De enuntiatis subiecto carentibus apud Herodotum [microform]

21쪽

V. et adn. Classeni a. h. l. Minus probabiliter videntur mihi SehWeigh. m. s. v. et qui tamen haesitat, Baehr a. h. L

iunctio vocabulorum firmetur analogia loci hucydidei VII 32,

χειμασθει v v v displicet tamen, si grammatteam ω Spexeris rationem, Otiu enim exSpeetaVeris: λεινια εσθαι πιε)γενυουσα πη visc. - Lange germ. Vers.), Schweigh. vers. lat.)et Ahicli absoluto sine subiecto χεινιαειεσθαι Herodotum adhibuisse putant, sensu verbi χειμαζε um burga es ettert). Sed hanc interpretationem probatur statuendum erit, Graecos eadem significatione et χειμαειε et χειl ιαιvεται SurpaSS id quod ab usu eorum abhorret Verba naturae sine subiecto in activo et passivo posita propria sunt vulgaris sermonis latini: Cato r. r. 88 nubilabitur Varro r. r. I. 13, 5 si nubilare minpih Aput Flor. 2 pag. 2 ruegi istud spatium, qua pluituro ninguiture. Nunc Oportet dicamus de gravioribus quibusdam proprietatibus laudatorum . naturae.1 dein, cx ιζει non addit subiecto usurpantur transbiive cum aecus loci, quo pluit rigitve:

22쪽

ν P . . . 'παμ πψ λιο v. ad h. l. rueger, Di. 49, 15, 13), IV 31, 5 τα κατυτερθε ταυτης τυ χώρης αιει θεται, ἐλιυμ mu δε το θέρεος. s. ausan. 4, 20 λ τυχε δε καὶ υει σαλλῖτὀ Θεω. eouSativus neutr. adieci rarius invenitur: V 28, 12 υκ υε λορο αξιο Ουδέv I 22, 19 εἰ χιμιξε καὶ mu vπαυπη πη χῶρ' v. Quod igitur in his locutionibus dativus praevalet, id proprium est usus Herodotei, ceteri enim potissimumque scriptores Attio praeserunt aestusativum. Dativ. apud Xenoph. Heli. 1 1 16 oum πολλῆ non prorsus accedit ad Consuetudinem soluta orationis Atticorum memoriam codicum secuti retinent praeter alios Cobet in ed. r. Amst lod. 862 et stolisensolint in herm. nonnuli homines docti sine iusta causa gen πολλο proponebanti. s. uelineri D4l0, 3 a et ac uratam collecitionem hue spectantium Xemplorum apud ruegerum Di 48, 15 adn. 13. Adnotatio 1. Quam sententiam veteres homines docti de verbis naturae habuerant V. MiklOsicli, Sub S. p. 11 Sq.), eandem plurimi recentiorum protulere statuentes in iis ellimsi vocis Ζεύς, 6 θεα CL Hermann De eli et pleon. Opusc.

Sisinthari Miklosich: Sub S. p. 20 consentiens, Cuiusdam infiniti et occulti animantis Otionem Subiectum harum actionum esse putat.

Adnotatio 2. Non inveniuntur apud Herodotum Verba

23쪽

tiones hae circumscribuntur verbo γωεσθαι et substantivo freverbi eiusdem radicis, quae in verbo naturae inest. Velut

12 3. 4 4. ersonalem constructionem verbi ειειv, VII

129, 26 - γαρ ομιζε Ποσειδέ ov τη γ' σεint κτε. OStulavit nexus sententiarum. Quam consuetudinem notiones e his naturae inhaerentes per ambitum verborum omnendi, communem sermoni gram omnium temporum V. heophr. De Sign. 2, 7 θερους Θε α αστρα ται καὶ βροYται ροωτα et ea, qua protinus sequuntur eae μὰ - στραπτοῦ aeque ac

