장음표시 사용
311쪽
3c6 LIBER III. CAPUT XIX. f. XUI XIX
' XVI. ' Idem erit ' si ex alio contractu is, quicum ilhotium est, plus, aut tantundem debet, ' idque ego aliter consequi non valeo. In . toro quidem, ut P idem Seneca ait, s' ' actiones quaedam separantur, nec confunditur formula di sed illa exempla, ut ibidem dicitur, ' certis legibus continentur, quas necesse est sequi ιν ' lex legi non miscetur .:
eundum est qua ducimur. ' Jus gemitis illa discrimina non agnoscit , ' ubi stilicet alia juris sui obtinendi spes non est. XVII. ' Idem dicendum erit si qui promissum urget Π ' non con
traxerit , sed damnum dederit. q Seneca ibidem : ' colouum suma uouteuet, ' quamuis Sy tabe is manentibus, qui segetem ejin proculcavit, quisu cidit arbusa, nou quia recepit quod pepigerat, ' sed quia ne reciperetur esse-cit. Mox alia addit exempla r ' pecus abegisei. fer vi ejus occidisi. y Deinde et ' licet me comparare tuter se quavit in profuerit mihi qitisique, aut quav-trim nocuerit, tum pronuntiare , utram plus debeati r mihi, an debeam.
XVIII. Postremo ' & quod ex poena debetur ei, quod pro nuduni est, s 3 potest' contribui , quod eodem loco late explicatur : φ '-b - , α, ὸ Τtesicio P otia deberer. V injuria ultio : uec ego gratiam illi d beo, nee ille mihi paruam : ' alter ab altero avolvimur. mox - : eomparatioue fininter se beneficii, V injuriae, ' iidebo an etiam ultra mihi debeatur.' XIX. 1 Sed sicut s9 si quid inter litigantes convenerit, ei, quod promissum eis, ' Opponi lite manente non poterit , aut actio, de qua lis erat, ' aut litis damna, & impensae, ita nec manente bello compensari poterit aut id , unde ortum est bellum , aut ' quidquid bellico gentium jure fieri solet. 60 ' Negotii enim natura, ne nihil aelum sit, ostendit convenisse sepositis belli controveritis. ' nam alioqui nulla esset pactio , quae non pollet cludi : nec sorte male huc aptem quod i ' apud cundem , quem jam laudavi aliquoties , Senecam est : Nullam excusationem
versae . ut compentati nequeant : sed si titiorum uterque advertus alterum propriam actionem habet . uterque sita uti , he quod ca continetur. Prosequi necesse habet : neu tollit altera
s s Non eontraxerit J Nihil quidem vicissim
promiserit , sed in culpa est, ut alter minus
6 Colonum non tenet J Non .habet obligatum , ita ut fructus, vel petuniam , qua ille conduxit , exigere pollit. s7 Tabestu man ntihm J Formula, vel instrumento conductionis illaeso , R integro. fg PMs eontribui J Pro quod promissum est , ut non praestetur, potest imputari,& eompensari id , quod propter malcficium Promittendi debet , cui promitium est.
tendunt in foro , de alia talisa contraxerint , non potest alter contrahentium salva fide promissum negare , quod dicat se ab illo hieve ari , & multum impendere. sie etiam iam hellantes si quid inter se pacti fuerint , noure tota composita , nequit alter a pacto resilire . propter causam, aut eontinuationem belli. 6o Ne dii enim natura J Hoe omni negotio naturaliter inest . ut praesumatur aliquid M
ctum, non pueriliter lusum. Hoc autem e
312쪽
3. XIX. De fide inter hostes. 3o
receperunt maiores ut homines scirent fidem utique praesonidam. Satius enim G at, ' a paucis etiam , sinu excisatiouem non accipi, quam ab omnibus alia
a. ' Quae ergo sunt, quae compensari cum eo, quod promissum est, poterunt 8 nimirum, ' si quid alter, quamvis ex alio contractu, inter bellum inito, debet i ' si damnum dedit intra induciarum tempora : ' si legatos violavit , ' aut aliud quid fecit, quod inter holies jus gentium
3. Observandum tamen ' ut inter easdem personas fiat compensatio, ' ac ne ius tertii cujusquam laedatur : ' ita tamen ut subditorum bona pro eo, ' quod civitas debet, jure gentium obligata intelligantur , ut alibi η diximus. 4. Addamus & hoc , ' generosi esse animi stare sederibus etiam post aliquid injuriae acceptuni t quo nomine sapiens . Indus Iarchas laudabat
sancte se jurasse , ut alteri ne post acceptam quidem injuriam nociturus est. s. Quae vero de fide hostibus data incidere solent quaestiones, ser- me omnes solvi possunt, ' si adhibeantur regulae supra traditae φ, cum de vi , ' tum quorumvis promissorum , ' tum speciali jurisjurandi, ' s deris , ac sponsionum , ' & de regum jure, ac obligat ne , ' deque a biguis interpretandis dissertavimus. Tamen ut & antedictorum usus sit maianifestior, & si quid praeterea controversi est , discutiatur , ' specialium quaestionum stequentiores, atque illustriores attingere non pigebit.
