장음표시 사용
291쪽
Θ Phoenicum litteratura illustrando Q 28sfragmentum , ex quo rei eidem nostrae tanti adfulgeret luminis, neglexisse viderer .
Quod si denique quisquam est , qui Phoen
eum sermonem ex Arabicis deducere sontibus velit, quae quidem , ut Cl. Spanhemio animadve
sum ci),sententia fuit Guillelmi Postelli, Laurentii Vallae, Ioh. Drusii, Valentini Schindleri ,
ut caeteros , licet non multos missos faciam ;is ante videat, an numi, exempli caussa, Tyri S Sidonis, inscriptiones, Citeae S ipsae,quas Supra illustravimus , Carpentoractensis & Meli- tensis, Arabismi potius , quam Hebraismi im- Pressa relinquant vestigia . Ac si minus id verum Sit, quum argumenta, quae ex iis numis, eiusque generis inscriptis monumentis petuntur,
Secus omnino ostendant; ne illud quidem, quod est de Tyrio, Sidonio, immo & Punico-Carthaginiensi Siculoque Phoenicio Sermone, persuaderi cuiquam diligenti S perito cum Hebraicae, tum Arabicae linguae viro potest .
1 De praestantia ct usu numismat. antiquor. Dissert. II. pag. 77. Seqq. T Idque adnotavit Thom. Reinesius in 'Iςορουμενοι ς de lingua Punica, pag. F., qui contra scriptores sic opinantes multa passim ibidem disputat.Conser. & ΗisIoire Universeue, trad. de I'Agiris , Tom. XI. lib. m. cap.XXXVII. Sect.III. Pag. 6 O. N Cl.Carolum Vallancey in specimine antiquitatis Ηibernicae linguae, essay on the Antiquity of the Irish, Ianuage ; Collectaneor. de Reb. Hiberniae Vol. II. pag. 236. Quibus doctissimis viris & aliis, quos consulto praetereo, haec sententia merito non probatur.
292쪽
29ω De Borgiano Hebr. Samaritico Numo QAtque ego gravissimorum scriptorum , hisce in litteris facile principum, auctoritati, hac in re eo magis tribuo , quod multa in vetustis Phoenicio-Punicis monumentis ipse videam, quominus eruditis viris, ante memoratis, secuS eXL stimantibus ne minimum quidem aSsentiar. Quum autem rem ita sese habere monumenta ipsa , quae supersunt Phoenicio-Ρunica demonstrent; concludendum restat, utriusque sermonis& Hebraici & Phoenicii sic comparatam eSSe rationem, ut hunc eodem quasi habitu incedentem, ad illum tamquam ad verum sontem suum reserridebere intelligamus. Hebraici autem cumprimis sermonis clarissimo Iumine numquam adempto, habebimus ubi pedem figere, minusque incerto, quam antea , tutiori autem passu incedere pο, simus, qub veteris Phoenicum linguae , quamvis iam inde ab aetatibus multis ipsa intercidisse prorsus videatur, in inscriptis tamen aliquot metallis & lapidibus adhuc superstitis, reliquias cobligamus . Itaque positum sit, huiusmodi monumenta , Si qua via est, eaque una, ut explicentur & illustrentur ; non aliam profecto nobis esse, quam Hebraici potissimum sermonis usu atque praesidio rem ipsam aggredi. Atque hinc fiet, ut assidua harum litterarum tractatione ad Phoeniciae litteraturae tandem accedamus fonteS, underes nostra exotica tota explanari optimis auspiciis queat .
293쪽
Phoenicum litteratura illustrando Q 29x
Quamquam de hoc argumento iam Satis me hactenus disseruisse memini; atque ita , ut, Si illud rursum attingendum mihi Sumerem , actum
agere viderer; rem tamen concludere nolo, tacitus praetermittens quae nuperrimuS Scriptor , ct sane non incelebris, de sermone Phoenicum lit
teris commisit ci) . Quem quidem , licet do-
1ὶ Is il Ie est illustrissimus Praesul Marius Gua naccius, cujus conser quae de hac ipsa Phoenicum
litteratura minus sane recte , quam par erat, commentatus est in suis Origini Italiche, edit. Roman. I 787.
