장음표시 사용
681쪽
ALio tempore clim ad ligna caedenda fratres quidam in sylva fuissent, inuet eici
lupum capreolum deuorantem. Exclamantes autem fugauerunt cum,& accripta praeda, quam lupi rapacitas ceperat,detulerunt secum domum,&inane dam nihil mali suspicantes suspenderunt. At lupus quassi de iniuria sibi illata conqu rens sequebatur eos, & ad ostium domus, quam illi fuerant ingressi, vicanas quid1 do mesticus residens quod sibi ablatum fuerat repetere videbatur. Nescietes autem qui aduentabant quod factum fuerat, exclamabant colura eum, titeri soler uteum inlagam com pellcrent. At ille vultu domestico respiciens ad eos,immobilis permanebat. Qiiod cum viro Dei nunciatum fuisset conuocatis fratribus didnam esset dicens non sine causa tam rabidum animal eiusmodisc. Timentesvcro fratres illi,qui cauta constiterant, processerunt in pu niam petentes, narrauerunt ea, quae gesta suerant. Quod vir Dei quod suum est. iniuste enim egistis,tollentes quod vcstrum non erat. Accepta denissilia pus praeda sua,neminem laedens, placide recessit.
CVidam etiam puero pastori ovium quaerenti, cum canes non haberet, si lupus ei
ouem auferret,quid faceret,ioco responsiim cst,ut nomine magistri sivi praecipe ret ne auderet eam deuorare vel laedere. Non diti post more solito seruante eo oues in agro lupus veniens Unam ex eis rapuit,&concito cursu aufugit. inem frater pro Tisiam;iiciat adspiciens praecepti non immemor, alta voce clamare coepit: Quo fugis, o malisto di; a Misime raptor solito velociorὶ Depone ouem,depone,inquam ex parte magistri mei hoc tibi praecipio,& non laedas cam,nec longius absportare ausus sis. vox lupusillaesam deposuit,& ille festinus in humeros sublatam, ad alias eam reportavit. Cum die alio missus suisset frater quidam in agrum ad animalia custodi eda lupus cis per totum diem eo praesente,adstitit,&quasi custodiae ferens si, latium, nullam prae se fere bat feritatem Cumq; appropinquante vespera,horaestet ut grex introduceretur,li ut ex altera parte frater,ita ex altera parte lupus gregem intrare compellebat. Intro ducto verti grege,cum frater ianuam clausistet,lupo excluso, ille quasi de illata initria conquerens,& mercedem sibi debitam reddi postulans, pede prout poterat, pulsa hat ianuam Pulsabat crebris ictibus,se velle intrare indicans,& al leuius at i menti portionem accipere.Quod cum vir Dei audisset: Quare,inquit,pulsanti hospiti non aperitis Cui cum responderetur, non hospitem,sed lupum esse qui se importune ingere. ret nec propter ipsos omnes vellet recedere, aduocatis fratribus percontabatur, qua occasione illuc venisset. Sed cum tacerent omnes,acccrsito clerico illo, sciscitabatur, uuis iuvisset ipsum in cultodiagregis. At ille indicare,quod ei contigerat, timens, nec tamen interrogata celare ausus, ait: Illa sera pulsat ad ostium quae hodie mecum ivit.&urestem mihi commissum,haud aliter acti commissus sibi fuisset,mecum, donec in tra ianuam introduceretur,conseruauit.Audiens h vir Dei: Date ei, inquit, aliquod pabulum: mercedem enim de impetio seruitio requirit: quia dignus est operarius meticede sua Cumoue ad praeceptum viri Dei carnes ei proiectae luiment, quasi pro mery cede rapuit eas.& recessit. Qui etiam non diu post de manu cuiusdam pueri vitulos tetuanti panem accepit. Quid cit hoc,fratrest Ecce rabidae ferae, rationis cxpert' mam suescunt & hominibus obediunt: homo rationalis claudit aurem,& non obedit,qualiqui finxit eam, non consideret.Non audit miser homo, quia cium placuerint viae eiusti Quς - Deo omnes inimici cius pacifici erunt.
CAP. XXXVIII. AR te multimoda hostis ille persequebatur aciem,ad ipsum debellandum ordina.
tam, intantum ut vix quisquam ex ipsis,postquam noctis tenebrae aduentare' siambii, alicubi exire auderet. Sed cum vnus,cui multum insidiabatur, se modicς fidei esse di
Praemostr ceret&seipsum repraehende Tumpsisses fiduciam,&solus pro singulari quadan 'si' i'st cest tale exiit Ibi adstitit dransi cora eo terribilis valde hominis effigie assumpta, e '' spectu nigerrimo incedens.& quasi ipsum esset in aere delaturus,minas intentans. lite autem fidei collectis viribus,& vigore animi resumpto,intra se dicebat: Quandiu limi inportunis limi inimici figmenta x phanta sitas patiatὶ Et surgens apprehendere voluit sed daemon in fugam versius esialle vero fugientem velociter insequitur,x voniciis ad arborem, quae prope stabat, luctari coepit cum ea. daemonem cupiens teneta& ligare.Sed paruo interuallo facto, respiciens Iecognouit cam esse arborem
682쪽
2, em esita nouerat.Ethac animi virtute venenosii serpetis illusione deuicta nulli ini.' II
Di es' timorem passiis est Scd dc alium simili modo aggredi praesumpsit,cundem monum in morem ei incutiens visibiliter illi adstans clim resideret ille ad opus naturae nccessia. riculammarium. Nec mouebatur uterq; de loco ab initio nocturnarum precum usq; ad fine.Sed vicit tandem probitas opportuna fratris improbam importunitatem daemonis. Nam sergens signo Crucis exprcssis, per ostium quod a daemone occupatum videbatur, exilii di neminem obsistentem inuenins quod talis illusio nec ipsi nec alicui nocere pocla perspicue cognouit. Et liber ia ab hoc vano timore perma sit, libertate sancti spiriatas donatus qua poste, minime fuit destitutus.
Cum vir Dei Nort bertus noctem quandam totam insomnem orando tras isset,
stans ante altare oratorij, quod in primordio conuersionis sitae in Prae monstrate. si loco susceperat,adstitit retro cum satan instar horribilis ursi,detibus& ungulis te ctia i ustia tibile prae se speciem ferens. Cumq; verteret se homo Dei, ik vellet procedere,ut m&bra debilia modico ibinno recrearet,ex improuiso videns adstantcni belluam, expa. Ut Sed ilico ad se reuersus,& ostium oratorii clausum considerans necat i cuius intra ibi nitum se prilis audisse recordans, persecutoris sui cognouit esse insit dias. Et parvi perorando,uitibus resumptis,ait Quid expectas cruenta bestiat Ungulae tuae inanessent dc horribiles dentes tui ventus,oc hirsuta pellis tua fiamus de vapor inaniter transem dc velut umbra quae sole recedente disparet. Tu signaculum similitudinis Dci, rae Linlux cum esses, in tenebras superbiendo corruisti. Recede nunc,praecipio tibi: quia nulli conuentio Christi ad Belial, nulla societas luci ad tenebras nulla pars fideli cum iri Cox,
fideli. Recede ocyus: scis nulli nocere te polle, nisi permittat Deus nec nisii illis qui condo tuae su ti sint potestati. Et his dictis mendax ille, verba veritatis ferre n6 sustinens,disparuit.