G a o N o v I r. ct Inter ea em perf-- J unod in eompensationem mel promissi inputare alieui volo, si eius , quicum mihi res est , non alicujus tertii.
L I B. III. - acvxuus de jure belli egimus . . I I & quid in bello liceat: at quia fini-
isti tandem bellum debet. quod plerum- que per conventionem fieri solet, Auctor
δ Philost. lib. I l. e. s. cap. sto. M.
313쪽
a Pa avt Hiisi I . Qua quaerebatur , . quid liceat in hostem nude , citra pro- millum, sive ex jure naturae, sive ex jam re Gentium L. 3. c. I. s. I. stua es de fide λι hum iuro JeJ . Ad-m eoque ubi quaeritur , quid liceat in M.
v stem ex promist. d. c. I. g. I.
Inter θεlla fidem 1 Quaestio celebris est , an Mer Mysibi dasa At seruanda ' Noa
omnino affrinamus i. quia uterque con
trabentium pro lubitu de suo jure disponere potest ι prout igitur dilponunt, ita ius est. Pos. I. G. 6. 2.. Qyia hosti, ut ho. sti, fides datur, adeoque utrinque consensum in id est, ut hosti fides servetur Et Cum P. supra Let e. M. S. . dii tum sit, fidem etiam vi injusta extortam valere
quia aliud est fides data , seu dispositio. aliud vis multo magis id obtinebit in fide , quae hosti datur , qui just,m sibi aD
serit causam. 4'. Nulla alias esset ratio componendae litis cum hoste, nisi interne. clone vel ipsorum , vel rei publicae nostrae. Servanda igitur est fides ex medii neces tate. Idque confirmatur consensu Gentium. Sane , perjurium Ledehiae regis erga regem Babyloniae Idololatram praedicente deremia punitum, legimus a. chrou. 36. P. 12. U I . ipse enim victus, captus, li-heti occisi , ipsi oculi eruti, totaque vita in vinculis suit Babellis. 2. Reg. 2 s. v. 4.
seq. Saul violatam fidem Gabaonitis da. mnatis populis datam fame triennii, &morte septem filiorum luit. Vid. L 2. c. 13. f. 4 Ex profana Historia id docent exempla Auctoris: quibus adde quod L millus dixit, es cum FaGuis non sis 1 cietas, qua pacto fit humano , ese tamen να ingeneravit matura. Liv. l. c. 27. diam Ptolemaei Cerauni insigniter punitam legimus e brevi enim post a Gallis regno exutus, ct obtruncatus est, diis id vindicantibus. Jusin. l. 24. e. 23. maria Guisana, lacobo v. Scolo nupta. fidem, ubi potuit, lasellit, causata fidem a l tincipibus exigendam quatenus eis commodum videretur, Euchan. ι. I 6. p. s 3 . - - . H8 ι mec esse adeo anxie exi Sendam , ibid. p. s77 ἔ haeretico autem minime se v dam , ibid. p. s 6. At tandem cum in inmensa sangustiis constituta primores legatos mitisteret , nec audita, nec fides ipsi habita fuit , idiu. p. s 9. ut distat calamitatem . ex perfidia ortum, exposuimus supra L a. c. II. s. 2O. Additio.. Iisdem sere principiis nititur quaestio: . an haereticis, an perfidis, an praedonibus, . an tyrannis fides servari debeat; de qui-
. rus supra l. a. c. I 3. f. s. c. I .
. Os d. I. Ia. Tesin h. In eias facit J - Ut armati quoque a vi t. abstineant. Deduarum eivitatum iura conservat a. Quia fides hosti data servanda est. Rerum humaninum vinculum es J Quod . pluribus auctoritatibus corroboravimus suin . pra l. g. c. I l f. I. IIbter qui 'rar, homines non esse dotimini J Vid. f. a. n. a. At omnes homines Imris capaces suns expromib. J - Hostes enim qua hostes, jus. habent de rebus, ac iuribus suis p. o lu- . bitu disponendi; prout igitur qua hostes . inter se disponunt, ita jus est.
Quam iri ueravit natura J . Scilicet com-ο munio juris, quam natura omnium animis . per rationem inscripsit is aliam enim so- . cietatem non dari, diximus. Ex hac autem Hiet. ue rariovis, ii' seri Imouis nascitur ea , de qua Mimiti , oi ligatis ex provis. J . Immo ca oritur ex utrio usque placito, atque Consensu.
Fusum eloti J Mentiri hosti licere,. diximus si 'a l. 3. c. I. 3 18. Pari ratione hoe ad fidem daciam referri posse J . A iud o nnino est mentiti hosti, . aliud fidem ei datam viola e: priori casuo nulla a parte mei oblikatio est roganti ve-m ritatem dicendi s at ubi fidem hosti qua is hosti dedi , jus in eum transtuli, quod . et auferre non possum. Uvirum , eloqueudi oh.igatio es ex carsa, a Milo fuit auterior θ - Ex illa judicamis di libertate nata cum ipso sermonis interis homines commercio. Via L δ. e. I. f. . II. Gra s. h. Quod resutavi ibi m. Et bello todi so Ne iaciquiae ιιιι pGes JImmo
314쪽
m Hur Gratii Lib. II L cap. XIX. 3. I, II, U III.
