장음표시 사용
21쪽
I tanta, quae Theam fert et ipsa etiam ΤΗΕΑ hominatur, Europacis diu incognita fuit. Nonnulli primari auctores , qui de THRA scripserunt, plantam esse statuunt herbaceam, alii, quos inter Trigauit ius, Rhodius, Martinius et CPerr in , fruticem esse scribunt nomet Lura a rat, se hac de re incertum fuisse, donec I xc o tauri Spex, qui olim in Paponia Legatus et Praefectus fuerat, ibique saepissime plantam illam crescem; te viderat, ipsi assirmasset, THEAΜ esse fruticem I .
Fruin i Bontii Historia Naturalis et Medio Imriae Orientalis eum annotationibus G. Pisonis. pag. 87.
22쪽
Frutex. rv arbusc.la illi deinde a pli irim saucioribus descrista St, optime Vero a Cel. Kaempser I . A quo temp0re THEA magis cognita fuit. Prima mentio culturae plantae THRAE in Europa invenitur in G logo plantamni orti medio Ampelo mensis anni 1689 ca): ibi ininis jam anno I 688 ΗΕΑ stirpem viyam exstitisse testatur Clar. Io an me sit in mi Di nu . 3 P qua de re tamen dubitavit Clar L im re iri, qui Theam in ortocli ortiano describens dicit, semina sinties per aliquot
annos translata fuisse, nulla vero germinasse, et quantum sciret in horto Europaeo illo tempore 1737 nondum crevisse ψ). Postea Iani THEA, in E Fopam advecta a praesecto navis Elien berg, die III cal. Octobr. anni 1763 in deseciam delata est 5
et i Amoenit. Exu Fas c. III pag. os seqq. et Errat Clari C. S prengel Hi libria reii rhm
φ ., Amst I CI. Tom. II pag. II 4. Germanice Tomis pag. 95. edit. 8I8. micens. THSAR VIRIDlsi,stis p et vivam jam anno I 658 a Clar. Loncque t cultam fuisse ii horto Parisiensi ; nam in libro , cui titulus : Hortus, emisaee onomasticus plantarum, quas excolebat Parisiis anniarm et I 659 a CIV. Sp re.nge citato, nihil de ΤΗΕΛD tyr, quod tantum obtinet in appendice Caspari Bis in iis , cui titulus Stirpium aliquot pagis obscuri 3 denominatam ni cinis Arabibus aliisque explicatio.
23쪽
inum transtulit i). I De a Linnae in systemate sex tali ad Polyali driam referti ij a). Doci vero Lial ne ii O THEA ge . nus quoque ad polyandriam reserens, dicit .se obses vasse stamina TuLAE potius costillae bus quain receptae vi insilere, adeoqtie getius THEAM infe ri sitisse pertinere an laciem Ic0sandriam. Sed animadvertit auctor, tutius hae de re ridicari posse, si hecentibri his oeperimentis confirmatur s). Quod fallitum esse agnoro', quare ejus sententia nondum assiniit posis videtur Doct. S i m s 11 EAM ad Monadelphiarai stulit potius vero ei quoque non diacednu eum inim nondum mihi constare videatur, stamina semper inter se coalita esse, forte haud injuste statuerdpossumus, hoc a plantae cultura pendere. Accidit, qtiod MAE sores maXime cum aliis plantarum ad lyandriam pertinentium generibus convenire vi dentur, et Xactissimus K a e 1 fiet, qui stamina Tu EA Ioris nimaeravit, nullam hujus coalitionis me tionem fecit. Praeterea idem certe etiam a Linnaeo, qui plures siores inspe&it, observatum fuisset. Doct.
