De enuntiatis subiecto carentibus apud Herodotum [microform]

41쪽

illustrantibus statuunt nonnulli interpretes et grammatici ellipsin generalis cuiusdam notionis rei aut temporiS, Velut τυ πραγμα, τουτο ταυτα), η η-ρα Sim. De tvεσθαι s. rueger FOael ad Herod. VI GT. 1. εχει Schweigh Lex. S. V. 302, 5ὶ Stein

Verbis in universum conseratur rueger Xen. n. I 8, 1 et) ἰr. gr. 61, 5, . ueliner g 352 c. Mentionem etiam aciemus do inconstantia quorundam hominum Outorum in hae quaestione tractanda A primum Suh eighauese ad χει subiectum πρ*γμα Subaudit, πεται L0 κακως autem sine Subiecto esse tacendo consentire videtur Lex. S. V. Λεσθαι 2 p. 133). Non estesse habeo post redovium aliosque de ineonstantia et saepe salsa doctrina Schweighaeuseri multa verba lauere.

Item Stein verbo revem Her. VIII 6, 2. 107, 5 deesse Subiectum contendit, aliter tamen explicat locum I 126, T. Madvig, Synt g 181 e concedit vocem χει referri posse ad subintellegendam rei notionem, alibi autem adn.

aperte docet, locutione ουτως καλως Ζει, ivxt de tempore subiecto esse privatas. Volt breCht in adn. ad Xen. n.

rere aut ad nominat. κωμαρχης pertinere dicit l).

43쪽

SohKe h. Baehr, rueger, Stein Miror itaque, qua ratione Hethel, De part apud Herod usu p. 33 de hoc enuntiato ita scripserit: in dativo cur distant editores inesse anacoluthiam aut peccatum, , Vers enc seriptoris non intellego, cum apud alios quoque Seriptores talis inveniatur Struetura, ut Xen.

Fugit eum, agi hi de dativo cum ei et ξει iuncto. Nihil est etiam, quod demonstrem, frustra et Reishium ante συντιλλυσι inseruisse ει et Sohaeserum sed . a. 1801 πρ ξει mutasse in

B. Προχωρέει procedere c. otio prosperitatis inest in vocula προ lat. 9 j. Frequentior est Onstructi personalis. ω Sino subiecto, Ι 84 6 ατ δε τουτο πειρησαγάγης της

VIII 102, T 8. 108, 14 15. Adnotatio. hucydides saepius, quam Herodotus, Sine subiecto προχωρει adhibuit, sed apud illum quoque oonstructio personali praeValet, s. adn. Classent ad huc. I 09, 3.

V 62. Dueger auspicatur interpolatum esse Subst. κατοδος, rationem ducena loci I 84, ubi v. προελώρα sine subiecto Ositum Si persuasitque Steini sed cr. Oster. Et Dietsch.-Kallenbergio, qui vocem hane eliminant. Sed deest iusta causa suspicionis. Ahinitio cap. 62 lib. V usque ad . 8 sq. nondum plane comperimus Alcmeonidas consilium cepisse Athenas redeundi, vocabulum igitur κατοδυς hic admodum est necessarium. Ne quem Ostendat bis repetita eadem sententia: ἐκάα - κάτοδος v. - 10 o ἀλλαπροςcazinto FLΠάλως πειρωριε- κατά- V. 1R, respiciat quaeso Herodoteae genus Orationis susum atque tractum. At contrara Miam in antecedentibus scriptor indicavit ea, ad quae Verba , o Πρυτλωρε reserenda sunt, s. ibid. v. b Κυρος vos . . ἐπιδα, α

44쪽

Adnotatio. nuntiatiorum, quae sub B collegimus, Subiectum eSSe πρηγμα πρηγμ.ατα sim affirmant Herodoti interpretes CL Baehr, Abicht VII 15 κατε-i et Sehweig