. Immo nulla obligatio a natura est verum in uicendi hosti; immo nec amico , si tuam ejus non laeditur. in promisis per se 1υε novum confert Iis Rationem cur mentiri hosti liceat, non in veto fidem datam violare, jam allegavi.
Sunt enim hae alterim Dis tri J . Nimi. uni . Iustitiae , quae necessitatem infert, fidem servandi.
nem J . Ad quid enim opus fuisset tractate . de finiendis motibus 'Non harint μι dem Uti specialem Ulam
communionem. quam inter hoses in bella soleum tum traxit iras gentium J immo eam dem ratio est holtis, & piratae circa pr is missa. Uttique fides data servari debet . μ quia partes de jure suo pro lubitu dispo-ν nere possunt, & prout disponunt ita tuam est. Caeterum, bellum solenne, in quo ex placito gentium jura quae a Particu - laria obtineant, non dari, supra vidi
1 NULLA nobis societas m t rannis IResp. I. dus hoc, i. e. obligatio fidem hosti servandi, non ex societate aliqua ori. tur, sed ex jute , & facultate disponendi de re sua pro lubitu e atque hoc jus a. Obistinet , licet nulla daretur societas humana.
Sane, 3. ob uel clam h ,stibus non aus runtur reliqua naturae ja a , nec impune in eos committuntur stupra. adulteria . Sc. ergo non nugis in eo: licita perfidia. 4. Sed & verum non est , cum tyranno non esse societatem. utpote quae a natura
est inter homines. Quin hoc ipso s. dum quis cum hoste contrahit, agnoscit, soci tatem cum eo esse. Immo 6. fide post delictum data remittitur jus, ct pcena, quia partes ita disponunt. Denique de r. nec hostis nobis fidem servare teneretur, quia quisque alterum injuria agere. ait. & lichostis nos quoque extra societatem consti.
Auditio. - Alibi diximus, societatem inter homi-
v nes non esse, adeoque frustra quaeri, an . cum hoste talis societas detur : optime
in fides servanda est . non ex societate, sedis ex dispositione oriri , quia partes prouta de jure suo disponunt, ita ius est. Cum Me nee fuer esse diset J . Refuta.
. tum hoc satis a nobis est. Nec iusiurandum commune J π contrarium is defendimus d c. II. s. t q. IN.A. Derium non conti intra J . Dixi, cum η hoste jura naturae communia manere , ita . ut crimina in eum committi non possint. is Hinc incestus , & adulteria. nec cuin i,
is ste committere licet. Hic supra L. I. c. f. t 9 a Nullam inde exsituram fuisse obligati is quia homines sum, communionem Malem iuris nasuratis 3 - Cujus regula est . . ut is , qui alii etiam hosti aliquid pro is mittit, id servare teneatur. Gus supra
Ex pus nascitur xι pacta servanda fim I. Dum enim hosti aliquid promitto, meam voluntate ius in eum transfero, quod eiae praestare teneor ex regula illa naturali , . quae suum cuique tribui iubet.
Vr A Mus tamen I in Auctor novas r. objectiones contra regulam illam, fidem. hostibus esse servandam , HI t. ni atrociter malefici stitit, Ue. hi a quo vn bomme primiri postius I . Quod refutam vimus supra L 2. e 2o. f. I. Uc. a . s.
. stitutis civitatibus inter gentes conveni D se . putat, ut singulorum delicta ipsis pro arbitrio punienda, aut dissimulanda re-- linquerentur : ita tamen , ut si extraneo in subdito injuria fiat, cives illius M vitatis . vel puniri, vel dedi debeanti duod exam minavimus a. c. 23 . f. 3. Τ- 4.
. Quia maius est vita , quam bona Inter iura autem es hoc ius ex promissis questum J . I e. jus, quois hosti compe-- tit petendi id , quod ei promisi. Resparuleo J . Sensus responsionis est , quod fidem dando remiserit poenam is, qui eam exigere potuisseti
315쪽
murici de Cocceii Commentatius
Adduis.. In hoste haee specialis ratio accedit ,
- quod ratione huius actus communi coninis sensu desinant esse hostes: invicem con- veniunt, quod in reliquis sese invicemm laedere velint. hoc actu, de quo fidesae data est, excepto.
Simul de remittenda poena 3 . poenam M autem delinquentibus remittere licet , R. remissione stipulata, revocari nequit: quia is jus semes in alterum translatum est. Ea summua es tuterpretasio, qtia cavetue aci in is Daumn recidat 3 - Immo id se--quitur non ex aliqua praesumtione, sed re ex certitudine illa morali, quod Magi- stratus. qui poenam merito, sciens talem in esse , aliquid promittit. hoc ius in poenam n auferre non possit; quia ius in cum quais maleficum transtulit, adeoque hoc jus
Non male J . Adeoque Auctor existimat, . si quid cum tyranno qua tali actum est,
is simul de remittenda plena, quatenus hanc M rem attinet, actum censeri. cum Nabidem enim societatem iniverunt Romani s nos eam eum tanquam tyrannum bello prosequem bantur e id exprobrat Nabis Romanis. At . alibi demonstravimus, contra Romanos,
. id quod Nabis respondit, allegari nonae posse. Vid. l. a. e. I 6. i. I 8.