I tunc tempus aduenera quo ad certum diem per internuncios loco etiam prae fixo. Comes Theobaldus sponsae suae dc patri eius occurrere debebat. Et inuitato patre Noriberto, qui coniunctionis huius suasbi fuerat secum illum usq; ad eundem locum perdiu xit. tio cum peruentum fuisset,no inuenerunt eam. substiterat enim in
via graui morbo de teiua .Quadere cum omnes,qui cum eo aderant, mirarentur, ali cuius poenitudinis dc fraudis causam suspicantes, consillio inito magnis prccibus ro. gatus est pater Noribertus,ut procederet in Occursum eius,&renunciaret, utrumne
vera aliqua esset huius dilationis occasio. Acquievit homo precibus deprecantium, suum etiam dedecusso reputans si non adtinem usq; perduccret curam, quam eius matrimonii conficiendi causa suscepisset. Et accepta certa pecuniae summa,misu eam I iberalitas Quibus suis Praemonstrat ensibus,qui eo absente quingentos pauperes pascendos si saeperant, tempus enim famis crab& alimeta sibi & pauperibus emebant. Eiqilia hoc pauptici. nomine eis succensuerat, praecepit in nomine suo centum viginti pauperes addi, ita ut centum ex eis plenam habcrent E cibo communi resectionem: tredecim vero' inhospitali domo pane dc carne ac vino recrearentur: septem autem cum canonicis ccsent in resectorio. Culpam enim,qua Deum dc fratres sic offendissse credebat, quod
displicuisset ipsi humanitas dc opus misericordiae, quod in fide Iesu Christi in pati
perodeclarandum susceperant, sic remitti dc expiari putabat. Non enim arbitra batur ad eos ultra se reuersutum,nec volebat alicuius os sensionis notam apud eos re linquere,quos esse sciebat in Dei,&sua, dc omnium fidelium congrcgatos dilectione, Iollamit. etiam in hoc magistri sequens exemplum quicum dilexi suet suos, in finem dilexi te o Deinde perrexit ire,quo mittebatur. Et veniens Spiram, Saxones di clericos Par thenopolis ciuitatis ex magna parte ad eligendum Archiepiscopum coram rege Lo thati' congregatos inuenit in audientes eum aduenisse fiominem,quem perditi ersu terrarum nationes virum sanctum populus affirmaret, vocaverunt eum, tum ad. sermonem faciendum, in quo libenter audiri solebat, tum ad audiendum consiliu su pon ocijs quibusdam quod quorumla ex in , qui conuenerant, necessitas exposce ret. Et primo quidem Parthenopolitanorum causa, aut patre orbati erant agebatur. Aderat ibidem quidam Cardinalis qui a Romana sede recens aduenerat,&aliorumi principitio innumera multitudo: dc inclectione,eorum consilio tres nominati sunt, rum uniuerat pater Norebertus,sed eo ignorante. Factum est autem, cum illi hae ent,de e tribus optimum sibi cuperent digito latenter ex aduerso latere in nuit eis
rus erim Metenus Albero, qui posteaTreuirensis ecclesiae Archiepis opus iiii K
683쪽
vi virum Dei Normettum assumerent. Qui statim porreali manibus eum arripiunt,
vocibus it cratis exclamantes: Hunc in patrem nostrum eligimus, hunc pastorem nostrum approba mus. Non potuit se homo debilis defendere non licuit ei cogitare,nec creatur Vix cogita loquicquam de seipso constituere, sed simul atq; raptus ei in rege commendo P M p uis ab omnibus adstantibus approbatus ab ipso etiam Romanae Ecclesiae legatokμ's' ' confirmatus. Deducitur ergo homo Dei graue onus secum portans,dcducitur adi cum quem non nouerat.Ita ille,qui gentem neglexerat paggnorum incredulam, ad quam in primordio conuersionis suae ire constituerat,vi miseros ab errore infidelitatis reuocareti nunc aut horitatem & officium secum serenue unde dispositionem di nam putauit effugere,inde cogitur obedientiam manifeste simire.
CAP. XLI. lFVit itaqi ad introitum eius populi concorsus innumerabilis,& congratulabant ut
omnes maioris aetatis&minoris: Maiores quod celebrem&magni nominis per . sonam elegissent: minores,quod eum,qui infirmitatibus corum compateretur, reci meruissent. Procul autem adspiciens ciuitatem illam,ad quam ducebatur,nuda in ino. tis pedibus inccdebat.Inde cum processione deducitur in palatium, sed ut pauper,pau. axo h000 pere amictus pallio,aliis introeuntibus repellitur non agnitus ab ostiario . Dicebat rquippe ostiarius illi: Alii pauperes iamdiu intromissi sunt: non decet, ut te ingerasina . 'portune conprimens horum principum multitudinem. Exclamabant autem, qui se quebantur, haec videntes: Miser quid agisὶ Sine miser: quid est quod fecisti Nunquid : non nosti quia iste est episcopus nostet,&dominus tuus 3 At ille confestim aufugiens tlatitabat.patre Noriberto eum reuocante,& subridendo dicente: Ne timeas, & ne su agia mi frater. Melitis enim me nosti & perspicaciori oculo intueris quam illi, qui ad ahaec alta palatia me compellunt, ad quae non debueram, qui tam pauper&modicus a
Consecratus igitur &'episcopus factus,& in episcopali cathedra sublimatus, n5 ini 'memor illius Apostolici praecepti, Episcopum suae domui esse bene praeposit uiui
Admoadu, conuocatis praefectis domus&cunctis ministris, perquirebat qui essent redditus eri. a. imminuxo scopalis mensae,& ubi& quinam illi,qui singulis praeesse deberent. Eictim annumera
