Xenophontis philosophi et historici clarissimi opera

발행: 1545년

분량: 855페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

101쪽

72 XENOPH. DE PAEDIA CYRI

Quid bosidit, res Cu modi rem frcisti ita Indis appa rens Ego sane uolebam te quam1 lendidi yimum apparere. Nam mihi ornamento hoc erat, quod mea natuε fio ore magnificus et elegantisimuε uidereris. Ad quae rus inquit: Et utrum magis te ornassem Oaxares, si cum inπduerer ueste purpurea, peremque armillus, et monili collum circundare, ocisse iusis tuis audire: an potiuε nunc, quando cum talibus tantiss uiris adeo propere tibi pasreo,cum sudore ac strιdio tui honorandi gratia, tum ornatim ipse, tum alios o lanians adeo tibi obedientis es Haec orim locutus est. Quem Garares cum recte dicere putasse uocauit Indos. Ni ingresi dixere, mitti se ab Indorti rege,ab quo rufi estent interrogare, qua ex re bellum esset ex Meris ex Asseris. Et cum te audis usi tufit ut rursius iremus ad Alγrium, ab illo eadem haec interrogaremus. Ad postremum, ut uobis utrisque diceremus,res gem Indoru considerato iure, in illo fore cui iniuria sit illata. Ad haec Oaxures ita restondit: Me igitur audite

Nullanos AHγrium ascimus iniuria prorsu. Ilitum,si os

pus est,adite interrogaturi quid dicat. rus autem cum adesset, quaerebat ex CFaxare Num etiam ego, inquiens,

dicam quod sentios Qui tufit ut diceret. Vos igitur, inviquit rus,regi Indoru haec nunciuisitis quid aliud axari uidetur, nos ita dicere: Si quid iniurium a nobis Ashrius dicit iubest illatum, eligimus ipsum regem Indoruiudicem. His igitur auditis,legati abierunt. Sed post aqua

Indi egressi sunt, oras ad ciurarem dicere haec coepit: O arares equidem ueni domo sine multis priuatis pescunt quot autem erant, baru miihi paucae fiunt reliquiae, eas enim in milites confiumpsi. Et hoc miraris friasse tu, quo

102쪽

L IBER SECUNDUS. 73

o cosiumribris, quado hi milites abs te atinutur. At ne te lateat uelim, eus a me consumptes esse pecui nus in nullum aliud opus, quam ad honorem et gratiam, dum praeclarum alicuius militis Acinus admiror. Videtur enim mihi omnibus, quos ullus uelit cuia cunque rei bonos reddere adiutores, bis iucundius ese, si bene dicendo

faciendo fuerint ab illo incitati, quam si molestia absoria tμr, coganturq;. Quos igitur quisquam uelit alacres mites ut ad sibi rerum bellicarum adiutores facere, hi omnino uenan Kl criter g. di sit ni mea sententia bonis ex uerbis cir rebus. Amicos cita e enim eos,no inimicos esse oportet, qui pro nobis Isine σπcusatione uni pugnaturi: talis quidem amicos, ut nes fecudis in rebuου sint imperatori inuisuri, neq in aduersiiseu proditur Haec igitur ipse ita prouides, pecunin opus ese puto. Omnibuε autem in rebus ad te respicere, cuius permultam sentio esse impensem,uidetur mihi ab ursim essee. In medium autem considerandum arbitror π tibi, er mih ne tibi sint pecuniae defuturae. Nam si hae tibia bunde uerint,scio etia mihi futurus,ubi opus uerit, profertim sit in huiusmodi eas rebμs accipiam, quarum sum ptu ubi eas captis,tibi sit conducturus. Memini audiuis

se abs te iandudum, te ab Armenio nunc contemni, quos num audit bosis aduersius nos ire. Quo fit, ut neque exemcitum mittat, ses tributu quod debet. Facit haec, inquit, 2re. Itaque ego uereo utrum mihi sit melius bellum inrucis elim cogere,an magis coducat per hoc tempoαrii Mil=κmycercine hunc etiam alijs aduersius nos bos --M. Et riu interrogabat: At habitacula utrum ei

i 'ςqμ qi a in locis Ant admodum munitis. Ego inim

103쪽

τέ XENOPH. DE PAEDIA CYRI

hoc noui. Sunt anemontes ubi queat,si ubito abierit, tuim se, quo minus captiuus fiannes res item ex capian tar, qVascunq; subvehere potuerit, nisi quis pertinacius obsederit, quemadmodum a patre meo factim est. Dein h.ec Cyrus locutus est Si mittere me uolueris, additis mishi equitibus quot uisi fuerint tibi satis, effectaurum me puto pro deurum ope,ut cir milites mittat tibi, π tributum solua ac item futurum libero, ut nobis magis amicus fiat quam nunc est. Et coaxares inquit: Et ego stero istos magis ad te ituros quam ad me: audio enim ibi pueros quosodam tecum una olim venari consuesbeatas rusus eant ad te pri Fe . in sos si ceperis, agat Armenim omnia quae