. huc plane non quadrat. Uid. stire. I. a. me. 16. g. ig. Lacedaemonii declarant A., theniensibus , se velle Grarer librem dimita
a ti. Pericles ait, id aequum esses tempore, faueris liheri fuerunt. Qua, quaeso, rationeis haec applicari possunt ad thesin Auctoris, . quod F malefico qua tati aliquid promitti.
PORRO Auctor eidem sententiae oppo mi, metum, adeoque injuriam, dedisse Caulam promissionis, hoc damnum reparari cedere ab eo, qui intulit. Admodum hic uctuat Grotius, ct respondet, 1'. id non
ei/c generale, nec ad omnia promissa p M. Gonibus facta pertinere , th. 4: et . ad evi tandam omnem cavillationem praedon in exigere polle ut promitium jurejurando firmetur, G. q. 3'. Valere promissum , quod
malefico fit qua tali, G. 6. 4'. Neque Ob. stare, ait, ejusmodi promisso ius supereminentis dominii , ib. I. 8 : valere quoque si tertio fit, qui metum non intulit , tb. 9 : item 6'. ii in statu mixto sub diti , & Pi inceps aliquid promittunt, ιλlo. R. iure Gentium omnem metum bello solenni illatum iustum elle , indeque metu promissa eo iure valere. g. II. modo jus gentium metum illum non improbet .
Tota res expeditur distinctione inter promissionem, & vim : illa licita est, hac regulariter illicita. Ex priori obligatur promissor ad praestandum id , quod promisit. ex poseriori agit ad reparationem damni vi illa dati: quod plenius explicavimus I. E. c. I i. s. r. ni. qui metu causiam dedit premiisso. teueri liberare promistoreui J Immo subsit lito promissio . quia thcet Coactus voluerit , in tamen voluit , I. 2I. E. Ruod met. cares.. adeoque non tenetur alterum liberare .
. sed separata actione agit ad id , quod
is interest metum illatum non esse.
uuia damnum drisit per iniustitiam Im verum est, per vim damnum injuria d . tum esse : sed inde non sequitur, cogen--tem teneti liberare promisi rem a promis- is sione, quae facta est a volente, licet coacto. Per a vi pugnantem, θ' cum uatura
fibertatis humana I . Recte : sed ideo tene. tur ad id, quod interesst vim illatam non
. else. lalva caeterum promissione. Et eum narura amu, qua liber esse δε- Die J . immo actus ille etiam vi, ac metu - perfici poteth, quia coacta voluntas etiam
Ita non ad omnia premibo praedoni facta pertiuet J Immo id nulla.
ω es ipse metu ini is enisam pronus D Guerit J duret natura: Ne tunc tenetur liberare promitarem . quia promissio ipsa vitiosa non est : sed tenetur ad reparandum damnum , quod vi, adeoque injuria
datum est. Si quis ergo, ut amicum vinciari exim
ret , promiserit pretium, tenebitur 3 Casum in exhibuimus supra L. i. g. 4. in Ci-ν ve Neapolitano , qui noluit suleiulsori pe-m cuniam reddere, quam hic Gallis pro eois liberando solverat. Huic euim metus illanu non es, qui mi uir ahendum θον ite venit I . Diximus di-- cto loco . duo hic negotia esse r i. factum incarceratis is, quod Intercedit inter in-
316쪽
. carceran em , & in carceratum ; idque in.njuria f etum supponitur : a. fidejussio. - nem, quod negotium intercedit inter in catcuratu in . & fideiusso tem , ct maximen licitum , quin laudabile est. , , Neque obsat. quod vis alterius cau-vsam huia promisso dederit : Nam ideo M contra eum, qui vim intulit, actio pro- . mittenti competit ad omne id, quod in-- tet est: at inde promissio spontanea, quae, fidejus bri facta est, non vitiatur. Sane , - jus suum recuperaret cum alterius jaciu- ista I nam sine fidejustione mansurus in is vinculis duisset.
Q u i inrufo metu coactus pronii sit, leueri poterit accede' iurisiurandi religroue J Im-- mo ausjurandum nullum jus daret prae-- doni, si ex pacto id ei non competeret.. Vide l. 2. c. I 3. I . ubi diximus , is omnem promiIlionem . utut metu tor. . tam, valere, nedum si juramentum ac- . cesserit.