invς p ' cuncta fuissent & scriptis comendara.& qui ex ipsis sumptus debebatur, vix sunt ex kaikta omnibus inuenta,quae quatuor mensibus anni possent sufficere.Admiratus supra Miseniis. dum Dei sacerdos interrogabat diligeter utrum ne ampliori praediorum possessione bantiquitus instructa effet ecclesia an ab aliquibus qui illi ante ipsum praefuissent, quae eiuris eius crant, minus caute conseruando essent dispersa. Cognita autem veritate, quod nobilis fuisset ecclesia.& a regia maiestate sundata & sublimata liberaliterq; do tata & aucta Vbi sunt ergo hςc inquit aut qua ratione ab ea & a vobis sunt abalienatat a Aiunt illi: Quidam ex decessoribus tuis nimium suae carnis affectibus indulgetes,fratri bus&propinquis&parentibus stiis alia praedia largiti sun alia permiserunt.Alij vero ritis succedentes,quaedam seudi vel beneficii loco dederunt. Alii remissius se habentes, r& a potetibus oppressi,defendere no valentes,quae iuris erant ecclesiae,quaeda perdide runt.& sic imminutae sunt,oc penitus ad nihilum redactae cunctae res, q huic dignitati e Ietem. n. seruire solebant. Audiens haec vir Dei,memor illius,qubd maledictus, qui eonfidit in homine & ponit carnem brachium suum,&1 Domino recedit cor eius: collectis vi. χribus in eo & per eum, a quo se vocatum ad hoc officium administrandum no diffide cibat, imperterritus iubare potestatis assumpto.legationem undiq; mitti praecipiens ut dioiciinq; possessiones ecclesiae, cui Deo authore praesideret,iniuile obtinerent, nullo dpacto dei iaceps eas sibi vendicare ausi essent,nisi prius ostendissent,cas ad se iure haere- ditario esse deuolutas. Audientes haec raptores dc sacrilegi illi,multum indignabatur, χquod homo inermis &pauper,qui astino vehente introductus esset, tam potes tam. χfestinum auderet edictum proponere,quod tame pro nihilo putabant nihil ex iis, ius hyos ivix violenter posscderant,se perdituros existimantes.At ille gladio spirituali, quo accin- χ' ' - - i: erat eos persequitur in sua quiete permanes aggreditur,percutit,deiicit, deiectos fasti Ium. anathematis vinculo ligat. At illi eam persecutionem Episcopo facilem sibi di unirna r& grauem esse non ignorantes,quandoquidem praecipit authoritas. qui anathema rinius anni patiuntur,eos post annum exleges,nec in ausis aliquod habere resposum: ab dimiserunt magna ex parte ea, quae de beneficiis ecclesiae sibi prςter ius fami usurparat.
Sed faciebant id sane inuiti,& ob hoc inimicitiarum & odij somitem aduersus Episco Fpum,utcunque & Vbicunq; poteran*latenter ministrabant. Sed ille, qui viam iustitiaeo:
684쪽
dit sum recti itineris ante episcopatum tenuerat immobilis permanebat, pr diciis verbam Jc regnum Dei an nuncians pacemq; in terminis suis facies, domos religiosorum exaltans & ubi non erant notias construens religiosos amplexans&ordinans,distb lum&irreligiosis nisi resipiscerent afferens assiduas persecutiones, Decanis, dc sacerdotibus &ijs,qui habebat regere populum omnibus ad sacros ordines promotis,modis omnibus castimoniam sectandam esse dicebat cogens eos eam seruare: aut, si esset amoris cuncta ecclesiastica beneficia relinquere. initia dolorum&occasio persecu fonum omnia haec. Dicebant enim de die in diem suam quisque, quam aegre ferebat, molestiam conquerentes: Viquid hunc aditentitium&cuius ignorabamus consuetu mes,super nos regnare volui natis' Contrarius quidem est operibus & consuetudini bus nostris supra quam ferre possimus. Sic qui prius immensis laudibus eleuabatur, tunc vituperijs & improperiis delicitur: sed tamen proficiebat in opere exterius,ipso dispensante, qui cuncta exteriora priusquam fiant,ordinare consueuit interiri.
CAP. XLIII. .at ante palatium episcopale haud longe sita ccclesia in honorem sanctae Dei ge
i tricis Mari in qua viginti erant canonici seculares stib Prς posito antiquitus coi. Hanc ergo cum praevidisset sacerdos Dei sibi esse necessariam,vt ibi fratribus . tuis repositis aliquando S tumultu, qui officio imposito debebatur, paululum spiritur ocillaret petes at multoties&a rege dc a canonicis tum maioris, tum huius ecclesiae ut alibi ab ipso aliis aequa vel meliori commutatione redditibus acceptis, illam sibi liberam concederent.At illi omnes una voce contradicebant,asserentes ecclesiam unti nominis non debere immutari nec regiae dignitatis potestatem,cui erat subdita, imminui sed nec alterius ordinis dc consilietudinis gentem introduci quae iura regalia noraret.& subiectionem debitam & oificia pro consuetudine ipsbrum praestare ne-laret. Passus est hanc per aliquot annos repulsam,sed vicit tandem in petitione humiliter perseueram: vicit quidem ratione qua premebat eos: vicit&constantia, qua no verant cum a bonis initiis usq; ad finem nunquam velle desistere . Amotis ergo cleri usillis & singulis ubi vel lent collocatis fratres sui ordinis, sicut dili concupierat,in ea ecclesiam induxit, ubi etiam se vivente secundunt ordinem institutum, & post deces tristitui ista sun suum perpetuis temporibus Dei cultum prosequendum constituit. ura.