24쪽
Robert we et genus THRA etiam ad Mon, delphiam refert, illudque cum genere AΜELLIA conjunxit ci). Qua in combinatione eum secutus est Clar. in k, qui tamen genus CAMELLIAM in classe Polyandria describit di). ΤΗΕ a Linnae in ordinibus naturalibus intercolumniferas recensetur s), ab Adanso intercistos adnumeratur 4 , ab Antoni Laurentio Iussie ad Aurantias 5 et a Viris Doct. Batsch et JΑUΜ St. Η ita ire ad Hesperia deas resertur 6 et a Clar de Candolle inter amellicas describitur 7). THEA, quae a Leonardo Plu ken et Evon m assinis, arbor orientalis nucifera flore, roseo dictitur 3b, a Cel. aemps er definitur, Frutex folio
O Hortus futuesanus Londynensis, or a Catalogue friant culti ted in the eighbourhood of London. Lond. I i pag. 57. 2DEnumeratio plantarum Horti regii Bolani et M.
rolinensis altera, Berotini, I 222. Part. ΙΙ. Pag. 73. 3 Praeleot in Ord. ac Plantarum edidit P. D. Gis este, amburgi, I92. Pag. 56o Philosophia Bo, anica Halae , 48O9. Pag. 68. 4 Fiamides de plantes. Partias Paris I 763 pag. So. 5 Genera plautarum fecuno ordines naturales disposita , recudi curavit notisque auxit P. Usteris,
6 A. I. . . at sch Tabula a nitatum Regni
vegetatis. Vinariae, I 8Oa pag. 3. I tu me St. ilis e, Exposition defamilis natureHes. Om. II. Pag. 37. Prodromus Sastematis naturalis Part. I. pag. 53o.
25쪽
eerasi flore roseo sylvestris, fructu unicocco, bicoe-co et ut plurimum tricocco VIIJ. Dici mare in genus unAE descripsit hisce verbis se Calyx penta , seu hexa-phyllus , corolla hexa Teu ennea-petata, capsula trilocularis, triccocca V st). Doct. J o limS i rex, si Calyx quinque seu sev- partitus, Orolla penta-seu ennea-petata, styli tres coaliti, capsula trito-cularis semina solitaria V s), et Clar. C a n-d oti Calyx penta-seu hexa-sepalus, petat heXγseu ennea-petala in Gasi cohaerentia, bi-seu tri-serialia, stamina basi subhbera antherae sub rotundae, cap sula tricocca, septis valvaribus nempstra alvulorum imarginibus intractexis V 4 . Disputatur adhuc utrum folia HEAE , quae in usum adhibentur, ab eadem arbore exoriantur, an vero diversae specie arbores hoc consilio colantur. Omnexauctores, uti P 1 o B die niti s , Κ i noli erus, Cleyerus, Cuningliam 5 , aemp- fer aliique inter quos et innaeus 69, qui ante Doct. Η Lil scripserunt, de una tantum specie
I 5 PΘilosophica Transactions. Vol. XVIII. 1 so the
years Iro and 7o3. q. III. Pag. Istos. 6 Species plantarum. Molmiae 753, TOm. I. pag. sis. In hac prima specierum plantarum editione tantum ΤuEAM INLNsgia describit, ibique autem animadvertito, vidi flores in allis hexa petalos, in aliis ena ex petatos an
26쪽
tent ejusdem speciei judicent, qui ph sunt vivam inspicere. 'una etiam tantum species memoratur in ejusdem Θste iratς Naturae. Holmiae 759. Tom. II pag. O76. i Joh Hill aeolio Bolan3. London, 752. ut quisque melius judicet de auctoritate Doct. Hil in deteris minatione duarum specierum, hic asseram, quod hac de causa in ejus opere legitur incit, Tab. I. BOUE THZ4' have long qnestion vhether the Greenon Bo-hea Tea ere, or vere no the Produce of tiae sanaeshrub most thought the were thei Differen ceae ingat tribute orat to the State of Growth here in the Lea Ves ere ather'd and the various Method os cu-
27쪽
tem deinde secutus est Linnaeus I , sed piti. rimi
questions hether the belong' to the Tam Species, ori to in distinctiones. These pedimens heine thesiam Variet is Flowers, in f heived them roWingoni soli glis, laos Leaves e re ad different the ye vere Dems to have ansiuer' that uestion and the Tago te confirmχ it Iudgment, et mos e Pros is anted; sor he were very uasti ho hould mund ad obsolute Distincti O pon one Specimen. is certa in the Chiinhese athes ille Me and the Green ea a different Period o Growth: and then have many the Partiis cularities relatini te, an Article of such qm portance. But tho the Aecounts of these led Europe an to eli
separate brub hiel produce them, Thei Time o gais thering Would made sotae Dissere ne is the were the Leaves of the fame species; ut his oes no provethat the are in has ony rit ter of sussicient Aecur o so the observatio sal it. I Specie plantarum edit. a. Holialae 76 - Q.