Homo nou Mutini tantum, s. i Deo My iugi r J η Ex solo juramento homo non ,, oblig tur homini, nisi dispositio ptaece Lis serit. cili metu extorta. Moeotis quem memι exceptio non est dis Immo nec ea adversus hominem est ;is quia non obstante metu voluit. Ei tali viaculo stila pro Mittentis haeredem nou teneri J o immo promittentis haeres exri promisso metu ab antecessore saeto tene se tur, eodem modo uti promittens ipse. At se haeres vicissim eandem aetionem ad id , ,, quod interest, habet, quam desumnus,, Ii buit contra eum, qui vim injuria intu-olli. Caeterum, verum est, quod haeres , ejus, qui jurato promittit, de perjurio,, non leaeatur Deo, quia ipse non jura- is vit. 9uia in haredent transenni quis in humauo sunt e mercio J A buccedit haeres in ri omne jus deiuncti, excepto eo, quod χ-- li personae cohaeret, nec ab ea separari ,, potest. Hinc in delictis , adeoque S in , periurio , haeres non succedit. Vid. I. 2.is e. II. . 17, c. 9. S. N. c. et r. c. I9. Ex ptimio dominii lege J , Ex hypothesi , , Auctoris simul cum dominio fuit init , ductum, ut bonis defuncti cohaererent, , ea, quae alicui debentur , ex ipsa rerum
ia inaequalitate. L 2. c. 2 l. 3. 19. Nos alt- bi demonstravimus, dominium non esse, , introductum facto hominum , sed a nais, tura constitutum naturali ratione in hae- , , redes cum suo onere transire, utpote quio in omne ius familiae succedunt. Vid. l. o 2. e. q. Sed & obligationem proprie non ,, oriti ex rerum inaequalitate , diximus Lis a. c. I a. s. 8.
ri mento quaestum non esse in humano se commercio ex primaeva dominii lege ;o atque ideo haeredes non obligari ex ju-ia ramento defuncti. Verior est ratio, quam is supra l. a. c. 21. F. I9. allegavit, nimia rum, la redem in meritis, quae sunt pet- , , sonalia , non succedere, adeoque nec in ,, obligationem , quae ex delicto, seu peris jurio Orirur. Eum eo nomine p-.υu apud alias leuter non debiturum I ri Passim hoc repetit Au- ctor L. a. c. I 3. S. I . L. I. c. 4. fis I 8. L. 3 c a I. f. a. V c. 12. f. q. , , At tapius dictum est, gentes invicem j o puniendi non habere . adeoque frustra si metueret periurus talem poenam ab e
Quia odio praedovum placuit gentibus , Bla. I ,, Dixi r. Praedoni quoque promissumis servandum esse, etsi metu extortum; iviis que a. multo magis verum esse , dixi, si juramentum accessit: sed praedonem 3. se peculiari actione teneri ob vim injuria it se latam. Ad D 4. tale placitum odio prae- , , donum inter gentes initum non existere, , , nec ulla ratione probaι i.
AUCTOR ait, subditig quoque rebelli., ,hus fidem datam servandam ei se, si quari talibus data sit. Quod verissimum est. Dianis causam per se non is iustam h beant, jus tamen per vim agendi deesse , Ue I , , Ex hypothesi Auctoris jure naturae, cuilibet laeso jus competit vinii. stam su- ,, mendi etiam a principe : at institutis ei se vitatibus inter gentes communi consensu. - & placito jus hoc r. sistendi sub gravi IIi-- mis poenis sublatum fuit, proteg. f. 4 I.
- vimus diaetia locis. Diximus , 1. verum
317쪽
M non esse, cuique privato jus puniendi linis dentem competere. Diximus, a. Princi . . pi relittere nunquam licere. Denique, &. 3. diximus, placitum commune gentium is non existere.
Aut eatis injustitia I . Si scilicet subdi
Me re emit improbitas I . Si scilicetis causam relistendi subditi habent, at enoris . mea in resistendo committunt excessus.
Ut puniri graviter possit J . De his ergo . criminosis quaeritur, an fides ipus data . servanda sit. Paena promisso opponi non potes J . Quia . dum fidem dat reκ , remittit Poenam. D servis fidem servandam J Non enimis des nunt esse homines; cum quibus nainae turae jura obtinent. Metis aritem illati exceptis V hic poteruolidi interpinio μreiurando J . immo li ex- πε ceptio metus ejusmodi promissis opponiae pollet. etiam juti iurando obstitura esset. in Diximus, jure naturae valere promiss: mentis delinquentibus qua talibus sactam, etiamae non accedente iurament M Pompsuius tribuum plebi G, , Examinavia .mus hoc exemptu in supra I. R. c. 13. . . t
Ao S. Vt L Hic I. scilicet, ubi fides datur subdi
m tis rebellibus. Supra priores J . Nimirum, quod cum iis is non fit societas . f. I ; quod vim infe- istens damnum det injuria , f. 4. Et ius stipereminens domiti in res sata torum I . Vi cujus bona , ct jura subditis is ob utilitatem publicam , vel in poenam m auferre potest. L. a. e. r . F. Istuod emitari competit J Improprie voca. mtur dominium. Et eis nomine a stinniam potesatem ha-hmte J Princeps enim ex delatione po-- puli imperium exercet. Id enim tuis spectat ad omnes res subditorum I . Immo st ad omnia jura eorum , is quae in poenam auferri possunt, d. e. M -- c. I. Quidui etiam ad stu ex promisso bellisonarum I ,, Via Gmn. b. At male haec pro- ω ssio bellica dicitur , quia cum subditia. jus belli nunquam eae Videntur inanes fore omneι taler pacti mi J I. Quia privilegium subditis datum , - & ius subditis ex illo pacto quaesitum , ν tum contraria lege, tum vi superemineno iis dominii iterum auferre posset. Ac proinde pelli nisi per victoriam finiendi spes Ila J . Ita ut rebellio non nisim interneeione rebellium finiri queat : ubim denuo notandum, abusive bellum hoc di-m ci, & victoriae nomen huc non pertineo
μι illud superemison uore promiscue eom petere 3 . Sed saltem intra fines legitimaris administrationis. Sed quaseum communiter expiau Jη Prin-- ωps aus subdi is quaesitum auferre non in potest, nisi a. ob utilitatem publicam ,
Iu regimine non dominico In Grotius st, tuit, in dominico, seu pat Aniali regno M legem pro lubitu de iuribus subditorum Gil ponere posse ; quod alibi late relata.
