide is es post Concilium Constantiense habent tali
cultatem inducendi excommunicatos non , Dominatim, nec propter notoriam clerici ipercu Rionem, ad aliqua in quibus si se in- itromitterent ipsi excommunicati non rogati, grauiter peccarent. lSed utrum unus excommunicatus teneam ctur uitare alium excommunicatumλVidetur squod non, quia olim leprosi qui hos excom fmunicatos figurabant , poterant inuicem e colloqui & conuersarr, ergo. Item quia ex st communicati non sunt iam de corpore my- istico ecclesiae a quo separat excommunicam titio, ergo. Respond. quod sine dubio tenen- νdum est quod ita est prohibitum excommu νnicato, participare cum aliis excommuni' ficatis, sicut cum aliis fidelibus, & aeque peccat cominu nicando cum illis, ac cum istis . Et omnes excommunicati , sic adinvicem si
communicantes, incurrunt excommunic
tionem minorem. Patet, quia alias excom in 'municati essent melioris conditionis ut sic, ii quam non excommunicati: qui quidem priuantur illa conuersatione. Item, quia a huc sunt membra ecclesiae per fidem. Secundo dico, quod excommunicati ob hoc sO- fillum quod sunt excommunicati , non sunt ii, exempti a legibus & praeceptis suorum prae-. Et torum,
430쪽
isa tr a se excommunicatione asilatorum,&papae. Quia non sunt omnino extra ecclesia, sicut ethnici, nec sunt totalite abscisti & ideo tenentur superioribus paserere, &secus facientes peccant, & incurrunt alias excommunicationes & poenas. - Dico ultimo, quod titulo excommunicationis maioris prohibetur non solum licita conuersatio cum excommunicato, sed etiam illicita. Unde mulier subiiciens se excommunicato, grauius peccaret quam si peccaret cum non excommunicato. aque praeter malitiam quam habet illud peccatum ex suo genere,habet aliquam rationem circunstantiae excommunicationis. Hoc patet, quia in prohibitione communicationis, includitui prohibitio illicitae cona unicationis a fortiori r & non dubites de hoc. Dico denique , non sacerdotes posse excommunicare, dummodo iurisdictionem habeant in foro contentioso, ut archidiaconilegati & electi. Sed est graue dubium, an occulte excommunicatus possit excommunicare: ita quod talis sententia ualeat λ Palu . . distinctio. 18. quaestio. a. respondet, quod sic . Probat ex captiu. ad probandum. de sententia & reiudicata. Et ex. l. Barbarius. ff. de re indicata. Et habetur. 3. quae