장음표시 사용
11쪽
eonsensi et quanquam ita demum hoc faciendum dixeras, si ille assentiretur, promissis omnibus o vir mirabilis, Colophonium,ut aiunt,suffragium,finemque gloriosissimum imposuisti .Rem profecto neque honestam,neque honorificam,
neque iustam,neque utilem machinatus, me deteriere conatus es tanquam rerum illarum nescium: quo ego pecunias ad Dionem mittendas postulare desisterem.Nam cum Heracli
dem pelleres: quod neq; Syracusanis,neque mihi iustum videbatur: egoq; vn1 cum Theodote de Eurybio pro Heraclide deprecarer, accepta hine quasi lassicienti quadam occasione,iampridem te deprehendisse dixisti, nullam mihi cura esse rerum tuarum,sed Dionis solum,eiusq; amicoru & propinquorum. Itaq; cu Heraclides & Theodotes Dionis amici
suspitione criminis non carerent et me omnia facere quo meritas poenas non darent. H quidem in nostra illa ciuilis a ministrationis c5munione,& quan cunque alia dissensionem nobis accidisse quid mirum Prauus enim a prudentibus viaris merito existimari possem, si potentiae tuae magnitudine adductus, veterem amicum & hospitem mea a te patria pulsum,nulla in arte,ut ita loquar,te deteriore,prodidissem atq;destituissem et te vero iniuriantem illi praepositissem: de omnia fecissem quae imperares, tuaru scilicet opum gratia. Certe si illu tui fratia prodidissem: nemo aliam mutationis mei causam fuisse dixisset. Haec igitur ita gesta, causa iurast sucis censendi inter nos:& nihil commuilicandi.Verum mihi opportune iam sermo in eam transit partem; de qua secundo mihi loco dicendum proposui. Attende obsecro diligenter,si
verum tibi dicere videor. Dico te Archidamo praeiente de Aristocrito,cum esses in hortis,uiginti ferme dies ante rece sum meum e Syracusis Athenas, dixisse mihi illa quae nune etiam dicis:quod Heraclidis,& aliorum omnita,magis quam tui curam haberem. Praeterea me in praesentia illorum rogasti,an meminissem cum primo Syracusas veni,suasisse me tibi ciuitates Grccas restituere.Egoq; concessii meminisse me, de addidi etiam tunc optimum mihi videri. Fatendum est, o
Dionysi,quod subinde dictum est. petis equidem virum id
12쪽
silum tibi consuluissem: an aliud praeterea. Ad haec tu iracu-
de nimium & contumelioserespondisti: & alia etia me pr(cepisse.Itaque contumelia tunc in me id fuit,ut putastimunc autem asseveratio pro somnio est. Rogasti autem me aperte nimium,si bene quid memini,me deridens,an ista praecepi sem tibi quasi docto,an non. Respondi te id optime naeminisse.At ipse ad hic adiecisti:Vt docto in geometria an quo modo Tunc ego quod respondere poteram,reticuit veritus, ne verbi alicuius exigui causa,nauigatio illa a me expectata, mihi prolata angusta fieret. Ccterum ad illud iam redeamus, quo tendunt haec omnia.Noli inuidiam conflare mihi,diceste prohibitum fuisse a me ciuitates Graecas dirutas a Barbam ris,restituere: ac Syracusanis gubernationem pro tyrannica regiam mutare.Nihil enim de me potes mentiri,quod a meis sit moribus alienius . Atqui si foret alicubi sufficiens huius rei iudicium,etiam alia dicere superioribus clariora:probaremque manifeste me suasisse tibi ut illa faceres: te aute recusauisse nequaquam difficile est ostendere illa futura fuisse optima & tibi dc Syracusianis & Siculis omnibus. Si ergo negas te ista dixisse,cum dixeris: satis eo a idem habeo quo te eriminer. Quod si fateris: Stesichorunt, , apientem puta: atq;eius palinodiam,id est cantum superiori contrarium imitatus,ex mendaci sermone te ad verum traducas.