m te delato. Plertimqne autem eommuniter expedit ,
pacta rasea servatri J . Cum in arbitrio sit
m regentis, judicare an utile sit, an non, ae ex hac ratione parum securitatis sibi pro-m mittere poterunt subditi rebelles. Vera. ratio est , quod princeps rebellibust. quam rebellidus, ob utilitatem publicam fidem . dederit, quam proinde violare nequit. i hujus dominii usum res exigit s con pensatis tamen facim a J . Ita ut princepsae si ob necessitatem publicam res subditis . antea rebellibus contra fidem datam eii-- pit, pro illis satisncere debeat. Adeoque in fidem non frangit, seu salva fide jure suo u utitur; neque tunc tanquam in rebelleso id statuit, sed ex jure illo, quod in quos-- cunque cives principi competit.
AUCTOR porro ad evitandum du-u bium, quod ob utilitatem publicam ius. subditis. olim rebellibus. ex pacto quae-- situm auserri possit, cautelam hanc affert, ut jurato sanciantur pacta; & tunc prin-- Lipem teneri putat. At jam satis demon-- stratum est, eum etiam sine iuramento. obligari. Sanciri
318쪽
sanciri jurejtirando I Uti omnia pacta is pollunt firmari adjectione rei sacrae, cu- v jus metu absterreatur promittens ne vio- in let illa , ita & pacta inter regem , ctis subditos inita. Aut Imatu 3 . Qui repraesentant civit
nu ει' ab ipsa ciestate J . Id est a popu- . lo in statu populari. Jurare fecit Lycurgus J dis. I. 3. Id .vim Ii fas I . Id est ii pactum ju-
ω rejurando sancitur. Ne publicae quidem utilitatis cano rec dendum a promisso erit J η Tales promisIio. M nes, etiam non juratae , nec ob pubium cam utilitatem tolli possunt. Nam te de suo redere ciuitas potuit d Obligando se, quod mutare nolit. Et uerba posunt ita se aperta, tit utiLlam exceptionem admittam J . Adeoeue nec
Per quas ipse popuIus Romamus veligisve obligabatur J uuia earum observantiam jurato promisit. De quo mox plenius ase
a Tribunos se sacrosanctos 2 ,, Id est im. violabileS, a. l. 9. C. 9.μn etiam adiles 3 - De JEdilium origi . ne , & ossicio vid. Nemeec. antiq. L I. . tu. a. s. et q. seq.stuorum tamen se mi noceretur, tu nouνιre feret i η Quia noceretur ei, cui id le-inge non licet. Lis. d. c. ss.
Causa ιlis unoris es J ,, Quod nimirum. tribum sacrosancti dicantur , non Miles. γω Miles, atque alii lege sola defend bavitur J si Non jurisjurandi religione. 9uod armem poOremum p purus ivisisset, id ratum trat, in. J ,, Adeoque populusis legem illam tollere potuisset.
Manente tameu isse , nemini contra agerestu eras J , , Quamdiu lex sublata non est, is tuti erant ex lege. At tri uos religio publica populi Rom. ni tuebatuν J - Tribunos vetere jurejurando plebis . cum primum eam potestatem Creovavit, sacrosanctos fuisse, interpretes illiis docebant apud Liv. d. c. sq.
sis ius randum interce serae J m Quod
M ex modo allegato loco Livii appareis un-- de religione eos inviolatos esse , ait. Cons
uuod ab his iasis, qui jumverant, salva xeligione tolli nou poteras 3 o Mutuo enim . consensu leges hae latae, ct juramento fit- Tom. IV.