Reuit fratrum numerus dc multiplicati sunt dc in Saxonia, ubi religio tepuerat: Ic in Sclauonia,ubi nulla erat. Radicati fructuoso germine floruerunt,multiplica
tisiunt, ut quondam Hebraei. Fremuerunt Saxones, fremuerunt Parthenopolitani,
. di ;&inuidia aduersus homine Dei inualescente,ipse in Deo spem dc fiduli1 habes, Est alioru institutorum cogregationes propagare non cessabat Iam autem aduenerat dies ille sanctis limus dc celeberrimus Coenς Domini, in quo poenitetes recociliandos sanctorum patrum decreuit authoritas, in quo agnus ille innocens ad conciliandas inimicitias inter Deum dc hominem captus est oc ductus ad immolandum: dc ecce ad ollium loci illius,in quos accrdos Dei consessiones recipiebat, adstitit quidam ami-
ei liceret ad Episcopum. Hoc cum ostiarius viro Dei indicasset: Noli inquit ille intro et mittere cum . Et cum ex praecepto domini sui diceret paululum experindum esse, ille magis instabat ut introduccretur . Sic perseuerauit pulsus nec intromissus donec recessit alia multitudo, quae conuenerat ad confitendum : dc tunc nouissim Ediuirii Milli copia intrandi data est. Quem cum procul vir Dei diligenter inspexisset, ait: Noli ςognorit. e propius accedere,sed stare vide ne moueas pedem. Advocatisque de ministris r latij, qui soris aderant, pnaecepit cis ut adstantem iuuenem pallio, quo obuolutus erat nudarent. Nudato autem eo, apparuit cultellus acutus, quem adstrictum laterit uotenebat,cuius erat longitudo sere pedis dc dimidij. Itaque cum eodem, iuben - te Episcopo, cunctis qui aderant intuentibus, ante eum addituus est. Cumque quaere- tam rabeo, cur sic armatus Venisset, tremens ac stupens, ut pine ineffabilis dc ne lan crudelitatis conscius, mortem timem,procidit ad pedes eius, dc quia ad ipsum im trificiendum missus suisse consessus est. Nominati, b illisa quibus erat conductus, ,. . ... . . quorumque instinctu dc consilio venerat ad tam execrabile facinus perpetrandum, uim qui aderant, supra modum mirabantur, quod proditionis huius rei inuentimis immit ent etiam illi, qui de praecipuis negoci, dc secretioribus consiliis cum eo tractare consueuerant. At vir iustus,v t erat hilari facie dc vultu sereno, ad eos respicien ait:
quid miramini, si vas suum hostis antiquus recognouit,dcinnielubris Christi opus suu ni
685쪽
suum exercere nititur, quod in hac sacratissima nocte in facto capite nostro Iesi christo non timuit efficereZO quam selix esse; qui in aliqua huius diei hora non ab inimi
cis,sed etia ab amicis,ut sunt i si quos recitatos audistis,traderetur & moreretur. Hae est dies.qua desperatis misericordia, peccantibus venia,mortuis redditur vita. Atta. naen ille traditor in custodia ponitur,non ut puniatur, sed ut suffragatorum suorum
consilium detegatur & in eis ignominia tanti sceleris castigetur.Quid igitur Num scire poterat immo Dei quid ille qui confessionis dc poenitentiae calda venire se simula bat,sub veste ferret,nisi gratia superabundans eum docuisseti CAP. XLV. CVm quodam noctis tempore ad celebranda cum clericis suis matutinarum stal enn ia more solito surrexisset,aduenerat clericus quidam de domesticis,& retibia ad ostium in insidiis posuerat,iniquitate plenus & crudeli malitia, utpote armatus congruis armis, quibus innocentem in dolo ferire post et & interficere. Egressi sq, C, pellanis,qui praecedebant, sicut mos est in terra illa: praecedunt enim dominos suos Capellani Ued ille de insidij prosiliens,nouissimum, putans eum esse Episcopum, sed
erat ex clericis, veste conscii rapercussit.Cumque ille exclamaret de diceret : Quis est, qui me laedit)ille ex sono vocis non esse ipsum,quem quaercbat,agnoscens: Putaui,i
quit, hunc nouissimum esse,quem iugulare volebam. Praxesserat enim Episcopus co mixtim inter alios eundem casum quasi iturorum praescius timens. At ille concito cursu in fugam versius est,&cum alij ad capiendum illum insequerentur, Episcopus ait: Sinite cum iugere nec malum pro malo reddatis: fecit quippe quod potuit,& quitum ei Deus permittere voluit. Nondum venit hora mea: sed qui miserunt illum no
- patienter expectabant alijs ex ipsis cum quibusdam secularibus dicentibus: sub ' ac affligis littere nequaquam poterimus,quia recedente pastore, oues abire solent in dispersio dormiunt nec qui cicunt donec opprobrijs satientur,&me vel morti tradat, vel, si diu uinum sit opus,quod agitur deme,manifeste probatum reddant.
CAP. XLVI. ORbatus grex pusillus Pr monstrarensis ecclesi tanto patre,ipsum per biennium
p 3 ς nem: alii nullum magistrum,nisi ipsum: alij de ipsis desperantes, alium volebant est gere .Quod clim viti, Dei relatum fuisset, timens ne aresceret, quod a Deo per ipsum plantatum fuerat, si adhuc rore diuini consilij non perfunderetur : aduocatis ad se αquibusdam ex prioribus&maioris&sanioris consili j fratribus, perquirebat ab eis, quid facto opus estet singulatim perscrutans de voluntatibus eorum, ut per omnia indefinitione sui operis certior redderetur. Cumque intellexisset alios secum velle habitare alios consilio suo alibi velle vivere,alios proposite paupertatis votum velle tenere,plurimos tame sub ccrto magistro & disciplina cund cm paupertatis tenorem velle obstruare, remisit eos ad locum suum, paucis secum retentis ad pacis & unanimi atatis studium iterum atq; iterum eos adhortans, ut cum eis ab ipso facultas cligedi potrem concessa suerit concordia Iesu Christi & dilectio qua docuisset, in ipsis inuentia et retur. Recesserunt illi & bonus pater non im memor stiorum, quos in Christo genue arrat,ne diu absq; magistro remaneret,fideles noditi post nuncios ad eos misit, qui&eli Tigitur ali gendi facultatem,& de ipsa clectione eius indicarent voluntatem. Electione igitur ap x probata 1 si ijs, ut erat a patre dat' assensus,reuersi sunt ad eu,qui fuerat missi, voluntasti. ..uc ' tis et 'praeceptum completum esse nunciantes. Habebat autem ipse electum secum sed . a tamen rem dissimulari iussit per aliquot dies, nec illi electo indicari. Consilium ad x tempus occultabatur, non tamen ignorabat clectus ille, quid de se factum esset, iquantiis rem tacite consideraret, diuina edoctus reuelatione. Asserebat denique, ivisio elicti. quod mane die illo, auo de ipso facta suit cicctio, stetis Iet in visione coram filio Dei Iesu Christo.eum patre & magistro suo Noriberto. Extendensque manu ira suam dea αxteram lesus, recipiebat fratrem illum,a caeteris fratribus electum, de manu viri Dei, adicentis: Apud te Domine mihi commissum tuae sanctissimae maiestati repraesento. Per hoc iam proculdubio scire poterat, quid de ipso diuina miseratio constituisset. Quid pluraὶ Venit die in qua placuit homini Dei, quod coeperat, perficere. Conu icatis ii fratribus,quos habcbat secum,consilium suum indicauit cis. Et aduocato ele Eho. ait: Tu mihi succedes electione fratrum tuorum in domo paupertatis nostrae. Cumqt ille responderetiTibi&inprimis Deo patri omnium obedire oportet. Vadam
