장음표시 사용
251쪽
aN ACTA APOSTOLORUM. CAP. X. 247
dat. Nominatim Prophetae instructi essa dicuntur πνευματι ν, ξυναμει, cui Elias et Ioannes Baptista, Luc. I, 47. i. e. idonei redditi a Deo vel ad docendum vel ad patranda miracula. Cum igitur Iesus dicitur instructus fuisse πνευματι mi δυνααει, tum spectatur qua est Iega- ius divinus. CL Io. III, 34. Hao divina vi non tantum docendi, sed eti/m miracula patrandi instructus Iesus διηλθεν - διαβολου, peragra Dit Palaestinam benefacienε, et Sanans Omries in potesttitem diaboli redactos, i. e. omnes daemoniacos, omnis generis se-grotos, nam phrasis in potestatem diaboli redactum esse est periphrasis hominis daemoniaci. Alias καταδυναστευο αενοι dicuntur, qui Opyresai 4ub iugo crudelissimae serυitutis ingemucunt, uti spud Ioseph. XII, 2. I. 'Ο Θεος ην μεν αυτου DEUS eum adiuυit. ' 39. Pro ου ανε λου cum antiquissimis et plurimis Codd. Iegendum est: ἴν κ αι ἀνειλον, quem tamen elo. 40. Ε διουκευ αυrον ἐαφανῆ γενέσθω Fecit eum eo. gnosci, visu, Buditu, tactu, I Io. I, 1. vel ita instituit, ut ille conspicuus fieret, vivum spParere iussit. Δουνος, ex hebr. N id, disponers, ConStituere.
41. 'Aλλα μαρτυcra τοῖς προκεχειροτονημένοις θ D elaratis prius a Deo te4tibuε. χειροπονειν, Proprio sublata manu eligere, ut in Graecia manibus sublatis fiebant electiones magistratuum, deinde eligero, creare,
declarare quocunquc modo. οιεινες - αυτω) i. e. consuetudine eius usi sumus, et familiaritate. συνεφ. κάσι επ. αυτω POPulariter est dictum pror eitis congnea
tudine usi sumus. Vid. ad Luc. XIII, 26. Haec addidit Petrus, ut maiorem fidem suis diciis adstruere L.
252쪽
42. Ora αυτό e - νεκρων 9 i. e. quod a Deo sit constitutus omnium hominum, nunc viventium, et eorum qui olim in terris vixerunt, iudex et dominus, .Prcte minet poenas olim distributurus. Nomen κριτήρ h. l. omnem
gloriam Christi synecdochice exprimit, fideliumque respectu coronidem denota 1 beneficiorum Christi, 2 Tim. IT 8. coli. Ilebr. Xll, 25.
rimi Prophetarum de eo testantur. Sic enim παντερ saepe ex re ipsa est sumendum. Pertinent huc omnes loci V. T. ubi Prophetae loquuntur de foedere novo, in quo αφεων αμαρτιῶν futuram esse dicunt. Prophetas N. T. nonnulli intelligunt, i. c. Apostolos et alios doctores christianos; sine urgente necessitate, ut mihi quidem vide. tur. 'Aφεσις αααρτιων hic ponitur pro omnibus Christi heneficiis, quorum haec est caput quasi et summa. Ergo sensus est, Prophetas praedixisse. Messiam redditorum esse selices omnes eos, qui eius religionem suscepturi essent. Echermannus Theolog. Beit r. Particul. II. pag. 159. sq. eam significationem verbi cum Dativo constructi , praeseri, qua idem est ac laudare et Commendare, probare, ut Luc. IV, 22. Io. III, 26. Luc. XI, 48, ut sensus sit: doctrinam do remissione Peccatorum, per Iesum adipiscenda, consentire cum do -
Otrina veterum Prophetarum, atque ab iis dudum fuisso probatam et commendatam. Ps. XL, T-9. L, 8-15. Ies. I, 16. 17. Ezech. XVIII, 21. 22. Hanc explicationem commendat Hein richsius, qui praeterea addit: ΜQuodsi
