장음표시 사용
111쪽
mi peccantem imiter Sunianquit. Supplicio igitur a riudiu fit pater tuus pro tua ratione: siquide ius Lin δὲ,
inius him afficere supplicio. Vtru autem censes ore meralius esse,aut ad tuam utilitatem cruciatu fieri, aut ad tuu detrimentus Ergo meipsium,inquit,hoc pam cruciare. Atqui plurimum tibi noceres, si tum tuos interimis, cum
eos comparere tibi sit ficiundum plurimi At quo pacto sint homines plurimi iaciundi, cum deprehendantur inaristi Si quado mea fientelia fiunt sapientes. Videtur enim mihi Cγre ita habere, bine sapientia quidem neque alias uirtutis ullam esse utilitatem. Quid enim quisquam ut
tur robusti sortiue, si insipiens fuerit s Gid equestris
Quid diuites Quid potestitem habenti in ciuitates Una cum sapientia et amicus quilis est utilis, s struus omnis bonus est. Hoc igitur, inquit, dicis,quod etiam tuus pater
hoc uno die ex insipienti ictus est aptis Valde, quidem. Allectum ergo tu animi esse dicis sapientia quemadmoodum aegritudinem,non disciplinam Haud enim, si uidelicet prudentem fieri oportet, qui futurus sit sapiens, cono tinuo ex insipienti sapiens quisquam fiat. Quid aute, in cuit, Cγre, nondum sensisti etiam unum uim ob insipientatium inire cum eo plignam, qui se fortior fit:cunis fit uis elus, cessasse continuo a sua in hunc in sipientia Nondum
item ciuitatem uidi st uduersiu3 alteram ciuitatem instruis ctam ad pugnam,quae victa cum tueri huic cotinuo propugna obedientii praeibit Quem autem, inquit Cγrus patris conflictum dicens,nixius aseuerus adeo ipsum esse sapientem e lectum s In quo, inquit, mehercule ibi conis fossis actus est, quod pro libertate quam cupiebat,seruus fit actu ut antra tising. Q lix aut cm putauis latere opor
112쪽
tere,aut praeuenire aut propulsere,borum nihil potuririteficere. Te autem noliri cum uolt illi eum decipere, ita decepisse, quemadmodusit quis caecos ac mutos,nu .fensius atq; metis homines deciperet. Quae uero putasti latere op0rtere, ita a te occultata esse nouit,ut quae sibi puαtabat loca parasse muniti lima, haec ei tu carcerem clamanteastruxeris. Tanta autem celeritate eum supera P, ut a loco longe dijtinti cum magnis copiis princtus, prius albequereris, quam hic utres apud se suus coegerit. Dei uidetur ne tibi. quit rustalis conflictus satis esse, qui homines reddat sapientis ad alios cognossendos qui sint se meliores s Longe quide magis, inquit Tigranes, quam cum quis pugna sit uictu Nam corporis uiribus super
res interdum putauit fre, ut corpore exerceo repugnaret.Et urbes captae arbitrantur assumptis focijs repugnam tum tri autem melioris sese aliqui dixerint, bis plerans etia non coacti libenter parent. Tu quidem uideris no existimare homines columeliosos eos nosse, quise sinit temperatiores:nes ures istos, qui no furitu et men*tietts,qui loquutur uerames mustos,qui iusti quae fiunt, faciunt. An es ignarus nunc quos patrem tuu ese mentitum,nes costinter obstruasse quae nobiseu conuenerat nequaquam is quidem nestius nos eoru nihil omnino esse couenisciminec ego,inquit
g quicqκ putas nquit Tigranes, magis
113쪽
homines sibi ubi cere, quam uehementem metum Numes neficim eos, qui ferro percutiuntur, quod supplici go
nus putatur vesidij inru, rasin etiam uelle aduersius eo sedem pugnares Quos autem uehementer homines metues rint,ad hos ne si consolentur se quidem, posunt etiam o culos conuertere. Dicis tu, inquit, metum maiori suppliocio esse hominibus, quam si re ipsa male afficiaturs Ac tu quidem nosti, inquit Tigranes,me uera dicere: sicis enim eos, qui metuunt exilium patriae, quich pugnaturi timentne uincantur, degere in animi acerbitate. Et eodem modo
qui nauigant,ne patiantur naustagiu, π qm feruitutem ac tributu metuunt, hoste neque cibum posse, nes putum capere propter metum. Qui iam uero exules uni, et qui uicti, ex qui ferui, possunt interdum magis etiam quam felices ipli, G comedere a dormire. Us manifestius etiam in bifice metum ese ueluti onim quoddam: aliqui eo nim metuentes, ne si capti fuerint,mortem dent,prius ob metum morireturiali j iacientes praecipites seipsos, alij lasqueo fustedentes,alij iugulantes. usiqueadeo metus rerum