γLATO Dioni lyracusano,bene agere. Epist: q. PVto manifestam esse per omne tempus propensissima
voluntatem meam,circa singula quae contigerint: neq; occultum esse vobis, studium conficiendi fuisse mihi non aliam magis ob causam, quam ut in rebus honestas honorem consequerer . Censeo enim esse iustum, ut qui reueraboni sunt viri, & talia faciunt, dignam gloriam consequam tur.Praesentia igitur,deo gratias, recte se habent. De futuris vero,maximum vobis propositum est certamen.Nam fortia tudine quidem,celeritate ac robore praestare tale est,ut alio
rum quoque esse possit: sed veritate, iustitia, magnificentia, ct huiusinodi quadam honestate & dignitate praecellere, ad eos qui ista gerunt,& talium sibi gloriam vendicant,prae cq-B 3 tero
13쪽
teris attinet. Manifestum sane est quod dico. Meminisse autem debemus,oportere nos,ut te no later, plus ab aliis quam viros a pueris differre.Itaque constare omnibus debet, tales nos esse quales videri volumus: praesertim cum deo iuuante, perfacile sit futurum . Caeteris siquidem hoc contigit, ut multa loca obire copulsi fuerint ad id cosequendue reru ve-rd tuaru status huiusmodi est,ut ex uniuerso,ut ita dixerim terraru orbe unum in locu : & in illo ipso in te vitu maximZoculi omnium sint conuersi.Tanquam igitur subiectus oculis spectatusque ab omnibus, conare Lycurgum illum antiquum exprimere,& Cyrum:& siquis alius videatur unquam moribus & publicis institutis excelluisse, praesertim cum sit multorum ac pene omnium vestrorum opinio,post Dionysium sublatum res esse perituras, propter tuam ct Heracli dis& Theodoti caeterorumque nobilium ambitionem de excellendi cupiditatem. Primum quidem optandum est, ne quisquam talis existat. quod si quis apparuerit talis, tu me- debere: ut res in melius deducantur. Ridiculum tibi forte videtur: me ista monere,cum tibi sint nota. Sed ego in theatris conspicio,certatores a pueris prouocari: nedum ab amicis: qui beneuolentiae studio cohortari putantur . Vos certe nunc tanquam in theatro quodam certatis. In quo si nostra opera opus est: certiores nos facite . Hic autem perinde se res habent, ut cum vos aderatis. Scribite mihi quid actum sit, quidve agatur . Nam licet audiamus multa, certi nihil habemus. Multae a Theodoto& Heraclide seruntur epist lar Lacedaemona & AEginam . Nos autem, ut dixi, audien tes multa de rebus vestris, nihil apperte percipimus. Nec te lateat eam esse de te apud quosdam opinionem,quasi de homine aliquanto minus quam decet, officioso atque affabili. Memento igitur necessaria esse ad res agedas hominu beneuolentiarausteritas vero solitudine amicoria parit Felix esto. Dio Perdica ,bene agere. Epistola s.