Herodotus adamawit praecipue hucydides, eaque periphrasis cum de percrebruisset edicit fortasse, ut etiam apud ingeniosissimum historiae belli eloponnesiae scriptorem

si fidem dabis sitanto, Lex. hue. - nusquam prodeant Verba ει, στρατ at, 'ρoo subiret destituta v. in hoc le-Xico Oee αστρα 4 5δωρ, ετος). At Ox σείει sine subiecto usu venit apud hucydidem V 2 m αυm lan)vo ἱστανά-υ ἔσεισε In recentiore lingua grae auroquentes sunt locutiones Evυκτοὶ τε, o v v b μερωτο V. MikloSich, Sub S. p. 45), sed sortasse similem dicendi rationem veteres Graeei ignoraverunt, eum apud OS XStent tantum, quod Seiam, circumscriptiones harum notionum, ut illud Platonis in Critone p. 43- νου πρω τι στω et Similia apud hucydidem os B tant S. V. ημάρα, υξ). Quem circuitum eloquendi saepissime Herodotus exhibet V 33, 23 ς υξ γλετο VIII 12, 1 ως δ ευ ρρovη γεγοvεε V 56, λως 'ηράρχὶ γευετο ταχιστα, V 118, eo fla ργὶ ταχιστα ἐπελαει VIII 14, 3 sim. 2. nuntiata, quae Verbis νάλetu, ι.ετανάλει animi affectus exprimunt. Α Μέλει, curae esse triplicem init apud Herod. Onstructionem a sine subiecto, b impersonalem 6 pereonalem.

24쪽

a Sine subiecto. Persona, quae curat, ponitur in dativo notionem eius, de quo cura adhibetur, indicat, genet. β περί cum genet. α V 19, 11 ηου δ' ηνιετέρου Διδυριοις - λὰ. ἄλλοι nia ex σε Oraculum Delph.). ' VI 101, 8 εἴ κως δε δια ρυλαξαι τα τείχεα, του 77 πέρ ἔμελε, VIII 65, 30 περὶ δε στρατιης τησδε θεοισι μελῆσει, ΙΙΙ 19, 13 κομιδης δε πέρι η ωρη αυτ δ

b Impersonaliter subiecti vice langituro infinit. β)

enuntiatum secundarium. α V 98, 12- 14 υνυι παρέχει σωζεσθαι - τη, μετέρη, αυτ dw μέχρι μὰ θαλασσης αυτοισι laiv, τ δε απὰ τουτου et μει

Kolitδης δ. ζ. pendet ab ins p ελήσεtu, Niv ρη adverb. - temperi; v. Herodot Η 2, 12 4 ωρη ἐπατάω irpi Irας το notia in , VII 50, 22 ρη τε του τεος καλλιστη πορευέ θα, τὶ ε γραίη IV, 28 12. Xenoph. Oec. 17, 1 η ωρα σπείρεtu Sententia expressa hisce: να ἀγάας es continentibus ea, quae ex praecedenti enuntiato Sequuntur, superflua est potius, quam necessaria. Omnis vis tribuitur veri,is κονιtδης . t. et εἴρηv. Non mihi tamen hoc modo explanatam constructionem praeserenti in animo Si negare, μελήσει Baehrium bene reserre ad subiectum ' Ωρη ita , ut sit sensus sibi tempus redeundi curae suturum esse et tum κο- μυδης . . Verti debere quod adtinet ad reditum e cl. Herod. VII102, 1 b. De repubi Athen. ΙΙΙ, g 1ὶ ad constructionem μελήσεt δε να illustrandam proseri Abich locum Herodoteum IX, 2 μέλεινιο δα, cui addam alterum Xenoph. Cyr. 6, 3 19 ζ υ labor ἐνδεησει sim: εἰδέint. Sed etiam impersonaliter constructio huius enuntiationis accipi poteSt: κοριιδη δ. e. quod ad reditum spectate, siv

δ V 98, 12-14. Aristagoras tyrannus Mileti, legatum mittit ad Paeonas, qui in potestatem Megabagi redacti Phrygiam incolebant, ut consilium iis praeberet occasione data revertendi in

25쪽

patriam ad Strymona), Formam verbi αλήσει vel lacticio intellecto ins σωζεσθα subaudimus Ahichium secuti in priore parte enuntiationis 1 ρ μὲ . . lita; cui rei iuvet arta OpUlatio utriusque partis per particula μώ- M. Minus probabiliter videtur mihi Κrueger in illis μέχF μὲ κτ de supplendo παρεχ cogitasse prorsus reicienda est dativi αυτοῖα μει interpretati haec per vos ipsos κ, v. adn. ruegeri). T. - τουτου adhibitum est sensu adverbiali , cf. Hero I 4, 1-2. 130 10. VII 30 2 I 57 18. Falso sine dubio Schweighaeuser statuit hoc loco constructionem

personalem XStare Lex. s. v. νάλεει); non enim ipsum spatium a mari usque ad Strymonem et ix τουτουὶ curaturum, Sed ut inde a mari ad Strymonem Paeones incolum S reverterentur σωζεσθαι animo se laboraturum promittebat Aristagoras. Cum Schweighaeusero manifesto faciunt qui nuper de insin He dote scripserunt, eliman et harp, cum exemplum hoc non respiciant.