n malae sunt : adeoque quod mutua volun- tate conventum est, altero invito tolli. non potest. Hine lex ilia sacrara appellatur J,, Immo u sacratae non inde vocantur. quia populus m. de servanda illa lege jura viti Nam plum res leges sacratae exstabant . quae jureju- . rando non erant munitae. Talis lex erat. . ne cujus militis scripti nomen nis ipsam volente deleretur : item ne quis, ubi tri-mbunus militum fuit, postea ordinum du- ω chor essedi 8nurui. de Leg. Rom. c. I a. - Augustu. de Leg. Verb. μrata lex. istant leges sacratae privatis hominibus iris rogari , id est privilegia dari , Cicero prois Sexto. Antistu. L l. item ne de capite . civis nisi comitiis centuriatis rogare lice- .ret. Oc. pro Sexto. de legibus I. 3. v apud Manni. L I. c. 16. sacratte igitulis dicebantur, quia is, qui adversus eas s is ceret, sacer alicui Deorum cum familia.. pecuniaque fiebat. Festis voee surasa ita nos idem quoque Paulus Diaconus in via is tonia ibidem statuit ; ubi simul quosdam is opinari, ait, sacratas ctici, quas plebs tria is rata in monte sacro sciverit. Ex praemis- ω sis igitur patet , etiam illam legem, qua. sancitum eit, ut qui Tribunis, altibus. . iudicibus, decemviris uocus i , ejin caput. Jovi sacrum set, familia ad adem Cere . ris , liberi, liberaque venum irent, ad sa- . cratas reserri posse. Vid. Liv. d. e. sq.
Nou adversus populum J . Recte probis . viris hoc factum improbatum fuit, quia . populus ipse per patres hanc legem pro-- baviti m. d. l. c. 6 6. Ergo ut dis in iurejurando ae civitat, set rem olisini poterunt, etiam in causa subditorum J Hoc omnino verum est : at
in etiam cura iuramentum obligantur ex pro-- misso subditis , ut ut rebellibus, facto.
Q u r metum non intulit, promisso talia
de fiet 3 - Auctor subditis rebellibus hic. consilium dat, ut per tertium, qui me. tum non intulit, promissum acceptent sm huic enim exceptionem metus opponi nono posse. Valere autem talem promissionem. tertio factam, ait, etsi ejus nihil late
319쪽
3I4 serici ae Cocceii Comventarius
ius non oritur, sed tantum subditis : ct tettius , qui eorum nomine , & voluntate fi. dem recipit, nudum est instrumentum , omneque jus ad causam pertinet ; adeoque& tertio exceptio metus obstaret. Additi. M Auctor supponit casum , ubi inter co in ditiones pacis , vel capitulationis ut vo-- cant hosii promittimus, transfugas , vel in rebelles subditos puniri non debere. Hoc M pactum omnino etiam prodest iplis subdi--tis; & si paciscens contra fidem datam is eos violet, Sc subditis fit injuria , ct ter- . tio , cui securitas subditorum promissam est.. Neque obstat, inutile esse pactum . quod is alii fit, in primis cum non intersit p is ciscenti . Resp. lure naturae om. e pa- . ctum valet, etsi alterius non intersiti. Vid. l. a. e. II. . l. Sed & maxime . hic interest ejus . qui transfugas. quosra recipit, securos esse vult; hinc sanctem tales conventiones observari solent hodie-
Nee scrutabimur, quid, aut qualemudis intersit J, , Suffcit enim, promissum . . id est jus translatum esse in eum , cui
. promittitur. Vid. l. 2. c. II. Natura enim Omnium hominum vitrestit hominibin aliis consuatur J - id . quod . interest , nunquam hoc sensu surnitur in v jure. Rectius igitur dicendum est , pro- inmissum valere etsi alterius non intersit.
STAT us mixtos inter tam exinere d. Ubi potestas summa & populo , & regiis competit : at status mixtos non dari , in probavimus in Dib . prooeni. XII. f. 62Φ. Sictit de satu puro in purum J . ita enimo subditi, qui antea sub statu mere Monaris . chico fuerunt, liberi pactis fieri possunt; is quod exemplis Helvetiae, & Belgii, instam confirmabimus.
Ita set tu mixtum transiri pactis potesJ. Immo mixturam illam non pertinere ad. statum , sed ad administrationem , proba.. vimus d. S. 624. Atis certe partem eius I . Diximus, imis petium non dividi, sed administrationem. Eliam eum libertase partis ejuι vi men-
J - Si scilicet Rex promittens fidem d
. tam non servaverit: at id ex pacto est. L. I. c. q. s. 8. f. 13.
Auo Tost metum bellicum non infir- imare pacta, idque ex jure gentium ex te no in bello solenni ita introductum esse . ait. At diximus , nec jure naturali, nec
civili, pacta vi, O metu inita infirmati. Bellum vero soleum J η De bello solen. . ni & minus solenni, vide Disseret. pr em. . IX. 63. seq. Dissert. IV. g. r4. Id es publicum utrinque, V indictum Iti V d. l. a. c 3. s. 4.