45쪽

uetiV. καλλιερεει S. mper intransitive Surpatum Oecurrit Sensii dolo εδοξε δέ et quod inde sequitur ἀπaοξε mutat in με Moξε mutata pristina aut vetere sententia iis placuit. Κuehne fi 597

c. p. 10683, Sed non est, cur verba δοξε δε pro Spuriis habeamus, quippe quae non solum auctoritas codd. in C propter antecedens απέδοξε sacile omissa sunt), verum etiam scriptoris usus loquendi tueatur. Saepius enim apud ΙΙerodotum verba negativa excipiunt verba Ofirmativa ut Ι 86, 35 et. Κυρου μετα ut α μετα- σαοαὶ τε καὶ to vet Ozi et . - Ι 15, - μετα lacuto ου novoἹρόφιμε es lov, Ρω δὲ ταυτα laot tri αα ἐόvζα Mehler, Mnem V p. 66 verba Πω δέ glossemati tribuenda esse perperam iudicati. Vide Xen Cyr. 5 5 40. Plato GOr p. 493 c. Conseratur etiam Herod. LU ,, υ; RHκηράvo bri σε vώσκω μ.ετιημι τέ σε ἰε- α μεzα-rta ocino Eint min. Qui autem ex usitatissima locutione μετέδοξε etiam κἀ oriri potuit αδοξε δυξε δέ Ω σε απ. n. δέ interpretatur recto Schweigh. vers. IaL , deinde mutata sententia, OSt Iuam eis placuite Liberius Valla eorum sacrorum postea pertaesi κet tange anachher aber reuis es Sieg.

46쪽

καλλιερέει et ιρα - καλα τα ἱρα IKεται victima litate Forma autem καλλιερεεσθα tantummodo in medio adhibetur signifieatque μαυτευε τΘκ δια σπλαγχροωve - Θυεσθαι). 0 quo usu vocis καλλ. apud Herodotum in universum vide sis adn. Steinii

ficiatur, expriuiit infinitivus I 38, 5 ως δε οὐκ καλλιερεε )

47쪽

9. AEnuntiatum notionem mortis Xprimen S.

sint, iniuria Cobet Mnem. n. s. XI 286-287 verba καὶ ὁ μηρὸς ταχιστα ἐσόππὶ interpolata Oxistimat. Particula xcjOS ἐσρακ. quam Cobet cum dolet, nititur fide maioris partis librorum, quamquam seriba eam facilius mittere τε τουὶ quam adicere potuit. Simili errore oculorum excidit et post σφακελισαυτος VI 136 in PR). 'Arriviaκε caret subiecto quod in simili re alibi Horodotus non neglexit VI 27, 5 - υς δε - λοιμὸς υπολαβω απήvακε, . VIII 11 et Pausan. IXI, 3 τὸ πρεσβυτατο - α ΙαIεv πωλαδουσα in σος ρθροωοης. Quapropter viri docti varia subiecta ad mi εt κε

48쪽

In Sententiam veteris nescio cuius grammatici, insitias euntis verba passiva sine subieet ut lat curritur, eurrebatur,

venitur Sim usitata suisse in lingua graeca vide ichenseldi et Endlicheri Anal gram m. Vindobonae 183 p. 16 apud Miklosichium, Sub S. p. 61 discessit nostra aetate rueger, Gr. r. 52, 3, 6 eo praeeunte Κoch, r. Schulgr. 93, 1 adn. 6 dicitque ibidem, etiam in Structura, qualis est ποτέρως εστχ hv αλ λ ω ιυδυυευεται Thucyd. Ι 8, 2 subiecti vicem

obtinere ποτερως σται. Quod de Oee ιυδυυευεται in exemplo

excitato i Krueger pronuntiavit, id quidem pro certo habere

et Baehr o μηρος σαπεις rueger ed. et τρωμα, η -υσος Stein alii apud Abichtum a. h. l. σρακελος α Impatin et σηπιδ ov. Cobet hanc ingreditur viam explicandi sperinde est ac si dixisset et orio σφακελtσα ἀαvεtκ Καγιβυσεα e. Contra Dietsch et qui eum est secutus, Abieti coniciunt ante σαvεικε aliquot verba Pη μοίρη h ἐκ θεω παρωνιεπι υπολαβουσα cf. V 27 excidisse. Quae coniectura aeque mihi videtur improbabilis atque sententia Geh-hardii ilui in mend. erod. I p. - 10 exemplis erodoteis innixus ut συv vetκε αποθαvsv Vl 17ὶ καψαβε απυδ αvsv III 11 locum hunc ita emendat: αποθαvει συw vεix Καμβυσεα. quidem conicio, enuntiatum hoc libris mss. fideliter traditum subiecto carctre censendum ESSe praesertim cum analogiam praebeant recentiores linguae. StaV. ragiloa piorunem in sermone Vulgari:

