장음표시 사용
121쪽
nobis arbitremini pace opus esse,uenite sine armis. Vt autem res uestrae bene habeat, si amici fueritis, mihi erit curae. Quibinauditis, Chaldaei orum multis laudibus extulerunt, ins essent iucundisime complex domum abiere. Sed Armenius cum audiset a ro uocarisiest, et quid ab eo ageretur,acceptis fibris er rebu3 alijs quotquot μ*fui fore arbitrabatur, uenit ad eum quam poterat celerris me. Quo quide uisio,ixit: re, ut pauca de futuro cum nos homines prosticere possumus ulta agere aggrediamur. Nunc enim ipse moliri libertatem aggresbus, Actus sum struus, ut antea nunqua. Cum uero capti uinu cerato perilbe arbitrat nunc ut alias nunqua, salutem p eni iucue unius adepti. Qii enim nunqua cessabant multis nos malis afficere, his ego nunc esse uideo, ut optaba. Et hoc velim, ne te lateat ore, suilbe me ad abigendos Chaldaeos ex his uerticibus,multὀ pluris daturum pecunias, q istis quas tu nunc habes ab me. Et quibus bonis pollicebaris nos afectum iri cum accipiebG pecunias, ea iam praeμα tisti. Itaque nouistin alius tibi debere gratius, quas tibi si boni uelimus esse,pudeat nos funὰ non referre: cui etiamsi referamus, nihil tamen pro dignitate facere ne hoc quidem pacis erga uirum adeo beneficu reperiamur. Et Armeniim quidem haec dixit. At Chaldaei rogatum uenerui ad oram, sibi ut pacem Aceret. Quos orus interrogabat inquiens: Ob aliud ne Chauri quicqui pacem cupiatis, quam ob huius rei causem, quod exi timetis securius
poste uitam agitare pace sim, quam βι bellum geratiss
quit: Quid igitur si alia etiam bona uobis ex pace adu niuimagis item latemur,re1 odere. Sed quidnam aliud
122쪽
ω, uelletis ne totum Νluentes tributi, quantu Armeni soluunt,uobis liceret tantu colere agri Armeni, quantum unius Modo,restodere chviri,credamus stre, ne quid iniuriae patiamur. Quid uero tu, rM inquit, A mente, uelles ne id agri quod nunc est incultu, ab his cooli, si constituta apud te p ecunias soluerint mestondit Armeniu3: Pluris sane hoc emere, cum censiuεmultu aggere ruri Quidautem uos Chalcia s quoniam uobis boni fiunt ni te num mere uelletis Armenin hos montis esse posturae, si uobi pas,res quae iusti Aunt soluerint f Valde,
Chaldaei responderunt:nam me ullo labore magna adferast utilitatem peruenturam. Tu autem Armenie, uelles ne pascuis horum ut si pro parua Chaldaeoru utilitate,Ionrage maiorem ipse utilitatem esses consecuturus Et valde id i quidem, si pasturam mihi ecuram arbitrarer. Igitur, inaquit ruue, secure pasceretis, si uertices auxilio habere tis. Ita est,inquit Armeniu3. At per Ioue,dixere Chaldaei,
nequaquasecure nos rum coleremus ιν non modo horum agruJed ne nostrum quidem,si hi cacumina positarent sed qui rurμου inquit,si cacumina uobis essent αxilio Ita nobis, Chaldaei responderunt,bene esset. Sed medim fidius, inquit Armeniusnobis rusus nequaquam bene si ret,ubi hirur in cacumina essent accepturi,praestria , , . vim, ses eos nos custidienim, iniuriamRς modo tantaxat pacem sitiuums il it
123쪽
ad haec obseruanda dederat omnes acceperunto; fidei pignora, μῆ utris ab inuice liberi essent couenerint,literarenturque inter sese connubi , a culturis,ta pa biris, πcomuni societate, si quis in alterosicutis esset iniustus. Ita per id temporis eis peractum: atq; hac etiam tempestite, quae tum foedera fiunt percussa inter Chaldaeos et regena Armeni0ru, ita perdurat. Caeterv pHkaqua foedera fiunt