re occultida es e co filia haec nostra s Magis enim, inquit arares, eoru aliquis in manus uolat: ac si quis eos agogrediatur,posint capi imparati. Audi igitur, inquit αrus,an tibi uideor quicqua dicere. Saepe cum focin meis omnibus uenatus sium circa montes π tui Cr Armeniorumn agri, er equitib. olim aliqui. 4 umptis ex hisce Medis focijs istuc ibam. Similia igitur,inquit Garares,si iacias,haud eris si bestxs. Osod si maiores copiae illis apopareat copijs qκώ ad venationem habere consues hoc nimirum susticionem a strat. Sed licet etiam hac in re,inquit rus, excusatione instruere uerisimilem, si quis ad

illos enaticiet, uelle me magna facere uenation et abs te

equites palam petere. Dicis tu quide perpulchre,inquit arares: atqui ego tibi non dabo praeter paucos quosodam, quasi iturii sim ad caskila, quae sunt iuxta Aonia: etenim illuc ire institui, atque ea reddere quammunitissemvicim tu auto proceocris cm ruit copijs, ac duos iam dies

104쪽

dies uenando contriueris, mittam tibi meorum ex equisum ex peditum quantum sat lucrinquisivi tu asumptis, continuo ascendM. Ipse uera cum alijs cepi' enitam non dese i uobis procul. qu) ubi tempus fuerit, upcruenti.

Hoc igitur modo oaxares continuo coegit ad ca ista esquites ac pedites,praemisitq curam cum cibo, ea uia quae ducit ad caiklla. rus autem fac in fecit propter pro stelionem, simulque ad ararem mittens, petebat iunioris equites. Hae vero non multos ei dedit, cum permulti ad eum uellent. Cumq; C rares iam antecosisset cum coop s peditu ais equitu, ea uia quae ad casklla ducit, ori sacrificia de eundo aduersim Armenium bona extiterunt: ιta Cyrus suos ducit tanquam in uenationem instruo GL Ei uero profrificent continu) in primo agro exurgit lepus. Aquila autem uolans dextera, lepore desticies ientent, π irruit, e r percu sfit illum, extulitq; correoptum, eos ablato in collem proximum, pro libidine uteobatur praeda. Augurium igitur Cyrus intutus cum laetastus est, tum Iouem regem adorauit, dixtis ad praesentes: Venatio quidem,amici imi uir pulchra est utura si deo libuerit. Vt autem ad sines uentum est, continuo uenaba tur, quemadmodum consueuit. Et peditum atq; equitum multitudo motu est is uistrae exurgerent. Fortissimi utaro pedites ais equites diuisi sunt, exurgetisq; bestius exscipiebant atq; insequebatur. Multosque cepere siues ac cervi caprcius, inos A luestris. Nam in his locis pero militibunt etiam hoc tempore fluestres Uini. Finita aute

inis Armeniore, Coenam, post idie uenabatur,ad eos moles acce

105쪽

τs XENOPII. DE PAEDIA CYRI

nabat. Vt autem accepit exercitum, quem Garares misee rat, aduentare, missis ad eos clam nuncio, iusit absentduas para angashoc est,stidia sexaginta, ibis coenaret, hoc prouidens condultarum ad latendum. Vbi autem coenaris dixit eorum principi,ad se iret. Post coenam adfeuocauit ordinu centuriones. Qui ubi adfuere,locutus est in hunc modum: Armenius, uiri amici inii, et socius eorat antea er subditus Oaxari: sed nunc ut accepit hos hs aduenientis, eum contemnit, quippe qui neq exercitum nobis mittit, neque tributum soluit. Itaque nunc uenimus ad hunc uenandum sipos inius. Quare staficiundum uideo tur mihi Tu Ch sunt cum delatus in fines ueris, assumpto dimidio Persarum qui fiunt nobiscum, μιλ montano

itinere, montes occupa, quo eum cum metus ullus inuaserit,aiunt confugere. Duces autem ipse dabo tibi. Et hoste quidem montis densos arboribus esse runt, itas si erandum est latere nos posse. Veruntamen si praemittas ante exercitum ex tuis aliquos expeditos uiros, qui latronibus er numero ex dolis similes iit,bi si in Armenios ullos incidant, quos quidem comprehenderint, eos impediant,ne quid renuncient: quos uer) nequeunt coprehendere, eos longius insequantur, quo aperte non posset totum astiscere agmen tuu,sed de furin potius consultent Et tu quiadem ita facito. Ego autem cum primu illuxerit,dimidium peditum mecum habetis,omniss equites,campestri itinere uidelicet continuo promisitar ad regium. Et si quidem obnterit, pugnandum erit ii se campo subduxcrit, curo sim erit insequendus. Quod si agerit in montes, hic tum opus futurum est,ut qui ad te venerint, eorum euadat nosino. Existimato ita ηο Aturos, ut qui strvi indagantur incenati

106쪽

LIBER SECUNDUS.