in verbo n αρτυρε u solam testificandi, laudandi vim in-
253쪽
veneris, convenientissime aut eo respicies, quod saepissimo do futuro Messia loquuntur omnes sere Prophetae, atque, quotiescunque aurea ista secula carminibus celebrunt, meliorem quoque cultum, qui gratiores Deo homines redditurus sit et acceptiores commendatum iri praesagiunt, aut ad exprimendam simplicem illam sententiam: omnes prophetae cle futuro hoc Messia υaticinati sunt dicta haec a Petro existimabis, quam quidem nudam sententiam extulerat idem c. IlI, 24., hic Butem ornatiorem prosert. eo quod specialius aliquod Messiae meritum diserte assert.ἀqq. Επέτευ - τον λογον Acceperunt Spiritus
sancti dona omnes Gudientes Sermonem. 'Επιπι τειν,
ut latinum illabi. Aen. III, 89. animis illabere nostris. Cf. not. ad cap. VIlI, 15. Erat autem haec dispensatio plane necessaria , ut disceret Petrus, et per Petrum Ap stoli, non negandum illis aquae baptisma, quibus etiam Spiritus Boptisma Deus impertiret . . 45. 'Κμ 1σαν - πισπώ) Obstupuerunt Christian; ex Iudaeis. Uam περιτομη per transnominationem homines circumcisi, Rom. .IV, 9. Gal. II, Τ. 8. 9.σα Eadem vox, quae supra II, 1 . 55. respondet he-hraeo Ioel II, 28. et copiam ingentem donorum significat. Μirati sunt Iudaeo- christiani, quod gentiles dona Spiritus sancti accepissent, quia putabant, neminem gentilium gine circumcisione et transitu ad Iudaismum iura civitatis christisnse adipisci posse. 46. Λαλουντων γλωσσαις) Sc. οὶαφόροιο vel ἐτέραιe, Variis linguis, ut Apostoli et alii in primo coetu, o. lI, , 6. 11. qui locus omnino hic est conferendus.
254쪽
qet. 'Υδωρ κωλυσα Id sic dicitur, sicut prohibetis aquas apud Ovidium Prohibet aquas Deus, quum imbrem negat; prohibet aquam, qui non sinit bibi, et qui non sinit lavari. Hac loco sensus est, neminem Possa Prohibere, vel nihil omnino obstare, quo minus baptiEentur ii, qui pariter atque ipsi Spiritum sanotum accepissent.
cumcisi, Iudaei, et hic quidem Christiani ex Iudaeis, ut c. X, 45. Verbum διακρίνεσθα significat in sacris litteris disceρtare. ambigere, dubitarct. Illigare, vi Ntercari. In sermone graeco significat et decernere. Putabant Christiani ex Iudaeis, derogari nobilati gentis Iudaicae, si Iuda us Amiliariter uteretur homine ethnico.
I. 'Oτι- συνήφαγ e αὐτοὶe Quare adiisti Gentiles, atque cum iis epuliatus es' commereium cum iis habuisti P Οτι hoc loco interrogandi vim habet, et notat qMare' quom ob remi pro G γέγονεν, ου, vel τί ἐστιν. orta, Sio Marc. IX, 12. 20. coli. Matth. XVII, 19. Reprehendebant Petrum, quod non tantum commercium habuisset cum Gentilibus, sed eos etiam in coetum Christianorum per initiationem Laptismatis recepisset. q. Εὐετίθετοὰ Narratiit; nam ἐκrusσθω in N. T.
saepe est narrare . exponere, explicare. Sio B. g. infra o. XVIII, 28. XXUIlI, 23. Hanc significationem po cepit ad imitationem hebraiei ut Iobi XXXul, - . Di Corale
255쪽
iN ACTA APOSTOLORUM. CAP. XI. 251
a 2, 2. Καθεξῆe. Singillatim; a capite ad finem. Nuda rei
gestae narratio suis cere poterat ad Petrum excusandum.