percussa,viris continvo caskllum tang commune muro impigre cingebant. er in id res nec burin congerebunt Sed ubi aduenit uester rus utrolis apud se coenatu αros ut iam amicos, convivio excipiebat Iis autem una discumbentibus, dixit unus ex Chaldaeis: haec alijs quidem uis omnibus optabilia exillare,veru esse Chaldaeos quosdam qui uiuerent ex praeia,nescirenis terram colere,ac ne possent quidem, flueti ex rebuε bellicis uitam degere. Praedabantur enim semperimerebanis stipendio sepe aripud Indoru regem: nam illum aiebant ustu elye opulenoti finiu: sepe etii apud Asbagen Et Cyrus inquit: Quid igitur no etia nuc apud me lipendio meret Ipse enim dabo quantu quis alitin plurimu unquam stipendium dedit cui coliensi re, multos etia fore qui uelint. Et haec quidem tunde ita conuenta fiunt. At Cγrus cum audiset Chaldaeos sepe ad rege Indoru promisichrecordatiuuenisequos ab eo 1peculatu in Medos res Medicus, abibes ad hos hsquo rursus res e0ru explorarent,volebat sit quas ipse res gessera Indus disiceret Itas coepit ita loqui:O Armeniciet uos Chauri dicite mihist quem ego ex meis ad Indum mitterem,mitteretis ne mea calisa e uestris aliquos, qui eier itineris duces esen atq; μπὸ agerent. At quae uola,nobis ab Indo fierent Ego enim μι rem ut grandior etia pes
124쪽
eu tu nobis feret, quo er 'pendiu dare posis abunde
quibus debea,ta milites honorare ais munerare pro di vitate. Horum igitur causa mihi sit uolo maxima pecuri nuru copiamis aute opus esse duco, si uelim quod libeno ter cupio,pecunijs uestris parcere. Amicos enim uos mi, hi iam arbitror. Ab Indo autem libenter acciperem, si daret. Itas nuncius cui uos iubeo dari duces, eses adiutos res geredi negock,i δ cum uenerit,ita dicet: Inde orus me ad te misi, qui ait: Quonia alium exercitum domo ex Persis opperitur, maiore sibipecunia opus esse. Etenim 'egm,inquit,opperior. Quare si ad eum inferis quantum pectiniae postis como δι dem ei bonu exitu dederit, enitetur ita facere ut existimes bene tibi esse cosiustum,quὀd munificis infe Aeris. Et baec sane verbis meis exponeti
Vos aute mandate uestris nuci , quod ad rem coducere arbitramini. Etsi quide ab eo pecunias ceperimus,his litemur copiosiu3. Sin minus ceperimu intelligemus nullam a nobis rivalia deberi: quinimo licebit nobis istius cauisse omnia facere ad nostru emolumentu. rus locumtκου futuru putans ut Armenij Chauris nucij elusemodi uerba d e sese facerent,qualia de stipse cupiebat ab
omnibuη hominib.-dici et audiri Et tum tande cum res me haberet, aluto couiuio dederuise quieti sed posseαro die tum ruε nunciu mittebat,ei madans quaecul dixerat Tum Armenivi Chaldaei, una miserat Dos maxiad agendu pro ad di Exhinc aute rus cum munii Fe
125쪽
citu, o quantu habuerat ueniens, ta quem ab Armen saltumpsit, quos milites acceperat a Chali is ad qua αtuor millia, qui putabatur cuctis alijs praestire. Vt autem deficendit in agru habitatu, Armenius nemo nes vir neq; mulier intra aedisse continui sed omnes obuia ficti fiunt,
laetitia ob pacem exultantes, strentesq 'agentes quod quisque habebat preciosium. Neq; Armenio haec molesti erarant, quonia existimaret ita omni delectari magis, quod honoraretur ab omnibus Sed ad postremum Armenij eotiam uxor occurrit liusfecubabens iuniorem situ, que uni cum alijs donis portabat etia auru, quod priim accipere Cγrus noluerat. Id orus ubi uidit: Vos me, inqui non sicietis ut mercedis gratia obequitas sim bene sicus: sed tu, δ mulier, abi, er ques ad me stra pecunia tibi habe, eesa; nolito amplius Armenio defodiendus dore. Tuum autem filium pulcherrime istis a te ornatum, in expeditionem emitte. At reliquus pecunias habeto, e T liab psit, et uiro, tar filiabus ac flijs, quod ijs struatis pubchrius etiam ornabimincta aetatem agitabitis iucundim.
Nam in terra fatis sit corpora de'dere,cum quisque diem
obierit. Cγrus haec locutuε abequitauit, quem Armenim Cr reliqui omnes homines deducebant, eum beneficu iterum atque iterum appellantes, e V uirum bonum. FICcq ciebant, donec eum ex Armenia emiserunt. Mifit item ad eum Armenius maioris copias, quoniam domi pax esset.