LVphrco suasi quemadmodum ad me scripsisti:vt in rerum tuarum administratione perseueraret. Est autem
meum tibi quoque S de alijs rebus, quemadmodum
14쪽
religio de hospitalitas postulat, consilium dare: de quemadmodum Euphreo uti debeas .Profecto vir ille ad multa utilis esse potest.Maxime vero ad id,cuius tu plurimum indiges ob aetatem: praesertim cum haud multi reperiatur,qui de iis rebus consilium iuuenibus complode afferre possint.Est enim vox quaedam uniuscuiusq; ciuilis gubernationis : velut ani-nialia quorundu.Nam alia popularissilia paucoru, alia unius gubernatio vocem emittit. Has intelligere multi profitentur: sed longe absunt ab intelligendo, praeter admodum paucos. Quae igitur gubernatio propriam vocem erg1 deos de erga homines emittit: consentaneasque voci actiones reddit, ea viret semper atque seruatur. quod si vocem alterius imitatur, interit1 recipit. Ad haec Euphreus tibi perutilis esse poterit: quamuis de ad alia vir talis sit.Rationes enim monarchiae,id est principatus unius,non minus quam eos qui apud te sunt,eum inuenturum esse spero. Ad haec igitur illo fretus, utilitatem ex eo percipies :& referes ipsi tu deinde quam- plurimam .Quod siquis haec audiens obiiciat: Plato quidem profitetur quae ad popularem statum conferant intelligere: nunquam tamen licet occasio data fuerit,in ciuitate sua stir- rexit ad consilium populo exhibendum : ad haec respondebitur: Platonem sero tacidem fuisse in patria, populumq; ota fendisse iam senescentem, assuefactumque per illos qtu ante se fuerantimulta diuersa facere a consilio filo. Nam libenti sime ut parenti illi consuluisset, nisi frustra seipsum periculo subiecturum existimasset. Idem quoque circa consiliam mi . hi suturum existimo. Si enim insanabiles videremur, re dimissa,omni de me meisque consilio abstineret. Esto felix.PLATO Hermiae,Erasto,& Corisco,bene agere
Epistola CnIhi quidem videtur deorum aliquis fortuna vobist Ii optimam, modo recte eam recipiatis, benigne a-1 v I bundeque parasse. uippe finitimi estis,& utilitam
rem vobis mutuam conferre valetis permaximam. Hermiae
siquidem neque multitudo equorum, neque alius belli apia Pustus,neque auri magnitudo usq; adeo vires augeret,quatum
15쪽
cum amicorum bonorum constantia atque fidelitas. Erasto autem de Corisco praeter sapientiam istam de speciebus pulcherrimam, alia insuper affirmo, & si sum senex, opus esse sapientia aduersus improbos iniustosque cauendi, de ad resistendum potentia. Sunt enim inexperti fraudum: quia penes no ,cum hominibus vivere diu consueti sunt minim8 maliti Quapropter illos huiusmodi quadam indigere dico cauti
ne,ne compellantur veram negligere sapientiam: de hum nam hanc necessariamque sapietiam, plus quam deceat meditari. Rursus vero,eam ipsam vim mihi videtur Hermias inprimis natura usque de arte consecutus. Quid igitur dico lEquidem Erasti & Corisci mores ingeniaque expertus magis qu1m tu,confirmo tibi, o Hermiasenuncio, testor, non
Aelle magis fidos homines istis finitimis esse te reperturum. Tibi itaque consulo, ut quoad fieri potest ac licet,omni studio hos viros complectaris. Vobis quoque o Eraste & C
risce consulo,ut Hermiam vicissim suscipiatis,certantes mutuo amore de beneficio,vno maximae amicitiae nodo vinciri.
At si quis vestrum coniunctionem istam dissoluere videatur,
nam humana quidem mobilia sunt,huc ad me meosque mi lite accusatoriam in delinquentem epistolam.buto enim iam stitia de pudore resertos, qui a nobis proficiscuntur sermones,nisi quid magnum subsit, magis omni, ut dicitur,incantatione vos in pristinam amicitiam de communionem copulaturos. Ita si philosophemur omnes, utrique quantum vale bimus,& nostrum cuique concedetur, rata haec modo edita oracula seruabuntur. Qused si ista negligamus,nihil equidem profabor. Omen nanque bonum vobis praedico, atque vaticinor,haec bona omnia vos ita demu esse tacturos,si deus voluerit. Hanc vere epistolam a vobis tribus simul legendam censeo:aut salte duobus una legentibus: de s epe etia repetentibus. Vtendumque vobis pacto de lege certa: etiam iureiurando ut aequum est interposit non sine eleganti studio atque huius studii sorore ditas ina, testando deum rerum omnium ducem praesentium de futurarum:ac ducis de causa: p
trem dominum. Quem si vere philosophentur, cognosse
16쪽
inus aperte omnes, quatenus felicis hominis natura pertimigere potest. γ L A T o Dionis propinquis de amicis, ne agere.
