장음표시 사용
101쪽
sup PUTATIONUM Iunis nis non sit amplius necessarium decretum . quam opinionem credo ueram,sundamentis de quibus ibi. non tamen per prae dicta uerba huius *.quorum intellectus alius est iudicio meo, 3 quam hactenus senserint doctores. Nam cossiderandu est, que admodum in quavis alia materia,ubi aequitas suggerit, pretor interponit se, mitigando rigorem iuris ciuilis suis decretis, ut passim licet colligere: ita in materia bonorum possessioriis, ut toto titulo insti. de bonorum possessi. Et ideo ubi de rigore ocsubtilitate iuris aliquis non censebatur in casu ut possiet petere honorum polieissionem, puta quia non uidebatur adhuc delata, uel alia ratione si suberat aequitas,quare admitti deberet pare., tor, succurrebat illi decreto,admittendo eum ad petendam bonorum possessionem: ut in t . uentre. ff. de acquir. hsredita. l. is lud. *. si . cum l. sequen. ff. de bonorum posse. contra tab. l. si ex duobus. f. si . cod. titulo. N decreto praetoris admissus poterat petere. Et hoc est quod dicunt illa iura, decreto petere pocse bonorum possessi. decreto admitti. postquam crat ad mi Lsus petebat tunc bonorum possessionem,quam praetor dece nebat cum causae cognitione,ut solebat ordinarie.Idem igitur erat in curatorestitiosi. nam cum inter antiquos iuriscos ultos esset maxima altercatio , an deberet admitti ad petendam ho norum possessionem, ut hic dicitur, itum est in laoc ut adhi/3 bita causae cognitione cum decreto admitteretur ad petitione, ut est tex. expressus in l. a. g. si quis ex Ilibe. in si . ff. ad Tertuli.
ibi,si furioso decreto petita sit honoru possessio. Et de hoc d creto intelligit hic lustinianus: qui tollit illam scrupulositat enituris antiqui, & statuit duo. Primum, quod nunc curator si riosi nullo praecedente decreto, sed simpliciter possit agnoscore eam bonorum possessionem, quae antea ex decreto sibi da batur: id est, quam praetor non dabat uel decernebat, nisi eo admisso ad petitionem per decretum. d. g. si quis ex liberis. se cundum quod eam habeat ad similitudinem bonorum possensionis, scilicet cuiusuis alterius, id est, sussiciat agnitio sine potitione ut postea subdit&hoc modo procedet di fluet contera. tus sine scrupulo. At sequendo communem sensum, nemini non patet quam male possit subsequi uersi c. et ad similitudine,Bcc.csi ueniat copulative ad precedentia, ita ut non sine magna uioletia possit quadrare ad contextu,et uix eius sensus percipi.
, Decretum in bonorum possessione, an hodie sit sub
, Verbum sussicit denotat quod scri potest, no quod
3 Actio receptitia,& rei uxoria sunt omnino sublatse
102쪽
Deliberare non potest aliquis de adeunda haeredi lare,nisi supplicando principi. s Bonorum postestio hodie non est mixti imperii,nib
Ad. l. fi. d. qui admitti. Communis est coclusio Doctorum, per hanc legem esse sublatam poE titionem 5c decretum, quae requirebantur in ago nosceda bonorum possessione, ut defendi sup cap. i . Sed iuxta istud dubitatur, num huiusmodi decretum sit sablatum ex necessitate, an ex uoluntate: id est, ut si quis ueli possit eo uti. In hac dubitatione,et similibus,tex dat nobis modum id inuestigandi 5c cognoscedi,ini. quoues- ff. de aetio. et obligatio. dum inquit: toties lex obligatione
introducit,nisi nominatim cauerit, ut sola ea aetione utamur, etiam ueteres eo no line a mones competere. Pacius ergo est considerare, nunquid periura in hac materia loquentia dicatur nominarem cautum,ne decreto quis utatur. Et dicendii uidetur quod no. primo per rex. in l. s. f. nos ita*. Cod de cura