monstra & eonsiderabo misericordiae Dei processus & successus. In quibus si efficere aliquid potero& proficere,gratias tibi agam: sin autem, ad te,quem post Deum, patrem ci egi& animae meae tutorem,mihi sine offensa liceat remeare. Ait illii vir Dei: Vade: manus enim
686쪽
enim Domini usque in finem tecti m erit. Hac accepta bened ictione, ille recessit, dimotas adiunctis sibi sociis de quibus praceperat vir Dei, ut alterum in Antvuer piensi ecclesia patrem, alterum in Florcssensit constitueret. Et sic factum est. Positus dcconsecratus est ille pater in Praemonstratensi ecclesia, oc illi duo in duabus aliis impradi D. Sed dc duo iam alii consecrati erant in duabus aliis ecclesiis, Laudunensi sancti Martim,& Vi uariensi.Isti quinque de sex rus quem ad locum,qui dicitur Bona spes,statim it introitum suum Abbas Privmonstratensis ablegarat, imminentem dili bluationem Ordinis in plerisque locis videntes, dc maiorem futuram metuentes,ad diem staturum in loco determinato conuenerunt,oc quicquid ad praesens in domibus suis si rituum videbatur esse recidentes, deinceps ad exemplum Cistertiensis Ordinis, innuatim se reuersi ros simul ad ordinis sui sinistra corrigenda firmauerunt. 'dciun in locis aliis diuulgatum fuisset, si in primo anno sex oc in secundo nouem fui csea in tertio duodeciman quarto decem&octo fuere : dc ita deinceps multiplicati fiat ubique terrarum,sicut voces dc actus eorum dc opera usque in praesentem diem
T Unde beati memoriae Papa Honorio ad aeternitatem vocato, Innocentioque int Iiancta Romana sede canonica electione subrogato, cum sedem obtinere non pollet propter intrusionem Petri Leonis dc seditionem familiae eius exiens inde contulit se in Francia: ubi, ut decuit.honorifice susceptus est. Conuocatoq; Rhemis con frnoduacti conuenerunt undique episcopi de diuersis nationibus: aduenit dc pater Nort ber Rhςmenta, tus : ibique illum Petrum intrusum excommunicauerunt.& electione Innocentij ap- Pinu, Leoprobat eundem Petrum Leonis leoni rugienti,nisi resipisceret, tradideruui. Attua Antip p ierat autem Normertus secum ecclesiae suae priuilegia vetustissima,& sere a vermibus consumpta: quae cuncta Romano munimine fecit renovari oc corrigi, apponens ea, via receperat de manibus illorum qui ea iniuste dc violenter rapuerant. Addidit prae-Nica aliud priuilegium secreto, ut cum daretur opportunitas, Romana fultus aut oritate, ordinem suae religionis in episcopali propagaret ecclesia. Finito ergo Con otio, cum ad sedem propriam reuerteretur,iam4 ex parte diuulgatum esset quod se- cerat magis fremebantiadalterutrum dicentes: Restium nostrum non stabit, dc glo- 4 ria nostra nihil est : sed dc honor omnllim nostrum dc praedecessorum nostrorum s redigetur in nihilum, nisi quam primum excludamus eum 1 nobis, dc auferatur ha eius subtilis potestas de terra nostra. Et exinde quaerebant opportunitatem, Ut face- Multos rent caute, quod inordinate dc insipienter machinabantur. Accidit autem codem tempore quidam casus aduersus in ecclesia maiore, qui secreto viro Dei fuerat velatus. Cumque eum senioribus ecclesiae indicasset, dc protestaretur eius causae piari debere ecclesiam ex Canonum praescripto, illi acquiescere ei noluerunt, dicem es non es le denuo consecrandam illam. quam constaret multorum regum dc Ponti scum authoritate fuisse consecratam. Hoe illi perhibebant,sed ille contra asserebat, tanquam se in ea diuina celebrare velle mysteria nisi ab ea daemonum in sestatione, via esset irretita,paterentii rexcludi. In hunc modum contendebant: sed vir Dei ille, qui versutias eorum non metuebat, modo Deus esset in causa notam fecit re omnem
pulo ex pulpito ollendens quid in huiusmodi casibus sanctorum patrum sanxisset' aut horitas. Haec dixi de sequenti nocte,assumptis duobus Episcopis,quos tunc secum habebat, dc Praeposito eiusdem ecclesiae, qui in hoc ei fauebat, dcquam plurimis dehatribus suis clericis, iii trauit ecclesiam: ubi induti sacris vestibus, aqua consecrata ii ludoificium syncera deuotione compleuerunt. Sed simulatque peractum est minist Hii adhuc Omnibus, qui aderant, sacris vestibus indutis, clamor nimius dc tumul ita grandis populi foris auditus est. Commota quippe fuerat omnis ciuitas furore seditio m. non ininimo dc inenarrabili, quod rumor plane barbarus manasset ad eos 1 qui Lyμ' eam aduersariis scilicet fregisse Episcopum altaria, sacrarium reserasse, feretra dc phy
Peria dissoluisse, sibique reposuisse, dc cum his omnibus sub eiusdem noctis tene-
4riscum omni etiam thesauro ecclesiae fugere constituisse. Audientes haec, qui cum viro Dei erant,territi sunt, alii pilis alii minus: sed ille imperterritus ad eos exire u labat, ut interrogaret quidnam esset. Porro alij modis omnibus prohibebant,dicentes hunc plebis tumultum non facile tali hora a quoquam posse sedari: coegeruntque mali cendere in quoddam propugnaculum quod ab imperatore otione ibi coma structum erat antiquitus, loco turris cuiusdam ecclesiae quam coeperat aedificare, sed
morier u lente non consiunmauit. Iesse reclinavit homo Dei dc quicum eo derant,
687쪽
erant sacris adhue amicti vestibus mortem potius turpissimam corporis, Olim viri stexpectantes. Invalescebant interim voces insultantium & insilientium, atque xi pro gdirent crebro clamitantium. Sed illi in turri econtrario in matutinarum solenni, Elaudes Deo canentes, cum hymnis&canticis exultationis in honorem praedicatoris ala seeuiu, egregii Pauli vocibus immensis resonabant: isti vero insultationis voces clamoribus eu suis iam inconditis multiplicantes sacerdotem Dei reum esse mortis proclamabant . Erat μμ tum festum commemorationis beati pauli Apostoli. Hac sidiatia steti quidam ex ip- πsis nihil formidabant: sed alij seculo&suae carni tenere inhaerentes, cum multo ei alam dicebant: Eheu, cur istum secuti sumus hominem, ut cum comoreremur in peta tacatis nostrisy Quibus vir sanctus, melliflua eos co solatione exhortans,aiebat: Nolite, fratres charissimi. nolite terreri Dei enim est,quod a nobis gestu est Dei est, quod π.ritur: Dei est permissio quando ab inimicis eius bonum opus impugnatur. Haec quandoquὰ dicebat: interdum autem pro illis orabat attentius, ne deficiendo desperarent. Illorum desectu crescebat orandi affectus. Et ut ipse postes asscterebat non tam metuebat mortem quam ne desperando illi deficerent. Congregabatur vero per totam noctem multitudo aduertaria ediuerso multiplicabat preces in articulo talis necessi tatis pius sacerdos &quicum eo erant. Facto autem mane cum si immo diluculo it lucesceret,dum alij ad insultum turris insistunt, alijsagittis, alij iaculis pontificem occlericos eius appetunt,quidam,qui in necem eius iurasse dicebantur, tanquam auidiores crudelis illius caedis perpetranda pertinacitcr irrumpentes, ad superiora turrisaudacter euaserunt.Quos ut vidit districtis gladiis irrucre ne in aliorum mortem des uitent progrediens obuiim, magistri sui exemplum secutus: Unum, inquit, homi nem quaeritis.ecce ego: Parcite illis, qui nullam mortis sententiam meruerunt. At illi