omniu horribilium maxime animos perterret. Meum ueGro patrem qκι nunc putas animo affici, qui non modo desu uerum Cr de mea, Gy de uxoris, de omnium liberorum feruitute metuit Ad haec respondit orM: At quod pater hic tuus ita nunc afficiatur, facile equidem crediderim. Nam eiusdem uiri esse uidetur mihi, ν infecundis rebus uti contumelia, et in aduersis animo conflamari celeriter: et rursus item si quid res starit,animo efrri,ac iterum molestim se prae, re. Sed ita est proficito re. Nostra quidem errata in causa fiunt,qgo minus credatur nobis. Veru tibi licet ca hila nigris cingere, G quae munita
114쪽
sunt continere, a aliud fidei pignM capere, quodcunsuetis: ac nos sane habebis, qui haec feramim haud iniquo
admodum anim0: meminerimuε enim nos haru rem esse autores. Quod si cui si Drum, qui nihil deliquerint, res Dum tradus,ac fidem eis non adhibeas, uide ne simul erbenefacias, ex illis amicus non exstineris. Sin rusin os dium Mens, minus eis iuga imponus, quo a contumelia abstinean uide ne illi denuo corrigendi etia sint magis, qnos nunc fuerimus. Sed ita, inquit rus, per deos immortalis,huiusimodi ego ministris non libeter mihi uidear uti, quos sicii nece ἰitate ministrare. Quos autem norim bene qui volentia amicitias mea quod opuου est capessere, hi mihi meliores uidentur etiam bipeccarint, Acilius serendi, quini ij qui me exosis, omnia cumulatifime nec state praestini. Ad quae Tigroes res Mit: Amicitia a quibuε unqui tantam capti quantam a nobis comparare nunc potes Ab illis, inquit, measententia, qui mihi hos hs uere nunqui,si uem 'lim in eos 4be beneficus Gut ipse nunc iubes uobis beneflciam. JNum etiam pH is,inquit, , re quenqua hoc tempore inuenire, in quem tanta utaris beneficentia, quanta in patrem meu Si quem uiuere nunc sinu, qui nulla in te fit intin iniuria, quam eum tibi putes gratiam habiturum s vid etiam,si eiuου liberos a uxorem non austruSs Quis te huiuε rei gratia amabit magis, quam qui putat iure stibi
pit,scis ad nullum q ad nos dolorem peruenturv. Ital πης re persticuum est, in quem maxime dolor perumori, a T 'hμ'ς σἔ to imperio, maxima tibi q-pψς tifui res, cosidera utru putes habere quie
115쪽
86 XENOPH. DE PAEDIA CYRItius,n0uξ ne incipiente imperio, an permanente usitato Sin est tibi cur ut quamplurimu exercitu educas, quem magis exi limes hunc recte scrutari, quam qui sepe eo est usus Si praeterea pecuni opus uerit, quem ha constas melli S paraturu, quam qui ex nouit,ta quae fiunt era ha*bet omnisso ore, uir optime, ue ne sit n0s amistris, maiori tibi fis detrimento, quam puter tibi potuerit n0cere. Tin anes in hunc modum locutus est. At corin haec ali;
dies mirifce laetabatur, qu)d putaret sibi ad exitu euenire omnia, quaecus C laxari fuerar pollicitus fessi adbiri . Meminerat enim dixibe, liturum se putare uisceret Armenium ei amicu magis, quum esseet antea.' hinc A mmcnium rogat: Si haec igitur uobis credidero, dic tu mihi Armenie, quantu mecum mittes exercitum, Cr quantum
pecuniaru in bellum constres Ad haec ait A rmenius NAhil habeo ore simpliciuη tibi dicere neq; iustius, quam ut tibi declarem potentium omnem meam:quum ipse cum videris, quantum tibi usum fuerit,exercitum agito, relidis hic regni praesidio. Itidem etiam de pecun s tu i m est tibi declarem, quanta mihi sit quantitus. Omibus tu cognistis,accipies quantu uolueris,ac ite mihi relinques quantutibuerit tibi Et Θru3 inquit: Age igitur, dic mihi quantae tibi fiunt copiae,dic etiam quantum pecuniaru. Hic,inquit Armenius, equites Armeniorum fiunt ad octo missis,pedites uero ad quadraginta millia. At pecuniae una cum thera sauris quos reliquit pater, uni in argentu supputatae plures, quam tria millia talentu. Ac orim nihil cunstitus inquit Exercitus igitur, quoniam Chaldaei finitimi aduersus te bellum gerunt,dimidium mecum mitte. Ex pecuni