M. furio. ubi habetur, quod agnitio coram iudice lassicit pro antiqua obseruatione. Sed uerbii sufficit,denotat id quod fieri potest, non quod debet. Secundo,facit*. h. Insti. de bonorupossessi. ibi, nequis pro petenda bonorum possessio ne curet: quasi relinquat in eius arbitrio quid uelit facere. Sed contrariam partem ueriorem arbitror,decretum necessario esse sublatum, & uerbis huius legis nominatim cautum, ne decreto amplius quis utatur. Primum probatur hic,ubi imperator inquit, ut, idest eo modo quo recludimus captiones uerborum, hoc est petitionem,& per consequens decretum ita scilicet, eodem modo obseruari decernimus, ut aliqua, seu qualiscunm test coamplectiendae haereditares apud iudice ostendatur. Vt ergo sit bona similitudo, quemadmodum ex necessitate qualiscussi testatio ad ampleetendam haereditatem ex obseruatione huitus leg. ostendenda est, ita ex necessitate pereuo ec decretum exclusa sunt. Secundu probat ingloT.in d. l. quoties. in uerbis actione,quae exemplificando quomodo dicat nominatim cautum,ut sola a filone noua quis utatur, ponit exemplum in recepticia a filone, di in actione rei uxoriae, si tamen perlegeris l. i. Cod . de recep. a. iio.ct l. uni c. in princ. Cod.de rei uxor. actio. in quibus omnino ex necessitate tolluntur illae actiones, non utitur lex uerbis magis priecisis quam hic. Dicitur enim,cessante aditione,&c. Sicuti ergo ibi nominatim cautum censetur ex uerbis minus praecisis, quam nostrae sint ita 8c hic dicetur nominaum cautum, ne quis decreto utatur, ubi expressa hab
103쪽
S V P P ViT A T I o N V M I WRr stur exclusio. Confirmo per optimum simile de iure antiquo: si haeres dubitabat adire haereditatem, dabatur tempus ad deliberandum, toto titulo T. 8c Cod. de iure deliber. Iustinianus dis posuit in l. s. 6.si autem dubius. d. eo. no esse necessaria deliaberationem. ei nihil ulterius dicit: tame hoc intelligitur, quod non sit necessaria etiam ex uoluntate, ut probatur in ea. l. S. 5chaec quidem. ubi siquis post constitutionem Iustiniani uol hat deliberare, non poterat hoc facere, nisi supplicasset principi. Ergo tanto magis hic , ubi non modo dicit necessarium
decretum, sed illud excludit. Non obstat in contrariu adducta de uerbo curare,& uerbo sufficere . nam sitiat uerba comin L. nia,quae intelliguntur secundum subiectam materiam,in qua adijciuntur. Sed cum supra probatum sit , alijs medijs decretui esse omnino exclusum, secundum hoc determinabuntur haec uerba. Facit d. f. 5 haec quidem, ubi est idem uerbum curaue rint, ec tamen non erat in eius potestate deliberare nisi suppli casset. Idem est in d. l. 3. g. sed och edibus, de uerbo susticere. ubi disponitur,quod a fila de constitutast in omnia sufficio, sublata receptitia acctione. & tamen receptitia est in totum sub lata,ita ut aAione de constituta,no receptiua utendum sit. Ex his insertur contra unam c5munem opinionem Bari .hali ru, in l. .in gloss. honoris, in fine. ff. de iurista omni .iud.dum uolunt hodie bonorum possessionem non esse mixti imperii, per hanc l. Limitant tame,nisi quis uellet uti iure antiquo, ad huc petendo decretum: quoniam tunc esset mixti imperii. siquidem haec limitatio redditur inanis 5c inutilis, per supradia Aa: cum nunc non sit in facultate nostra,uti decreto. Rcliqua circa haec omnia uide per Alex. Deci . & alios modernos, in
, Bona materna de iure T. quoad proprietatem, non
. Exceptio firmat regula,in casibus non receptuatis. 3 Pater non potest noccre filio,quando sibi non quae ritur usus uehis.