ΓΞ i eo viso, ut erat adhuc amictus episcopali & sacerdotali veste purpurea territi sunt
clam paululum retrocederent,in momento Deus, cuius nutu Omnia disponebantur declarata martyris fisi,quantum in co fuit, constantia, aded mentes illorum perfeci torum compunxit,ut ad pedes eius corruentes, veniam tanti facinoris precarentur &acciperent,atque ex hollibus indefensores prodirent. Alij vero celeriter insequen
crauit m uin tes eos, unum ex cubicularijs eius,qui fideliter ei adhaerebat, quendam aditum desco dentem repererunt,& iam Episcopum ab aliis trucidatum putantes illum, quod do minum suum diligeret.odio habentes gladid percusserunt,& usque ad gutturcollum secantes,s emiuiuum reliquerunt,cum extinctum crederent. Quod videns vir Dei, .mnibus inuitis in mediam turbam prosiliit & inimicis faciens sui copiam, morti se obtulit cligens mori potius,quam ut aliquis alius, ipso superstite occumberet.Cernes autem cum ille idem,qui ministrum eius percusserat, furore diabolico & iniquitate plenus,evaginatum cumque cruentum adhuc gladium tenens extendit manum sua illust e -- in pontificem,&audaci temeritate grandem ictum in eius humerum intulit: sed resilis μμ μφ' lisit gladius perinde ac si caesus esset lapis Adamantinus,&de recenti, quo erat tinctus, sanguine fimbrias episcopalis mitrae quam in capite gestabat, infecit quae mitra: quan ii diu homo vixit,eam maculam retinuit. Videntes autem, qui stabant ex aduerso, res Eexitum expectantes,quique magis hominis sanguinem expetebant quam hominem: videntes, inquam illi, quod non moreretur, dum a quibusdam ei parcebatur, a non. nullis vero percussus non laedebatur,reliquias sanctorum celeriter apportantes, eas
in medio posuerunt fassique sunt perabsurdum id esse,ntam improbe pastor ab oui rictu quis si bus oppugnarent r. Haec quidem illi prae se serebant,falsam simulantes humanitatem: d inhum. Nam&ipsit eum hoc in articulo possitum cogebant,ut fratres suos de Ecclesia beatur Mariae eliceret, qui in ea positi eransivi superius dictum est.At ille recusabat,a stirmatis factum hoc,quoad viueretinunquam ipsos immutaturos, quod regali potentia & Ro
mana aut horitate esset confirmatum. Duliari agerentur,aduenit eius urbis Comes ec
itinere,&quasi tumultus huius nescius,in medias turbas se intulit separansii alios ab aliis diem certum eis praefixit ad quem adessent omnes, iustam querimoniam habeti res aduersus Episcopum. Recesserunt ergo illi ad praeceptum iudicis: at Dei sacerdo, . intrau it eandem ecclesiam cuius causa omnis illa commotio facta suerat, Missam ce lebraturus. dc immensas Deo suo gratias redditurus.Cumque accessisset ad altare, ae cersitis circunstantibus ait: Ecce integra sunt omnia, salvaque &sana , quae nunciata fuerant fracta dc absportata.Celebrauit igitur Missam in eodem loco sed & epistolam ' ἡ ' . &cua a gelium ipsen et imit. recessierant enim Omnes ministricius, taediota timore 'assecti, ita ut vere dici posset de eo sicut de summo capite nostro Iesu Christo: Reli. 'carui antisti. cto eo, omnes fugerunt.Finiruautem Missa, venit ad palatium, purpureainimico& in estabili
688쪽
i modo habens faciem utpote calice Domini potatus. Hunc quippe colorem xi io xii in ipsi, mortis periculo tenuerat & hoc testabantur, qui cum ipsb fitere, non visunt , illum este vel ad modicum pallescere.Ipse vero martyrum constantiam, facilem α '' -' si per mel & favum esse dulcissimam asserebat.
p dicti autem aduersarii coactis iterum peruersis conuenticulis suis,suum animi dolorem promebant dicentes se esse delus , dc arte magica tenebrarumst, calim nes bisus ipsbrum perstrictos,qubd hominem illum vivum reliquissent, qui eis non cederet moresti; & honorem ipsorum dignitatemq; urbis violare non metucret. Veiicitus,quia dolosi. Nanque hoc ab eis plane decretum ei victam ad praedictu diem conuenirent,singuli certam vini vel medonis mensuram exhaurirent, ut si quicqua voluntati eorum contrarium in discussionibus querimoniarum accideret, id sarcir i ut nece siti palloris: oc sic ebrietati potius imputaretur,quam deliberationi. inter ipsos sancitum,ut quicunq; huic decreto non obediret,domus cius euersioni,&iora suppellex direptioni esset obnoxia. Quod cum relatum fuisset ad aures quorum ' dam principum terrae, qui virum Dei qunam ex parte diligebant, quod scirent eum ritum sanctum & iustum,suadebat ei,ut ad tem pus cederet exemplo magistri sui, qui aucte persequentium se abscondit. od cum ille rcnueret, palmamque martyri j gaudensexpectaret, illi multiplicibus persuasionibus exire compellebant. Advenit inde Nouiuine infixus dies &coepit ciuitas immensis clamoribus perstrepere: Interrogans autem ummo Dei, quid ei seliresponsum cst ei, quod populus multus congrcgatus, fratres de ecclesia beatae Mariae vellet ei ere. At ille subridenhaiebat: Non cit ita:quia plantatio, seam plantauit pater caelestis,eradicari non poterit. Attamen compulerunt cum, vitii et Et praeparatis equis, exiuit ad Abbatia quanda sancti Iohannis quae est in suburii ciuitatis, ubi satis speciose dispositis omnibus,abijt ad quoddam castria suum Halla,
a tanto tumultu quiesceret.Sed illud praeclusum inuenit.Praeuenientes enim ho leseius, munitioncs omnes occupauerant. Qujd faceret homo, qui nusquam inuenie iit. hi requiesceret pes eiusZquid faceret humano destitutus auxilio t Contulit se ad 'clesiam quandam canonicorum regularium,quae ibi prope erat, oras Deum suum per aliquot dies,ut viam suam in suae beneplacito voluntatis dirigere dignaretur. Sed Deus videns serui sui humilitatem & constantiam,respexit veritatis cius preces:&, sic ut voluit pax rebus data est. Nam ut conuenerant certatim inimici ad perimendum, ride ivit. seconuenire sestinabant ad satisfaciendum. Itaq; omnimodam satisfactionem rebant,& pecuniam multam.Sed ille,qui plus animas Deo quaerere venera quam pe- 5: eum ho. unias eas respuebat,ut animas eorum,quae propter nesarios hos conatus perditionis impericulo subiacebant,lucrifaceret. stituanta
'Ident hoc aduersari,shiduerunt eum lenire, &illi vulnerato domum suam,
quam deiecerant, ex integro reparantes, adcurandum vulnus, quod ei inflixerat, pandem pecuniae sum mana conmictunt. st haec,apertis ianuis castri, quas ad adue tum eius prius clauserant, intrauit illuc naulto cum honore, multorum coetu vallatus nobilium, multitudine etiam plebis,qui omnes Deum laudabant pro constantia tam consuri taurontificis, ipsum pontificatus honore dignum aictant, quem Deus omnipotens eius iam lauci tot persequentium manibus eripuisset, qui , in tam euidenti mortis periculo cum ' Llei suae integritate corporisq; incolumitate inuictus permansisset.Tertio anno epi. 'siopatus sui facti sunt haec,& quinq; postea sedit annis, de die in die ministerili suuno rhis flor rificans, in omni religione x honestate proficien unitatem sanctae Ecclesiae con ficta.