Ita igitur ab t oras,non solum ditatus pecuni' quas accepit, sed multo pluribus paratis ob suos mores, ques cum opus foret acciperet. Et tum quidem intra confinia est castrametatus. Postridie uero illius die et agmen,ς pecunias ad Cyaxarem misit. Nam ii propinquκs erat, ut dixerat De
126쪽
rat. Ipse autem una cum Tigrane, optimatisvis Persorum uenabatur, ubi βω offideret, atq; latabatur. Sed
norare posent,si quos ubstite ducerent. Putabat enim siquisis pcrtem ficeret laude digna, totum sibi pulchre habere. Atq; ipse quos si quid usquam uideret pulchri in
pro exercitu, hoc adeptus, viris dignifimis dono dabat, ratia ille quidem,ea sibi omnia ornamento esse, quicquid pulchri milites bonis haberet. Cum uero militibuε in tribueret quae ceperat,in medium centurionum ordine, priimipilorum, cir omnium quotquot honorabat, bis quasi uerbis est usus: Viriamici sim uidetur nobis quaedam nunc adesse Letitia, et quod opulentia quaedam est addiat et quod ea habemus, quibus honorare poterimus quos nemus,eν honorari quos pro dignitate cuiusq;. Omniano autem remini ramgr, quae Pallas opera horum fuere bonorum causa. Namsi nobiscum uelitis animo uolutare,inuenietis π uigilasse ubi oportebat, labora se a
celerasses, hostibus non cessisse uil, in causa. Sic igi
tur est opus,praeshm uosmetipsos in posisum uiros forat: illudfane intelligentes,magnus voluptates, maxima Pona praeberi obedienti constinti tempesuis. ex choribin poriculis. Et cum Grin intelligeret miltates robustis esse corporibus ad institie labores toleri si s animis infractis ad hostis cotemnendosscire etiam os quae suae forent armaturae accommodata, cum ' rueretur parati limos ad parendum superiorib.ς igitur cupiebat iam res aliquas praeclaras inhosus ἀ praesertim cum nosset in cunmndo saepe fost ci
127쪽
principibus ex pulchro etia apparatu aliquid uirum Videm praeterea quibuue in rebus milites concertarent, istos habere ambitiost, pluris quos inuicem sibi inuidere, ob haec etiam eos in hostium agrum uolebat quamprimu educere, quippe qui nosset communibu3 periculis feri,ut α- ch benignes iter sese habeant,'non amplius hac in re neque armis uiris ornatis inuident, neq; gloriae cupidis, quin potius huiusmodi milites ex laudunt illos, amplecti itur, qui fui sint similes, quod eos existiment boni pu iblici adiutores. Sic igitur primum armauit exercitum, struxitq;q potuit cir pulcherrime a optime. Dein conuocauit praetores, qui militibus decem millibus praefiunt, Cr militum tribunos, Er ordinum centuriones, ei primis pilos: hi enim absoluti erant ab exercitus ordinari numero Cumis; aut imperatori alidire, aut quicquam praeci ere oporteret, nihil sine superiore relinquebatur, sed per duodenarios Er sexcuriones relicta omnia componebantur. Sed ubitempestiui qui uocantur,conuenerunt, ijs rus adactus o kndebat quae bene haberct, docebatq; qui, quech res ad mulliu auxilium esset ualida. Et illos posk quam amore incendit iam ad aliquid Aciudum,ait eis abis eundum nunc esbe ad uos ordines, Cr ut quilis suos edo. ceret quae t se illi didicissient,omnisq, accedere studerent cupiditate belliandi, quo ingenti omnes animo ad iter moueτelli uis adessent mane ad Cyaxaris ianuas. Tum igi' tur abeuntes egerunt ita. Sed post ro die ubi illuxit,aque rut tempestiui ipsi ad ianuas. Vna cum bis cirus ingresissus ad cγaxarem, coepit ita loqui: Non equidem nesciis iam δε ares, quae a me diceta sunt, ea tibi landiu nihilo
minus usa elbe quam mihi. Sed pudet testri is cadice'
128쪽
re, ne ui aras idcirco de educ edo exercitu ficere inentionem, quonuin moleste feras nos alere. O re post squai e taces,sequar ego Cr tua et nostra causa. Nobis enim uidetur onnnibus, ne pol'aquam parati fumus, tum pumvenit cum holhs in agrum tuum impetu fecerint nesin amico sedentes solo, hostis expectemus, sed in istorum
potius regionem ipsi irruamus. Nunc enim cum in tuo fumuS Wo,magnum rebus tuis uel inuiti detrimentum inferimus nod si in hostilem eamus terram, male res eoru quamlibentisime afficiemim. Praeterea abs te ipsi nunc aσlimur,magna tua cum impensa. Si aduersius hostis eduxeo
risus exercitum, ex istorum agro alimenta capiemus. Ino