12 οἰεῖ ἀδελφοὶ ου σοι Qui testari poterant, a Deo
dona Spiritus sancti in Cornelitim et domesticos eius effusa. 15. 'Eν Ω - ἐν ἀρχῆ Quum ego υero coepiεεem Uerba facere, tributa sunt hominibus illis dona Spiritus ison εci, uti et nobis ab initio. nempe die pentecostali. 'Εν τω gρεασδ us, paullo laxius accipiendum est, ut non vertatur quum inciperem . sed quum coepi44em, quod fieri potuit in media illa oratione. Cf. c. X, 44.16. 'ΕμνησΘ ν - ο γωJ Supra c. I, 5. Sunt proprie , Ioannis Baptistae verba, Matth. llI, 11. Μarc. I, 8. Luc. III, 16. Io. I, 26. Sed quae Ioannes dixerat, probavid Christus. Hanc vero Christi promissionem Petrus non tantum ad Apostolos, sed ad omnes Christianos reserri vult. 17. 'Εγω δε - τον Θεον; Pror τα ημην αρα Da J δυμ νατοe. Quis ego eram, ut Deo possim obsistere 3 Deus eos tales vocavit ad salutem, non ego. Similis verborum Constructio apud Cic. Rogo. Amer. 49. Quid censes hunc ipaum Roscium quo studio essey Vid. ym-neri Gramm. P. 191.18. 'Aκουσανrae δε ταύτα itiis auditis diluerunt, sive, ut vertit Vulgatus: tacuerunt, i. e. nequieverunt. Verbum reta hac notione aliquoties est apud Philonem, veIuti Lib. I. Alleg. ευθυο ri σύκα-σaν, quum dixisset - mox tacuit. ταυτα emphaticerita rem comparatam esse, dasa die Sache so Eusammenin
256쪽
hange. αραγε --Ergo eli m Paganis Deus concedit, ut emendentur ad christianam religionem perducantur auae f/licitatis caussa. Mετάνοια h. l. est transitus a falsa religione ad veram, et nominatim a gentili snperstitione ad christianam religionem, sperandamque inde felicitatem. Sensu theologico hic non sumi vocem μετάνοιας inde spparet, quod Cornelius cum familia sua vir εὐσεβηο suisse dicitur: c. ' 2. Sic etiam
quum de Iudaeis ' sermo est, μετανοια haud raro est transitus a contemtu Messiae ad veneralionea eius, ad religionem christianam.
19. Per reliquam huius cap. partem degoribitur propagatio religionis christianae extra Psiaestinam. Or Myουν - 'Aντιοχεtae Qui ergo dispersi fuerant inde a tempore calamitatis, quae Stephano acciderat, hi itinera fecerunt usque Phoenicen, Cypriam et Antiochiam. 'H Me kιe 8 γενομμη ἐπὶ calamitas quae acciderat Stephano, vel ob Stephanum. Alii rpost Stephani mortem, ut ἐπὶ denotet: post, et sensus sit, post Stephani tempus vel caedem exortam esse hanc, quae memoratur, calamitatem, cuius sit mentioo VIII, 1. sq. In hac significatione ἐκ occurit apud Aelian. Var. Hist. XII, 1. ἐπὶ πολλοιd ἐβιάσθη, post multa coacta est. De dispersis illis vid. supra c. VIII, 1. sq. Antiochia, cuius hic sit mentio, est Antiochia Syriae, qua haec Ciliciam spectat. Fuit haec urbs, Strahone teste, metropolis Syriae, sedes regia illorum, qui huic
xegioni imperitarunt, et postea Iegatorum Romanorum, ad Orontem fluvium. Cicero orat. pro Archia c. I. eam vocat locum nobilem, celebrem quondam urbem, atque
eruditissimis hominibus liberalissimisque studiis adfluentem. Habitabant in ea Graeci, sed et Iudaei habebant
257쪽
255 ibi splendidissimam Synagogam, teste Iosepho, de B. I. Lib. VII, 3, 3. Ad hanc urbem exules Christiani.