ruans, eiusq; perturbatores & schismaticos omnes persequens & detestans, bonos inplecten desolatis dans consilium, pauperes&orphanos viduasque sustentans, res fosos quoq; fouens , c augens,religionisq; praebens formam seipsum, quantum diu pittas stinctionis pati poterat, tam minoribus quam maioribus affabilcm seexhibens. Orinae largitatis&gratiae non immemor, Domino Deo suo per singulos dies bonaetiistimationis S intimae suauitatis & dulcedinis offerens conscientiam.
CAP. L. BRat tum schisma grauis limum& ad componendum dissicilinium in sancta Ro
mana sede ut iam supra dictum est, Pontilicibus Innocentio & Petro Leonis. Equibus Inn entius canonide clectus, catholicus erat,& a catholicis omnibus appro batus recipiebatur: Petrus vero erat intrii sus,sed tamen Occupauit sanctam sedem, node neque cclesia sincta ed viribus humanis fretus. Erat enim etsi non nobilitate, Iii multi
689쪽
multitudine tamen generis potens in Urbe lege i sanctas& ordinem & omnia statituta patrum & Ecclesiae sanct e regulam ii Christianae fidei ambitione excaecatus, d struebat,turres&munitioncs Vrbis alias deijciens, alias muniens, ut principatum 1 cularem&suae cupiditatis scopum obtineret. Itaq; consilio inito a rege Lothario de Christianis principibus ne cognitio & robur fideliumChristianorum his temporibus illa peste mortifera elideretur,expeditionem in Italiam appararunt,ut sacrilegum iu Ium,quem gladius spiritualis, quo iam tapisti me percussus fuerat Mnetrare non terat,materialis tandem conficeret. Cum eo autem & alijstam Episcopis inhoasu, chiepiscopis,ex praecepto&obedientia Innocentii pastoris catholici, ponti sex Norta iri sua st ebertus prosectus cst.Transitis castris&urbibus cum magna turba praeeuntis &sub ςWii sequentis exercitus Romam, Papam venerabilem Innocentium secum deducent perueniunt.Vbi cum impetu grandi&manu forti introeuntes. ipsum eundem Papa in sancta sede,inuitis hostibus & aduersarijs omnibus,collocarunt. Porro LOtharium c. lanii. regem Pontifex in sede positus& alij qui conuenerant, in Romanum Imperatorem consecrauerunt. Erat enim vir ille strenuus belli ductor, praecipuus in armis prouidus in consilio terribilis inimicis Dei & sanctae Ecclesiae veritatis amicus, iusti tiae tenax in iustitiae hostis.Cuius probitas patuit in Sicilia viguit in Saxonia: Qui quad iii vixit, Ro manum imperium, quod eius curae mandatum fuerat, titubare non potu ir. Diligebat autem dc ipse virum Dei Nort bertum quod eius consiliis quae strenuitate proii:dentia pollebant,assidue uteretur,ab eoq; caelestis dulcedinis potum hauriret. & pane duuinae resectionis quotidie foueretur. Ciam autem ab Italia reuersus csset in ciuitatem suam Parthenopolim non diti post graui aegritudine correptus est, eaq: per aliquia tempus,id est,spatio quatuor mensium laborauit: episcopatuque sapienter & fideli Niς ix vi ter annis octo administrato plenus Spiritu sancto, cum omni integritate sensus, ad es '' I statibus benedictione data beato fine quieuit. Neque enim .ut ait B. Augustinus potera
male mori qui ne vixerat. Annus erat Dominicae incarnationis mit leti mus centes mus tricesimus quartus,seria quarta Pentecostes octauo Idus Iuni j, Pontificatusti nocentij anno quinto, regni Lothari j anno nono.
DEsuncto igitur beatae memoriae patreNoriberto,contentio non minima orta ei inter maiorem ecclesia,&eam,quae est B. Mari de loco sepulturae cius. Olctatcnimalis,dignum*dc iustum dicebant ut quia caput ecclesiarum eius ciuitatis suilla, ecclesiae primariae eius ossa deserrent honorem ibiq; aduentum sit mini iudicis ex ptactaret,ubi erat titulus eius immobilis.Sed fratres sanctae Mariae sui iuriscum esse ais rebant quod per illusio creatori reconciliati,cum patre elegissent.& per illii seipsos& suam deuotione Domino Deo sivo,1 quo aversi fuerant, reddidissent: praecipue tem quod adhuc vivens praecepisset,& usq; in fine hanc suae voluntatis deuotione in dicasset, ut inter fratres suos & filios sepeliretur dc quiesceret. Videres tandem illi q'crant medij contentione hanc dirimi non posse quod sua unaquaeq; pars sententiain aequiorem assereret consilium dederunt, ut ad Imperatore Lotharium cito mittere tur: quod ille mandaret aut statueret, id ratum haberetur. Et sic factu est. Interim v ro corpus inhumatum iacebat,sicq; de die in diem per singilla monasteria ciuitatis citcunlatum est,& in unoquoq; vigiliae & ea, quae fidelibus deiunctis debentur dili n et sunt celebrata, donec die octauo reuersi sunt,qui missi fuerant.Tum vero iussu Imp Coim, Elii, ratoris apud fratres in ecclesia B. Mariae corpus viri Dei sepultum est. Fuit autem hoc anime admiratione dignum,& tacendum non est,quod cum esset aestas nimia, ita ut eodem
d. a. .' anno nullums num in pratis prae nimia siccitate secaretur, de corpore eius per tot risIiissima dies nihil socioris percipi potuit. Vnde licet intelligi,qubd mundauerit eum gratias nilui putat. perabundans a corruptione mentis,quae conseruauit corpus eius ne corrumperent Sepultus itaq; ante altare sanctae Crucis, in medio monasterio fuit per aliquot ann Sed boni filii qui memores benignitatis quam ipsis exhibuerat,eum tenere dilige a Vt sine obliuione memoriae ipsorum alligeretur, ante oculos suos in claustrum cum transtulerunt,ini in tumulo diligenter pro loci opportunitate adornato, diem e ctat nouissimum,in spe certa resurrectionis & gloriae.