Tom. I. lib.I. cap. IV. pag. ISS. Seq. lib. IV. cap. II. pag. 36 I. seq. Tom. II. lib. V. cap. I. Pag. 2. Ac nescio qui bus documentis permotus eruditissimus vir, eo animo fuerit, ut Phoenicum sermo nulla ratione comparari,
nulloque studio atque industria a nobis possit. Etenim habet linguam Phoenicum , tamquam ignotam penitus nobis, diuturnitateque temporis oblivione pro sus deletam . Qui sic scribunt, hi, non dicam aliquantulam , sed ne minimam quidem in tractandis veterum Phoenicum monumentis, iisque cum Hebraeorum praesertim Sermone conserendis Operam praebuisse , satis ostendunt. Et prosecto mirari subit, qui potuerit viro clarissimo, non vulgaris doctrinae & eruditionis , id ipsum in mentem venire , suisque scriptis mandare . Illud autem magni argumenti loco habet adversus Samuel. Bochartum, qui tantum in hoc genere linguae & operae consumpserat & laboris . Quibus sane vigiliis suis non exiguam certe est in ea illustranda lingua a doctissimis viris laudem consecutus, neque mediocrem ab antiquariae rei studiosis gratiam prome ritus . Non is equidem sum , qui lubenter cum verrutate pugnem , neque qui Cl. Bochartum cum in vetustimarum gentiam nominis & rationis origine e
294쪽
asa γ De Borgiano Hebr. Samaritico Numoctissimum virum , sic SCribentem video, ut eruditissimorum hominum conatus, laudabiles certe,
ponenda, tum in antiquissimis Phoenicum coloniis , Hebraici sermonis face semper adhibita , exquirendis , ab omni invidia liberarem . Sed quam multa de sermone Phoenicum, deque eorum coloniis, oc Sane Praeclare ac docte excogitata habentur in libris duobus , quos CHANAAN inscripsit, quibusque GEOGRAPHIM
SACRAE suae partem alteram complexus esti Quo certe egregio atque immortali opere nullum maius huic di incillimae obscurissimaeque disquisitioni lumen aia fulsit . Sed quid ego CI. Bocharti, cui tantum litterae debent Pnoeniciae , quem hujus litteraturae principem eruditi omnes jure suspiciunt, partes tuendas aure
Quum autem prisci sermonis Phoenicii quaedam , Sive reliquias ex numis aliisque, licet paucis inscriptis , quos noverimus, lapidibus superesse Videamus quamobrem quae eiusdem linguae ex ipsis ce te Hebraicis fontibus eruendae , ratio esset atque indOles , aliqua nostra industria assequendi facultas nulla amplius daretur, non equiden intelligo . Quid, Barthelemyus , Smintonus , Pellerinius , Dutensius, Pere- Eius-Bayerius, quorum eruditas de Phoeniciis praese tim numis disquisitiones illustrem Guarnaceium non
vidisse vix crediderim,in hoc studio nihil profecissent Quod si hos doctissimos viros in ejusmodi interpretandis monumentis aliquid profecisse res ipsa declarat, neque ambigere licet, ut proxime secundo exponemus capite quo tandem pacto dieemus, ad prisci Phoenicii
sermonis grammaticam quocumque modo assequendam rationem nullum omnino aditum patere λ Quantacumque igitur sit veteris linguae Phoeniciae amissio,at etiam non tanta est ejusdem insciti ut aliquid sit caussae, cur illam veluti simulacrum inane corporis exanimis habeamus. Res certe desperata non est. Ut vero Diuitiaco by Corale
295쪽
Phoenicum litteratura illustrando 293
litterariae autem rei Phoeniciae nobili studio excitando ornandoque veluti plane inutiles, atque ad felicem exitum numquam perducendos habere actitretur . Quapropter sese non intelligere, qui possit ex eorum labore ullum fructum quisquam percipere , e tantisque tenebris, in quibus iacent litterae Phoeniciae, lucem eruere aliquam, quae Phoenicum linguae, iam obsoletae totiusque eX-stinctae aditus nobis patefaciat, viasque pandat eius intelligentiae . Verum, Phoenicum sermo