Exhaeredatio in dubio praesupponit filiu male in
ritum de patre. Lucrari dicitur,qui animum suum explet.
c A P V T IIII. Filius. J.de inofficioso testamento. Controue L. si iuris est,ut inquit Dominus meus lib.4 .Par dox.c. . in fine: An filius familias de iure fissili beret proprietate in bonis maternis. Comunis sententia est,
104쪽
D. NI C. BELLO NI LIB. IIII. quod non ut per Bart.& Docto. in l. i . Cod. qui admitti.& in l. is qui haeres. ff. de acquir. hy Qita. ubi glost.notat. pro qua aliqua adducuntur,ut per eos. Contrariu tenuit Richardus de Malumbris,&nonnulli antiqui ,relati per glossin d. g. fi. M uentur nonnullis fundamentis,quibus facile respondent moderni in d. l. i .ec tota uis articuli in effectu reducitur ad hanc lofilius,quae expresse uidetur probare opinionem Richardi, ecantiquorum,in illis uerbis, Commodii uictoria: alij parat. Et cum lex loquatur de bonis maternis, si pater agendo de inoffucioso parat commoda, alij ergo filius in bonis maternis habebatius, ut per glosis hic, in uerb. alii. sed hic tex. nihil memouet, muraenaluerissimam arbitror . pro qua ultra alios facit f. i . Insii. per quas personas nob. acquir. ibi, Olim quicquid ad eos peruenerat, sine ulla distinetione patribus acquirebat, exceptis castrensibus. Pondera uerba quicquid ec,sine ulla distinctione. Nexceptionem ,quae firmat resulam in casibus no ceptuatis. Dart. in l. quaesiiu. f. denup. ff. de fundo instruct. Deci .l. i. ff. de regul. iur. Secudo, l. qui in aliena. in fine principii . ff. de acquir haeredita. Dicitur ibi, requiri iussum patris, ne pater aeri alieno obligetur.idem subiicitur in haereditate matris. Sed si proprietas acquireretur filio, qui fuisset timor quod
pater obligetur certe nullus. ars nucin l. i. Cod. de bonis matern . di in l. cu non solum. g. i. Uod . de bonis quae liber. ideo non fuisset necessarius iussus.Tcruo, l. i. f qui operas. is ad sonatusconsuli. Orphician. ubi filius qui locauit operas ut pugnaret cum bestiis, ex humanitate non excluditur ab hereditate
matris. idem inquit Iurisconsultus, si filius sit in potestate patiis, qui sit in supra scripta causa,id est,qui locauit operas suas. Sed si haereditas ueniret quaerenda filio, quae ratio dubitandi an pater, qui locauit operas, posset filio nocere in haereditate matris acquirenda r Et si dixeris, nocere potitisset in usu fructu : hoc de usustruetu, ut quaeratur patri, fuit multo post introductium per d. l. cum oportet: nec pater in casibus quibus tibi non potest qusii usui ructus, nocet stio in proprietate. d. l.
cum oportet, cum audi. sequentibus, ec d .l. cum non solum. per totam l. Et his tribus fundamentis, iudicio meo, responis
deri non potest. Non obstat haec lex inducta,ut supra,cui multifariam respondent Doeiores ind. l. i. 8c super omnibus aliis late instaui . nam dico alium esse eius sensum quam ha fienusquisquam declarauerit, praemittendo debere attendi, quod fit
immediate non mediate . argument.l. uxori. ff. de auro eg ar-
ento legato. Est igitur sciendum, quod pater uel mater ex-a redando silium , inseri sibi iniuriam .leg. 4.ff. de inoffici. testam. f. haec autem disposuimus, in Authentic. cum de ap/Pellati . cognoscitia . di inducit in eum notam leg. cum teia Cod.
