De enuntiatis subiecto carentibus apud Herodotum [microform]

52쪽

otiam apud Euripidem in fragm. quod Stobaeus Florileg. 99,

gr. 49, 2, si et Steini ad Herod. VI 8 . .

53쪽

superfluo προτεροι iungitur VI 133, 3 οἱ Ιαριο υπηρξα προ

54쪽

inter locutiones subiecto privatas, cum per se integram non

praebeant Sententiam.

Impersonaliter: loco subioeti est ins III 89, 9 εἴρητο, constitutum erat somisit harp), ceterum vide elimann p. 11. 34. Shai p. 11 subiecti munere ungitur nuntiatum secundarium, velut II 61 2- ως αυαγουσι Im τη 6mv, εἴρηται πρ0τερο μοι II 117, 3 i. VIII 2, 2. - 82, 11 λεγετα δε καὶ ως λαῖαι ησα . . οὐδαμού, VI 220 l. s. VI 118, 3. Ι 81, 11 - 12. ω διετετακτο de apparatu bellico cum dat pers. VI 112, 1 si δε ρι διετετακτο acie instructae . idem rei exprimendae inservit personalis constructio: IX 33, 1 ως δε αρα

προτ ισα κτε. παφα et 8.J. IX 33, 1. παπιας es τε xDeto maior pars librorum et editores. Omissum est πλας inrus error librarii quemadmodum saepius ii exciderunt voculae 6 VI 229 14. ἐμοί ibid. v. 16 17. ἐκ τω III 14, 25 aliaeque). Ad amussim sere respondet huic exemplo alterum I 80 1 ε , δέ t ἁπιες tετε ζαχατο. taque cur Gomp rZ Her. Stud. II 591 adn. 1 coniceret . , δὲ Η ο ἐτέτακτο nulla causa erat In scriptura librorum G δ αρα παρεσκευαδατ etiam Ii ληα IX 100,1), quam probaverunt Schweigh. , rueger V. i. g 30 4, 11ὶ Baehr, Stein vitiosum est παρεσκευάδατο, haec enim forma verbi, quae dicitur, simplex in xpers plur sine subiecto OSita repugnat legibus syntaxis graecae Non recte comparari a Steinio pluralem adieci eodem modo constructum Thucyd. II 3 rei δὲ . . . viasin qu apertum est, quod iam monuit Gomper t. c. non sum iunt otiam ad dolandendum illud πιρεσκευάδατ exempla, velut βεβουλε με- στα Herod. I 112. CL ibid. IV 32 . Plur partita explicatur

analogia plural adieci. Sed sensu locutionis παρεσκευασμάυα 6 On- nisi παρεσκευαστο consueverant Graeci dicere. Quamobrem Abicht, Dietsch-Kallenber consentiente Gomperetio in textum receperunt παρεσκευαστο, coniecturam Reishii et Behheri, leguntque consen-

55쪽

Adnotatio 1. uno oportet in medium proseramus locutiones Herodoteas, quae ab ho genere enuntiatorum subiecto

tuae πιδ ρorico αυτ muri τὸ π κοὐ agitur de dolo atque sallaciis, quibus usus est Cyrus contra Croesi equitatum). 'λε- γιστο Κύρος valet astute egit v. Eurip. Iph. A. 44 τοτί- ζονια δε απὶ τ0ισι φιλτατοις τέ cvae et ρίζω τε.), non eX Ogitavit se. τούτο), ut vocem hane interpretatur Schweigh. Lex. S. V., Cyrus enim ipse consilium illud non iniit, sed id tantum, quod Harpagus proposuerat, perfecit V. ibid. v. 8 Κύρος λοίη τε Αρπαγου mΘεla voυ. τοι θε). Illasim sicatione simul hoc consequimur, ut in cap. 80 v. 9-23 omnes actiones ad Cyrum, qui St velut cardo totius narrationis, reserantur. Quae cum ita sint, ne veri quidem similis videtur mihi esse interpretatio Strinii es p war a gehlugelte i

tamen mutationem improbandam esse persuasum habeo. Nam sire Vera, ut suspicatur Gomperg, glossema παρε ευαδατ in textum 'ν - insertum essecit ut vestigium pristinae construetionis subiecto privatae deleretur, quo pacto, quaeso, dativus τοια Ελλη n non mutatus Est in nomin. Ο Ελλγγες ita, ut scriberetur . δ αρα παρε- σκευαδατ ol Ελλγγες Reponendum Opinor o δ αρα α αειτα παρεσκευαδατ etiam Ελληm. Facile librarius ab αρα neglecto mox ad

παρεσ. Oculis aberrare potuit Herod. Ι 83 8 Thucyd. III102, 1 atmet παρεσκευαστοὶ Haec quoque ratio emendandi Reishio

. in mentem venit.

56쪽

id, ne quis interpretationibus L. Vallae et Abichii uetus, in

57쪽

Adnotatio . Reliquum est, ut demonstremuS. UResit opinio interpretum erodoti de verbis passivis sine Suhi in positis. rutae Omnia, quae enumeravimuS, praedicata ad quoddam subiectum, velut διsuismo Vl 112 ad στρατιαδυvpertinere docet v. eiusdem Gr. r. st 1, 5, ). Non aliam explicandi viam ingressi sunt Schweigh et Baehr VIII 4, 8eξερραγη u. τὰ πρῶini α). I contrariam maxima e parte Sententiam ierunt Abielit et Stein videas eorum adn. ad Her .