Zmi Ollo, abralo, sprgaingi go); a ita sudna porogbyualoci po- topylo v mori, tot iureckn OZnesto O monu polosito B du- gentihu a presVsitly raj. Germ. es at michise urgi es trethith sor otc. Miklosich, Sub S. p. 49-503. Amvεικε Καμβυσεα,abstulit nescio quid Cambysem c. Quae locutio fortasse propria sui cotidiani sermonis graeci, cuius vestigia procul dubio multa exstant apud Herodotum diligentique digna sunt observatione. Non recte putat Miklosic Sub S. p. 61 κι υvευε in hoc loco sine

subiecto esSe Surpatum.

49쪽

iam . Bonit sZ. . . . 1866 p. 48 et O. Riemann Bevus de phil. 188 p. 3). Hanc ruegeri regulam aliorumque nimis esse Severam, ut ita dicam, vel indo colligi potest, sicut recte adnotavit O. Riemann l. o. quod in Ooutionibus explicandis, quae ipse rueger g 1, 5, 6 attulit, magna eum dimouitate et iusto artificiosius ex sententia rue- geri Subiectum subauditur. In uno tantum ex laudatis ibidem

exemplis, hucyd. I 6, 4 dico: καὶ Ου Πα ετη πειδη 'χυται Bd παυται evoeandus est ex antecedentibus ins τὰ διαζω- ματα Iovτας Iωvιζεσθαι Probabilius igitur aciunt, qui rationem aliarum conservantes linguarum V. Draegeri ist Synt.

Ι T, Miklostoli, Sub S. 58 sq. etiam Grae is hune morem loquondi insitum fuisse affirmant. Sum hune in angustis-Simum compulsum esse gyrum i censet ueliner g 378, adn. 2 latius vero patere argumentis ex ristotele haustis docetra Bonit Z. . . . 1866 p. 48 consentitque advig, Synt. G H. Quod tamen advig ibid. adn. 1 asserit, adhiberi ita maximam partem verba dioendi ut λεγειv, 0 λ Ictu et Ormas persecti vel plusquamperlaeti aliorum verborum dativo subiecti adiuncto, quod di imus logisti, id non Omprobatur re vera consuetudine loquendi graeea, immo numerosiora esse genera huiusmodi nuntiatorum O videriti US. Hic autem id tantummodo non alienum existim monere, Riemanno l. e. praeeunte, mon neceSSe SSe persectum pasSivi Veri est simile, loco hucydideo V 49, 2 Λακεδαtia. suto δὲ πρέσβας

κασθα esse ins medii, non passivi, exstare igitur constructionem personalem ClaSSen, Passo , ape-Seng.). non subiecto destitutam, ut rem explicant uehner et Betant, Lex. S. V.

50쪽

sine subiecto usurpatum constanter dativum subiecti logici adsciscit ut advi asseverare Videtur, os huc. I 3, 3urr ρκτο - η αρχη πεποιητο δ' mmis προτερο κτι. I 124, 1

Locutiones Herodoteas, qua huc pertinent, divisimus in duas partes A Actio aut status quidam exprimitur absolute. 9 Subiectum logicum ponitur in nudo dativo aut in eaS a praeposition SuSpenso. In enumerandis verbis ordinem alphabet ServamuS.

ω βεβουλευται VII 10 βεβουλευτα με Ουδε φὶσω m. υ προελ λατο IX 44, 3 ως δε προσω vυκτος τροῖχ': λατο eum multum Oetis processisset. . s. Sallust Jug. 21, 2, ubi plerumque noctis processit. Subiectum hic deest, ut Her. II 21 ως δε προσωβ της Μυκτος Similiter Heliodorus in Aethiop. I 14 τοτε γαρ πολυ π υκτος προεβη. Raro ita Surpatur . προελ λατο, alii scriptores, ut recte observavit Val- henaer, ad eandem rem exprimendam utuntur locutionibus:

λέγεται. IV 110. 1 Σαυροαατε is δε πέρι δε λέγεται.

recte correxit Schweigh : διελελει eo et plerisque editoribus persuasit Plusquamps postulat ratio syntactica cc ibid. v. 13 asi δε νιυριυtin Πετε κzorat mo . . . cap. 40, 6 15.ὶ Imps διελείπετο, quod recepit in textum chasser, displicet. Sisin minus eliciter