105쪽
T. de inofiici.testam . aduersus Ricli ardum, & antiquos. Nae adducuntur praeter alios, pro Richardo,duo iura, per. D.mea Alciatu,d. c. 3 .lib. 4. Paradox. Primo haec l .penq; dicit se primu animaduertilia, Ac si Doc'. nostri eam annotassent,nemo non tulisset in sentetiam Richardi, ponderando uerbum illud pertinere ad filios, quod debet intelligi cum ei diu, non au te momento. l. si qui s. f. pertinere. m. de cdendo: nec dicatur iiderari utilitatem propter spem succededi in patriis bonis, quia hanc spem non considerari, nec probabilem esse tradit Variaec alii in l. si. Cod. de pactis. Rursus si intelligamus hune tex. ut bona materna acquirantur filio, per illium patri, nihil adderet oratio Diui Marci sacratissimi principis,cum iam idedi spolitum esset per Sen sconsultum Orphicia. Secundo, l. cu oportet. Cod de bonis quae liber. in qua Iustinianus profitetur in ueteris iuris obseruatione animaduertit e multas res quae minime patribus acquiruntur, quemadmodum in in ternis bonis. Sed nullum ius magis proprie appellatur uetus, quam ius is. Non tamen his rationibus motus recedo a comis muni quam praeter multa deducta per Doctor. ind. l. t. Cod. qui admitti . firmaui proxime tribus solidissimis sundametis. cui non aduersatur haec lex in uerbo pertinere: cum pertinere dicantur,quae non habemus apud nos, deisse possint l. uer-hum illud pertinere. ii. de uerbo. significa. Et quavis spes succedendi non sit probabilis, d. l. fi.hoc intelligitur, ne ratione talis spei quis credat sibi haereditatem debitam, di de tali spe contrahere dc disponere possit, ut per docto. ibi. Sed quo ad hoc,
ut per mortem patris , vel emancipationem filii contingere ponet filium succedere,lex utit huiusmodi spem considerat: ut per Bart. in l. is qui haeres. * ii. col. 6. de acquir. haeredita. maxime hoc casu cum ante senatusconsultum Orphicia. filius esset exclusius penitus ab haereditate matris. post senatusconsultum quamuis acquireret patri, habebat tamen aliqua spe, ut partem illorum bonorupost mortem patris cosequeretur. arg.l. sicripto. ff. unde liberi. et t. in suis. is deliber.et posthum.&i. si in principio. Cod de curato. furio Et negare non posscimus, quin saltem augeretur eius legiuma, in qua post morteratris spem certa habet. Vnde his consideraus, potest in eo uerificari uerbu pertinere. Nec quicqua facit, quod oratio sacratissimi principis Diui Marci esset superflua. Nisi intelliga
mus, bona materna non acquiri filio iam . quo ad proprietatem. Nam ad hoc summopere est aduertendum, orationem
Diui Marci, senatusconsultum Orphicia. idem esse,& non differre. Et sciendum est, senatusconsultum Orphicia. latum fuisse Orphicto 5 Rufio consulibus, temporibus Diui Marci. Inst. de Orphiciano. in principio. Forma autem facien
106쪽
n svPPUTATIONUM IURI sdi senatusconsulta, erat ista, quod Princeps & Imperator cum putabat aliquid statuere, habebat orationem in senatu de eo quod uolebat statui, ec consulebat senatum, nunquid ita si tuendum esse; l oratione.T. de serijs. l. si rem . ibi, dispicite patres. T de petitio . haeredita. Et si senatus id sequebatur, illud
Princeps admittebat. l.oratione. E. de ritu nuptiarum. unde
quod dicebatur in illa oratione quam senatus fultu sequutuiuerat ec approbauerat, modo dicit perlege uenire ex oratione, modo ex senatusconsulto. Patet in hac l.nostra. iun 'od. principio. Inst.de Orphici. nam hic dicitur, haereditatem in
tris dari filio ex oratione Principis, etia si filius sit in potestate patris.&indidio princ Inst.eo da x senatuscosulto. Capias aliud pulchrum simile: Diuus Admnus is fuit, qui habuit orationem in senatu de petitione haereditatis l. i.Cod. de peti fio. haeredita. l. item ueniunt.*praeter haec di ibi glossan uerb. libello. supr.de petit. hsredita. qua secutus est senatus, ut ibi. Et tame leges loquetes de materia petitionis haereditatis aliquas do inquiunt, ait senatus. l. sed ec si lege. per totam l. aliquando continetur oratione Diui Adriani. l. si rem. 8c I.illud. eo.