qui Hierosolymis secesserant, 'elut ad tutum aliquem portum confugerunt μηδειὶ - Ιουδαίοιο Non ausi sunt, ethnicis istarum provinciarum incolis evangelium promulgaro, quia de iis, quae Petro acciderant, nil comis pertum habebant. 20. 'Κλαλουν προο τρυο 'Eλληνισπας Legendum potius 'Eλλ1 Mee, docuerunt Graecos, i. e. Gentiles. Si
enim Christiani illi Cyprii et Cyrenaei Hellen istas docuissent, nihil fecissent aliud nisi quod etiam secerant
illi, de quibus v. 19 dictum est. Nam Hellenistae etiam fuerunt Iudaei illi τίνες αυτῶν referendum est non ad δια rαρένrας, sed ad Ιουδαίοις s. I9. extr. , qui tantummodo alia lingua utebantur quam Iudaei Palaestinenses. Legendum est igisur Ελληνα e, Graecos, i. e. Paganos. Illi igitur Iudaei Hellenistae , per Palaestinenses Iudaeos ad religionem christ. conversi, faciliores erant in tolerandis admittendisque paganis. Hanc Iectionem habent versio syriaca, et latina vulgata cum aliis nonnullis, Codex Alexandrinus, γῆysostomus et Eusebius.
22. 'Hκουσθη εχ τα ωτα) i. e. ἐκουσθη τοῖς ωσιν, auribus auditus est aermo ille, vel res illa. Pleona mo emphatico, uir Uocemque his auribus hausi. Λογος h. I. est fama, rumore. Barnabam, Cyprium fi V, 36. , Hellen istam, miserunt, ut Christianos Antiochenos, antea gentiles, in fide confirmaret.
258쪽
23. Τὴν χαριν του Bene ium dioinum, i.
e. incrementum ecclesiae. τῆ προθέσει τῆς καρδίας προν- μένειν τω Κυρλὰ Ut frmo et conatanti animo adhaererent Domino. i. e. religioni christianae, quam amplexi erant. Προθεσις τῆ: καρθίας h. l. est frmus et constans animus, ut 2 Tim. III, 10. προσμένειν, ad haerere, ut apud Ioseph. Ant. XlV, 2, 1. μονων τῶν Δρέων 'AρMττοβουλίν προσμενον τω ν, quum 4Oli Sacem dotes Aristo ulo adhaererent. 24. Per voo. ἄγαθος Heinrichsio lenitudo simul et mansuetudo animi exprimi videtur, qua animos facillimo sibi conciliabat et ad relig. christ. amplectendam Pronos reddebat; idem vel bar καὶ πλ. πν. αγ. explicat: sed etiamsi leniore esset animo, studio tamen et ardore rei christ. propagandae effervescebat. 25. Σαύλον Prae eeteris Paulus erat idoneus ad hoo negotium, quia a Christo ipso delectus, adhaeo etiam linguae graecae peritia erat instructus. Vid. IX, 29. Hunc ergo. Rmicum veterem et Beneficio a se assectum IX, 2ro, Barnabas socium assumsit. Paulus in patriam, Tarsum confugerat, propter insidias sibi a Iudaeis structas, c. IX, 50. '
26. 'Εγένετο - Xρισπιανου:) Versati sunt autem cum illo coetu 'per integrum annum, imbuerites doctrina EuangeIica permultos; ac primum Antiochiaesdeles Christianorum nomine inalgniti aurit. 'Eκ κλησία h. I. est coetus fidelium. συναγεσθω consuere, COn-υenire, interdum etiam significat hospitio excipere, beneυole et humaniter aliquem suscipere, ut Idalth, - Diuiti Corale
259쪽
IN ACTA APOSTOLORUM. CAP. XI. 25s
XXV, 35. hebra eo loquendi modo. Sio 2 Sam. XI, 27.