sum esse αδ vel inde colligas: Zopyrus OStquam astu iam expugnandae Babylonis iniit rationem, consilium suum Dario exponit v. 17-36); itaque pronomen αδ ad verba remoti SSima tραμει Βαβυλ oin vers 1 roserri deberet Difficultas haec minime removetur altero simili loco Herodoti VIII 69, 11 quem Ella Jahrbb.

Suppl. X 343 in comparationem vocavit, ut integram memoriam codicum in parallelo illo αδε μελησε ταδε servatam esse Stendoret, ibi enim alia est potior explicatio probandaque es adn. a. h. l. Baehrii, interpunctionem vocabulorum in textu bicliti et Steinit . Sod quod Distseli Od. 1864 praes. p. XV putat, inepte Pron. ταξε eSSE OSitum, cum ersae Zopyri consilium ignorantes

26쪽

soluta ratione non admodum frequens, praevalet in Sermone Vetustissimo, in carminibus potissimum omeri et apud tra-gieos Oeta cs Passo s. V., ruegerii. 47, 11, 2). QuouSu comprobatur Originati huius vocis, quam statuit Osthoss, Zur esch des ers. p. 450 adn. ius enim sententia inest verbo iaλει eadem radix atque in μαλα, in .Ov ααλυττα, lat. melior, - us es. Curtius, tym. 594); νάλει μοι taliquid mihi magni momenti.

Adnotatio . Tam rari usus Verbi μέλει causa Stmagna copia locutionum idem signifieantium, quas ubertas dicendi erodote prae se sert. Sussiciant nonnulla tantum synonyma velut ab αλ χω III 115, 11 οὐ δυvαμαι κούσαι, τούτο λελετ Qv UI 10, 3. 9 πιαελεισθαι V 29 12 δοκέει γαρ

non potuerint una cum eo expugnandae urbi studere, id artificiose excogitatum quis est qui non videat Lenissimam igitur mutationem et M a Reishi sactam non dissentientibus Baehrio, ichto, ruegero, teinio, Dietsch-Kallenbergio nos quoque recipimus. Haud iusto iure Cobet Mnem. n. s. XI 30 expunxit αδ mitit affirmans vim sententiae inesse verbis τὸ δὲ ἐψθευτε ἐμιοι μελέμει mecum erit iste labor. η.

27쪽

- 15 B Mετα-λει μοι poenitet mecQuod verbum adhibet Herod a nullo subiecto addito,b personaliter. a In hoc usu V. μεταράλει μοι distinguenda sunt haec: α causa poenitendi non affertur, β causam exprimit pari,

cipium. -

I 159 11.

3. nuntiata actiones, quibus sensus nostri afficiuntur, designantia.

28쪽

Quibus verbis describitur nihil aliud, nisi natura sontis apud Ichthyophagos idem spectant . - 14. ta hunc locum accipiunt Matthiae, Gr. r. 3T et interpretes Abicht, Sisin. Quapropter quod Baehr a. h. l.), asso et upe-Mng. V.

6 ω iudicant, subiectum v. 6ζgiv Sse του λουον. voυς, id eiS non OSSumu assentiri. rueger in ed. concedit quidem, posse v. ζει hoc loco cum Subiecto coniungi, ipse tamen videtur praeserre priorem illam explicationem. In lexico Schwe haeuseri laustra ζει Vocem quaesiveris Adnotatio. undem usum huius verbi exhibet Lysias 6, 1. Xenoph. Cyn. 5, 1 T. Vulgo tamen adsciscit ζω subiretum personae aut rei nonnunquam obtinent istem verbiolendi substantiva οδμὴ, ευωδοὶ pi verbo adiuncto Herod.