titu. de petiti.haeredita. Non obst.ultimo t. cum oportet.nam uetus ius ibi nuncupatur, omne ius ante illam l. quam nouel lam appellat Imperator in l. cum non solum . in principio,e dem titulo. ut apparet ex uerbis mct tex. ta ibi uetus ius leges
loquentes de bonis maternis, 5c lucris nuptialibus appellentur, quae sunt l. i .cum seq. Cod. de bonis mater. Item in uersici exceptis.appellat ius uetus, st. loquens de castrensibus bonis, quod erat ante d. l. i. Similiter dicitur ius uetus lex xij.t ab i. i. de petiti. haeredita. ideo eius inductio noprobat necessariθ:&qnod magis est, ibi probatur, omnino esse intelligendum tex. in illis uerbis ueteris iuris.de d. l. i.cum seq. de bonis maternis, ut apparet ex locutione plurali, dum inquit se inuenis e mul tas res quae patribus non acquiruntur de iure ueteri: Θc infra ponit exemptu de rebus maternis, Sc lucris nuptialibus . Sed in lucris nuptialibus certum est, nihil fuisse de nouo disposum per ius T. ut acquireretur filiis:ergo nec de maternis, quibus solis non possunt conuenire illa uerba,multas res. arg. doctri Barioli in l.fi.ff. ad Trebellian. non enim consideratur multia ludo rerum respectu numeri, sed diuersitatis generis. Non obstat l. i. supra, qui admitti, ut dictum suit supra libro tertio, Capite primo.
Dcpositum non est priuilegiatum, ne possit obijci
a Remedium l. si quis conductionis. Cod. de loc to, sapit possessorium restituendae.
107쪽
Si quis ues pecunias. Cod. depositi.Hsc I. ponit
L. aliqua specialia depositi. inter alia, secudii Barti hic.3.notab. agenti depositi non posse obrici eraceptionem domini j, probatur secundu eum in illis uerbis, contra eum qui deposuerit actionem in rem uel hypothecariam, praetendens exceptionem non opponat. Sed realis actio competit ei qui dicit se dominum. f. omnium. In sit. de actio. Ego semper contrariti tenui, non esse speciale in deposito, ut non obiiciatur exceptio domini j: di quod im- .mosi agatur aetione depositi, admittatur haec exceptio. quae erit huius effectus,ut si uetificetur,reddat depositum nullum, uia depositum non consistit in re depositari j, t. neq; pignus. n. de resul. iur. Ideo Paul. de Castro in I. qui rem . depositi. dicit esse uerum,quando intentatur aelio depositi, admitti exceptionem domini j: secus, quando intentatur condi filo, i. si quis conductionis. Cod. locati. respectu possessionis. nam illa I si quis conductionis, quamuis loquatur de locatione, ii het tamen locum utiliter in alio contractu. Et ratio est secun dum eum ,quoniam condictio d.l. sapit possessorium restitue.dae possessionis, in quo non admittitur exceptio proprietatis. Sed certe nec incerit speciale in deposito, cum sit hoc regulare in omni iudicio possessorio restituendae l. si quis a se landit.
Cod. ad Uul. de ui. tradit Hart. ec Doctor. in l. naturaliter. g.
nihil commune. fide acquir. possessio. Nec obst. hic tex. in illis uerbis,in rem actionem, &c. nam non loquitur de actio, 'ne in rem competenti depositario, respectu rei apud se depositae, sed alterius rei suae, quam sorte possidebat deponens, Suadetur hoc ex uerbis tex. qui unico construcὶu uerboru d e terminat idem de personali actione, quae non potest competere depositario respe&Iciusdem rei. Et haec intelligentia est etiam necessaria pro d. l. neq; pignus, ec dicta supra.
i Debitum ex una causa quomodo positi conuerti in aliam. , ε
χ Mandatum in rem mandatarit,est potius co filium.