ueia pro talentis quinquaginta quae strebia tributo, δε-
116쪽
plum cra soluito, quoniam ea soluere desieris. Mihi uero esu talenta centum dato mutuo:pro quibuε ego tibi polliceor, si mihi dem benignus fuerit, me aut maiora in te beneficia collaturum,aut pecunis ipfus,si sitscultas, dinumeraturum. Quod si iclilius defuerit, impotentiae, measententia, non iniustiae damnanduε iure uidear. Et Armenius: Per deos, inquit, re noli ita loqui,alioquin nulla mihi erit in te fiduciased existimato, quascunq; misbi pecunin reliqueris,non secus tuus essee, quam quaS ha*beta tecum abiens. In rem bonam, inquit rim. At ut re*cipias uxorem, quantu mihi pecuniarum des f Quantumo
cuns equidem po lim. Quid uerb ut recipira liberos es Et propter hos, inquit Armenius, quantumcunq; mihi acultas i dare. Hoc passi, inquit rus, hae fiunt plures duis plo quam habeas. Tu autem, inquit, dic mihi Tinanes:
Quanti emus, quo recipias uxorems Hic uero et nupertur,rnquit ru abducito uxorem tua: nec enim stcisse hanc captiua puto, cum ipse nunquat nobis fugeris. Et tu quos Armenie Cr uxorem tuam, filios tecum age eorum nemine relicto, μι uideant se abire ad te liberos. Et nunc apud nos coenate, coenati uero asite quo uobis libet. Ita igitur malierunt. Illis aute disicubentib. post coena Cyrri, Dic mihi inquio Tigranes, uir ille ubinam eis, ob cum una uenabatur, et que φρ admirari pluri
hqrrmonne, inquit, eum pater hic meuε inter
117쪽
qumsuccensere patri de morte mea. Non enim ulla ma' leuolentia hoc icit,sed imprudentia. Qiuecus vero per imprudentia ab hominibus delinquuntur omnia esse arbitror inuitu. Ad haec inquit Grin: Heu illi uiro. Sed Armenius ita dixit O re,nes hi, qui fuis cu uxoribus adulteros coprehendunt, ob hanc causam eos interficit, quod illus reddunt impudicas: sed quia ipsos ex hin. t ab eis auferre charitate erga uiros, itaq; ijs ut hostibus utun*tur. Ita et ego illi inuidi, quod facere uideretur, ut filius meus se magis quam me patrem admiraretur. Ad quae inoquit rus: Sed ita per deos, Armenie, uideris mihi buumana perpetrasse erratarac tu Tigranes patri ignoscito. Cum talia illi tum dilberuissent, et perbenigne essient excepti,ut par erat, ex reconciliatione in rhedus una cu uxoraribus a cedentes, abibat laeti. min uenissent domu, narrabant ori alius sapientium,alius constintia,alius manisuetudincialius etiam pulchritudinem atq; magnitudine. Hic igitur Tigranes quaerebat ex uxore:Num etiam, in
quiens, tibi Armenia orus uidebatur esse pulcher At talum aedepol,inquit,non spectabam. Sed quem,inquit Tisnanes pectibΜssium ecasto inquit, qui dixit se animasiva fuisse empturum feruitutem meam. Et tum sane, ut es rat consentaneum,post huiusnodi uerba inuicem quiescebat. Postridie uer) illius diei Armenim Cr ad corum, Crud exercitum uniuersum dedit hos italitatis munera. Suis autem, quos ire in expeditionem oportebat, pronunciarauit, in tertiu diem ibi adessent: Er quas pecunias rvi dixerat, duplicatu3 eus dinumerauit. At Grus quot iubbeorat acceptis,aliuε remisit: quaerebatque uter esset duelarus
118쪽
pater quidem ita, Q noecunq; ipse iubebre. At filius ita Siquide ipse abs te cγre no abero, ne sarcinaris quidem sim fecuturus. Cui arridens Cyrus: Quanti, inquit, .sima res,vt uxor tua elyet auditura te furcina Irrrerat minime opus erit ut audiat, agam enim: itas uidere licebit ei quicquid geram. Tempus instruenti sit uobis, inquit orus. Existimam,inqκit Tigranes, instrue las ad ore, yicquid dederit pater. Et tum quidem munerati milites dederunt se quieti. Post ro autem die inrus Tigrane ac fortistimis
Medorum equissim acceptis,cν ex amicis uis quot opoportuniui si unt,regionem obequitans cons icabatur, Cosiderabant ubicae hilum muro cingeretur: et ubi uenise fetin Wrucem quendam, interrogabat Tigranem, qui e se foethimontes,unde Chaldaei decurrentes praedarentur.