IT uenatis lette autent, ut eos qui fiunt ad plagas. Illud igitur memineris, oportere prias salin obstruere, quam frae moueantur.Eos latere opus esse, qui fiunt ad hos aditus ordinat ne avertant delatus stras. Ac noli tu quidem rurse facere Chiosenta, quemadmodum quandos soles obuenandi Illadium. Nam sepe tota noctem in negocio fomnum no admittis. Sed est hoc tempore permittendum, ut

viri mediocriter cubent,dormire ut possint. Neq; tu fave montibus foles errare, quod careas itineris ducibus: sed quacμηq ferae subducunt, hac transcurrens transire Adseci . At noli sic etiam nunc per loca difficilia transitu aboruptas proficisci, sed ducibim tuis iube, nisi longe br Dior uia uerit,per acissimam ducat. Quod enim agmen facissimumsit, idem est celerrimum. Nec etiam quia fissio

situs per montes currere, uelis te cursius praestire ducem, sed ut testqui posit exercitus mature ducito. Bonu etiam est, ut ex robustifimis aliqui Gr alacerrimis uiris, μυια pals alios adhortentur. Sed ubi cornu preterierit,inritata est acceleratio, ut omnes quo ad eos qui in ediantur,currere videantur. Haec ubi Cho antis au

107쪽

tecum ut mittat,ac dificat. Nuncio igitur milΝ haec tironuit, exi tinans vitriciws ita esse, quamsi praedicens trih proficisiceretur ust uero instructus quamoptirne, ta ad peragendum iter, e T ad pugnusimoi opinsit erit,pergebat Iuj it praeterea militibus, ab iniuria abstinerent: ac si quis in Armenium quenquam incidisset, eum moneret, ut er nihil metuere e T Pisis pro voluntate uenalia strare ubicunq; ipsi forent, siue esculenta vellent, siue poculenta uende re.

XENOPHONTIs DE PAEDIA

cYRI LIBER TERTIUS, FRAN cI S co

Philespho interprete. Y κ v s igitur in his erat. At Armenius auditis quae sunt a C o nunciata, perra territus est, secum ipse cogitans, quod esset iniustus, cum nes tributum soluta

ret,nec exercitum mitteret. Vehemen-

tifimotitae at quod uisim esset muro cingeti regia βcise initium, quis satis est et ud repugnandum. Quare ob

haec omnia uertim simul mittebat, tum ad cogendus uires fuas,tum iuniorem filium Sabaris in montes, ac item uxores er Auam: ilibatq; filia , Cr ornarum quoq; atq; apparatum cum his preciosis imum mittebat, dans qui eos deducerent. Ipse autem et lyeculatores simul mittebat inis tutum, quid ageret orus,G praesentis Armenios instruebat, cum celeriter abj aderant, qui dicerent hunc ipsumorum adeste una. Hic igitur non amplius si Inuit mau

num conjiseresse sese subtraxit. mod ubi uidisseret Armeti rufugerunt quis o μή tabia ti,ut pii uellem

108쪽

mfluos procul portae eat Grus ut pu uidit disturarentium re impellentium plenum, ad eos cum mittebat, inquiens, eorumst neminibo hin esse, qui maneret: quod si quem ceperit fugientem, eo pro hos, se usurum. Itas plures restiterant. Qui a tem clam focesserant,erant una in rege. At ubi hi qui antecesserant uni cum mulieribu in illos inciderunt qui latebant in monte, clamoribuου continuo complebant omni atque eorum plures opti fiunt. Demum uerὸ ci filius, s uxores,o filiae Didcμm pecunijs capiantur, quotquot uni cum istu agebano ruri forum autem rex ut sensit quae gerebantur, qui uertereturr lyara quendam in collem Agast recepit. Qua ruε item intutus, collem cingit praesenti aginime, initoriis ad Chofantam, iubens ut reliciti montis stitione ad se iret. Et agmen quidem cogebatur ad Cyrum, qui ad Armenium misso caduceatore, ita interrogabaLDic mihi Armenis, utruuis istic manens, m limesitis pμgnare, an in planitiem descendis nobi Eum manu confereres ires 'ndit Armenius, se cum neutris pugyiuelle. Ad quenrrusus mittens oras interrogat: Quid igitur istic sedes, er non descendis Quoniam,inquit,quid inefacere oporteat,ambigo. Sed nihil, inquit rus ambigere te opo tet. licet tibi ad agenda causam deficedere. Quis autem, inqui iudex futurin ins Videlicet, inquit, cui deus eiusfine iudicio te uti dedit, ut uelimis igitur Armenius