quibus locis in hebraico legitur MK. Vertero igitur
licet, beneυole excepti sunt. Alii συναχθῆναι vertunt:
COrigregari, congregatumque manere et una versari; vel etiam hoc Passivum neutraliter occipiunt: εe congregare, cori Ueriirs. VOT χρημα riseia fiat Crebro neu-natri liter notat, rienominari. Hominc acciseere. Viae
Nyphe in h. I. χριστια τουe 9 Antea discimuli Christi, πιστοὶ tantum vocubautur, vel sertasse Nazareni et Galilaei Quaerunt eruditi, an hoc nomen sibi ipsis imposuerint discipuli, an ab aliis illud ipsis sit ima positum p Non videntur sibi ipsis imposuisse; potuissent enim graviorem invidiam sibi conciliare, si voluissent adeo novo nomine distingui a ludaeis. Quamdiu pro Secta Iudaeorum habebantur, iisdem iuribus et privi- Iegiis cum his fruebantur, et sicilius odium Romanorum evitare poterant. Igitur credibile est, hoc nomen ipsis ab aliis esse impositum. Nam Antiocheni ad iocos et dicteria erant proni, Zosimo, Iuliano, Procopio, aliisque testibus. Quum igitur, qui partes Anticaesaris alicuius sequebantur, solerent nomine ita desinente a Latinis appellari, e. g. Caesariani, Pompeiani, Mariani, Ilerodiani; morte principis autem illae partes extinguerentur; Antiochenis mirum videbatur, discipulos Christo Regi, quem ignominiosa morte sublatum ipsi satebantur, adhuc adhaerere; unde illis per ludibrium istud nomen imposuerunt. ChriAtianorum nomen, quod peropportunum putabatur ad cultores Iesu Christi ab Iu daeis internoscendos, mox extra Palaestinam in omni-hus Romani imperii provinciis frequentari coepit. Neo tamen ipsi iudiΘ3rαὶ ea iam aetate illud nomen usurpa.
260쪽
runt, sed soli extranei; veluti rex Agrippa in sermone ad Paulum XXVl, 28. , non lito ipse, Agrippae respondens; neque aliter Petrus, Epist. I. c. IV, 16. Saepius illud nomen in Apostolorum scriptis non reperi. tur. Etenim si minus insa mandi studio inventum id
nomen erat, at certe aPud απιστους eo tempore in probro habebatur. Ouippe Christianorum haeresis XXIV, se 14 XXVIII, 22 in suspicionem seditionis adducta suerat ab Iudaeis, ut quae non imperatorem Romanum, sed alium quendam, Iesum, regis ac domini nomine qappellaret XVJI, 6. I. coli. Luc. XXIII. eo; nec blia deerant crimina, quorum culpa satis probabili specie in Christianos derivabatur. Vid. Tacit. Ann. XV, 4q. Cf. I napyii Opusco. p. 49S. Christiariorum autem
nomen adeo non aversati sunt qui Christo nomen dederant, ut potius honori sibi ducerent, et postea retirent. Ceterum Antiochiae primus erat coelus Christianorum, ex Iudaeis et gentilibus mixtus. Nam hactenus Iudaeo .christiani nondum in unam societatem ocri erant
cum iis, qui ex gentilibus ad Christum accesserant. 27. Προφῆται De Prophetis N. T. consulenda sunt inprimis Ioca in Epist. ad Roman. XII. et 1 Cor. XIII. XIV. Fuerunt, ut patet ex his aliisque locis, viri tales, qui subito quodam et inopinato saepe Spiritus Sancti amatu ad publice dicendum in ecclesia impellebantur,
et nunc docebant, nunc Deum carminibus celebrabant, nunc preces recitabant, vel etiam vaticinia proserebant. Dignitate inferiores erant Apostolis, superiores vero ceteris doctoribus omnibus Eph. II, 20. III, 5.J κατῆλθον ἀπο 'Ispin. Aderat ergo frequentissimum consortium inter ecclesiam Palaestinensem Hierosolymitanam et ecclesiam