Epistola T. SC ipsistis mihi censere vos eandem mentem in Repub.
esse vobis conseruandam,quam Dio habuisset: meque rogatis in comunionem accedere quantum verbo sactoque virium habeam . Ego autem si eam voluntatem opinionemque quam ille habuit, habetis, assentior vobis, de in comunione accedo.Si non habetis,de ea re consu itandum etiam atque etiam dico. Quae vero fuerit illius mens atq; voluntas: non ut coniectans: sed laquam sciens referre polium. Quando ego primum Syracusas prosectus sum,annos circita ter quadraginta aetatis agens: Dio in ea erat aetate, qua nunc Hipparinus,& in ea quam tunc coprehenderat opinione se-
per perseuerauit, Syracusanos putans esse liberos oportere et atque optimis legibus gubernari. Itaque non sit mirandum, siquis deorum hunc in eadem opinione Reipub. gubernandae ipsi consentiente praestitisset. Qu1 vero ratione id fuerit faciendum,digna res est,quae ct seni dc iuueni audiatur. Conabor autem,quoniam praesens tempus id poscit, rem omne a principio vobis referre. Equidem adolescens dum essem, eandem quam plerique habui cupiditatem. Statueram enim eum primum mei ipsius compos factus essem,ad Rempu. me
conferae. Interim talia quaedam circa Rempub.contigerunt N1m cum praesens Reipub.status a multis improbaretur:&rata mutatio est. Tunc unus de quinquaginta viri gubern tione susceptae undecim in urbe,decem vero in Piraeo sere-sium urbanarumq; rerum administrationem habebant. Sestpenes triginta viros summa erat omnitam auctoritas constia
tuta. Horum nonnulli domestici de noti erant mihi: qui me statim ad Rempub. capessendam inuitauerunt. Atq; ego nia hil mirabile sum ob iuuetutem perpessus. aippe existim-bam illos ab iniusta vita ciuitate ad iustos mores debere co- vertere.Itaque diligenter indies quid facerent obseruabam-Verum animaduerti iras breui admodum tempore ita se ge- et rere,
17쪽
rere ut prior ille reip.status fisisse aureus putaretur. Nam de
alia multa iniuste fecerui:& amicum meu senatore Socratem quem ego iustissimum omnium qui tunc erant,appellare n5 vereor,una cum aliis quibusdam ad adducendu ciuium quedam ad se misertiti ut ultimo supplicio afficeretur:Socratemque ipsum vel sponte vel inuitum quasi participem sibi conrugerentiqui tamen parere noluit,ac potius cuncta pati grauissime tuit,quam impioru sceleru illis socius existere. Hate igitur esi viderem,& alia quaeda no parua,grauiter tuli, de ab illis malis me recepi. Nec multo post secuta horti triginta euersio est:totaque respub. mutata .Rursus igitur quaquam moderatius,cupiebam tamen adire remp .Sed agebatur tunc etiam utpote turbata repub. quae improbares, permulta . Nec sane mirum fuerit in huiusmodi mutationibus inimicos quosdam poenas dare grauiores, quaquam qui rhdierant,magna uterentur clemetia. Iterum sorte quadam acetiacissit,ut Socratem hunc amicum nostrum potetes in re puta quidam accusarent,impium crimen obiicientes, ac minime omnium ipsi coueniens.quasi enim no recte de diis sentiret, alii quidem in iudicium traxerunti alii sentetiam in eum dixerunt,condenaueruntque:&eum hominem necauere, qui superiori tempore quo nihil impie saceret,unu ex ipsis tunc exulantem dicere,atque rei impiet nullo modo particeps fieri sustinuerat.Cum haec igitur animaduerterem,& homines qui in rei p.gubernatione versabatur,legesq; de mores,qua- id magis considerare,quatoq; magis aetate progrederer, lato difficilius arbitrabar esse recte rem p. gubernare. Neq; enim
hoc fieri potest absq; amicis sociisq; fidelibus. Quos tu reperire h aud facile erat: no enim amplius patriis morib' institutisque ciuitas nostra gubernabatur:& parare nouos impossibile erat line summa difficultate: utpote simul legibus moribusque penitus corruptis.Itaq; ego ille qui prius exarseram incredibili cupiditate me ad remp. conserendi, intues eueta in praeceps deserat,iadem quo me vertere, nescieb Ee ab inuestigatione quide nequaquam desistere placuit: siquia sorte melius eueniret & circa haec ipsa dc uniuersam remp.