CAP. LII. EAdem autem d e & hora qua separata est anima eius a corpore videbat eum Ddam frater in v. sic candida & sorma venusta ramum olivae tenente vi manu si MQui clam quaerer. t ab eo,unde veniret, vel quo festinaret respondit: De paradiso mi sus sum, de hunc ramum oliuaestorente tuti,dc uvio celeriter, ut inloco paupex
690쪽
ti, meae dest in praemonstratensi ecclesia transplantem illum. Expergefactus frater, de tam insolita visione coepit intra se cogitare, quidnam significaret. Deinde aperuit eam quibusdam eius ecclesiae hominibus,tiq; memoriae commendarunt diem dc ho
iam visionis scire volentes,quemnam tam cui dens apparitio euentum esset habitu
inaudito tandem decessii magistri sui, inuenta est illa eadem dici csse, qua carne ani narius soluta est. Alii quoq; fratri,qui sacerdos erat apparuit in propria estigie,stans Alia visio. coram eo.Sed mox effigies hominis Dei mutabatur in florem miri candoris instar lia liquem angeli suscipientes deserebant ad aethera. Evigilans igitur frater, summo di luculo cucurrit ad Priorem suum,copia petiturus Missam celebrandi, Deoq; per eam j patris Noriberti animam commendandi.Cumq; Prior quererct quid stibi vellet taiubita contestatione exposivit ille Ordinem rei Cui Prior preccpit,vidiem illum me notia retineret. Est itaq; inuentus dies ille dies sepulturae hominis Dei. Erat alius qui tam de his quos in primordio conuersionis eius contulerat illi Deus qui fideliter de amanter adhaesierat ei & de decessit charissimi magistri sui dolebat eo magis, quod desilute eius necdum certi aliquid comperisset.Cumque omni precum instantia suppli cans rogaret Deum suum ut aliquod responsum acciperet de miscricordia quam co tulisset militi suo mocte quadam apparuit ei in domo pulcherrima.quae solis splendo te perfias a videbatur.Recognosccns ergo ille magistrum suum. procidit velociter ad des eius humiliter petes abeo,ut de statu suo&de percepta 1 Deo misericordia ceratiorem ipsum reddere dignaretur. At ille eriges eum a terra. Sc brach ijs suis collum e ius elingens sie ait illi: Fili mi. rem dissicilem quaeris:attamen et,qui indesinenter put
si iussiet. dixit illi: Dictu est mihi: Veni soror mea, requiesce. In pace&requie sum. Hac melliflua di desiderata responsione frater ille resevus, timens ne recederet . quia pertitionem, sicut postulauerat. hoc se videre sciebat: Quaesis, ait, pater amantissitne ut dicas num moleste tuleris.quod ad te non veni cum adhuc vives venire me iussisti. Et re pondit. Tu venies: sicq; disparuit. Verum id fuit. Iturus enim erat frater ille: sed alio hiemeniente negocio, non peruenit. taxit omnipotens, ut secundum promissionisntellectu ad ipsum veniat,& quem sociu ac succci re participe l: miserae amictionis culi huius reliquit, consorte faciat felicitatis aeternς,&a Deo perceptς benedictionis.
peii lx monachorum ci liber tensium de patre Noriberto.
Ecommuni patre nos quoq; Capenbergenses filii nobis comperta desideranter huis, i uadiicimus ne in paterni meriti prosecutione nos,tanquam ingrati, vestrae sancti- ius Appe tali deesse videantur. Est apud nos libellus, vitam Deo digni sui datoris nostri conti nens,in quo ita scriptum est: Illis diebus apparuit in vilestphaliae partibus eximium
quoddam iubar Ecclesii ae memorabilis ille praeco Dei Nortbertus,vir nimium admi raneus. ilis gratiae, praedulcis eloquentiae summae continentiae, informator ac propagator religionis canonicae,seruorum Christi aggregator coenobiorum non paucorum funestor tam habitu quam voce strenuissimus,verae poenitentiae praedicator, ac per Omnia illius propheticae iussionis executor, qua dicitur: Parate viam Domini, rectas faci- ΕΔ..α
te insolitudine semitas Dei nostri. quodam tempore famem Vuestphaliae affuturam,ic ipsos quoq; fratres parumper Propheti castigaturam in spiritu praedixit. Quae iuxta viri Dei praescientiam adeo grauis euenit. t plerosq; dira inediae calamitas extingueret. Accidit ergo die quodam, fratribus ad resectionem ituri cum hospitibus ac pauperibus erogarent quicquid sibi abstinendo subtraherent, ut panis deesset alimonia ita etiam, ut unde fieret,inueniri non posset. m': vir Dei saepius intima stet quod scriptum est: Non amiget Dominus fame antariam iusti ecce subtili per sdeles litos Dominus tantam panis abundantiam transmi st,quod fratres susticienter resecti sunt,&aduenientibus cum alacritate obtulerunt. atq: postmodum ex illa die nunquam desuerunt fratribus opportuna subsidia.
Tempore alitem alio cum vir sanctus quendam ς fratribus vellet pro causamona titii destinare.inueniens illum valida prostratum scbre iniunxit ci causam obedien Febrieita iis in virtute Christi solo verbo vilis imperii: Vade, inquit,&reuertere iamq; amplius ς'' P hroli febricitare.Statim ergo frater, recit peratis viribus, perfecit quantoc yiis, quod 1 patre sancto suerar iussus. Audiuimus eundem veritatis assertorem in communi capitulo haec quae sequuntur prosequentem: Scio unum ex professionis nostrae fratrib', ini de regula nostra indagantistuaiosi is non quidem suis meritis, sed fratrum oratio
hau beatus visiis est Augustinus,qui&aurcam regulam a latere dextro prolatam, il- Iii a li poti