3 Aduersaliuae natura est, aduersari in iure et in facto.
Si remunerandi. g. apud Iulianum. Tmandati. L. Expeditis oppositionibus Bart. in l. singularia.
colum . pen .st. si cert. petat. postea declarat,quo.
modo debitum ex una causa possit conuerti in . N , aliam,
108쪽
eo S VPP V TATI O NUM IURI sabam, ab eodem debendum. & distinguit. Aut quaerimus an
possit conuerti in aliam causam, ita ut primum remaneat. aut
ita ut primum tollatur. Primo casu aut contractus, uel quasi est uniuersalis: ec fit conuersio, durante nihilominus pri re obligatione, ut hoc g. uersic plane. aut contra fius, ues quasi est specialis,di tunc regula est, quod non sat conuersio,nisi prima obligatio R debitum tollatur. ut hoc S. in principio imhi debitum ex causa mandati conuertitur in causam mutui, ecmandatum tollitur. Ratio est secundum eum,quia nihil dictitur ad me peruenire,durante prima obligatione. id est, no potest fieri couersio in casum mutui, nisi detur pecunia uere uel ficte sed non potest uideri data mihi, & a me in te profecti,darate primo cotractu. Quomodo enim fieri potest, du remanes obligatus mihi actione mandati, ut uidearis mihi soluisse ξccum Bariolo est communis opinio. aliqui tamen moderni ind. l. singularia: dicunt l, unc f. non probare intentione Bart- circa secundam conclusionem, de contracta speciali. Sed si quis diligentius intueatur ponderet textum,cognoscet Dintime sacere pro coclusione Bai t. Considera itam praeter Doctis in hoc g. in principio interuenisse duplex mandatum. Prima de ipso procuratorio, di de hoc non curamus. Secundum suit mandatu, duplex caput habens: primu quod pecunia sumat, di certas usuras penderet: secundu caput, quod illam pecunia
susceptam sceneraret, di si quid tu retur sibi retineret. &de
hoc secundo capite etiam non curatur,quia potius consilium a Q mandatu nuncupari potest, cu in remandatarii sit. l. i. g. si R. mandati. Primu ergo caput est illud, quod lacit du madat, ut pecunia sumat, Ec certas usuras pendat. nam sumpta pecunia ex causa mandati,cessat mandatis,& uertitur in causam munii: ut hic in uersic. in creditam pecunia uidetur accepisse.
Et si dixeris, quomodo probatur quod cesset mandatu cumtex. de hoc nullu uerbii ponat: & stan t ista simul, quod in mutuu uel increditsi uideatur accepisse,& tame duret mandatu ut hic in uersic. plane. Ad hoc resipddeo, uersic. plane, uenire ad- , uersatiue ad principium huius S.& in eo dici, mandare quocueum teneri. ut igitur aduersaliua seruet naturam sua aduersindi in iure, 5 in iacto,I. hoc amplius. f. de his. ff. de damno in see. necesse est dicere in principio huius tex. mandatum cesse, re. Apparet ita , hunc g. bene inductum a Bart.et non debet quis temere & de laesi dicere, iura per Bart. allegata non pro
hari , quoniam ficit uir ac mi ingenij diiudicii in iuribus
inducendis.. Debitore existente moroso,non distinguitur,an res esset eodem modo peritura apud creditorem. Aelio
109쪽
s Aetiones personales in rem scriptae, dantur ad siti
De eo. f. si post iudi M. T. ad exhibendu . In casia L. quo debitor ex mora tenet de interitu rei, solet dabitati an debeat adhiberi distinctio:num res eodemodo fuisset peritura apud creditorem, nec ne. 8c Bart. in I.quod te. col.1. fisi cert. peta. cdcludit, in debitore
contra 'tu talem distin filonem non esse adhibendam, sed in x distincte teneri rationibus 8c iuribus,de quibus per eum. quae opinio admittit per Dodior. ibi,quado sumus in dubio,an eo de modo fuisset apud creditore peritura aut no. Sed alia succedit dubitatio, quod quando sumus in casu claro,quod eodem modo erat res peritura apud creditore. 8c adhucco casu dictu Doctor. non fore aliqua distin filonem habenda, sed indistincte teneri debitore. Mouentur potissimum per huc tex.in *. si post iudicium. in illis uerbis,tanto magis si apparebit eo casu mortuum esse:qui non incidisset, si tunc exhibitus suisset. quae dieito Tanto magis,denotat idem esse, si appareat eodem modo perituram fuisse. ut in simili dicimus dc dictione, maxime, quae implicat idem esse in casu cdtrario. I. illud. ubi glossi Tadi. Aquit. Veru si diligenter conderabis, iste g. nihil tacit,& potius probat contrariu, regulariter debitore n5 teneri,quadoperitura res erat apud creditorem, dicat interdum in aliqui