18쪽
gendi vero opportunitatem aliqua expectare.Tandem vero copertu est mihi, Resp.omnes quae nunc sunt, improbe gubernari.Nam quantu ad leges attinet,insanabiles serme sunt: nullo instituto egregio,sed fortuna quada uiuetes. Quapropter dicere adductus sum, laudans rectam philosophia, quid iustu sit de quid non,iam in Rep. quam priuata per eam du- taxat discerni. Itaq; non prius desinere humanu genus in malis versari,quam aut homines recte vereq; philosophates Rerumpub. gubernatione adepti fuerint: aut hi qui gubernant, diuina quada sorte vere philosophentur. Hac ego mente It Iia Siciliamq; adiui: haec fuit prima in ea loca profectio mea. Ed autem cum peruenissem,vita illi,qua beata vocant,Italicaru Syracusanariiq; mensaru plena nullo modo probaui:bis videlicet in die saturu fieri: de nocte nunquam iacere solue de caetera quae vita huiusmodi subsequuntur. Nemo enim om
nium qui sub coelo sunt, si in huiusmodi moribus,ab adole
Pentia nutriatur,quanuis natura de ingenio excellenti pr(ditus,via qua tame prudes euadet. Teperatus esse certe nunquacurabit.Eademq; erit de ccteris virtutib' ratio. Ciuitas auten ulla legibus acquiescere poterit,si cucta in superfluos sumptus erogada ciues existiment:cderisq; posthabitis omnibra uiuiis dutaxat de venereis oblectametis obnixe putent pera impendendi. Necesse est huiusnodi ciuitates mota in tyranide, niodo in paucoru potentia, modo in populare statum mutari: neq; unqua quies ere:iustae vero aequabilisq; gu bernationis,eos qui in his ciuitatibus potetes sunt,ne nomen quide ipsum audire velle. Haec ego unacu superioribus illiscosideras,Syracusas profectus sum: forte quide fortuna qua-. Q.Videtur aute alicuius eoru opera qui supra nos sunt, prineipia tuc fuisse datu omnibus quae nuper Dioni Syracusisq; edtigerutrac vereor,ne plurib insuper,si vos mihi ncc iterueonsulenti nequaquam assentiam ini. QSemamodu vero dicam omnium fuisse principium,prosectionem tunc Syracusas meam accipite. Ego cum Dione tunc iuuene coversabar
frequens,& quae hominibus optima fore arbitrabar quibus Potera rationibus badebam, de ut saceret colateba. Sed his , et C r. dicendis.
19쪽
dicendis videor latenter de praeter intentionem tune meam tyrannidis ruinam quae secuta est, parauisse. Dio enim eum
esset acerrimo ingenio,cum ad caetera omnia,tum ad ea quae tune dicebantur a me perdiscenda ta celeriter ac vehementer illa arripuit: ut nemo ex omnibus iuuenibus quos unquam conuenerim.Ac reliquam vitam ducere statuit multo
praestantius quam alis multi Italicorum atque Siculoru: virtutem potius quam voluptatem deliciasq; sectatus. Itaq; infensus vivebat illis qui in tyrannicis institutis degebant: a que hec usque ad Dionysii mortem .Postea vere animadue tit eam sententiam quam ipse rectis conceperat rationibus, non in se uno solum,uerumetiam in aIiis quibusda licet non multis existere, in quorum numero Dionysium iuniore diis bene iuuantibus sperabat fore: quia si accideret, & ille ipse ct caeteri Syracusani mirificam felicitatem nanciscerentur. Quapropter censuit me quam celerrimE Syracusas debere
accedere,vt horum socium adiutoremque me adiungerem: memoria tenens quam facile dudum mea consuetudo ipsemin cupiditatem vitae pulcherrimae atque optimae traduxisset.