Quibus a Tmune os sis, quaerebat rusus: Nunc in his agiturs Non mehercule, respondit,sed
'ssiuntsemper, qui alijs significant, quicquid uideant. Quid igitur, inquit, βciunt ubis Nerinis
Auxilium laturi eunt ad uertices, quilis pro uiribus. FIB rin auditis,ubi confiderasset,audisseis multu agri esse Armen μέν defertum et incultum essee propter bellum, tum quidem ex ipse er caeteri ad castra redierunt, a ubi coenatisunt, quietist dederunt. Postridie uero e TT67 nes ipse instructis aderat, et equites ad quatuor millia cog bantur cire sagittar ad decem millia, et tantundem scutatoru. At Cyrus interea dum hi colligebantur, acrus Cirh t. Sed poskaqua litauit, Persarum conuocatiatet duces ubi simul uercitatibus eos alloquitur: is m. hi qμos MidemGJunt Chaldaeost occupauerimus, fecerimus, casistrum in uer
119쪽
tice necesse sit ut utris ex Amen Chauri
tate erga nos redeant. Et furiscia quidem nobis bene habent. Humana uero audentia ad haec agenda no ita nobis3magno erit auxilio,ut celeritM. Nam si occupatu eo ascenderimus prius quam hos hs coguntur,aut sine pugna om*nino capiamus uerticem, aut ex paucis utamur ex tabes ciliis hostibus. I aborti aute nullius eri neq, Acilior, nestutior, g ut nunc constinter acceleremus. Ite nunc ad arsina.Et uos quide Medi pergite nobis ad uua. Vos autem Armeni 1 dimidiati, pura ad dexteram, pars ante nos duo cite:at uos equites post nos sequimini, hortates er urgentes nos fur um. Quod si quis molliorestproliterit, ei acti uersemini. dictis rus antecedeba re As mania
pulos ducens. At Chaldaei ubi nouerat impetu sursum feri, id cotinuὸ fui, significabant,er una clamore inuiscem sublato cogebatur. orvi aute ita monebat: Viri Perse nobis accelerandu esse signiscant. Nam si furfum uno teuerterimu hostis poterat nihil. Habebat aute Chaldaei cratis er tragulus duas, dicebaturq; esse hominu illius regionis bellicosisim Esipendio meren cum his cuiq οσpus est, quonia fiunt et bel licosi maxime er pauperes. Etenim regio est ijs er montuosa, et breuis, quae pecunias habeat. Vt aute ori milites propius Acti fiunt montiunt. g Tigranes una cum oro proficiscens ait:Num ore nosti, nobisiipsis quaprimu esse pugnandi , in Armenqnon sint eiusmodi, qui bos hs i neat Ac restondens rus,hoc se no latere,Perses monuit fest instruerent, quod esset quamprimu insequendum, cum subterfugientes Arnien hostis Chesdaeos prope nos subduxerint. Talis imtur duces se praestibant Armenij. Qui autem aderunt ex chaldaeis
120쪽
LIER TERTIVS. 93ch ldaeis,ut prope Armeni j fiunt,co sim in eos ululantes, ut consilieuerit, Uim strebantur:quos Armeni, ut soliti erit, minime expetimanti Vt autem figantes itolas Chiari uiderunt obuios hostis qui ursum tenderent, gladios firre,si quidem eis appropinquates 'tim mortui unt,al eravit, etiam quidam capti fiunt. Curricu*los montigin cacumina capiuntur. Quae ubi ori milites tenuissent, o Chaldaeorum halitacula des exerunt, πeos ex proximis habitaculis fugere senserunti At Cyrus, ut milites omnes conuenerunt,prandium praecepit. Qui
ubi pranderunt, i es didicisset, ubi θecube Chaldaeoclrum erant locum ese munitum ac tutum,aquisq; abundantem, ibi continuo ca hilum muro circundabat, iube
bais Tigrani ad putrem mitteret, iuberetq; ut adsie iret, secum adductis quotquot lyento fabris et architectis.
Ad Armenium quidem illat nunciuε. rus uerb cum ijs qui aderant murum struebat, cum per id temporis ad eum adducunt captiuos uin las, er aliquos etiam uulneGrat0s. Quos Cyrus ut uidit, uinflas continuo solui tufit, sauciss autem uocatis medicis curandos imperauit. Dein
vero dixit Chaldaeis,uenissee fest, neq; quod cuperet ullos perdere, es quod esset sibi opus bello,sed quoniam ueruiet inr Armenios pacem facere Cr Chaldaeos.Ρrit qua
teneretur cacuminascis, inquit, uobis pace optin no tuis sy secure enim habebant res uestrae: sed Armenioru bonalebatis strebatisq;. Nunc autem uidetis aliquando, qua, i conditione. Itaque ego uos dimitto domum, Et res qμ0i ς ptiuos : uobisq; alijs Chaldaeis tempus do consilibassidisse nobi cu uultis belligerare,sive amici esse. Et brium igς cre optatis,nolite huc inermes ire,si sapitis. .i