hus casibus tanti condemnandu debitorem . na natura dicio, nis, interdis,est,significare regula in contrari v. ut dicimus de dictione aliquando, l. interdum. T de condi c. indeb.l. admonend. ubi Doctior. notant. T de iureiurado. ut sit sensus,quoa aliquando condemnatur debitor,& quado condenatur,tanto magis procedit codenatio, si appareat,dic. Facit, quia hic tex-ioquitur es actione ad exhibendii, quae est in rem scripta.I. iij. f.est autem personalis. Tad exhibendum. Et actiones perso- ,riales in rem scriptae, dantur ad similitudinem realium, ut dixi, mus in rub. fisi cert. peta. in quibus realibus semperpericula
est creditoris, nisi in duobus casibus,quado est malae fidei possessior, hac i. g. si post, ut per lius contestationem: uel quando esset malae fidei ex post facto, ut notat OTini. item si uerbo ratus in s. sside rei uendica. Et ita uerificatur illa dicio, inte dum. Cogitabis,quia hic uidetur uerus intelle His huius 6.
Debitor si succedat creditori, c5sunditur obligatio. α' Onus peculii sequitur peculium,scilicet pro rata. i Obligatio nulla remanet apud filium iam . credente, sed omnis transit apud patrem.
110쪽
Frater a fratre. isde codic. indebiti. In casu liuius L. i. in principio, mortuo patre, obligatio naturalis, qua pater habebat obligatu siliit, diuisa est iure haereditario inter duos fratres,& in persona fratris debitoris extincta iure cosusionis uel perceptionis parus peculii:
in persona aut fratris creditoris iure perceptionis tantii, ut pia Bart. infra col. x. si non minus ad eum peruenit ex peculio. Ei
ratio est, quia onus peculii sequitur peculium, ut probat hic litrisconsultus tribus mediis: ideo frater debitor soluens pollet
totum repetere. Sed iuxta hoc dubitauit Bart. infra col. xi. an
idem dicedum sit, si plures essent fratres quam duo puta tres,& peculium ualeret centum 5 debitu esset in xv. Et cocludit, quod non: quia duae partes obligationis remanerent apud fratre creditore.&quauis no minus habeat ex peculio, hi sit de bitum, tamen no cxtinguitur obligatio in totu, sed pro quota haereditaria: cum illud dictu, quod onus peculii sequitur peculiii,intelligat pro quota lisreditaria. l .quaesitu. g. i. ff. de pecul. Fulgo. aute hic col. pcn. que sequitur lason, dicit Bart. errare tenet* idem esse in tribus oc pluribus fratribus: quia apud imnuquem* extinguitur pars obligationis ex portione peculij quae ad eu peruenit: ut supra dictu est. ec dicunt eu aequivoca se, dii putauit duas partes obligationis remanere apud fratre creditore, cu ad unaqueq; N tribus trafuerit tertia obligati,nis: nec aliquo pacto inqui ut Bart. saluari posse. Ego uero crediderim immerito repraehensum fuisse ,' ideo facile saluari posse. na no dicit, nec affirmat simpliciter Bart. lege ista no habere locu in pluribus fratribus, quam duobus. sed cu hac qualitate,& praesupposita opinione gloss. quod apud fratre creditorem remansiit et una naturalis obligatio, faste nomine altera fuisset quaesita patri. nam tunc respectu obligationis, quae est apud fratre, nihil transiuisset ad tertiu fratre : unde n5 posset siderari aliqua extinctio in persona huius tertii .ec ideo re maneret debitu pro illa parte,& no posset repeti. propterea aliter uidet sensisse Bart. quado teneremus alia opinione, nulla hus indistincte procedat hic tex. Secus in tribus, uel pluribus. si quide in duobus semper hoc est ueru, si frater creditor n5 mi nus percepit ex peculio, quam sit sua portio haereditatis, extu incile in totu obligatione, partim iure colasionis in fratre debitore,