bcteresse . Per id uero Upog gduenit, qui fuerat olim laro cauenator.

109쪽

Hic rebus ijs auditis, ita ut habebat, continuo ad omni proficiscitur. Sed ubi uidit patrem ac matrem, Drortas, uls uxorem Auam captiuos ἀλs,collachrymatus est, ut par erat rus autem illum intutus,alia in eum benignita nulla est um, sed dixit: Veni' in tempore, ut de pastre causam praesens audias. Conuocabat s continuo Persarum ac Medorum duces, ad hos etiam acciebat si quis aderat ex bone's Armeni Lites amouit,sed audire peromiisit mulieres, quae aderant in rhedis. Atq; ubi idoneum

fuit, dicere est amessiM: Et o, inquit, Armenie, primum tibi cosula in causa loqui uera, quo tibi id unu desit, quod est odios imum Nans apertum mendacium,ut scis,im;

pedimento est hominibus maxime ad ueniam consequen.

dam. Dein conficij tibi fiunt ex liberi s mulieres hae, quot quantas gesseris,a Armeni, qui ad unt:qui si te dicere senserint alia, quam quae feceris, putabui te tua foetentia

damnatum ad extrema patiunda omni si minuό quae v

ra fiunt,audiam. At interroga,inquit, re, quod ipse uis. Nam horum gratia uera loquar, Cr fiat quodcunq;. Dic igitur, inquit, mihi, Ge1filii ne olim bellu aduersius Asbai

gen matris meae patrem,aduersusq; Medos alios fG6ῖi eo quidem. Ab eo autem uictus conuenisti ne tributum te daturum, iturumque in expeditionem ubi iuberet, a munimina non habiturum Haec uera sunt. Nunc ergo quare nestributum tulisti, neq; agmina inibis i nunimina muro cinxi h Libertatem, inquit, pictam. Pulchruenta mishi uidebatur Er me libera se, ex liberis meis libertatem relinquere.Etenim pulchrum est,inquit rm, pugnare

110쪽

mbluturberum seipso priuare, hunc tu primm dicito, utrum ut bonum virum bonores honeshs agentem,an ut iniusbim, quem ceperis, Applicio afficins Asiam, in qui supplicio. Nam mentiri me no finis. Dic igitur liqui

, inquit russingillatim: Si quis tibi in magistratu luerit,iπ errari utrum cum finis magistratum gerere,an a lium eiuου loco c0nstituis Alium, inquit,constituo Quid sinandem habeat pecuniam,finis eum diuitem esse,an paupere iciss Austro, inquit, quae habeat. Sin etia ad hostes eum deficere intelligas, quid ficis Interimo,inquitiQuid enim est opus mendac' me potius argutu, quam uera diacenteni morimis eiuου illin hisce auditis tiara discerpsit, peploss discidit: mulieres uero uocis rantes laniabantur perinde,atque mortuus es ct pater, Eripse iam perissent. Et omε eas tacere cum iusi1bet, rursus inquit:De his μαύου. Haec igitur iura tua fiunt Armenie. Nobis autem quid ex his aciundum confiuiis Ad quae tacebat Armenius, dubiuου is quidem, utrum oro consuleret, num ut se interia meret,an in contraria doceret, quae ipse dixerat fefelicere. At filius eius Tigranes interrogabat rum, inquiens: Dic mihi ore, quonii pater uidetur ambigere, uti ne ea de ipso cosulam, quae tibi optima esse reors Et orim quonia accepi et quo tempore T anes fecu uenabatur,μα

phistim ei uile familiare ais admirationi habitu, percupiebat audire,quid dicere ludem uelletatas impigre iussit ut diceret, quod sentiret. Ego igitur, inquit Tigranes,st qμue tu probus in patre uel quaeq, confiuluit,uel quaein imiteris,plurimum tibi consulo. Quod si tii Migetur peccassee omnibus in rebus, coiblium meum est, nesμης imiteris. Ergo,inquit russi aciam iam,mrii

SEARCH

MENU NAVIGATION