iamdiu quasi plane intercidisse videatur; hu
iusce gentis celeberrimae antiqua monumenta , quorum scriptores vetustissimi ci meminere, verbis utar Quintiliant; turpiter desperatur, quidquid
fieri potest. Sed nae ego molestus, qui in ejus generis παραδοξω iterum arguendo nimius esse videar. Nam quum superiori paragrapho sMis multa, vel plura quam necesse fuit, de eodem commento contra Cl. Uind
bonensem Antiquarium disputarim, id ipsum profecto
1 Plures antiquitus exstitisse scriptores, qui res Phoenicias litteris mandassent, testis est auctor vetus & gravissimus Flavius Iosephus, qui horum meminit , Antiquitat.Iudaic. lib. I. cap. m. num. 6. Oper. Tom.I. pag. I 6. Adi sis quoque Eusebium ipsum, Praeparat. Evangel. libr.IX.cap.XI.pag. I ., aliquos eorum enumerantem. Verum illorum antiquissimorum auctorum scripta, ingenti sane , nullaque reparabili amte, historiae Phoenicum magno detrimento , nobis invidit injuria temporum . Μulta profecto in promptu haberemus, in litterariae rei Phoeniciae explanationem adducenda, si quae Theodorus, quae Hypsicra-
296쪽
2 4 γ De Borgiano Hebr. Samaritico Numo ἀ- γ
penitus exciderint; nihilque praeter tenues lacinias in Graecorum & Latinorum scriptis, huc
tes , quae Mochus , sive Moschus, cujus scripta Laetus , aut Chaetus, Graece tianstulit; quae Dius, vel Dio , & Menander Ephesius, quae denique Hieronymus Aegyptius aliique de rebus Phoenicum memoriae commendarunt, aetatem tulissent. De quibus vero scriptoribus vide quae adnotarunt in primis Ioseph. Scaliger ad Fragmenta Berosi Abydeni &c.,in extremo opere suo De Emendatione temporum. Nicol.Gurile-rus, Originum Mundi lib. II.cap.V. β. 23. pag. 394. seq.πIacob. Brucherus, Histor. Critie. Philosoph. Tom. I. 'lib. II. cap. VI. pag. 236. Addendus J. Alb. Fabricius, Bibliothee. Graec. Τom.I. lib.I. cap. xxVm. pag. I 66.& Tom. III. lib.IV. cap.VI. Pag. 233. Seq. ', recenti S v ro editionis ab Cl.viro Gottii eb Christoph. Hartes multis accessionibus auctae Tom. item I. pag. 222 226. Conser etiam , si lubet, Disquisitiones nostras de D eha Equitationis, Gallice conscriptas, pari. I. pag. 2I6. seq. Atque in iisdem vetustissimis commemorandis scriptoribus silentio praetermittendum arbitror San- chuniatonem, qui Historiam Phoeniciam, Φοωικην ιιτοριαν,uti eam appellat Porphyrius,lib.II. De Abstinentia ab Animantibus, conscripsisse sertur. De quo quidem Phoenicio seriptore plura ipse disserui loc. cit. earumdem Disquisition. pag. a Io. seq. Ubi tamen CLΤourne minii de Sanchuniatonis fragmentis sinistre judicantis, eorumque tantam, quantam contendunt, Uetustatem in controversiam , recte ne , an Secus, Sed re ipsa vocantis, veram sententiam minus diligenter exposuisse me,heic admonendum duco . Quid enim quod alibi oscitanter posuerim , nunc dissimularem λ Ae de eodem tanquain vetustissimo, uti a multis doctis viris habetur, rerum Phoeniciarum scriptore, quem Graece
conversum Philo Byblius Hadriano Augusto obtulit ;deque ejus fragmentis ab Eusebio, ab Theodoreto
297쪽
o, Phoenicum litteratura illustrando Q assilluc sparsas, magno labore multaque diligentia ab ipso Bochario tanquam tabulas e naufragio
servatis, haud parum me moveret & recentiorum eruinditione praestantium virorum & veterum auctoritas .