VII O. IX 44. Ad novum transeatim enutiati0nuui geniis, quibu gran n a-tici et commentat0res minime adhuc animunt adverterunt, ea dico Εnuntiata subiecto carentia, quae nomine et . SSe

continPntur. Praediatum est neutrum adiectivi in nominativo modo singularis interdum pluralis numeri positum, Opula verbum substantivum. Adiectivum neutr. gen designat aut naturam loci aut nolionem quandam abstractam. Exempla, quae hoc loco ad rem illustrandam ex soluta tantum oratione Atticorum

afferre nobis liceat, dividuntur in duas partes A De loco, α nom. Sing. hucyd. V 115, 2 h - , ἐπιμαχωτατυ ο inquam potissimum partem impetus stori poterat. VI 66, 2

58쪽

l, ,es an Gleiohhali stati. Boehme. Omnium, quae Supraeitavimus, exemplorum ea eSi ratio, ut ubique, quamVis nullum subaudieris subieetum, tamen plena integraque evadat sententia quam explicationem probant passim in commentariis

vig, Synt. Ira adn. 2. Attamen etiamnune praevalet Θω-rum opinio, qui arbitrantur, huius generis adieci neutra Substantivorum munere iungi vicemque subiecti in priore eorum parte M . et ' notionem Oui, in posteriore autem B ae et generalem quandam rei notionem obtinere. f. adn. ruegerio B litiiii ad Thucyd. I 3, 2. Betunt, Lex. hueyd. S. V. κ')γ v .δης. Olibrech ad Xen. n. 4, 6 17. meger IAEx. Xenophonteae Anab. 1872 Ol. 20 s. V. προσβατος et Gr. gr. 43, 4, 13. 1,5 6. uehner g 366. Hanc explicationem improbandam esse facile persuadebunt ex ipsa indole gr. linguae interpretanti duae, ni allor gravissimae proprietates syntaxis: a casus, qui dicuntur, absoluti similium neutr. die t. velut Thucyd. και rao λωτερ o oocou, IV 20, 2 in κριτωvοocisv I 2 6 παρ' 'ΑΘηυκιους ot δυvατωτατοι G βέβαιο ὁ ita χώρου ubi se in tuto suturos confidebant scholiasta c. νε- ναίας ου V της οἰκησειος), similiter hucyd. VI 25, 9 ῶς λα- πε λεγυησε uv0v. Idem usu casuum absolutorum V m παρασκεvHerod. I 120. παρε o . . . αρχει ibid. V 49 etc. luculentissimum mea quidem sententia impertit testimon um impersonalieonStructioni verb. παρέλει sim ita, ut qui auctoribus antiquis

59쪽

grammaticis Cobet Mnem. n. s. XI 288 recentioribusque ut Κuehneroa 352 voces has impersonales ad Subieelum δαινιωv,6 Θελ, 6 καιρός reserant, manismi legibus syntaxis repugnent; M adiret verbalia in neutro plurat. Sine subiecto usurpata Thuc. 72, 1 δοξε αυτοῖς παριτητε ῖς τους Λακεδαιμ0vιους ευαι, 9, 2 mλεγιητεα Λαι - V 50 5), VI 25, 2 πλεικττεα

OH στι Herod. I 194, 24 impellunt nos, ut in locutionibus potissimum velut φατα στι Xen An. 4, 6, 17 . egsame Strechen. Volibrechi de ullo subiecto subaudiendo non e gitemus Optima vero propriaque lux naturae horum enuntiatorum assulget ex simili genere dicendi recentiorum linguarum. Velut in flavicis frequontes sunt phrases subieetum non Xhibentes, quarum Opula S V. SSe praediculum nom. Sing. gen neuti adiectivi, quod ad exemplum substantivorum lec

klosich, Sub S. p. 64-66). Omnibus, quae adhue diximus, perpensis rati Synta tica ne uir a die et grae Et in enuntiationibus subiecto privatici hoc modo definiri potest: ominativus Sing. adimi neutrius m. Si sensu praedicati cum verbo substantivo sociatur, habet vim adverbii aeque ac in linguis flavicis et germ efficitque locutiones subiecto destitutas proprius

autem et peculiaris est sermonis graeci nominativus plurat. neutr. adiret eadem Significatione, qua nom. Sign. adhibitus. Contra idem neutrum adieci tum, cum Sensu praedicati non

60쪽

usurpatur exceptis casibus abSoluti , loo substantivi poni potest, quo laetum puto, ut homines docti etiam in neutro adiret praediruti munere fungenti latere vim substantivi sta

ΕXempla, quae huc spectant, Herodote dividimus in partes A Enuntiata, quibus describitur natura loci, B Enuntiata, quae rapirimunt res abstraetas, C Adiectiva verbalia neutra quue hie traetamus propterea, quod Orma prorsus duera accedunt adieetiva D ἀλις στει eum genetivo.