Quam cupiditatem si in Dionysio ut aggressus erat, perficeret,magnam spem habebat absque caedibus de sanguine,&absque iis quae nunc euenerunt malis eram vivendi ratione ac beatam vitam in uniuersa illa regione constituere posse. Haec Dio recte considerans, Dion, o suasit ut me vocaret rct ipse quoque rogauit ut accedere cunctis posthabitis festinarem: prius quam ulli alij Dionysio adhaerentes, neglectis
optimis vitae institutis ad alia illum deflecterent. Cohortationem insuper precibus longam adiunxit, Quεdnam, inquit,tempus,aliud iam expectamus ad agendu opportunius, quam quod nunc nobis est diuina quada fortuna concessum
Narrabat praeterea magnitudinem imperii Dionisii per Italiam atque Siciliam,eiusq; in his ipsis locis potentiam,iuuetam quoque, atque cupiditatem eius ad philosophiae de ditaciplinae studia vehementissimam. Quinetiam quam prope si forent eius necessarii atque domestici cum ad eam qua suaderem disciplina vitae recipiendam: tum etiam quam in ipso quoque
20쪽
joque Dionysio ad hoc prouocando valerent.Itaque s vn-
qua alias, dc nunc certe maxima adesse spe, eosde forede philosophos & magnarii pricipes ciuitatu.Ille igitur his me rationibus,aliisq; generis eiusde permultis adhortabatur.Ego vero quis tande affectus iuuenti euasurus esset, formidabam. Taltu enim cupiditates & veloces sunt & saepe sibimet contrariae feruntur. Dionem tamen tum natura grauem tum aetate iam satis maturum esse sciebam.Itaque cogitanti ambigentique mihi utrunt eundu parendumq; foret,nec ne:subiit tandem,obsequendum esse. Atque siquis unquam ea quae de legibus & Repub. cogitauerat,perficere velit,nunc fore tentandum. Quappe cum iudicarem: si uni duntaxat persuasi sem,me bona sufficienter omnia perfecturum. Qilamobrem hae sententia fiduciaque domo ablui: non qua opinabantur quidam :sed quadam conscientic verecundia in primis adductus: nequando mihi ipsi viderer verba solum haberet effectum vero ossiciumque nullum sponte praestare: prodereque primum Dionis hospitalitatem amicitiamq; no paruis subiecti periculis. Cui siquid aduersi accideret, vel pelleretur a Dionysio caeterisq; inimicis,atque profugus ad nos his verbis confugeret: O Plato,venio ad te patria pulsus: cum neq;militibus,neque equitibus carerem,quorum viribus resistere inimicis: sed verbis periuasioneque indigerem: qua maximi sciebam te posse, iuuenes ad probitatem iustitiamque exhortando in amicitiam necessitudinemq; deuincire. a rudesectu rerum,modo per te factum est, ut Eo Syracusis expulsus huc accesserim. Et mea quide fortuna abs te deserta minus tibi vituperationis affert. At vero ipsa philosophia, qua
semper laudas,quamve apud alios carere honore conquereris,nonne abs te nunc una mecum prodita estEQuddu Megaris fuissem,venisses utique mihi adiutor,cum te vocassem e loquin te omnium ignauissimum iudicauisses. Nunc auteob itineris longitudinem,periculumque nauigationis atque Iabores, te excusans infamiam euitare te putas: permultum
certe aberit. Si inquam haec ille diceret : qnam mihi esset probabilis responsior Certe nulla. Quas ob res rationibus