super si in μου nobis istic quam hic ρcticulum impendeo retortinis id esset expetendum quod fecurius oret. Sed nunc pares isti uturisiunt, ue hic expectemus,seu in illorum agrum in obvij eamus:π nos item pares fumum pus gnaturi, siue eamus nos pugnarum aduersius illos, seu hic illos adorientis excipiamu3. Sed multo princto praestinotioribus robustioribuεs utemur militum animis,si eamus aduersus inimicos, neq; inviti hostis albicere uideamur Longe etiam illi magis nos metuent,ubi audierint nos nesquaquam Avo terrore tanquam exanimatos domi sedem res pos quam eos sentimus aduenientis, Cr ipsis occurrere qxamcelerrime manum conferturos, π minime
Experire donec noster ager detrimentum patiatur, sed integerietis potius uastire iam illorum solum. Acs quissem maiorem istis metum iniecerimus er nosi os uia Zqr β fecerimuου ad audentam, hoc ego nobis maximo flirum puto. Et hoc item modo periculi nobis nu Rhhostibus uera plus fore censeo. Nam ut Er meμ p
129쪽
ter dicere semper olet, Er tu dixi ti, G alij omnes com Praelia animis sentiant,praelia animis longe magis, quam uiribuS corpomais climn u rum iudicantur. rus ita locutuε est. Ad quem Oaxas ribra cc cri, res ita restondit: Verum quod uos alere inibi moles bimsi nolo Cyre uosq; alij Perse fusticemini. Enimuero ire iam in hostilem terra,videtur etia mihi ad omnia essee meolius. Ergo,inquit ortispostaqua eadem nobis mens est. iam instruamur licet: si per deoru sacrificia quampriamum nobis consentitur, exeamus celerrime. Exhinc miliatibus instrui rufis, rus facrificabat primum Ioui regi, dein si s dijs, petebatq; ut propiti j ac mites exercitu duo cerent,vis boni forent a fautores Er foci,co ultoress bonorum. Simul etiam rogabata heroas soli Media hobitatores er curatores. Vbi uero G litauisset,er steques ei esset agmen iuxta sines, tum d si focundis usus augurar solum inuadebat ho He: superatisq; illico finibus, ilis lic iterum propitiam libationibus reddebat Tellurem, Crsacrificin deos ac herous qui AsJhriam incolunt, placavibat. Quae cum feciFe russus Ioui patrio sacrificabat: σβι quis alius deus o knderetur, nullum negligebat. His aiectis,cotinuὰ haud multum itineris peditatum adigentes, locabant castrarequitatu autem discurrentes, magna multiplicemque praedam comple ant r. Caeterum castrametati habentres res necessarias affatim, et uastitites agri L hostis expedlabant. Qui cum aduentare dicerentur, nec iam distire iter dieru decem,tum ait inruue: Iam tempus arares obuiam eundi, ne er hostibus videamur ea nostris metu eis non occurrere, quin potius pateat no inouitos nos pugnaturos. Haec ubi oaxari quos uisa sunt,
ita instruiti procedebant, semper tantum quotidie, qua
130쪽
tum satis ese ipsis uideretur: siciebanis coenam semper
cum luce. Neq; ignis in casti is nom accendebit, sed unis te casbra, quoδει qui noctι procedere propter igne aspiscerent,nes ab aduenientim uiderctur. Saepe etiam post castra ignissiciebat adsistendos hostis. Quare interdumste latores quos incidebant in eoru procubitores, quoniam ignes 4bent post castra, cum illi tamen arbitrarens
tur ese a castris sest admodum pro L Itas Athri, erqui cum ijs erant, ubi iam proxima inuicem agmina siesrent, lita circundabuntur id quod hoc etiam tempore aciunt reges barbare qui in locatione castrorum quamprimum ob hominum multitudinem circundantur fossa. Norunt enim equestre agmen no iti acile turbari, ese. inutile er maxime barbarum. Habebant enim in praesepis eo
quos ligatis pedibusad quos si quis eat,eos cir soluere no frenare laboriosumsit operosium eri etia eosdem
ephippi 'mere uis loricis induere: CT cum equu amscendem, eum agere per castra nulla pam poteris. Italob haec omnia cum viij b rbari, tum illi lisa munitiones circurant: simuls existimant cum in loco fiunt munito, pote tem praestire pugnandi cum uelint. Cum haec iri'tur Iacerent,inuicem proximi labant. Sed ubi appropinquantes di)tirent circiter para angam, Asbrij ita locamini castr ut dictum e n loco fossa circuiato,sed aper rus quam poterat in loco occultifimo actis anis
e ca1tra uallis loricatis et te eis tumula, tuε res omnis
ς quae repente aspiciantur, ese aduersis formidabii a quidem nocte,ut par erat,ab utri'; pros Rhitoribus constitutis, quietife dederunt. Postridie uero mos diei Afrius Croesus, ais abj duces intra munitio