Sicut alia halet p/etiliaria 3 Ipsum ius. gentium non tantum, sed & paticularia is illa jura bello solenni iure gentium trib v ta, merum figmentum esse, probavi d. . esse, fingit , ut possestar talis tutus sit . apud omnes gentes; ut non possit res ab v eo repeti, nec is tanquam fur, ac praedo. puniri: quae omnia explosimus dict. dig. IX. Ita Me , ut qua in eo bello promi tuntur , Im Dalida I . Immo id ex ipso j
o re naturae est, non demum ex ficto ali. v quo jure gentium externo. Sicus alia nitilla quantumris vitio noucarentia ex iure gentium pro istis , i v. J- Vid. dissert. proclem. IV. f. 18. seq. Dis η IX. S. 6s. JG dc ea . quae notavimus
Ita metim, qui tali bello utrinque infertur J Negamus , quaedam jure gentium pro justis haberi, quae vitio non carent. Negamus , metum, qui bello utrinque in- itur, jure gentium demum justum esse. Verius est , metum hunc iure naturae justum esse.
uod ut id plaetiiset, bellis tali ι, Rc. nee Ivias imponi potui siet J . Ex hae ipsa. ratione apparet. hosti servandam ella fi- . dem non ex placito gentium , sed ex na. . turae ratione, ex medii nimirum necessio. tate ; quia alias laetiones forent immori, . les, quae tamen cessant, ubi satis iactum est
320쪽
v est laeso: est autem satisfactum , ubi im juria pacto , vel transactione remit sa. est.
Ruod tamen feri interest humani generasJ. Immo non ideo quia interest generis hum mani; inter quasdam enim Americae gen--tes hella sunt perpetua, neque tamen hu-ν mani generis hactenus interest. Vera ra m tio est , quod transactione remittatur in-- juria.
Es hoe potes intelligi iis illud esse belli-rum J . Immo Cicero loquitur de iure na- . turae, non de ficto aliquo iure gentium externo , quod in bello selenni obti-
Non tantum naruracta . seu V quadam ex gentium cousensu orta J,, Immo tantum is de naturalibus loquitur : nam jus gen- ω tium voluntarium Ciceroni cognitum nonis fuit.
3 min, qui tale quid bello injusso extorsit, salaa pietate, fide. posse retinere J Nam ju-- re gentium saltem ad effectus externos pacta ejusmodi servanda esse , dixit n. T. Aut etiam cogere aureum ut set pacticis Si scilicet id , quod promissum est, pratam stilum nondum est. Intus enim , se' ipsa rei natura id inimDon manet J . Id est juxta justitiam interu
nam, quae ex jure naturae est, ct extram quam nullam justitiam inter gentes agno- . scimus. Caeterum, frustra haec ab Auctorem tractantur; supponit enim, bellum iniu- . stum esse. At passim diximus , beIlum. inter duas summas potestates nec justum, is nec injustum assieri posse , quia uterque justitiam causae sibi tribuit , nec judexm inter eos est ιν adeoque semper inter eos . servanda sunt pacta. Neque hae injffitia inis tolli potes, norm novo , V vere libero consensu i . Adem que jure naturae tunc demum fidem ho. sti ex injusta causa hellum gerenti ser-m vandam esse , ait, si fides illa novo actu, - & libera voluntate postea ratificetur. Atm diximus, talia pacta semper servanda eL. se . nec novo actu opus esse.
DE eo metti intelligi ibet, quem imputrum non improbat J . Dixi I. non dari. bellum solenne ex sensu Auctoris si z. non
- dari jus gentium voluntarium; nedum 3. verum esse, eo jure gentium effectus quo . dam tribui externos bellum gerentibus.. 4. Fidem metu bellico extortam etiam ju- . re natum valere, dixi. Certum igituris est , plane hic non spectari, an jus gen--tium improbet metum , an non. Nam s stupri insereni metu extortum ippiam, BD. veritu erit , rem c msutitam intra seu NaturaleJ,, Diximus, disri mnem fidem , quovis metu datam, seris A vandam jure natum esse: adeoque etiam
is eam , quae metu stupri fit. At alia quaestio is est , an propter hanc injuriam agere quisis ad reparandum possit quod assimamus, is sed peculiari actione. - Εquidem iure civili quidem distintui--tur inter metum justum, & injustum .
M ad eum effectum, ut exceptio metus ri non detur ob metum iustum, nec re
M scindatur pactum nisi ob metum injustum. o At jus hoc civile inter duas gentes beliso lum gerentes allegari nequit. Via. supra
is l. a. c. II. S. P. Es c. I a. f. Io.stula hu gentitim ad talem metum vim
suam uou porrigit J,, Dixi, jus gentium is non dari, & promissum supri metu iurem naturae Valere , ac promittentem inde o-o bligari. At quia causa metus ipso naturaeo jure , inter hostes quoque, illicita est ,ri ideo separata actione coactus agere potest ,, ad omne id, quod interest. Adeoque ,, jus naturae omnino vim suam etiam ad D talem metum porrigit, ita ut promittens inde obligetur.
AUCTOR. ait, etiam hosti perfido fi-- dem esse set vandam Τ Quod plenius exisse plicavimus i. a. e. I . S. I 6. Vid. inseri LM 3. c. 23 S a. In generali tractatisve J Ubi de pro- sse missis uratis in genere roti L. a. c. II. - g. I 6.
Porrigendum ad hoyses qunque peifidos 3,, Nam ex eo , quod hostis dclinquit , no. , , his delinquendi ficultas nuli, competit. Neque ossat r. quod ex delicto huc hostis teneatur ad reparia se em. Rei p. immo remisisse videtur hanc iniuriam a m LGntiphit cum perfido; ac tueo idem datam sallere nequitali t 2 O sat