Tametsi in iisdem fragmentis vel pro veris habendis ,
vel non admittendis, tot & tantas doctorum hominum varias pugnantesque inter se sententias esse intelligo, ut quid in hac opinionum magna varietate atque conflictu sit statuendum quod satis mihi prorsus faciat, definire non audeam. Quamquam in veris eadem fragmenta numerat Cl. Abbas Mignotus , Pre nier Memoire suries Pheniciens, Commentar. Academ. Reg. Paris . Ininscription . Tom.XXXIV. pag. 64 - 83. Ut cumque ressit; dolendum sane, tam multos , quos ante indicavi , de rebus Phoeniciis scriptores , eorum nullum e temporis injuria evolasse, cujus scripta Phoenicii veteris sermonis, non dicam ornandi amplificandique caus
sa , sed plane dignoscendi, ut quae Hanno , Carthaginis potentia florente, Punica lingua in suo Peripla
Scripsisse scimus, tanto praesidio nobis suissent sutura . De quo auctore ejusque vetustissima aetate ac Periplo multa tradunt I. Alb. Fabricius loc. cit. lib. I. cap. VI. g. VIII. seq. & ejusd. Biblioth. Graec. Cl. editor Got-tlieb, sive Theophilus Christoph. Hartes Tom. I. indicat. locis, pag. 36. - 39., cujus quoque confer Introductionem in Historiam linguae Graecae pag. I 8.
ao. , & quae ibidem de Sanchuniathone Cl. vir licet paucis disputat ; incertus tamen ae valde dubius de Phoenicii scriptoris aetate, dequet ejus fragmentorum
fide ac sinceritate . Hannonis vero Carthaginiensium ducis aetatem quod adtinet, quem cum Himilcone , duce altero , ad explorandas Africae maritimas oras missum Veteres tradidere , quemque Peripli, sive navigationis extra Columnas Herculis eruditissimi virisaciunt, eam , inquam , aetatem in illa incidisse tempora , quae Olympiades XCII. & CXXIX. complectun-
298쪽
a96 De Boetiano Hebr. Samaritido Numo Q collectas , tempus edax rerum nobis reliquas
fecerit; quid inde Atque ne id quidem illustri
Praesuli Guarnaccio esse praesidio posset. Accesso haec longiori oratione persequi, quae Superius & satis copiose sicuti in subjecta notatione ajebam, contra Cl. virum Vindobonensem Antiquarium edisserui.
Sed cognitis variis dialectis S Chaldaismi SSyrias mi, eaque cum iisdem Phoeniciae linguae
pene intima conSociatione, quae omnes eX uno
eodemque sonte manarunt Hebraeorum , sit jain longae hujus disputationis modus. Haec vero de ejusdem Phoeniciae dialecti ratione ad Hebraismi αναλογίαν potissimum accommodata , dixi pluribus , quam res ipsa fortasse petebat; sed
ad id quod agimus, non fuit dicendum brevibus.
tur, similitudine veri, aut saltem quadam probabi- Iitatis specie, Henric. Dod ello in primis praeeunte , Cl. Hartes coniicit. Quamquam ab Hannone &Ηimi, eone , Carthaginiensium ducibus, coniectam illam expeditionem antevertere Olympiadem CXVIII., ex Io Alb. Fabricio ille idem monet. Verum , ut ut illud de Hannonis aetate acceptum sit; quem florentissimis Carthaginiensium rebus claruisse constat, quantum lucis ex ejus Periplo, patria conscripto dialecto , Phoenicio-Punicae linguae accessisset,satis intelligitur.