28쪽
3i' auctores postea jure dubitaverunt, num Character, qui modo a numero petalorum pendet, sussi- .ciat ad differentiam specificam indicandam. Et o te ita potissimum existimaverunt Hill et innaeus quia in Dro ulgo Thea nigra et viridis prostant et distinguuntur. Dubito etiam ne postea ipse innaeus ab hac sententia discesserit, cum in illae dissertatione se praeside defensa, tantum de una specie loquatur 1 . it. Vir Dines duart Smith in epistola mecum communicavit, THEA BOAEAE exemplaria duo, si ribus hexa-petalis, manu ipsius innae nominata, in herbario innaeano conservari, ut et folia tantum duo THEA U1R1D1s ab hortulano celebri Goad om missa, quae vero nullius sunt auctoritatiS Sic et Doct. et isom ad unam THRAE speciem concludendam esse putavit st). Sim me retet, qui peritus botanicus fuisse dicitur, refert se se generis THEAE species observasse, quarum una tantum
ad usum colitur 3). Clar hi ni ea g, qui per aliquod tempus inter
Japonenses versatus est, modo de una specie loquitur 4b, et oct L inua erit O , qui numerorum inconstantiam in partibus calycis et corollae ob
29쪽
servavit, THEAM BoiiEAM et VIRIDE 31 non disti guendas est judicavit 1 . Oct. etiam ess Om. ta inex, quia ipsi quoque innotuerat, numerum peis talorum non semper sibi constare, unam tantum speciem agnovit et). Vir autem Clar. Re in Wardi mecum communicavit, se plures plantas THEA in Iavam XL Sina allatas coluisse, atque etiam in illis inconstantiam petalorum uuaeri observavi Sse, immo saepe decem petat in un fore numeraviSse, quod Vero tantum a plantae cultura pendere uducat. Atque etiam animadvertit Vir Clar Smith in litteris, quas adna misit, se de differentia specifica inter THEAM VIRIDEM et BoHEAM nihil certum umquam invenire potuisse. EX ais itaque et auctoritate Clar. S i in s sy, et qui eum secutus est Clar dii a id olli concludere OS sumus , opines diversas THEAE species ab una eademque
i Hora Cochinostinensis cum noris C. L. ill deis nON, Tom. I. pag. I . Ubi dicit, se Thea viridis, quae provenit ex provincia Mare si flores secos examinavi, non vivos, notavique similem inconstantiam iunumerum partium calycis et corollae Adeoque asserere passumus, omnes illas differentias potius Theae ineniis ex unica specie Bolanica deduci, quae ex diversitate soli, culturae et methodi folia praeparandi apparet diversa permanente adhuc in eadem varietate inconis tia illa partium loris, quae Theana viridem a Bohea iu
30쪽
ris specie exoriri , quae, quia si jam a Lis nonae denominata eSt, THEA SINENSEM potius appellem. I Confirmatur quoque ex relatione Iar. Ma. a ram di disserentiam Theae tantum ab humo et aetate foliorum penderes I); sententiae vero itinerat ni i hac de re multum discrepant. Pris est. erum C HARP ΦΥ1ER infra i m y quoque statuit onine Thea species ab eadem arboris specie exoriri et . Contrarium refertur a C nata in v I cum quo convenit Praest de Ges ignes, qui narrat duas T RAR species distingui.
nempe THEAΜ viRIDE3s et BO EAM, et omnes varietates hisce speciebus profluci et pendere ab humo , cultura et foliorum collectione 4 . . Sed cum illi manicas characteres non descrubtant, et sicut videtur relata tantum reserunt, eorum opiniones botanicis non magnopere Valent.
Possunt quidem adhuc diversae species sub hac specie latere, sed uti supra dixi characteres botanici, qui a Voragae dans interietis aes limine et en Tartari