banda est igitur sententia Steinit a. h. l.), qui reser praedicatum meoζει ad subiectum et δυ ein undersdsse Dust. l). Nobiscum stant Abielit et Gomperet Her. Stud. II 591 adn. 1).2. 9 7η λαιvει Signum militare datur. VIII 11, 1τοῖσι δε Ελλης c. et nil ληυε, ' ὐτα - χπLInter Omnes constat, non modo antiquos Oetos viros, Verum etiam recentiores grammaticos ct commentatores sere Uno inmure ore, Verba m)αχιvει, κηρυττει, σαλπίζει indoli l)graestae linguae conVenienter eongruenterque iungenda esse cum

substant. 6 σαλπιγκτὴς, 6 κηρυξ Sim. quod his potissimum subiecitis actiones illae adscribantur et ipsa verbalis notio doceri quodam Subieci cogitare nos cogate aeque igitur ae-tiones has esse accipienda putant, Re enuntiata in0χοευει, θυει, θηρευεt, quorum Subieeta Sunt ἰvoχως. 6 θυωυ, 6 θη-

29쪽

ρευτὴς Vide Κannegiesser. De veri, imp. p. 26 . H. ueller. De Verb imp. p. 11 et adn. 26, rueger. r. r. 1, 4, 1. Κuehner g 352 9 et eiusdem r. lat. II vol. ), item adnotationes Bactrii, ruegeri, Abicliti ad erod. VIII 110 Sieini ad VI 27, 1. Est tamen, cur ab hac interpretatione recedendum existimemus. aturae verborum, quae dixi, illustrandae lucem quundum asser ipsa lingua latina, in qua ad similes notiones designandas inventutitur enuntiata subiecto destituta ut bucinavit Seneca Contr. praes. go Saepe, declamante illo, ter .), bucinatum est Varro r. r. 2, 4, 20)cons. Draeger Hist Synt. d. lat. pr. Η 164. 166); sed multo magis loeutionibus his recte aestimandis opitulantur linguae r centioreS, quarum comparati multum persaepe confert ad res grammaticas et graeeae et latina linguae explanandas V. Curtius, urinriti d. neuest. Spraelis. Lipsiae 188 p. 149)quaeque in exprimendis id genus actionibus haud raro Subiectum neglegunt germ. e trommest, e trompetetc. StaV., joho uehach adgvestito; fideto, e Ohi volato, Wybito 12 Odgin, sim . MiklOstuli, Sub S. p. 48). ac ratione ducti enuntiatum νοῦ σῆμη, Sine Subiecto OSitum SS SuSpleamur

Inter utramque explicationem suspensus animi est Schweighaeuser LeX. S. V.).

30쪽

4. Enniitiata notionem inopiae et copiae designantia. Verba sunt haec δει, tvδέει, καταδέει, ἀποχρ'. α δεῖ significatis d00st i), ' opus est. α III 155 16

lium tuum desit. Cf. Herod. III 155 16 δε mi). Ευδε sine Subieet usurpatur saepe in prosa oratione Atticorum, s. Plato Euthyd. p. 292 e Xenoph. n. VII 1, 41. 6 καταδεει deest VIII 82, 10 δυο γαρ η εω τυτε κατεδε ες τυ αριθμ. 0v. Ote quoque interpretari opus erat. κ, Hanc signissicationem servavit δε in locutionibus πολλού, λιτουδει et in compositis ἐυδεεt, καταδέεt, ἐπιδέ&. Recentiores viri docti non Sine causa comparant verbum δεla, Om.-aeol. εω sindigeo ccum SanScr. aS, dasati inopem alicuius rei esse). s. Fich, gl. W. d. indg. pr. D 108. Curtius tym β 2 34. Miklosicli, Sub S. P. 2. III 155 16. Zopyrus cepit consilium expugnandae Babylonis quod non perimetur Dari adiuvante riv. . . v igitur interpretamur: nisi ea, quae tuarum sunt partium, mihi desuerint.' to oci ita est usurpatum ut Herod. VII 18, 20 Δει significationem opus est' Si hoc loco haberet, sententiae quae postulatur, repugnaret: 'Si mihi tu auxilio opus non fueriti Quapropter Steinius et Cobetus Mnem n s. XI mi), qui male hanc vim voci δει tribuunt, emendant: η μη visio e Mimi cs Herod. VII 18, 2R.